Original subtitles

Üzgünüm. Affedersin.

Affedersin. Bunun için üzgünüm.

- Ah. Üzgünüm. - Evet.

Hayır. Bu benim...

Hey çocuklar, burada sizi geçeceğim. Üzgünüm.

Merhaba.

Hmm.

Merhaba.

Bu iplik mi?

Evet. Evet.

Ha.

- Bu... iplik mi? - Bu sen... Evet.

Bu bir iplik.

Geldiğiniz için çok teşekkür ederim.

- Yavaş gece. - Evet.

Biliyor musun, gerçekten kimsenin sanatımı satın almasına ihtiyacım yok.

Birisi bunu anlasa iyi olurdu.

Size başka bir bakış açısı sunabilir miyim?

Elbette.

Sanatınızı satın alacak insanlara ihtiyacım var.

- Üzgünüm. - Bir koleksiyoncu kaldı.

Git onunla konuş.

Bilirsin, belki de kendi adına konuşmasına

izin verirsem işim daha güçlü olur...

- Git! - Elbette.

Affedersiniz.

- Teşekkür ederim. - Merhaba.

Aslında hayır.

S-Üzgünüm, ben o...

Aren.

Buradaki son koleksiyoncu senin garson olduğunu mu sanıyor?

Tamam.

Gelecek ayki kişisel sergini iptal ediyorum.

Hayır, hayır. Malzemeleri zaten aldım.

Ben...

İpliğe 3000 dolar harcadım.

Olabilir, ama eğer işinize sahip çıkamıyorsanız,

Bunu senin için yapamam.

Bana yardım edebilir misin?

Makine tam bir pislik.

Şey...

Evet, tamam. Elbette.

- Ne istiyorsun? - Benim için nakit bulabilir misin?

PIN'im 310... - Hayır, hayır. Bana PIN'ini söylememelisin.

555-0164.

Aslında bunun bir telefon numarası olabileceğini düşünüyorum.

Devam et.

Ah...

Nerede... Kartım nerede?

Makinenin içinde.

Aman Tanrım. Benim...

Brad mi?

Birisi banka kartımı çaldı.

Hala AT'de...

- Yardım! - Hayır, hayır, hayır, hayır!

- Dostum, dostum! Hayır, hayır, hayır. - Vay.

Hayır. - Dostum, dostum! Sabahları kafa vuruşlarınız var.

Az önce onun çantasını çaldı dostum!

Bak, çantasını aldı.

Ama tam oradaydı.

Hepinizi rahatsız ettiğim için özür dilerim. Ancak...

biriniz küpesini mi kaybetti?

Aman Tanrım, evet!

Arkadaşımla buluşmak için buraya gelirken gördüm.

ve şunu söylememe izin verin: Onun olmadığını biliyorum.

Aman Tanrım, teşekkür ederim.

Lanet bir korsan gibi tek küpe takardım.

Acaba hepiniz yiyecek bir şeyler alacak mısınız?

Evet.

La Brea'da yeni açılan bir barbekü yeri var.

Kuzenim işletiyor.

LA Weekly'de muhteşem bir eleştiri aldılar.

Bu konuda hiçbir şey bilmiyorum.

Tek bildiğim tıpkı büyükannemin yaptığı gibi domuz eti çektikleri.

Domuz eti severim.

Onlara Roger'ın seni gönderdiğini söylersen, onlar da

iyi şeyleri ortaya çıkarırlar. - Teşekkür ederim dostum.

Hey...

kırgınlık yok dostum.

Evet, hayır. Evet.

- İyi misin?

Evet, ben... Onun çantasının bende olduğuna yemin edebilirdim.

Sokaktan çıkalım.

Bilirsin, bu beyazların sana deli gibi

bakması seni rahatsız etmiyor mu? Önemli değil.

- Bu kahrolası bir tehdit. - Bu çok can sıkıcı.

Bana sanki benmişim gibi bakan insanlar...

tam olarak ne olduğumu düşünüyorlarsa.

Ama biliyorsun, bu her gün olan bir şey değil.

Yani insanların sana her gün

öyle bakmadığını mı söylüyorsun?

Bu her gün oluyor, biliyorsun.

Eğer dışarı

çıkarsam falan, ama bu her

gün artmıyor, ben... bunu söylüyorum.

Böylece?

Korku içinde yaşamıyorum.

Demek istediğim, korku var mı?

Evet.

İçinde mi yaşıyorum?

- Hayır? - Ne?

Az önce bunların hiçbirinin seni nasıl etkilemediğini açıklıyordun.

Ben sadece...

bunu düşünmemeye çalış, Sanırım.

Bak, vaktini boşa harcamak istemiyorum

Aren ama seni galeride gördüm.

Doğru, evet. Bardaydın.

ve seni takip ettim çünkü Bence sen çok yeteneklisin.

- İşim mi? - İplik olayını mı kastediyorsun?

Hayır, bu hiç mantıklı değildi.

Ama sen?

Seni anlıyorum ve seni bir iş görüşmesine götürmek istiyorum.

Hayır, barmenlik hakkında hiçbir şey bilmiyorum.

İkinci iş. Paraya ihtiyacın var, değil mi?

İplik mağazasının iade politikasını değiştirmesini istiyorum.

- Bunu yapabilir mi? - Evet.

- Ne? - Demek istediğim, iyi para kazandırıyor.

Tam olarak nedir?

Resmi olarak bu bir müşteri hizmetleri firması,

ama gayri resmi olarak, Lanet dünyayı kurtarıyoruz.

Gerçekten anlamıyorum.

Sana göstermek daha kolay.

- Burada. - Şimdi?

Evet.

Tamam. - Herhangi bir sağlık sorununuz var mı?

- Kalp hastalığı? Egzama mı? - Ne?

H-Hayır. Bu neden...

Ne? Hmm?

- Bu taraftan. - Neredeyiz?

D-Az önce bayıldım mı?

Bizi biraz hareket ettirdim.

- Taşındın... Ne?

Hey, dur, bekle.

Merhaba Roger.

Nasılsınız?

Neler oluyor?

Muhtemelen tüm bunlara daha yavaş başlamam

gerekiyor ama şu anda başlayan bir askere

alma dersi var ve seni de buna dahil etmeliyiz.

Ne için işe alım?

Hoş geldin...

Amerikan Büyülü Zenciler Derneği'ne.

Önümüzdeki birkaç gün içinde, sizi çalışmalarımızla tanıştıracağız

ve herhangi birinizin üyeliğe uygun olup olmadığını belirleyeceğiz.

Şimdi her eğitim klasiklerle

başladığına göre, en başarılı

öncüllerimizden bazılarına göz atalım.

James Crampton, Savannah, 1923.

İşe yaklaşımını izleyin.

Bu tuhaf bir atış, değil mi?

Nereden geldin?

Ah, sadece geçiyordum, yani.

Yoksa Bay Avery mi demeliyim?

Hey.

Adımı nereden biliyordun?

Peki...

Georgia eyaletinde bilardodan

hoşlanan herkes Beauregard Avery'yi tanır.

Bir keresinde mola sırasında istekayı kırıp

kıymıklardan biriyle masayı koşturduğunuz doğru mu?

Savaştan beri oynamadım.

Felç geçirmeyi kaybettin.

- Affedersin? - Bilardo vuruşu, yani.

Bilirsin, bir adamın istekasını tutması derler...

hayata tutunması gibidir.

Bakalım onu ​​nasıl tutuyorsun?

Şimdi, görüyorsun, "ıskalayıp kaçırmayacağını" düşünüyorsun.

Belki hayatında bir parçayı kaçırmışsındır.

Ama şimdi bunu düşünemezsin.

Şimdi gözlerini kapatman ve

vuruşunu geri alman gerekiyor.

Fena değil Bay Avery.

Fena değil.

Şimdi, açıkçası, daha çağdaş bir lehçeyi ve Jim'in

zamanından bu yana yaptığımız birçok yeniliği kullanacaksınız.

Ama o temellerin ustasıydı.

Peki ne fark ettin Jim'in işe yaklaşımı?

Bunu kendisi hakkında yapmıyor.

Her zaman müşteriyle ilgilidir.

- Önce müşteri hizmetleri.

Başka ne?

Gerçekten arkadaş canlısıdır.

Bu çok önemli.

- Başka bir şey? - Askı takıyor.

Tamam. Bir başkasına bakalım.

Marcus Dunham'ın, 1955.

KORUMA Ölü adam yürüyor!

Bu doğru değil Marcus.

Patron, mesele bu dünyayı terk edip gitmek değil.

Bu, içine giren hayatla ilgili.

Ne demek istiyorsun?

Senin ve hanımın hayat

kurmakta zorluk çektiğinizi biliyorum.

Bu işte zar zor idare ediyorum, bu

yüzden eve gidip bir erkek gibi hissetmek zor.

Şimdi burayı dinle patron.

Gitmeden önce ruhumu konuşayım diye

bana o mızıkayı kim gizlice verdi?

- Yaptım ama... - Bu cesaret isterdi.

Bu bir adam tarafından yapıldı.

Bu yüzden Bayan Bossman bu gece

size baktığında Kennebec

İlçesindeki en muhteşem adama baktığını bilin.

Buna ne dersiniz?

Başka kimse var mı?

Manevi hoş bir dokunuştu.

Algılanan özgünlük.

İlgi alanlarınız ve hobileriniz, kültürün

anladığı şekliyle gerçek anlamda Siyah olmalıdır.

Müşteriye kendisini iyi

hissettiren yönlerimizi gösteriyoruz.

ve daha fazlası değil.

Hayır! Hayır!

Mm-mm.

Hayır, üzgünüm.

Kendinize biftek yemeği hazırlayamazsınız.

Sihir yalnızca müşterilerin hizmetinde çalışır.

Yani eğer diyet yapıyorsa, Diyet yapıyorsun.

Mm-hmm. Doğru.

Bu kadarını biliyorsa hafıza büyüsü yapmak zorunda kalacaksın.

Güçlerini uzaktan kontrol

altına almamın sakıncası var mı?

Tıbbi olan her şey fiziksel temas gerektirir.

Terli olsa bile evet.

Hayır, güçlerini kontrol eden benim.

Bu çok hoş. Evet. Beğendim.

- Çok sıkı değil mi? Çok sıkı değil, hayır.

Çünkü nostaljik olmalı

ama çok da ortakçı olamaz.

Ah, hayır, elbette hayır.

Kökler

yapmıyoruz. - ♪ ♪

♪ Kalbimi mengene gibi sıkıyor... ♪

Nasıl gidiyor?

Onun... gerçekten ilginç.

Bu...

Biliyorsunuz, ismin biraz güncellenmesi

gerekiyor, belki "Büyülü Siyah İnsanlar" ya da...

Sanırım aynı yüzüğe sahip değil ama...

Ne söylemeye çalışıyorsun?

Bunun benim için olduğundan emin değilim.

Bunun sizinle gerçekten hiçbir ilgisi yok ve

eminim ki bu çalışma sizin için çok anlamlıdır.

Öyle görünüyor ki, bilirsin, kişisel zevkime göre...

Biraz...

- Lütfen beni eve götür. - Eve gitmiyorsun.

Lanet olsun.

Senden daha büyük.

Bu olayın öncesinden beri buralardaydık...

Bu...?

Monticello.

- Ne? - Evet.

Gizli kanat.

Tamam.

- Gerçek şu ki, Aren... - Virginia'da mıyım?

Yeteneğin var.

Üzgünüm, bina gitti.

Evet.

ve sizinki gibi yetenekler, Siyah insanlara yardım

etmek için yüzlerce yürüyüşten daha fazlasını yapabilir.

Nasıl?

Sana gösterirsem daha kolay olur.

Hayır, hayır, hayır. Geçen sefer bunu söylemiştin...

Aren, gezegendeki en tehlikeli hayvan hangisi?

- Köpekbalıkları. - Beyaz insanlar.

Beyaz insanlar ne zaman en tehlikelidir?

Köpekbalıklarıyla bir araya geldiklerinde.

Rahatsız olduklarında.

Tamam, köpek balıkları da bunun bir parçası mıydı yoksa...

Beyaz insanların kendilerini rahatsız hissetmeleri

bizim için pek çok kötü şeyin habercisidir.

Beyazlar bir mahalleye taşındıklarında

kendilerini rahatsız hissediyorlar: soylulaştırma.

- Tamam.

- Beyaz polis siyahi bir adam görüyor ve rahatsız oluyor: başka bir atış.

Tek yapmanız gereken beyaz bir adama

bakıp onu rahatsız etmek olduğu bir zamandı.

Senin için hemen hemen bu kadardı.

Evet, anladım. Ben sadece...

Bazılarımız için bu dünyada

gördüğümüz son şey rahatsız beyaz bir adamdır.

Ama bunun için beyazları suçlamıyorum.

Rahatsızlıklarını suçluyorum.

İşte bu yüzden biz burada Amerikan

Büyülü Zenciler Derneği olarak her gün

beyazların rahatsızlığıyla mücadele ediyoruz.

Biz beyaz rahatlamanın öncüsüyüz.

Kara şövalyeler hıncını

kardeşlerinden çıkarmadıklarından emin oluyorlar.

Çünkü ne kadar mutlularsa, o kadar güvendeyiz.

Vay.

Oradaki polisi görüyor musun?

Bildiğimiz kadarıyla silahsız bir Siyah

adamı vuracak bir sonraki kişi o olabilir.

O? - Seni buraya

köpekbalıkları için getirmedim Aren.

Seni buraya bunun için getirdim.

Amerika'daki her beyazın

mutluluğunu sürekli izliyoruz.

ve insan çok mutsuz olduğunda...

- müşteri oluyorlar.

Affedersiniz memur bey?

Ama müşteri olduklarını bilmeyecekler.

Yani onların sıkıntı

seviyelerini okumak için

beyaz bir gözyaşı ölçer kullanacaksınız.

- Ayrıca, sıkıntıları kabul

edilebilir beyaz insan

seviyelerine döndüğünde size haber verecektir.

Dostum, bu sabah aynaya baktım.

Yemin ederim,

kendimden çok babama benziyorum.

Tıpkı büyükannemin bana hep söylediği gibi.

Yenemeyeceğiniz yalnızca iki dövüşçü

vardır: Joe Louis ve Zaman Baba.

Sadece bilmek istiyorum Hala bende.

Bilirsin?

Bu gece bir kulübe gitmeyi düşünüyoruz.

Beğen...

müzik videolarından mı?

Gerçekten ayrıcalıklı.

O ve ben içeri girebiliriz.

Yani eğer yapabilirsen...

belki de sandığın kadar ileri gitmemişsindir.

Bunu yapmak istiyorum.

Bak Aren, bu

tek gecelik bir iş.

Eğitimlerde veya tatilde kullandığımız gibi güzel, kolay bir istemci.

Ama bunun sizi kandırmasına izin vermeyin.

Siyahların hayatları buna bağlı.

Bak Roger, benim için Beyaz insanları

mutlu etmenin sizin söylediğiniz kadar

önemli olduğunu düşünmüyorum. - Ah evet?

Neden bu kadar hoşsun?

Çünkü arkadaş canlısıyım.

Çünkü beyazlar seni öldürecek.

Tamam.

ve sanırım bunu bir şekilde fark ediyorsunuz

ve şimdi bunun önüne geçmeye çalışıyorsunuz.

Roger, eğer beyaz insanlara karşı aşırı duyarlı olsaydım bunu bilirdim.

- Ah evet? - Evet.

Az önce yanımızdan geçen beyaz adamı hatırlıyor musun?

- Evet. - Onun yolunu kapatıyorsun.

Ben çok üzgünüm. Ben...

- Bu hoş değil. - Küçük bir deney yapalım.

O kalabalığın içinde yürümeni istiyorum.

Neden?

Beyazlarla aran çok iyi olduğuna göre

bu senin için çok da önemli olmamalı.

Annem beyaz. Beyaz insanlarla büyüdüm.

ve eminim bu seni hiç de rahatsız etmemiştir.

Yani gitmeme gerek yok.

Korktun mu?

- Hayır. - O halde git.

Ben gitmek istemiyorum.

- Korkuyorsun. - Tamam, biliyorsun, tamam.

Ben gideceğim.

Senin için.

Teşekkür ederim.

Onların rahatsızlığını hissedebildiğini biliyorum Aren.

Girdiğiniz her odadaki en gürültülü şey bu.

Muhtemelen tüm hayatın buydu.

Sana o şekilde bakmalarını sağlayacak ne yaptın?

Peki bundan sonra sana ne yapacaklar?

Beyazların rahatsızlığı senin düşmanındır Aren.

Ondan kaçmayı bırakın ve onu dinlemeye başlayın.

Merhaba.

Ne haber arkadaşlar?

Ah dostum.

Burası harika görünüyor.

İçeri girmemin hiçbir yolu yok.

Beni gördün mü?

- Bir dene. - Bu olmuyor.

Buraya gelmem bile aptallıktı.

Ah! Aptal.

Ne düşünüyordum?

Tanrım, bu benim seçtiğim kıyafet.

Ben şöyleyim "Ah, ben kulübe gideceğim.

Hadi kulüp kıyafetimi dolaptan çıkaralım."

- Yeni ayakkabılar aldım... - Bana bakma Aren.

- Şuna bak.

Sadece o.

Her şeyi aklınızdan çıkarın ve

onun solgun duygularına odaklanın.

Topluluğun bir üyesi olarak, her

ihtimale karşı ellerinizin görünür

olduğundan emin olmanıza veya tamamen

normal şeyler yaptığınız için polisi

çağırıp çağırmayacağını merak etmenize gerek yok.

Artık bileceksin.

Onların ne kadar sıkıntılı olduklarını ve

onları nasıl sakinleştireceğinizi tam olarak

bileceksiniz, böylece korkmanıza gerek kalmayacak.

Onu görüyorum.

O zaman git ve onu rahatlat.

Bana kalem iten inek diyorlar.

Hey.

Kurallar önemlidir.

Dinle.

Sana nasıl baktıklarının önemi yok.

Sana nasıl baktığın önemli.

Evet.

Haklısın.

Hey. İçeri girebilir miyiz?

Aslında evet.

Evet.

Arkadaşlar, teşekkür ederim.

Şimdi şunu yapalım.

Az önce ne yaptım?

Dünyanızı daha güvenli bir yer haline getirdiniz.

- Bunu tekrar yapmak istiyorum. - Bu senin işin.

Bayanlar ve baylar,

Amerika'nın başkanı

Büyülü Zenciler Derneği, Dede Booker.

Sana tanrı gibi mi görünüyoruz Aren?

Ah...

Gurur verici ama yalan.

Gerçekte biz ancak bir olduğumuz kadar güçlüyüz.

Görüyorsun Aren. Güçlerimiz kolektiftir.

Herhangi bir üye bencilce sihir kullanırsa,

müşterilerini ilk sıraya koymazsa tüm

güçlerimiz başarısız olur, ve başarısız olamayız.

Varolduğumuz her yıl, Siyah

Amerikalıların yaşam beklentisi

arttı ve toplumumuzun üyeleri

bundan beş yıl daha fazla yaşıyor, bu da bizi...

beyaz sigara içmeyenler.

Ayrıcalık ve sorumluluk Rosie

tarafından onaylandı...

Riveter'ın dadısı ve Crispus Attucks.

Gerçekten takım için bir tane aldı.

ve bugün çalışmalarımızı finanse eden Nancy

Green'i ve onun ticari marka şurubunu da unutamayız.

Peki bu asil yükün

bilincinde olarak katılır mısınız?

Evet.

Pekala, sizi resmen Amerikan Büyülü

Zenciler Derneği'ne davet ediyorum.

- Hazır mısın? - Vay canına.

Şey...

Evet.

- Teşekkürler. - Teşekkür ederim.

- Merhaba? - Neden henüz burada değilsin?

Evet, ben sadece... Bir saniyeye ihtiyacım vardı.

Size ilk müşteriniz hakkında bilgi vermem gerekiyor.

Ayrıca neden masaya bakıyorum?

Tamam, hemen geliyorum ve konuşabiliriz.

- Üzgünüm. Ah, çok üzgünüm. - Sorun değil.

- Bakmıyordum ve... - Sorun değil. Sorun değil.

Üzgünüm. - İyisin. Endişelenmeyin.

Sana yeni bir tane alabilir miyim?

Evet. Tamam elbette.

- Bu çok hoş. - Tamam.

Aman Tanrım, Kahve arıyordum.

Bundan emin olmak için arıyordum Ben sana kahve dökmedim.

- Evet, hayır, yapmazdım... - ve bunun tamamen

şuna benzediğini farkettim Seni kontrol ediyordum.

Seni kontrol etmiyordum. Ben bunu yapmazdım.

Evet, tamam.

Ben-ben bunu yapmıyordum. Söz veriyorum.

Tamam.

İsterim. Eğer öyle olsaydı bunu yapardım...

Güzelsin, ve ben-ben...

Ödemeye uygun bir durumda bunu yapardım.

Peki, ne olurdu... bir durum?

Beni nerede kontrol etmek uygun olur?

Hayır, bir randevu ya da...

nişan mı yoksa... Ne dediğimi bilmiyorum.

Bu... Gerçekten sadece kahve arıyordum.

- Sorun değil. - Teşekkür ederim. Üzgünüm.

Ben... sana inanmıyorum.

- Bana inanmıyor musun? Neden? - Hayır. Sen sadece...

Az önce beni kontrol etmediğini

söyledin, sonra da güzel olduğumu söyledin.

Peki güzel olduğuma nasıl karar verdin?

Bir fark var Birinin nasıl göründüğünü fark etmek ile...

-Tamam. Tamam.

Skeevily gibi, onlara yukarıdan aşağıya bakıyorum.

Tamam, haber verdiğin için teşekkürler.

Aslında güzel olduğunu da söylemedim.

- Ben öyle bir şey söylemedim. - Yaptın.

- Ne dediğini yeni duydum. - Hayır.

Hayır, güzel olduğunu söyledim.

Tamam.

- Tamam. - Evet. Hayır, ben...

Tamam, sana inanıyorum.

- Evet? - Evet.

Bunu yapmak çok güzel bir şey.

Seni kontrol etmiyor musun?

Hayır, kahve lekesi var mı diye kontrol et.

Bu...

Bu çok tatlı bir şey.

Ben çok hoş biriyim. Bu bir kusur gibi.

Evet? Kim diyor?

Teşekkürler. Kendimi bile kontrol etmedim.

Evet, iyi miyim?

Hmm?

Kahvesiz miyim?

Ah, bilmiyorum. Ben sadece o kıçına bakıyordum.

Vay.

- Korkunç. - Evet, beğendin mi?

- Üzgünüm.

- Ah...

Ah...

Ben... gitmeliyim.

Ben çok üzgünüm.

Ah.

Üzgünüm.

İlk müşteriniz Jason Mundt.

Onunla grafik tasarım alanında

çalışacaksın, burada senin iplik ve bok

konusundaki geçmişinin işe yarayacağını düşündük.

Jason, dünyanın en etkili sosyal

medya platformu MeetBox'ta çalışıyor.

Milyonlarca beyaz insan her gün onun tasarımlarını

paylaşırken, beğeniyor ve orada ne yapıyorlarsa onu yapıyor.

Güverte görevlisi olacaksın.

Bu, kayıkçının bir seviye altı.

Tekrar mı geldin?

"Tekne" "swain" olarak yazılır.

Evet ama denizde miyiz?

Normal iş unvanlarının biraz fazla

kurumsal olduğunu düşünüyorlardı. - Tamam.

Ölçer Salı günü saat 16:00'da tehlikeli derecede yükseğe fırladı.

O kadar üzgündü ki, hızlı müdahale için

zencilerden oluşan bir ekip göndermeyi düşündük.

Ama hepsi benim yaşımdaydı ve

MeetBox'ın ne yaptığını gerçekten anlamıyordu.

Yani morali hala çok düşük.

Göreviniz atlamaya neyin sebep olduğunu

bulmak ve onun ne istediğini belirlemektir.

Çalışmaya daha az zaman

ayırırsanız aslında daha üretken

olduğunuzu gösteren çok sayıda araştırma var.

İşte bu yüzden atıştırmalıklarımız var, oyunlarımız

var, biraz kestirmek isterseniz bebek karyolalarımız var.

Bu harika. - Evet, Ayrıca çamaşırhane hizmetimiz de bulunmaktadır.

Araba yıkama yerimiz var.

Aslında burada uyuyabilirsin.

Burada çok insan mı uyuyor? Söyleyip duruyorsun...

- Hayır. Hayır, hayır. - Tamam, harika.

Yine de kestirmeye ihtiyacım var.

Ben iyiyim.

- Bu Jason.

Birlikte çok çalışacaksınız. - Hey.

- Hey. Hayır, kahretsin.

Hemen yanında bir istasyon olmasını

umuyordum ama yok, neden benimle aşağıya gelmiyorsun?

- Ah, bunun adına mı konuşuldu? - Hmm?

Hayır.

Neden sadece yerleşmiyorsun?

Harika.

Görünüşe göre biz komşuyuz.

Evet, sanırım öyle.

Oyunları sever misin?

Onu koru. Hedefinizi koruyun.

- Onu korusan iyi olur. Tamam. Ben-deniyorum.

Onu korusan iyi olur. Yakınım. Yakınım!

- Ah! - Tamam.

- Lanet olsun. - Evet.

- Seri gerçek. - Yine yakaladım.

Art arda üç.

- Vay be. - Bunun üzerinde çalışıyorsun, değil mi?

Evet, Bunlardan bir tanesini evde aldım.

- Lizzie. - Merhaba.

Hey.

Ben...

Ben... ben... Burada çalışmaya yeni başladım.

Çok havalı. Aman Tanrım. Bir süredir burada çalışıyorum.

Bu neden burada olduğun mantıklı. - Evet.

- ve ben...

Siz birbirinizi tanıyor musunuz?

- Hayır. Yeni tanıştık. - Hayır, yani biz...

- Üzgünüm. Hayır, sen devam et. - Üzgünüm. Hayır, lütfen.

- Bu arada ben Aren. - Ben Lizzie'yim.

- Tanıştığıma memnun oldum. - Tanıştığıma memnun oldum.

Notlarımı aldın mı?

Hayır, hayır, buna... gitmem gerekiyordu. İK eğitimi gibi ve...

Sorun değil ama bu işi bu gece halletmeliyiz

çünkü o zaman Masterson gerçekten evine gidebilir

ki bu da şu aşamada bir nevi insan hakları meselesi.

JASON Haklısın. Evet, hayır.

- Hayır, evet, alacağım. - Teşekkür ederim.

Seninle resmi olarak tanıştığıma memnun oldum.

- Evet, seninle tanıştığıma memnun oldum. - O halde görüşürüz.

Görüşürüz.

- Peki onun hikayesi nedir? - Lizzie'yi mi?

O benim bir nevi iş eşim.

- İyi misin? - Bilmiyorum dostum.

Mesela... (iç çeker) Bu düzeni çalıştıramıyorum.

- Hmm. - Ne?

Vuruşunuz biraz tereddütlü.

Üzgünüm?

Tuş vuruşunuz.

- Ah. - Yani evet.

Evet, ben... Neler olduğunu bilmiyorum.

Ben sadece... Bir şeyler ters gidiyor.

Ben...

Evet, biliyorsun. Sanki söylenmiş gibi.

Bir adamın elindeki tutuş...

klavye onun hayata tutunması gibidir.

- Bunu kim söyledi? - Rosa Parks.

- Gerçekten mi? O ne zamandı...

- Evet, demek istediğim şu ki, hayatının başka bir

yerinde olan bir şey, işine de yansıyabilir.

Hmm. - Ama yine de, sen kayıkçısın.

- Ne biliyorum? - Hayır. Hayır, haklısın dostum.

Kesinlikle bir şeyler ters gidiyor.

Sadece hissediyorum...

- Ne gibi hissediyorsun? - Titrek.

- Mm. - Ben...

Bilirsiniz, bir şey yapmaya çalışırken

anahtarlarınızı kaybettiğinizde "Odaklanmaya

çalışıyorum," diyorsunuz. Ama anahtarlarım

nerede, anahtarlarım nerede, anahtarlarım nerede?" - Ah, bunu hissediyorum.

Yani bu ben değilim.

Mesela anahtarlarımın nerede olduğunu her zaman bilirim.

Kapının yanında bir kasenin içindeler.

Tamam.

O son derece iyi bir tasarımcı, ama

hızlı yolda olduğuna tamamen inanıyor.

- Harika. Başka ne? - 90'ların hip-hop

argosuna Remus Amca'dan daha fazla tepki veriyor.

Peki ya onun isteği?

Yani bunların hepsi harika gözlemler

ama neyi kaçırdığını bulmamız gerekiyor.

Doğrusunu söylemek gerekirse emin değilim.

Biliyorsunuz, söyleyebileceğim en iyi şey, son projesi

başlatıldığında bazı nedenlerden dolayı sayacının yükseldiği.

İşten herhangi birine yakın mı?

Çalışan bir eşi var.

Bu yüzden onunla biraz zaman geçir.

Biraz bilgi topla.

Onunla mı? Evet.

Evet, bunu yapabilirim.

Lizzie, değil mi?

Gerçekten çok iyi!

Tam bir karmaşa. Bu çok kötü.

Sanki gözlerimi kısarsam, Tamamen

görebiliyorum - Chrysler Binasını. - Ah.

Empire State Binası olması gerekiyordu.

Ben de öyle dedim, Empire State Binası.

- Söylediğin bu değildi.

Evet öyle. Beni duymadın. - Hayır.

- Vay. - Ne?

Orada.

Jumper'ları eklediniz mi?

Hayır, hayır.

Onlar sanki...

Onlar bir çift gibi.

- Bilirsin, filmlerde. - Ah.

Bu gerçekten çok tatlı.

Hey. Güzel. Chrysler Binası.

Kesinlikle evet.

Masterson seni istiyor.

Tamam.

Görüşürüz beyler.

Elbette. - Benim için onlara dikkat et.

Anladın.

- İyi şanlar. Görüşürüz çocuklar. Hoşçakal.

Hey, römorkörümü kim aldı?

Tamam.

Vay.

O harika.

- Evet, çok iyi. - Dalga mı geçiyorsun?

Hadi dostum.

O akıllı, komik ve o...

Onun çalışmasını gördün mü?

O sanki... gülünç bir tasarımcı.

Evet. - O sanki... buradaki en iyi tasarımcı.

Evet, o kesinlikle altın çocuk.

Biliyor musun, aslında senin için de

aynı şeyi söylüyorlar. Ofisin çevresinde.

Ne kadar harika bir tasarımcı

olduğunu her zaman duyuyorum.

Teşekkürler dostum.

Evet siz tamamen farklısınız.

Sen-sen aslında...

Siz birlikte çok iyi çalışıyorsunuz.

- Sence? - Evet.

Sanki öyle bir yeteneğin varmış gibi öyle bir yeteneği var ki.

Sanki, güçlü bir çift gibi.

İş açısından, biliyorsun.

Yeni şikayetler ortaya çıktıkça

MeetBox ateş altında, yüz tanıma

teknolojisi Siyahileri tespit edemiyor.

Eleştirmenler, mühendislik ekibindeki çeşitlilik

eksikliğinin soruna katkıda bulunmuş olabileceğini söylüyor.

Kamuoyu baskısının artmasıyla

birlikte MeetBox kurucusu Mick

Morton kapsamlı iç değişiklikler sözü verdi.

- Selam. -Selam. - Selam.

Ailemin garajında ​​MeetBox

kurmak için Harvard'dan

ayrıldığımda şöyle düşündüğümü

hatırlıyorum: "Umarım arabayı çekmezler."

Ayrıca MeetBox'ın herkes için bir platform

olması gerektiğini düşündüğümü de hatırlıyorum.

Şimdi, önümüzdeki birkaç gün içinde, Medyanın bu

konuda başarısız olduğumuzu iddia ettiğini duyacaksınız.

Tuhaf suçlamalar duyacaksınız.

"Mick önyargılı.

"Mick bir ırkçıdır.

Mick tüm Gana milletinden nefret ediyor."

Bu ben değilim.

Kim olduğumuz değil.

Biz aynı şirketiz, yalnızca son çeyrekte,

ortaklık kurduk 22 siyahilerin sahibi olduğu satıcılar.

Biz aynı şirketiz, George

Floyd protestoları,

operasyonları 12 saat süreyle durdurdu.

Biz, amiral gemisi ofisinde

Karayipler ve ara sıra Afrika

yemeklerine adanmış bir dünya

mutfağı istasyonu bulunan aynı şirketiz.

Çeşitlidir, farklıdır, çok lezzetli.

Hoşumuza gitti.

Biz buyuz.

Ancak kim olduğumuzu açıkça belirtmek gerekirse,

önümüzdeki 30 gün içinde MeetBox markasını

yeniden başlatacağımızı duyurmaktan heyecan duyuyorum.

Şirket çapında bir sunumda, üst düzey tasarım

ekibimiz MeetBox'ın yenilenmesini sunacak.

Yeni bir logomuz, yeni bir

sloganımız ve bizi buraya getiren

değerlerin aynısına yeni bir bağlılığımız olacak.

- O inanılmaz biri. - Hmm.

İşte Jason'ın İsteği: Mick gibi ol.

Mick bir CEO.

Bu Jason'ı beş, on yıllık bir müşteri yapıyor.

ve bunlar farklı.

Daha az büyü, daha çok dinleme.

Evet, aslında eğlenceli ve garip bir şekilde rahatlatıcı.

Hiçbir tehlikesi olmayan gizli bir ajan olmak gibi.

Aslında sana Jason'ın iş

karısıyla ilgili bir sorum vardı.

Aren, kıza çıkma teklif et.

- Yapabilir miyim? - Biz keşiş değiliz Aren.

Ona sormaya korkuyorsun.

- Hemen konuya giriyorum, tamam mı? - Ne zaman?

Yarın.

Tamam.

- Dostum. - Vay.

Teşekkür ederim.

- Rica ederim. - Gerçekten dostum.

Bir aydınlanma gibiydi.

İnanamıyorum Daha önce görmemiştim.

Pardon, neden bahsediyoruz?

Lizzie.

- Ne? - Aptal numarası yapma dostum.

Ne yaptığını biliyorum. Onun hakkında konuşuyoruz.

Sen... bize tuzak kurmaya çalışıyordun.

Hayır. Hayır, hayır, hayır. Yaptığım şey bu değildi.

- Ben... - Sorun değil. Serin.

Minnettarım çünkü bana "Neden bir araya gelmedik?

"diye düşündürttün.

ve sonra bana çarptı.

Lizzie'ye ilgim var.

Hey dostum, sen Mick gibi

olmaya oldukça odaklanmıştın.

Ben öyleyim.

Her ikisini de mi istiyorsun?

Evet.

- Harika değil mi? - Evet.

Netlik harikadır dostum.

Doğru.

- Her ikisini de mi istiyor? - Evet, bunu yapabilir mi?

Evet, ancak Çifte İstek ilk müşteriniz için ideal değildir.

Tamam, harika, peki o zaman Ben sadece işe

odaklanacağım ve onun aşk hayatıyla ilgilenmesine izin vereceğim.

Biliyor musun, şirket büyük bir marka değişikliği

yapmak üzere ve ben de öyle hissediyorum ki... - Hayır.

Aynı anda iki şeye odaklanacaksınız.

ve Aren, umarım Bunu sana söylememe gerek yok

ama artık Lizzie'yle romantik bir ilişkin olamaz.

Bu sorun yaratacak mı?

Çünkü eğer Jason'ı ilk sıraya

koymazsan herkesin büyüsü bozulacak.

Bunun şöyle olmasını umuyordum: takım oluşturma meselesi.

Artık bu işte hepimiz birlikteyiz.

Yani ayarlamanız gerekiyor Lizzie, Jason ve benim bu

huysuz yaşlı beyaz kadının etrafından dolaşmamız gerekiyor.

Ah. Lizzie bana mesaj attı.

Ne söylemeliyim?

Söyledikleriyle başlayalım.

-Tamam, "Zaman çizelgesini alabilir miyim lütfen?" dedi.

Sizce bu ne anlama geliyor?

Hey. Siz ikiniz benim hakkımda mı konuşuyorsunuz?

- Hey. - Naber? Hey.

Ah, benim... Bekle, öyle misin?

Evet, aslında öyleydik.

İşten sonra bizimle bir şeyler içmek ister misin

diye merak ediyorduk, değil mi? - Evet. Evet. Evet.

Ah.

Tamam, evet. Kulağa harika geliyor.

Jason bana o zaman çizelgesini getirdiği sürece.

Evet, bu... Evet, soğuk.

Tamam, harika. İçecekler hakkında bana bilgi ver.

Elbette.

- Teşekkür ederim. - Evet, bir şey değil.

Tanrım. - Ben sadece... Son dakikada bir

bahane uyduracağım ve sonra hepiniz hazırsınız. - Ne?

- Elbette? - Hayır, hayır. Hayır, hayır, hayır, hayır.

Sen... Geliyorsun.

- Neden? - Az önce beni mi gördün?

"Hava soğuk" mu?

- Tamam. - Hiçbir zaman "sakin ol" demedim.

Tamam, evet, tamam, tamam.

Bir içki içmeye geleceğim Elbette?

- Zaman çizelgesini göndermeli miyim? - Evet, hemen gönder.

Göndermek mi? - Muhtemelen şimdi göndermelisin.

Jason ve ben bunun üzerinde bir hafta

çalıştık ve sonra... - Evet, sonra...

ve sonra Masterson tam karşımda uyuyakaldı.

- Aman Tanrım.

Bu oldukça komik.

Hikayeleriniz güzelleşiyor.

- İyiydi, değil mi? - Evet, güzel.

- Gittikçe komikleşiyorum. - İşimi kolaylaştırıyorsun.

- Belki. - Evet.

Bir tur daha yapalım mı?

- Bir tane daha yapalım mı? - Evet. -Evet.

- Evet, hadi yapalım. - Evet? Tamam.

- Hayır, anladım. - Anladın mı?

- Tamam, teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.

ANCHOR country müzik süperstarı.

Öte yandan MeetBox'ın yüz tanıma

skandalının etkileri devam ediyor.

Platforma erişim için

gereken teknoloji, tüm

Gana ülkesinin birkaç gün

boyunca oturum açmasını engelledi.

Bir yandan işteki

üretkenliğim açısından harika oldu.

Ama öte yandan, oldukça ırkçıydı.

Büyüyen tepki, "Ghanagate" hashtag'inin yer

aldığı sosyal medyaya da sıçradı. trend oldu...

Bu yüz tanıma olayından o kadar sıkıldım ki.

Tanrım, biliyorum.

Bu bir hataydı.

Oh, hayır, demek istediğim, hepimizin sorumlu olan bu

insanlar için nasıl çalıştığımızı düşünmekten bıktım.

Ne olmuş? Yani o takımdaki herkes kötü biri mi?

- Ben öyle bir şey söylemedim. Şey...

Bekle, sen... Bu son projeniz miydi?

Evet, evet.

ve elimizden gelenin en iyisini yapıyorduk biliyorsun ve...

Ben-ben üzgünüm. Senin bu konuda olduğunu unutmuşum.

- Hayır, bu... Umrumda değil. Evet.

Sadece stresimi atıyordum...

İnsanlar artık çok hassas davranıyorlar.

Bilirsin, bu acil bir konu - şu anda.

- Evet.

Tamamen buna yorum yapıyordum.

- Haklısın. - Sen kötü bir insan değilsin.

- Hiç de değil. - Haklısın. Haklısın. Evet, hayır.

- Üzgünüm. - Hayır, sorun değil, sorun değil.

Ama evet, teşekkür ederim.

İyisin.

ve bak, demek istediğim, Takımda farklı

ırklardan insanların olmasının faydası olur muydu?

Belki. Evet.

Ancak...

Biliyor musun, gerçekten rekabetçi bir projeydi

ve senin gibi hiç kimse bunu başaramadı, o

yüzden benden ne yapmamı istediklerini bilmiyorum.

Bence bu konuda kendini hırpalamamalısın.

- Evet. Kesinlikle. - Önemli olan bu.

Evet.

Doğru.

ve ben değilim.

Mesela birkaç dakika

düşündüm, devam ediyorum.

Çünkü yapamazsın... Yavaşlayıp

nefret edenleri dinleyemezsin ve...

Ne?

Hayır, bir şey söylemeliydim.

Sen yaptın.

Skandal hakkında tam olarak düşündüğüm şeyi söyledin.

- Evet, sonra Jason tamamen

suçlu oldu ve ben de kefaletle serbest kaldım.

Çok aptalım.

Hayır, yapma... bu...

Onu daha iyi hissettirmeye çalışıyordun, biliyorsun.

İkimiz de öyleydik.

Evet, şimdi kendimi daha kötü hissediyorum.

Yani, öyle değil mi?

Sorun değil... savaşlarınızı seçin.

Olay bu. öyle hissediyorum Aslında seçmiyorum.

Aynen bu refleks gibi geliyor.

Tamam, bu hiç mantıklı değil.

Hayır, aslında bu çok mantıklı.

Sanki... Birisi hapşırdığında nasıl

"Çok yaşa" dersin hiç düşünmeden.

Ancak daha sonra yukarı bakıyorsunuz ve şöyle

düşünüyorsunuz: "Ben ne yaptım... Az önce neyi kutsadım?"

- Evet. - Haklısın.

Evet.

Bilmiyorum.

Kendimi savunmamak bir şeydir,

ama sonra ne zaman Yukarı bakıyorum ve senin

de rahatsız olduğunu görüyorum. bu sadece...

Bir şey söylemeliydim.

Teşekkür ederim... bunu söylediğin için.

Bu gerçekten...

Bu gerçekten çok hoş.

Beni savunan çok fazla

insan yok, o yüzden...

Ben sana destek olmadım.

Sadece düşündüm.

Lizzie bu sabah beni kenara çekti

ve bardaki sohbetimizi

tekrarlıyordu ve görünüşe göre onu üzmüşüm.

- Bekle, ne? - Biliyorum.

Ama üzülmedin değil mi?

Hayır, hayır.

İyi.

- Vay. - Sağ?

Çünkü açıkçası bu şeyleri çok

önemsiyorum ve gerçekten ciddiye alıyorum, ama...

Doğrusunu söylemek gerekirse ilk başta onun etnik kökene sahip olduğunu bile bilmiyordum.

O yüzden bana sakın gelme...

sen benimsin.

Bilirsin?

Hizmet edecek misin?

Evet. Üzgünüm.

Sen ve Lizzie iyi misiniz?

Ah evet.

Yani işin sonunda benimle flört ediyordu.

Ah evet?

Evet, bunu koluma

dokunarak yapıyor ve...

- Kolay. - Üzgünüm.

Bu...

Başka topun var mı?

- Evet, bir tane buldum. - Tamam.

Toplumumuz, Monticello köleleri

arasında, sert cezalardan kaçınmak

için birbirlerine yardım etme

yönündeki gayri resmi bir taahhüt olarak başladı.

Artık beyazların rahatsızlığını her

yerde görebiliyorum ve bunun bana

yaptığı tüm bu şeyleri fark etmeye başlıyorum.

Mesela her zaman özür dilerim.

- Bunu gerçekten duymalısın. - Ah, özür dilerim.

Gör?

ve hayatım boyunca bunun farkında

olduğum konusunda çok haklıydın.

Daha önce heykelimi hiç

açıklayamıyordum ama sanırım bu...

Roger?

R-Roger mı?

Anlamlı mıyım?

Bir süredir mantıklı konuşmuyorsun.

Üzgünüm.

Lizzie, senin...

logo üzerindeki çalışmanız sadece...

- harika. - Ah.

Demek istediğim, bu bir ekip çalışmasıydı. Ben...

Bütün ağır yükü senin yaptığını biliyorum, o yüzden...

- Evet. - Teşekkür ederim.

- Evet. - Ah.

Sadece ne kadar harika olduğunu bilmeni istiyorum.

- Teşekkür ederim. Teşekkür ederim. - Evet.

Sadece...

Ekibimiz logoyu bizzat Mick'e sunacak.

- Mm-hmm. - Ben de şunu soracağım...

Jason'dan bunu yapmasını isteyeceğim.

Ama bu...

Üzgünüm, bu benim... tasarım ama biliyorsun.

Hayır biliyorum.

Jason odada daha iyi, ve...

- Odada harikadır. - Öyle mi?

- O çok karizmatik ve... - Gürültücü ve o...

Çok gürültülü... şirket, Lizzie.

Üzgünüm, sadece öyle hissediyorum Uzun zamandır

senden böyle bir şey istiyordum. - Hım-hım. Elbette.

ve biz... incelememde bundan bahsetmiştik. - Elbette.

Bu özel tasarım benim için çok şey ifade ediyor ve...

Tamam, ben hazırım Bu yıl Tuğamiral.

Hayır, Lizzie, Tuğamiral.

- Tamam, evet... - ve şu anda

gerçekten birbirimize destek olmalıyız.

- Evet yani... - Bunu duydum.

Bu harika.

Bu büyük bir sunum ve

Jason bu seyirciye daha uygun.

- İyi olacaksın. - Hayır, sorun değil. Şey...

Masterson beni çağırıyor.

Seninle ve Lizzie'yle barda buluşuruz.

Elbette.

Hey.

Özür dilerim, ben-ben aslında... Eve gitmem gerekiyor.

- Sorun nedir? - Hiçbir sorun yok.

- İyi misin? - Evet.

- Ah. - Lanet olsun...

Teşekkür ederim.

Bak, bara gitmemize gerek yok.

O tarafa doğru yürüyüp konuşabiliriz.

Üzgünüm, ben sadece... Şu anda pek eğlenceli değilim.

Sorun değil.

Hayır, ben gerçekten...

Hiç eğlenceli değilim.

Bence bu ikimiz için de yeterince eğlenceli.

Aman Tanrım.

Bu şunu söyleyen bir yüzük mü? "Çok havalı" mı?

Tamam, bunu seviyorsun.

- Çok eğlenceli. - Bu bir şaka hediyesiydi.

- Bu yüzden... - Neredeyse çok eğlenceli.

- "Çok havalı." - Tamam.

Şey...

Kısa, eğlenceli olmayan bir yürüyüş mü?

Elbette.

Tamamen neşesiz.

Jason'ı hayal edemeyeceğin

kadar çok şekilde

desteklemek benim işim ama bilmiyorum.

Bence Ben de iyi bir tasarımcıyım.

Sen bizim en iyimizsin. - Yani, bilmiyorum, en

iyisi miyim bilmiyorum. ama sanki... - Hayır, öylesin.

RISD'ye harika tasarımcılarla gittim ve

sen onu mahvediyorsun. - Teşekkür ederim.

- Demek istediğim bu. - Bu çok şey ifade ediyor.

Teşekkür ederim. Ben...

Eğer dürüst olursam, Ben bir nevi...

Ben de öyle düşünüyorum.

ve bu sanki, bunların hepsi benim için.

Mesela şunu söyleyebilmem yıllarımı

aldı, bilirsin işte, "Sanırım, Mesela

ben bir insan olarak temelde berbat değilim."

ve bu...

Buranın meritokrasi olması gerekiyordu, o yüzden...

Mick mi? Mesela Mick bir serbest piyasa psikopatı.

Eğer kan sporuyla tanıtım

yapmanın bir yolu olsaydı, aman

Tanrım, bizi çukura atardı, sağa sola.

ve ben sadece şunu söylüyorum: "Beni çukura koyun.

- Mesela ben oradayım." - Evet.

"Ben kararlıyım. Ben-ben iyiyim."

Sadece şunu söyleyebilir miyim? sen bir çeşit serserisin...

Şu anda.

Yani her zaman ama özellikle şu anda...

- Teşekkür ederim.

Çünkü sanki... Bunu düşünmeye devam ediyorum

çünkü benimle birlikte Bir fırsatı

kaybettiğimde şöyle derim: "Evet, doğru. Bu mantıklı.

ve elveda ve çok teşekkür ederim."

ve sen... şu anda, sen sanki... - Bekle.

Bu...

Buna diyecek sözüm bile yok. - Ama neden?

Bu kadarına sahip değilim.

RISD'ye gittiniz. Demek istediğim...

- Bu farklı. - Hayır, hiç de değil.

Parmak boyamanın Harvard'ı gibi bir şey bu.

Bu şekilde satıyorlar. Bütün broşürlerde var.

- Kesinlikle. Yani, bu...

Evet, oraya girmek bile muhteşem.

- Ne okudun? - Heykel.

- Yaptın mı? - Mm-hmm.

Hala yapıyor musun?

Hayır. Aslında artık değil.

Ben...

Eskiden onu severdim ama bu sizin söylediğinize bir nevi benziyor.

- Ne?

Olup olmadığıma karar veremedim Gerçekten

iyi ve diğer insanlar beni ya da iplikten

heykeller yapan bir deli olup olmadığımı anlamadılar.

- İplikten heykeller mi? - Biliyorum, biliyorum.

İplik ile heykeller mi?

- Evet. - Resimlerin var mı?

- Evet. - Evet?

Şey...

- Aslında 2D'de çalışmıyorlar. - Aman Tanrım.

ve bu ekranda çok küçükler. - Emin misin?

- Bir bakayım. - Hadi!

Bu çok hoş görünüyor.

Evet, şahsen hissettiğiniz duyguyu gerçekten hissetmiyorsunuz.

Tamam, eğer öyleyse, tam

karşımda olsa ne hissederdim?

Sakinlik.

Sessizlik.

Meditasyonun nasıl hissettirmesi gerektiğini

hayal ettiğim gibi ama aslında asla başaramazsınız.

Tamam, yani bu-bu, rahatlamak gibi mi?

Bu konuda berbat bir iş yapıyorum.

- Neden bana bunu yaptırıyorsun? - Hayır değilsin.

- Sen değilsin.

Evet...

Sanırım benim parçalarım...

konfor.

Mm-hmm.

Ayakkabılarım rahat değil

ama derin bir sosyal rahatlık.

Mesela bir keresinde Wall Street'teki bir kardeşin saldırıya uğradığını görmüştüm.

- Tamam. - Bu bir örnek.

- Tamam. Tamam. - Derin sosyal rahatlık.

Ama bu adam saldırıya

uğradığında çok şaşırdı.

Evet, yani soygun için bu şart değil mi?

Ama hayır, bu şekilde şaşırmıştı.

Oldu...

Mesela soygundan hemen önce

dünyanın onun peşine

düşmeyeceğinden o kadar emindi

ki, saldırıya uğradığını anlaması çok uzun zaman aldı.

Yemin ederim ki bir anlığına

bıçağın kendisine hediye olduğunu sandı.

Sanki bir yabancının ona rastgele

bir hediye vermesi daha olasıydı...

dahası ona zarar vermeye çalışacaklardı.

Tamamen. Evet.

ve ben dünyadan bu beklentiye sahip

olmanın nasıl bir his olduğunu bilmek istiyorum.

Sadece bir saniyeliğine.

Sanki ben...

tuzlu suda yüzüyorum

ve rahatlayabiliyorum.

Peki sana böyle hissettiren ne?

Peru yünü.

Ve...

insanlar benimle konuşurken.

- Özellikle benim gibi. - Mm.

Benim hakkımda bir fikir değil, gerçekte olduğum kişi.

Peki bu ne zaman olur?

Şimdi bunu söylemek tuhaf mı?

Üzgünüm.

Hey. -JASON Oturuyor musun?

Ben öyleydim.

Dostum, Mick'i tüm şirketin

önünde tanıtacağım, herkesin önünde.

- Bu harika dostum.

- Mesela geleceğini biliyordum ve işte bu,

burada ve seni de yanımda getiriyorum.

ve az önce sana geçici bir e-posta gönderdim.

Yani geçen sefer yaptığın gibi sihrini kullanabileceğini mi düşünüyorsun?

Evet. Anladın. Sorun değil.

Teşekkürler dostum.

Üzgünüm, işe geri dönmem gerekiyor.

Sorun değil. Aslında...

Gitmeliyim, yani...

Yürüyüş için teşekkürler.

Evet, her zaman.

- Görüşürüz. - Görüşürüz.

Çiftlik sübvansiyonu refah anlamına gelmez çünkü çiftçiler tembel değildir.

- Bilirsin?

İşte bu yüzden utanılacak bir şeyiniz yok.

Normalde, yüzlerce güçle desteklenen bir büyüyle, tanrısal bir

biçimde senin üzerinde uçardım. Zenciler tek vücut olarak çalışıyor.

Ama bugün Kyle'ın bana gerçek bir sandalye alması gerekiyordu.

Neden? Çünkü burada birisi Cemiyet'e meydan okudu.

Burada birisi bunu kendi aleyhine

yaptığı için güçlerimiz kapandı.

- Kimdi?

Brutus ve Kyle bu şeyi sıradan

işçiler gibi taşımak zorunda kaldılar.

Brutus Dartmouth'a gitti.

Onun bu saçmalığa ihtiyacı yok.

ve Kyle gitti...

Kyle mı? Bebeğim, yine nereye gittin?

Cornell, hanımefendi.

Teknik olarak hala Ivy.

Kim yaptı?

Tonya mı?

Bize suçlarınızı anlatın.

Müvekkiline kendisinden bahsettim.

Fazla değil.

Aynen şöyleydi: "Hey, alanımızdaki bu temel

makaleyi tekrar incelemek isteyebilirsiniz."

Hepsi bu muydu?

ve ona biraz küfür etmiş olabilirim.

- Hiç okumadı.

Alıntı yapıyor, ama hiç okumadı.

Yeterince duydum!

Bu vesileyle seni Amerikan Büyülü

Zenciler Derneği'nden men ediyorum.

Burada geçirdiğiniz zamana dair tüm anılarınızı

ortadan kaldıracak bir zihin silme büyüsü alacaksınız.

ve sonra Tonya, en

ağır cezayı alacaksın.

Amerika'da yaşamak zorunda kalacaksınız...

Hayır.

Bir...

sıradan Siyahi kişi.

Güçlerimizi en kısa sürede toparlamak için çalışıyoruz.

Normalde Tonya bu konuda yardımcı olurdu.

Ne israf.

Tonya'ya.

O...

öyleydi...

en akıllımız.

- Ölmedi ama değil mi? - Muhtemelen hayır.

Ancak nefret suçlarına karşı standart

cazibemiz olmasaydı en kötüsü olabilirdi.

Sanki kapımızdan çıkıp doğruca

bir Nazi'ye doğru yürümüş gibi.

Seni bu şekilde oyalamak istemedim.

Hayır, hayır, bu...

Ben işe almam.

Genellikle yeni üyelerle bu şekilde çalışmam.

Gerçekten mi?

Dede çok sert olduğumu söylüyor.

- Ne?

Ben de öyle dedim. Ben hoş biriyim.

Peki neden ben?

Sana bir iltifat edeceğim.

Beyaz insanlarla dolu bir odadan geçmeni

izlemek en acı verici şey Hiç gördüm.

Teşekkür ederim.

Hemen Dede'yi aradım ve "Ben bu

gençle bizzat çalışacağım" dedim.

Biliyor musun, şimdi farkettim Aslında o gece

bana yardım ettiğin için sana hiç teşekkür etmedim.

Bana teşekkür etmene gerek yok.

Hala.

İyi bir iş yaparak bana teşekkür edebilirsiniz.

Tamam.

Hey. - Merhaba.

Her şey yolunda mı?

Evet.

Yani, dün gece iyi değildim ve sen

bu konuda gerçekten çok tatlıydın.

Yani sıra sende.

- Evet, iyiyim. - Tamam.

Bunu daha önce oynamadığına inanamıyorum.

Evet biliyorum. Çok eğlenceli.

- Aman Tanrım.

- Doğruyu biliyorum? - Vay.

Bak, sanki tamamen yanmış gibi.

Akciğerini alabilirsin. - Tamam, evet, hadi...

Aslında... Aslında Lizzie

cephesinde bir önerim vardı.

Evet, vur. Lizzie'den seninle sunum

yapmasını isteyebilirsin diye düşünüyordum.

Neden? Yani konuşmayı ben yapıyorum güverteyi sen yönet.

Başka neye ihtiyacımız var?

Lizzie harika bir tasarımcı ve

biliyorsun, bu hoş bir jest,

özellikle de hoşlandığın biri için.

Evet ama bu adil değil.

Hayır.

Mick'le hâlâ bolca yüz yüze vakit geçirebilirsin.

Hayır, bu... yani, Lizzie için adil değil.

Ne... Takip etmiyorum.

Demek istediğim, Eğer birine bir mola

verirseniz ve o bunu hak etmediyse, onu

sadece başarısız olmaya hazırlamış

olursunuz, bu yüzden bu onlar için adil olmaz.

Yani düşünmüyorsun Lizzie bunu hak etti mi?

Demek istediğim, Masterson bana geldi, yani...

Evet doğru ama ikinizden biri de olabilirdi.

- Olabilir mi? - Evet.

Yani, sadece kendi adıma konuşabilirim ve bunu

anladım, yani doğru miktarda çalışma yapmış olmalıyım.

Peki ya Lizzie de aynı miktarda iş yapsaydı?

Ama anlamadı.

Yani buna sahip olmanız onu hak ettiğinizin kanıtı mı?

Gibi.

Şuradaki meçi al

ve burunlarına sapla.

Yani elbette şans, yetenek ve benzeri şeyler var ama

insanların çoğunlukla uğruna çalıştıkları şeyi elde

ettiklerini hissediyorum ve ben anladım, Lizzie anlamadı.

Peki başka şeyler başarınıza katkıda bulunmuyor mu?

Ne gibi?

Mesela insanlar sana tüm hayatın boyunca

başarılı olacaksın gibi davranırsa, bunun

başarılı olmanı kolaylaştıracağını düşünmüyor musun?

- Özellikle ben mi? - Elbette.

Başarılı olacaktım. Yani haklı olabilirlerdi.

Peki ya sana başarılı

olamayacakmışsın gibi davranırlarsa?

Peki neden yapsınlar ki? Ben öyleydim.

Bu bir varsayım, Jason.

Ben de şöyle olurdum: "Geri çekilin, nefret edenler." Beğen...

Tamam, ama bu gerçekten kendinden emin bir

tavır ve eğer hayatın boyunca baltalanıyorsan...

Ben kendime güveniyorum, bu yüzden beni baltalamalarına izin vermeyeceğim.

Ama şunu söylüyorum: ya güveniniz

aslında size ait değilse, bu sadece

insanların size nasıl davrandığına tepki

olarak nasıl yapacağınızı öğrendiğiniz bir şeyse?

Mesela benim için...

ve aslında bunun nasıl olduğundan emin değilim...

ama sanki bir noktada,

Bana diğer insanların...

- Dostum, frene bas dostum. - Ah, benim hatam. çabalamıyorum...

Hayır, Humvee'nin frenlerine bas.

Ah, özür dilerim. Üzgünüm.

Yavaş, yavaş, yavaş, yavaş, yavaş. Güzel, güzel!

Vay be, sınırı aşacağımızı sanıyordum. Güzel.

Vay be. Ne diyordun?

Ah, ımm...

Hiç bir şey.

- Lanet olsun, neredeyse ölüyordun. - Evet.

Belirli bir şey

mi arıyorsunuz?

Sadece... ilham.

- Evet. - Zor müşteri.

Oscar ne zaman müşterilerden birinin

aşırı tepki verdiğini hissetse, iyi

ya da kötü, diske kaydetmeye başlar.

ve tüm diskler burada arşivleniyor,

böylece bu anlara dönüp bakabiliyoruz.

Genellikle bunlar bizim en iyi çalışmalarımızdır.

En son yakaladığımız şey...

- Ha. Pekala...

Sonuncuyu kimse etiketlememiş gibi görünüyor.

Kwame İşte bu yüzden

utanılacak bir şeyiniz yok.

Şey...

Şey...

- Affedersin. - Elbette.

ROGER'ın bu resmi

görmesi için sabırsızlanıyorum.

Hayır, bu.

.. bu çıkmadı. Tekrar alayım, tamam mı?

Hazır mısınız? Çünkü bu o.

O benim ikinci müşterimdi.

ve o...

Yani o Annie'ydi.

İlk önce ona aşık oldu.

Sonra ona aşık oldum ve işimi yaptım.

Hiç pişman oldun mu?

Pişmanlık beyazlar içindir.

İşlerin bu şekilde yürüdüğünü düşünmüyorum.

Büyükanneme göre hayır.

Bana bilge siyahi büyükannenden alıntı mı yapacaksın?

- Bana mı?

Evet ama bu benim gerçek olanım.

Tamam.

Bak babam... ayakkabı parlatıyordu.

ve bu bir gün... Beş, altı yaşlarında olmalıyım...

Onu görmek için şehre gittim.

Ben de ona doğru koşuyordum. hepsi heyecanlı.

Ama ben ona ulaşamadan, bu

beyaz adam üstündeki

sandalyeden aşağıya baktı ve kafasına tükürdü.

Üzerine tükürdü.

Hakkında bir şeyler söyledi...

babamın parlaklığına daha fazla tükürmeye ihtiyacı vardı.

ve donup kaldım.

Yani babamın sinirli bir hali vardı.

Bu yüzden kendi kendime

şunu söylüyorum: "Ooh!

Bu beyaz adamın canını sıkmak üzere."

Aa.

Ama bunun yerine başının tükürüğünü sildi.

ve ona baktı ve gülümsedi.

ve ağlayarak eve koştum. o gülümsemeyi düşünüyorum.

Nihayet büyükannemle karşılaştığımda ona babamdan ne

kadar utandığımı anlattım. ve o gerçekten sakinleşti.

Peki ne dedi biliyor musun?

Ne?

"Eğer baban bugün eve canlı gelirse...

pişman olacak hiçbir şeyi yok."

Peki bu iş yüzünden bazı şeyleri mi kaybettim?

Biraz gurur mu?

O?

Evet.

Ama bir gülümsemeden asla pişman olmadım.

Çünkü hâlâ buradayım.

ve çoğumuz öyle değiliz.

Peki her böyle gülümsediğinde ölen

o küçük parçan için ne yapacaksın?

Ne yani, bir anda mı gitmeyi tercih edersin?

- Hayır, ben sadece... - Bu sadece gurur, Aren.

- Daha fazlası gibi geliyor.

- Çünkü sana söylediğim gibi gitmesine izin vermedin.

Bunu nasıl bildin?

Elbette bunların hepsini biliyorum.

Ben neredeyse bir büyücüyüm.

Haklısın.

Başka bir müşteri

bulursun ve o da kaybolur.

O halde neden bir fotoğraf saklıyorsun?

Yani yapmıyor.

Kulağa çok kötü geliyor.

Alternatifinden daha iyi.

Eğer ona veya müvekkilinize müdahale edecek

herhangi bir şey yaparsanız hafızanız silinebilir.

Onun varlığını bile hatırlamayacaksın.

Üzgünüm oğlum. ama iş bu.

Selam, Lizzie?

- Hey. - Hey.

Geçen gün tuhaf davrandığım

için özür dilemek istedim.

Endişelenme.

- Teşekkür ederim. - Evet.

Ama ben gerçekten...

Gerçekten arkadaş olmak istiyorum.

ve bunu sana yüksek sesle söylemek istiyorum çünkü ben.

.. Sanki aramızda bir şey varmış gibi hissediyorum...

"Aslında arkadaş olacağız" gecesi

ve sonra bu konuda tuhaf davrandım.

Evet.

Tamamen.

Bu yüzden...

Arkadaşlar?

Evet.

- Arkadaş mıyız?

Elbette arkadaşız.

- Evet. Bekle, ben... - Arkadaşlar.

- Bu resmi ama... - Evet.

Anlaşmayı imzala. Elbette.

Ben işime geri döneceğim, tamam mı?

- Tamam. Tamam. - Görüşürüz.

Merhaba Aren.

- Naber?

Üzgünüm, ben sadece...

Az önce bir şeyimiz olduğunu söylediğini biliyorum...

"Aslında arkadaş

olacağız" tarzı bir gece ama bu...

ben buna bu şekilde hitap etmem.

Buna ne ad verirsin?

Bir anımız oldu.

Değil mi?

ve sanırım senin tuhaf

davrandığını fark ettim çünkü.

.. çok erkendi, ımm...

ya da çok fazlaydı, ımm, ya da senden üstün olduğum için.

- Ah evet? - Evet. Evet.

Evet, sana bir şeyler yapmanı emredebilirim.

Peki ben deli miyim?

Hayır.

Teşekkür ederim.

Gerçekten çok güzel bir an yaşadık.

Ancak?

Ama... ben...

Bu işe yeni başladım ve.

..

Üzgünüm...

Üzgün ​​olma.

Hayır, üzgünüm.

İş yerinde bu konuyu açmamalıydım. Bu...

Biz arkadaşız.

- Biz arkadaşız. - Arkadaşlar.

- Arkadaşlar. - Tamam.

Tamam, yapacağım.

Eve gideceğim ama... görüşürüz.

- Tamam. - Görüşürüz.

Tamam, görüşürüz.

Burada bir gerginlik var.

Siyah... ama lezzetli.

Çünkü onları yönlendirmenin size ne

kadara mal olacağını bilmek istemiyorlar.

Her gülümsediğinde gözlerinin ardındaki hüzün.

Söylemediğiniz her şeyden dolayı boğazınızda oluşan yumru.

Müşteriye kendi parçalarımızı gösteriyoruz

bu onların kendilerini iyi hissetmelerini sağlar...

ve daha fazlası değil.

Merhaba... - JASON Selam, sunum günü.

Hey, 30'dan önce buluşalım.

Ayrıca Lizzie cephesinden de büyük haberler var.

- Evet? - Evet, evet.

Sunum biter bitmez ona

çıkma teklif edeceğim.

- Oradasın? - Mm-hmm.

Sunumdan sonra ona çıkma

teklif edeceğim kısmını duydun mu?

- Ben çok üzgünüm. Ben... Her şey yolunda.

Neyse, ona çıkma teklif etmek için harika

bir planım var ama yardımına ihtiyacım olacak.

Geçen hafta söylediğin şey neydi?

Bu onu güldürdü mü? Sanırım bir şey hakkındaydı...

Merhaba. Bu Lizzie. Mesaj bırakın.

- Lizzie, işte misin? Hey!

- Seninle konuşmam lazım. - Nereye gittiğine dikkat et!

JASON Kapattın mı?

Olmak istemiyorum "şu

kayıkçı" ama geç kaldın.

Hey dostum,

ETA'n var mı?

Ah, neredesin?

Ne? LaCroix mi?

Hayır, o bir liman işçisi değil Tyler.

Git içine taze meyve sıkılmış olanı al.

- Koş!

Merhaba. Jason.

Ne büyük bir onur.

Biz gerçekte sadece et torbalarından ibaretiz, anlıyor musun?

Bir kutuda.

Tamam, Linda. Linda, Linda, Linda, Linda, Linda, Linda.

- Takımın hazır mı? - Evet Mick, bu...

- Elbette. Elbette. - Bu harika.

Burada çok parlak bir geleceğin var.

Vay, sanırım Hemen bedenimi terk ettim.

- Hazır mıyız? - Evet.

- Tamam. - Evet.

Ahoy.

Geldiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim.

Daha doğrusu gelme, çünkü bunu

masalarınıza canlı olarak aktarıyoruz.

Harvard Business Review'de bir çalışma okuduk

büyük gruplar halinde toplanmanın çok fazla

eğlenceye yol açtığı söyleniyor!

ve sendikalar.

Yani nerede olursak olalım eğleneceğiz.

ve seni duymak isterim birer birer.

İlk olarak Los Angeles!

Seul!

Dostum, nerelerdeydin?

- Sunum başlıyor. - Şu anda konuşamam dostum.

- Devam etmek üzereyiz. - Lizzie'yi gördün mü?

Sunumda olacak. Hadi.

Geçen gün, The

Fountainhead'in ilk

baskısı için teklif veriyordum ve kaybettim.

Beni tanıyanlar kaybetmekten nefret ettiğimi bilir.

Tamam?

Ama sonunda Bu biraz heyecan vericiydi

çünkü bana kazanma dürtümü hatırlattı.

Şimdi, Gana kapısı...

bize herkesle bağlantı kurmaya daha

fazla önem vermemiz gerektiğini hatırlattı.

Tasarım onların mutluluklarını bulmalarına yardımcı olacaktır.

- Lizzie'yi göremiyorum. - Onu sonra bul.

Hayır, acil. Bir an netlik yaşıyorum.

Hey, hey, bu sunumdan daha acil bir şey yok.

Bak, sadece slaytlara tıklıyorum.

Zamanında geri dönmezsem, bunu kendi başına yapabilirsin.

- Hayır, orada olmalısın. - Neden?

- Çünkü öyle yapıyorsun. - Sadece bir düğmeye basıyorum.

Bunu senin için hecelemem gerekiyor mu? - Evet, görünüşe göre.

Yani bu yeniden markalamanın tamamı çeşitlilikle ilgili.

Şimdi, daha fazla uzatmadan, L.A.

tasarım ekibi başkanını sahneye davet

etmek için lütfen bana katılın. Linda Masterson!

Çok teşekkürler Mick.

Sanırım her mürettebatın ancak kaptanı

kadar iyi olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Mick'in dümende olmasıyla yakın

zamanda buzdağına çarpmayacağımız çok açık.

Bunlar MeetBox kelimelerine benzemeyebilir.

Değerlerin kabuğuna kazınmış olamazlar.

Ama iddia ederim ki...

Hey.

- Hey. - Ben...

Bu hoşuma gitmedi.

Ne?

Söylediğin şey, Hoşuma gitmedi.

Tamam.

Sadece ırkım nedeniyle burada

olduğumu söylüyormuşsun gibi hissettim.

- Bundan hoşlanmadım. - Ne?

ve bunu yüksek sesle söylemem gerekiyordu.

Vay.

Bunu ağzımdan kaçırdığımda kendimi deli gibi hissediyorum.

Bu... Vay be.

- Vay.

Bir kez olsun, sonuçları ne olursa olsun

düşündüğümü söylemek istedim. - Ben ırkçı değilim.

Ne?

- Ben ırkçı değilim. - Ah, hayır, hayır, hayır, hayır.

Söylediğim bu değil.

Sana sadece nasıl hissettiğimi anlatmaya çalışıyordum,

aslında bu benim için oldukça önemli, çünkü genelde

sadece senin nasıl hissettiğin konusunda endişeleniyorum...

Çünkü asla ırkçı bir şey söylemem.

Hayır, sadece kendimden bahsediyorum.

Vücudumda ırkçı bir kemik yok.

Üzgünüm, aslında gerçek bir kişisel

gelişim anı yaşıyorum ve bu yüzden... alınma...

İskelet düzeyinde ırkçı olmanız gerçekten umurumda değil.

Vay, bunu yapamayız. Mesela, şu saçmalığı etrafa fırlat.

Elbette? Sanki ölüm cezası gibi.

Hayır, vurulmak ölüm cezasıdır.

Ne demek istediğimi biliyorsun. - Hayır, kesinlikle bilmiyorum.

Bir şey söyledin.

Bana sadece sahnede ihtiyacın olduğunu

söyledin çünkü ben çeşitliliğe sahibim. - Hayır.

- Hayır yapmadım. - Evet, yaptın.

Hayır, hayır, sunumun

çeşitlilikle ilgili olduğunu söyledim.

Bu... bu anlambilimdir.

Olan bu değil. - Üzgünüm...

- Yanlış duyduğun için üzgünüm. - Az önce oradaydım. Bu...

Eğer söylediğin şey olduysa, o zaman ben ırkçıyım.

ve ben ırkçı değilim, yani

sizin söylediğiniz şekilde olmuş olamaz.

Yani kendini kötü hissetmek

istemediğin için az önce olan şey olmadı mı?

Bu kulağa çılgınca geliyor.

- Çünkü bu çılgınca. - Yapabilir miyiz...

Lütfen buraya odaklanabilir miyiz?

ve şimdi Jason Mundt.

- Irkçı olman umurumda değil. - Dostum.

- Herkes ırkçıdır. - Aren.

Az önce olanları kabul etmemeni umursuyorum.

Kırıldığın için üzgünüm, tamam mı?

Yani, bunu kabul edene kadar nasıl

ilerleyebiliriz ki... - Özür dilerim. Beni duyuyor musun?

Bu benim özür dilemem.

Durumun temel gerçekleri?

- Sevgili mi bunlar?

Öyle düşünmüyorum.

Tazminat istemiyorum. - Hepsini yaptım.

Senden özür dilemeni istemiyorum. - Irkçılık yaptım.

- Kölelik yaptım. - Sadece şunu istiyorum...

Eğer bu sunumu yapabilseydim harika olurdu.

- Üzgünüm,

- kölelik yaptığımı mı söyledin? - Ah...

Mesela bir kurum olarak mı?

Oraya nasıl geldik? - Ben sadece...

Tek yapman gereken beni ve kendim

hakkında söylediklerimi dinlemekti!

- Neler oluyor? - Tanrı aşkına...

Bilmiyorum. Çıldırıyor.

Sunumun "Farklı Deneyimler" adında bir bölümü var.

Aptalca bir başlık ama orada var.

- Tamam Mick, bunu anladım.

Daha az ilgini çekemezdin... - Hımm, kusura bakma.

Bu işe katılmak ister misin Mick? - Arkadaşlar?

Evet, sanırım bu konuda yardımcı olabilirim.

- Git. - Elbette. Selam, MeetBox.

Ah, beni anladığını mı sanıyorsun?

- Evet.

- Mick, sen diğer insanları anlamıyorsun. - ve benim adım Jason.

- Bir adanın var.

Doğru. -JASON: Başlamak isterim...

Adası olan hiç kimsenin empatisi yoktur. - MASTERSON: Sadece dur.

Her iki şeye birden sahip olmak mümkün değil.

- Haklısın. Dostum, dur.

Tamam, çok üzgünüm.

Bunu neden yapıyorsun? Biz arkadaşız.

Sen benim arkadaşım değilsin.

ve arkadaş olmak istemiyorsun, çünkü

eğer gerçek arkadaş olsaydık,

benimle konuşman, beni dinlemen ve

ölmemi istediğini hissettiren bir

ülkede yaşadığım gerçeğine yer açman gerekirdi.

- Ne? - Ne?

Bugün vurulursam bunun nasıl olduğunu

açıklamaya hazır bir ordu insan var,

muhtemelen benim hatam. - Muhtemelen?

- ve bunu her gün hissediyorum.

- Aren, bu konunun çeşitlilik kısmı daha sonra gelecek.

-Her bakışta, her filmde moral verici olması gereken bir şey.

- ve belki de ölüm hakkında daha az. - ve bu her şeyi değiştirir.

Çünkü ölüm ve çeşitliliğin aslında birbiriyle

hiçbir ilgisi yok, yani... - Bu, yürüme şeklimi,

konuşma şeklimi ve nasıl yer kapladığımı değiştiriyor!

Ya da yapma!

Bunu anladım. Tamam.

Hangi risklerin makul, hangilerinin

çılgınca olduğunu değiştirir.

ve bunun, her zaman yanımda

dolaştığım bir ağırlık olduğunu

anlamam tüm hayatımı aldı. Merhaba.

- Adım Jason ve ben... - ve bu bokun

belki de yaptığım her şeyi

etkileyebileceğini anladığım bu hayat boyu yolculuktan sonra...

Linda, sen Jason değilsin. Bunu yapamazsın.

Arkanı dönüp bunu kabul ettiğim için deliymişim gibi

davranmak istiyorsun. Hayır, hayır, hayır, hayır.

Hayır, hayır, hayır, hayır. Kendini pislik gibi

hissetmek istemiyorsun diye beni tehlikeye atamazsın.

Genç adam, genç adam.

- Göt herif ol. Forumlarımız var...

Mick, bekle bir saniye.

- Jason! - Özür dilerim?

Çünkü sırf kendin olarak yanlış bir

şey yapmışsın gibi hissettiğin

utanç, benim tüm hayatım. Biliyor musun?

- Biliyor musunuz millet? ve burası...

- bu ülke... - Burası MeetBox.

Var olup olmadığıma o

kadar kayıtsız kaldım ki...

bir düzeyde buna hakkım olduğunu düşünmüyorum.

ve senin ısrarla duymayı

reddettiğin sana söylediğim şey...

Bu Mick'in yöntemi. Bu MeetBox yoludur.

Lanet olsun bu mu?

Evet!

Burada olmayı hak ediyorum.

Sadece bu sahnede değil, bu dünyada.

ve ister inanın ister inanmayın, benim için bir vahiydir.

Peki benim "çeşitli deneyimlerim" hakkında bilgi edinmek ister misin?

27 yıldır bu gezegendeyim ve bu

hafta hayatta olmayı hak ettiğimi anladım.

Bunu bilmiyordum.

Ben de değil.

- Merhaba. - Merhaba. Bu...

Bizi biraz hareket ettireceğim.

Ne?

O yüzden yakında gideceğim ve açıklayamam.

- Aman Tanrım.

Ama birbirimizi bir daha hiç göremeyecek

olsak bile deli olmadığını bilmeni istiyorum.

Yaşadıklarımız gerçekti.

ve seni tanıdığım sürece, Bunu yapmayı istiyordum.

Aren mi?

Aren Mbondo.

MeetBox sahnesinde suçlarınızı,

herkesi tehlikeye atan ve beni bu

sefil durumda tutan suçlarınızı gördük.

Oditoryumdan ayrıldıktan sonra ne oldu?

Müşterimin aşkını, onu öpmeye

çalıştığım romantik bir yere ışınladım.

Savunmamda, İlk önce ona karşı hislerim vardı ve

o, benim hoşlandığım kişiyi bir nevi sömürgeleştirdi.

Davranışınızı nasıl haklı çıkarabilirsiniz?

Sanırım her zaman beyaz insanların

kendilerini rahat hissetmelerini

sağlamanın benim işim olduğunu

düşünmüşümdür ve açıkçası, tam anlamıyla burada, ama...

Olmamalı.

Anladım ama...

Aren, bu vesileyle

Amerikan Büyülü Zenciler

Derneği'nden sürgün edildin.

Mantıklı.

Beyin sarsıntısı geçmişiniz var mı?

Çünkü teknik olarak bu büyü beyin hasarıdır.

Ben iyiyim.

- Sen... - Bana bir saniye ver.

Evet, tamam.

Orada kendine

bakamayacağını biliyorsun değil mi?

İyi olacağım.

Tamam.

Kahretsin.

Ne? Ne...

Sanırım birilerine fikir vermiş olmalısın.

Burada gerçekten yardıma ihtiyacım var.

Refah devletini gerçekten anladığınızı sanmıyorum.

Ne?

Ama bu iki yönlü bir yol olmalı.

Burada kasık tutan tek kişi ben olamam.

Penisimi de kontrol etmelisin.

Ancak bu kapanma farklı hissettiriyor. Büyük.

Az önce seni işten mi çıkardım? - Hayır.

Büyülü bir zenci olmak sadece sihirle ilgili değildir.

Huysuz beyazlar olduğu

sürece biz burada olacağız.

Elbette.

Ben gideceğim.

Peki iş olarak ne yapacaksın?

Ah...

Aslında yeni bir parça için fikrim var.

İplik mi?

Kimsenin bundan hoşlanmadığını hatırlıyor musun?

Evet ama yapıyorum.

Eğer hafızan bozulmadan buradan çıkmana izin

verirsem bu gece bana mesaj atsan iyi olur.

Tamam elbette.

ve o emoji saçmalıklarının hiçbiri yok. Kelimelere ihtiyacım var.

Bütün bunlardan nasıl kurtulacağını merak ediyorum.

Neyden yapacaksın?

Onu L.A.'de bırakmadın.

Ah.

Hayır.

Hayır, hayır, hayır.

Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır!

LIZZIE Aren, neler oluyor?

Beni burada bıraktın ve ortadan mı kayboldun?

- Ben... Affedersin!

LIZZIE Empire State Binasında.

Neler oluyor?

Tamam, harika.

Yani ben şöyleyim: Brooklyn

Köprüsü'nde şu anda havaalanına

doğru yoldayım ve sanırım New York'tayım.

Los Angeles'a indim.

Şu anda arabanın evindeyim.

Şey, acaba... beni arayıp

iyi olduğunu söyler misin?

Lizzie.

Hey. Ben çok üzgünüm.

Ayrılırken bunu fark etmemiştim...

Ben...

Ha?

Ah.

Merhaba Aren.

Seni New York'ta bıraktığım için kendimi çok kötü hissediyorum.

Planladığım şey bu değildi.

Mm-hmm. Peki, güçlerin var mı ya da...

Hayır, doğru. Tamam, bu adil bir soru.

Ben bu sihirli toplumun bir parçasıyım...

Veya-ya da öyleydim.

Ben de istifa ettim, o yüzden...

Bana iyi ya da...

Şaka yapıyorsun.

Hayır.

Bu çok çılgın bir tesadüf, çünkü ben...

Ben de büyü topluluğunun bir

parçasıyım ve bırakmak üzereydim.

Evet, tamam, bu çok komik.

- Ben bunu hak ediyorum. Hayır, gerçekten.

Ama önce düşündüm Seni kaçırır

ve Space Needle'da bırakırdım.

Hayır, ben... Romantik olmaya çalışıyordum.

Elbette.

O halde benimle yürü.

- Bu kulağa çok daha hoş geliyor. Tamam.

Belki artık sihir yoktur.

Evet. Artık sihir yok.

Ah, bana hâlâ bir kahve borçlusun.

Yardımcı olabilir miyim?

Ah. Tamam.