Original subtitles

Rick, je moet sterk blijven.

Lori, heb je... Ik bedoel, het was legendarisch.

Ken jij dat verhaal dat Shane Kingsleys auto jatte?

De auto van de directeur, midden tijdens een schooldag.

Tijdens de lunch loopt hij recht op Kingsleys Hyundai af.

Hij start de auto en rijdt over Dylan Drive naar die kippenboerderij.

Dat verhaal ken je toch wel? Hij rijdt zo een kippenloods in.

Kingsley zette z'n auto elke maand in de was.

Z'n auto werd elke week gestofzuigd.

Shane zet hem neer tussen een paar honderd Rhode Island Reds.

Hij rukt zakken zaad op de achterbank open, draait de ramen open...

en sprint naar school terug.

Dat is zeker vijf kilometer.

Hij is nog op tijd om z'n brood op te eten.

Dan gaat de bel.

Als Shane in de gang Kingsley tegenkomt...

zegt hij: 'Directeur, uw coupe heeft vleugels gekregen.'

Kippenvleugels, ja.

Ik snap hem. - Allicht.

Je hebt dit verhaal dan ook zo vaak gehoord.

Je had gelijk, met wat je zei.

Shane komt terug met de benodigdheden voor de dokter.

Jij moet eten, heeft Hershel gezegd.

Carl komt er wel bovenop.

Doe het alsjeblieft voor mij. Je moet sterk blijven.

Geef me m'n magazijn.

Ik ga die kleine meid zoeken.

Ik ga mee.

Ik ga licht maken in het bos. Dan kan ze zich oriënteren.

Is dat wel verstandig? - Dale...

Waar komen die ramen op uit? - Op struiken, zes meter lager...

en de atletiekbaan. - We moeten door die ramen vluchten.

Jij misschien, maar ik niet.

Denk je dat ik me daar doorheen kan persen?

Dan grijpen ze ons. Met acht kogels creëren een voorsprong.

Jij blijft hier, ik leid ze weg.

Zo kun jij wegkomen. - En waar ga jij dan heen?

Naar de kleedkamer, daar beneden.

Daar zit je in de val. - De ramen daar zijn groter.

Daar ontsnap ik door en dan zie ik je op het veld.

Mafkees. - Ik heb iets goed te maken.

Los drie schoten en ga dan. Ik geef jou vuurdekking.

Ik geef je een voorsprong.

Bellen we aan? Zo te zien, wonen hier mensen.

Het station van goede manieren zijn we gepasseerd.

Hebben jullie het hek achter je dichtgedaan?

Hallo. Ja, we hebben de klink erop gedaan.

Fijn je weer te zien.

We hebben elkaar al eens ontmoet. - We komen helpen.

Is er iets wat we kunnen doen?

Ik ben niet gebeten, ik heb mezelf lelijk opengehaald.

Ik zal zeggen dat jullie er zijn.

We hebben pijnstillers en antibiotica bij ons.

Hij heeft al wat gekregen.

Kan Carl ze gebruiken? - Kom, dan maak ik wat te eten.

We zijn er, als je ons nodig hebt.

Je hoeft 't maar te vragen.

Als ze niet snel terugkomen, moeten we beslissen...

of ik hem opereer zonder beademingstoestel.

Dat ging niet lukken, zei je. - Die kans is erg klein.

Maar we kunnen niet veel langer wachten.

Denk je echt dat we Sophia zullen vinden?

Jij kijkt al net zo moedeloos als de rest.

Wat mankeert jullie? We zoeken net. - Denk jij van wel?

Dit is Tibet niet maar Georgia. Ze zit vast ergens in een hoeve.

Mensen verdwalen zo vaak maar overleven het.

Ze is pas 12. - Toen ik verdwaalde, was ik jonger.

Negen dagen bessen eten in het bos. Ik nam m'n kont af met gifbladeren.

Hebben ze je gevonden?

M'n pa was de hort op met 'n serveerster.

Merle zat weer eens vast. Ze hadden me niet eens gemist.

Maar ik kwam terug. Ik heb in de keuken meteen brood gesmeerd.

Ik maakte het goed, al jeukte m'n kont verschrikkelijk.

Neem me niet kwalijk. Wat een akelig verhaal.

Sophia heeft mensen die naar haar zoeken. Dat noem ik een voordeel.

Misschien is dit geen wereld meer voor kinderen.

Maar wij hebben een kind. Carl leeft op deze wereld.

Misschien klopt dat niet en hoort dit zo te zijn.

Dat kun je niet menen.

Ik kan begrijpen dat die gedachte in je opkomt.

Ik kan die gedachte maar niet van me afzetten.

Waarom willen we dat hij blijft leven? Om zo te leven als dit?

Zodat hij kan zien hoe nog meer mensen worden verscheurd?

Zodat hij met honger en in angst kan leven voordat hij...

Zodat hij altijd maar op de vlucht moet...

en dat hij, als hij het al overleeft, eindigt...

als een dier dat maar een ding kent: Overleven.

Als hij...

Als hij vanavond sterft, is hij ervan af.

Zeg me waarom iets anders beter zou zijn.

Wat is er veranderd?

Jenner heeft ons een uitweg geboden.

Jij wilde dat we het niet opgaven. Je smeekte hem: 'Zo lang mogelijk.'

Wat is er veranderd? - Ik was vergeten dat Jacqui dood was.

Ik draaide me om, om haar iets te zeggen.

Maar toen besefte ik dat zij het niet meer hoefde mee te maken.

De snelweg, de hordes, Sophia, Carl die wordt neergeschoten.

Ze hoefde niet...

Zij hoeft niet meer bang te zijn, honger te lijden of kwaad te zijn.

Het houdt maar niet op, Rick.

Het is alsof we elke seconde het mes op de keel hebben.

Maar Jacqui heeft dat niet meer.

En toen dacht ik, misschien had Jenner wel gelijk.

Dat accepteer ik niet.

Dat kan ik niet. Hij gaf zich gewonnen. Het maakt niet...

Het maakt niet uit wat hij heeft gezegd.

Lijkt het jou echt beter als Carl...

Als wij zomaar de handdoek gooien?

Vertel mij dan eens waarom het beter zou zijn om vol te houden.

Alsjeblieft.

Ik dacht dat ik je kwijt was.

Dat was m'n laatste patroon. - De mijne ook.

Kom op, lopen.

Waar zijn we? - Ha, knul.

Dit is Hershel. We zijn bij hem thuis.

Je hebt 'n ongeluk gehad. - Het doet veel pijn.

Ik weet het, lieverd.

Je had het moeten zien. - Wat?

Dat hert. Het was zo mooi, mam.

En zo dichtbij.

Ik heb nog nooit...

Carl? - Wat gebeurt er?

Een aanval. Als je hem vasthoudt, kun je hem pijn doen.

Kun je er niks tegen doen? - Het moet uitrazen.

Z'n hersenen krijgen niet genoeg bloed.

Hij moet weer een transfusie hebben. - Kom maar op.

Als ik jou nog meer afneem, kun je in coma raken...

of een hartstilstand krijgen. - Je verspilt tijd.

We moeten weg zien te komen.

Even op adem komen.

Kun je niet slapen?

Ik wacht tot ze terugkomen.

Ga jij maar slapen, als je wilt. - We houden samen de wacht.

Welke kant zijn ze opgegaan?

Wat krijgen we nou?

'Werd gebeten. Kreeg koorts. Alles naar de kloten. Ik stap uit.

Hij heeft niet eens zelfmoord gepleegd.

Hij heeft lokaas van zichzelf gemaakt en hij is aangevreten.

Gaat het? - Ik probeer om niet te kotsen.

Ga gerust je gang. - Het gaat wel.

Ander onderwerp graag. Hoe heb jij leren schieten?

Je moet toch eten. Dat hebben zij met ons gemeen.

Hij is nog nooit zo dicht bij voedsel geweest.

Kijk hem nou hangen, als een piñata.

Andere zombies hebben z'n benen kaalgevreten.

We hadden het toch over iets anders?

Dat is je straf, omdat je om m'n jeukende kont lachte.

Er kwam niet veel uit.

We gaan terug. - Ga je hem niet...

Hij doet niemand kwaad. Ik ga geen pijl verkwisten.

Hij koos ervoor om uit te stappen. Laat hem maar hangen.

Wil je blijven leven, of niet?

Het is maar een vraag.

Een antwoord voor een pijl. Is dat fair?

Ik weet niet of ik wil of moet blijven leven...

of dat leven een gewoonte is.

Ik vind het maar een mager antwoord.

Zonde van die pijl.

Wees maar gerust, Daryl is bij haar.

Als er iets gebeurt, kan hij haar beschermen. Hoor je me?

Ik verstond alleen: 'Als er iets gebeurt.'

Hou jij de wacht. - Ik kan daar niet mee overweg.

Ik ben zo terug. Als je iets ziet, roep dan.

Ik ga niet ver, ik zal je horen.

Jullie komen net op tijd. Dit moest dringend worden behandeld.

Merle Dixon. Is dat je vriend met de antibiotica?

Merle is niet meer bij ons. Z'n broer Daryl heeft ze gegeven.

Ik weet niet of hij m'n vriend was. - Z'n doxycycline heeft jou wel gered.

Waar nam Merle het tegen? - Een druiper.

Tegen een soa. Dat zei Daryl.

Merle's druiper is voor jou 'n zegen geweest.

Daar probeer ik niet aan te denken.

Zit je te bidden?

Waarom besluip jij mensen zo?

Dat gaat bij jou eenvoudig.

Ik zat te bidden, ja.

Dat probeerde ik althans. - Bid je vaak?

Dit was m'n eerste poging. - Ooit?

Sorry dan. Ik wilde je eerste keer niet verpesten.

God zal de hint wel hebben begrepen. - Waar bad je voor?

M'n vrienden. Zij kunnen wel wat hulp gebruiken.

Denk jij dat god bestaat?

Ik nam het geloof altijd op de korrel maar nu twijfel ik.

Alles wat er is gebeurd... Er moet veel zijn gebeden.

Maar er zijn niet veel gebeden verhoord.

Aan jou heb ik ook niks. - Sorry. Ga gerust je gang.

Ga je zitten toekijken?

Ik zal nog wat te drinken voor je halen.

Het gaat mij niet aan en je mag gerust in god geloven.

Maar je moet er zelf voor zorgen dat het goed komt.

Wat er ook gebeurt.

Voordat het gebeurde, stonden we stil in het bos.

En toen liep er zomaar een hert voorbij.

Ik zweer het je, het bleef daar staan en keek Carl recht aan.

Ik keek naar Carl en dat hert en dat hert keek Carl aan.

En dat moment...

glipte zomaar weg. Het glipte weg.

Daar had hij het over toen hij bijkwam.

Niet over die treffer, of wat er bij de kerk is gebeurd.

Hij praatte over iets moois, iets wat leefde.

Er is nog steeds een leven voor ons. Misschien een plek als deze.

Er kan niet alleen maar sprake zijn van de dood.

We moeten sterk blijven, na alles wat we hebben meegemaakt.

Waarom kan Carl beter blijven leven, zelfs in deze wereld?

Omdat hij over dat hert praatte, Lori.

Hij praatte over het hert.

We moeten via de weg naar de auto. - Dat redden we niet.

We moeten het proberen. Sta op. - Neem jij de tassen maar mee.

Ik laat jou niet achter.

Hoeveel kogels heb jij nog?

Vier, en jij? - Vijf, en een in de loop.

Hij verliest nog steeds te snel bloed.

Gezien de zwelling in z'n buik kunnen we niet langer wachten.

Anders overlijdt hij.

Ik moet nu weten of jullie willen dat ik opereer.

Jullie zoon heeft namelijk geen tijd meer.

Jullie moeten een keus maken. - Een keus?

Een keus. Zeg me wat het wordt.

Je moet het me vertellen.

We doen het.

Ga bij een hoek staan. Lakens eraf.

Leg de infuuszak op het laken.

Tillen bij drie. Een, twee, drie.

Rick en Lori, gaan jullie maar naar buiten.

Blijf bij die knul.

Carl? - Het is nog niet verkeken.

Waar is Otis?

We zeggen niks tegen Patricia.

Eerst opereren. Ik heb haar nodig.

Ze sloten ons bij elke bocht in.

We hadden nog maar tien kogels en hij zei...

dat hij mij dekking zou geven en dat ik moest doorlopen. Dat deed ik.

Ik liep door maar ik...

Ik keek om en hij...

Ik heb het geprobeerd. - Hij wilde het rechtzetten.

Andrea, wacht. - Wat wil je, Dale?

Ik wil je dit geven.

Ik geef om je, dus heb ik een keus voor je gemaakt.

Ik weet waarom ik het deed maar dit is niet mijn wapen.

Ik had geen keuzes voor jou mogen maken.

Ik mag nog wel vragen, niet om jou een schuldgevoel te bezorgen...

maar ik mag nog wel vragen of je ervoor wilt zorgen...

dat ik hier geen spijt van krijg.

Ik ga de wacht houden. - Vergeef je me dat...

Vergeef je het me?

Ik doe m'n best.

Ik kende Otis al sinds m'n jeugd.

Hij leidde hier de boel al voordat m'n moeder overleed.

Wie heb je nog meer verloren?

Je zei dat ik het zelf moest goedmaken.

Dat probeer jij ook, toch? Wie?

M'n stiefmoeder.

M'n stiefbroer.

Z'n toestand lijkt stabiel.

Ik heb er geen woorden voor. - Ik ook niet, helaas.

Hoe moet ik Patricia over Otis vertellen?

Ga jij naar Carl, dan ga ik met Hershel mee.

Blijf maar hier.

De badkamer is boven.

Hier zijn kleren.

Ze zullen ruim zitten. Ze zijn van Otis geweest.

Hoeveel kogels heb je nog?

Vier, en jij? - Vijf, en een in de loop.

Kom op.

Ik heb nog maar een kogel. - Ik ook.

Het spijt me.

Laat me los.