Original subtitles

Πολλά φεγγάρια πριν,

στο μέλλον,

όταν δικαίως οι γυναίκες της φυλής μας είχαν εγκαταλείψει,

μια ψωραλέα ομάδα παρανόμων

κρύφτηκε κοντά σε μια πολύτιμη πηγή νερού,

ενώ οι πραγματικοί κακοί

έκλεβαν ήσυχα τους σπόρους της ζωής.

Ευτυχώς, ακόμα η μουσική

βοηθούσε τα πνεύματά μας να πετούν.

Δείξε μου

Βλέπεις τις ανθρώπινες ζωές

Που χάνονται στην ιερή γη;

Στη μάχη του νερού

Που γίνεται για το χέρι του μωρού

Δείξε μου

Πότε του κόσμου οι γυναίκες

Θα μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους

Κι οι δοσμένες υποσχέσεις

Θα πάψουν στο ράφι σκόνη να μαζεύουν

Δείξε μου

Ι Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΥΣΤΟΣ...

Ο χρόνος είναι...

ρευστός.

Να απαγορεύσουμε την κατανάλωση χελωνών.

Είναι ωραία η χελωνόσουπα.

Θα βάλω παντού πινακίδες να λένε "Μην τρώτε χελώνες".

Κάποιος είπε

ότι ο πλανήτης ακουμπάει πάνω σε μια γιγάντια χελώνα.

Κι από κάτω έχει όλο χελώνες.

Πολυδιάστατες χελώνες;

Όσο κάτω φτάνεις αν βουτήξεις

βαθιά στο σύμπαν.

Στο μέλλον...

πολλά φεγγάρια πριν...

-Πολυδιάστατες; -Ναι.

Γι' αυτό δεν έμεινε καμιά εδώ.

Άνθρωποι, αφήστε ήσυχες τις χελώνες

Τραγούδι έπρεπε να γίνει.

Έχε τρόπους.

Φέρε ένα στυλό.

-Δεν έχω. -Έχουν εφευρεθεί;

Ορίστε, κύριε.

Του Θεού είναι το χώμα.

Συγγνώμη, μεγάλε, όλοι το ίδιο παίρνουν.

Θα ξανάρθω.

Πάντα να κοιτάς αυτό που τρως.

Καλό να ξέρεις τι είναι...

αλλά πολύ σημαντικό να ξέρεις τι ήταν.

Μαρμότα.

Διάολε.

Αχάριστο κάθαρμα.

Ωραία η μαρμότα.

Καλό το φαΐ, Μακόρμικ.

Μ' αρέσει αυτή η μαρμότα.

Εσύ μοίρασε.

Θα κόψω εγώ.

Καλό κόψιμο.

Ναι.

Έτσι θα 'ναι, φίλε.

Να τα προσέχεις τέτοια περίεργα.

Αυτοί οι τύποι σκάβουν καιρό εδώ.

Δεν έχουν μείνει και πολλά να βρεις.

Ωραία, κύριε, άκου.

Αυτοί οι δυο...

είναι οι αδελφοί Νέλσον.

Ο αριστερός, ο μεγαλύτερος...

Είναι πιστολάς.

Τον λένε "Κατάδικο".

Τον άλλον...

"Το Παιδί του Ατόμου".

Κανείς δεν ξέρει από ποιον πλανήτη ήρθε.

Ο Άντρας με το Μαύρο Καπέλο...

Όλοι τον αποφεύγουν.

Λένε ότι δεν στέκει καλά.

Ό,τι κι αν κάνεις, μην αφήσεις να σε κοιτάξει στα μάτια.

Είναι αντιδραστικός.

Αν υπάρξει πρόβλημα

μην πας να κάτσεις πλάι του.

Δουλειές με φούντες μυρίζει.

Ξέρεις τι μ' αρέσει;

Τι πράγμα;

Ότι τα πράγματα κάνουν κύκλους.

Ποια πράγματα;

Όλα.

Ήρθαμε από τη Γαλλία.

Ερχόμαστε ειρηνικά.

Εσύ παίζεις.

Έλα, καριολάκο.

Το είδα.

Ντούκου στη δύναμή σου.

Τα βλέπω...

και κάνω ρελάνς...

ένα.

Μόνο ένα θα κάνεις ρελάνς;

Θα ποντάρεις ένα.

Ένα...

κατοστάρικο.

Χάνεις.

Με αγχώνεις.

Ένα εκατομμύριο.

Το παίρνω.

Είσαι επικίνδυνος.

Γαμώτο.

Καριόλη.

Αν ζητάς ελπίδα,

δεν έχεις και πολλές ελπίδες.

Άσε κάτω τα λεφτά.

Ακούγεται αρνητικό.

ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ ΑΜΑΞΩΝ

ΤΡΑΠΕΖΑ

Θετικό σίγουρα, αλλά...

αυτό που άκουσα από τον γερο-Χανκ εκεί,

με εναρμονίζει με τον ψυχισμό μου.

Φεγγάρι της Συγκομιδής.

Κι ο νόμος κι η τάξη;

Ο νόμος κι η τάξη...

Η αναρχία κυβερνάει.

Αυτό είναι οξύμωρο.

Πώς με είπες;

Χαρούμενε! Χόρτο!

Έξω από την κουζίνα μου.

Γαμώτο.

Πάμε.

Δεν φεύγω.

Δεν έχω ξανάρθει εδώ.

Φίλα μου τον κώλο.

Αυτό είσαι εσύ.

Μην τολμήσεις

και μπεις στην κουζίνα μου.

Θα τον σκοτώσω...

Κάνω πλάκα, λες;

Πρέπει να φύγεις.

Γαμώτο.

Δώσ' μου το καπέλο.

Πουτάνας γιε.

Χέστηκα πάνω μου.

Ένα σωρό μαλακίες.

Θα βρω κάτι λαμπερό...

για μια λαμπερή κυρά.

Σκατά.

Δες τι έχει εδώ μέσα.

Βρήκες τίποτα καλό;

Καλώδια μόνο.

Καλά είναι κι αυτά.

Ωραία θα 'ναι για μετά.

Θα τους αρέσει αυτό.

Τέλεια.

Τυχερέ Κογιότ, χαλκός.

Δουλεύει.

Σκάβουμε στο χώμα

Έτσι ζούμε

Σκάβουμε όλη μέρα

Κι όλη νύχτα

Σκάβουμε να βρούμε πράγματα

Για να νιώσουμε καλά

Σκάβουμε στο χώμα

Ο έρωτας

είναι ένα αίνιγμα.

Ο έρωτας

είναι σαν πορδή.

Αν τη ζορίσεις,

βγαίνει σκατά.

Γυαλόχαρτο;

Αυτό βρήκα μόνο.

Θα πρέπει να σας βγάλω έξω

για να χέσω.

Εντάξει. Δες πόση ώρα πέφτουν.

Εμένα κάνουν...

Τι βάθος έχει;

Τριάντα πόντους.

Θα έλεγα 37 δεύτερα

μέχρι να πέσει το σκατό σαν φτερό.

Ωραίος είσαι, Παιδί του Ατόμου.

Κι εσύ είσαι ωραίος.

Θαμπός είσαι.

Πάντα να κοιτάς αυτό που τρως.

Δεν έχει σημασία τι είναι.

Σημασία έχει να ξέρεις τι ήταν.

Πολύ μεγάλη.

-Μοιάζει Φεγγάρι της Συγκομιδής. -Ναι.

Του Κριθαριού.

Μαγική εποχή.

Βρήκες τίποτα καλό;

Όχι.

Καλά...

Καμιά φορά, πρώτα πάει στραβά και μετά ισιώνει.

Ναι...

Ευχαριστώ.

Φίλε μου.

Εγώ το μόνο που βρήκα

ήταν ένα μάτσο άχρηστα,

γυαλιστερά σκουπίδια,

κι ας σκάβω στο χώμα τη μισή μου ζωή.

Αυτό ξαναπές το, Μεξικάνε.

Πολλοί τραγουδάνε απόψε.

Ώρα να πάψουμε να σκάβουμε στο χώμα

και να πιάσουμε το γλέντι.

Μάλιστα.

ΙΙ ΩΡΑ ΝΑ ΤΑΪΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΛΥΚΟ...

Ώρα να ταΐσουμε τον καλό λύκο.

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ

Κουράστηκε στο σκάψιμο

κι έχασε και στα χαρτιά.

Το κάνει όταν θέλει νέα οπτική.

Το μυαλό είναι σαν μουσικό όργανο.

Δεν του αρέσει να μην το χρησιμοποιείς.

Όργανα, ωραίο εργαλείο.

Ό,τι καλύτερο για να ξεπλύνεις τη βρώμα της μέρας.

Σύμφωνα με τον Νίτσε,

η ζωή χωρίς μουσική...

θα ήταν ένα τρομερό λάθος.

Η μουσική είναι το σπουδαίο γνώρισμα της ζωής.

Κήρυγμα, δασκάλεμα, άγγιγμα καρδιάς.

Η μουσική είναι και διασκέδαση.

Αμήν, αδερφέ.

Σωστά.

Η μουσική μάς χαρίζει το σύμπαν.

ΣΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Ας δούμε πώς ακούγεστε.

Λίγο παράξενο αυτό.

Καλό είναι.

Καλύτερα να δεθείς, γιε μου.

Καλά και σφιχτά.

Ωραία, πάμε.

Ίσως κάτι λιγότερο.

Λίγο πιο χαμηλά.

Μοίρασε τη διαφορά.

"Συγγνώμη, πάω στον ουρανό."

Ωραία, πάμε.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...

Στο ουράνιο τόξο πάνω από τη σκηνή

Κανείς δεν κοιτάζει κάτω Εσένα κι εμένα

Είναι ένα καθρέφτισμα στα μάτια

Θεέ μου.

Δεν έχασα γι' άλλη μια φορά

Ξέρω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει πια

Βλέπω τα ίδια σημάδια όπως παλιά

Αλλά κάτι νέο γεννιέται

Δεν θέλω να το εκμεταλλευτώ ακόμα

Θα ποντάρω άλλη μια φορά

Θα μείνω στο παιχνίδι

Γιατί κάτι καινούριο γεννιέται

Λέω να πάρω το Μονοπάτι της Ειρήνης

Να πάω μια βόλτα στην πατρίδα

Στην παλιά μου πόλη

Γιατί όλοι εκεί πέρα λένε

Ότι κάτι νέο ανθίζει

Στο ουράνιο τόξο πάνω από τη σκηνή

Κανείς δεν κοιτάζει κάτω Εσένα κι εμένα

Είναι ένα καθρέφτισμα στα μάτια

Αν πιστεύω σε κάποιον

Πρέπει αυτός να είμαι εγώ

Να προσέχω πολύ

Όταν κάτι νέο γεννιέται

Ο κόσμος αλλάζει διαρκώς

Αλλά καμιά φορά οι αλλαγές

-Με θλίβουν -Αλλά φυτεύω σπόρους

Μέχρι κάτι νέο να γεννηθεί

Λέω να πάρω το Μονοπάτι της Ειρήνης

Παίρνει χρόνο ο θησαυρός, το ξέρω

Πρέπει να προσέχω

Όταν κάτι νέο γεννιέται

Λέω να πάρω το Μονοπάτι της Ειρήνης

Έχω πολλές πιθανότητες πια

Πρέπει να προσέχω

Όταν κάτι νέο γεννιέται

Λέω να πάρω το Μονοπάτι της Ειρήνης

Τώρα

Γιατί κάτι νέο γεννιέται

Βόρειο Σέλας

Ο παγωμένος ουρανός τη νύχτα

Κουπιά σκίζουν το νερό

Σ' ένα ταξίδι μακρινό και βιαστικό

Από τον λευκό άντρα

Στα πράσινα λιβάδια

Και την πατρίδα

Που δεν είδαμε ποτέ

Μας σκότωσαν μέσα στις σκηνές μας

Καθάρισαν τις γυναίκες μας

Ίσως άφησαν κάποια μωρά

Να κλαίνε πεσμένα στο χώμα

Αλλά οι πυρσοί

Και τα βαγόνια έρχονται

Κι η νύχτα πέφτει

Στο ηλιοβασίλεμα

Έσφαξαν το βουβάλι

Απέναντι από την τράπεζα

Ταξί περνούν πάνω από τα πόδια μου

Και τα μάτια μου είναι κενά

Και το μικρό μου φέρετρο

Στην κορυφή της σκάλας

Με την ινδιάνικη κουβέρτα μου

Και μια πίπα να μοιραστώ

Μακάρι να ήμουν κυνηγός

Θα έδινα χίλια τομάρια

Για να πλαγιάσω με την Ποκαχόντας

Και να δω πώς ένιωθε

Το πρωί

Στα πράσινα λιβάδια

Στην πατρίδα

Που δεν είδαμε ποτέ

Ποκαχόντας

ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

ΛΑΚ ΟΠΡΙ ΧΑΟΥΖ

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

Έλα.

ΓΚΙΣΕ 2

Ήρεμα όλοι.

Κανείς δεν θα πάθει κακό.

ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΠΟΡΩΝ

Όπως πάντα, φιλαράκο.

Δεν χανόμαστε, κοκκινομάλλη.

Κι αν όλοι οι σπόροι ανήκουν σε μια εταιρεία;

Θα παρανομήσουμε.

Σπόροι της ζωής, παιδιά.

Δώστε τους στη μαμά σας.

Και μετά πηγαίνετε να παραδοθείτε.

Καλό ήταν αυτό.

Ναι, ήταν.

Θα χαλαρώσω και θα καπνίσω μια μπύρα.

Θα καπνίσεις μπύρα.

Θα πιω ένα τσιγάρο.

Φοβερή φωτιά.

Ωραία είναι.

Καλή φαίνεται.

Αν δεν είχες πέσει

Δεν θα σε είχα βρει

Άγγελος που πετάει

Πολύ κοντά στη γη

Σου μπάλωσα το σπασμένο φτερό

Κι έμεινα λίγο μαζί σου

Να σου κρατήσω ψηλά το ηθικό

Και χαμηλά τον πυρετό

Ήξερα πως κάποια μέρα

Θα πετούσες μακριά

Ο έρωτας είναι ο καλύτερος γιατρός

Που μπορείς να βρεις

Γι' αυτό, άφησέ με αν πρέπει

Ακόμα θα θυμάμαι

Τον άγγελο που πετάει πολύ κοντά

Στη γη

Πέτα, λοιπόν

Πέτα

Πιο γρήγορα από τον ήχο

Καλύτερα να σε βλέπω ψηλά

Παρά να σε βλέπω κάτω

Γι' αυτό, άφησέ με αν πρέπει

Ακόμα θα θυμάμαι

Τον άγγελο που πετάει πολύ κοντά

Στη γη

Άφησέ με αν πρέπει

Ακόμα θα θυμάμαι

Τον άγγελο που πετάει πολύ κοντά

Στη γη

-Καλό. -Ναι.

Πώς πάει, μεγάλε;

Πώς πας, Χαρούμενε;

Μια χαρά, Χόρτο.

Χαρά και Χόρτο πάνε μαζί.

Κάτι τέτοιες μέρες θυμάμαι τα παλιά.

Δεν είσαι τόσο μεγάλος να τα θυμάσαι.

ΙΙΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΑΕΤΟ...

Μου λείπουν τα πάντα

Τα πάντα

Είναι μαλακίες

Γαμημένες μαλακίες

Τι βρήκες;

Κάμερα.

Δεν βλέπω την τύφλα μου.

Έλα, μωρό μου.

Τα πάντα

Είναι μαλακίες

Μαλακίες

Έχει ένα σωρό βράχους

Στην κοιλάδα

Κάτω απ' τον καθέναν έχει ένα πετράδι

Ελπίδα.

Λέω να κατέβω εκεί

Να το δω μόνος μου

Σκουπίδι.

Ίσως με κοροϊδεύουν

Ήξερα ότι θα βρω κάτι καλό.

Έχει πράγματα αξίας εδώ.

Πώς τα βγάζεις από κει;

Θα σου δείξω.

Γαμώτο.

Ιησού Χριστέ.

Γαμώτο.

Γαμώτο, μου χάλασες τα μαλλιά.

Δώσε πίσω το καπέλο.

Ήμουν πάνω και κατούραγα.

Νομίζω πως άκουσα το κάλεσμα του Ασημένιου Αετού.

Οι μέρες της αναπαραγωγής έρχονται.

Αλληλούια!

Είσαι τόσο βρομιάρης

που μόνο με δικράνι θα σ' ακουμπούσαν.

Αν έλεγα πως οι γυναίκες δεν με λάτρεψαν...

ξέρεις πως θα 'λεγα ψέματα.

Στη θέση σου θα πρόσεχα.

Είσαι τυχερός που είσαι ελεύθερος.

Πώς κι έτσι;

Γιατί δεν είναι έγκλημα η ασχήμια...

ακόμα.

Θα σου 'ριχνα ένα κακό βλέμμα

αλλά έχεις ήδη.

Ηρεμήστε κι οι δυο.

Μην ανησυχείτε.

Εμένα θα κυνηγήσουν.

Έχεις ωραία μαλλιά.

Πώς τα 'κανες και βγαίνουν

από τα ρουθούνια σου;

Είμαστε νευρώνες και πρωτόνια

και ηλεκτρόνια.

Ναι, και καυλόνια.

Καυλόνια;

Πώς έκανες τέτοιο μαλλί;

Το δικό μου είναι σαν άχυρο.

Δεν μπορώ να το κάνω τίποτα.

Θέμα τύχης, μάλλον.

-Στον νεκρό το χρωστάς. -Πάμε!

Πάμε.

Θα πάρω τα τσουμπλέκια μου.

Γουστάρω μαρμότα...

Η επιτυχία ενός είναι αποτυχία ενός άλλου.

Πάει καιρός από τη δική μας αναπαραγωγή.

Αναπαραγωγή.

Ναι.

Όλοι θέλετε τα λουλούδια,

αλλά δεν έχετε φυτέψει τους σπόρους.

Προστατέψτε τους σπόρους.

Είναι παράνομο να φυλάς σπόρους.

Θα είμαστε οι παράνομοι φύλακες σπόρων.

Διάολε.

Καλά που οι κυράδες σπέρνουν ακόμα.

Δεν έχει αξία.

Τιμωρηθήκαμε γιατί πιάσαμε χώμα.

Μ' έχεις να κρυφοκοιτάζω

Μ' έχεις να κρύβομαι

Μ' έχεις να κρύβομαι, να κρυφοκοιτάζω

Όπως σ' αρέσει

Να τσουλάει

Μ' έχεις και κάνω ό,τι θέλεις

Μωρό μου, γιατί θες να μ' αφήσεις;

Εδώ.

Σου έχω κάτι.

Ωραία.

Μην πατήσω τα φυτά.

Ευχαριστώ.

Έλεγε ο πατέρας μου, τον άνθρωπο τον βλέπεις από τα παπούτσια του

και την τσάκισή του.

Καλό αυτό.

Όπως έλεγε η μάνα σου, ηλίθιε,

φόρα το βρακί σου.

Έλα δω, το ξέραμε ότι θα γινόσουν κάτι.

ΑΣΗΜΕΝΙΟΣ ΑΕΤΟΣ

Εντάξει.

Πάμε.

Πάμε, παιδιά.

Ας βγάλουμε τα λαχανικά.

Χέρι με χέρι, κυρίες...

-Γρήγορα. -Ελάτε.

Ωραία, καλά φαίνονται.

Θα πάρω αυτά στο κουτί.

Εντάξει, κυρίες, το βγάζουμε.

Μέσα...

Δώσ' μου το όπλο.

Ήρεμα, αγόρια.

Ήρεμα.

Κουλάρετε...

Ηρεμήστε, κύριοι.

Δώσ' μου μια όμορφη.

Ήρεμα, αγόρια, κουλάρετε.

Δεν είναι μέρα αναπαραγωγής.

Γαμώτο.

-Μαλακίες. -Τι;

Σας φέραμε καλούδια.

Φυλάξτε τους σπόρους.

Μην τους πετάξετε, τους θέλω πίσω.

Κι αν το άλογό σας φάει τον κήπο,

παίρνω το άλογο.

Όχι πλιάτσικο, όχι όπλα, όχι ρύπανση.

Να θυμάστε το σαπούνι.

Ωραία...

Μπαμπς, βγες έξω, μωρό μου.

Γαμώτο.

Μαλακίες.

Δεν το πιστεύω.

Μάγια;

Φέρε τα λάφυρα.

Καλύψτε την.

Έχω κάτι για σένα.

Αυτό για τη μαμά σου.

Πρόσεχε.

Αυτός είναι ο Κας.

Δεκατεσσάρων χρονών.

Είναι καλός. Να μείνει έτσι.

Έλα, γιε μου.

Θέλω πέντε σεντς για κάθε κουβά

που δεν επιστρέφεται.

Ωραία. Προσπαθούμε να κρατήσουμε

εσάς, το τσούρμο των πλιατσικολόγων, στη ζωή.

Αντίο, Κας.

Σ' αγαπώ.

Αυτή είναι αληθινή κάμερα.

Πόσο ακόμα

Είδες την καστανομάτα;

Μωρό μου, πόσο ακόμα

Πόσο θα συνεχίσεις

Κάποιος θα σε πληγώσει

Όπως με πλήγωσες εσύ

Λίγο πιο πέρα στον δρόμο

Κάποιος θα σε πληγώσει

Όπως με πλήγωσες εσύ

Λίγο πιο πέρα στον δρόμο

Περίμενε να δεις

Τώρα γελάς, όμορφο μωρό

Κάποια μέρα θα κλαις

Κατέβηκα

Στον σταθμό

Είδα πως δεν είχε τρένο

Πόσο ακόμα

Να την.

Έσπασα το πουλί μου, γαμώτο.

Το μόνο πράγμα που αγαπάω.

Ήρθα να δω τις κυρίες.

Χριστέ μου, είμαι ωραίος.

Καίει σαν την κόλαση.

Πουτάνας γιε.

Καίει αυτό.

Τώρα πρέπει να σκοτώσω κάποιον.

Όπως κι αν ρίξουν το ζάρι

Έπρεπε να γίνει

Για μένα είσαι μόνο εσύ

Κι εγώ για σένα

Ευτυχισμένοι μαζί

Μόνο εσένα φαντάζομαι ν' αγαπώ

Όταν είσαι κοντά μου

Θα 'ναι γαλανός ο ουρανός

Για όσο ζω

ΤΕΛΟΣ.

Ξερόχορτο

Το μύχιο πνεύμα σου

Είναι σήμα της ειρήνης

Για μένα

Η ζωή είναι γεμάτη δυσκολίες

Μπορούμε να τα μαζεύουμε

Και να ξαναχτίσουμε

Έτσι κάνουμε εμείς

Αρμονία

Όπως κρατιόμαστε

Όταν κατρακυλάμε

Μέσα στη νύχτα

Η ζωή είναι γεμάτη παράξενες χαρές

Στο σκοτάδι βρίσκουμε φως

Να προχωρήσουμε

Στο σπίτι να γυρίσουμε

Ξερόχορτο

Ανοίγω την ψυχή μου

Σ' εσένα

Ξερόχορτο

Μόνο αυτό έχω

Που να είναι αληθινό

Τσίμπα με τώρα

Με το μπέρδεμά σου

Την ευτυχία σου

Και τη χαρά

Μόνο μια στιγμή θα με πονέσει

Μετά πάει και θα δεις

Τίποτα δεν έμεινε

Που ν' άφησε σημάδι

Ζώο

Πρόσεχε το είδος σου

Όπως

Κάνεις πάντα

Όταν λάμπει το Φεγγάρι του Λουλουδιού

Είναι η έκλειψη στα χείλη σου που χαμογελά

Παρηγόρησέ με

Και σε παρηγορώ κι εγώ

Ξερόχορτο

Το μύχιο πνεύμα σου

Είναι σήμα της ειρήνης

Για μένα

Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη