Original subtitles

Haast je. We vertrekken zo.

Helen?

Gaan we naar een première?

Kom op, we hebben niet de hele dag tijd.

Bekijk het maar.

Ooit zal deze misschien iets waard zijn.

Zijn ze niet mooi?

Het is George z'n verjaardag.

Hij zou 40 zijn geworden. - Haal ze weg.

Je mag geen wilde bloemen plukken. Zo verpest je het voor alle anderen.

Gelukkige verjaardag, schat.

Iedereen opstappen, alsjeblieft.

Blijf samen.

Goed. Neem je tijd.

Rustig aan.

Dames, die kant op. - We moeten samen blijven.

We gaan naar de zee. - Waar ga jij heen?

Kom terug.

Mag ik rijden? - Voor de 100ste keer: nee, Reg.

Stap in en ga zitten, zoals iedereen.

En onderweg... - Reg.

Wat zijn dit?

Koekjes. - Ik wilde 's iets nieuws proberen.

Leg ze terug. Ik wil ze niet. Ze zijn te duur.

Leg ze terug.

We nemen deze niet mee. - Geen probleem.

Sommige mensen weten niet wat ze missen. Wil je een tasje?

Haast je. Iedereen moet wachten op je.

Excuseer.

Hallo?

Je hebt je portemonnee laten vallen. - Er zit niks in.

Heb je hulp nodig?

Ik dacht dat je het nooit zou vragen. Hier.

Doof die sigaret.

We moeten minstens één toiletstop doen, wellicht twee.

Rij alsjeblieft voorzichtig.

Deur dicht. Daar gaan we.

Mag ik rijden? - Nee, Reg.

Bedankt.

Wat...

Excuseer, kun je de bus doen stoppen?

En op de terugweg dan?

Ik moet eraf. - Ik ook.

Ga zitten.

Waarom ben je opgestapt? - Ik hielp jou.

Kijk nu wat dat heeft opgeleverd.

Waar gaan we heen? - Een dag naar zee.

Maar ik kan niet. - Je zult wel moeten.

Ik ga mezelf verzuipen daar.

Ik moet naar de wc. - Ik ook.

Geen ruzie maken. Geen zoetigheden eten.

Eruit. - Je moeder is verdwenen.

Waar is ze? - Mee met een bus.

Waarom? - Hoe moet ik dat weten?

Ik moet gaan werken. - Wat moet ik met die twee aanvangen?

Je bedenkt wel iets. Ze is zo wel terug. Ik moet gaan.

Hallo? - Polly?

Ik ben in een benzinestation. Geef opa eens.

Hij is heel kwaad. Wanneer kom je terug?

Snel. Ik moet gaan nu. Goeie god.

Idioot. Waar ben je? - Er ligt ham in de koelkast, Frank.

Stop. Stop. Ik ben het. Stop.

Ik ben het.

Wat doe je nu? - Sorry.

Ik stapte daarnet per ongeluk op. Kan ik vandaag bij jullie blijven?

Ik wil ook mee terug als dat kan.

Natuurlijk. - Bedankt.

Kom op. - Bedankt.

Seniele oude vrouw. Daar gaan we.

Mag ik rijden? - Nee, Reg.

Ik zie de zee.

Zie je wel dat het de moeite waard is?

Ik ben hier jaren niet meer geweest.

Waarom niet? - Je weet wel. Het is ver.

Reist je man dan niet graag? - Niet meer.

Hij is dood.

Echt? - Ja.

Ik vond het erg om hem te zien vertrekken.

Helen. De enige in de bus met gezond verstand. Behalve jij hopelijk.

Priscilla. Aangenaam.

Ik hou van pieren. - Ik niet.

Ze roepen herinneringen op.

Lachen, allemaal. Jullie zijn met vakantie. Het is prachtig.

Mooi weer, toch?

Je komt me zo bekend voor. Heb ik je ooit ontmoet?

Dat betwijfel ik. - Kom op, blijf bij de groep.

Ik heb een borrel nodig. Laten we hier weggaan.

Nee, niet in de zee.

Bedankt.

Ik heb helaas niet genoeg.

Natuurlijk.

Alsjeblieft.

Ik drink normaal niet overdag. - Dit is geen gewone dag.

Op ons. - Op ons.

'Je krijgt vijf seconden om 'm te smeren.

Anders schiet ik een kogel waar de zon niet schijnt.'

Wat? - 'Ik heb Morty waar ik hem wil.

Ik ben niet van plan hem los te laten.'

Morty & Me. - Ja.

Goeie god. Je bent Helen Shelly.

Schuldig. - Wat leuk.

Ik heb nog nooit een filmster ontmoet.

Ik vond je geweldig. Ik ben je grootste fan.

Dat is geweldig, want ik heb je hulp echt nodig, Priscilla.

Mijn hulp? - Ja. Kijk hier 's naar.

'Jerry Standing, de gevierde Britse regisseur,

is vredig gestorven op 5 juli in zijn huis in Frankrijk.

De begrafenis vindt plaats op 10 juli op La Flotte, Île de Ré, in Frankrijk.'

Hij was zo'n goeie vriend en een schitterende regisseur.

Ik wil echt afscheid nemen van hem. - Natuurlijk.

Ik kan niet alleen gaan. - Nee.

Waarom niet? - Ik geraak er nooit.

Jij moet me helpen. - Ik kan niet naar Frankrijk.

Waarom niet? Je bent al zo ver. - Dat was per ongeluk.

Zo gebeuren de beste dingen. Kun je een geheim bewaren?

Ik ben niet meer zo bekend.

Je dacht dat ik dood was, hè? - Nee.

Luister, Priscilla.

Ik ben blut. Ik heb niks.

Actrices kunnen niet ouder worden in Hollywood.

Deze begrafenis is mijn laatste kans. Heel Hollywood zal er zijn.

De studiobonzen, impresario's, producers, regisseurs.

Het zal zijn als de Academy Awards.

Iets triester, maar niet veel.

Ik ga mezelf heruitvinden en herrijzen.

Ik ga niet terug naar dat tehuis. Ik slaap nog liever buiten.

Jij en ik kunnen op avontuur gaan. - Ik weet het, maar ik kan niet.

Natuurlijk niet.

Als ik nog enkele dagen krijg om alles te regelen, lukt het misschien.

Te laat. Hij wordt over drie dagen begraven.

Het is zo last minute.

In tegenstelling tot jou heb ik het nog niet opgegeven.

Ga maar terug naar je man dan.

Juist ja. Hij is dood. Ik wens je een fijn leven toe. Of wat ervan overblijft.

Helen?

Excuseer, kan ik een telefoon lenen?

Ik ben mijn portemonnee kwijt met al m'n geld.

Bedankt. - Eerst nul drukken.

Hallo? - Frank, weet je wie ik heb ontmoet?

Waar ben je in godsnaam? - Helen Shelly.

Ze wil naar een begrafenis in Frankrijk.

Frankrijk? - Heel Hollywood zal er zijn.

Zou je het erg vinden als ik meega?

Word je seniel?

Nee. - Kom dan naar huis.

Natuurlijk.

Ik zal snel thuis zijn.

Sorry.

Stap op en ga zitten. - Sorry.

Stop de bus.

Help me haar te pakken.

Waar ga je... - Je doet me pijn.

Stap op. - Laat me los.

Ik ga niet terug. Je kunt me niet dwingen.

Ik probeer je te helpen.

Stap op en hou je mond. - Laat me los.

Ze wil niet terug. - Je doet me pijn.

Ga terug zitten, Reg. Nu.

Laat haar met rust. - Laat me je helpen.

Nee, nee, nee.

Waar gaan we heen?

Reg, doe die deur open. - De ferry.

Doe open. - Goed.

Reg.

Zet jullie schrap.

Stop. - Stop.

Hij heeft mijn bus gestolen. Bel de politie.

Goeie god. We raken serieus in de problemen.

Natuurlijk.

Waar gaan we ook alweer heen?

De ferryterminal.

Zet jullie schrap.

Let op, Reg.

Die afslag, Reg. Die.

God, Reg. - Sorry, nog één rondje.

Ik word misselijk. - Je gaat met me mee.

Ja. - Ik wist het wel.

Trager, Reg. - Dat probeer ik.

Trager.

In godsnaam. We rijden veel te snel, Reg.

Mijn voet zit vast. - Maak hem los.

Kan niet. Hij slaapt.

Wat ga je doen? - Ik haal hem eraf.

Let op. - Kom op.

Reg.

Het is ons gelukt. - Kom op, snel.

We smeren 'm voor ze ons pakken. Opschieten.

Succes. Dat was leuk. - Ja.

We moeten tickets kopen.

Daar is geen tijd voor. Loop gewoon door en gedraag je oud.

Doorlopen.

Excuseer.

Hoor jij bij de groep? Zeker? Iedereen is erdoor nu.

Ik dacht van wel. - Wat nu?

Je kent me niet. Blijf gewoon doorlopen. - Goed.

Helen, goeie god. Is alles oké?

Laat me los. - Sorry.

Ze is flauwgevallen. Geen idee wie ze is, maar ze komt me bekend voor.

Mevrouw?

paspoortcontrole

Hoor je me? - Natuurlijk hoor ik je.

Je schreeuwt in mijn oor. Hier.

Help me recht.

Het is ons gelukt. - Niet dankzij jou.

Hoezo? - Waar is de bar?

Ik doe mijn best.

Wanneer is je man overleden?

Excuseer?

Wanneer is hij gestorven?

Lang geleden.

Wat voor man was hij?

Heel aardig.

Echt? - Wel...

Wat scheelt er?

Kop op.

Ik moet een luchtje scheppen. Ik...

wil de boot zien uitvaren.

Prima. Ik ga nergens heen.

Ik snap het niet, pap. Waar is ze?

Dat zei ik toch al? Ze gaat naar Frankrijk.

Ze heeft vast meer gezegd. - Om Helen Shelly te helpen.

Ze gaan naar een begrafenis.

Wie is Helen Shelly? - Weet je dan niks?

Ze was een filmster in de jaren '60. Ze ontspoorde en dronk te veel.

Ze is vast dood.

Dit slaat nergens op. - Ja, dat is je moeder.

Ik bel de politie.

Dat hoeft niet. - Toch wel.

Je bent trager dan ik en ik ben kreupel. We liggen snel genoeg onder de grond.

Kom op. - Ik wil mijn portemonnee terug.

Ik zag 'm in je handtas. Ik wil 'm terug.

Dan kan ik naar huis. - Doe niet stom. Je kunt niet teruggaan.

Eric?

Eric?

Goeie god. - Eric.

Goeie god.

Priscilla, wat doe je nu?

Wat ga je doen?

Hou op.

Ik heb je. - Goeie god.

Het komt goed met je.

ziekenhuis Saint Agatho hoofdingang

Priscilla, word wakker. We komen op tv.

Je bent een held, maar we moeten nu gaan.

Wie ben jij?

Helen Shelly. In godsnaam.

Is dat jongetje ongedeerd? - Hij stelt het prima.

Hij zal niet meer snel gaan zwemmen.

Jeetje. - Wat is er?

Het is gewoon... Het was een schok. - Natuurlijk, maar kop op.

Je hebt z'n leven gered. Je verdient het gehuldigd te worden.

Ja? - Ja, en ik ook.

Je blijft toch?

Ik weet niet wat ik zonder jou zou doen.

Ik heb nog goed nieuws voor je. Ik heb je portemonnee gevonden.

Ze zat in de voering van je jaszak.

Probeer wat voorzichtiger te zijn. Dit is zo opwindend. Kom mee.

Wat dapper van u, zeker op uw leeftijd.

U moet een heel goeie zwemmer zijn. - Niet echt.

Wat een plezier om in Frankrijk te zijn. Jullie zijn me altijd trouw gebleven.

Waarom deed u het? - Ik...

Het is fijn terug te zijn.

Fijn dat ik niet vergeten ben. - Ze is hier beter in dan ik.

Ik snap het niet. Wie redde dat jongetje?

Ik, maar dit is Helen Shelly. Een filmster. Morty & Me.

Ze speelde Me.

Niet mij, maar het personage Me. - Stop. Je moet met haar praten.

Ze is terug en op zoek naar een rol.

Ze heeft een slechte heup, maar ze is een topactrice.

Ze zijn niet geïnteresseerd in mij, maar in jou.

Zij is de filmster. - Bedankt.

Het was fijn jullie te ontmoeten, maar we moeten gaan.

We willen haar niet uitputten na haar duik in het Kanaal.

Je zet me voor schut. We gaan. Ze hebben geen interesse in mij.

Wacht.

Ik wil je heel erg bedanken.

Kom op, wat zeg je nu? Ga je gang.

Het maakt niet uit. Hij moet niks zeggen.

Hij wil het doen. Kom op, wat wil je zeggen?

Bedankt.

Het is zijn schuld niet, maar de uwe.

Je moet voorzichtiger zijn. Verlies hem nooit uit het oog.

Het was een ongeluk. - Ongelukken bestaan niet.

Ik kan het weten. Geen ongeluk, mevrouw. Dat weet ik.

Priscilla, wacht op mij. - Ik ga naar huis.

Terug naar je man?

Waarom heb je gelogen?

Hoe durf je te denken dat je me kent?

Ik zag jullie in de supermarkt. Het gelukkige stel.

Je liet je vernederen voor koekjes.

Je dierbare man is een hufter en je wou dat hij dood was.

En wat ben jij?

Hoe ben je je kind verloren?

Hij is verdronken, Helen.

Zo raakte ik hem kwijt.

Ik wist het. We zijn hetzelfde, jij en ik.

We zijn niet hetzelfde.

Toch wel, Priscilla. - Ik ga naar huis.

De voormalige te schande gemaakte Hollywoodster Helen Shelly

is opgedoken in Frankrijk nadat ze een bus kaapte...

Oma. - Oma?

Toen ze van de ferry stapte in Caen

redde Helen een Franse kleuter van de verdrinkingsdood,

samen met haar vriendin, de Britse gepensioneerde Priscilla Williams.

Mrs. Williams sprong in de zee om de kleuter te redden.

Toen ze het kind en de ouders terugzag, gaf ze hen de schuld voor het ongeluk.

Het is geen ongeluk. Ongelukken bestaan niet. Ik kan het weten.

Een raar einde van een opmerkelijk verhaal dat Frankrijk veroverde.

Terug naar de studio.

Goeie god.

Hallo. Eén passagier te voet naar Engeland.

Hallo? Stop.

Hallo?

Ik wil gewoon een lift.

Toe. Alsjeblieft.

In godsnaam.

Taxi. Taxi.

Je bent niet ver geraakt. - Jij ook niet.

Waar gaan we heen?

Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik rammel. Vertrek maar.

Waarom ben je teruggekomen?

Omdat je gelijk had.

Soms wou ik dat Frank dood was.

Waarom? - Hij verwijt me de dood van George.

Hij heeft me nooit vergeven.

Hij was amper vier, George.

Hij was dol op picknicken langs de rivier.

Frank ging nooit mee. Hij had het altijd te druk.

En...

Ik draaide me maar één seconde om.

De baby huilde. Sarah.

Hij was weg.

Hij was erin gesprongen.

Hij dacht dat hij kon zwemmen.

Ik sprong hem achterna, maar het was te laat.

Frank weigert erover te praten. Misschien ben ik daarom teruggekomen.

Ik moest er even tussenuit en dan...

kan ik verder.

Het is belangrijk dat je verder gaat.

Ik ben niet zo ver gekomen om gewoon door te gaan. Jij ook niet.

Ik wil nog een kans in het leven.

Jij niet?

Juist.

We zoeken een baan voor je.

Kun jij rijden?

Ja, maar het is jaren geleden. Het is gesloten.

Dit is een slecht idee.

Dit is een autoverhuurbedrijf. We betalen de auto later wel.

Heb je dan geen ballen?

Goeie god, ze houden ons tegen.

Nee, hoor. We zijn gewoon twee oudjes die een ritje gaan maken.

Een heel traag ritje.

Goeiedag, grote jongen. - Helen.

Oud zijn heeft zo zijn voordelen.

Geef nu maar gas.

Île de Ré, we komen eraan.

Je zult moeten verleggen als we de begrafenis willen halen.

Wat doet hij nu? - We rijden aan de verkeerde kant.

Ik moet terug naar het tehuis.

Wanneer heb je laatst rijlessen gehad?

Vraag dat maar niet. - Hoezo?

Praat niet tegen me. Ik moet zo een bocht nemen.

Goed zo.

Jij bedient de gps. - Wat een vervelend ding.

Zo.

Het is in het Frans. - Kan hij niet in het Engels?

Nee, ik ging de verkeerde kant op. - Blijf rechts.

Ik ben juist. Het is me gelukt.

Tweede afslag? - Je reed 'm net voorbij.

Goeie god. - Ik hou van rotondes.

Blijf rechts. - Doe ik.

Het begint me te lukken. - Godzijdank.

Zes uren. Dat is niet slecht.

Zijn we er al? - Nee, ik weet niet waar we zijn.

Waarom zijn we gestopt? - De brandstof is op.

Niet te geloven. Is dat geen basisfout?

Wat moest ik doen? - Stoppen en tanken.

Met een gestolen auto na 20 jaar niet te hebben gereden.

Juist. Jij viel in slaap.

Ik was moe. - Ik ben ook moe.

Ik kan amper nog rijden. Ik probeer je naar die begrafenis te brengen.

Het wordt mijn begrafenis aan dit tempo. - Wat nu?

Hoe moet ik dat weten? Ik weet niet alles.

Je kunt misschien zelf eens beginnen te denken.

Wat doe je? - Ik denk zelf.

We hebben hulp nodig.

Ik kan nergens heen lopen. - Blijf hier. Ik ga wel.

Maak je maar geen zorgen om mij. Ik red me wel.

Hé, wacht even. Vergeet niet dat ik gehandicapt ben.

Priscilla, ik grapte maar wat.

Kom op. Laten we weer vrienden worden.

Kom op. Ik ben mijn stok kwijt. Dit is wreed.

God.

Priscilla?

Goeie god. Welke kant ging ze op?

Priscilla, waar ben je?

Priscilla?

Goeie god.

Oké dan. Terug naar die verdomde auto.

Waar is ze?

Wat heb ik gedaan?

Helen?

Helen?

Ik ben hier, in godsnaam.

Wat doe je?

Je hebt de auto gesloten. - Jij stapte als laatste uit.

Jij hebt de sleutels. - Daar is een auto.

Er komt een auto aan.

Help. Stop alsjeblieft.

Stop.

Excuseer, meneer. Kunt u ons helpen, alstublieft?

Mijn vriendin is gekwetst.

Mijn vriendin...

Wie is dit? - Hij gaat ons helpen.

Hij jaagt ons te vroeg de dood in.

Hij draagt een pyjama. - Weet ik.

Hij is momenteel onze enige optie. Kom op.

Heel erg bedankt.

Waar gaan we heen?

Mogen we hier uitstappen?

Wilt u stoppen? We willen graag uitstappen.

Charmant.

Er is een hotel in het volgende dorp. Ik bel een taxi.

Weet je wie ik ben?

Ik ben een beroemde actrice die zo gaat sterven in de natuur,

dus ga opzij.

We zijn samen.

Nee, mevrouw. - Wat zegt ze?

Ze wil de politie bellen. - Waag het je niet.

Ze blijven hier.

Dat is niet mogelijk. - Ze zijn mijn gasten.

Toon hen hun kamers.

Geef hen iets om te dragen en daarna kunnen ze dineren met me.

Maar, meneer, u bent... - Nu, Sylvie.

Kleed jullie om voor het diner. Er hangen kleren in de kast.

Hij is duidelijk rijk.

Denk je dat hij vrijgezel is?

Is hij je baas? Je man?

Goeie god.

Het spijt me zo. Ik ga me omkleden.

Niet doen. Het is fijn dat die jurk nog eens gedragen wordt.

Dat is uw vrouw.

Ja.

Zijn we klaar? - Laten we eten.

Je bent dus rijk?

Een beetje.

En bekend?

Helaas.

Waarvoor dan?

Wauw.

Nu ben je een kluizenaar, opgesloten in een groot huis

met Zuster Ratched. Hoe ellendig.

Rij je daarom 's nachts rond in pyjama?

Ik weet dat roem je gek kan maken.

We zijn gelijkaardig, behalve dat jij veel geld hebt en nog beroemd bent.

Ik hou wel van een man met een mooie kop haar.

Is je vrouw dood of is ze gaan shoppen? - Helen.

Dood.

Je moet niet rond de pot draaien.

We hebben allemaal wat gezelschap nodig

en wat liefde. Ik wel alleszins.

Jij krijgt niet veel, hè?

Liefde is ook niet wat het zou moeten zijn.

Ben je ooit verliefd geweest?

Ja. - Wel, goed voor jou.

Priscilla niet, denk ik. Wel?

Tot nu heb ik het ook nog nooit gekend.

Fransen zijn zo romantisch.

Ik ben Italiaans. - Dat is nog beter.

Italianen zijn de beste minnaars.

Je gaf me bijna een hartaanval. - Sorry, ik heb artritis.

Ik heb m'n pilletjes niet bij me. Sorry.

Neem een borrel. - Nee.

Het is een lange dag geweest.

Ik ga maar 's slapen. - Ik ga met je mee.

Ik heb wat je nodig hebt.

Rustig, tijger.

Drink nog wat. Ik blijf niet lang weg.

Goed.

Hallo.

Ik rook niet.

Ik ook niet, maar ik maak een uitzondering voor drugs.

Voor medicinale doeleinden natuurlijk.

Het helpt je met je handen. Beloofd.

Wat is er zo grappig?

Priscilla.

Wat is er zo grappig? Lachen jullie om mij?

Nee.

Als ze je verteld heeft dat haar man dood is, dat is niet zo.

Hij leeft nog.

Het spijt me.

Hij is een gelukkig man.

Dat zal wel zo zijn.

Wat fluisteren jullie nu?

Goeiemorgen. - Hallo.

Dat ziet er uitnodigend uit.

Ik was me mentaal aan het voorbereiden om erin te gaan.

Het duurt altijd lang. - Ik zwem elke dag.

Echt? - Ja.

Ben je gek?

Waarschijnlijk.

Wel...

je kunt me helpen erin te gaan.

Graag, maar ik heb geen zwempak. - Ik ook niet.

Ga er zo in.

Klaar? Eén, twee, drie.

Goeie god.

Het is wat frisjes. - Heerlijk.

Je mag niet zwemmen. - Ik moet naar een begrafenis morgen.

Of weet je niet meer waarom we hier zijn?

Sorry.

Je moet eruit. - Goed.

Meneer.

Haast je, Priscilla.

Ik zit voorin.

Proost. - Proost.

Zin in een wandeling? - Ja.

Prima.

Of toch niet. Gaan jullie maar. Ik ben moe.

Echt? - Je ziet er wat moe uit.

Is dat zo? - In godsnaam, natuurlijk.

Je zei net dat je moe was.

Ciao.

Ik voel me tien jaar jonger bij jou.

Al mijn kwaaltjes zijn plots verdwenen.

Ga je gang. - Merci, Alberto.

Heel erg bedankt.

Hallo, ik zit nog in de auto.

Wil iemand me eruit laten? - Heel erg bedankt.

Jezus, wat een circus. - Vind je dat dan niet leuk?

Je hebt geen idee.

Let maar niet op mij.

Kom op, pap. We gaan.

Kom op.

Oké.

Stop. Niet doen. - Waarom?

Mag ik je mee uit eten nemen?

Ja, maar... - Enkel wij twee.

Is dat niet onbeleefd? - Nee. Snel.

Prachtig. - Ze past je.

Dezelfde kleur van je bloes en van je ogen.

Zou ik ze kopen? - Ik zal ze kopen.

Prachtig. Schitterend.

Wacht hier.

Hallo?

Hallo?

Niets. Het spijt me.

Wacht. Ben je Engels? Ik spreek Engels.

Ik ben half Engels. - Echt?

Hoe heet je? - Eleanor. En jij?

Es? Wat doe je? - Ik ben hier, mama.

Kom naar binnen. Het is al laat.

Deze dame komt uit Engeland. Ik oefende mijn Engels.

Hallo. Hoe aardig. Je hebt een belangrijke dag morgen.

Het spijt me. Hopelijk viel ze je niet lastig.

Nee, helemaal niet.

Ken ik jou?

Ik denk het niet.

Goeie god. Ik ken je wel. Je bent Helen Shelly, toch?

Goeie god. Pap zou zo blij zijn. - Dat betwijfel ik.

Kom je even binnen? - Nee, ik...

Ik wil je gewoon iets tonen. Toe. - Goed dan.

Wat een prachtig huis.

Je bent nog niks veranderd. Schitterend.

Bedankt. - Deze kant op.

Bedankt.

Kijk wat ik heb gevonden in zijn archief.

Ben jij dat? - Ja.

Dat was toch je eerste film? Paps eerste grote succes.

Het spijt me. Ik wilde je niet van streek brengen.

Ik werd gewoon wat overenthousiast dat je hier was.

Het is oké. Het spijt me. Ik stel me aan.

Helemaal niet. Dit is een heel trieste periode voor ons allemaal.

Denk je dat ik jou ontmoet heb toen ik klein was?

Ik denk het niet.

Ik moet gaan.

We gaan iets drinken na de begrafenis. Je moet ook komen.

Was Jerry een goeie vader?

Ja, hij was de beste vader.

Weet je... Je lijkt sprekend op je vader.

Ik weet het. Dat zegt iedereen.

Heb je ooit je echte moeder willen zoeken?

Nee, we waren heel gelukkig. Ik wilde dat niet verpesten.

Natuurlijk.

Het spijt me. - Het is oké.

Je hebt er goed aan gedaan door niet naar je moeder te zoeken.

Rijden.

Prachtig.

Ik ben blij dat je op mijn uitnodiging inging.

Ik ook.

Ik was veel dapperder als kind.

Ik kwam naar hier voor de liefde.

Hoe dan ook...

Bedankt.

Op jou, mijn Engelse roos.

Ik moet hier niet zijn.

Ik ben hier te oud voor. - Je bent nooit te oud.

Ik heb een gezin dat me nodig heeft. - Ze hebben je snel weer terug.

Tenzij... - Tenzij?

Stom idee. - Wat?

Nee, niets. - Zeg het me.

Tenzij je hier blijft.

Stom idee. Ik weet het.

Zo slecht zou het niet zijn. Of toch?

Alberto, ik...

Het spijt me zo.

Ik moet gaan.

Mag ik een lied zingen?

Echt? - Ja.

Goed. Wat wil je zingen? - Je zult wel zien.

Mevrouw. - Bedankt.

Goedenavond, dames en heren.

Sorry dat ik jullie avond verstoor. Ik ben Helen Shelly.

Sommigen hebben misschien al van mij gehoord.

Sommigen niet.

Ik wil graag een lied zingen dat heel beroemd was lange tijd geleden.

Zoals ik.

tot wie kan ik me richten

als niemand me nodig heeft?

mijn hart wil het weten

en toch kan ik gaan

waar het lot me heen leidt

zonder ster om me te begeleiden

en niemand aan mijn zij

ik ga op weg

en na een dag

zal de duisternis me begeleiden

en morgen

vind ik misschien wat ik zoek

dan werp ik mijn zorgen af

bedel, steel of leen ik

mijn deel van de vreugde

bij jou kan ik leren hoe

met jou op een nieuwe dag

maar tot wie kan ik me richten

als jij je van me afkeert?

Niet te geloven dat u het bent. Ik ben een grote fan.

Bedankt. - Ik wil op de foto met u.

Lachen.

Je bent nog steeds sexy.

Sorry. Ik ben aangeschoten. - Wel, ik ook.

Help je me naar mijn kamer? - Natuurlijk.

Deze kant op.

Het is geen stom idee.

Je hebt nog niet verteld wat je hier doet.

Een film maken.

Echt? Ik wist niet dat hier opnames waren.

Wat is het? - Een komedie.

Wel, jij bent goed in komedie.

Denk je dat? - Natuurlijk.

Veertig jaar te laat. Sorry.

Geen probleem.

Het was leuk je te ontmoeten. Succes met je film.

Insgelijks.

Je hebt een prachtige glimlach.

Ik voel me weer een tiener.

Dat is goed.

Ik kan maar beter terug naar mijn kamer gaan.

Als je wilt.

Wil je de lichten doven?

Alberto?

Alberto?

Alberto. Goeie god.

Goeie god, nee.

Schoonmaak. - Nee, straks.

Nee, dank u.

Helen?

Helen? - Ga weg.

Helen, ik ben het. Ik heb je nodig. - Ik ga niet. Ik heb me bedacht.

Toe, het is dringend.

Wat wil je? - Hij is dood.

Wie dan? - Alberto is dood.

Kom snel. - Goeie god.

Kom op.

Goeie god, wat heb je gedaan? - Niks.

Dat is een grote niks.

We gingen gisteren slapen. Ik heb niks gehoord.

Toen ik wakker werd, vond ik hem zo. Afschuwelijk.

Wat gaan we nu doen? - We?

Hij is toch gelukkig gestorven. - Goeie god.

Mijn lot ligt in Gods handen.

We moeten het iemand vertellen.

Nee, het is al half elf. De begrafenis is om twaalf uur.

Het lukt nog. - Boeit me niet. Dit is belangrijker.

Beheers je nu toch. Hij is dood.

Hij zou geen drukte willen. - Ik moet.

Ik ga me aankleden.

Goeie god.

Het is Helen Shelly. Hij slaapt. Laat hem met rust.

Is hij dood? - Niet overdrijven.

Alberto Rosetti is dood. - Hij moest een keer overlijden.

We sterven allemaal, liefje, maar nu nog niet.

Hallo?

Alberto Rosetti is dood.

Het spijt me, meneer, maar...

Er is een man overleden in zijn kamer.

Hij heet Alberto Rosetti. - Alberto Rosetti?

Ik denk dat hij een hartaanval heeft gehad.

Is Alberto Rosetti dood? - Ik weet het. Wat een vreselijk schok.

Wacht hier een ogenblikje.

Hallo? De politie, graag.

Politie? - Ja, mevrouw.

Is dat nodig? - Absoluut.

Zie je wat je gedaan hebt?

We kunnen niks doen. Ik moet naar die begrafenis.

Het draait niet allemaal om jou.

Ze heeft Alberto gedood. - Niet waar.

Ze heeft zijn portefeuille gestolen.

Mam, niet te geloven. We hebben je gevonden.

Jezus, ook dat nog. Houd voet bij stuk.

Leuke verrassing.

Wat een avontuur, zeg. - Waar zat je, mam?

Ze was op vakantie met mij.

Excuseer? Wie ben jij? - Haar vriendin.

Dit is Helen Shelly. Weet je nog, Frank? Uit Morty & Me.

Mam, ben je ziek?

Ik maak me zorgen om je. - Gaan we naar huis?

We vertrekken meteen. - Meteen?

Eerst even naar de wc.

Goed. Mam, stap in de auto. We vertrekken zo.

We gaan hier meteen weg. - Je moet wachten op de politie.

Excuseer, waar is het toilet? - Rechts, mevrouw.

We moeten hier weg. Ik heb de sleutels.

Wat? - Ik moet naar die begrafenis.

Ik kan niet zonder jou gaan. - Ik kan niet weg, Helen.

Je wilt dit toch niet uitleggen aan Frank?

Luister, Prissy. Je had me beloofd dat je me zou helpen.

Ik moet vertellen wat er met Alberto is gebeurd.

Je hebt Alberto niet gedood.

Hij was ziek en oud en hij is gelukkig gestorven.

Je kunt Frank alles uitleggen de volgende keer dat je hem ziet.

Nu moet je instappen en rijden.

Kom op.

Ik werd verliefd op hem.

Hij had me gevraagd bij hem te gaan wonen.

Dat was goed gegaan.

Kom op.

Harry?

Harry?

Harry Schneider, ben je doof?

Ja? Kennen we elkaar?

Dat zal ik maar vergeten.

Het spijt me. Ik heb geen idee wie je bent.

Ben je seniel?

Ik denk het niet. - Ze is Helen Shelly.

Helen? Goeie god.

Wat doe je hier? - Ik heb een job nodig, Harry.

Je staat bij me in het krijt.

Natuurlijk. Kom straks naar het hotel.

Dan zie ik wat ik voor je kan doen.

Regel jij dat? - Goed.

Welk hotel? - La Baronnie.

Aan het plein. - Goed.

Bedankt.

Welkom.

Het is fijn jullie hier te zien. Ik was van plan een gedicht voor te lezen.

Wel, pap wilde dat ik dat zou voorlezen.

Maar deze ochtend voelde het op een of andere manier niet meer goed.

Ik ga wat improviseren. Het spijt me, pap.

Opgroeien bij een bekende regisseur was een avontuur.

We weten allemaal dat hij een controlefreak was.

We weten ook hoe grappig en liefdevol hij was.

Hoe trouw.

Voor pap was het verhaal het belangrijkste.

Hoe vertel je een verhaal waarin mensen geloven?

Hoe herkennen ze zich erin?

Door zijn dood heb ik nagedacht over mijn eigen verhaal.

Het had heel anders kunnen gaan.

Maar pap nam het in handen.

Hij maakte er iets van waarin ik kon geloven.

Hij maakte er een gelukkig verhaal van.

Daar ben ik hem heel dankbaar voor.

Ik wil gewoon zeggen...

bedankt, pap.

Bedankt voor dat gelukkige verhaal.

En, wel...

dat is het.

Ik hou van je, pap.

Lucy.

Ik ben er voor je.

Ik ben je moeder.

Excuseer, maar u moet gaan.

Nee. - Ja, je moet.

Ik wil graag dat je weggaat.

Ik ben helemaal hierheen gekomen om jou te zien.

Ik wil hier zijn voor jou en Eleanor.

Als jij dat toelaat.

Jij bent mijn moeder niet.

Helen.

Ze wil dat je gaat. - Dat ben ik wel.

Hoe durf je.

Ga weg.

Ga toch weg.

Ik ben het echt.

Ga mee naar het politiebureau. - Waarom?

Was je bij Alberto Rosetti in zijn hotelkamer?

Mam, wat heb je gedaan?

Nee, doe niet belachelijk. Dat was ik.

Is slapen met een man een misdaad?

Hij is dood. Kom maar met ons mee.

We vinden je wel. Kom op, instappen.

Jij was dus bij Alberto? - Ja.

De hele nacht?

Hij was oké toen jullie gingen slapen?

Toen je 's morgens wakker werd, lag hij dood op de grond?

Ja.

Dat moet een schok zijn geweest.

Oké, dat is voorlopig alles.

Bedankt.

Bedankt.

Ik heb er niks mee te maken. Laat me gaan.

Ik moet naar een belangrijke meeting. - Wacht hier, alsjeblieft.

Ik moet Harry een boodschap overmaken. - Niet te geloven dat je hebt gelogen.

Zet je erover.

Waarom vertelde je niks? - Kom op, zeg.

Je had kans gemaakt als je niet was binnengevallen op de begrafenis.

Ik was niet van plan het daar te doen.

Maar in tegenstelling tot jou heb ik wel actie ondernomen.

Ik snap het als ze het niet wil weten.

Ze is beter af zonder mij, maar ik heb toch geprobeerd.

Hoe bedoel je? - 'Ik denk dat ik van hem hou.'

'Hij heeft gevraagd bij hem te wonen.'

Dat is echt zielig. Ik heb nog nooit zoiets bedrieglijks gehoord.

Godzijdank dat hij stierf, voor je jezelf helemaal voor schut kon zetten.

Hou op.

Je kunt de waarheid niet aan.

De waarheid is dat jij een onaangename en egoïstische vrouw bent.

Je geeft enkel om jezelf.

Kreeg ik nog maar een kans met George.

Jij hebt je kans met jouw kind verpest.

Mooie vriendin ben jij.

Ik ben je vriendin niet.

Wat is er aan de hand? - Waar is Madame Shelly?

Jullie mogen allebei gaan.

Echt? - Ja.

Het was een hartaanval.

Zijn assistente belde me. Hij was heel ziek.

Je hebt 'm gelukkig gemaakt.

Hij was een goed man. Zeg dat tegen je vriendin.

Goed.

Het ga je goed.

Hallo.

Is Harry Schneider hier?

Hij heeft uitgecheckt.

Bedankt.

Hé, jij daar. Waar is Harry?

Hij moest dringend weg.

Lieg niet tegen me. - Sorry dat we je niet konden ontvangen.

Hier is ons kaartje. Je kunt hem opzoeken in L.A.

Kom langs om thee te drinken. Hij is een grote fan.

Waarom ben je gekomen?

Om jou te ontmoeten. - Niet voor een rol?

Ik wilde zien of alles oké was met je.

Dat is zo. Je...

Je bent prachtig.

Je was veel beter af zonder mij.

Ik wist dat Jerry voor je zou zorgen.

Ik wil dat je weet...

dat er geen dag voorbijgaat waarop ik niet aan je denk.

Ik wil je gewoon zeggen dat het me spijt.

Het spijt me.

Ik voel me niet goed.

Heb je een dokter nodig?

Nee.

Ik moet naar huis met mijn vrouw.

Frank, ik... Het spijt me van dit alles.

We zullen snel thuis zijn.

Wat scheelt er met je?

Sta op, je plet me.

Waarom zette je jezelf zo in de kijker door in de zee te springen?

Je had dood kunnen zijn. - Ik moest wel.

Het brengt George niet terug.

Nee, maar... - Maar niks.

Geef me mijn schoenen.

Mijn schoenen.

Waar ga je heen?

Ik zie je beneden.

Wat is dit?

Praat met de schrijver.

Hij moet samenzitten met de schrijver, anders lukt het niet.

Nee. - Mr. Schneider?

Sorry voor het storen...

Een ogenblikje. Hallo. Ken ik jou? - Tegen wie praat ze nu?

Ik ben een vriendin van Helen Shelly. Heeft ze u kunnen bereiken?

Nee, godzijdank.

Ik hoop dat ze ons een grote gunst bewijst

en dat ze verdwijnt van waar ze kwam. Rijden.

Hoe sneller je thuis bent, hoe beter. - Mam?

Wat ga je doen? Stap terug in. - Ik moet m'n vriendin vinden.

Doe niet belachelijk. - Frank.

Ik moet je iets zeggen.

Het spijt me dat George is gestorven toen hij bij mij was...

maar het was niet mijn schuld.

Ik wil niet proberen hem terug te brengen. Dat kan niet.

Ik wil me hem herinneren als de prachtige jongen die hij was.

De afgelopen dagen heb ik beseft hoe ellendig mijn leven is geweest.

Ik wil van de rest genieten.

Dat ga ik ook doen en daar begin ik nu mee.

Blijf daar, liefje.

Het gaat prima.

Ik hou heel veel van je. Je blijft mijn lieve dochter.

Het komt goed. - Wacht.

Frank.

Bedankt.

Het spijt me.

Ga je nu mee naar huis?

Excuseer me. Ik zoek Madame Shelly.

Ze is een grote ster. - Ik ken haar niet.

Is dat de bar? - Ja. Ze is misschien daar.

Helen?

Meneer, waar is het strand?

Langs daar, mevrouw. - Bedankt.

Helen.

Ik heb haar weer gezien in het hotel.

Ik heb gezegd dat het me speet, maar...

Ze wilde niet... Ze wilde het niet weten.

Ik wilde haar gewoon nog 's zien voor...

Voor het te laat is.

Ik heb Frank verlaten.

Wat nu?

Ik heb wel zin in een ritje.

Kom op, vriendin.

Vertaling: BTI Studios

Dutch