Original subtitles

Μαρσέλ Αμπού...

Τι είναι αυτό;

Γιατί σταμάτησες;

Μαρσέλ Αμπού,

δέχεσαι ως μέλλουσα γυναίκα σου...

την παρούσα Κάρμεν,

Μαρία,

Φιντέλια,

- Νομίζω ότι Ζορό δεν θα 'ρθει. - Ναι, έτσι νομίζω κι εγώ.

Αλλά στο τέλος πάντα έρχεται.

...Τζούλια, Κονσεπτιόν,

Παρέντο, Χιντάναλ, Βιλαρμεντόζα,

Χουέντε Ραμίρεζ ντε Κάστρο Μπλάνκο,

Φερνάντεζ ντε Κόρδοβα.

Φερνάντεζ ντε Κόρδοβα,

Κόμη του Σαντατέρ,

Μαρκησίου του Βιλαρβέντε,

ευγενή της Κουερβανάχα,

δέχεσαι να την αγαπάς και να την προστατεύεις...

μέχρι το θάνατο σου;

- Γαμώτο! Γιατί ρωτάς; - Γιατί ρωτώ; Γι' αυτό είμαι εδώ.

Όχι διάλογο. Συντόμευε, παρακαλώ.

- Τότε θα επαναλάβω την ερώτηση. - Όχι, όχι... έχει ήδη απαντηθεί!

- Ήταν ασαφής. - Καθόλου, αγαπητέ μου!

Κι εσύ,

Κάρμεν,

Ιμακολάτα, (Αψεγάδιαστη)

- Φιντέλια. - ...Φιντέλια,

Μπελίντα, Άγκατα, Πιλάρ,

Τζούλια Κονσεπτιόν,

Χουέντε Ραμίρεζ, Παρέντο,

Πιλάρ ντε Μπαλόν,

- Εάν δεν βιαστεί θα έρθει Ζορό! - ...δέχεσαι...

δέχεσαι τον παρόντα Μαρσέλ Αμπού...

ως νόμιμο σύζυγο σου...

και δεσμεύεσαι να τον αγαπάς και να του είσαι πιστή...

μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος;

Φτωχό κορίτσι!

Δεν θέλω!

Γιατί αγαπητή μου; Πρέπει να απαντήσεις ναι!

Είσαι ηλίθιος; Τι είναι αυτά που προτείνεις;

Ήρθε!

Δύο λέξεις!

- Και να 'ναι οι σωστές. - Δύο;

Συλλάβετε τον!

Ήσουν σωστός!

Κι εσύ, νεαρή κόρη, θέλεις πράγματι να πάρεις τέτοιον σύζυγο;

Απάντησε χωρίς φόβο.

Όχι, καλύτερα να πεθάνω!

Εγκατέλειψε!

Έκανε ό,τι υποσχέθηκε.

- Συλλάβετε τον! - Γρήγορα!

Θα σας στερήσω τη χαρά να ξεθυμάνετε.

Όλε!

Εδώ είμαι, κύριοι!

Υποστηρίξτε μας και γίνεται VIP μέλη για να αφαιρέσετε όλες τις διαφημίσεις από το www.OpenSubtitles.org

Συλλάβετε τον!

Όλεεε!

Τι γκρεμοτσάκισμα!

ΖΟΡΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΖΟΡΟ

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ *pistolero*

Πιλάρ, αγάπη μου...

- Άσε κάτω το πορτοκάλι. - Ορίστε. - Και το άλλο.

Δε βαριέσαι! Γεια σου.

Αλτ!

Οι μισοί από εκεί, οι μισοί από εδώ.

Οι άλλοι μαζί μου!

Εδώ είναι! Εδώ είναι το άλογο του!

Έλα... έλα εδώ, καταραμένο θηρίο!

Είσαι το άλογο του Ζορό, ε;

Λοιπόν,

που είσαι, σενιόρ Ζορό;

Έλα έξω, αν τολμάς!

Πού είσαι κρυμμένος;

Άσκοπα ρωτάς, κάπταιν, ποτέ δεν θα σου απαντήσει.

- Ηλίθιε, δεν ρωτώ το άλογο! - Ακριβώς,

δεν θα προδώσει τον κύριο του.

Πάρ΄το!

Πίσω στην πόλη!

Σκύλας γέννες!

Γνωρίζουμε ότι ο Ζορό έχει καταφύγει στην πόλη!

- Όποιος του δώσει άσυλο... - Πρόσεχε!

- ...θ' αποτελέσει παρελθόν! - Πρόσεχε! Τι κάνεις!

Ψάξτε τον παντού!

Άφησε το κάτω!

Το τρως!

Τι έκανες ρεμάλι;

Συλλάβετε τον!

Τα σέβη μου!

Κάθε φορά αυτό μου συμβαίνει!

Στα έγκατα της γης θα καταποντιστεί το κακό...

και οι δίκαιοι θα σταθούν υπό το φως του ήλιου.

Γι' αυτό σας λέω, αρπάξτε τα όπλα!

Ξεσηκωθείτε όλοι εναντίον του εισβολέα!

Οι Γάλλοι πρέπει να απωθηθούν πέρα από τα Πυρηναία!

Ο Κύριος είπε να γυρίζουμε και το άλλο μάγουλο,

αλλά έδιωξε τους εμπόρους από το ναό με το μαστίγιο.

Εμείς όμως τι κάνουμε;

Θα σας πω τι κάνουμε!

Θα το θέσω με τα λόγια του Αγίου Βερεκόντο:

'' Όταν έχεις ανάγκη, παίρνεις."

"Και όταν το κάνεις μια φορά...

το κάνεις και άλλες. ''

Είναι πολύ πιστή.

Είναι δοσμένη στον Άγιο Βερεκόντο.

Αν αυτός είναι ο λόγος, θα το σκεφτώ κι εγώ.

Κύριε... δεν έχετε ίχνος ντροπής!

Είστε... θρασύς και αγενής.

Θα πρέπει να ντρέπεστε γι' αυτό που κάνετε στην ηλικία σας.

Γιατί μιλάς έτσι στον Άγιο;

Δεν μιλάω μαζί Του, αλλά μαζί σου!

Γιατί με αποκαλείς "κύριε";

Για να σ' επαναφέρω στη σωστή απόσταση.

Ακριβώς. Γιατί λοιπόν δεν πλησιάζεις λίγο περισσότερο, ε;

Θα 'θελα ν' αγαπήσω ελεύθερα,

αλλά μια δυσμενή μοίρα μου το απαγορεύει.

Τι κάνεις;

Μην επιμένεις, μην επιμένεις...

Άσε με!

Τι βαρύ!

Που... ήμασταν;

Διότι, αν εσείς και οι άνδρες σας...

Ω, τι κρύα χέρια!

Ξέρετε τι θα συμβεί;

Θα σας πω τι θα συμβεί.

Είναι όπως ο Άγιος Βερεκόντο το λέει.

Θα καείτε στην κόλαση! Θα γλιστράτε πιο βαθιά στην αμαρτία...

και κανείς δεν θα μπορεί να σας ανασύρει...

εις τους αιώνας των αιώνων!

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,

αμήν.

Έϊ, δώσε μου ένα φιλάκι!

Λιγουλάκι...

Άντε...

- Γιατί; - Δεν μας βλέπει κανείς!

Αν κάποιο δύσοσμο πτώμα που προκαλεί αναγούλα...

και βρίσκεται στο μνήμα...

προσπαθήσει να σας οδηγήσει στον πειρασμό...

θα του κόψω τον κώλο και θα του άρω τη λαχτάρα της Αναστάσεως!

Αμήν!

Αμήν!

Άπιστη ράτσα!

Ιερόσυλε, βέβηλε!

Περνιέσαι πιο έξυπνος από μένα; Θα σε τουμπανιάσω, κατάλαβες;

Ζητώ συγγνώμη Αιδεσιμότατε, δεν το κατάλαβα.

Δεν είμαι Αιδεσιμότατος και κατάλαβες πολύ καλά!

Λυπάμαι πολύ.

Όμως όσοι μετανοούν αξίζουν τη συγχώρεση, ε;

Αν μετανόησες πραγματικά, γιόκα μου,

- ...τότε είναι διαφορετικά, σήκω. - Ευχαριστώ.

- Πάρε να έχεις! - Όχι, λάθος μου!

Μασκαρά, ψεύτη! Αν σε πιάσω θα σου σπάσω τα κόκκαλα!

Την ευλογία σας!

Ειρήνη υμίν, κορίτσια.

- Αιδεσιμότατε... - Μοναχέ Ντονάτο!

Τι θα μας κάνει με το μπαστούνι; Είναι αγροίκος!

- Όχι, έχει ραβδί στο χέρι του. - Μα, δεν έχει νάνο στο χέρι του!

- Είσαι πράγματι κουφή. - Ναι, ο χιτώνας του είναι κοντός.

- Είναι σοβαρό; - Γκρεμοτσακίστηκε!

Πήγαινε εκεί και περίμενε.

Υπερκεράτωση ιερού στέρνου,

ρήξη συνδέσμου μηριαίου οστού,

με επακόλουθο κατατονία του εγκεφάλου,

ρήξη κοχλιακού λαβύρινθου...

...και θλάση εγκεφαλονωτιαίου νεύρου και γαστρεντερικού.

Τι ξευτίλα! Με άλλα λόγια, πως το έπαθε;

Γκρεμοτσακίστηκε!

Άδοξο τέλος, φίλε μου.

Είμαι ένας νεκρός.

Όχι, δεν πεθαίνεις από κάτι τέτοιο.

Έχω κάνει κόσμο να σταθεί στα πόδια του που ήταν χειρότερα απ' αυτόν.

Μην ανησυχείς, με μια καλή θεραπεία...

και σε δύο ή τρεις μήνες...

θα γίνει περδίκι.

- Άκουσες; Μόνο δύο ή τρεις μήνες. - Δύο ή τρεις μήνες;

Πάρα πολύς χρόνος!

Ο Ζορό έχει πεθάνει για όλους!

Και ο Ζορό δεν μπορεί να πεθάνει, δεν πρέπει να πεθάνει!

Δεν θα πεθάνει, στο λόγο του αδερφού Ντονάτο.

Αχ, φτάνει τόση φλυαρία!

Τώρα πήγαινε.

Ο Ζορό πρέπει να ξεκουραστεί.

Ξάπλωσε.

Τι χάλι!

Περισταλτισμός!

- Πότε θα έρθουν τα κοτόπουλα; - Κάτω τα χέρια, είναι σχεδόν έτοιμα!

Έϊ, πιτσιρίκο!

Πιάσε!

Ευχαριστώ πολύ, κύριε.

Σιωπή! Κομμένα τα γέλια!

Μη γελάει κανείς!

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο, Φελίπε.

Ξέρεις ότι είμαι φίλος σου.

Ναι.

Φίλος όπως φίλος, φίλος περισσότερο από φίλος.

Φίλο σαν τον Πακίτο δεν πρόκειται να βρεις.

Και ακόμα κι αν τον βρεις...

δεν θα είναι φίλος όπως ο Πακίτο.

Δεν υπάρχει φίλος όπως εμένα.

- Κατάλαβες; - Κατάλαβα, είσαι φίλος.

Ναι.

Ποιος;

Κάτω τα χέρια! Δεν είμαι κοτόπουλο!

Γιατί δεν δοκιμάζεις λίγο κρασί;

Μια γουλιά.

Ξέρεις πως και μόνο που το βλέπω μου προκαλεί αναγούλα.

- Αναγούλα; Αυτό; - Ναι.

Μην θυμώνεις, δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Εμείς πάμε για ύπνο.

Τα λέμε σύντομα.

- Καληνύχτα. - Αντίο, Φελίπε.

- Όνειρα γλυκά. - Γεια σου, "Τεκίλα", θέλεις λίγο;

Όχι; Ευχαριστώ.

Πάω σπίτι. Χαίρετε.

Η κούπα!

Όνειρα γλυκά.

Τι πιόμα! Τι πιόμα! Τι πιόμα!

Σου αρέσει το γάλα, ε;

Τότε μπορούμε να γίνουμε φίλοι. Κάτσε κάτω.

Έϊ, ταβερνιάρισσα, φέρε μας άλλο ένα λίτρο.

Γάλα...

Τώρα θα πιούμε μια χαρά.

Ένα ποτήρι γάλα, ε;

Ορίστε το επιδόρπιο.

- Όχι! - Είναι νόστιμη, από τα χεράκια μου.

Κάπταιν, δεν νομίζω ότι θέλει να σου την ρίξει στο πρόσωπο.

Ποτέ δεν ξέρεις. Μακριά!

Μακριά!

Ο Ζορό είναι κάτι περισσότερο από ένα σύμβολο, είναι μια σημαία!

Ο Ζορό δεν μπορεί να πεθάνει. Είναι μύθος!

Δεν μπορεί να πεθάνει!

Και 'συ;

Του λέω: "Δεν μπορεί να πεθάνει, αγαπητέ μου".

Και μετά μου λέει: "Ορκίσου σε μένα".

"Ορκίζομαι ότι ο Ζορό δεν θα πεθάνει!"

Αν ήταν στο χέρι μου, λέω... και εκείνος απάντησε:

"Σου ορκίζομαι ότι θα βρεις άλλον που αξίζει να φορέσει τη στολή μου...

και να κρατήσει το σπαθί μου."

Και 'συ;

Ορκίστηκα. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;

Τότε με κοίταξε, με μάτια γεμάτα θλίψη...

και ψιθύρισε: "αχ, τι γκαντέμης!"

Ήταν τα τελευταία του λόγια.

Και 'συ;

Και ΄συ; Δεν μπορείς να πεις τίποτα άλλο; Μόνο και 'συ;

Όχι, λέω... και τι θα κάνεις τώρα;

Να βρω έναν άνδρα να την φορέσει.

Αν είχα έναν εφεδρικό Ζορό, θα τον χρησιμοποιούσα...

και με αυτή την μάσκα κανείς δεν θα καταλάβαινε τίποτα. Αλλά που να τον βρω;

Νομίζω ότι έχω μια ιδέα.

- Φυσάς εδώ; - Ναι.

Ας φυσήξω.

Κύριοι,

ας κάνουμε μια πρόποση!

Για τη Γαλλία και για τον Αυτοκράτορα!

Άκουσα καλά;

- Κάποιος κορόιδεψε. - Σίγουρα;

Πάρα πολύ.

Αλλά δεν ήταν για σας,

ήταν για τον αυτοκράτορα.

Για τον αυτοκράτορα;

Στα όπλα!

Νομίζω ότι ο κύριος είναι θυμωμένος μαζί μας.

- Το σπαθί! - Το σπαθί.

Σκέψου τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, νεαρέ,

επειδή αυτή θα είναι η τελευταία σου σκέψη.

Πιάστε τον, ηλίθιοι!

- Ποιος είναι; - Σου έρχεται.

Αλτ! Τι είναι αυτό;

Αλεύρι!

- Ηλίθιε! Θα με βοηθήσεις ή όχι; - Φυσικά.

Προσοχή!

Το ζελέ είναι έτοιμο, ελάτε να φάτε, όλοι στο τραπέζι!

Σε επιφυλακή!

Το ήξερα...

Είσαι δικός μου!

Συλλάβετε τον!

- Που πήγε, βλάκα; - Εκεί.

- Εκεί; - Εκεί. - Όλοι εκεί!

"Έχετε πίστη στον Άγιο Βερεκόντο, βλέπει και παρέχει."

Σε παρακαλώ, χρειάζομαι...

έναν καινούργιο Ζορό.

Κάτ' επείγον.

- Πρόσθεσε το. - Και...

κάτ' επείγον.

Επιτρέπεται;

Ενοχλώ;

Λυπάμαι πολύ,

αλλά...

Απόψε... μήπως μπορώ να μείνω εδώ;

Άγιε Βερεκόντο, μα τι κάνεις; Με δοκιμάζεις;

Είσαι σπουδαίος άγιος, αλλά, χωρίς παρεξήγηση,

ως επαναστάτης δεν αξίζεις δεκάρα.

Μου έστειλες αυτόν τον αχρείο;

Ναι, ναι, ζητώ συγγνώμη.

Οι Γάλλοι... με ψάχνουν.

Πρόκειται για παρεξήγηση. Πειράζει αν...

Μην ανησυχείς, γιε μου. Η Θεία Πρόνοια σε στέλνει.

Εμένα;

Εξαφανίστηκε... Είσαι σίγουρος ότι ήταν αυτός;

Πήδηξε την μάντρα και πήγε κατευθείαν προς την εκκλησία.

Τον είδα κι εγώ.

Ορμάτε!

Σταματήστε! Θέλω να τον πιάσω ο ίδιος, τον καταραμένο!

Μήπως χτύπησες;

Που είσαι;

Ξέρουμε ότι είσαι εδώ.

Βγες έξω!

Άγιε Φασαρία, παρθένε και μάρτυρα, προσευχήσου για εμάς.

Προστάτεψε τους πιστούς σου...

και προσπάθησε να μην μπλέξουν σε μπελάδες.

Ποιος είναι ο υπεύθυνος;

Εγώ, πράγματι. Ψάχνετε κάποιον, παιδιά;

- Έναν ληστή. - Ένα κάθαρμα. - Έναν απατεώνα!

Δεν έχω δει κανέναν από τους τρεις.

Δεν είναι τρεις, αλλά ένας και είναι εδώ.

- Αφού το λες εσύ... - Έτσι λέω!

- Ψάξτε τον! - Ψάξτε τον!

Σταμάτα να ιδρώνεις, ηλίθιε!

Αν το καταλάβουν, θα χρειαστούμε ένα θαύμα.

- Τι ήταν αυτό; - Έσβησε το κερί.

Τα ρούχα του Ζορό!

Πάμε.

Τον βρήκατε;

Άκουσέ με, αδελφέ.

Αν μάθω ότι έδωσες άσυλο στο κάθαρμα,

ορκίζομαι ότι θα ισιώσω την πλάτη σου.

Ω! Ναι!

Κι εγώ θα το πω στον Ζορό!

Ευχαριστώ, Αιδεσιμότατε. Το αστείο είναι αστείο,

- ...αλλά αν μιλάς σοβαρά... - Είπε "σοβαρά".

Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι.

Είστε απολύτως τρελοί, εσύ και ο βοηθός σου, Αιδεσιμότατε.

Μα, γι' αυτό αποφάσισε ο Άγιος Βερεκόντο.

Ποιος Άγιος Βερεκόντο, ποιος τον ξέρει;

Δεν ξέρω καν τον πατέρα μου, φανταστείτε αυτόν!

Αυτός το αποφάσισε.

Αποφάσισε; Μα ποιος του έδωσε το δικαίωμα;

Δεν μου τα λέτε καλά! Έρχεται κάποιος Άγιος Βερεκόντο...

και λέει να κάνετε εμένα Ζορό. Ζορό, εγώ;

Δύο είναι οι περιπτώσεις: Ή έγινε κάποιο λάθος,

ή δεν καταλάβατε καλά.

Και πως είστε σίγουροι ότι είναι αληθινός Άγιος;

Είναι Άγιος!

Με τέτοια φάτσα δεν το νομίζω.

Τέλος πάντων, σας ευχαριστώ και συγγνώμη για την ταλαιπωρία. Αντίο σας.

Φιλ Μάκιτος...

Ποιος σου είπε ότι το όνομα μου είναι Μάκιτος;

Φιλ Μάκιτος, Ιρλανδός.

Δραπέτευσες από τη χώρα σου για να μην καταλήξεις στη φυλακή.

Έχω φάει τρία χρόνια, δεν είναι τόσο τρομερό.

Το έσκασες από τη Μαδρίτη, διότι σε πιάσανε να κλέβεις στα χαρτιά.

Δεν ήμουν ο μόνος στην τσόχα.

Δραπέτευσες από τη Βαρκελώνη...

για υπεξαίρεση ενός φτωχού, έντιμου τραπεζίτη.

Ήταν ένας βρωμοτοκογλύφος.

Όλα αυτά χωρίς να υπολογίζω την κλανιά στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Καλύτερα στη φυλακή, παρά στον άλλο κόσμο με τη στολή του Ζορό.

Και η Ροζίτα;

Η Ροζίτα;

Τι σχέση έχει η Ροζίτα;

Θα μπορούσα να κάνω κάτι για σένα.

Όπως να πείσω τη μητέρα της, Δόνα Φλορίντα.

Στον εξομολόγο δεν λέει όχι.

Ροζίτα...

Πρώτα Ζορό, μετά Ροζίτα.

Μα, δεν ξέρω καν να κρατώ σπαθί.

Αυτό άφησε το σε μένα.

Δεν είμαι χθεσινός στην πιάτσα.

Είχα όνομα, ξέρεις.

Δον Πάμπλο Μαρία Φερνάντο Άλμπα ντε Μεντόζα.

Το πιο διάσημο σπαθί και ο πιο τρομερός του Πάπα.

- Πράγματι. - Όχι, δεν νιώθω.

Σκέψου την Ροζίτα σου.

Σκέφτομαι το τομάρι μου.

Δεν υπάρχει κίνδυνος, γιε μου, ο Ζορό είναι θρύλος, δεν μπορεί να πεθάνει.

Είναι αθάνατος.

Μα, να με συγχωρείς... ο Ζορό, ο αληθινός,

τι έπαθε; Σταμάτησε να δουλεύει;

- Δούλεψε πολύ. - Και;

Έπαθε υπερκόπωση.

Ο μεγάλος Αντρέ Ντε Κολιγκιάκ και η μισή ντουζίνα του.

Τους είχα για επτά. Ας περάσουν.

Ανάπαυση!

Κύριοι, ο Ταγματάρχης Ντε Κολιγκιάκ.

Είναι περιττό να προσθέσω η πρώτη σπάθα της Γαλλίας.

Ο πιο... διάσημος.

Ο πιο θανατηφόρος.

Ας δούμε λιγάκι.

Κοιτάξτε πόσο υπέροχα!

Στις διαταγές σας, κυβερνήτη.

- Καλώς όρισες. - Παρόν.

- Πού είναι ο Ζορό; - Εεεε...

Αυτή η σπάθα έχει αποδεκατίσει τους εχθρούς της Γαλλίας.

- Είμαι έτοιμος να τον σκοτώσω. Πού είναι Ζορό; - Θα σου πω.

Λοιπόν;

Ναι...

Ιδού το ζήτημα. Που είναι;

Κράτα καλά το ξίφος και ίσια τα πόδια.

- Έτσι; - Χοροπήδα!

Ένα, δύο, ένα, δύο, ένα, δύο...

Τι κάνεις, μου επιτίθεσαι;

Σταμάτα! Μια στιγμή.

Με δυσαρεστεί ο τύπος.

Μην χασομεράς, σε εγρήγορση!

Μου γλίστρησε...

- Ξύπνα, ώστε να μην φύγεις. - Είπες να μην φύγω, ε;

Με τίποτα!

Κρυφό χτύπημα αλά Μάκιτος!

Άφησε με!

- Είπα, άφησε με! - Καλά, αφού το ζήτησες!

Άγιε Βερεκόντο!

Εντάξει, έτσι;

Πώς όχι;

Κοίτα τον εκεί...

Δεν τελειώσαμε ακόμα.

Για μένα, όλα μια χαρά.

Ζορό που τα βάζει με τον εχθρό με κασκόλ για λάσο...

δεν είναι σοβαρός!

Τι κάνεις εκεί πάνω; Κατέβα γρήγορα κάτω!

Όχι από εδώ, από την άλλη πλευρά!

- Μισή ώρα διάλειμμα! - Ναι.

- Έϊ. - Πες μου.

Αχ... και θα κάνεις τον τσιλιαδόρο;

Ναι, ναι!

Αχ... Φελίπε!

Ναι;

- Η γριά! - Το κατάλαβα.

- Χάνεις το χρόνο σου! - Σενιόρα. - Πάρε δρόμο!

Πάρε δρόμο, η Ροζίτα δεν είναι για σένα!

Φύγε, δεν θέλω να σε ξαναδώ, το καταλαβαίνεις;

Τα σέβη μου...

Αποχωρώ αμέσως. Πάμε.

Και μην ξανάρθεις!

Την κάπα!

Γάντια!

Καθρέφτη!

Όχι και άσχημα, ε;

Αρχιμήδη!

- Αρχιμήδη, το παντελόνι; - Μια στιγμή.

Έσκισε.

Δεν μπορώ χωρίς αυτό;

Ποτέ!

Όλα θα είναι πολύ απλά, σαν πρόβα.

Οι χωρικοί πιστεύουν ότι Ζορό πέθανε, όπως λένε και οι Γάλλοι.

Πρέπει οπωσδήποτε να διαψεύσεις αυτές τις φήμες!

Φήμες;

Φυσικά, ο Ζορό δεν είναι νεκρός!

Ναι, ο Ζορό δεν μπορεί να πεθάνει!

Είσαι ολόιδιος με τον αληθινό Ζορό.

Πώς φαίνομαι;

Και το ζήτα...

Μη ξεχνάς ν' αφήνεις πάντα ένα ζήτα.

- Μα, εκπαιδεύτηκες! - Ναι...

Όλε!

Υπέροχο!

Αγράμματος!

Αυτό είναι το Μι!

Ε;

Μι;

Ναι, είναι Μι!

Έχε πίστη, αδελφέ.

Ο Ζορό θα ξανακάνει να μιλούν γι' αυτόν.

Όλε!

- Πάρτε τα πάντα! - Πάρτε τα πάντα!

- Γρήγορα! - Γρήγορα, γρήγορα!

- Γρήγορα! - Κουνηθείτε!

Μαζέψτε τα οικόσιτα!

Άντε, μη χασομεράτε!

Σταμάτα καταραμένε λαγέ!

Σταμάτα, είναι διαταγή!

Τι κάνεις, βρε φουκαρά; Το έριξες στην ξάπλα!

- Και που να πάω; - Γρήγορα!

- Περίμενε! - Το σπαθί, ναι!

Πήγαινε...

- Όχι, όχι, όχι τις χήνες! - Πάρε δρόμο!

Όχι τις χήνες...

Φύγε από εδώ!

- Κουνηθείτε, γρήγορα. - Γρήγορα.

- Γουρούνι! - Γουρούνι...

- Ποιος, εγώ; - Βλάκα!

Ένα γουρούνι για τους αξιωματικούς!

- Ένα γουρούνι; - Ναι, το πιο χοντρό!

Μάλιστα, κύριε!

Γρήγορα, κουνηθείτε!

Γαμώτο, πώς στο διάολο το έκανε εκείνος;

Με τη μάσκα, το σπαθί, τα ψηλοτάκουνα...

Ζορό...

- Ο Ζορό! - Εκεί είναι!

Στα άλογα!

Πάμε.

Στα άλογα!

Το σκάνε!

Ζήτω ο Ζορό!

Ευχαριστώ, ευχαριστώ...

Ζήτω!

- Ζορό! Ζορό! - Αλτ!

Σιωπή!

Όλε!

Για αρχάριος...

έκανες ένα ζήτα, μεγάλο όσο ένα βαρέλι.

Λοιπόν, ένα ζήτα είναι πάντα ένα ζήτα, έτσι δεν είναι;

Ο Ζορό το έκανε τόσο μικρό.

Ο Ζορό είναι Ζορό... και ο Φελίπε Φελίπε.

Κάνω το ζήτα μεγάλο.

Όντως, ίσως μεγαλύτερο...

Πολύ μεγάλο.

Ήταν μια θρυλική επιχείρηση, και όχι της πλάκας!

Αντάξια του καλύτερου Ζορό!

Ω, ναι; Ο καλύτερος Ζορό δεν θα έχανε ποτέ την κάπα του!

Έχασα μια κάπα... φτιάξε άλλη.

Τυπάκο.

Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα.

Καλύτερα δεν θα μπορούσε να πάει, παραδέξου το.

- Τρώγε. - Τρώω.

Τυρί και πατάτες, πατάτες και τυρί.

Δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία.

Αυτά παρέχει η Θεία Πρόνοια.

Τυρί...

- ...και πατάτες. - Ήρθα.

Καλή όρεξη!

Λοιπόν, βλέπω ότι η Θεία Πρόνοια φρόντισε για κάτι άλλο.

Μην το αγγίζεις!

Δεν το αγγίζω...

Πόσα το πλήρωσες;

Το έκλεψες! Και το έφερες εδώ, στον οίκο του Κυρίου!

Η κλοπή είναι αμαρτία. Είναι θανάσιμο αμάρτημα!

Αν δεν ήμασταν εμείς, οι Γάλλοι...

θα έπαιρναν τα πάντα. Είναι μια δίκαιη αποζημίωση.

Σχετικά με την αποζημίωση...

Εντάξει, εντάξει!

Σαν Ζορό δεν μου αρέσεις πολύ,

αλλά η συμφωνία είναι συμφωνία.

- Τι γοητευτική νύχτα! - Ναι...

Το φεγγάρι, τα αστέρια...

Τα τριζόνια...

Αχ, αυτή η μυρωδιά...

Την μυρίζεις;

Την μυρωδιά από τα τριζόνια;

Τα τριζόνια δεν μυρίζουν.

Καλά...

Ποιος ξέρει, θα πρέπει να τα μυρίσεις.

Το άρωμα των τριαντάφυλλων μου...

Τι υπέροχο είναι!

Και πολλά αγκάθια... Ωχ... και μυτερά...

Δεν θα ήταν αγκάθια, αν δεν ήταν μυτερά.

Επίτρεψε μου να σου πω...

ότι πάω να τρελαθώ.

Γιατί; Από τα αγκαθωτά αγκάθια;

Όχι, από τα μεταξένια μαλλιά σου!

Να τολμήσω;

Τι να κάνω;

- Να συναινέσω; - Ω ναι, επίτρεψε μου να το τολμήσω!

- Αν έρθει η μαμά; - Η μαμά δεν θα έρθει.

- Είμαι τόσο φοβισμένη! - Όχι, δεν χρειάζεται, δεν θα έρθει...

- ...η γουρούνα. - Ποιος, η μαμά;

Λέει ο Άγιος Βερεκόντο:

"Η παρθενία ενός κοριτσιού πριν το γάμο...

είναι σαν την αγκινάρα."

Αφαιρείς...

ένα φύλλο σήμερα, ένα φύλλο αύριο...

- ...και τελικά τι απομένει; - Ο πυρήνας!

Ακριβώς, και επειδή μπορεί να συμβεί,

αν και πολύ δύσκολο,

κάποιος βρίσκει ξαφνικά την κόρη μόνο με τον πυρήνα.

Λέει ο Άγιος Βερεκόντο!

Αχ, τι μεγάλος άγιος!

Η κόρη μου του είναι τόσο αφιερωμένη!

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας...

πάντα πηγαίνει και γονατίζει μπροστά στο βωμό του Αγίου Βερεκόντο.

Πρέπει να την δείτε πως στέκεται μπροστά του!

Και δεν έχεις δει...

αυτό που έχω δει!

Όχι, δεν θέλω!

Είσαι πολύ αμαρτωλός.

Ένα φιλί, ένα μόνο...

- Τοσοδούλη... - Θεέ μου!

- Το νιώθω, θα ήθελα να πω ναι. - Ναι...

Ξέρεις, πάω στοίχημα ότι και ο Άγιος Βερεκόντο, ως νέος...

Πόσο ευαίσθητη! Έϊ!

- Μερικές φορές συμβαίνει. - Ροζίτα! Ροζίτα!

- Η μαμά. - Ναι, Μαμά! - Τι κάνεις εκεί;

- Ποτίζω τα λουλούδια, μαμά. - Μπράβο, πότισε τα καλά!

- Προσοχή, η γριά! - Το λες πάντα μετά!

Αλτ! Σταματήστε!

- Τι θέλεις; - Τον Μανουέλ Λαπάς.

Ο Μανουέλ Λαπάς;

Κόμης Μανουέλ Λαπάς. Τι θέλεις;

Συλλαμβάνεσαι, Κόμη.

Συλλαμβάνεις έναν ευγενή της Ισπανίας;

- Θα σου κοστίσει ακριβά τέτοια προσβολή. - Διαταγή του κυβερνήτη.

Διαταγή...

Τι κάνεις;

Προφανώς αγνοείς τη φήμη μου ως ξιφομάχο.

Σε λιγότερο από 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...

Βιόλα!

Θα δικαστείς και θα κρεμαστείς.

Εκτός και αν μας πεις που έχεις τα όπλα...

που σου παρέδωσαν οι Άγγλοι φίλοι σου.

Καλύτερα να με κρεμάσεις αμέσως, για να εξοικονομήσεις και χρόνο.

Ίσως απλά να πεις το όνομα του ανθρώπου...

που κρύβεται πίσω από τη μάσκα του Ζορό.

Και... φυσικά των συνεργών του.

Κρυώνω, κρυώνω, κρυώνω...

Πάντα σε προειδοποιώ εγκαίρως, αλλά αναρωτιέμαι τι σκέφτεσαι.

- Συνέλαβαν τον Κόμη Λαπάς. - Πότε;

Χθες το πρωί, λένε για λαθρεμπόριο όπλων.

- Άλλος ένας στην αγχόνη. - Όχι, δεν θα γίνει, θα το αποτρέψουμε!

- Σίγουρα! - Έϊ! Έχω πουντιάσει, ρε!

Δεν είναι δουλειά για σένα, Φελίπε, θέλει πολλά περισσότερα!

Έτσι καλύτερα.

Σάββατο, τρεις η ώρα τη νύχτα, στο "Τόρο ντε Φουέγκο".

Ένα έχω να σου πω, βασιζόμαστε στα χέρια σου.

Και βεβαιώσου ότι κανείς δεν θα σε δει.

Σάββατο, τρεις η ώρα τη νύχτα, στο "Τόρο ντε Φουέγκο".

Ο Ζορό.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ε; Τι είναι αυτό;

- Εξήγησε μου. - Αγάπη μου, δεν ξέρω!

Ο Ζορό;

- Ταβερνιάρη! - Ναι;

- Δύο κανάτες κρασί. - Ναι.

- Και από το καλύτερο. - Βεβαίως.

Ω, τίποτα το παράξενο, κύριοι.

Ο Ζορό έχει κρυώσει.

Ζητώ το λόγο, για μια προσωπική υπόθεση.

Ε; Α ναι, σου δίνω το λόγο.

Θα ήθελα να επισημάνω, σενιόρ Ζορό,

ότι δεν εγκρίνω το μέρος που επέλεξες ν' αφήσεις την πρόσκληση!

- Πήγε στα χέρια άλλων; - Πώς τολμάς να πιστεύεις κάτι τέτοιο;

Δεν το νομίζω, ήταν απλά μια ερώτηση.

Η κατάσταση απαιτούσε τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή.

Προσοχή; Κύριοι, καλύτερα...

την επόμενη φορά περισσότερη ευσυνειδησία.

Να προχωρήσουμε;

Χμ... ναι.

Ο λόγος στον αδελφό Ντονάτο.

Λοιπόν, κύριοι...

Εγώ... Εγώ...

Φαίνεται ότι το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί...

...από μια άποψη... πιο γενικά.

Με τακτική, στρατηγική, έτσι ώστε...

να ληφθούν υπόψιν ορισμένοι παράμετροι, εκ τον προτέρων.

Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το τολμήσουμε και να μην το τολμήσουμε.

Να το κάνουμε και να μην το κάνουμε.

Λοιπόν;

Μοναχέ Ντονάτο, είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σ' αυτές τις συναντήσεις.

Ας κάνουμε τις στρατηγικές, τις τακτικές...

Ακριβώς, ακριβώς...

Ακριβώς, κύριοι.

Έχουμε συγκληθεί εδώ, όπως έλεγα...

Με λίγα λόγια, θέλουμε να απελευθερώσουμε τον Κόμη Λαπάς.

Ή θα τον στείλουμε στην αγχόνη για να αναπαυθεί η ψυχή του, ε;

Κύριοι!

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι από μία, απελευθέρωση!

Απελευθέρωση!

Απελευθέρωση!

Κάνα νέο;

Τίποτα.

Τι είναι αυτή η ιστορία, Ζορό;

Μέχρι στιγμής τις πιο δύσκολες επιχειρήσεις τις έκανες πάντα μόνος.

Και τώρα έρχεσαι και λες ότι χρειάζεσαι τη βοήθεια μας.

Είμαστε πολιτικοί, αγαπητέ κύριε.

Και αν και είναι αλήθεια ότι ο Μανουέλ Λαπάς, είναι για τους ανθρώπους...

- ...ένα είδος μύθου, μια σημαία... - Ω, όχι, παρακαλώ!

Ο μύθος και η σημαία, κατά την ταπεινή μου γνώμη...

- ...είναι μόνο ένας! - Τότε θα πρέπει κάτι να κάνεις.

Εκτός αν και ο Ντε Κολιγκιάκ σε προκαλεί τρόμο.

Εμένα;

Τρόμο, σε μένα;

Λες ότι ο Ζορό φοβάται;

Το θάρρος του Ζορό δεν είναι το θέμα μας.

- Μια πρόποση! - Όχι, ευχαριστώ, ένα μόνο ποτήρι...

- ...αρκεί για να μου φέρει αναγούλα. - Δεν το πιστεύω!

Ο Ζορό μας, πλέον, δεν πίνει.

Είναι σαν να λέμε ότι ο Ζορό δεν ο Ζορό!

Εκτός αν δεν σου αρέσει αυτό το κρασί...

ή κάποιος από την παρέα...

Όχι, ένα μόνο δεν θα τον κάνει να αισθανθεί άσχημα.

Δεν είναι δα και μια ντουζίνα!

Εβίβα!

Εβίβα...

Σας έφαγα!

Πίσω και σας έφαγα!

Αλλιώς το μονοπάτι μου θα γεμίσει πτώματα.

Τώρα σε αναγνωρίζω, Ζορό!

Ζήτω η Ισπανία!

Έρχονται οι Γάλλοι!

Το σινιάλο!

Έρχεται ο εχθρός! Κύριοι, στα άρματα!

Πάμε να τους καθαρίσουμε!

Ελάτε, πάρτε τα άρματα, ελάτε!

- Ω, συγνώμη! - Μα, τι κάνουν;

- Το έσκασαν! - Σκάσ' το κι εσύ!

Αλτ!

- Η ταβέρνα είναι εκεί! - Σίγουρα;

- Όπως το λέω. - Πάμε!

Όχι, ποτέ!

Ο Ζορό δεν μπορεί να πεθάνει.

Πίσω και σας έφαγα!

Φίλε, έλα όσο έχεις χρόνο!

Και ο θρύλος, ο μύθος...! Θα τους αφήσουμε;

Αν ο Ζορό το σκάσει τι θα λένε οι άνθρωποι;

Ο Ζορό...

Έλα! Φεύγουμε!

Αστειεύομαι...

Αν ψάχνεις το Ζορό, κάπταιν,

- ...τον βρήκες. - Παραδόσου!

Δεν γίνεται.

- Λοιπόν, περιμένω. - Δεν γίνεται.

Θα έλεγα να μην επιμένουμε.

Συλλάβετε τον!

Θυμάμαι όλα όσα μου έμαθε ο αδελφός Ντονάτο.

Επάνω τους και τους έφαγα!

Πάμε!

Επάνω του, ηλίθιοι!

Μερικές φορές πετυχαίνει.

Δρόμο! Δρόμο!

- Εσύ! - Εσύ!

Αυτός!

Μην το σκας!

Τώρα οι δυο μας, κάπταιν.

Καλησπέρα και όλα καλά! Αν μου επιτρέπεις...

Μια στιγμή, η υπογραφή!

Το ήξερα...

Κάπταιν, ο Ζορό είναι δυνατός, όπως λένε, όμως...

- ...στο τέλος πάντα το βάζει στα πόδια. - Σκάσε, ανόητε.

Ροζίτα.

Για κοίτα, για κοίτα!

Ο Ζορό!

Φουκαρά Φελίπε!

Ο Ζορό κάνει τις καντάδες και ό, τι άλλο προκύψει.

Στην υγειά σου.

Αλλά εγώ θα σου δείξω...

Κοιμάται!

Το φλογερό φιλί μου θα την ξυπνήσει.

Ζορό;

Πες μου ότι δεν είναι όνειρο!

- Είσαι ο ίδιος ο Ζορό; - Δεν με βλέπεις;

Μα, γιατί είσαι εδώ; Τι θες από εμένα;

Θέλω να σε κρατήσω στην ατσάλινη καρδιά μου.

Θέλω να σε φιλήσω με τα σκωπτικά μου χείλη.

Ω Θεέ μου!

Αισθάνομαι στα χέρια μου τον θρυλικό ήρωα.

Κλείσε τα μάτια σου...

και αγάπα με.

Μακάρι ν' αγαπούσα ελεύθερα,

αλλά μια δυσμενή μοίρα μου το απαγορεύει.

- Έϊ; - Τι τρέχει;

Με συγχωρείς αγαπητή μου, αλλά δεν έχεις ήδη αγαπητικό;

Ναι, αλλά δεν μιλάμε γι' αυτόν τώρα.

Ωχ, όχι!

Ας μιλήσουμε!

Πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτόν!

Μα, τον βλέπω μόνο σαν ένα καλό άνθρωπο.

- Είναι κάπως... αφελής... - Ε;

Αφελής;

Ο Ζορό!

Μαμά!

Θεέ μου!

Και πριν εξαφανιστεί μέσα στη νύχτα, όπλισα και...

- ...μπαμ! - Όλα αυτά μαζί, μπράβο!

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να τον συλλάβουμε, γιατί...

- ...το έβαλε στα πόδια. - - Δεν ήταν μικρό επίτευγμα!

Γιατί δεν κάθεσαι, κάπταιν;

Γαμώτο, κάτσε κάτω. Κάτσε κάτω.

- Καθίστε, καθίστε... - Δεν είμαστε κουρασμένοι!

Κάθισε!

Κάθισε.

Κάθισε!

Αυτή είναι η αλήθεια, κάπταιν!

Και είναι η πιο σοβαρή προσβολή που υπέστη ο γαλλικός στρατός...

αφότου ακούμπησες τον κώλο σου εδώ.

Λες ότι ο Ζορό το έβαλε στα πόδια,

αλλά το μόνο που μπορώ να δω...

είναι ότι έχει βάλει την υπογραφή του στον πισινό σου!

Και στην πίσω πλευρά Γάλλου αξιωματικού είναι χειρότερο από ό,τι στην μπροστινή.

- Δεν αγγίζετε! - Σωστά!

Ελπίζω μόνο η σφαίρα σου να βρήκε τον στόχο της.

Το ελπίζω για τα γαλόνια σου!

- Όσο για σένα... - Λοχίας Γκαριόν, στις διαταγές σας!

Μπράβο.

Έϊ, τι σημαίνει αυτό;

Έχω βαρεθεί εσένα, τον Ζορό και όλα τα υπόλοιπα.

Γιατί;

Ξέρω γιατί.

- Και ίσως ακόμη και τον Άγιο Βερεκόντο. - Έτσι λες αντίο στην Ροζίτα.

Και εκείνη, πάνω απ' όλους!

Μα, ξέρεις ποιος είναι ο Ζορό;

Ο Ζορό είναι ένα βρώμικο γουρούνι!

Τα βράδια γλιστρά στα δωμάτια των κοριτσιών.

- Είναι μεγάλο γουρούνι! - Δηλαδή...

- ...πήγες στο δωμάτιο της Ροζίτα; - Ποιος, εγώ;

- Ο Ζορό! - Μα, εσύ είσαι ο Ζορό!

Δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Ο Φελίπε Μάκιτος δεν θα το τολμούσε, αλλά ο Ζορό ναι.

Εκείνος έρχεται, κάνει ό, τι θέλει...

και βρίσκει τα κορίτσια έτοιμα. Γαμώτο!

Και την Ροζίτα, ρε! Πολύ έτοιμη!

Άσε με να καταλάβω, μπήκες απόψε στο δωμάτιο της Ροζίτας;

Όχι εγώ... ο Ζορό!

Και ξέρεις τι μου απάντησε, όταν την ρώτησα...

δηλαδή ο Ζορό... όταν την ρώτησα αν έχει αγαπητικό;

Ναι, έχω, αλλά είναι κάπως... αφελής.

Έτσι, είπε!

- Αφελής; - Αφελής.

Και πραγματικά, δεν ξέρω με ποια έννοια "αφελής".

- Κοίτα δεν είσαι ο μόνος... ξέρεις... - Ο μόνος...

Περισσότερο... απ' ό,τι λες.

- Μαλάκας; - Ακριβώς!

Μπράβο στη σενιορίτα!

Ώστε μπορεί να είμαι μαλ...

αφελής;

Εν τω μεταξύ, αυτός μπορεί να την φιλά και την αγκαλιάζει, ε;

Αλλά εγώ τον Ζορό... θα τον τσακίσω...

Θα τον διαμελίσω! Θα τον τσακίσω και...

Μανούλα μου, τι κουτουλιά!

Μα, ποιον θέλεις να σκοτώσεις; Τον εαυτό σου!

Στη πραγματικότητα...

αν θέλω να απαλλαγώ από τον αντίπαλό μου, πρέπει να αυτοκτονήσω!

- Ε; - Το έχω αποφασίσει!

Θα βάλω τη μάσκα του Ζορό...

και θα αυτοκτονήσω!

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να δώσεις ένα μάθημα στην σενιορίτα.

- Με ποιον τρόπο; - Αποδεικνύοντας ότι ο Φελίπε αξίζει να είναι ο Ζορό!

Κουραφέξαλα.

Μα, ναι, πιο πολύ από τον αληθινό Ζορό!

Πιες!

Έλα, πιες!

Εκείνο το βράδυ, στο Τόρο Ντε Φουέγκο, έβγαλες νοκ άουτ μισή ντουζίνα.

Μισή ντουζίνα μ' αυτό το πράγμα;

Όμως θυμάμαι μόνο έναν.

Πιες μια γουλιά και θα τα βλέπεις όλα μια χαρά.

- Μου φέρνει αναγούλα. - Πρέπει να το προσπαθήσεις...

- ...για το συμφέρων όλων μας! - Κουράγιο, μία για τον αδερφό Ντονάτο,

μία για τον Αρχιμήδη,

και τώρα μία για τον Άγιο Βερεκόντο!

Ξέρεις όμως αδελφέ ότι αυτή η αηδία...

Δεν είναι και άσχημο!

Και άλλο!

Όχι τώρα, μετά.

Πρόβαρε αυτό.

Γιατί όχι!

Έξοχα! Και μόνο με ένα ποτήρι!

Με ένα μπουκάλι θα είναι σε θέση να κάνει τα πάντα!

- Όπως, να ελευθερώσει τον Λαπάς! - Ε; Θα τον ελευθερώσω!

Έτοιμος...

Αλλά αν με σκοτώσουν;

Αν σε σκοτώσουν, η Ροζίτα θα ξέρει ότι ήταν ο Ζορό...

και θα τον αγαπά τρελά για όλη της τη ζωή!

- Εκείνον... γιατί εμένα... - Είναι αναπόφευκτο.

Δεν μου αρέσει και τόσο.

Όχι, μην φοβάσαι, έχουμε σχέδιο.

Θα υπάρχει ένα βαρέλι πίσω από το σκηνικό, θα πηδήξεις μέσα...

και ο Αρχιμήδης θα το σηκώσει. Δεν θα διατρέξεις κανένα κίνδυνο.

Είναι και ο αδελφός Ντονάτο.

Κοίταξε αν υπάρχει ένα βαρέλι με σχοινί πίσω από το σκηνικό.

Υπάρχει;

- Ναι, ναι, υπάρχει. - Ναι, τώρα ησύχασα!

Κατά τη γνώμη σου, αδελφέ Ντονάτο, ο Ζορό θα εμφανιστεί ή όχι;

Ποιός ξέρει;

Εγώ, για παράδειγμα.

Όχι, κύριοι! Ο Ζορό δεν θα έρθει!

Δεν θα έρθει για ένα στοιχειώδη λόγο, είναι νεκρός!

Αυτή είναι η κάπα του... αιματοβαμμένη.

Με πολύ αίμα, από πυροβολισμό.

Ένα θανάσιμο χτύπημα που απαιτεί μεγάλα "καρύδια",

όπως λέμε στη Μασσαλία, χάρη στον κάπταιν Ντιβάλ μας!

Είναι ξεκάθαρο ποιος πυροβόλησε, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.

Επιτρέψτε μου να σας πω...

ότι όταν ο Ζορό τραυματίστηκε θανάσιμα, κατέφυγε σε κάποιον έμπιστο φίλο του.

Σε εσένα! Στην εκκλησία σου!

Η κάπα του βρέθηκε κοντά στην εκκλησία!

Αν είναι του Ζορό.

Τότε ας πούμε, αν ο Ζορό είναι ζωντανός, θα έρθει.

- Αλλά αν δεν έρθει... - Είμαι σίγουρος.

Καλώς να έρθει,

διότι αν δεν εμφανιστεί, αγαπητέ Αιδεσιμότατε,

και για σένα θα χτυπήσει η καμπάνα!

- Έρχονται! - Ε;

Μανούλα μου... και τώρα τι;

Αδελφέ, ο Ζορό θα έρθει, τι λες;

Αχ... ποιος ξέρει...

Έϊ, το κρασί χύθηκε και δεν θέλει να έρθει.

Τι;

Χέστηκε από το φόβο του.

Όχι, δεν πάω, μην επιμένεις, όχι.

- Έλα, είναι μόνο τέσσερις! - Α, ναι; Πήγαινε ξαναμέτρησε τους.

1, 2, 3, 4, 5. Βλέπεις, είναι περισσότεροι!

Άγιε Βερεκόντο, βάλε το χέρι σου,

διαφορετικά αυτή τη φορά θα απογοητευτούμε.

Μα, χωρίς κρασί πως να το κάνω;

Ποιος είναι; Αααχ!

Ω, Θεέ μου!

Είσαι δικός μου, Ζορό!

Το βαρέλι! Μα, έπρεπε να είμαι μέσα!

Όχι, όχι, όχι! Η φελούκα μου!

Ακολουθήστε τον!

Κράτησε το!

Ξέρεις τι κάνω; Σε υποβιβάζω!

Σε ξηλώνω!

Είσαι πολίτης! Είσαι πολίτης!

Μπράβο.

Τον έχουμε στο χέρι.

Πάμε!

Καλπάστε!

Ο καταραμένος! Έπρεπε να βρίσκεται εδώ. Εξαφανίστηκε!

Ο τρόπος υπάρχει, Εξοχότατε!

Θα είμαι ξεκάθαρος, αν πιω ένα ποτήρι κρασί.

Ναι;

Τι είναι;

Ας υποθέσουμε ότι έχετε μια φιλενάδα...

Δεν έχω φιλενάδα.

Ας υποθέσουμε ότι ο Ζορό έχει μια φιλενάδα.

Είναι ερωτευμένος, μα τόσο ερωτευμένος...

που δεν γίνεται πιο ερωτευμένος.

Έχω επινοήσει ένα σχέδιο, απλά γνωρίζοντας το όνομα του κρασιού...

Ω, συγγνώμη, της φιλενάδας.

Αν την συλλάβετε και την φέρετε εδώ...

ο Ζορό θα έρθει να την ελευθερώσει...

και τότε τον πιάνετε.

- Πόσα θες για το όνομα; - Τίποτα, Εξοχότατε,

επειδή ο Ζορό κοροϊδεύει κάποιον φίλο μου.

- Έναν κοντινό μου φίλο. - Καταλαβαίνω, το κάνεις από εκδίκηση.

- Ένα φίλο... - Το όνομα!

Του φίλου μου;

- Το όνομα του κοριτσιού. - Ροζίτα Μέντεζ.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού...

- ...και του Αγίου Πνεύματος. - Αμήν.

Ας προσευχηθούμε...

- Έϊ, έλα, θέλω να σου μιλήσω! - Τι είναι;

Άσε με να τελειώσω. Η εκκλησία είναι γεμάτη πιστούς!

- Θα έχεις την ευκαιρία μετά. - Με συγχωρείτε, έρχομαι αμέσως, κορίτσια.

- Σύντομα... - Είπε ότι θα γυρίσει αμέσως.

Ποιος είναι ο ηλίθιος;

Την πήραν και έφυγαν και ξέρετε γιατί;

Είδαν τον Ζορό να μπαίνει στο δωμάτιό της.

Τι σου έλεγα; Έτσι, να μάθεις!

Τώρα μη μου πεις ότι δεν έχεις καμία σχέση...

επειδή ο Ζορό είναι ο Ζορό και ο Φελίπε είναι ο Φελίπε...

Ναι, ξέρω...

Μα, τώρα πρέπει να κάνουμε κάτι.

Έχω κάνει ό, τι μου είπες.

Και τώρα είναι στο χέρι σου και του Αγίου Βερεκόντο, αν είναι τόσο καλός!

Δεν φτάνει απλώς ένας καλός Άγιος.

Δεν επαρκούν ούτε οι δώδεκα Απόστολοι για να γλυτώσει η Ροζίτα τη θηλιά!

Μπορούμε!

Σου το λέω, μπορούμε! Όπως με έμαθες...

με τη βοήθεια του Άγιου Βερεκόντο, μπορούμε!

Έχετε μου εμπιστοσύνη!

Με την βοήθεια του Αγίου Βερεκόντο θα σε βοηθήσουμε!

Αλτ!

Τι κουβαλάς;

- Κρασί. - Ω, ναι; Ας δω.

Είναι για τον κυβερνήτη.

Κατέβα, θέλω να το ελέγξω, βιάσου!

- Πολύ καλό για τον κυβερνήτη. - Δώσ' το μου!

Συγνώμη.

Κούκου!

Κάπου το είδα.

Ο Φελίπε...

Δεύτερο.

Ποτέ δεν ξέρεις!

Κι εδώ.

- Μα, ποιος είναι μέσα; - Εσύ! - Ο Ζορό!

Έχω επινοήσει ένα τέλειο σχέδιο για να πιάσω...

τον Ζορό. Απήγαγα τη φιλενάδα του και θα τον πιάσω...

όταν έρθει να την ελευθ...

Τι είναι αυτό;

Ο Ζορό! Πιάστε τον! Φρουροί!

Φρουροί!

Θέλω τον Ζορό!

Φέρτε τον εδώ ζωντανό! Πηγαίνετε, πηγαίνετε!

Έϊ, παίδες, από την άλλη!

- Λοιπόν, να σας ρίξω ή θα πέσετε μόνοι σας; - Μόνοι μας!

Όλε! Τέλεια.

Ένα τέλειο ζήτα.

Ο Ζορό έχει κυριεύσει το κάστρο!

Ο Ζορό κατέλαβε το κάστρο!

Τρέξτε, είναι εκεί ο Ζορό!

Τρέξτε στο κάστρο, όλοι στο κάστρο!

Πάμε!

Περάστε, περάστε!

Μην σπρώχνετε, υπάρχει χώρος για όλους!

Με ντρόπιασες μπροστά στον κυβερνήτη!

Αναίσθητε!

Ο μέγας κάπταιν Ντιβάλ...

να κάνει τον φύλακα!

- Τα κλειδιά; - Ήταν εδώ.

- Ήταν εδώ; - Ήταν εδώ.

- Πού είναι; - Δεν ξέρω.

- Βγάλ' τα έξω. - Δεν τα έχω.

- Βγάλ' τα έξω. - Μα, δεν τα έχω!

Είστε ελεύθεροι! Είναι εδώ ο Ζορό!

Στην υγειά σας!

Είναι δικός μου! Είναι δικός μου!

Αφήστε με! Μη με προσπερνάτε!

Ακολουθήστε με! Τον έχουμε στο χέρι!

Που είσαι;

Που είσαι;

Που; Που;

Έϊ! Προδότη!

Άνοιξε την πόρτα, αλλιώς θα σε κρεμάσω! Βγάλε μας έξω!

Σε διατάζω! Σε διατάζω να ανοίξεις...

- Τι είναι; - Κάπταιν Ντιβάλ!

- Έρχομαι! - Γρήγορα, άνοιξε.

- Είναι διαταγή, άνοιξε! - Αμέσως.

Ο Ζορό;

Ήσυχα, ήσυχα, πίσω. Μείνετε ήρεμοι.

- Μα, κάπταιν... - Ησυχία, είναι εδώ...

Βοήθεια!

Τώρα μπορώ να το τελειώσω...

Πακίτο!

Έϊ, που τον πάτε, δεν τελείωσα!

Ροζίτα!

Ροζίτααα!

Αναθέτω την κυβέρνηση αυτής της πόλης στον Κόμη Λαπάς!

Εις το όνομα του λαού και του Αγίου Βερεκόντο!

Ο εχθρός προσπαθεί να ξεφύγει. Εξαρτάται από εσάς τώρα.

Εις το όνομα του Θεού και του λαού αναλαμβάνω την κυβέρνηση της πόλης!

- Ζήτω! - Ζήτω ο Ζορό!

Επί τη ευκαιρία, που είναι ο Ζορό;

Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι πήγε να αφαιρέσει μερικά φύλλα...

από εκείνη την περίφημη αγκινάρα!

Εδώ είμαι, κόρη.

Θα φύγουμε μαζί, ταίρι της ζωής μου!

Όχι.

Επίτρεψε μου να μείνω κοντά στον άνθρωπο που αγαπώ.

Είναι απλός άνθρωπος...

Είναι κάπως...

αφελής.

Αλλά εγώ τον αγαπώ τόσο που...

όταν τον σκέφτομαι, θέλω να κλάψω!

Όμως αυτός ο αφελής έχει όνομα, έτσι δεν είναι;

- Φε... - Φε;

Φελί...

Φελί...

- Φελίπε. - Φελίπε!

Ο Ζορό είναι ο Φελίπε!

Τότε...

Υπόσχομαι δουλειά και ευημερία!

Κανένας ξένος πια δεν θα τολμήσει να καταλάβει τα εδάφη μας...

- ...και μας συμπεριφέρεται σαν σκλάβους! - Μοναχέ Ντονάτο;

- Ναι. - Ο αληθινός Ζορό!

- Που είναι; - Εκεί!

Ζήτω ο Ζορό!

Ζορό! Ζορό! Ζορό!

Αυτά είναι όλα;

Σ' ευχαριστώ, Άγιε Βερεκόντο.

Ζορό! Ζορό! Ζορό!

Ζήτω ο Ζορό!

Ας γιορτάσουμε τη νίκη μας! Για όλους σας!

Τι γκρεμοτσάκισμα!

Τι έγινε πάλι;

Φελίπε!

Ο Ζορό τσάκισε ξανά τα κόκκαλα του!

Να!

Περίμενε, πού πας;

Αντίο! Αντίο, Φελίπε!

- Γεια! - Γύρνα πίσω...

- Αντίο! - Αντίο!

Καλή τύχη!

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ *pistolero*

Παρακαλούμε βαθμολογήστε τον υπότιτλο εδώ www.osdb.link/6w2sf βοηθάτε άλλους χρήστες να επιλέξουν τους καλύτους υπότιτλους