Original subtitles

2013 was een intens, moeilijk jaar.

Het voorbije jaar was moeilijk voor ons allemaal.

1996 was een moeilijk jaar.

Het afgelopen jaar is moeilijk geweest.

We hebben een moeilijk jaar gehad.

1981 wordt opnieuw een moeilijk jaar.

1976 is moeilijker geweest dan we ons hadden voorgesteld.

1974 wordt waarschijnlijk een moeilijk jaar.

Hallo, allemaal.

Een uitleg. Waarom zijn we hier?

Om het bewustzijn te vergroten en een eind te maken aan overconsumptie.

Deze maskerade vernietigt de planeet.

Ze vernietigt ecosystemen,

inclusief het menselijk ras. We zijn allemaal in gevaar.

En dat wordt gesymboliseerd door Black Friday.

bloederige dag

we zijn heet, heet, heter dan het klimaat

block Friday

Wat gebeurt er?

Een blokkade. -Een blokkade?

Niemand komt erlangs. Het is bewustmaking...

Je komt er niet in. -Laat me erdoor.

Kunnen we praten? -Geen tijd voor.

Weet je wat de footprint is van Black Friday?

Denk erover na. Perspectief.

Gedaan. Ik ga naar binnen.

Laat me los.

Laat me erdoor.

Stop. Het gaat niet om jou.

Het is niet persoonlijk. -Stop met filmen.

Denk aan toekomstige generaties. -Ken ik toekomstige generaties?

Wat hebben ze voor mij gedaan? -Wat?

Van consumeren word je niet gelukkig. -Hoe weet je dat?

Doorloop je puberteit en lees me dan de les.

Heel grappig.

Uit de weg.

Stop met filmen.

Waar ga je heen?

Daarheen. -Echt niet.

Vandaag komt er niemand binnen.

Wil je dansen?

Hè?

Is dit een wals?

rotzooi, stop de consumentenrotzooi

één, twee en drie graden

het is een misdaad tegen de menselijkheid

Hallo. -Het is hier.

Tot ziens.

Hallo.

Voor de uitverkoop. -Dat snap ik.

Ga je gang. Die duurt niet lang meer. Geen foto's of video's, graag.

Oké.

Kijk rond. Je hebt amper vijf minuten.

Bent u...

Tissot, advocaat.

Wacht. Ik ben hier om een tv te verkopen.

Het adres klopt. Nobru94.

Oké. Hoogstwaarschijnlijk is Nobru94 die meneer.

Dames en heren, de bezichtiging is voorbij.

Ga alstublieft naar buiten.

Ik laat je met rust.

Nobru94?

Albert59, over de advertentie op eBay.

Voor de verkoop van de 50-inch flatscreen-tv.

Hij staat daar.

Hij zit nog in de doos.

We zijn een prijs overeengekomen, dus de betaling kan gedaan worden.

300 euro was goed, toch?

Bruno.

Is er iemand thuis?

Gaat het?

Wat ga je doen?

Rustig sterven.

Tijdverspilling. Wat doe ik hier?

Shit.

Gaat het?

Bruno? -Nee, niet Bruno.

Ben je bij hem? -In de buurt.

Geef hem. Het is dringend. Hij bleef bellen tijdens mijn workshop.

Nee, eigenlijk... Dat gaat niet. Ik denk dat hij slaapt.

Daar lijkt het op.

Hoe bedoel je?

Plat op de grond. Op zijn buik.

Op de grond? -Ja, op zijn buik.

Wat is je naam?

Albert. -Luister, ik ben Henri.

Heeft hij iets gezegd voordat hij zo ging slapen?

Nee. Ik bedoel, ja. Hij zei: Rustig sterven.

Nee, toch? Bel een ambulance.

Niet nodig. Ik ben in orde. Bedankt.

Oké...

Blijf bij hem. Ik kom eraan.

Sorry? Wat?

Doe iets. Help hem, probeer...

Praat tegen hem. -Waarover? Ik ken hem niet.

Over koetjes en kalfjes. Schud hem wakker.

Ik kom eraan. Dit lukt je, Albert.

Hoor je me?

Kijk me aan. Kom op. Kun je me horen?

Sorry, maat...

Geef me je code.

Ik verwerk de transactie en laat je rustig sterven.

Kijk me aan. We ontgrendelen hem.

Kijk ernaar. Doe je dat? Lachen. Niet te veel. Lach minder.

Wat is de code?

Vooruit, de code.

De code, vooruit. Drie?

Vier? Was dat vier?

Verdomme.

Het gebruikelijke verhaal. Hij sluit een lening af...

Dan nog een. Plus een hypotheek op het huis.

Uitgaven omhoog, inkomen omlaag. De spiraal.

Een dozijn persoonlijke leningen opgestapeld om de gaten te dichten.

Dan komen de aanmaningen binnen.

Ze stapelen zich op.

Belletjes naar familie en vrienden. -Collega's.

Naar collega's.

De spiraal.

En er zijn tijden...

Leningen zijn makkelijk.

Er worden geen vragen gesteld.

Vink het vakje aan, lees de kleine lettertjes niet.

Boem, geld in je zak.

Sommige mensen zijn zo. Het is gestoord.

Ik help mensen met hoge schulden als vrijwilliger bij een non-profitorganisatie.

Ik heb dus ervaring met contact met mensen in financiële moeilijkheden.

Ik heb het gevoel dat voor jou schulden, leningen en zo...

Hoe kan ik het zeggen? Niet onbekend zijn.

Ik zeg dat alleen omdat je snel kunt zinken zonder dat iemand het merkt.

Er zijn manieren om terug te vechten.

Hoe?

Bij de Bank van Frankrijk kwijtschelding aanvragen van schulden.

Zonde om niet te schuilen voor de wind als de schuilplaats er is.

Wacht even...

Het gaat goed met mij.

Ja. Ik ken mensen...

Het is hun overkomen. Mij niet.

Ik knik omdat ik voor vrienden spreek, en kennissen.

Maar persoonlijk ben ik in orde.

Mijn kaartje.

Voor je vrienden.

Mevrouw, mag ik in uw tas kijken?

Zeker, ga uw gang.

100 milliliter. Sorry, dat is te veel.

En nu? Het is Guerlain.

Het gaat niet om het merk. Het spijt me.

Fijne dag.

Ja, natuurlijk.

Ongelooflijk.

Hoeveel heb je gekregen? -300.

300? Shit, Albert...

Sorry, ik doe mijn best. -Zo irritant.

Teken het. -Bedankt.

Je post is daar. -Bedankt, Sofiane.

Ik moet gaan. Geel in 10 minuten. -Bedankt.

Stop met me te bedanken.

Betaal me gewoon terug en doe beter je best.

Mag ik?

Ja, ga ervoor.

Tot ziens, Moussa.

Roger, hoe gaat het?

Niet slecht?

300 waard, voor jou voor 70.

Excuseer me, bedankt.

Nog een laatste trucje.

De eenvoudigste en, zoals jullie zullen zien, efficiëntste...

Ik ben er erg trots op.

Sorry dat ik te laat ben.

Ga op mijn plek zitten.

Waar was ik gebleven?

Trucjes voor boodschappen.

Ja. Dit is heel belangrijk.

Ga nooit naar de supermarkt voor de lunch.

Met honger koop je altijd te veel.

Doe al je boodschappen nadat je gegeten hebt.

Je ziet direct effect bij de kassa.

Laten we eindigen volgens de workshoptraditie

door de drie vragen te herhalen

die je jezelf moet stellen voor elke aankoop.

Luister, Albert, dit komt van pas.

Kan iemand ons helpen? Een oude rot?

Ja... Hoi, allemaal, ik ben Bruno...

Dat weten we. Laten we ons concentreren op de mantra.

De mantra, oké.

De mantra is heel eenvoudig.

Diep ademhalen voorafgaand aan een aankoop.

En ik stel deze vragen hardop.

'Heb ik dit nodig?'

Juist, en dan?

'Heb ik dit echt nodig?'

En: 'Heb ik dit nu echt nodig?'

Ik heb het deze week nog eens uitgeprobeerd.

Een korte anekdote. Mag dat?

Ik wilde een nieuwe hometrainer kopen. Ik probeer in vorm te blijven.

Ik stelde mezelf de juiste vragen. Nodig?

Echt nodig? Nu echt nodig?

En toen ik naar de winkel ging...

Juist. Bedankt, en tot volgende week.

Hij sms't ons de rest.

Albert, blijf nog even.

Dag.

Denk je dat ik kwijtschelding krijg?

Ik probeer me te concentreren.

Oké.

Je hebt een solide trackrecord van persoonlijke leningen.

En leningen van vrienden en familie?

Moet ik die ook toevoegen? -Vertel me alles.

Hoe meer ik weet, hoe meer ik kan helpen. Ik heb een overzicht nodig.

Er is hier geen schaamte.

Ga je gang...

Ik luister.

Ik heb geleend...

van mijn familie.

Ik heb ook geleend van vrienden.

Van collega's, een beetje. -Oké.

Van buren?

Ja, die heb ik terugbetaald.

Het doel is, wat betreft persoonlijke leningen,

als ik de kwijtschelding kan krijgen...

Ja.

Ik kan niets garanderen. We vullen het in,

bestuderen het tot in detail

en kijken of we kans maken op toelaatbaarheid.

Sorry, maar...

Zodat ik het weet...

Is toelaatbaarheid kwijtschelding?

Niet precies. Het zorgt voor mogelijkheden.

Voor kwijtschelding?

Juist.

Je woont bij of verzorgt meneer Sofiane Slimani in Bondy?

Hij is een collega. Mijn post wordt daarheen gestuurd.

Omdat...

ik op plekken logeer.

Omdat het een beetje... gecompliceerd is.

Hij helpt me.

Hij helpt me.

Voorlopig gaat mijn post naar zijn huis.

Alles goed?

Ik hoor dat te vragen.

Het gaat goed.

Ik voelde me een beetje down, maar het gaat beter.

Ik was flauwgevallen.

Bedankt trouwens.

Geen probleem.

Heb je het schoon kunnen krijgen?

Dat is mooi. -Schoon.

Ik moest kotsen.

Pardon. Kom wat drinken en sociale rechtvaardigheid bespreken.

Bij de Hive, daarginds. -Ik ken het.

Komen jullie? -Natuurlijk.

Tot zo.

Dag. -Wacht even.

Kom, drankjes en sociale rechtvaardigheid.

Niks voor mij. -Ik trakteer.

Dat is het minste wat ik kan doen.

De Hive is cool. En gratis.

Trakteer jij, maar is het gratis? -Ja.

Precies.

Kom op. Het zal me een genoegen zijn.

Goed om jullie te zien. Hier.

Ga naar binnen. -Waar 'de Hive' staat. Ja.

Nog belangrijker natuurlijk

is commodificatie verminderen van alle menselijke activiteiten.

Om minder kunstmatig te leven. Voor oprechte levens.

Tegenwoordig is alles handelswaar.

Het is onze enige manier geworden om de wereld te zien.

Dat is waar.

Ik ben wel heel direct, hè? Misschien wil je alleen gratis bier.

Dat is bijna beledigend, sorry.

Mijn maat en ik bespreken sociale rechtvaardigheid.

Ja, daarom zijn we hier.

Ik ken jou. Het is niet je eerste keer hier.

Ik ben hier nooit eerder geweest. -Nee?

Ik wel.

De vorige keer had je pistachenoten, knabbels, warme dingen.

Olijven enzovoort. -Ja, waar zijn die?

Het hangt ervan af wat we oppikken. Het verandert elke week.

Het concept is geweldig.

Bedankt. Al het eten hier is herbestemd, overtollig voedsel.

Echt waar?

Die chips zijn gemaakt van rapen.

Raapchips?

Wie koopt dat? -Niemand.

Dus geven wij ze een nieuw doel.

Een paar maanden over datum is prima. Dat is onderzocht.

Over datum? -Ja.

Quinoa is er.

Bedankt, Pompom. Jongens, ik moet gaan.

Om de spreker welkom te heten van ons inter-non-profitnetwerk.

Als het inter-non-profit is, ga dan. Maak je over ons geen zorgen.

Wat is dit voor shit? -Ik vond het raar smaken.

Niet een paar maanden oud. Maart 2017.

Is er iets niet verlopen? -Dat schiet het doel voorbij.

Niet zij. -Wat?

Ze zijn gek. Ik ga. -Wacht.

Seculiere Actie heeft witte wijn en zachte kazen.

Goed, maar schiet op. -Oké.

Als je hier niet bent voor het bier, moet je blijven.

Geloof me, Cactus heeft groot nieuws. Jongens, alsjeblieft.

Achterin, kom dichterbij. Pak een stoel.

We beginnen als ze er klaar voor is.

Bedankt.

Hé, vrienden. Welkom bij Amish centraal.

Ja, 'Amish'.

De naam van de verwoesters voor ons, terwijl ze blijven negeren

dat de zesde massale uitsterving in de geschiedenis onderweg is.

Mensen zijn de enige levende wezens...

Sorry dat ik je hierbij betrokken heb.

Het noordpoolgebied smelt. In Afrika worden bossen gedecimeerd.

Overstromingen worden gewelddadiger. Hittegolven worden steeds heter

en frequenter.

Sommige experts voorspellen temperaturen tot 45 graden in 2050.

Ze kunnen morgen niet eens voorspellen. Succes met 2050.

We stappen over op airco, net als Dubai.

Ze moet eens over Dubai horen.

Het einde van de wereld komt eraan en wat doen wij? We gaan door.

Recht op een bakstenen muur af, oogkleppen op, de wetenschap negeren.

Nee, niet twee keer nadenken.

Hoofd naar beneden, blijven verzamelen. Steeds meer. Blijven consumeren.

Egoïstisch consumeren.

We denken alleen aan onszelf. Ik, ik, ik. Mijn persoonlijke geluk.

Wij hobbelen mee, de een na de ander, als schapen.

Het is tijd om onze ogen te openen.

Vandaag kunnen we dingen veranderen.

Wijn en kaas? -Nee. Ik ben zo terug.

Pardon, mag ik twee biertjes?

Het zijn open prijzen. Je betaalt wat je kunt missen.

Van 0 tot 5 euro.

Dan betaal ik nul.

Bedankt. -Oké.

Vanavond zoeken we harten, armen en benen...

Dit zal je helpen.

Antelope en Pompom, ga jullie gang. Ze hebben tal van ideeën.

Ik ben Antelope.

Om de ophoping van objecten

en overconsumptie te bestrijden, hebben Pompom en ik een idee.

We noemen het Operatie Ontspullen.

Het gaat om schenken of weggooien, afhankelijk van de conditie.

Boeken die je nooit hebt gelezen, kleding die je nooit draagt,

voorwerpen die geen nut meer hebben...

Zijn ze langsgekomen?

Toen de advocaat er was.

Geweldig, bewustwording creëren over fundamenteel boven zinloos plaatsen.

Ja, het is geweldig.

Als je de tijd neemt om het uit te leggen, het mensen leert, geven ze van alles,

waardevolle dingen zelfs...

Kom, we gaan. -Wacht. Het is interessant.

Vind je dat? -Ja.

Heb ik het nodig?

Ja.

Heb ik het echt nodig?

Ja.

Heb ik het nu echt nodig?

Ja.

Goedenavond en welkom.

Uw ID-kaart, alstublieft.

Is Veronica er niet? -Nee, ze loopt rond.

Echt waar?

ID-kaart, alstublieft.

Bedankt.

toegang ontzegd

Meneer Tomasi, dat gaat niet. -Ja. Bedankt.

Adressen van iedereen die zich heeft aangemeld.

Het idee is om ze te pushen.

Mensen overtuigen om meer te doneren dan gepland.

Begrepen?

Pompom.

Deel de bonnen uit. Cactus en Quinoa, dispatching.

Goed.

Wat een onzinnig idee.

Hebben wij ook aliassen nodig?

Dat hebben ze drie keer gevraagd.

Oké? We kunnen gaan. Hoe noemen we jullie?

Je zei...

Ik zei dat het te gek was.

Albert.

Je wilt niet iets wat je ouder maakt.

Albert? Overdreven.

Inderdaad.

Als het jouw keuze is, respecteer ik die.

Noem me Kuiken.

Geweldig.

En hij is Lexo.

Nee, het is maar tijdelijk.

Dat zei je. -Nee.

Ik was 'm vergeten zodra ik 'm zei. Hij wijzigt misschien.

We zijn er allemaal klaar voor. Rijd je met me mee?

Nee, met Kuiken en Lexo, onze nieuwelingen.

Lexo is tijdelijk. Die naam kan wijzigen.

Oké. Dat verandert het plan nogal.

Aangezien ze nieuw zijn...

Hoe zit het met Sirene?

Serieus, is dat hoe je me ziet? Ben ik een Lexo?

Het kwam zomaar in me op. -Fijn.

Of Xanax? Dat kwam ook bij me op.

Weet je wat er bij mij opkwam toen ik jou zag?

De 4de verdieping is klaar. Wat nu? -We zien elkaar bij de trucks met Quinoa.

Ik wist dat ze ons zouden opzadelen met hun troep.

Ik breek mijn rug nog.

Wat was dat? Is er iets gevallen?

Wat was dat? -Niks aan de hand.

Gaat alles goed?

Spierkracht. -Zie ik jullie boven?

De kast en dan een betonnen aanrechtblad.

Zet hem even neer.

Wacht. Help me.

Het ruikt goed.

Eet smakelijk.

Ze hadden citroentaart.

Wil je wat? -Ik heb echt honger.

Ik regel het.

Eet smakelijk.

De kazen zien er heerlijk uit.

Willen jullie echt niks? -Nooit tijdens werk.

Toch bedankt. Heel aardig.

Bedankt. -Zeker weten? Ik dring niet aan.

Tweede keer.

Goed dan. Waarom niet? Omdat jullie zo aardig zijn.

Ik ga Cactus halen.

Er staat quiche in de koelkast.

Bedankt.

Ik heb hier genoeg van.

Ik laat je achter bij Bulgur, Cookie, Slushy en Pikachu. Ik ben klaar.

Het zal wel.

Serieus. Twee mannen en een truck de hele dag. Gratis.

Wil je geld? -Ja.

Heb je plannen?

Nee. -Ter informatie...

Noem een prijs voor die lamp.

Geen idee.

Kijk...

350 euro.

En het bureau boven? 560.

Ik kon dit al voelen in mijn botten.

Heb je quiche gegeten?

Nee. -Jawel.

Ik ruik rare citroenachtige uiengeuren.

Lieg niet. Ik kreeg het vol in mijn gezicht.

Rustig. Blijf stil staan. -Het is ondraaglijk.

Adem niet richting mij. Bedek je mond. Het is afschuwelijk.

Gaat het?

Ja.

Wat is er mis? -Niets.

Weer flauwgevallen? -Nee, dat niet.

Ik denk aan mijn zoon.

Lang geleden dat ik hem gezien heb.

Hoe oud is hij? -Acht.

En dit is bijna precies zoals zijn kamer.

Doordat ik de zijne leeggehaald heb, niet zo lang geleden,

doet dit wat met me.

Kom. Niet zo zitten tobben. -Gaat alles goed?

Wat is er?

Het overvalt hem soms gewoon. Hij wordt down.

Ik snap het helemaal.

Die volle kinderkamers deprimeren mij ook. Het is ondraaglijk.

We kweken generaties mensen die dwangmatig overconsumeren.

Dat is precies wat hem deprimeert.

Laat het los. Ik word er ook gek van.

Kinderen zo verwennen. Ze hebben geen ruimte om te ademen.

Weet je wat ik mijn neefjes heb gegeven vorige kerst?

Nee.

Veel meer dan onzin waar ze een paar minuten mee spelen.

Ik keek ze in hun ogen

en zei: 'Lieverds, voor Kerstmis dit jaar geef ik jullie al mijn respect,

al mijn waardering en al mijn aanmoediging.'

Dat is...

Dat is sterk.

'Sterk.' Dat is het woord ervoor.

Ze waren vast dolenthousiast.

Je hebt geen idee.

Hun kleine armpjes omhelsden me. Ik zal het nooit vergeten.

Ik was zo trots.

Bedankt. Geweldige anekdote. Kerst met jou is dus heel speciaal.

Zoiets wil je.

Zeker. Goedkoop ook.

Goedkoop ook.

Lexo. -Een tijdelijke naam.

Wil je een energiestimulerende knuffel?

Een knuffel?

Heel graag.

Dat voelt zo goed.

Ik voel me down.

Ik voel me niet zo goed.

Ik voel me echt niet goed.

Nee? -Hij gaat naar een dokter.

Wat is er mis?

Kom hier. Kom op.

Is dit een grap? -Nee.

Ik voel me niet...

Ik slik antidepressiva. -Wegwezen.

Ter info, hij heeft quiche gegeten.

Niet waar. -Jawel.

Het verbaast me dat je niet... -Goed, kom hier.

Hondenadem.

Kom hier. -Niet zo dicht bij jou.

Knuffeltijd?

Dat is een geweldig idee.

We hebben werk te doen. Niet treuzelen.

Hij was een beetje down. Later, oké?

Het spijt me heel erg.

Mijn fout.

Ik liet de kast vallen.

Gaat het?

Ik hoop dat hij niet gebroken is. -Schreeuw als ik te hard druk.

Voel je je beter? -Ja, alles is onder controle.

Zal ik het overnemen? -Nee, begin bij de dame.

Zeker?

Ik heb mijn rug verrekt. Als iemand even wil masseren...

Met plezier, straks.

We komen er zo aan.

Oké, ik laat jullie met rust.

Praten jullie over mij?

Hij is nogal fragiel.

Iets met...

We zijn allemaal fragiel.

Ik steun hem.

Gestoord.

Hoe doe ik...

Jongeman. Ik heb lang en diep nagedacht

en ik heb hem voor je gevonden.

Wat is dat?

Hij is heel schattig, bedankt, maar het punt is om ons niet uw oude...

Ik bedoel... Begrijpt u?

Het is een Basset bleu de Gascogne.

Mijn man hield van hem. Het is vreselijk. Zo veel...

Zo veel herinneringen.

Hij is onbetaalbaar, maar ik neem liever afscheid.

Alsjeblieft.

Mijn kinderen wilden hem niet hebben.

Echt?

Ik was een student. Business school, dankzij mama en papa.

Je weet wel, een uitgestippeld leven. Baan, hypotheek, wasmachine.

Het winkelcentrum op zondag.

Eng. -Ja, eng.

Toen, in mijn derde jaar,

voor een presentatie, las ik het eerste IPCC-rapport.

Het was als een klap in mijn gezicht.

Zeker. -Heb jij ze gelezen?

Niet alles. De eerste. Je krijgt al snel een beeld.

Dat klopt, helaas.

Sorry.

Ga door.

Ik begon video's te bekijken over klimaatverstoring, conflicten wereldwijd.

En dat was een echte schok die veranderde in oprechte angst.

Echt enorme angst.

Ik had niets om me aan vast te klampen. En ik kwam terecht in...

een soort depressie.

Ik snap het.

Depressie krijgt ons allemaal te pakken.

Het was een moeilijk jaar.

Ik was jong, woonde in de buurt van Avignon,

sprak mijn ouders niet, want die snapten het niet.

Een vriend, een psychologiestudent, stelde voor om lid te worden van de praatgroep:

Emotie en collapsologie. Ken je die?

Nee, maar ik ben in Avignon geweest. Is er geen...

brug in Avignon waar mensen gaan dansen?

Ik heb een speld nodig.

Ga je gang.

Ik moet bij de achterkant komen.

Toe maar.

Tijd voor verandering.

Daarom zijn wij tegen de commodificatie van goederenbeurzen.

Zelfs in uitwisselingen van mensen, in relaties tussen mensen.

Mensen communiceren niet meer. Het gaat van:

'Wat verkoop je?' 'Wat koop je?' 'Wat is dat?'

Daar zijn wij tegen. Eigenlijk zijn we tegen alles.

Wij zijn tegen het systeem. -Wil je je rijk voelen, Bruno?

Ja. Dat is een aantrekkelijk idee.

Ik dacht dat het suiker was. Wat dom.

Dit is suiker.

Wat zie je?

Een tientje. Tien euro.

Wat zie je verder dan de nominale waarde?

Pak aan.

Een brug?

Wat zie je op deze?

Pak aan. -Ja.

Nog een brug. Dat is grappig. Nog een brug.

En het is niet dezelfde brug.

Ja, omdat de architectuur gotisch is.

Madeleine, ik vind dit spel leuk. Ik kan het de hele dag wel spelen.

Ik ben benieuwd naar de architectuur van de brug op 50 euro.

Mag ik? -Goed.

En jij? Wat vind jij van het klimaat?

Zoals de meeste mensen hou ik van een warm klimaat.

Zon, strand, ligstoel.

Maak grappen zoveel je wilt. Sommige mensen denken zo.

Kuiken...

Mag ik een persoonlijke vraag stellen? -Ja.

Wil je je binden?

Binden als in...

Een stap verdergaan?

Toen je binden en een stap verdergaan zei, heb ik dat verkeerd begrepen.

Nog een brug.

Dat is gek. Dat had ik nog nooit gezien.

Het probleem is dat men niks meer ziet.

Zo ver is het gekomen.

Het goede nieuws is dat jij een van de weinigen bent die het weet.

Ik ben tevreden.

Ik ook.

Alles?

Je hebt gelijk. Rijkdom is waardeloos. Hoe iemand dingen waardeert, doet ertoe.

Als ik zie wat je doet,

doet het me denken aan de historicus Jean-Pierre Vernant.

Hij zei dat als je een brug oversteekt, een rivier,

of een grens,

je je intieme, vertrouwde ruimte waar je thuishoort, verlaat

om een onbekende ruimte te betreden.

Om jezelf te zijn, projecteer je jezelf in het onbekende.

Zoals je deed door hier te komen.

Mensen zijn bruggen.

Bruno, jij bent een brug.

Ik had geen idee.

Neem hem mee.

Hij heeft grote waarde voor mij.

Ik heb het gehad. Wat nu? -Laat het aan mij over.

Rugpijn, lege buik.

Zullen we wat eten halen? -Nee.

Jij hebt je volgepropt.

Bedankt, Albert. -Bedankt.

Voor mijn moeder. -Ze vindt het geweldig.

Ik kom eraan.

Ik heb rondgekeken. -En?

Onderschuifbedden, tafel, chaise longue, vazen, lamp

en de nep-rietenstoelen voor mijn neef.

Goede keuze. -600?

Weet je hoeveel de lamp waard is? Duizend euro.

600 zonder de vazen? -Verkocht.

Geweldig.

Een groot succes.

Ik moet terug. -Geweldig.

Ik heb het opgeteld.

En? -Toch niet zo'n onzinnig idee.

Jouw deel.

Dat allemaal?

Niet slecht.

Bedankt.

Trouwens...

Wat zie je daar?

Een brug.

Had je het al gezien? -Ja. En er staan deuren en ramen op.

Het was mij nooit opgevallen.

En de hond?

Madeleine was erg ontroerend. Ik kan hem niet weggooien.

Ik bedoel, kijk...

Die ogen. Alsof hij leeft.

Weet je wat? Ik zal ervoor zorgen.

Echt? Wel, bedankt.

Een last die van m'n schouders valt. Zorg er goed voor.

Ga je terug naar Parijs? -Nee, ik heb hier dingen te doen.

Je slaapt hier toch niet?

Wacht...

Stel je voor...

Het was leuk. -Ja, dat vond ik ook.

Tot ziens, Kuiken. Hij past wel bij je.

Tot ziens, Lexo. Tijdelijk, ik weet het.

Heel tijdelijk.

Hoe is het met je?

Ik heb haast. Alsjeblieft.

Gevonden in je dozen. Zijn dat ze? -Ja.

Ik had ze zelf kunnen halen. En Jules kunnen zien.

Bruno, we waren het eens. Ik breng dit. We praten niet.

Dat klopt.

Wacht even.

Voor je vader. Ik stuur het liever niet per post.

Een eerste stap.

Kleine stap.

Zeker. Traag maar zeker.

Om de bal aan het rollen te krijgen. De rest komt eraan...

Heel snel.

Dit is voor jou.

Jules zei dat hij bijna op was.

Wat is dit?

Niets. Een klein cadeautje. Ik denk aan je.

Gewoon een klein cadeautje. -Zonder inpakpapier?

Weet je waarom hij open is?

Ik heb 'm geopend.

Ik heb 'm drie dagen geleden gekocht, maar...

Ik mis je zo erg dat ik je geur nodig had. Een snuifje van jou.

Elke dag doe ik wat op mijn pols en adem ik je in.

Het geeft me het gevoel dat we nog samen zijn, en dat voelt goed.

Niet dit weer.

Ik zei, geen bloemen meer, geen 'ik hou van je' meer.

Ik zei niet dat ik van je hou, Claire.

Ik zei niet dat ik van je hou. Ik zei dat ik je snuif.

Dat is anders.

Het is een beetje hetzelfde, maar totaal anders.

Het is waar. Ik snuif je, Claire.

Je weet dat ik dat doe.

Waanzinnig veel.

Dat heb ik altijd gedaan.

Dat zal ik altijd doen.

Hou op.

Ik moet gaan.

Waarom heb je die gekocht? Was hij duur?

Hoeveel?

Niet vragen, Marco. Het is een cadeau.

Nee, je brengt hem terug. -Echt?

Weet je wat? Van nu af aan koop je niet meer zulke rotzooi,

maar geef je me geld dat je me schuldig bent.

En dan beslissen wij wel wat we ermee doen.

Win-win. Jij vermindert je schuld. Wij trakteren onszelf.

Ik vind dat een goed idee en stel het je voor.

Kom, wat doen jullie?

Ik laat je broer me niet helpen.

Dat komt later wel. Tijd voor de taart.

Volgende zaak, meneer Ambrosi, Bruno.

Hallo, edelachtbare. Ten eerste ben ik echt veranderd.

Ga alstublieft daar staan.

Natuurlijk. Sorry.

Hallo, edelachtbare.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik totaal veranderd ben.

Ik ben een ander mens.

Ik ben me terdege bewust van de dwalingen van mijn wegen.

Meneer Ambrosi, ik onderbreek u even. U weet dat we niet veel tijd hebben.

Het is niet de tijd of plaats om uit te weiden,

dus laten we ons richten op de feiten.

Absoluut.

Sorry, edelachtbare, sta me toe u te onderbreken.

U moet luisteren.

Het is belangrijk om te luisteren en de tijd te nemen, edelachtbare.

Ik krijg drie minuten om mijn leven samen te vatten.

U doet iets langer over een beslissing die het op zijn kop zet.

Alstublieft, ik vraag u...

Neem de tijd.

Ik zal er meer dan twee minuten aan besteden.

Ga uw gang.

Mijn vrouw en ik komen uit twee verschillende werelden.

En ik...

Ik probeerde te zorgen dat ze het nooit opmerkte.

Door liefde verlies je je verstand. Daarom ben ik geld gaan lenen.

Lenen van mijn schoonvader was een vreselijk idee.

Maar hij bood het aan.

En geloof me, voor hem is 50.000 niets.

Hij heeft een sociale status...

Hij is stinkend rijk.

Ik ben geen verklikker, maar veel ervan is buiten de boeken.

Eigenlijk is het 64.000.

Ja, geloof me...

Hetzelfde verschil. Hij is stinkend rijk. Hij zwemt erin.

Maar ik wilde niet...

Ik begrijp uw behoefte om te praten,

maar vergis u niet, ik onderzoek gewoon de feiten

met betrekking tot uw schuldenlast en ik pas de wet toe.

Begrijpt u dat? -Ik begrijp het perfect.

Ik wil dat u begrijpt dat ik verliefd was. Meer niet.

Ik was verliefd.

Nee, vorig jaar was niet geweldig. Nagelknipper en een Zwitsers zakmes.

Marco en ik vroegen ons af waar je je cadeaus vandaan hebt.

En nu een opgezette hond.

Corinne, ik ga.

Wacht even. Ik zie dat je moeite doet.

Je doet je best. Weet je,

we hebben respect voor je en moedigen je aan.

Om ons terug te betalen.

Wat?

Aan twee waardeloze briefjes hebben we niks.

Maar het gaat de goede kant op.

We willen iets concreets.

Tot ziens, Marco.

Iets concreets.

Hij is een mopperkont. -Er komt iets concreets aan.

Ik zit in de lift. Kijk, van de Bank van Frankrijk.

Ik heb kwijtschelding aangevraagd. Ze bevestigen de aanvraag.

Ik hoor snel of ik toelaatbaar ben en mijn schulden misschien verdwijnen.

Een man zonder winstoogmerk helpt me.

Het is een tweede kans. -Het is geweldig als het lukt.

Wij kunnen dat niet doen. -Ik weet het.

Vooral Marco wil...

Iets concreets. -Juist.

Kuiken. Ik weet dat je je best doet.

Als je iets nodig hebt, zeg het dan.

Om nog maar te zwijgen van mijn golven...

van depressie. Er zijn er meerdere geweest.

De eerste begon in 2007.

Ik kreeg paniekaanvallen die ik niet kon stoppen.

Daarna ben ik aan de antidepressiva gegaan.

Toen kwam er nog een in 2008.

Ik dacht echt dat ik een hersentumor had. De Doppler was negatief.

Lichte hoofdpijn en...

Ik ging door met paracetamol.

En toen was er ook nog de golf in 2015, en dat was...

Luister, meneer Ambrosi. Laten we eerlijk zijn.

Vijf jaar geleden kreeg u een persoonlijke herstelprocedure

met volledige kwijtschelding van schulden.

Ja.

Er is geen magische knop om de lei schoon te vegen.

We kunnen slechts concluderen dat u niets hebt geleerd uit eerdere ervaringen.

Er zijn persoonlijke leningen afgegeven aan Bruno Ambrosa.

U hebt de laatste letter veranderd. Gebruikelijk voor mensen met een terugval.

U begrijpt dat we uw oprechtheid in twijfel trekken.

Is er een datum geprikt voor de uitspraak van de rechtbank?

21 oktober, edelachtbare.

Over twee weken ben ik dakloos en leef ik op straat.

Maar hé, het valt wel mee. Wie kan het schelen?

hé, Kuiken, Cactus hier vanavond bij mij, 21 uur

Ik ga al.

Ik wil niet tot last zijn, maar... Je zei dat als ik ooit iets nodig had...

Zeg het maar.

Kun je me een overhemd van Marco geven?

Voor mijn kwijtscheldingsbijeenkomst.

Het is concreet. -Je hebt zijn maat niet.

Geen probleem. Het is om er goed uit te zien.

En mijn haar misschien. Niets bijzonders.

Je weet dat ik alleen in de salon werk.

Het is zodat ik er representatief uitzie. Iets hips. Een snelle knipbeurt.

Alsjeblieft.

Kijk dit eens.

Oké. Wacht hier. -Natuurlijk.

Hé, Kuiken. Je bent vroeg.

Is dat zo?

Kom binnen.

Koffie? -Ja, heel graag.

Je nieuwe kapsel is heel origineel.

Bedankt.

Je bent...

bezig geweest met ontspullen. -Ja, beetje bij beetje.

Ik probeer consequent te zijn met mezelf.

Zeer consequent.

Zullen we zitten? -Zeker. Maar waar?

Oké, op de grond.

Shit.

Ruw, maar je went eraan.

Sorry voor de laatste keer.

Het was onhandig van me. Gênant.

Het is in orde.

Om het goed te maken.

Dat had je niet moeten doen. Ik kan het niet accepteren.

Het is niets bijzonders. -Ik kan het niet accepteren.

Ik neem niets nieuws aan.

Dat geldt ook voor mij. Niets nieuws. Alleen gerecycled.

Maak maar open.

Kijk of je het leuk vindt.

Heel origineel. Niemand heeft me ooit een passer gegeven.

Blijkbaar gebruikten zeelieden ze om de zee te bevaren.

Een duidelijke toespeling naar mijn gedesoriënteerde fase.

Ja, duidelijk.

Bedankt. Ik had het niet verwacht.

Wel onhandig. Ik heb een principe...

Er komt niets binnen zonder dat er iets weggaat.

Het is de regel. Ik moet grenzen stellen. Het in toom houden.

Als dat de regel is...

Lastig om iets te vinden.

Weet je wat?

Ik neem je cadeau aan.

En de regel dan?

Zal ik het glas houden?

Een vloerplank?

Geef me je hand.

Geef me je hand.

Leuk?

Heel erg.

Bezoek?

Mijn benen tintelen.

Shit, ik ben niet in vorm.

Shit.

Hoi, Kuiken.

Ben jij hier? Cool kapsel. Net mijn tante Yvonne.

Dat zet de toon van de bijeenkomst. -Welke bijeenkomst?

Grapje over je haar.

Kuiken, ga zitten.

Ik wilde zeggen dat ik je twee keer tevergeefs gebeld heb.

Als ik activisten bel en ze nemen niet op, wat doen we dan?

Zeg jij het maar. -Kuiken, doe jij open?

Ja.

Het is een groot probleem.

Wat brengt jou hier? -Hetzelfde, en jou?

De bijeenkomst.

Wat is er met je haar gebeurd?

Wat een werk. Je lijkt op Angela Merkel.

Is het een G20-top? -Wat?

Nee, niet Merkel. Jeanne d'Arc. Is er eten?

Salade, en geen stoelen. Kom binnen.

Ik ben uitgehongerd.

Goedenavond, meneer.

Is Veronica er niet? -Het is haar vrije dag.

Mag ik uw ID zien, alstublieft?

Slechts tien minuten. Erin en eruit.

Sorry, ik kan niet... -Vijf minuten?

Bedankt.

Djib. -Meneer Tomasi.

Ik herken u. -Oké.

We hebben allemaal het nieuws gehoord en niemand is verrast.

Met het klimaatplan blijft de regering ons paaien.

Het is een grap.

Wat langdradig. Vind je niet?

Alsof ze echt strijden tegen de opwarming van de aarde.

Er gebeurt niets. Ze doen niks.

Het zet je aan het denken. Ze houden ons aan het lijntje.

Ze maken ons onzichtbaar, onhoorbaar. Maar we zijn hier en we kunnen iets doen.

Dat is deels waarom we hier zijn.

Iedereen bedankt voor de snelle reactie op mijn bericht.

Zo zie ik ons graag functioneren. Tekst, tijd, plaats en we komen bijeen

als een soort nepdate.

Enigszins verwarrend.

Hoe dan ook, zoals jullie weten zijn er landelijk acties gepland.

Ik wil graag een groep vormen om acties te coördineren.

Ze heeft een geweldig huis. -Het is magnifiek.

Net als ik zijn jullie petities en klimaatmarsen zat.

Een circus dat niets verandert.

Het doel is simpel.

Sla alarm. Maak mensen wakker. Stop de ontkenning.

Ik heb een sterk, verenigd team nodig voor echte, confronterende acties.

Als iemand gearresteerd wordt, is er een rooster zodat er altijd iemand is

die klaarstaat met taartjes, knuffels en troost.

Kom. Mijn benen zijn gevoelloos.

Ik moet gaan. -Wacht. Niet zo hard.

Wie doet er mee?

Wat? -Hand omhoog.

Hoezo? -Hand omhoog.

Geweldig. Bedankt.

Dames en heren. U vraagt zich vast af waarom we hier zijn.

Waarom blokkeren we het verkeer?

Wel, we zijn hier vandaag om bewustzijn te creëren.

Wij zijn de eerste generatie

die echt de impact voelt van klimaatverandering.

En de laatste die kan handelen.

Luister naar ons. Neem de tijd.

Hallo, meneer... -We moeten naar ons werk.

Dat weet ik, maar het klimaat is belangrijk.

De aarde heeft zijn grenzen.

kijk niet alleen, doe met ons mee

kijk niet alleen, doe met ons mee

één, twee en drie graden

het is een misdaad tegen de menselijkheid

we zijn heet, heet, heter...

Jongens, laten we gaan.

Waarom heb je je T-shirt aan?

We hebben onze uitgedaan. Nu hebben we minder impact.

Ik voel het niet. Ik ben verlegen.

Laten we gaan. -Kuiken wil zijn T-shirt niet uitdoen.

Jij hebt je T-shirt ook nog aan.

Zo. Voel je de impact?

Ja, ik voel de impact.

Oké, laten we gaan.

Vooruit.

Lexo, wacht even.

Doe je broek aan. Anders is het onzedelijk.

Dat vertroebelt de boodschap.

Echt niet. Het is beter als we ons uitkleden.

Het bericht slaat aan.

Jouw beslissing. Ontbloot bovenlijf werkt ook voor mij.

Ik trek mijn onderbroek aan. Waar is die?

Denk aan onze kinderen.

Klootzakken.

naakte toekomst

modeslachtoffers

overconsumptie = extinctie

We zijn modeslachtoffers. We zijn allemaal modeslachtoffers.

Het is een geweldloos protest door geëngageerde burgers

tegen de traagheid van de overheid

over het uitsterven van miljoenen diersoorten en het menselijk ras.

Hoe heeft dit enig nut?

Allereerst stellen we een nieuwe visie op de samenleving voor,

want onze huidige levensstijl zorgt voor enorme problemen.

We zijn hier om mensen bewust te maken...

van een nieuwe manier van leven.

We moedigen iedereen aan ongehoorzaam te zijn...

En om...

...groeidoelstellingen die gewoon dom zijn en nergens toe leiden.

Het is dom en leidt nergens toe.

Het is dom.

Juist.

Geen spijt?

Helemaal niet.

Geen seconde.

Supersterk, toch?

Supersterk.

Dit is te gek.

Ja.

Doel... -Aarde.

Doel... -Aarde.

Goed, we gaan verder naar zaak nummer 17. Meneer Albert Laprade.

Een eerste aanvraag aan de Bank van Frankrijk.

De aanvrager werkt op de luchthaven Charles de Gaulle.

Inkomen: 1670 euro per maand. Vermogen om terug te betalen: negatief.

Meer dan 44 persoonlijke leningen.

Onbetwiste kampioen.

Zijn totale schuld loopt op tot 86.000 euro.

Hij vraagt om kwijtschelding of bevriezing.

Liever kwijtschelding dan bevriezing.

Natuurlijk. Meneer Galois, voor schuldeisers.

Ik kan bevestigen dat hij een kampioen is.

Ik moet erop wijzen dat hij valse loonstroken gepresenteerd heeft,

grof gefotoshopt, met de woorden 'luchthaven copiloot'.

Het is waar dat hij op de luchthaven werkt.

En meestal rond vliegtuigen in plaats van erin.

Is hij geen piloot?

Nee, hij is geen piloot.

Laten we serieus zijn.

Huurachterstand van 20 maanden. In totaal 44.000 euro.

Hij verliet het appartement een aantal maanden geleden.

Persoonlijke kredieten en leningen niet meegerekend.

Mag ik u op het feit attenderen dat hij een negatief wooninkomen heeft?

Nauwelijks genoeg om voor zichzelf te zorgen.

Evenzo mag ik u op het feit attenderen dat zijn huisbaas getuigt dat deze meneer

in uniform naar de bezichtiging kwam?

Verkleed als piloot. Of copiloot, neem ik aan.

Ik stem natuurlijk voor ontoelaatbaar.

Natuurlijk.

ontoelaatbaar

Mijn vrienden, we moeten nog harder toeslaan.

We moeten harder toeslaan en daar waar het pijn doet.

De banken die investeren in fossiele brandstoffen, olie, gas en kolen.

Zij zijn verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde.

Weten jullie hoeveel

Franse banken vorig jaar in fossiele brandstoffen geïnvesteerd hebben?

Noem een aantal.

200 miljard? -Meer.

250 miljard? -Meer.

300 miljard? -Nee, minder.

Vooruit, vertel het ons.

295 miljard.

Denk daar eens over na. 295 miljard.

Enorm veel. En een enkele instelling

kan die investeringen blokkeren. Weten jullie welke?

Bank van Frankrijk? -Bingo, Kuiken.

Juist. En wat hebben ze gedaan? Niets. Ze hebben niets gedaan.

Ze hebben ze aangemoedigd.

Dus ik stel voor dat we de bron aanpakken...

Wat ik echt voorstel, persoonlijk, is om toe te slaan bij de bron...

...die financiering biedt. -...die financiering biedt.

De bron van een financieel systeem dat...

dood zaait. -De dood veroorzaakt.

Van een financieel systeem dat de dood veroorzaakt.

De dood veroorzaakt, een catastrofe.

Ons volgende doelwit.

De Bank van Frankrijk.

Een heel goed idee. -Bedankt.

Denk ik.

Heel erg bedankt.

Dus wie doet er mee?

Ik.

Wie nog meer?

Ik. -Wie nog meer?

Bedankt. Bedankt namens de planeet.

Goedemorgen, mevrouw.

heter, heter dan het klimaat

magisch geld, giftige investeringen

Doe open.

Ik kan niet ademen. -We kunnen amper ademen.

Ze vergassen ons. Doe open.

De gekken. -Breng ons in veiligheid.

Ja, alsjeblieft. Auditor Didier Bartouche.

Alsjeblieft, we staan aan jullie kant.

Volg mij. Snel.

Kom op.

Goedemorgen.

Hier zijn jullie veilig.

Mijn hemel.

Hallo, allemaal.

Hebben jullie dat gezien? -Ja, we wachten tot het kalmeert.

Sorry, ik zal me voorstellen.

Auditor Dalliday, controleur bij de GAO, zuidelijke regio.

Clément.

Ja? -Telefoon.

Wie kan dat zijn? In deze situatie?

Ja, Jeanine? Ja, ik ben in het gebouw.

Jeanine, haal diep adem. Rustig aan. Wat is er? Waar ben je?

Waar ben je, Jeanine?

De Commissie Consumentenschuld? -De Commissie...

Jeanine is er slecht aan toe. Er is iets mis.

Dat meen je niet. Waar is ze?

Commissie voor Consumentenschuld. Waar de dossiers zijn?

Dat klopt. -Oké.

Ik denk dat ik het weet. -Ja?

Ik laat het zien. -Geweldig. Ga je mee?

Nee. Ik blijf hier.

Ja? Oké.

Maar wat...

Heb je geen EHBO-cursus gehad?

Meneer, denk na, alstublieft.

Kom dan naar de Commissie voor de Consumentenschuld.

Om Jeanine te helpen.

Ik steun je. -Geweldig. Je steunt me.

Mevrouw, Clément, laten we gaan.

Blijf rustig en blijf uit de buurt van de ramen.

Allemachtig. Ze hyperventileert.

We komen eraan. Sneller, mevrouw.

Ik probeer het. -Probeer harder.

Ik kan niet sneller. -Sprinten.

Kijk, ik probeer het.

Is het ver? -Nee, de laatste deur links.

Oké, geweldig.

Pas op, mevrouw.

Uw naam? -Sidonie.

Sidonie, bedankt. Je bent dapper.

Je hebt het opgenomen voor een volslagen vreemde.

Als ik tijd had, zouden we naar Montmartre gaan en ijs eten. Vanille-ijs.

Heb je geen tijd? -Helaas niet.

Weet je wat, Sidonie? Laten we...

Wat gebeurt er nu? -Ze komen eraan.

Ga terug naar de anderen. -Blijf bij mij.

Ik kan niet blijven. Sidonie.

Terug naar de anderen. Breng jezelf in veiligheid.

Ja, vooruit. -Daar zijn ze.

Stop met ons aanvallen. Rennen, Sidonie.

Hier is het. De Commissie.

Krijg nu wat. Zij zijn het.

Kom op.

Wat doen we?

Volg mij.

dossiers

Begin daar.

Het is per jaar. -Alfabetische volgorde.

Per jaar en alfabetische volgorde.

kijk niet alleen, doe met ons mee

Waar zijn ze? Lexo en Kuiken? We hebben foto's nodig.

Ik weet het niet. -29 miljard klopt niet.

We hebben een foto nodig voor ze komen. Een foto voor de pers.

Hebbes. -Gevonden?

Ik kan het mijne niet vinden.

Gevonden. Ik heb het mijne ook.

Heb ik twee dossiers? Gestoord.

Jouw dossier is enorm. -Bloed, zweet en tranen.

ontoelaatbaar

toelaatbaar

Shit. Ik heb te veel gedaan.

Er staat 'oelaatbaar'. -Ik krab het eraf.

Je ziet het niet. Je ziet het niet. Cool, dat werkt.

Blazen.

Blaas ook op het mijne.

Ik geloof dat we toelaatbaar zijn.

Aangenaam. -Hier ook, toelaatbaar.

Inpakken en wegwezen.

Ik zie ze nergens.

Ik geloof het niet.

We zeiden dat ze hier moesten zijn. Ze zijn verdwenen.

Daar zijn ze. Waar waren jullie verdomme?

Waar? -Hier.

In positie.

Hou u aan de wet en verwijder u.

magisch geld, giftige investeringen

295 miljard.

Is het gelukt?

Het hele bericht?

Hebben we het? -Ja, het is goed.

Het is goed. Kom naar beneden.

Sleuteltjes. -Wacht even.

Ik kan ze niet vinden.

Serieus? -Ik kan ze niet vinden.

Zoek ze. -Ik ben aan het zoeken.

Snel, voor ze aanvallen. -Momentje.

Zoek beter. -Verdomme. Ik kan ze niet vinden.

Dan gaan we maar.

niet gewelddadig

Laatste waarschuwing voor we geweld gebruiken.

Weet je wat? We blijven.

Kom ons maar halen. We komen niet naar beneden.

kom ons maar halen we komen niet naar beneden

kom ons maar halen...

Laat ze. Wat kan ik nog meer zeggen?

Nee, kom mee. -Wat doe je?

Cactus.

Sorry, geen sleutels.

Ik ben de sleutels kwijt.

Je verspilt je tijd. Ik ben de sleutels kwijt.

Laat haar los.

Draag me.

Goed zo. Mijn benen.

Meen je dat? Ik ben de sleutels kwijt.

overal politie, nergens gerechtigheid

nergens politie, nergens gerechtigheid

Nee, ik ga er niet in. Ik ga er niet in. Het is politiegeweld.

Het is politiegeweld.

Laat me los.

Laat onze vrienden vrij.

Hij komt eraan.

Kijk eens.

Bruno Jean-Patrick Ambrosi?

Albert Pierre Marcel Célestin Laprade?

Valentine Ségolène Jeanne de Cresquère?

Kunnen we nu naar huis?

Nog wat papierwerk. Mevrouw, uw dossier groeit.

Het zal even duren. Ik ben zo terug.

Sorry, ik wist niet dat Albert je echte naam was.

Het is gewoon dat... -Hij heeft geluk gehad met aliassen.

Aangenaam.

Albert Pierre Marcel... -Célestin, nota bene.

Wat een giller.

Jeetje.

Aangenaam, Valentine... Ségolène...

De Cresquère. Die is ook mooi.

Ik vind Albert leuk. -Ik niet. Ik heb liever Célestin.

Ik vind Valentine mooi.

Beseffen jullie wel dat we allemaal waardeloze namen hebben?

Het was een hel. Ze hebben ons hard aangepakt.

Door elkaar geschud. Cactus was ongelooflijk.

Je hebt een indrukwekkende woning.

Ja, ik ben echt aan het ontspullen. -Teruggebracht naar de essentie. Geweldig.

Ik ken een paar minimalisten, maar jij slaat alles.

Het is makkelijk als je het overbodige hebt geïdentificeerd.

Maar ik ga volgende week verhuizen. -Echt? Hoezo?

Het past me niet meer. Ik moet gewoon een plek vinden.

Er is een kamer vrij in mijn gedeeld huis.

Een gedeeld huis op mijn leeftijd is lastig.

Hangt van de huur af. -Betaal wat je wilt.

Dan zou het kunnen werken.

Weet je, Valentine, ik voel een grote drang om me hier te committeren.

Geen zorgen.

Ervaring heeft mij geleerd om niets te proberen.

Ik zou geleidelijk dichter bij je kunnen komen.

Je huid strelen, je geur ruiken.

Maar het is verstandiger om te wachten tot het van jou komt.

Albert, ik ben geen idioot.

Ik zie dat er een klik is.

Maar?

Er zal niks gebeuren.

Waarom niet? Val je niet op me?

Jawel. Ik bedoel...

Dat is niet het probleem.

Wat is dan het probleem?

Het is moeilijk uit te leggen. Ik ben...

Het is als een verlies van verlangen dat mijn gevoelens blokkeert.

Ik snap het niet.

Ik koppel mijn emoties aan de echte wereld.

Opwarming van de aarde, ineenstorting... Mijn psychiater zegt dat ik...

eco-angstig ben. Ik heb het gevoel dat ik zowel slachtoffer als dader ben.

Sinds wanneer?

2016. Mijn eerste Black Friday. Mensen op hol zien slaan als beesten

voor een stomme magnetron of flatscreen-tv.

Erom vechten.

Lexo, knuffel of zelfgemaakte madeleines? -Madeleine.

Een knuffel, maar...

Een heel snelle knuffel. -Oké.

Goed? -Ja.

Daar gaan we. Goed zo.

Waar is je hand? Nee.

Sorry. -Niet mijn kont.

Natuurlijk. -Niet de kont.

'Natuurlijk' is niet genoeg. Blijf van mijn kont af.

Valentine, ik heb geen haast.

Ik kan op je wachten.

Misschien kun je een datum noemen...

Een schatting, voor mij om mee te werken.

Ik blijf positief. Ik probeer dichterbij te komen.

Ik klamp me vast aan een afbrokkelende klif.

Als je me wat handvatten zou kunnen geven...

Zelfs als ze...

Heb je die? Helemaal niet?

Als de wereld verbetert.

De lucht beter te ademen is. Als we steden tot stilstand brengen.

Wanneer we winkels kunnen sluiten. En onze ogen openen.

We hebben tijd. Het hoeft niet snel. Het is niet...

Er is geen datum, nee. Mijn vooruitzichten zijn niet geweldig.

Nee.

Ja, oké. -Oké?

Ik blijf het zeggen.

Stop daarmee. Het is geen omhelzing, het is een knuffel.

Ik vind je echt leuk. -Ik ben voorlopig lauw.

Echt? -Lauw.

Maar lauwwarm of... -Een beetje warm, meer koud.

Een beetje warm.

Sirene, serieus, dat is een borderline-aanval.

Kom binnen, mensen. We gaan zo beginnen. Kom binnen.

Zoek een plekje. We gaan zo beginnen.

We kunnen niet wachten. Laat maar zien.

Daar gaan we.

Doel Aarde

Denk aan onze kinderen.

Dat ben ik.

We moedigen iedereen aan om niet te gehoorzamen...

Quinoa.

Je zit in de problemen. Doel Aarde gaat naakt.

Klootzakken.

We zijn nog niet klaar. Ik heb het beste tot het laatst bewaard.

Kijk wat er gaat komen.

Achteruit. -Laat me erdoor.

Dat kost je twintig euro. Heb je twintig euro?

Meen je dat? -Natuurlijk.

Sluiproute? -Natuurlijk.

Twintig euro.

Om je steun te betuigen voor de beweging.

Laat hem door. Zijn vrouw is aan het bevallen.

Doe open.

Gaat het blokkeren van een winkel de planeet redden?

Droom verder, jongens. Stop met filmen.

Uilskuiken.

Met Tipp-Ex?

Ik ben ontboden bij de Bank van Frankrijk. Het blijkt...

dat alleen jullie dossiers aangepast zijn.

Je hoeft geen Colombo te zijn om dit te begrijpen.

Ik wist dat we meer hadden moeten doen.

Dus we hebben het dieptepunt van de tunnel bereikt?

Nee, ik heb nieuws voor jullie. Er is licht aan het einde van een tunnel.

Oké, alles is van tafel. Het is voorbij.

Het spijt me...

Ik zal me niet inhouden, maar er komt een moment dat ik...

Tipp-Ex.

Wat ga je nu doen? -Ik weet het niet.

Bukken.

Wat nu?

Blijf rustig en wacht.

Het stinkt. Te riskant. -We wachten en hou je mond.

Bukken.

Shit.

Oké, lopen. Vooruit.

Shit.

Instappen.

Wat doet hij hier?

Geen tijd voor vragen. Wie boeit dat? Kunnen we gaan?

Durven jullie niet meer?

Instappen.

Trek dit aan.

Waarvoor?

Ik laat een stagiair de nieuwe terminal zien.

Niemand heeft me geïnformeerd. -Nee?

Het is heel snel.

Rocky voor Kuiken. Rocky, ontvang je me?

Kuiken voor Rocky. Luid en duidelijk. -Pakketten geladen.

Nog info? -Baan twee over vijf minuten.

Baan twee over vijf minuten. -Onderweg.

Bedankt, Rocky. Daar gaan we.

Hou jullie vast.

Die? -Ja.

We zijn er, jongens.

Iedereen eruit. Vooruit.

Niet verder.

Stop.

Niet verder. Stop.

Wij bepalen.

Wij bepalen.

Laag blijven. Rennen.

Achter me.

Vastklampen.

We zijn niet gewelddadig. Niet gewelddadig, verdomme.

Laat hem los.

We zijn niet gewelddadig.

Laat me los.

Ik ben klaar. Je kunt naar binnen. -Bedankt.

Zie ik je op de bijeenkomst? -Ja.

Ik ben hier. Ik ga nergens heen.

Ik pas op je.

Dus, Sadia, dezelfde opmerking als voor Marina,

je uitgaven aanpassen aan je inkomen.

Laat me herhalen, en dit geldt voor jullie allemaal,

het belangrijkste om in gedachten te houden is:

Middelen minus vaste kosten

is gelijk aan je mogelijkheid om terug te betalen.

Daar gaan we.

Een trucje: In de toekomst, wanneer je iets wilt kopen,

stel je jezelf deze vraag: Heb ik het nodig?

'Heb ik het echt nodig?'

'Heb ik het nu echt nodig?'

Ik had het al gezegd.

Dat is geweldig.

Dat is geweldig.

Ik ga.

Ik heb mijn budgetsimulatieworkshop met de anesthesisten.

Ja, ze verwachten je. Ik heb je in kamer 403 gezet, naast de ok.

Uitstekend.

Een waar genoegen, Valentine.

Tot ziens, Albert.

Ik had een gekke gedachte...

Stel je voor dat ze wakker wordt, jou ziet...

en je keihard afwijst.

Het is zo leuk om met je te praten. -Echt wel.

Het komt goed.

Woon je nog in het gedeeld huis?

Nee. De meiden hebben de regels veranderd.

Je kunt geen vier maanden lang nul euro geven.

Ik snap het niet helemaal. Dus ik blijf op plekken logeren.

Je weet wel. -Ja.

Gelukkig heeft iemand van de groep me geholpen.

Iemand die ik ken? -Jazeker.

Heel goed eigenlijk.

Hé, Albert. -Daar is ze.

Solange. Sirenes echte naam is Solange.

Hoi, Solange.

Hier, zelfgemaakte madeleines. -Bof jij even.

Wat een traktatie.

Onze gedachten zijn bij Cactus.

Bedankt, Solange.

We steunen je allemaal. -Bedankt.

Ik kom zo. -Maatjestijd.

Ja.

Vijf minuten maar. -Ik zie je buiten, schat.

Het duurt niet lang.

Wat? Wat is er?

Ik woon bij haar.

Wat? -Ik hoorde 'schat', toch?

Nee. -Geen 'schat'?

Helemaal niet. Zei ze niet: Ik zie je buiten, schat?

We zitten in parallelle werelden. -Ze zei 'schat'.

Mevrouw? Kunt u me horen?

Mevrouw...

U bent in het ziekenhuis.

Weet u uw naam?

Sadia? Waar is Albert?

Geen idee. -Ga hem zoeken.

Adem rustig.

Knijp als u me hoort.

Knijp in mijn hand.

Heel goed. Adem rustig.

Goed zo.

Rustig aan.

Langzaam.

Kijk. Ze is wakker.

Overlaad haar niet met info. Ik haal de dokter.

Wees voorzichtig met haar.

Cactus...

Kuiken.

Alsjeblieft.

Wat, alsjeblieft?

Alsjeblieft.

Steden zijn op slot, winkels zijn dicht.

Geen auto's.

Geen motoren. Zelfs de vliegtuigen staan aan de grond.

Wereldwijd. -Wat bedoel je?

Wel, je zei dat we beter moesten kunnen ademen, winkels moesten sluiten...

En het is mainstream geworden.

De hele bevolking staat achter ons. Mensen blijven binnen.

Alsjeblieft. Het is gelukt.

Het is nu.

Je hoeft niet naar Mars te vliegen.

Dus is het misschien voor ons mogelijk?

Wat dacht je van de wals?

Mama.

Mijn medeburgers, in Frankrijk en in het buitenland...

de komende weken zullen moeilijk zijn, zoals we allemaal weten.