Original subtitles

[สิ่งใดก็ตามที่ทำให้ทหารเศร้าใจ คือสิ่งที่ทำให้ฆาตกรยิ้มได้ - แอล โคเฮน]

ไม่ใช่จังหวะการเต้นครั้งสุดท้ายของหัวใจ ในขณะที่คุณกำลังจะสิ้นลม

ไม่ใช่ความคิดสุดท้าย หรือความทรงจำ หรือเสียงกรีดร้อง

ไม่ใช่

นั่นคือการตายแบบเรียบง่าย การตายแบบง่ายๆ

คุณอาจจะข้ามสะพานที่ไหนสักแห่ง

คุณอาจเปิดประตูไหนสักบาน เพื่อเข้าไปอีกห้อง

แต่ความตายที่แท้จริง ความตายที่โหดเหี้ยมที่สุด

คือการตายไปแบบเล็กๆ น้อยๆ หลังจากคุณตายไป

เมื่อชื่อของคุณถูกเอ่ยขึ้น โดยผู้อื่นบนโลกใบนี้เป็นครั้งสุดท้าย

เมื่อคุณไม่มีตัวตน เหลือในความทรงจำอีกต่อไป

ซึ่งหมายความว่าความตายของผม มาถึงในวันที่กองทหารของผมกลับมาที่นี่

กับการจับมือครั้งสุดท้าย กับหัวหน้าทีมของผม

การบอกลาครั้งสุดท้าย กับเหล่าผู้ไร้ตัวตนคนอื่นๆ

นั่นคือตอนที่ความตายที่แท้จริงเข้ามา

ซึ่งหมายความว่าผมเป็นผีแล้ว เพราะร่างกายผมยังอยู่ที่นี่

ซึ่งหมายความว่าผมอยู่ในโลก ที่คุณจะมาเยี่ยมเยียนได้แค่ในความฝัน

ซึ่งหมายความว่า ในที่สุด ผมจะไม่ต้องตายอีกแล้ว

[จุดสุดท้ายคือความตาย]

ดึงสลักระเบิด โยนใส่เต็นท์ของ ผู้บัญชาการเขา หน่วยรบ 101

นั่นมันก่อนที่สงครามจะเริ่มด้วยซ้ำ

ผมบอกเลย เรานี่แหละคือศัตรูที่แย่ที่สุดของตัวเอง

ฮัมเมอร์คันนี้พลาดผมไปแค่...

พวกเขาแบบ... เราเรียกมันว่า "เดธ บลอสซัม"

เพราะพวกเขาขับวนเป็นวง แล้วเริ่มสาดกระสุน

ผู้คนเริ่มตื่นตระหนก ถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม

นายไม่กล้าลั่นไกปืน

คือผมไม่ได้รับโทรศัพท์ จดหมาย หรืออีเมล

ไม่ได้รับการติดต่ออะไรเลย! จากสายงานบังคับบัญชาของหน่วย

พวกเขาไม่รู้ว่าผมอยู่หรือตายด้วยซ้ำ แล้วรู้อะไรไหม

พวกเขาไม่สนใจว่าผมจะอยู่หรือตาย

และเรามีลูก มีคนอายุน้อยๆ ไปทำสงครามมากขึ้น

ฆ่าคน ตอนนี้เป็นการฆ่าแบบไฮเทคแล้ว แต่มันต่างกันตรงไหนล่ะ

ก็ยังเป็นการฆ่าอยู่ดี

ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การพยายามปรับตัว

เข้ากับความรู้สึกปลอดภัย ข้างนอกนั่น

พยายามเอาความรู้สึกนั้นออกมาจากที่นี่

ผมต่อสู้แทบตายในประเทศนั้นเพื่อพวกเขา!

รู้ไหมว่าพวกเขาทำอะไร พวกเขาแม่งลืมผมไปเลย

พวกเขาไม่สนใจห่าอะไรเกี่ยวกับผมทั้งนั้น! คุณรู้ใช่ไหม

พระเจ้า

พูดได้ดี

นั่นเป็นการพูดคุยที่ดี

ขอบคุณนะ ทุกคน ไว้เจอกันคราวหน้า

จริงๆ นะ ขอบคุณนะ พวก

ขอบคุณ น้องชาย เก่งมาก

ขอบคุณนะ จ่าสิบตรี

- ขอบคุณครับ - ครับ

ว่าไง เดรก

นั่นคือตัวอย่างของการเปิดอกคุย

ซึ่งคือประเด็นหลักของกลุ่มนี้ การเปิดอกคุย

ซึ่งจะดีมากถ้าเปิดอกคุยต่อหน้าคนอื่นๆ

มันเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมกลุ่ม

ไม่เอาน่า เดรก ฉันสายแล้ว

ฉันต้องไปที่อื่น แถมยังปวดหัวจะระเบิด

ผมก็เป็นเหมือนกันครับ

เออ มันร้ายแรง

อาการปวดหัวแบบนั้น เป็นการระบายออกมา ใช่ไหม

เพราะนายต้องระบายออกมา

นั่น...นั่นคือธรรมชาติของความเจ็บปวด

มันจะระบายตัวเองออกมา

- แต่ในเมื่อนายไม่ยอมระบายออกมา... - มันทำให้ผมนอนไม่หลับ

มันเหมือนกับว่า...

เหมือนกับพยายามให้แน่ใจว่า ผมจะไม่ลืม

ก็นะ ลืมมันไปซะ เพราะนายไม่มีทางลืมได้

ตลอดไปเลย รู้ไหม

นายไม่มีทางลืมได้

นายแค่ต้องหาจุดสงบใจของตัวเอง

นั่นไงล่ะ นั่นคือทางระบาย

ใช่ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

นั่นช่วยได้ มันทำให้รู้สึก...ลองอีกครั้งสิ

คุณไม่ได้ฟังผมเลย

ใจเย็น ลูกพี่

เดรก!

[ลานจอดรถฟรีเกรสแฮม]

ขอบุหรี่ตัวสิ

เดรก!

เดรก!

ตานายแล้ว

เอาแท็กซี่คัน 902 ไหม

เอาคัน 902 แล้วกัน

เป็นยังไงบ้าง เดรก นายโอเคไหม

ออกไปทำเงินนะ โอเคไหม

คุณเป็นคนขับแท็กซี่ที่น่ารักนะ

รู้ไหม ถ้าคุณไม่ใช่คนดำ ฉันคงเอาคุณไปแล้ว

ฉันไม่ได้เหยียดนะ ฉันแค่ไม่เอากับคนดำอีกต่อไปแล้ว

นั่นทำให้เราส่งของเดือนกันยาได้ตรงเวลา

ซึ่งทำให้ผมพอใจมากๆ ใช่แล้ว

รู้ไหม จิ๋มนี้พิเศษเกินไปสำหรับไอ้จ้อนดำๆ

คุณช่วยไปบอกพี่น้องทุกคนของคุณด้วย

สำหรับวันนี้ มีการพูดคุยกันในระดับสูง เรื่องการยุติสงครามอัฟกานิสถาน

ซึ่งมีมติออกมาก่อนวันที่ กำลังจะครบรอบสิบปีของสงคราม

วอชิงตัน โพสต์รายงานว่า...

เป็นยังไงบ้าง คนขับแท็กซี่ ฉันเพิ่งขายของได้สองล้านเหรียญ

มันทำให้นายรู้สึกยังไง

คุณช่วยเปลี่ยนกลับไปช่องข่าวได้ไหมคะ

วอชิงตัน โพสต์รายงานว่ารัฐบาลอัฟกัน

กำลังหารืออย่างลับๆ กับฝ่ายตาลีบัน

ฉันบอกนายได้นะว่าฉันรู้สึกยังไง

- ยังไงเหรอ - รู้สึกเหมือนฉันจะซื้อหรือขายนายก็ได้

ฉันไม่ได้พยายามมีอะไรกับใครทั้งนั้น

รู้ไหม ไม่คุ้มกับดราม่าหรอก

ในท้ายที่สุด ข้อตกลงที่เสนอโดยรัฐบาลอัฟกัน...

รู้ไหม ผมทนฟังไม่ได้น่ะ

โทษทีครับ

คุณทนฟังข่าวต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกไม่ได้เหรอ

ผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

[ออฟฟิศ]

แซม เฮ้ แซม!

- มีคนมาตามหาคุณ - ใครเหรอ

ไม่รู้ค่ะ พวกเขาดูจริงจังมาก

พวกเขาคือใคร

พวกเขาต้องการอะไร

พวกเขารู้หลายอย่างเกี่ยวกับคุณ ฉันไม่รู้

คุณบอกพวกเขารึเปล่าว่าผมอยู่ห้องไหน

ทำแบบนั้นทำไม แครอล

ฉันก็ไม่อยากทำค่ะ ฉันขอโทษ

- ทำแบบนั้นทำไม! - ฉันขอโทษ

พวกเขาเอาของคุณไปรึเปล่า

เปล่า

พวกเขาไม่ได้เอาอะไรไป

- พวกเขาต้องการอะไร - ผมไม่รู้

บอกให้ผมฟังทีว่าพวกเขาหน้าตายังไง

พวกเขาดูจริงจัง

เห็นสายตาที่เขาจ้องไหม

ฉันการันตีได้เลยว่า เขาเห็นสิ่งที่นายกับฉันไม่มีทางนึกฝัน

แต่ถ้านายอยากจะลองนึกดู...

ฉันคงต้องบอกว่าเขา เห็นเรื่องโหดๆ มาเยอะ

ในหมู่บ้านเล็กๆ นอกเมืองฟัลลูจาห์ในปี 2005

เดี๋ยวก่อน เดรก เดรก เราเป็นฝ่ายดี

เราทำงานให้กับบริษัท

ไม่เอาน่า อยู่ในรถก่อน

จริงๆ แล้ว เราชื่นชมกับ การตัดสินใจของคุณในวันนั้น

ขอบคุณ

ทำไมพวกคุณถึงไปที่บ้านผม

บ้านเหรอ ห้องในโรงแรมจิ้งหรีดนั่นน่ะเหรอ

- ที่ของคุณคืออยู่กับพวกเรา - ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว

เฮ้ เราไม่เคยตัดสินคุณจากสิ่งที่คุณทำไป

อย่างน้อยก็ให้เครดิตเราหน่อยได้ไหม

สิ่งที่ผมทำคืออาชญากรรม

รู้อะไรไหม คุณเป็นดาวรุ่ง

คุณเป็นมือดีที่สุดที่เรามี

ตอบผมหน่อยสิ ไอ้เรื่องขับรถแท็กซี่กิ๊กก๊อกนี่มันอะไรกัน

แล้วทำไมทหาร...

ช่างแม่ง ทำไมคนๆ นึง ถึงออกมาทำมาหากินอะไรง่อยๆ แบบนี้

เพราะผมเป็นทหารรับจ้าง

แบบสกปรกด้วย

แบบที่บริษัทของคุณสร้างมา

นี่ไม่เกี่ยวกับบริษัท โอเคไหม

ตอนนี้มันเกี่ยวกับคนของคุณ

เพราะบางสิ่งจากอดีต กลับมาหลอกหลอนเรา

ให้เราพาคุณไปเลี้ยงมื้อเย็นเถอะ

สามวันก่อน หัวหน้าฝ่ายการเงินของเรา

ถูกยิงกลางถนนตอนกลางวันแสกๆ

ไม่มีใครอ้างความรับผิดชอบ ไม่มีแรงจูงใจ ไม่มีผู้ต้องสงสัย

แล้วเมื่อวาน เราได้รับจดหมาย จากสิบเอกเดวอน คาร์เตอร์

เขาเป็นพลแม่นปืนของหน่วยนาวิกฯ

- จำเขาได้ไหม - ไม่

โอเค เราทั้งสองคนก็จำไม่ได้ แต่ตามที่สิบเอกคาร์เตอร์บอก

เขาอยู่ในหมู่บ้านวันนั้น และเขาเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

เป็นไปไม่ได้

- มีแค่พวกเรา - แต่มันไม่ใช่แล้ว

และกลายเป็นว่ามันเป็น เรื่องที่กัดกินสำนึกของสิบเอกคนดี...

มาระยะนึงแล้ว

และด้วยเหตุผลบางอย่าง การฆ่า ซีเอฟโอของผมเป็นการแก้ไขสิ่งที่ผมไม่รู้

- เขาฆ่าซีเอฟโอเหรอ - นั่นคือสิ่งที่เขียนไว้ในจดหมาย

อะไรกันวะเนี่ย

ดูเหมือนเขากำลังทำภารกิจที่เราไม่รู้

เพื่อจัดการเป้าหมายในหมู่บ้านนั้น

เขามีภาพมุมสูงของทั้งพื้นที่

ตอนที่หน่วยของคุณเข้าไปเก็บกวาดในเมือง

เขาไม่ชอบในสิ่งที่เห็น

และตอนนี้...เขาอยากบอกให้คนอื่นๆ รู้

เรายังไม่ได้ส่งจดหมายให้ตำรวจ

ผมมั่นใจว่าคุณคงเข้าใจดีว่า เราอยากจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

เขาต้องการอะไร

นั่นแหละคือประเด็น

เขาอยากคุยกับคุณ

เอาล่ะ นี่ไก่ของคุณ และสเต๊กของคุณ

รับอย่างอื่นไหมคะ

เขาต้องการอะไรจากผม

เราไม่รู้

แต่สิ่งที่เรารู้ก็คือ...

คุณเป็นคนเดียวที่ช่วยเรา แก้ปัญหาเรื่องนี้ให้จบได้

คุณหมายถึงฆ่าเขา

เราหมายถึง...แก้ปัญหา

ใช่ ผมไม่แก้อะไรทั้งนั้น

นี่มันงานสกปรกของคุณ

เดรก คุณคือคนที่ออกคำสั่งในวันนั้น

ผมแน่ใจว่าเขาต้องบอกชื่อคุณก่อน

และผมแน่ใจว่า นั่นคือเหตุผลที่เขาเรียกหาคุณ

อย่างน้อยก็ทำเพื่อตัวเอง อย่างน้อยก็ทำเพื่อลูกน้องคุณ...

ที่พยายามปรับตัว ให้เข้ากับชีวิตธรรมดาข้างนอกนั่น

อย่าทำร้ายพวกเขา

ฟังนะ ทุกอย่างที่คุณต้องใช้อยู่ในนี้แล้ว

ไปตายซะ

เฮ้ เดรก

รอเดี๋ยวนะ

เฮ้ คุณจำรอน ลินินไหม

ใช้เวลาเท่าไหร่นะ สามอาทิตย์ใช่ไหม ก่อนเขาจะแขวนคอตาย

แล้วไทสันล่ะ

พุ่งตกจากสะพาน ในช่วงการจราจรหนาแน่น

เขาฆ่าผู้หญิงไปคนนึงระหว่างตกลงไป

แน่ใจว่าอยากให้เรื่องนี้ กลับมาเป็นข่าวเหรอ

อย่าทิ้งให้คนของคุณต้องเคว้งอีก ร้อยโท

ผมยังไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น

เรามั่นใจว่าคุณจะได้ข้อสรุปที่ถูกต้อง

นี่เป็นเรื่องของการช่วยชีวิต เพื่อหยุดเรื่องบ้าๆ ในหัวคุณ

เตรียมตัวให้พร้อมใน 48 ชั่วโมงนะ

คุณเคยฆ่าใครไหม

ผมเป็นคนเซ็นอนุมัติคำสั่ง ไม่มีใครไม่เคยฆ่าหรอก

ผมได้ยินพวกเขาเรียกคุณว่า "มนุษย์ดับเพลิง"

เด็กคนนึงโตขึ้น เผชิญหน้ากับปัญหาต่างๆ.

เห็นว่าที่ที่เขากำลังจะไป เขาไม่มีวันได้เห็นแสงสว่าง

เขาจึงไปทางที่ไม่ได้มืดมิดนัก

ที่ที่เขาพอจะมีโอกาส

แบบนั้นเราเรียกว่าฉลาด

ความตระหนัก

ความมีจิตสำนึก

มีบุคลิก

ต้นไม้ที่เติบใหญ่จากต้นกล้า

มันเงยหน้าขึ้นมา และเห็นว่าจะต้องไปเส้นทางไหน

ว่าตรงไหนจะไม่โดนแสงอาทิตย์

มันก็เลยเปลี่ยนทิศทางที่เติบโต

บางทีอาจจะโตไปสองฟุตทางซ้าย

หาช่องว่างในร่มไม้ ที่มีแสงอาทิตย์และเติบโต

แต่เราไม่เรียกว่าเป็นความฉลาด

และไม่ใช่ความตระหนักรู้ หรือมีบุคลิก

เราเรียกว่าชีววิทยา

วิทยาศาสตร์ อุบัติเหตุที่น่าทึ่ง

แต่ไม่ใช่ความฉลาดเลย

เรายึดติดกับสิ่งนั้น บอกว่ามันเป็นของเรา

แต่ไม่ใช่

สิ่งที่แยกเราจากสัตว์ป่าไม่ใช่ความฉลาด

มันคือการขาดความถ่อมตัว

เดินไปรอบๆ เมือง และแสร้งทำเป็นว่ามันไม่ใช่ป่าเขา

กรีดร้องใส่สิ่งมีชีวิตรอบๆ ตัว แสร้งว่ามันไม่ใช่แค่คุก

นับแล้วก็ลืมว่า เราทำพลาดไปมากแค่ไหน

บินวนเวียนในความคิดตัวเองเหมือนนก

และทำท้องฟ้ามืดหม่นไปหมด

นายนั่งเก้าอี้ฉัน

ขอโทษที่ปลุกคุณ

ไม่เป็นไร ฉันก็ตื่นอยู่แล้ว

ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องเวลา

นั่นคือเหตุผลที่ฉันให้กุญแจกับพวกนาย

เพื่อที่พวกนายจะแวะมาได้ ทุกเมื่อที่ต้องการ

แต่ที่ฉันไม่โอเคก็คือ นายลากฉันลงมาข้างล่างนี่

แต่นายไม่มองตาฉัน แล้วบอกว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมจะไม่เข้าร่วมกลุ่ม...อีกสักพัก

โอเค

แค่นั้นครับ

ผมเสียใจด้วย

ผมคงมาที่นี่ไม่ได้

ฉันเข้าใจ

คนอื่นทำในสิ่งที่...

คนอื่นทำในสิ่งที่อะไร

คนอื่นทำได้ดีกว่านี้ไหม

ดีกว่าอะไร

ทำไมสิ่งที่ผมทำถึงเป็นเรื่องผิด

ผมหมายถึง สิ่งที่ผมทำมันผิด แต่...

ฟังนะ ไม่มีอะไรถูกต้อง เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาขอให้เราทำ

นายต้องจำเอาไว้

ผมทำสิ่งไม่ดีเอาไว้ครับ ท่าน

เรื่องที่เลวร้ายมากๆ

เราทำตามที่ถูกสั่ง

นั่นไม่ได้ทำให้เราเป็นคนไม่ดี

- ไม่มีใครขอให้เราชอบ - แล้วไงครับ

- แล้วเราจะทำยังไงกับเรื่องแบบนั้น - เราต้องอยู่กับมันให้ได้

เราต้องอยู่กับตัวเองให้ได้

เราต้องยอมรับความจริงที่ว่า เราทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

จากการฝึกที่เราได้รับมา

สงครามจบแล้ว เดรก และนายต้องหยุดสู้

นั่นคือสิ่งที่ฉันบอกพวกนายมาตลอด พวกนายอยู่บ้านแล้ว

และนายต้องหยุดได้แล้ว

นายต้องหยุด

เป้าหมายอยู่ห่างไป 15 ไมล์ตามแม่น้ำไป

และเราอยู่ห่างจากแม่น้ำไปสองวัน

มันจะให้เวลาคุณได้ทบทวนกับ ความเสี่ยงที่จะเจอ ร้อยโท

เมื่อคุณเจอแม่น้ำ

ก็จะมีท่าเรือเล็กๆ ประมาณหนึ่งไมล์

จากศูนย์ดูแลเก่า

ไปหาของที่นั่นที่จะช่วยให้คุณล่องไปตามแม่น้ำได้

ช่างแม่ง

โอเค อีกอย่างนึงนะ ร้อยโท และคำสั่งนี้มาจากเบื้องบน

อย่าให้เหลือร่องรอยนะ เอาหลักฐานมาด้วย

อย่าให้เหลือร่องรอย ร้อยโท

โลกนี้มีความมืดมิดในตัวมัน

มีกลิ่นเหม็นโฉ่ตามติดมันไปทุกที่

มีความสิ้นหวังอยู่ในหนังสือกฎ

เขียนเอาไว้ว่าไม่มีใครบนโลก ที่จะรอดชีวิตไปได้

จึงกลายเป็นว่าทุกคน ขังตัวเองอยู่ข้างใน เสียสติไป

ไม่มีใครเห็นมัน

แต่แล้ว พวกเขาก็ส่งคุณออกไป

ตรงนั้น...

ข้างนอกนั่น

ข้างนอกนี้

และเมื่อคุณกลับมา ถ้าคุณกลับมาได้

คุณจะเห็นว่าทุกคนเป็นบ้ากันไปหมด

และพวกเขาจะบอกว่าคุณเป็นบ้า จากสิ่งที่คุณทำไป

โอ๊ย! เวรเอ๊ย!

ป่าเนี่ยนะ

คนประเภทไหนที่มาสู้กันที่อื่น นอกจากทะเลทราย

บ้าเอ๊ย!

บ้าเอ๊ย หยุดขยับได้แล้ว

นายเป็นคนเรียกฉันมาที่นี่นะ ไอ้เวร!

แต่นายกลับมาเล่นซ่อนหาแบบนี้

นั่นนายรึเปล่า คาร์เตอร์

ใช่แล้ว

เป็นยังไงบ้าง เดรก

รู้ไหม ฉันบอกพวกเขาว่าอะไร ตอนที่พวกเขามาหาฉันเรื่องนี้

บอกว่าฉันแก่เกินจะทำแบบนี้แล้ว

ใช่ นายพูดถูกแล้ว

เอาล่ะ ฟังนะ...

เอามือซ้ายจับปืนไรเฟิลของนาย

แล้วเอามือขวาจับปืนพก วางทั้งสองอย่างลงบนพื้น อย่างช้าๆ

นายจับฉันได้แล้ว

ฉันถึงบอกว่ามันไร้สาระตั้งแต่แรก

ไม่ไร้สาระเลยสักนิด

เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ

วางปืนลงด้วย

ฉันไม่ฆ่านายหรอก

แต่ปืนสองกระบอก ที่นายถืออยู่บอกอีกอย่างเลยนะ

และฉันจะฆ่านาย ถ้านายไม่วางปืนลงเดี๋ยวนี้

ดี

เอาล่ะหันมา...อย่างช้าๆ

วางเป้ลง

อย่าดื้อด้านนักเลย

วางกระเป๋าลง

ร้อยโทเดรก

เจอตัวจริงแล้วสูงกว่าที่คิดนะ

นายมาล้างแค้นฉันใช่ไหม

ทำไมฉันต้องล้างแค้นนายด้วย

- ฉันไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ - โอ้ เราเจอกันแล้ว

ห่างไป 1,000 หลา แต่ฉันเห็นนาย

นายไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

ฉันเห็นนายผ่านกล้อง ฉันกับหน่วยสอดแนม ไบน์เดอร์ เพื่อนฉัน

เจอนายที่นั่น กวาดต้อนชาวบ้านไปที่จัตุรัส

เออ แต่ฉันไม่เคยเจอนาย

ช้าลงก่อน

ทำไมนายไม่เลิกพล่าม แล้วบอกฉันว่านายมีปัญหาอะไร

นายดูยุ่งๆ นะ

ตลอดเวลา นายดูไม่เหมือนคนเลย มีบางอย่างกวนใจนาย

ทำไมนายถึงเข้ามาในบริเวณได้ โดยเราไม่รู้เกี่ยวกับนายเลย

เราก็เหมือนนก มีรังเจ๋งๆ เหมือนกัน

ได้รับเป้าหมายมา ซึ่งน่าจะเป็นคนเดียวกับที่นายตามหา

ฉันเป็นคนเดียวที่มีข่าวกรองว่าเขาอยู่ที่ไหน

มีโรงงานที่คอย ส่งระเบิดแสวงเครื่องออกมา

พวกเขาเลยส่งฉันไปจัดการคนคุมที่นั่น

และในที่สุดฉันก็ต้อนเขาได้จนมุม

จนกระทั่งพวกนายโผล่มา และฆ่าทุกคนที่ขวางทาง

- ยกเว้นแต่เป้าหมาย - เราถูกซุ่มโจมตี!

- พวกเขาซ่อนคนร้ายไว้! - และตอนนั้นฉันก็แก้ปัญหาอยู่

- แล้วตอนนี้นายต้องการอะไรจากเรื่องนี้ล่ะ - ฉันต้องการอะไรเหรอ

ฉันกับไบน์เดอร์ดูนาย จุดไฟเผาหมอนั่นทั้งเป็น

โคตรเหี้ยมที่สุดเลย

และตลอดเวลาที่ฉันมองนายผ่านเป้า

ไบน์เดอร์บอกข้อมูลการยิงให้ฉัน และเราต่างคิดว่า...

ไอ้สารเลวนี่สมควรตายไปเดี๋ยวนั้นเลย

ไม่อยากจะเชื่อนายเลย

ทหารที่ไหนทำแบบนั้นกันวะ

นิ้วฉันอยู่ที่ไกปืนแล้ว พร้อมจะยิง

แต่ฉันไม่ได้ทำ ทำไม่ลง

แต่ในตอนนั้น ร้อยโท...

ตอนเห็นนายจากกล้อง ฉันได้รู้ความจริงบางอย่าง

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายหรือฉัน

พวกเขาทำให้เราเป็นแบบนี้

พวกเขาคือคนที่สมควรตาย

ไม่มีใครสมควรตายทั้งนั้น

อย่าบอกนะว่านายไม่ควรตายในวันนั้น

มันไม่เกี่ยวว่าสมควรตายไหม

- แต่นายก็ยังมาหาฉัน - ฉันบอกนายแล้วไงว่าฉันไม่ฆ่านายหรอก

ใช่ นายจะไม่ฆ่าฉัน

นายทำในสิ่งที่ต้องทำ

และถ้าคนมันจะต้องตาย ทำไมนายไม่ฆ่าฉันให้จบๆ ไป

นายอยู่ข้างถนนมากี่ปี่หลังจากกลับมา ปีนึงหรือห้าปี

หาเช้ากินค่ำใช่ไหม เหมือนพี่น้องหลายๆ คนของเรา

นายยังจะเหลืออะไรให้ฉันฆ่าอีกล่ะ

คืองี้ ฝังกระสุนเข้าหัวนายไม่ช่วยอะไรเลย นอกจากช่วยนาย พรรคพวก

- นายอาศัยอยู่ที่นี่เหรอ - ใช่

ชอบไหม

ไม่ต้องห่วง ก็แค่ระดับความสูง ที่ทำให้นายหายใจไม่ออก

เดี๋ยวนายก็ชิน

เอานี่

- ขอบใจ - ด้วยความยินดี

"บ้านของฉัน บ้านของนาย"

นายมาทำอะไรข้างบนนี้ ที่นี่มันคืออะไร

เคยเป็นหอเฝ้าระวังไฟป่า

จ่ายเงินคนให้ขึ้นมาแล้วค่อยจับตาดู

เดาว่าฉันยังคงทำงานเดิมอยู่นะ

คราวหน้าไม่ต้องชวนฉันนะ

ฉันคงต้องพูดแบบเดียวกับนาย ที่หมู่บ้านนั่น

ไปตายซะ

เดรก ฉันไม่มีความแค้น อะไรกับนายเลยสักนิด

แล้วหัวหน้าการเงินล่ะ

ฉันมีความแค้นกับเขา

และนายจะเป็นแบบนั้น ถ้าฉันไม่คิดว่านายคือเพื่อน

ฉันรู้สึกเหมือนว่าเรารู้จักกันมานาน

ฉันอยากให้นายเข้าร่วมกับฉัน

ฉันอยากให้เราทำงานด้วยกัน

เราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ด้วยกันได้ นายกับฉัน

- ฉันไม่ใช่คนที่เหมาะกับหน้าที่นี้ - อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน

นายก็รู้ว่าฉันเห็นแล้วว่า นายทำอะไรได้บ้าง

สิ่งที่ฉันทำได้คือเรื่องไร้สาระ

เรื่องนี้มันไร้สาระ!

แกต้องการอะไรจากฉันวะ!

ฉันชดใช้หนี้กรรมอยู่!

ฉันไม่รับคำสั่งบ้าๆ พวกนี้จากนาย!

ดูนายสิ

นี่คือวิธีที่พวกเขาทำให้เราเจ็บปวด

เราต้องหยุดเรื่องบ้าๆ นี่นะ เดรก

นายบ้าไปแล้ว

นายลากฉันมาที่นรกนี่เพื่ออะไร

- เพื่อเล่นเกมเหรอ - ใช่ นั่นแหละ

มันเป็นเกมมาตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว แต่จนถึงก่อนหน้านี้ เราเป็นแค่เบี้ย

เวรเอ๊ย คาร์เตอร์

นายคิดว่าเราจะเป็นอย่างอื่น นอกจากเบี้ยได้ด้วยเหรอ

นั่นคือหัวใจของงานเลยนะ

ฉันยอมนายก็ได้ คาร์เตอร์

นายต้องการเล่นอะไร

จะเอายังไงล่ะ

เล่นอะไรเหรอ

ก็...

ฉันจะตัดเชือกให้นาย

แต่ถ้านายพยายามจะหนี

ฉันจะฆ่านาย

และถ้าฉันทำแบบนั้น นายจะคิดถึงช่วงเวลานี้

โดยฉันไม่ต้องพูดว่า "ฉันบอกนายแล้ว" เลยด้วยซ้ำ

นอกจากนี้...

มีบางอย่างที่นายกับฉันต้องจัดการเดี๋ยวนี้

และฉันคงรู้สึกไม่ดี ถ้าได้เปรียบแบบนี้

สิ่งที่เราต้องทำคือเคลียร์อะไรกันเล็กน้อย

เอาล่ะ อย่าคิดทำอะไรแผลงๆ นะ

ไบน์เดอร์ทำใจรับได้ยาก

กับการเห็นนายอาละวาดที่นั่น

- ไอ้บัดซบ! - หมัดนั้นสำหรับเขา

และนั่นสำหรับเป้าหมายของฉันในหมู่บ้าน ที่นายเปิดโปงไป...

และทำสถิติฉันเสีย

และนั่น...

แค่ให้แน่ใจว่านายต้องโดนซะบ้าง

รู้ไหม นายเกือบยิงโดนฉันนะ เดรก

กระสุนพวกนั้นพุ่งเฉียดหัวฉันไปนิดเดียว

ฉันคงโชคดีมั้ง เดานะ ส่วนนายก็ซวย ไม่งั้นคงไม่อยู่ที่นี่หรอก

นายไม่ยิงหรอก นายไม่ยิงหรอก...

นายไม่ยิงหรอกใช่ไหม นายไม่ยิงฉันใช่ไหมล่ะ

นายจะยิงฉันไหมเนี่ย

นายมันไม่สนห่าอะไรเลย!

นายมันไม่สนห่าอะไรเลย!

เราฆ่ากันเอง

นายไม่...

เชี่ยเอ๊ย!

ฉันขอโทษ!

ไม่มีใครสนห่าอะไรทั้งนั้น!

ครั้งแรกที่ฉันฆ่า

ฉันตามเป้าหมายมาสองอาทิตย์ก่อนลงมือ

พวกเขาบอกนายว่า นายจะอ้วก หรืออะไรทำนองนั้น หรือฝันร้าย

หรือจะสับสนในใจ

นั่นคือสิ่งที่พวกเขาพูดกัน

พวกเขายังบอกอีกว่า วิธีเดียวที่จะกำจัดมันไปได้ คือฆ่าอีก

แต่แบบนั้นมันดูถูกกันชัดๆ

ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย

เป้าหมายที่ฉันจัดการ คนที่ฉันฆ่า พวกเขาเป็นทหาร

เราขึ้นสังเวียนสู้ และฉันชนะ

พระเจ้าเข้าใจสิ่งนั้นดี

ไอ้เวร เล่นกันทีเผลอนะ

นายได้ยินสิ่งที่ฉันพูดไหม

ผู้คนชอบความจริง แต่...

ไม่ชอบที่จะได้เห็นสิ่งต่างๆ อย่างที่มันเป็น

พวกเขาอยากเถียงกันเรื่องการตีความ แต่ไม่ใช่สิ่งที่เป็นความจริง

ในภาษา ไม่มีศีลธรรมใดๆ

นายจะใช้คำปั้นแต่งอะไรก็ได้

นายพูดบ้าอะไรเนี่ย

ทั้งหมดที่นายทำบนนี้ มีแค่นี้เหรอ

- พูดกับตัวเอง - ฉันพูดกับนายต่างหาก ร้อยโท

ควรฟังให้ดีนะ

ฉันขอกลับไปนอนล่ะ

ก็ได้

นายจะไปรู้อะไรล่ะ

นายเป็นพวกทหารรับจ้าง

ฉันเป็นนาวิกฯ โว้ย

นายอาจเริ่มต้นด้วยการเป็นนาวิกฯ

แต่นายจบลงด้วยการเป็นทหารรับจ้าง

ถ้าฉันตอบตกลงล่ะ

ตกลงอะไร

ตกลงจะเข้าร่วมกับนาย

นายจะบอกฉันว่าอะไร นายยังไม่ได้บอกฉันเลย

- ตอบตกลงก่อน - ถ้าฉันตอบตกลงล่ะ

นายวางแผนอะไร

นายไม่รู้เลยใช่ไหม

สิ่งที่นายทำข้างบนนี้ ที่นายไปฆ่านักธุรกิจ

นายลากตัวเองเข้าสู่ปัญหานะ

เราจะเป็นเหมือนนักแม่นปืนดีซีรึเปล่า

หาจุดซุ่มยิงจากท้ายรถสักที่ ยิงแม่ที่พาลูกๆ ไปเตะบอล

หมอนั่นไม่มีจินตนาการเลย

มีอาชญากรตัวเอ้ตั้งเยอะในดีซี

แต่เขากลับไปไล่ฆ่าคนบริสุทธิ์น่ะเหรอ

นายวางแผนมาจนทะลุแล้วสินะ

แล้วเราจะแตกต่างกับเขายังไง

ฉันพนันว่าเขาก็มีแผนเหมือนกัน

ฉันพนันว่าเขาวางแผนทุกอย่างไว้ดิบดี

แต่ท้ายที่สุด เขาก็แค่ไอ้บ้าถือปืนที่ยิงแม่น

เขาเป็นทหารผ่านศึกเช่นกัน

ประเทศอื่นจะทำให้คนเป็นแบบนี้ไหม

นายพูดถูก มันทำให้นายเป็นแบบนี้

รากเหง้าปัญหาทั้งหมดของมนุษย์คือ ความไม่สามารถ...

ที่จะนั่งเงียบๆ อยู่คนเดียวในห้องได้

ให้ตายสิ พวกแม่นปืนอย่างนายนี่พิลึกชะมัด

แต่ก็นะ สิ่งที่อาจเป็นปัญหาจริงๆ คือเรายังสร้างห้องว่างพวกนี้ขึ้นมา

นายนี่มันเพี้ยนโคตรๆ

ไบน์เดอร์ เพื่อนของฉัน

เขารับมือกับสิ่งที่เห็นไม่ไหว

เป่าสมองตัวเองกระจุย ในคืนที่เขากลับไปจอร์เจีย

แต่เขาไม่ได้ฆ่าแค่ตัวเอง

เขาฆ่าเมีย ลูกสองคน แล้วค่อยฆ่าตัวเอง

อะไรถึงทำให้คนทำแบบนั้นได้

นายอาจจะเห็นคำสุ่มๆ เต็มไปหมด

แต่ถ้ามองเข้าไปใกล้ๆ นายจะเห็นรูปแบบ

ทุกอย่างมีรูปแบบหมด

- ฉันยังไม่เห็นเลย - ฉันก็ยังไม่เห็นเหมือนกัน

แต่นั่นคือเหตุผลของทั้งหมดนี้ มันมีรูปแบบอยู่

นั่นคืออะไร

นั่นเหรอ เพื่อน นั่นคือรูฆ่า

มีชนพื้นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้

เผ่าเมมเบรย์ เผ่าช่างปั้นหม้อ

ปั้นหม้อที่สวยที่สุด สมบูรณ์แบบที่สุด

แต่ก่อนที่พวกเขาจะตาย พวกเขาจะฆ่าหม้อ

เจาะรูตรงกลางหม้อแต่ละใบ

รูจะปลดปล่อยวิญญาณของดินเหนียว เพื่อที่มันจะได้ตามพวกเขาไปโลกหน้าได้

ฆ่าหม้อตัวเองเหรอ

สำหรับฉันมันดูเหมือน นายวาดวงกลมขนาดใหญ่บนกระดาษ

วงกลมนั่น ที่ว่างตรงนั้น รูนั่น มันคือปริศนา

นั่นคือที่ที่อยู่ตรงนั้น ก่อนที่จะมีคำต่างๆ

นั่นคือที่ที่พวกมันจากมา

นั่นคือที่ที่พวกมันไป

มันคือที่ที่ทุกอย่างหลุดออกมา

มันคือที่ที่นายกับฉันจะไป เมื่อเราทำงานเสร็จ

รูฆ่า

นายจะได้ชมวิวคืนนี้

♪ แม่ครับ แม่ครับ ทำไมถึงไม่เห็น ♪

♪ ว่ากองทัพนี้ทำอะไรกับผม ♪

♪ จับผมนั่งเก้าอี้ตัดผม ♪

♪ ฉับ ฉับ และผมก็ไม่มีผม ♪

♪ ถ้าผมตายในสนามรบ ♪

♪ ถ้าผมตายในสนามรบ ♪

♪ เอาศพใส่โลงแล้วพากลับบ้านที ♪

♪ เอาศพใส่โลงแล้วพากลับบ้านที ♪

♪ จับฉันใส่ชุดสีน้ำเงิน ♪

♪ จับฉันใส่ชุดสีน้ำเงิน ♪

♪ หวีผมและขัดรองเท้า ♪

♪ หวีผมและขัดรองเท้า ♪

♪ ติดเหรียญไว้บนอกผม ♪

♪ ติดเหรียญไว้บนอกผม ♪

♪ บอกแม่ทีว่าผมทำดีที่สุดแล้ว ♪

♪ บอกแม่ทีว่าผมทำดีที่สุดแล้ว ♪

♪ แม่ แม่ครับ อย่าร้องไห้ ♪

♪ แม่ แม่ครับ อย่าร้องไห้ ♪

♪ คำขวัญนาวิกคือสู้หรือตาย ♪

♪ คำขวัญนาวิกคือสู้หรือตาย ♪

- ♪ พูดซ้าย ขวา ซ้าย ♪ - ♪ ซ้าย ขวา ซ้าย ♪

- ♪ ซ้าย ขวา ซ้าย ♪ - ♪ ซ้าย ขวา ซ้าย ♪

- ♪ ต่ำ ขวา ซ้าย ♪ - ♪ ต่ำ ขวา ซ้าย ♪

- ♪ ซ้าย ขวา ต่ำ ♪ - ♪ ซ้าย ขวา ต่ำ ♪

ฉันรู้ว่านายยังไม่กล้าพอ

ฉันบอกนายแล้วว่าฉันจะไม่ฆ่านาย

นึกว่านายแค่หลอกให้ฉันตายใจ

มีดเป็นแค่ของลองใจ ฉันว่าแล้ว ฉันว่าแล้ว

นั่นเป็นการทดสอบ

นายทำได้ดี นายทำได้

ฉันจะไปรู้ได้ไงว่านายจะพูดแบบนั้น

ความจริงก็คือ นายไม่มีทางเลือก อะไรมากหรอกในการฆ่าฉัน

นายรู้ใช่ไหม

ฉันคิดไปเอง หรือว่านั่นคือสิ่งที่นายต้องการ

ถ้านายกลับไปมือเปล่า พวกมันจะฆ่านายอยู่ดี

แต่ให้ตายสิ บางทีไม่ว่ายังไง พวกมันก็จะฆ่านายอยู่แล้ว

ประเด็นคือ...

ฉันจะไม่กลับไปมือเปล่า

ฉันจะไม่ฆ่านายจริงๆ แต่...

มันแย่กว่านั้น

ฉันต้องการหลักฐานว่า ฉันฆ่านายจริงๆ

โทษทีนะ คาร์เตอร์

ไม่มีทางอื่นแล้ว

นายเคยหายตัวไปแล้ว

นายออกไปข้างนอกทำไม

นี่คือที่ที่นายอยากอยู่

มันไม่ใช่ความผิดนาย...เดรก

นายจำเป็นต้องทำ

บอกฉันทีว่านายจะหายตัวไป

บอกฉันว่านายจะไม่ฆ่าคนอีก

ฉันยกโทษให้นาย

[หกเดือนต่อมา]

เราอยู่นอกเมืองแบกแดด และด้วยเหตุผลบางอย่าง

หญิงแก่ๆ ที่เดินมาตามฟุตบาท ดึงความสนใจของผมไป

และผมจับตาดู ก็อย่างที่เราพูดกัน เกี่ยวกับระเบิดแสวงเครื่อง

คุณจะรู้สึกถึงบางอย่าง คุณรู้ว่าบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น

ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น

และผมก็รู้สึกแบบนั้น ตอนที่ผมกำลังดูผู้หญิงแก่คนนี้

และมีบางอย่างที่ไม่ปกติ

แล้วเธอก็เอื้อมลงไป

และเธอก็...เอื้อมลงไป

มันดูเหมือนว่าเธอ กำลังจะจับชายเสื้อคลุมของเธอ

และเธอก็ถลกมันขึ้นมา ก่อนจะอึข้างถนน แล้วผมก็แบบ...

ผมไม่ใช่คนเดิมอีกเลยหลังจากนั้น

ทุกครั้งที่ผมเห็นหญิงแก่ ผมจะภาวนาว่า...ได้โปรด เดี๋ยวก่อน!

เราคุยแต่เรื่องไม่ดีๆ มาเยอะแล้ว

แต่มิตรภาพ รู้ไหม การมีเพื่อนๆ

และทหารคนอื่นๆ เป็นครอบครัวของคุณ

และการที่มีคนเหล่านี้คอยสนับสนุน

มันมากกว่าที่พวกคุณจะนึกฝัน

นั่นคือหนึ่งในสิ่งที่ผมคิดถึง เกี่ยวกับการเป็นทหาร

เราจะสานสัมพันธ์ต่อไป เพราะปัญหาที่นำเรามาอยู่ร่วมกัน

ผมไม่เคยมีความเชื่อมโยง กับพวกเขาในแบบที่ว่า

การเป็นทหารคือความเชื่อมโยงนั้น

และความผูกผันที่เรามีในตอนนั้น และการสนับสนุนที่เรารู้สึก

และมอบพลังให้กับเราได้หายไปแล้ว

เราอยู่ตัวคนเดียวแล้ว

ครั้งแรกที่ผมออกรบ กันดาฮาร์...

ผมขี้แตกรดกางเกง

ฉี่แตก ขี้แตก ตลอดทั้งงาน

ยิงแม่งมั่วไปหมด กลัวหัวหด

ตัวมีแต่อึ

รู้ไหม สิ่งที่คนเกณฑ์ทหารไม่บอกคุณ

สิ่งที่พวกเขาไม่อยากให้คุณรู้

คุณต้องสละศักดิ์ศรีไปมาก เพื่อทำสิ่งที่เราทำ

พวกคุณอาจคิดว่าตัวเองกล้าหาญ แต่เมื่อคุณอยู่ในดงกระสุน

จนกว่าจะอยู่ ณ จุดนั้น คุณไม่มีทางรู้ว่าคุณกล้าแค่ไหน

คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย

แต่มันเป็นประสบการณ์ ที่สนุกที่สุดที่คุณเคยได้รับ

ผมไม่ยอมแลกมันกับสิ่งอื่น

นายเคยไม่อยู่ติดรถบ้างไหม

ก็ตอนที่มาที่นี่ครับ

มีสาวบ้างไหม

ไม่มีครับ ท่าน

นายคิดว่าสองสิ่งนี้เชื่อมโยงกันไหม

อาจจะครับ

คืนนี้พูดเปิดใจได้ดีนะ

- ขอบคุณครับ - ไม่ ฉันพูดจริงๆ

ผมรู้ครับ ผมรู้

รู้สึกดีใช่ไหม

อาจจะ

- ครับ รู้สึกดีเลย - เอาล่ะ

ประเด็นของการเปิดอกคุย

- ในที่สุดนายก็เปิดปาก... - เฮ้ เฮ้ พอได้แล้วครับ

ถ้าคุณยังอยากคุยต่อ ผมจะปล่อยมิเตอร์ไหลแล้วนะ

คุณต้องการอะไร คำสารภาพคนขับแท็กซี่เหรอ

แล้วนายมาพูดให้ฉันสนใจทำไม ไม่คิดว่าฉันมีอย่างอื่นต้องทำเหรอ

ไปเลยนะ

[เรดิโอ แคป]

เป็นไงบ้าง 902

- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - เออ

เติมน้ำมันให้ฉันที

ฉันจะบอกอะไรที่นาย ยังไม่รู้ได้อีกบ้างไหม เพื่อน

มีการผสมคำใดๆ ที่จะทำให้นายประหลาดใจได้อีกบ้าง

ถ้าฉันทำแบบนั้นไป แล้วนายจะเชื่อฉันไหม

มีคนแวะมาที่นี่เมื่อวันก่อน ตามหานายและทิ้งนี่เอาไว้ให้

เขาบอกว่าเป็นเพื่อนนาย

- เพื่อนของผมเหรอ - ใช่

ฉันได้รับแรงบันดาลใจ จากนิทานเกี่ยวกับความเหงาของนาย

ได้รับแรงบันดาลใจมากพอ ที่จะไปหาคำตอบด้วยตัวเอง

จึงไม่น่าแปลกเลยที่จะบอกนายว่า ฉันเหงาแค่ไหน

ฉันไม่มีปัญหาอะไรเลยที่จะบอกนาย

[ซาวอย ทาเวิร์น บิสโตร]

ฉันจะบอกนายเหมือนกันว่า ฉันกลัวแค่ไหนในคืนแรก

[ทหารผ่านศึกไร้บ้าน]

การที่ความกลัวเป็นสิ่งเดียว ที่นายเห็นในเมืองตอนกลางคืน

การตะโกนร้อง สิ่งสกปรก

ความหิวโหย

คนขี้โกง

ความกระหายเลือด

โรคที่กองทัพไหนก็ทำลายไม่ได้

เงาต่างๆ...แต่นายรู้ดีใช่ไหม

วิธีที่พวกมันบดบังแสง

วิธีที่มันกลืนกินความดีในโลกนี้ไป

และเมื่อพวกมันเสร็จธุระ

ก็ไม่มีอะไรเหลือ นอกจากความมืดมิดของมัน

บดบังแสงทั้งหมด

ดับไฟไป

ดึงความสนใจมาที่พวกมัน

นายไม่อยากต้องตัดสินใจ เรื่องแบบนี้หรอก

แต่ฉันก็อยู่ตรงนี้... ทำเสียแผนหมดทุกอย่าง

นายคงเข้าใจว่านี่ เป็นทางเลือกเดียวที่ฉันมี

นี่คือภาระหน้าที่ของฉัน

นี่คือพระเจ้าของฉัน ที่ฉันโกรธแค้น

และนาย อะไรนะที่นายเคยบอก

เราเป็นแค่เบี้ยเหรอ

นายพูดถูก

แต่เบี้ยทำให้ชนะสงคราม

จงแบกภาระนี้ต่อไป ร้อยโท

จบสงครามนี้ซะ

เปิดใจของนาย

กลับมาที่บ้าน และหาตัวฉัน

เร็วเข้าสิท่าน รับสายๆ รับสาย

รับสาย

บ้าเอ๊ย!

ทำไมคุณถึงมีปืน แซม

ไม่มีอะไรครับ

- คุณเจอปัญหาอีกรึเปล่า - ผมไม่มีเวลาทำความสะอาด

คุณจะเอาไปโยนทิ้งหรือว่าเอาไปบริจาคก็ได้

แซม คุณพูดเรื่องอะไร คุณทำอะไรน่ะ

ถ้ามีใครมา บอกว่าผมไปแล้ว คุณไม่รู้ว่าผมไปไหน ผมแค่ไปแล้ว

ฉันจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น ไม่เป็นไรนะ คุณอยู่กับฉันได้

ไม่เป็นไรหรอก

ผมต้องไปแล้ว

ขอบคุณครับ

ไปอยู่ในห้องน้ำ แล้วเงียบซะ

- เดี๋ยวนี้ - ไปเร็วครับ ผมไม่เป็นไร

ร้อยโทเดรก...

เราต้องคุยกันยาวเลย

- ผมผิดหวังมาก - ไม่ใช่เราทุกคนเหรอ

เดรกผู้เป็นตำนานของบริษัทเรา

คือเครื่องจักรสังหาร ที่เลือดเย็นและไร้ปราณี

แต่ตอนนี้ เดรก เมื่อดูภาพรวมแล้ว

นายเป็นแค่คนธรรมดา ขี้ขลาดด้วยซ้ำ

เขาจะกลายเป็นแบบนี้ถ้าไม่มีการชี้นำที่ดี

เราเคยชี้นำนายแล้ว

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแกเป็นใคร

ฉันคงประหลาดใจนะ ถ้าฉันไม่รู้ว่านายออกจากบริษัทเรา

เพื่อไปอยู่ใต้สะพาน

แล้วขับรถส่งพวกขี้เมา กับอีตัวเพื่อหาเศษเงิน

ฉันแน่ใจว่านายก็คงพอหาเลี้ยงตัวได้

นั่นแหละคือประเด็น

นี่คือคุณสแตนฟอร์ด ฮัลล์ เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท

และฉันมาที่นี่เพราะได้ยินว่าปีเตอร์ เครบบ์ส ผู้บริหารของฉันเพิ่งถูกฆาตกรรม

และฉันถือว่านายต้องรับผิดชอบเรื่องนั้น

เครบบ์สก็แค่อีกคนนึง

ใช่ อีกคนนึง

นายเป็นขอทานข้างถนนใช่ไหม

เราให้โอกาสนายเป็นครั้งที่สองใช่ไหม

นายเอาหูมาให้เป็นหลักฐาน เดรก สำหรับภารกิจของนาย

แล้วมันเกิดอะไรขึ้น

ฉันบอกแกไม่ได้

โกหกฉันมาสิ คุณเดรก

บอกฉันว่าทั้งหมดนี้ เป็นแค่สิ่งที่ฉันคิดไปเอง

เมื่อฉันโทรหาเครบบ์ส มือขวาของฉัน

เขาจะรับสายเหมือนเดิม เพราะเขายังมีชีวิตอยู่ดี

นายบอกฉันแบบนั้นได้ไหม

- นายบอกไม่ได้ใช่ไหมล่ะ - แกต้องการอะไร

- นายต้องบอกฉันมาว่าคาร์เตอร์อยู่ไหน - บอกไม่ได้

เครบบ์สเอาเงินให้นาย ซึ่งก็คือเงินของฉัน

และฉันอยากเห็นผลตอบแทน

นายได้เจอคาร์เตอร์รึเปล่า ได้ตามหาเขาไหม

หรือพวกนายสองคน ไปอึ๊บกันข้างนอกนั่น

เป็นเพราะอย่างนั้นเหรอ

ฉันรู้ว่าเขาอยู่ไหน ฉันฆ่าเขาเองกับมือ

ฉันไม่คิดว่างั้นว่ะ

ไปเอายางมา

ทำไมนายไม่บอกล่ะว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น

ฉันไม่อยากเกี่ยวข้องอะไรกับแก

- เขาอยู่ไหน - ฉันจะไม่ฆ่าใครให้แกทั้งนั้น

นั่นแหละคือปัญหา

มันสายไปแล้ว เดรก

ใช่แล้ว มันสายไปแล้ว

ไปเอาแกลลอนมา

ไอ้พวกบ้าเอ๊ย ไม่นะ!

พวกแกบ้าไปแล้วเหรอไง!

เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมมากเลย เดรก

นายคงจำได้ใช่ไหมล่ะ

เวรกรรมมันกัดไม่ปล่อยจริงๆ

ฉันคิดว่าทุกคนก็รู้ดีอยู่แล้ว

นายหนีมันไม่พ้น

มันจะตามติดนายไปทุกที่

ดูท่าฉันจะลืมอุปกรณ์สำคัญที่สุดไปนะ

เอาล่ะ คุณเดรก นี่เป็นครั้งสุดท้ายนะ

เราต้องการรู้ว่าคาร์เตอร์อยู่ไหน และนายต้องบอกเรา

ฉันไม่บอกห่าอะไรแกทั้งนั้น

น่าเสียดายที่เราคุยกันไม่รู้เรื่องนะ

ฉันไม่ใช่สัตว์ป่า ร้อยโท

แกคือคนถัดไป

จริงๆ นะ

ดูที่กระเป๋าเสื้อฉัน มันอยู่ในนั้นหมดเลย

ไม่นึกเลยว่ามือปืนของเรา จะภาษาสละสลวยขนาดนี้

เขาอยู่ที่หอระวังไฟป่า

ที่เดิม

เขาอยากให้ฉันฆ่าเขา

ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไร ให้ฉันทำเถอะ

ไม่ใช่เพื่อแก

ฉันแค่ต้องแวะที่นึงก่อน

ห้านาที เดรก

ทั้งหมดที่ฉันจะบอกก็คือ พวกนายมีสิ่งต่างๆ ที่ต้องรับมือ

เพราะพวกนายหลบซ่อนตัวในบ้าน

และนายมาที่นี่เพื่อซ่อนตัว จะได้ไม่มีใครเห็น

และนายเข้ามาในนี้ แล้วบอกว่ารู้สึกเหมือนไม่มีตัวตน

ก็แน่ล่ะ

นั่นคือสิ่งที่พวกเราต้องคุยกันนะ

เฮ้

เกิดอะไรขึ้นกับนาย

เกิดอะไรขึ้นกับนาย มานี่ นั่งลงสิ

เฮ้ เดี๋ยว

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ นั่งลงก่อน

เกิดอะไรขึ้น

ใครทำแบบนี้กับนาย

- ใครทำแบบนี้กับนาย - ผมทำเอง ผมทำเอง

เอาล่ะ ทำไมนายไม่นั่งลงก่อนล่ะ

ผม...ผมอยู่ต่อไม่ได้

- นี่มันคืออะไร - น้องชายผม คุณจำได้ไหม

- ช่วยเอาให้เขาหน่อย - ได้เลย

ได้ เดี๋ยวฉันจัดการให้นะ

- นายช่วยนั่งก่อนได้ไหม - ผมนั่งไม่ได้

มีคนรอผมอยู่ข้างนอก

เดี๋ยว นายหมายความว่า คนที่ทำแบบนี้กับนายอยู่ข้างนอกเหรอ

พวกเขาอยู่ข้างนอกตอนนี้เหรอ

ไม่เป็นไรครับ พวกเขา จะช่วยแก้ไขสิ่งที่ผิด

- อย่ามาล้อเล่น เดรก... - ไม่เป็นไรครับ

ผมแค่อยากบอกว่าขอบคุณครับ

ขอบคุณที่อยู่ข้างๆ

ช่วยส่งมันไปให้น้องชายผมด้วยนะครับ

ได้ ฉันจะจัดการให้

เอาล่ะ ฉันจะทำให้ ในอีกประมาณห้านาที

ท่านครับ!

ท่าน

นี่มันอะไร

- พวกคุณต้องการอะไร - ท่านครับ

เอกชน เอกชน นายทำงานกับฝั่งเอกชนเหรอ

นายไม่ได้บอกฉันว่านายเป็นทหารรับจ้าง

- นั่นคือเรื่องทั้งหมดนั่นเหรอ - ท่านครับ

นายลืมบอกเรื่องนี้ไปนะ ไอ้เวร!

- ท่านครับ! - นายอยากสู้เพื่อบริษัทเหรอ

ไปเป็นบอดี้การ์ดไป! อย่ามายุ่งกับเขา

ผมพยายามไม่ยุ่งกับพวกเขาแล้ว ผมมีเรื่องที่ต้องสะสาง!

- นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาอยู่ที่นี่! - ก็ได้

ผมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขาอีก หลังจากนี้

สงครามจบไปแล้ว ใช่ไหมครับ ท่าน

สงครามจบไปแล้ว

ไม่!

โอเค โอเค

- เดรก - มีอะไร

ฉันรู้ว่านายจะมา

นายเป็นเพื่อนฉัน

ไปตายซะ คาร์เตอร์ นายเกือบทำฉันโดนฆ่า

ฉันรู้ว่าฉันจะได้เจอนายอีก

หันมา

ให้ตายสิ หันมา ฉันจะไม่ยิงนายจากข้างหลัง

ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ

ครั้งหน้าจะดีกว่านี้

ทั้งหมดนี้จะหายไป

ทิ้งเรื่องนี้ไว้เบื้องหลัง

แบบนั้นมันดีกว่า

นายรู้จักความรู้สึกนั้นไหม

ความรู้สึกที่ทุกอย่างมันชัดเจน

ฉันเห็นมันแล้ว ฉันเห็นทุกอย่างแล้ว

หมดเวลาพูดแล้ว คาร์เตอร์

ไม่มีคำชม ไม่มีการกล่าวโทษ

ไม่กล่าวโทษ ร้อยโท! นี่แหละ

นี่คือทั้งหมดที่เหลืออยู่ และมันก็ไม่เป็นไรเลย

ไม่เป็นไรแล้ว

มันถึงเวลาแล้ว

ความต่อเนื่องระหว่างชีวิต กับความตายอยู่ตรงไหน

เราจะร้องเรียนได้ที่ไหน หากมันเปลี่ยนผ่านอย่างไม่ราบรื่น

เราจะเรียกหาใคร ยามที่เราพร้อมกลับไปแล้ว

เรียกชื่อฉัน ยามที่ฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว

พูดหนึ่งครั้ง เพื่อกาลให้เวลาจดจำได้

อย่าปล่อยให้ฉันตายไปโดยไม่มีใครจำ

บอกให้ใครก็ได้รู้ว่า นายรู้จักฉัน

[จ่าสิบตรีเจอร์รี่ เบลล์ จูเนียร์ - กองทัพอากาศ]

[จ่าสิบโทเคลลี่ เดวิส - กองทัพบก]

[สิบเอกเดวิด เฟสเก้ - เสนารักษ์กองทัพบก]

[ร้อยโทฟอร์เรส ฮอลดอล์ฟฟ์ - หน่วยนาวิกโยธิน]

[สิบตรีฌอน กูดเอิร์ล - หน่วยนาวิกโยธิน]

[พลทหารอากาศคริสโตเฟอร์ จี ฮิวจ์ส - กองทัพอากาศ]

[จ่าอากาศเอกโดนัลด์ วินเซนต์ คอบบ์ส - กองทัพอากาศ]

[สิบเอกไบรอัน ไซฟ์เคส - กองทัพอากาศ]

[พลทหารโจชัว เฟรเซียร์ - กองทัพอากาศ]

[และสิบโทเบนจาบิน ไรท์ - หน่วยนาวิกโยธิน]

บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย