Original subtitles

(ตระกูลแห่งมังกร)

"เร็วเข้า ทางนี้"

"มาเร็วเข้า"

ข้าจะฆ่ามัน ฆ่ามันให้หมด

พวกกบฏ พวกชั่ว มันบังอาจโจมตีข้า

- ฝ่าบาทๆ - ข้าเป็นกษัตริย์

ขอรับๆ

- ข้าเป็นกษัตริย์ - ขอรับ ได้โปรดเถอะ ฝ่าบาท

พวกกบฏ ไอ้พวกชั่ว

พ่นไฟจากฟากฟ้า

นี่คือสงคราม ข้าประกาศสงคราม

ข้าประกาศสงคราม

ปิดประตูเมืองหมดแล้ว

กำลังเร่งค้นหา

ต้องได้ตัวคนร้ายแน่

เจ้าจะต้องไม่หวั่นไหวเพราะเรื่องนี้

การกระทำนี้...

- เรื่องหลาน... - หลานตายไปแล้ว

เขาไม่เจ็บปวดแล้ว

แต่ที่พวกมันทำกับลูกสาวข้า...

ใช่

และพวกมันต้องชดใช้

- ใครกันล่ะ - ใครก็ตามที่เป็นคนลงมือ

หรือสั่งให้ลงมือ

แล้วถ้าคนที่ทำ ไม่ใช่คนที่ต้องประณามล่ะ

ทวยเทพลงทัณฑ์เรา ลงทัณฑ์ข้า

เพราะบาปใดกัน

ฟังพ่อนะลูกรัก

เราเศร้าโศกกันได้เต็มที่ แต่ว่า...

เรื่องนี้อาจยังนำมาซึ่งสิ่งดีได้

แล้วสมาชิกสภาหายหัวไปไหนหมด ตอนที่มือสังหารมาคุกคามกษัตริย์

- ทรงถูกคุกคามด้วยเหรอขอรับ - ข้าอาจโดนก็ได้

ลูกชายข้าคือผู้สืบทอดของข้า

ลูกข้าคือรัชทายาทสืบบัลลังก์เหล็ก

แล้วเจ้าไปอยู่ไหน

ลอร์ดบัญชาการหน่วยราชองครักษ์

ข้าไปนอน หลังสั่งการเวรกลางคืนแล้วขอรับ

ไปนอน

ไปนอน

แทนที่จะมาคอยคุ้มกัน ครอบครัวอันศักดิ์สิทธิ์ของข้า

นี่หาใช่เวลามากล่าวโทษ โดยไร้เหตุผล ฝ่าบาท

ไม่ช้าเราต้องรู้ตัวคนทำแน่

คนทำเหรอ คนอะไร

ยังต้องสงสัยอีกเหรอ ว่าใครเป็นคนทำน่ะ

ใครจะทำล่ะ นอกจากนังราชินีสารเลวนั่น

นังบัดซบอวดดีแห่งดราก้อนสโตน

นางนั่งอยู่ตรงข้ามอ่าวโน่น ตรงที่นางหัวเราะเยาะข้า

นางกำลังหัวเราะเยาะข้า

ท่านอยากให้เราไว้ชีวิตนาง

ขออภัยฝ่าบาท

ท่านลอร์ด องครักษ์คุมตัวชายคนนึงมา

ชายที่ถูกจับเป็นคนที่เรารู้จัก

อยู่หน่วยผ้าคลุมทอง ขึ้นชื่อว่านิสัยโหดเหี้ยม

จับได้ตอนมันหนีออกประตูทวยเทพ

ศีรษะเด็ก อยู่ในถุง

ข้าจะฆ่ามันเอง

เราควรเค้นข้อมูลจากไอ้ชาติชั่วนั่น ให้ได้มากที่สุด

ข้าวางใจในฝีมือด้านนี้ของเจ้า ลอร์ดลาริส

ตรวจสอบเข้าไป เคร่งระเบียบกันเข้าไป

เรารู้ตัวศัตรูแล้ว

กษัตริย์อาจมีศัตรูมากกว่าหนึ่ง ฝ่าบาท

เราควรสืบให้แน่ว่า นี่เป็นฝีมือพี่สาวพระองค์

หรือว่ามีอสรพิษลอบสร้างรัง อยู่ใกล้เรายิ่งกว่า

ก็จริงของเจ้านะ ไอเอิร์นร็อด

อาจเป็นใครก็ได้

อาจเป็นคนไหนในห้องนี้ก็ย่อมได้

ลอร์ดแจสเปอร์พูดถูกแล้ว

ในแง่หนึ่ง เราต้องหาความจริง ของเหตุการณ์ และ...

หาว่าคนในวังหลวงจะมีภัยอยู่ไหม

แต่แน่ล่ะว่าอีกแง่...

มันก็ไม่สำคัญ

ท่านตั้งใจจะโทษเรนีร่า

บอกทั้งดินแดนว่านางเป็นคนทำ

ข้าจะไม่ให้ใครรู้เรื่องทั้งนั้น เราถูกเล่นงานในกำแพงวังของเรา

บนเตียงของเราเอง ข้าจะไม่ยอมถูกมองว่าอ่อนแอ

เจ้าถูกมองว่าอ่อนแอไปแล้ว เอก้อน

ให้ตายสิวะ

ไม่

รีบร้อนจัดงานครองราชย์ มังกรหนีออกจากบ่อ

ผู้คนเห็นเป็นลางบอกเหตุ

พวกเขาพากันซุบซิบกันว่า เรนีร่าอาจควรเป็นราชินี

ท่านเลยจะให้นางเป็นปีศาจร้าย

ผู้สังหารเด็กตัวน้อย

ข้าจะทำยิ่งกว่านั้น

จัดขบวนแห่ศพให้พวกเขาได้เห็นเด็ก

ให้พวกเขาได้เห็นการกระทำ ของนางจอมแอบอ้างสืบบัลลังก์

ท่านพ่อ

- กษัตริย์ - ไม่

ข้าไม่ยอมให้ลากศพลูกชายของข้า

ไปตามถนนเหมือนกับศพหมา

ไม่ได้ลาก แต่ให้เกียรติ

คุ้มกันไปยังดราก้อนพิต

เพื่อทำการเผาศพ เยี่ยงเจ้าชายทาร์แกเรี่ยน

- ฝ่าบาท - ไม่

อย่าให้ใครพูดได้ว่าข้าไม่เศร้า

เจเฮริสเป็นเหลนของข้า ข้ารักเขา

ข้าจะไม่ให้เขาตายเปล่าเด็ดขาด

พวกที่ให้คำมั่นต่อเรนีร่า

จะยังหนุนนางอยู่รึ เมื่อรู้ถึงความต่ำช้าของนาง

หรือจะไม่อยากตัดขาดจากนาง

ตอนนี้เจเฮริสจะช่วยเรา ได้ยิ่งกว่าอัศวินพันคนในการศึก

จะทรงได้รบแน่ ฝ่าบาท

ถ้าหากทรงรอเพียงอึดใจ

อาจเพิ่มกำลังพลได้เท่าตัว

ท่านแม่

หัตถ์ราชา เลือกทางลำบากให้เรา ลูกรัก

แต่มันอาจเป็นทางที่ถูกต้อง

ให้กลุ่มนางชีไร้เสียง เตรียมเจ้าชายสู่การเดินทางสุดท้าย

และจัดให้องค์ราชินีมารดาเขา

พร้อมด้วยสมเด็จพระพันปีหลวง ประทับขบวนตามหลัง

ไม่ ข้าไม่อยากให้คนรุมจับจ้อง

ทั้งดินแดนต้องเห็น ความโศกเศร้าของราชวงศ์

ความโศกเศร้า สื่อผ่านผู้มีใจอ่อนโยนได้ชัดที่สุด

ทุกคนคงเห็นด้วยว่า เราต้องละเว้นองค์กษัตริย์ไว้

จะมีขบวนแห่ศพให้เจเฮริส

พวกนั้นขอให้เรา นั่งรถม้าตามหลังศพเขา

ข้าไม่อยากไป

แม่ก็ไม่อยาก

แต่เวลาเกิดเรื่องแบบนี้

ทำร้ายกษัตริย์เท่ากับทำร้ายดินแดน

เมื่อปวงชนร่วมเศร้า พวกเขาจะใกล้ชิดเรา

ข้าไม่อยากใกล้ชิด

ข้าไม่รู้จักพวกเขา

บางครั้งเราก็ต้องแสร้งทำ

ทำไม

เราคือตัวแทนแห่งบัลลังก์ เรามีหน้าที่

เฮเลน่า ที่เจ้าเห็น เมื่อคืนตอนเข้ามาห้องแม่...

นี่สำหรับลูกชายข้า

ข้าถูกจ้างวาน โดยเดม่อน ทาร์แกเรี่ยน

เขาจ่ายเรามาครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งรับตอนงานเสร็จ

เรานี่ใคร

เจ้าคนจับหนู ในวังนี้ ว่าจ้างมันมา

ข้าไม่รู้ชื่อจริงมัน

จงดูการกระทำ ของเรนีร่า ทาร์แกเรี่ยน

จอมแอบอ้างสืบบัลลังก์

มือสังหารญาติ

ผู้ก่อมลทินแก่เด็กไร้เดียงสา

จงดูการกระทำ ของเรนีร่า ผู้เหี้ยมโหด

ท่านจะทารุณข้าไหม

ไม่

แต่ข้ายืนยันแทนฝ่าบาทไม่ได้

จงดูการกระทำ ของเรนีร่า ทาร์แกเรี่ยน

ราชินี

จอมแอบอ้างสืบบัลลังก์

มือสังหารญาติ

ผู้ก่อมลทินแก่เด็กไร้เดียงสา

"องค์ราชินี"

เกิดอะไรขึ้น

"องค์ราชินี"

- เกิดอะไรขึ้น - อย่าขวางทางสิ

กันพวกเขาไว้ดีๆ กันพวกเขาไว้

"องค์ราชินี"

- "ราชินี" - "ราชินี"

- "ราชินี" - "ราชินี"

- "ราชินี" - "ราชินี"

- ไม่เป็นไร เฮเลน่า - "องค์ราชินี"

- เฮเลน่า - "ราชินีเฮเลน่า"

- ดัน ดัน - "ราชินีเฮเลน่า"

"ดัน"

ต้องสาปแช่งเรนีร่า จอมปีศาจ

ยังไม่แน่ชัดว่าวังหลวง ถูกบุกรุกเข้าไปได้ยังไง

ศีรษะเด็กถูกตัดจนขาดออกจากร่าง

คนหลายพันได้เห็นขบวนแห่

และพวกเขากล่าวหาว่า ข้ามีส่วนในเรื่องนี้

ดูจะเป็นเช่นนั้น

มีการส่งสาส์นในทำนองนั้นออกไป ทั่วทั้งดินแดน

ฝั่งเราเองก็ต้องส่งสาส์น ไปปฏิเสธคำกล่าวหาชั่วช้านี่

ข้าจะจัดการทันที

แต่ข้าไม่แน่ใจ ว่ามันจะถูกรับไว้ด้วยใจจริง

และต้องเพิ่มองครักษ์เท่าตัว ทั้งที่นี่และดริฟต์มาร์ก

ต้องมีการแก้แค้นแบบทันควันแน่

- และข้าจะไม่... - จัดการแล้วขอรับฝ่าบาท

ให้ข้าเอาเวอร์แม็กซ์บินเถอะ

เรนิสต้องเฝ้ากัลเล็ต

ข้าคอยดูการเคลื่อนไหว จากคิงส์แลนดิ้งได้

ไม่

ต้องทูลว่าสถานะของเรา เสียหายเหลือคณานับ

ในยามที่เรา ต้องการความภักดีอย่างที่สุด

แต่มันเป็นความเท็จ

ว่าข้าที่เสียลูกไป

จะสร้างความเจ็บปวดขนาดนั้น

ให้เฮเลน่าได้ลงคอ

นางไม่รู้เรื่อง

การตายของเจ้าชายลูเซริส สะเทือนขวัญ ทั้งยังดูหมิ่น

แม่ซึ่งเจ็บปวดก็อาจ...

บรรเทาทุกข์ ด้วยการแก้แค้นเป็นธรรมดา

นี่ท่านจะบอกเหรอ เซอร์อัลเฟร็ด

ว่าความโศกเศร้า ผลักดันให้ข้าสั่งตัดหัวเด็กน่ะ

ข้าเพียงคิดว่าบางที สิ่งที่กระทำโดยวู่วาม...

ระวังคำด้วย

ท่านได้ส่งมือสังหาร ไปฆ่าเด็กถึงบนเตียงหรือเปล่า

- ข้าส่งแรงอาฆาตของราชินีไป - ท่านบอกอะไร "แรงอาฆาต"

ท่านพูดอะไรกับมัน เดม่อน

ให้เด็กนอนตาย และข้าถูกกล่าวหาว่าฆ่าเขาเหรอ

มิซาเรียเป็นคนออกอุบาย และหาคนให้ข้า

ตอนที่สั่งข้าพูดอย่างชัดเจน เอม่อนด์

น้องชายเอก้อนผู้ชิงบัลลังก์

- ข้ารับผิดชอบความผิดพลาดไม่ได้ - รับผิดชอบไม่ได้งั้นเหรอ

หากหาเอม่อนด์ไม่พบ ท่านสั่งให้ทำยังไง

ข้าไม่ได้พูดอะไร เกี่ยวกับเด็กเล็กเลยสักนิดเดียว

ท่านบอกว่ามีเป้าหมาย จะให้ไฮทาวเวอร์หลั่งเลือด

ถ้าไม่ใช่เอม่อนด์ จะใครก็ได้ใช่ไหม

- ไม่ - ท่านสร้างแผลให้ข้า

บั่นทอนสิทธิ์ในบัลลังก์ของข้า ความสามารถรวมทัพของข้า

สถานะข้าในสภาของข้าเอง

ข้าบอกว่าเปล่า

ข้าไม่เชื่อหรอก

สุดท้ายก็มาถึงจุดนี้จนได้

ข้าไว้ใจท่านไม่ได้

ข้าไม่เคยไว้ใจท่านเต็มที่

แม้ข้าจะอยากแค่ไหน บังคับใจแค่ไหน

แต่ข้าเห็นแล้วว่า ท่านไม่มีใจให้ใครทั้งนั้น

ตอนที่ข้ายังเด็ก ข้ามองว่ามันเป็นความท้าทาย

แต่ตอนนี้ข้าโตแล้ว ข้าเจอเรื่องท้าทายพอแล้ว

- ข้ารับใช้เจ้าอย่างสัตย์ซื่อ - งั้นเหรอ

หรือว่าท่านใช้ข้า

เป็นเครื่องมือไขว่คว้าสิทธิ์สืบทอด ที่ท่านถูกขโมยไปกันแน่

ตอนเซอร์เออร์ริกนำมงกุฎมาให้

ข้ามิใช่คนสวมมัน ให้เจ้าเองหรอกเหรอ

ใช่ แต่ก่อนหน้านั้น

ท่านพยายามจะไปนำสภาศึก

ขณะที่ข้าคลอดลำพัง ในห้องนอนของข้า แล้วหลังจากนั้น

ตอนข้าเห็นสมควร ที่จะใคร่ครวญข้อตกลงที่ศัตรูเสนอให้

โง่สิ้นดีที่จะยอมสละบัลลังก์พี่ชายข้า เพราะคำลวงกบฏ

- ของอ็อตโต้ ไฮทาวเวอร์ - บัลลังก์ข้า เดม่อน

ของข้า

ข้าคิดว่าท่านใช้คำข้ามาเป็นข้ออ้าง

เพื่อแก้แค้นให้ตัวเอง

เพื่อปลดปล่อยด้านมืด ที่ท่านซ่อนไว้ดุจดังดาบในฝัก

- เจ้ามองข้าเป็นปีศาจร้าย - ข้าไม่รู้ต้องมองแบบไหน

ไม่รู้ท่านเป็นใคร หรือรับใช้ใครกันแน่

ข้ามัน... แม้แต่ตอนนี้ ข้าไม่ได้กำลังจะไปฮาร์เรนฮัล

เพื่อรวบรวมกองทัพ ในนามเจ้าเหรอ เรนีร่า

เจ้า

ท่านยอมรับข้าเป็นราชินีและผู้นำไหม

หรือท่านยังยึดติด กับสิ่งที่คิดว่าเสียไปอยู่

สิ่งที่ข้าคิดว่าเสียเหรอ

ท่านไม่ได้สูญเสีย แต่ท่านทิ้งมันเอง

เพราะว่าท่านคิดถึง เพียงแค่ความรุ่งโรจน์ของตัวเอง

ไม่สนแม้พ่อข้าจะเศร้า...

- พ่อเจ้าเป็นไอ้ขี้ขลาด... - และต้องการท่าน

ที่รู้ว่าข้าเป็นลูกชายที่แข็งแกร่งกว่า

ว่าข้าเป็นผู้นำและเขากลัว จะถูกเปรียบว่าด้อยกว่าข้า

- ท่านมองพี่ชายท่านแบบนั้นเหรอ - เจ้ารู้จักเขาดีกว่าข้า

ที่โตมากับเขางั้นเหรอ

เจ้าเชื่อว่าเขาให้เจ้าสืบทอด เพราะเจ้าเปี่ยมปัญญา

เพราะเจ้าทรงธรรมงั้นเหรอ

- กล้าดียังไง - หรือเขาแค่ใช้เจ้าเป็นเครื่องมือ

เพื่อลดทอนศักดิ์ศรีของข้า เพราะว่าเขาหวาดกลัวข้า

เพราะเขารู้ว่ามรดกของเจ้า จะไม่มีวันเด่นเกินเขาเหมือนของข้า

เขาไม่ได้หวาดกลัวท่านเลย เดม่อน

เขาไม่อาจไว้ใจท่าน

- เหมือนที่ข้าก็ไม่อาจไว้ใจท่าน - เขามันโง่

ที่ใฝ่หาความยิ่งใหญ่ แต่ไม่กล้าเข่นฆ่าให้ได้มา

และเจ้าเองก็จะพบชะตาเดียวกัน

ท่านปลิดชีพเด็กน้อย

มันเป็นความผิดพลาด

น่าสมเพชนัก

ท่านพ่อ

ทรงเรียกข้าเข้าเฝ้าเหรอเพคะ

เมื่อถึงรุ่งเช้า

ให้นำมูนแดนเซอร์ ออกไปเฝ้าจับตาคิงส์แลนดิ้ง

ข้าต้องรู้ก้าวต่อไปของพวกเขา

ข้าจะระแวดระวัง

ข้าต้องพึ่งเจ้า เบล่า

บินให้สูง ทิ้งระยะห่างด้วย

เราจะทำพลาดอีกไม่ได้แล้ว

ท่านพ่อล่ะ

เขาต้องไปตามทางตัวเอง

ขอทางด้วยขอรับ

ท่านได้บอกใครไหม

ทรงเห็นข้าเป็นใคร

ผู้ใฝ่หาการอภัยบาป

สิ่งที่ข้าทำอภัยไม่ได้

นั่นอะไร

น่าจะได้มาจากเมื่อวานขอรับ

เส้นทางขบวนมีแต่โคลน เดี๋ยวข้าจะรีบเปลี่ยน

เปลี่ยนเดี๋ยวนี้

คืนนี้ล้ามาก เซอร์คริสตัน ข้ายังไม่ได้กินอะไรเลย ขอข้า...

เจ้าต่อต้านอำนาจข้าเหรอ เซอร์อาร์ริก

เปล่าขอรับ

ผ้าคลุมขาว ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์

ความภักดีของเรา

ราชองครักษ์คือหน่วยศักดิ์สิทธิ์

เจ้าจะทำลายเกียรติช้านานของเรา ง่ายๆ งั้นเหรอ

ข้าผิดไปแล้ว ท่านลอร์ด

ข้าจะไปแก้ความผิด

เจ้าอยู่ไหนตอนเจเฮริสถูกฆ่า

กับกษัตริย์เอก้อน

และไม่ได้อยู่ในที่พักส่วนพระองค์ ที่เจ้าอาจป้องกันเหตุได้

ฝ่าบาทประสงค์จะรับรองพระสหาย ในท้องพระโรง

แต่หากเจ้าคิดไปดูชั้นบน...

ท่านล่ะอยู่ไหน ลอร์ดบัญชาการ

แล้วทำไมราชินีเฮเลน่า ถึงไร้ผู้พิทักษ์ถือสัตย์

หลังรับตำแหน่ง พระนางควรต้อง...

น้องชายเจ้าเป็นหัวขโมย และเป็นกบฏต่อราชวงศ์

ท่านรู้ดีว่าข้าเจ็บปวด

เราจะรู้ได้ยังไงว่า เจ้าไม่ได้แอบคิดแบบเดียวกับเขา

ข้าประณามเขาต่อหน้ากษัตริย์

เราเคยเป็นสองคนหนึ่งวิญญาณก็จริง

แต่หากคิดเหมือนเขา ข้าคงหนีไปพร้อมเขาแล้ว

ตอนแรกน้องชายเจ้าหักหลังเรา

จากนั้นเจ้าชายน้อย

ก็ถูกสังหารตอนเจ้าอยู่เวร

ท่านบ้าไปแล้ว ท่านจะคิดว่าข้าทำไม่ได้...

ข้าคิดอะไรมันก็ไม่เกี่ยวหรอก

เจ้านำความเสื่อมเสียมาสู่หน่วยเรา

เจ้าก็ต้องกู้ชื่อให้เรา

ข้าต้องทำยังไง

เจ้าต้องไปดราก้อนสโตน

แล้วปลิดชีพเรนีร่า ในปราสาทของนางเอง

แบบที่นางคิดจะทำกับเอม่อนด์

เราจะแก้แค้นเจ้าหญิง ด้วยวิธีเหี้ยมของนางเอง

คนเดียวเหรอ

ความกล้าหดหายหรือยังไง เซอร์อาร์ริก

ความกล้าไม่สำคัญหรอก

ปราสาทนั้นคุ้มกันแน่นหนามาก ยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้

ข้าจะเข้ายังไง

แฝดเจ้ารับใช้อยู่ที่นั่น ตามประสงค์ราชินีแอบอ้าง

คนจะคิดว่าเจ้าเป็นเขา หากเจ้าแนบเนียน

เราให้สัตย์จะรับใช้อย่างซื่อตรง

มิใช่ใช้เล่ห์หลอกลวง

กำจัดผู้แอบอ้างซะ

แล้วเจ้าจะยุติสงครามได้ ก่อนที่มันจะเริ่ม

- หากใครเห็นเราอยู่ใกล้... - ก็อย่าให้เป็นเช่นนั้น

- ท่านจะส่งข้าไปตาย - หรือไปคว้าชัย

และชื่อเสียง

เจ้าจะไปไหม

หรือข้าต้องกังขา ความภักดีของเจ้าต่อกษัตริย์

ตามบัญชาขอรับ

ท่านลอร์ด

เจ้าพลาดมื้อค่ำ

ข้าไม่หิวน่ะ

คงไม่มีใครหิวเลย

เหลือที่ว่างเยอะมาก

เจ้ารู้ไหมเขาไปไหน

ฮาร์เรนฮัล คิดว่านะ

บางครั้งข้าก็คิดว่าเกลียดเขา

มันยาก กับพ่อน่ะ

เจ้าจำอะไรเรื่องลุงข้าได้บ้าง

เขาสอนพวกเราจับปลา

และร้องเพลงชาวทะเล

เขาชื่นชอบเค้กมาก

แล้ว...

เซอร์ฮาร์วิน สตรองล่ะ

เขาใจดีนะ ดุดันด้วย

คนเรียกเขา "เบร๊กโบน"

เขาน่าจะรักเรา

แน่อยู่แล้ว

ข้าคิดถึงลุค

เดม่อนส่งพวกมันมาฆ่าข้า

แต่ข้าไม่อยู่

ท่านอยู่กับข้า

ที่จริงข้าภูมิใจ

ที่เขาเห็นข้าเป็นศัตรูตัวร้าย

และที่เขา พยายามจะสังหารข้าตอนหลับ

เขาหวาดกลัวข้า

ก็สมควรที่จะกลัว

เด็กน้อยเติบโตเป็นชายหนุ่มแล้ว

ไม่ ยังก่อน

ข้าเศร้าใจเรื่องที่เกิดกับลุคนะ

แต่วันนั้นข้าบันดาลโทสะ

ข้าเสียใจเรื่องนั้น

ข้าดีใจที่ได้ยิน

พวกเขาเคยชอบล้อข้า

เพราะข้าแตกต่าง

ข้าจะขอเตือนเพียงว่า ยามที่พวกเจ้าชายเกิดโทสะ

ผู้รับกรรมมักเป็นคนอื่น

สามัญชน

เช่นข้า

"นางเป็นไง"

ก็เหมือนเดิม

ของที่ตลาดร่อยหรอ ตั้งแต่ปิดล้อมทะเล

เมืองยังไม่ขาดอาหารตอนนี้แน่

ก็คงไม่ แต่ผู้คนหวาดกลัวกัน

คนมีเงินพากันกักตุนเต็มที่

ข้าเดินสองชั่วโมง กว่าจะหาไก่มาต้มได้

แถมจ่ายมากกว่าที่ควรตั้งสามเท่า

เห็นแก่ตัวกันเสียจริง

ข้าว่าใครไม่ได้หรอก ที่ทำเรื่องที่ข้าจะทำหากทำได้

ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะตุนอาหารเต็มที่ แล้วปล่อยให้เด็กหิวนะ

โชคดีที่เราไม่มีเงินพอจะพิสูจน์

กษัตริย์รับปากจะให้เงินช่วยเหลือ

บอกไหมว่าเมื่อไหร่

ข้ากลัว ฮิว

การผจญภัยยิ่งใหญ่ ไม่ได้ช่วยให้เจ้าดูดีขึ้นเลยแฮะ

ดีใจที่เจอ หลังห่างหายกันหลายเดือน น้องชาย

ข้าคิดถึงเจ้า

- ฆ่าโจรสลัดไปเยอะไหม - เยอะกว่าเจ้าแน่ล่ะ

ตลกแล้ว เจ้าจะต้องเสียใจ ตอนต้องกินมื้อค่ำคนเดียว

ข้าเสียใจแล้วเนี่ย

ข้ากินบิสกิตแข็งๆ จนฟันหักแล้ว แอดดัม

บอกทีเถอะว่า เจ้าทำสตูแพะหม้อโตเอาไว้ที่บ้าน

เจ้าโชคดีแล้ว

ในหลายแง่เลยล่ะ

ได้ยินว่าลอร์ดคอร์ลิสชื่นชม เรื่องที่เจ้าช่วยเหลือเขาด้วยนี่

- ใช่แล้ว - เจ้าจะไปกับเขาไหม

ตอนที่เรือเขาซ่อมเสร็จ

ข้าเป็นหนึ่งในช่างต่อเรือเป็นสิบ ที่ถูกเรียกจากฮัลล์

ให้รีบมาดูแลกองเรือเจ้าโดยด่วน

เขาไม่ได้เสนอ

ข้าเองก็ไม่อยากให้เสนอ บอกตามตรง

อย่าโง่ไปหน่อยเลย อาลิน

ร่วมทัพอสรพิษทะเล คือทางสร้างความมั่งคั่ง

หากได้โอกาสเช่นนั้น ข้าจะรีบคว้าไว้เลย

เพราะว่าเจ้ายังไม่เห็นสิ่งที่ข้าเห็น

สงครามกำลังก่อตัว แอดดัม สงครามจริง

เป็นอีกโอกาสหนึ่ง ที่เจ้าจะได้สร้างชื่อเสียง

- ย้ำให้เขาเห็นคุณค่าเจ้า - ข้าไม่ต้องการการยกย่อง

แต่เขาเป็นหนี้เจ้านะ เป็นหนี้เรา

สตูใส่แคร์รอตด้วยไหม

เงียบเช่นนี้ข้าไม่วางใจ

เดม่อนไปในตอนที่เรา ต้องการให้เขานำฝีพาย

การภักดีไม่ใช่สิ่งที่เขาพึงใจ

ไม่ว่าจะไปไหน เขาก็ต้องการจะเป็นนายตัวเอง

แต่เขาเป็นพระสวามี

แต่เขาไม่ใช่กษัตริย์นะ

ข้าก็ไม่ใช่ แต่ข้ารับได้

ข้าเองก็เคยเกือบจะได้สวมมงกุฎ มันเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ยากนัก

ตอนนี้วิเซริสตายแล้ว และทุกสิทธิ์ล้วนน่ากังขา

ไม่คิดว่าเดม่อนจะท้าทายใช่ไหม

ไม่ขนาดนั้น

แต่เขาก็ยอม ให้นางสั่งไม่ได้เหมือนกัน

น่าเศร้า

แต่บางครั้ง ข้าก็รู้สึกว่ามันสนุกดีออกนะ

เชื่อตามคำเขาไปก่อนแล้วกัน

ถ้าเขายึดฮาร์เรนฮัลได้ ทุกอย่างอาจได้รับการอภัย

ในระหว่างนี้ ข้ายังอยู่

เมลีย์สด้วย

เราจะไม่ปล่อยให้ราชินีเพลี่ยงพล้ำ

นางมิซาเรียขอรับ ฝ่าบาท

เจ้ารู้เรื่องเมื่อวาน ในคิงส์แลนดิ้งใช่ไหม

เพคะ

บอกมาว่า เจ้ามีบทบาทยังไงในเรื่องนี้

ข้าไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย

ข้ารู้ว่าเจ้าพัวพันกับผู้ชิงบัลลังก์

เจ้าช่วยพวกนั้น ปฏิเสธสิทธิ์โดยกำเนิดของข้า

ข้าหาประโยชน์ จากสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

และตอนนี้ข้าเสียใจ

แน่อยู่แล้ว

เจ้าเป็นใคร

นักโทษไงเพคะ

ข้าบอกเดม่อนไปสองชื่อ

ทั้งหมดมีเพียงแค่เท่านั้น แล้วข้าก็ไม่ได้อยากทำถึงขั้นนั้น

เขาบอกว่ามันเป็นค่าอิสรภาพ

เขาพูดอีกอย่างเหรอเพคะ

เขาไปแล้ว

นานแค่ไหน

สัปดาห์นึง หรือตลอดกาล ข้าก็ไม่รู้

เขาชอบทำเช่นนั้น

ใช่ไหมล่ะ

ทรงจำข้าได้แล้วสินะ

เขาบอกว่าจะแต่งกับเจ้า

บอกว่าเจ้าตั้งท้องลูกเขา

ไม่ใช่ทุกคนที่ตลกกับเรื่องล้อเล่นนั่น

ตอนนี้ก็เหมือนเขาจะทำอีกแล้ว รับปากมั่นเหมาะแล้วก็...

- แอบหนีไป - เจ้าค้าขายความลับภายในเร้ดคีป

เจ้ามีเครือข่ายซ่อนเร้น อยู่ทั่วคิงส์แลนดิ้งและตอนนี้

ในยามที่ศัตรูของข้า ตั้งท่าเตรียมจะโจมตีข้า

ตอนนี้ข้าทำอะไรไม่ได้ นอกจากขอ ให้ทรงเคารพคำพูดพระสวามี

ปล่อยเจ้าไป ข้าไม่ได้ประโยชน์

อย่างดีสุด ข้าจะเสียตัวช่วยบรรลุเป้าหมาย

แย่สุด เจ้าก็หักหลังข้าอย่างร้ายกาจ

ข้าไม่มีความคิด อยากหักหลังฝ่าบาทเลย

ก็แค่ลมปาก

ข้าถูกพามาเวสเทอรอสแบบตัวเปล่า

ข้าทำงานรับใช้ ข้าขโมย

ข้าขายเรือนร่างแลกเงินกับขนมปัง

แล้วข้าก็ฟัง

ข้าเก็บรวบรวมความลับ

ข้าทำให้ตัวเองมีค่าต่อชายผู้มีอำนาจ

ข้าค่อยๆ สร้างตัวทีละน้อย

มีที่อยู่ มีครอบครัว

มีบ้าน

แล้วพวกมันก็เผาทิ้งจนเหี้ยน

ใครทำ

พวกไฮทาวเวอร์ ข้าคิดได้เพียงเท่านั้น

หัตถ์ราชา ดูไม่พอใจตอนข้าเผยเขี้ยวเล็บ

แต่ว่าข้าขอบคุณเขานะ

นานเลยทีเดียวที่ข้าตั้งเป้าหมาย ว่าจะเป็นบุคคลสำคัญ

แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่า นั่นเป็นความต้องการของเด็ก

เดม่อน

อ็อตโต้ ไฮทาวเวอร์

ไม่ได้ต่างอะไรกันเลย

พวกเขาไม่มีวันยอมรับข้า

ข้าเป็นนางโลมเช่นเดิมเสียยังดีกว่า

แผลเป็นนั่นได้มายังไง

ไม่...

ลูกชายข้า

- พวกนี้ใคร - คนจับหนู

ที่กษัตริย์ว่าจ้าง

ทำอะไรผิด

เจ้าทำอะไร

พวกคนจับหนู

ข้าสั่งแขวนคอน่ะ

ไอ้สวะที่ฆ่าลูกข้า สารภาพว่ามีคนร่วมมือ

มันชี้ชัดไม่ได้ว่าเป็นคนไหนกันแน่

- ก็เลย... - เจ้าโง่

ระวังคำพูดต่อกษัตริย์ด้วย ท่านลอร์ด

กษัตริย์เป็นหลานชายข้า และหลานชายข้าเป็นคนโง่

แย่เสียยิ่งกว่าคนโง่ เขาปลิดชีวิตคนบริสุทธิ์

และคนผิดหนึ่งคน

แล้วเอาไปแขวนที่กำแพงเมือง ให้ชาวบ้านเห็นกันทั่ว

กล้าวางแผนล้มกษัตริย์ ข้าจะเอาคืนให้หนักกว่าร้อยเท่า

พวกเขาเป็นพ่อ เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นลูกชาย

ตอนนี้บรรดาลูกเมียพวกเขา พากันร่ำไห้หน้าประตูวัง

คอยสาปแช่งนามเจ้า

ด้วยเลือดของลูกเจ้า เราซื้อใจพวกเขาได้

ด้วยน้ำตาของแม่เจ้า

พวกเรายอมสละอย่างขมขื่น เพื่อสู้ความอดอยากที่จะมาถึง

แต่เจ้ากลับโยนมันทิ้ง

ทั้งที่ตาทำให้มากมาย

สะเพร่า

ไม่ได้ความ

แสนเอาแต่ใจ

อย่างน้อยข้าก็ลงมือทำ

ข้าไม่ได้ตอบโต้ ภัยต่อราชวงศ์ด้วย... อะไรนะ

การร่ำไห้ ร้องขอความเห็นใจจากหญิงขายปลา

- ข้าจะไม่ให้ใครมองว่าอ่อนแอ - แม้แต่ตอนนี้

ข่าวการกระทำอันโหดเหี้ยม ของเรนีร่า ก็ยังแพร่ทั่วดินแดน

ตระกูลใหญ่พากันลังเล

พวกเขาจะต้องมาอยู่ฝั่งเรา อย่างแน่นอน

ข้าต้องการให้เลือดสาด ไม่ใช่น้ำหมึก

เราต้องลงมือ

เซอร์คริสตัน โคลเขาลงมือแล้ว

แล้วเซอร์...

คริสตัน โคลลงมือยังไง

เขาส่งเซอร์อาร์ริกไปสังหารเรนีร่า

คนเดียวเหรอ

เขาแสร้งเป็นแฝดตัวเอง หลักแหลมมาก

ทวยเทพโปรดเมตตา

ถึงเวลาที่ราชินีชั่วต้องชดใช้

แล้วเจ้าก็เห็นด้วยกับ...

แผนพิเรนทร์นี่ โดยไม่มาปรึกษาตา

หรือสภาเลยเหรอ

แทนที่จะพิเคราะห์ไตร่ตรอง เจ้ากลับแสดงความคะนอง

ซ้ำยังด้อยค่าเรา ในสายตาของฝ่ายศัตรู

ไร้ความรอบคอบ เหลวไหลนัก

ไม่คิดถึงพ่อของเจ้าบ้างเลยเหรอ

ความ...

อดทนของเขา ความรอบคอบของเขา

ความมีเกียรติของเขา

ช่างเกียรติบ้านั่น

ข้าอยากแก้แค้น

พ่อข้าตายไปแล้ว

ใช่แล้ว

เช่นนั้นเราถึงยิ่งน่าสังเวชไงล่ะ

เขาพูดถูกแล้วเรื่องเจ้า

เขาให้ข้าเป็นกษัตริย์

เจ้าคิดเช่นนั้นเหรอ

ปลดตราออกซะ เซอร์อ็อตโต้

ท่านเป็นหัตถ์ของพ่อข้า

ไม่ใช่ข้า

ปลดออกซะ

เจ้าไม่กล้าหรอก

ข้ากล้าแล้ว

แล้วมันก็เร้าใจมากด้วย

ไอ้เจ้าเด็กโอหัง

เจ้าคิดว่าตัวเองฉลาด

แต่หากไร้หัตถ์ที่แข็งแกร่ง อยู่ข้างกาย...

คอยชี้นำ

เอาไปให้โคล

ฝ่าบาท

ก็นะ

เวลานี้เจ้าพิสูจน์แล้วว่าตัวเองมีค่า ยิ่งกว่าผู้เฒ่าร้อยคน

หัตถ์ใหม่ของข้าจะเป็นกำปั้นเหล็ก

แล้วเจ้าจะเสียใจ

เอาให้เขาไป

ท่านถูกปลดแล้ว

"ข้าไม่รู้ว่าไว้ใจเจ้าไหม"

และข้ารู้สึกว่า เจ้ายังมีความอันตรายอยู่

แต่ข้าจะรักษาคำมั่นตระกูล หากเจ้าบอกว่าเขารับปากแล้ว

เจ้าไปได้

ฝ่าบาท

มีเรือเวลาเรี่ยนอยู่ที่ท่าเรือ มุ่งหน้าไปมีร์ผ่านทางเพนทอส

ข้าจะให้คนเปิดทางให้เจ้า

ข้าไม่ได้อ่อนหัด ถึงขั้นปล่อยเจ้าไปตามใจ

คือข้า...

เป็นพระกรุณา

เซอร์เออร์ริก มิซาเรียจะไปแล้ว

ให้นางไปเก็บข้าวของ

หาคนพาไป และจองที่ในเรือคอร์วินให้นางด้วย

ขอรับ

รอเดี๋ยว

เซอร์เออร์ริก

- นึกว่าอยู่ข้างใน - ไม่ระแวดระวังซะเลย

ศัตรูอยู่รอบกาย สหาย

เอนกายสักหน่อยเถอะ ฝ่าบาท

ขอบใจ เอลินด้า

เซอร์เออร์ริก

วันนี้มันแปลกเสียจริง

ข้าไม่ง่วงเลย เดี๋ยวข้าอยู่เวรคืนนี้ให้เอง

คืนนี้ฝ่าบาทต้องบรรทมนะเพคะ ข้าจะไปขอยาจากเมสเตอร์มาให้

เช่นนั้นอาจดีที่สุด

ขอบใจ เอลินด้า

เซอร์เออร์ริก

โปรดเชื่อเถอะ ข้าไร้ทางเลือก

หมายความว่าไง

พี่ชาย

อย่าทำเลย

ข้าขอร้อง

เจ้านั่นแหละที่ทรยศข้า

วิ่ง เอลินด้า ไปตามเซอร์ลอเรนต์มา

- ฝ่าบาท - เซอร์ลอเรนต์

ฝ่าบาท มากับข้า

คนไหนเออร์ริก

เราเกิดมาพร้อมกัน

เจ้าแยกเราจากกัน

ข้ายังรักเจ้าอยู่ น้องชาย

ฝ่าบาท

เออร์ริก

โปรดอภัย

อย่า ไม่...

มันเป็นความโง่เขลา และหยิ่งยโส

เจ้ารู้ดีเช่นเดียวกับที่พ่อรู้ ว่าเอก้อนต้องมีคนคอยควบคุม

รวมทั้งเซอร์คริสตันด้วย หากสองคนนี้อยู่ด้วยกัน

เซอร์คริสตันไม่ควบคุมอารมณ์

แต่ความภักดีของเขาไม่อาจกังขา หากเกิดศึกขึ้น

เขาทำให้เกิดแน่แล้ว

เขายังเด็กและไร้ความรู้ ศรัทธาแต่ในการใช้อาวุธ

เขาไม่มีวิสัยทัศน์

ไม่มีทั้งคู่

ตอนนี้พวกเขา ไม่ได้หวังประโยชน์ต่อดินแดน

แต่หวังเพียงความพอใจไร้ค่า ของการแก้แค้น

เอก้อนน่ะยังดัดได้อยู่

ที่เขาไร้สติก็เพราะลูกเขาตาย

พ่ออยู่นี่ไม่ได้

พ่อถูกขับออกจากสภา

พ่อเห็นแผนการของเราผิดพลาด และพ่อจะกลับไปโอลด์ทาวน์

ไฮทาวเวอร์ยังมีกำลังพล

และเจ้ามีลูกชายอีกคนที่นั่น ที่จะยอมรับฟังคำสั่งบ้าง

แดรอนอาจจะยังช่วยเราได้ ในอีกไม่กี่สัปดาห์

ไปไฮการ์เด้นแทนเถอะ

เราต้องจัดการกับพวกไทเรลล์ ผู้ชูธงพวกเขาเริ่มลังเล

ระหว่างนี้ข้าจะเรียกสติเขาให้

เขาจะเย็นลง ท่านอาจยังกลับมาทัน

เด็กๆ ก็เหมือนนกยูง

เอาแต่แผดร้องรำแพนขน

แต่เรายังคว้าชัยและสร้างสันติได้อยู่

พ่อยังคงเชื่อมั่น

ตราบใดที่เราสองคนมั่นคง

ข้ามีบาป

พ่อไม่ต้องการที่จะรับรู้