Original subtitles

Το ομόσπονδο δικαστήριο του Ντιτρόιτ

των Γουέδερμεν για το σχεδιασμό βομβιστικών επιθέσεων

σε δημόσια κτίρια στις περιοχές του Σικάγο, του Ντιτρόιτ

της Νέας Υόρκης και του Μπέρκλευ (Καλιφόρνια).

Οι Γουέδερμεν είναι το στρατιωτικό σκέλος

των «Φοιτητών για μια Δημοκρατική Κοινωνία».

Μόνο ένας από τους δεκατρείς είναι τώρα υπό κράτηση.

Στις 7:30πμ, ο ραδιοφωνικός σταθμός KPFK έλαβε ένα τηλεφώνημα

από μία γυναίκα η οποία αυτοπροσδιορίστηκε

ως μέλος των Weather Underground.

Θα διαβάσω μια διακήρυξη κατάστασης πολέμου.

Αυτή είναι η πρώτη ανακοίνωση των Weathermen Underground.

Οι νέοι ξέρουν σε ποιο στρατόπεδο βρίσκονται.

Η επανάσταση επηρεάζει τις ζωές όλων μας.

Οι μη κανονικοί είναι επαναστάτες

και οι επαναστάτες είναι μη κανονικοί.

Αν θέλετε να μας βρείτε, εδώ είμαστε.

Σε κάθε φυλή, κοινότητα, φοιτητική εστία,

αγρόκτημα, δωμάτιο φίλου, κοινόβιο

εκεί όπου οι νέοι κάνουν έρωτα, καπνίζουν χόρτο

και γεμίζουν όπλα.

Οι φυγάδες της αμερικανικής δικαιοσύνης είναι ελεύθεροι.

Μέσα στις επόμενες 14 μέρες,

θα επιτεθούμε στα σύμβολα και τους θεσμούς

της αμερικανικής αδικίας.

Η εξουσία ανήκει στους νέους και στους μαύρους της χώρας.

Πρέπει να αγωνιστούμε.

Θα χτίσουμε μια ισχυρή βάση

και μια μέρα θα γκρεμίσουμε

τα καθάρματα που ελέγχουν τα πάντα.

To FBI ισχυρίζεται ότι η οργάνωση Weather Underground,

που ανέλαβε την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση,

είναι η ίδια ριζοσπαστική ομάδα που είναι υπεύθυνη για την έκρηξη

στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ το 1971

και στο Πεντάγωνο το 1972.

Όμως, οι αξιωματούχοι δεν ξέρουν πολλά για την οργάνωση,

για την οποία υποθέτουμε ότι αριθμεί από 20 έως 30 μέλη.

Ονομάζομαι Μπερναντίν Ντόρν και ήμουν μέλος των Weather Underground

από το ξεκίνημά τους, από το 1970 έως το 1980.

Ήμουν στην παρανομία για 11 χρόνια.

Δεν έχει κανένα νόημα να στρατεύεσαι στη μη βία

εν μέσω της πιο βίαιης κοινωνίας που έχει υπάρξει στην ιστορία.

Δεν υποστηρίζω τη μη βία με κανέναν τρόπο.

Τώρα είμαι καθηγητής σ' ένα πανεπιστήμιο

και οι φοιτητές μου αναφέρουν κάποιες φορές τον πόλεμο στο Βιετνάμ

και με ρωτούν αν είχα εμπλακεί.

Κι εγώ τους απαντώ: είχα ιδρύσει μια οργάνωση

που στόχο είχε τη βίαιη ανατροπή

της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Και τότε οι φοιτητές μου με κοιτάζουν

σαν να έχω έρθει από άλλον πλανήτη.

Αυτό το σύστημα θα ανατραπεί.

Αυτό θα γίνει με αγώνα.

Αυτό σημαίνει ότι πολλοί λευκοί πρέπει να ρισκάρουν πολλά πράγματα

όταν τελικά βρεθούν στο πλευρό των μαύρων,

των Βιετναμέζων και των άλλων λαών του κόσμου

που έχουν ήδη αρχίσει να αγωνίζονται.

Δε σκοπεύω να σας πω πού ήμουν εκείνη τη μέρα ή πού έβαλα μια βόμβα

ή ότι «έκανα αυτό» ή ότι «έκαψα αυτό το αυτοκίνητο»

ή ότι «λήστεψα αυτή την τράπεζα».

Θέλω να πω, έγιναν ένοπλες ληστείες,

ληστείες με όπλα, τρομοκρατία, κ.λπ.

Ξέρετε, έγιναν πολλές παράνομες επιχειρήσεις.

Μπορώ να σας πω ότι τις κάναμε,

αλλά δεν πρόκειται να σας πω ποιες έκανα εγώ

ή ποιος έκανε τι,

γιατί απλά δεν μπορώ να το κάνω αυτό.

Ονομάζομαι Ντέιβιντ Γκίλμπερτ.

Βρίσκομαι στη φυλακή Κόμστοκ εκτίοντας ισόβια κάθειρξη.

Σε ό,τι αφορά τα λάθη που διαπράξαμε,

είμαι διατεθειμένος να δεχτώ τις συνέπειες

να πληρώσω το τίμημα.

Δεν έχω παραπονεθεί πολύ για την προσωπική μου κατάσταση.

Αλλά, αγωνιστήκαμε για έναν δίκαιο σκοπό;

Είχαμε κίνητρο;

Υπήρχε η ανάγκη να κάνουμε κάτι για την κατάσταση;

Ναι, υπήρχε.

Λευτεριά στους 21 Πάνθηρες.

Φυλακίστε τους πραγματικούς εγκληματίες.

Η εξουσία στο λαό.

Με 232 νεκρούς πεζοναύτες και 900 τραυματίες,

αυτή είναι μια απ' τις πιο βαριές εβδομάδες

του πολέμου στο Βιετνάμ.

Και δεν είναι μια βδομάδα. Έγιναν μόλις σε δύο μέρες.

Οι τελευταίες δύο μέρες, δύο απ' τις χειρότερες που γνώρισε το Βιετνάμ.

ΣΚΟΤΩΣΕ ΕΝΑΝ ΚΙΤΡΙΝΙΑΡΗ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η χώρα μας δολοφονούσε εκατομμύρια ανθρώπους.

Για την ακρίβεια, ο αριθμός κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 εκ. ανθρώπων.

Αυτή η συνειδητοποίηση

ήταν μεγαλύτερη από όσο αντέχαμε.

Δεν ξέραμε τι μπορούσαμε να κάνουμε.

Ήταν υπερβολικά σημαντικό,

ήταν γεγονός.

Κάθε στιγμή της ζωής μου από το 1965 έως το 1975

σκεφτόμουν συνέχεια ότι η χώρα μας επιτιθόταν στο Βιετνάμ.

Ακόμη κι αν ήμουν στο βουνό,

δεν μπορούσα παρά να σκέφτομαι τον πόλεμο στο Βιετνάμ.

Ακόμη κι αν βρισκόμουν υπό την επήρρεια LSD,

εξακολουθούσα να σκέφτομαι τον πόλεμο στο Βιετνάμ.

Ο αδερφός μου ήταν νεοσύλλεκτος,

έκανε τη στρατιωτική του θητεία,

επομένως δεν επρόκειτο για κάτι αφηρημένο.

Ηταν κάτι συγκεκριμένο

που μας επηρέαζε προσωπικά και άμεσα.

... μεγάλη αύξηση του αριθμού των νεκρών στρατιωτών...

στον πιο μακροχρόνιο πόλεμο της χώρας... 30.057.

Βλέποντας πραγματικά ότι ήταν αληθινοί άνθρωποι,

με μανάδες και πατεράδες και παιδιά και αδέρφια,

και ότι δολοφονούνταν, ακρωτηριάζονταν, καταστρέφονταν,

το να αντιταχθώ στον πόλεμο

έγινε κάτι το επείγον και άμεσο.

...150 νεκροί στη μάχη.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι θα συνεχίσω

με όλες μου τις δυνάμεις, με όλη μου την ενέργεια

και με όλες μου τις πράξεις να αντιτάσσομαι

σ' αυτόν τον αποτρόπαιο, σατανικό και άδικο πόλεμο

στο Βιετνάμ.

... Θα νικήσουμε...

... Θα νικήσουμε...

Οι πορείες στην Ουάσινγκτον

έφτασαν τους 500.000, το ένα εκατομμύριο,

και αυτό δεν πτόησε τις προσπάθειες των ΗΠΑ.

Τις ενέτεινε.

Όσο το μαζικό κίνημα

στις ΗΠΑ γινόταν όλο και πιο μεγάλο,

τα πράγματα γίνονταν χειρότερα.

Ο πόλεμος κλιμακωνόταν, οι φόνοι επίσης,

και όλα γίνονταν στο όνομά μας.

Το λογικό ήταν ότι θα κάναμε ό,τι έπρεπε να κάνουμε

προκειμένου να σταματήσουμε τον πόλεμο.

ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ

... Ηταν και εξακολουθεί να είναι

η αντίθεση στον πόλεμο του Βιετνάμ στα πανεπιστήμια

καθώς επίσης και στο έθνος.

Ωστόσο, σε καμία περίπτωση,

δεν θα επηρεαζόμουν με κανέναν τρόπο.

Κάναμε συλλογές υπογραφών, διαδηλώσεις, καθιστικές διαμαρτυρίες.

Γνώριζα ότι κινδύνευα να με χτυπήσουν στο κεφάλι, όπως και έγινε,

ότι κινδύνευα να πάω φυλακή, και όντως πήγα.

Για μένα, το ζήτημα ήταν τι έπρεπε να γίνει

για να σταματήσει η πολύ μεγαλύτερη βία που εξελισσόταν.

Όπως είπε ο πρόεδρος Κένεντι,

«Αυτοί που καθιστούν ανέφικτη την ειρηνική επανάσταση,

απλώς καθιστούν αναπόφευκτη τη βίαιη επανάσταση».

Δολοφονία του Δρ. Κίνγκ

Αυτό το έθνος βρίσκεται σε μια αναταραχή

που ίσως δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία μας.

Η φτώχεια δίπλα στον πλούτο,

ο διάχυτος ρατσισμός

και η σύγχυση που προκαλεί ένας παράξενος πόλεμος

είναι οι σπόροι της επανάστασης.

«Η επανάσταση ήρθε».

Η καλλιέργεια αυτών των σπόρων οδηγεί σε μια συμμαχία

αφιερωμένων επαναστατών

που δουλεύουν για να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες μας

με στόχο την ολική καταστροφή

του συστήματος διακυβέρνησης των ΗΠΑ όπως το γνωρίζουμε.

Αυτά τα ρατσιστικά γουρούνια της Γκεστάπο

πρέπει να σταματήσουν να βιαιοπραγούν ενάντια στην κοινότητά μας,

ειδάλλως θα πάρουμε τα όπλα και θα τους βγάλουμε έξω.

ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ

Αν κοιτάξετε στο παρελθόν, θα δείτε μια ομάδα τρελών νέων

να περιπλανιέται προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι «η επανάσταση έφτασε».

Μοιάζει εντελώς παράλογο και κατά κάποιο τρόπο ήταν πράγματι.

Όμως, εντασσόταν σε μια περίοδο επαναστάσεων σε όλο τον κόσμο.

ΙΑΠΩΝΙΑ

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΑΝΓΚΟΛΑ

ΚΙΝΑ

ΓΑΛΛΙΑ

Μου φαινόταν ότι μπαίναμε

σε μια φάση απίστευτης επαναστατικής εξέλιξης

και δεν ήθελα να τη χάσω.

Ήθελα να είμαι μέρος της.

ΜΕΞΙΚΟ

ΚΟΥΒΑ

Βρισκόμαστε σε μια επανάσταση.

Μην πεις ποτέ ότι πάμε προς μια επανάσταση.

Βρισκόμαστε μέσα σε μια επανάσταση.

Τώρα το ερώτημα είναι: ποιος θα νικήσει;

ΒΙΕΤΝΑΜ

ΚΟΝΓΚΟ

Προς το τέλος του 1968, είχα ήδη αποφασίσει πραγματικά

ότι θα δεσμευόμουν να πάρω μέρος

σ’ αυτό που πίστευα πως ήταν μια πολύ σοβαρή και διαρκής

εξέγερση, που είχε ως κίνητρο

όχι μόνο να σταματήσει τον πόλεμο

αλλά και να ανατρέψει το καπιταλιστικό σύστημα

και να βάλει στη θέση του κάτι πολύ πιο ανθρώπινο.

Οι Γουέδερμεν ήταν μια απ’ τις οργανώσεις

στις οποίες διασπάστηκε η στρατευμένη φοιτητική οργάνωση SDS

(Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία)

κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνδιάσκεψής της το 1969.

Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;

Ορίστε; Από το WGM.

Από το WGM; Εντάξει, αν δε σταματήσεις αμέσως τώρα να κινηματογραφείς,

δεν θα σε αφήσουμε να μπεις.

Είναι δημόσιο κτίριο.

Τον Ιούνιο του 1969, η οργάνωση

«Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία»

έκανε την ετήσια συνδιάσκεψή της στο Κολισέουμ, στο Σικάγο.

Μια από τους αρχηγούς των SDS, η Μπερναντίν Ντόρν

που αυτοπροσδιορίστηκε ως εθνική γραμματέας

δήλωσε ότι δεν θέλει όρνια μέσα στο χώρο,

εννοώντας ως όρνια τον Τύπο.

Πρέπει να εγγραφείτε όπως οι υπόλοιποι.

Πόσο θα κοστίσει;

Η εγγραφή κοστίζει 25 δολάρια για τον αστικό Τύπο

και την κανονική τιμή για τον παράνομο επαναστατικό Τύπο.

Και εσείς ως τι μιλάτε;

Το 1969, οι Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία

ήταν μια από τις πρωτοπόρες αντιπολεμικές οργανώσεις,

με περισσότερα από 100.000 μέλη στα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα.

Το SDS υποσχέθηκε να ενημερώνει τον Τύπο καθημερινά.

Η ετήσια συνδιάσκεψή της απασχολούσε τα εθνικά δελτία ειδήσεων.

Όμως δεν ήταν πάντα έτσι.

Έχοντας ιδρυθεί σε σχετική αφάνεια στις αρχές της δεκαετίας του ’60,

η SDS εμπνεόταν

από το αντιπολεμικό κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα.

ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ

Η SDS άλλαξε ριζικά μέσα στα επόμενα χρόνια.

Όσο εντεινόταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ,

οι φοιτητές γράφονταν στην SDS ανά χιλιάδες

και άρχισε να θεωρείται στα σοβαρά

μια εθνική οργάνωση.

Ωστόσο, παρά τη δύναμή της,

στη συνδιάσκεψη του 1969 στο Σικάγο

η SDS βρισκόταν σε κρίση.

Πολλά μέλη θεωρούσαν ότι τα πολλά χρόνια μη βίαιων διαμαρτυριών

έκαναν λίγα ή και τίποτα

για να σταματήσει ο πόλεμος και να αλλάξει η αμερικανική κοινωνία.

Ήταν σε απελπισία.

Και στο Κολισέουμ του Σικάγο, η οργάνωση αναλώθηκε

σε διαφωνίες και μάχες εξουσίας.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το βαθμό έλλειψης ενότητας,

φραξιονισμού και αναρχίας που υπάρχει

στο εσωτερικό των Φοιτητών για μια Δημοκρατική Κοινωνία,

μέχρι οι ριζοσπάστες να μαζευτούν όλοι μαζί σε μια συνδιάσκεψη.

Είναι λίγο-πολύ, ας πούμε,

όπως όταν ένα παιδί γίνεται έξαλλο.

Από τις στάχτες της SDS,

μια ομάδα που ονομαζόταν Γουέδερμεν πήρε τον έλεγχο της οργάνωσης.

Πήραν τον μηχανισμό της οργάνωσης

και το όνομα της οργάνωσης

κι έφυγαν.

Έγινε κάτι σαν πειρατεία στην οργάνωση .

Οι Γουέδερμεν ήταν μεταξύ των αστέρων

της φοιτητικής αριστεράς.

Η Μπερναντίν Ντορν ήταν δικηγόρος και γενική γραμματέας της SDS.

O Μαρκ Ρουντ ήταν διάσημος ως διοργανωτής των διαδηλώσεων

που έκλεισαν το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια ένα χρόνο νωρίτερα.

Ήταν κάτι σαν τους Μπόνι και Κλάιντ,

γεγονός που τους ενίσχυε.

Όπως και οι Μπόνι και Κλάιντ, πολλοί απ’ αυτούς

ήταν ελκυστικοί ως πρόσωπα.

Ήταν νέοι, πληθωρικοί, έκαναν σεξ,

ναρκωτικά… Ήθελαν δράση.

Ήθελαν μπάχαλο.

Αρκετά!

Θέλουμε να γίνουμε κομμουνιστικά στελέχη,

ολοκληρωτικά στρατευμένα στην επανάσταση.

Θα έκανα ό, τι χρειαζόταν να κάνω,

για να συμμετέχω σε αυτή τη διαδικασία.

ΚΑΘΑΡΗ ΜΥΤΗ

Οι Γουέδερμεν (Μετεωρολόγοι) πήραν το όνομά τους από τους στίχους του Ντίλαν:

«Δεν έχεις ανάγκη μετεωρολόγο

για να καταλάβεις προς τα πού φυσάει ο άνεμος».

Μ’ αυτό ήθελαν να πουν ότι καθένας μπορούσε να δει

πως η παγκόσμια επανάσταση θα ερχόταν σύντομα.

Οι επαναστάτες στον Τρίτο Κόσμο

και οι στρατευμένες οργανώσεις στην Αμερική,

όπως οι Μαύροι Πάνθηρες, θα ανέτρεπαν σύντομα

την αμερικανική κυβέρνηση.

Θεωρούσαν ότι η SDS έπρεπε να στρατευτεί σ’ αυτή την παγκόσμια επανάσταση,

οργανώνοντας τη λευκή νεολαία ώστε να αρχίσει να αγωνίζεται.

Η λευκή νεολαία πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο τώρα.

Πρέπει είτε να αγωνιστούμε στο πλευρό των καταπιεσμένων,

ή να πάρουμε το μέρος των καταπιεστών.

Οι ιδέες των Γουέδερμεν

για την επανάσταση και τον κομμουνισμό

ήταν παιδιάστικες.

Ήταν του στυλ «θα βαδίσουμε εδώ μόνοι μας».

«Υπάρχει μια επανάσταση σε εξέλιξη,

ελάτε κι εσείς». Αυτό ήταν. Αυτό έλεγαν βασικά.

«Ελάτε» ή «άντε γαμηθείτε».

Ήταν εξοργιστικό και καταθλιπτικό,

καθόμουν εκεί έντρομος,

βλέποντας τους Γουέδερμεν να τρέχουν να ξεφύγουν

μαζί με τους αριστερούς φοιτητές.

Χο - Χο - Χο Τσι Μινχ! Θα παλέψουμε μέχρι το τέλος!

Το καλοκαίρι του 1969,

εκατοντάδες μέλη των Γουέδερμεν μετακόμισαν σε κοινοβιακές κατοικίες

σε διάφορες πόλεις σε όλη τη χώρα

ώστε να θέσουν σε λειτουργία την πολιτική της οργάνωσης.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΜΑ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΕΑΤΕΣ!

ΟΛΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΕΙΤΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ

Χτίζουμε ένα επαναστατικό κίνημα.

Μαχόμαστε ενάντια στον εσωτερικό στρατό,

δηλαδή τις δυνάμεις της αστυνομίας.

Ναι, με το σώμα μας, αν χρειαστεί.

Θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο. Με όλα τα δυνατά μέσα.

Η γενική ιδέα ήταν

ότι οι νέοι της εργατικής τάξης έξω από τα πανεπιστήμια

θα είναι πιο επαναστάτες

από τους νέους εντός των πανεπιστημίων

που ήμασταν εμείς.

Έτσι, το καλοκαίρι του 1969

θεωρήθηκε ως η περίοδος που θα φεύγαμε από τα πανεπιστήμια,

για να εγκατασταθούμε σε εργατικές συνοικίες

και να κάνουμε οργανωτική δουλειά μέσα στην εργατική νεολαία.

Πήγα λοιπόν πρώτα στο Ντιτρόιτ

και γράφτηκα σε αρκετά προγράμματα.

Ναι, είχαμε φτιάξει κοινοβιακές κατοικίες

και ήταν έντονες οι στιγμές στην προσπάθειά μας

να μετατρέψουμε μια ομάδα άνετων και προνομιούχων φοιτητών

σε μαχητές και να ατσαλωθούμε

για αυτό που θεωρούσαμε ως επερχόμενη εξέγερση.

Παράτησα το πανεπιστήμιο,

παράτησα και τον σύζυγό μου κι έγινα μέλος των Γουέδερμεν,

και κατέληξα να τρώω μακαρόνια με βούτυρο και σκόρδο

κάθε βράδυ επί ένα μήνα...

κι έπειτα αλεύρι βρώμης σκέτο για τους επόμενους τρεις μήνες.

Οι περισσότεροι από εμάς

είχαν ελάχιστη εμπειρία με τη βία,

μια μικρή σχέση.

Κι επιπλέον ζούσαμε σχετικά προστατευμένες ζωές.

Και όπως είπα, κατά τη διάρκεια των πρώτων 7 χρόνων της ακτιβιστικής μου δράσης

ήμουν στην ιδεολογία μου ειρηνιστής.

Προσωπικά νομίζω ότι στη δράση μας υπήρχε η έμμονη ιδέα

να κάνουμε το άλμα πέρα από το φράχτη

για να ξεφύγουμε από την άνετη ζωή της μεσαίας τάξης.

Αναπτύξαμε το δικό μας ρεπερτόριο

από κάθε είδους ψυχολογικά τεχνάσματα.

Όπως π.χ. το επονομαζόμενο «τεστ θάρρους»,

στο οποίο προκαλούσαμε ο ένας τον άλλο

να γίνουμε πιο βίαιοι

και ως εκ τούτου πιο επαναστάτες,

ή για να αποκτήσουμε μεγαλύτερη πειθαρχία,

να εγκαταλείψουμε τις αστικές ανέσεις μας.

Χριστέ μου, μερικές φορές κρατούσε όλο το βράδυ και κάποιον έπιαναν...

Για μένα ήταν υπερβολικό, ένα είδος σέχτας,

Ήταν τότε πολύ... Οι άνθρωποι δεν σταματούσαν να...

Κατ' αρχάς, υπήρχε το σπάσιμο της μονογαμίας.

Γνωρίζετε τη μονογαμία; Τις μονογαμικές σχέσεις;

Από την ανέκδοτη αυτοβιογραφία του Μαρκ Ρουντ:

«Ήταν μια φάση ακραίου σεξουαλικού πειραματισμού.»

«Ομαδικό σεξ, ομοφυλοφιλία, περιστασιακές σεξουαλικές συνευρέσεις.»

«Τα δοκιμάσαμε όλα στο βαθμό που μπορούσαμε να σπάσουμε

την καταστολή του παρελθόντος προς ένα επαναστατικό μέλλον.»

« Όπως με τόσα άλλα στη ζωή μου,

είχα ανάγκη μια θεωρία για να εκλογικεύσω αυτό που κάναμε.»

«Επιχειρηματολογούσα δημόσια σχετικά με το ότι το σεξ ήταν

η μέγιστη οικειότητα στις ανθρώπινες σχέσεις.»

«Φτιάχναμε πολιτικές κολλεκτίβες

δεμένες με αυτή την οικειότητα μεταξύ όλων των μελών,

και όχι μόνο μεταξύ των μονογαμικών ζευγαριών.»

«Θυμάμαι μια διαδρομή από το Σικάγο στο Ντιτρόιτ,

στην οποία και οι 14 που είμασταν

καθόμασταν γυμνοί στο πάτωμα του βαν

ενώ διασχίζαμε τα σύνορα των πολιτειών,

πόδια, χέρια, γεννητικά όργανα δεμένα μεταξύ τους,

χωρίς καμιά ταυτότητα.

Ένα περίεργο και αληθινά εξωπραγματικό αίσθημα.

ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΔΩ!

«ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΔΩ» ήταν το σύνθημά μας.

Η στρατηγική μας ήταν

να κάνουμε ορατό τον πόλεμο

στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κι ότι οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πια να τον αγνοούν.

Ο πόλεμος θα ήταν εδώ.

Οι λεγόμενοι SDS ήρθαν, έσπασαν βιτρίνες,

έσπασαν πράγματα, μοίρασαν προκηρύξεις και έκαναν έφοδο στο κτίριο.

Η βία μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα.

Πιστεύαμε ότι το να μην κάνεις τίποτα

σε μια περίοδο κατασταλτικής βίας

είναι από μόνο του μια μορφή βίας.

Νομίζω ότι αυτό

για τον κόσμο ήταν πολύ δύσκολο να το καταλάβει.

Ότι δηλαδή το να κάθεσαι στο σπίτι σου,

να ζεις τη ζωή του λευκού, να πηγαίνεις στη δουλειά του λευκού

και να επιτρέπεις στη χώρα όπου ζεις

να σκοτώνει ανθρώπους και να διαπράττει γενοκτονίες...

Ενώ εσύ κάθεσαι και δεν εναντιώνεσαι σε αυτό,

αυτό είναι βία.

Αυτή η σύναξη, αρχικά οργανώθηκε για να μιλήσουμε…

Ένα απ’ τα πρώτα πράγματα που έκαναν οι Γουέδερμεν

το καλοκαίρι του 1969 ήταν να ανακοινώσουν

ότι θα κάνουν μια τεράστια διαδήλωση

που την ονόμαζαν «Οι Μέρες της Οργής» εκείνο το φθινόπωρο στο Σικάγο.

ΚΑΥΤΗ ΠΟΛΗ - ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ...

Οι Γουέδερμεν ξεκαθάρισαν ότι στη διάρκεια της διαδήλωσης

δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές θα αντιπαρατεθούν βίαια

με την αστυνομία.

ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ! ΤΟ 'ΠΙΑΣΕΣ;

«Οι Μέρες της Οργής» ήταν μια απόπειρα

να ξεφύγουμε από τη νόρμα ενός αποδεκτού θεάτρου,

ότι «ορίστε το αντιπολεμικό κίνημα,

το περιθωριακό και προβλέψιμο,

και ορίστε το μικρό δρομολόγιο της πορείας διαμαρτυρίας,

κι εδώ μπορεί να εκφράσει τη μικρή του άποψη».

Θέλαμε να πούμε όχι.

Όλα αυτά που θα κάναμε ήταν αυτά που θα έπρεπε να γίνουν

για να σταματήσουμε τη βία στο Βιετνάμ.

ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΔΩ ΣΙΚΑΓΟ, ΟΚΤ. 8-11 - SDS

ΑΝΑΨΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΜΟΥ ΣΙΚΑΓΟ, ΟΚΤ. 8-11 - SDS

Κάναμε πολλή δουλειά στα πανεπιστήμια

στα ανατολικά και μεσοδυτικά.

Και είχαμε μάθει

από τα τοπικά ηγετικά στελέχη των συλλογικοτήτων

ότι εκατοντάδες ή χιλιάδες άνθρωποι από τις πόλεις τους επρόκειτο να έρθουν.

Και με κάποιο τρόπο πειστήκαμε ότι έτσι θα γινόταν.

Οι μαύροι παλεύουν, οι καφέ παλεύουν,

οι Βιετναμέζοι παλεύουν και έχει έρθει η ώρα

για τους νέους και τους εργαζόμενους αυτής της χώρας

να κάνουν ένα κίνημα λευκών.

Ένα επαναστατικό κίνημα για να αρχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

ΟΙ ΓΟΥΕΔΕΡΜΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΕΦΟΔΟ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ

Έτσι, εκείνο το πρώτο βράδυ έγινε μια σύγκρουση με την πραγματικότητα.

Πραγματικά μια σκληρή σύγκρουση με την πραγματικότητα

γιατί περιμέναμε ότι εκατοντάδες και χιλιάδες νέοι

θα ήταν εδώ στο πάρκο και κοιτούσα και ήμασταν ίσως

150, 250 νεολαίοι.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ

Είχαμε ανάψει μια μικρή φωτιά κι ένιωθα

ότι είχαμε μπλέξει άσχημα. Πώς θα βγαίναμε από εδώ;

Θυμάμαι ότι είχα ενδόμυχα την αίσθηση

ότι κάποιος θα ερχόταν και θα μας διέσωζε

από αυτό που ετοιμαζόμασταν να κάνουμε.

Χθες το βράδυ οπλίστηκαν με ξύλα, αλυσίδες και πέτρες

και ξεχύθηκαν στους δρόμους του Γκολντ Κόουστ

στη βόρεια πλευρά του Σικάγο

για να μεταφέρουν τη μάχη στον εχθρό, στους πλούσιους.

Βγήκαμε από το πάρκο σε αλυσίδες των 10-12 ατόμων

και φτάσαμε σ’ αυτό εδώ το σημείο και το πρώτο κτίριο που βρήκαμε

ήταν μια τράπεζα και σπάσαμε όλες τις τζαμαρίες της.

Ήταν όλη γυάλινη. Τεράστιες τζαμαρίες από βαρύ γυαλί. Αυτό ήταν το σήμα.

Ήταν σαν να χτύπησε η καμπάνα της παρανομίας.

Μοιάζει να πρόκειται για μια βία ως αυτοσκοπό,

οι ριζοσπάστες δεν έχουν συγκεκριμένα αιτήματα.

Περίπου σ’ αυτό το ύψος,

στο Στέιτ Ντιβίζιον, είδαμε ένα μεγάλο οδόφραγμα

με πολλά περιπολικά, πραγματικά μαζική παρουσία.

Και δεν είχαμε χρόνο, οπότε απλά ορμήσαμε πάνω τους

κι έγινε μια τρομερή μάχη.

Η αστυνομία σε γενικές γραμμές κινήθηκε συγκρατημένα...

Όμως τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν από αστυνομικά πυρά.

Το χθεσινό βράδυ ήταν για εμάς το ξεκίνημα.

Η κυρίαρχη τάξη, στην παρακμή της στο Γκολντ Κόουστ,

θα περπατά απόψε στους δρόμους νιώθοντας λιγότερο ασφαλής.

Αν δεν το είχε πάρει χαμπάρι, ήρθε καιρός να το καταλάβει:

είναι ο εχθρός.

Οι Γουέδερμεν (SDS) προσπαθούσαν να δώσουν την εντύπωση

ότι οι Μαύροι Πάνθηρες είναι στο πλευρό τους,

αλλά οι Πάνθηρες το αρνήθηκαν.

Πιστεύουμε ότι η δράση των Γουέδερμεν είναι

αναρχική, οπορτουνιστική, ατομικιστική,

σωβινιστική, είναι υψηλού κινδύνου, κι αυτό είναι το χειρότερο.

Είναι υψηλού κινδύνου επειδή οι ηγέτες τους οδηγούν τον κόσμο

σε καταστάσεις που μπορούν να καταλήξουν σε σφαγή.

Και μιλούν για επανάσταση. Πρόκειται απλά για παιδιαρίσματα, σας παρακαλώ.

Πιστεύαμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ίσως να είναι ειλικρινείς,

αλλά είναι παραπλανημένοι και δεν σκέφτονται σωστά.

Οι Γουέδερμεν έχουν διαστρεβλώσει

εντελώς την έννοια της στράτευσης.

Την βλέπουν ως επίθεση στο λαό.

Προσπαθούμε να συμμαχήσουμε με τους εργαζόμενους

κι αυτοί τους επιτίθενται.

Είναι πολύ απλό. Η αστυνομία δε θα μπορούσε να το κάνει καλύτερα.

Πιστεύω πως η πρόθεσή τους ήταν να αμαυρώσουν το όνομα της SDS.

Και το κατάφεραν μια χαρά.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Σε εκείνη τη φάση, μετά τις «Μέρες της Οργής»,

υπήρχε η αίσθηση

ότι ήμασταν πιο απομονωμένοι, πιο περιθωριοποιημένοι.

Κι αυτό που συμπεράναμε

- πιστεύω ότι οι άνθρωποι βγάζουν διαφορετικά συμπεράσματα από το γεγονός -

ένα μέρος των συμπερασμάτων ήταν

ότι η υπόλοιπη χώρα ήταν απελπιστικά άτολμη

και φρικτή

και ότι παλεύαμε μόνοι μας,

σε σύμπνοια με τους ξεσηκωμούς

στον Τρίτο Κόσμο.

Έτσι νιώθαμε αποκαρδιωμένοι και ταυτόχρονα πιο αποφασισμένοι

ότι θα φέραμε σε πέρας μόνοι αυτόν τον αγώνα.

Νομίζω ότι μάλλον υπήρχαν μορφωμένοι άνθρωποι

στην κυβέρνηση που αισθάνονταν

ότι κατά κάποιον τρόπο οι Γουέδερμεν ήταν δώρο,

γιατί σύμφωνα με τη δική τους οπτική

όσο χειρότερα, τόσο το καλύτερο:

όσο πιο στρατευμένοι και ανατρεπτικοί οι άνθρωποι του αντιπολεμικού κινήματος,

τόσο περισσότερη υποστήριξη θα κέρδιζε ο Νίξον

ως στύλος δύναμης και λογικής εναντίον τους.

Η βία στην Αμερική σήμερα δεν προκαλείται από τον πόλεμο,

ούτε από την καταπίεση.

Δεν έχει να κάνει με κάποιο ρομαντικό ιδεώδες.

Ας αναγνωρίσουμε αυτούς τους ανθρώπους ως αυτό που πραγματικά είναι.

Δεν είναι ρομαντικοί επαναστάτες.

Είναι οι γνωστοί κακοποιοί και τα αποβράσματα

που πάντα μάστιζαν τον καλό λαό.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΠΕΔΙΑ ΒΟΛΗΣ

Μπήκα στο FBI το 1969.

Και πραγματικά, δεδομένης της καταγωγής μου,

δεν υπήρχαν πολλά πράγματα που να αποτελούν μεγαλύτερη τιμή.

Ήμουν στον τομέα 47

περισσότερο γνωστός ως ο τομέας Γουέδερμεν.

Σχετικά με τους Γουέδερμεν,

έπρεπε να αποφασίσουμε αν αποτελούσαν σοβαρή απειλή ή όχι

για την εσωτερική τάξη των ΗΠΑ.

Σκόπευαν όντως να βομβαρδίσουν δημόσια κτίρια

και να προσπαθήσουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση ή ήταν απλώς όλο λόγια;

Καθώς αναπτύσσονταν,

κέρδιζαν το σεβασμό του γραφείου,

με την έννοια του να θεωρούνται δημόσιος κίνδυνος.

ΜΠΕΡΝΑΝΤΙΝ ΝΤΟΡΝ (ΗΓΕΤΙΚΗ ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ)

ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ ΜΕΣΩ ΒΟΡΡΑ

Από το «Μέρες φυγάδων», αυτοβιογραφία του Μπιλ Αϊερς

«Η αστυνομική παρενόχληση είχε χτυπήσει κόκκινο.»

«Ερευνούσαν τακτικά τα διαμερίσματά μας.»

«Βανδάλιζαν τα αυτοκίνητά μας.»

«Παρακολουθούσαν και κατέγραφαν όλες οι μετακινήσεις μας.»

ΜΑΡΚ ΡΟΥΝΤ ΚΑΙ ΜΠΙΛ ΑΪΕΡΣ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΠΟ ΣΙΚΑΓΟ

ΣΤΟ ΝΤΙΤΡΟΪΤ ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ

ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΕΛΟΣ ΣΕΛ.1, 30 ΣΕΠ. 1969

«Αρχίσαμε να αλλάζουμε τις ώρες του ύπνου και των συναντήσεών μας,

αφότου οι μπάτσοι έσπασαν την πόρτα ενός διαμερίσματος στον 5ο όροφο

ξυπνώντας μας περασμένα μεσάνυχτα,

τρομοκράτησαν τρεις συντρόφους και κρέμασαν τον Τέρι ανάποδα

από τους αστραγάλους του έξω από το παράθυρο.

Βέβαια ήταν άσχημα τα πράγματα,

αλλά ξέραμε επίσης ότι ακόμη και τώρα

απολαμβάναμε το προνόμιο του λευκού μας δέρματος.

Τρώγαμε ξύλο, πράγματι,

αλλά οι σύντροφοί μας οι Μαύροι Πάνθηρες

στοχοποιούνταν και δολοφονούνταν.

Από τη στιγμή που ο Νίξον εκλέχθηκε πρόεδρος

κι έκανε την πρώτη ομιλία του τον Ιανουάριο του 1969,

στοχοποιηθήκαμε - μπαμ, μπαμ, μπαμ

από ένα πολύ εξελιγμένο πρόγραμμα αντι-κατασκοπείας

και ταυτόχρονα από μια πολύ στυγνή και βίαιη αστυνομία.

Αυτό το μοτίβο παρενόχλησης είναι σε εξέλιξη

ενάντια στο Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων σε όλη τη χώρα.

Την Παρασκευή, το γραφείο των Μαύρων Πανθήρων στο Γουάτς

βομβαρδίστηκε και κατεδαφίστηκε.

Την προηγούμενη εβδομάδα το γραφείο στο Ντεμουάν ανατινάχτηκε επίσης.

Δεν μπορούν να σταματήσουν αυτό που κάνουμε

ως νόμιμη πολιτική οργάνωση,

οπότε έρχονται και μας πυροβολούν, ρίχνουν δακρυγόνα μες στα γραφεία μας,

στέλνουν μαύρους στις φυλακές, λες κι έχουν τρελαθεί.

Ήταν σαφές ότι το FBI είχε αποφασίσει

ότι μέχρι το τέλος του 1969, το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων έπρεπε να εξαφανιστεί.

Τους πήρε λίγο περισσότερο.

Αλλά αυτή ήταν η κατεύθυνση.

Το εθνικό γραφείο της SDS στεγαζόταν στην οδό Μάντισον, λίγα τετράγωνα πιο κάτω

από εκεί που ήταν το γραφείο των Πανθήρων στο Σικάγο.

Ήμασταν πολύ κοντά τους.

Είχα την τύχη να γνωρίσω κάποια μέλη του Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων

και ειδικότερα τον Φρεντ Χάμπτον.

Ήταν εκπληκτικός ομιλητής.

Κάθε φορά που μιλούσε στο Σικάγο

μαζεύονταν τεράστια πλήθη.

Αποτελούσε μεγάλη έμπνευση για τους ανθρώπους.

Και γι’ αυτό νομίζω ότι έπρεπε να δολοφονηθεί από τις ΗΠΑ.

Ήξεραν ότι ήταν ένας από τους ανθρώπους εκείνους

που μπορούσαν να είναι ηγέτες

σε πολύ σημαντικό, βαθύ και διευρυμένο επίπεδο.

Και αποφάσισαν να τον σκοτώσουν και όντως το έκαναν.

Και αυτό έχει τεκμηριωθεί.

Κι εμείς λέγαμε πάντα, στους Μαύρους Πάνθηρες,

ότι μπορούσαν να μας κάνουν ό,τι ήθελαν.

Μπορεί να μην ξαναγυρίσουμε, μπορεί να βρεθώ στη φυλακή

μπορεί να βρεθώ οπουδήποτε, όμως όταν φύγω

θα θυμάστε τί είπα, θα θυμάστε τις τελευταίες μου λέξεις:

«Είμαι ένας επαναστάτης».

Στο Σικάγο σήμερα, δύο Μαύροι Πάνθηρες σκοτώθηκαν

όταν η αστυνομία έκανε επιδρομή στα γραφεία τους.

Η αστυνομία έφτασε στο διαμέρισμα στο Γουέστ Σάιντ του Φρεντ Χάμπτον

στις 4:45 το πρωί. Είχαν ένταλμα έρευνας

που τους εξουσιοδοτούσε να ερευνήσουν για παράνομα όπλα.

Το γραφείο του εισαγγελέα δήλωσε ότι ο Χάμπτον κι άλλο ένα άτομο

σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της 15λεπτης συμπλοκής που ακολούθησε.

Τα γουρούνια σκότωσαν τον αρχηγό μας, Φρεντ Χάμπτον,

ενώ βρισκόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του.

Λένε ψέματα στον κόσμο

και δεν μπορούν να θάψουν τις αποδείξεις που έχουμε

ότι σκότωσαν τον αρχηγό μας εν ψυχρώ

την ώρα που κοιμόταν.

Το Κόμμα των Πανθήρων οργάνωσε επισκέψεις

στο διαμέρισμα όπου βρίσκονταν όταν δολοφονήθηκαν

και πήγα μαζί με κάποιους άλλους από το εθνικό γραφείο της SDS

που ήταν λίγα τετράγωνα παρακάτω.

Μην αγγίζετε τίποτα, μην μετακινείτε τίποτα,

θέλουμε να κρατήσουμε τα πάντα ακριβώς όπως είναι.

Ήταν μια σκηνή μακελειού, μια σκηνή πολέμου.

Έβλεπες την πόρτα να έχει γίνει σουρωτήρι από τις σφαίρες,

όχι μικρές τρύπες, αλλά τρύπες μεγάλες σαν αυγά κότας.

Εδώ δολοφόνησαν τον πρώτο, τον σύντροφο Μάρκ Κλαρκ.

Προχωρήσαμε από το σαλόνι στο δωμάτιο

και υπήρχε ένα στρώμα βουτηγμένο στο αίμα του,

και κόκκινο αίμα στο πάτωμα.

Όποιος ερεύνησε αυτό το διαμέρισμα

και εξέτασε τις αποδείξεις που έμειναν πίσω

μπορεί να φτάσει σε ένα μόνο συμπέρασμα:

Ο Φρεντ Χάμπτον, 21 ετών

και μέλος γνωστής πολιτικής οργάνωσης,

δολοφονήθηκε στο κρεβάτι του κατά πάσα πιθανότητα ενώ κοιμόταν.

Αυτή η επαίσχυντη ενέργεια νομιμοποιημένης ανθρωποκτονίας

αφαίρεσε κάθε αξιοπιστία από το νομικό σύστημα.

Στο πλαίσιο άλλων ενεργειών

ενάντια σε στρατευμένους μαύρους κατά τους τελευταίους μήνες,

υποδηλώνει μια επίσημη πολιτική συστηματικής καταστολής.

Νιώθαμε

ότι η δολοφονία του Φρεντ απαιτούσε απ’ την πλευρά μας

να είμαστε πιο σκληροί,

πιο σοβαροί, πιο αποφασισμένοι,

να ανεβάσουμε τον πήχυ

και να μην είμαστε απλά οι λευκοί

που σταυρώνουν τα χέρια

όταν οι μαύροι δολοφονούνται.

Πάνε περίπου δυόμιση βδομάδες από τη δολοφονία του Φρεντ Χάμπτον

από τα γουρούνια που ελέγχουν αυτή την πόλη.

Και για τον κόσμο που θέλει να χαρεί τα Χριστούγεννα,

χωρίς να θυμάται, χωρίς να κάνει μια επιλογή

σχετικά με τους αγώνες που γίνονται σε αυτόν τον κόσμο,

χωρίς να κάνει τίποτα για μια άνανδρη δολοφονία

που έγινε σ’ αυτή την πόλη

ενάντια σ’ ένα μαύρο επαναστάτη ηγέτη, αυτό είναι σκανδαλώδες.

Όταν δολοφονήθηκε ο Φρεντ,

νιώσαμε, ένιωσα

ότι αυτό ήταν η πραγματική επίδειξη

της κρατικής δύναμης.

Ήταν ο τρόπος της Αμερικής, που ήταν έτοιμη να σκοτώνει

δολοφονεί όχι μόνο εκατοντάδες χλμ μακριά, αλλά και εδώ,

στη δυτική πλευρά του Σικάγο.

Αν ένιωθε ότι η εξουσία της κινδύνευε έστω και λίγο.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ FBI

Η διάθεση ήταν αμφιταλαντευόμενη

μεταξύ αποφασιστικότητας και απελπισίας.

Υπήρχε ένα έντονο αίσθημα

ότι τα πράγματα θα γίνονταν πολύ χειρότερα

και ότι η δολοφονία του Φρεντ ήταν εμβληματική,

ότι η κατάσταση θα χειροτέρευε.

κανένας μας δεν φανταζόταν ότι θα επιβιώναμε.

Όλοι αγωνιούσαμε

και προετοιμαζόμασταν για μια σοβαρή σύγκρουση.

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ

Δεκέμβρης 1969,

ο μήνας που δολοφονήθηκε ο Φρεντ Χάμπτον

ήταν μια περίοδος έντονης βίας

και απελπισίας στην Αμερική.

ΜΠΑΤΣΟΣ ΚΑΛΟΣ ΜΟΝΟ ΝΕΚΡΟΣ

Για πολλούς νέους,

η ελπίδα και ο ιδεαλισμός της δεκαετίας του ‘60

πέθανε αυτό το μήνα στο «Αλταμοντ Σπιντγουέι» στην Καλιφόρνια.

Μια συναυλία που υποτίθεται πως θα ήταν

το Γούντστοκ της Δυτικής Ακτής

κατέληξε σε εφιάλτη ναρκωτικών και βίας.

Η συναυλία σταμάτησε

όταν οι Χελς Εϊντζελς σκότωσαν έναν άνθρωπο

μπροστά στη σκηνή, ενώ οι Ρολινγκ Στόουνς έπαιζαν.

Τον ίδιο μήνα, ο Τσαρλς Μάνσον και οι οπαδοί του

ήταν Νο1 είδηση.

Τα δύο γεγονότα σηματοδότησαν το τέλος της δεκαετίας του ‘60

και αποτέλεσαν την πιο άσχημη δυνατή έκφραση του πνεύματος της εποχής.

Χίπηδες τρελαμένοι από το LSD διέπρατταν κατά συρροή

βίαιους φόνους στην τύχη.

Και τον ίδιο μήνα, το περιοδικό LIFE δημοσίευσε αυτές τις φωτογραφίες,

που τραβήχτηκαν την ώρα που αμερικανοί στρατιώτες

σφάγιαζαν εκατοντάδες άοπλους Βιετναμέζους

στο χωριό Μι-Λάι.

Ήταν η πρώτη φορά που πολλοί Αμερικανοί

έβλεπαν πραγματικά σοκαριστικές εικόνες του πολέμου.

Ο πόλεμος του Βιετνάμ μας είχε τρελάνει.

Ήταν ένα είδος μαζικής μανίας

που βασιζόταν στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, μεταξύ άλλων.

Και τρεφόταν από τις ίδιες της σάρκες της.

Όταν νιώθεις ότι...

έχεις το δίκιο με το μέρος σου,

μπορείς να κάνεις τρομερά πράγματα.

ΟΠΛΟ

ΤΩΡΑ

ΟΠΛΟ ΤΩΡΑ

Μάθαμε πώς να χρησιμοποιούμε τα όπλα και τις βόμβες.

Διδάξαμε τους εαυτούς μας, εξασκηθήκαμε.

Ταυτόχρονα, η οργάνωση ήταν ανίκανη

να απαντήσει στο ερώτημα:

πόσο ένοπλοι; Μέχρι ποιο σημείο;

Κάποιοι άνθρωποι πίστευαν ότι όσο μεγαλύτερη ταραχή προκαλέσουμε, τόσο το καλύτερο.

Δηλαδή, όποιο κι αν ήταν το κόστος,

όσο καταστροφικές κι αν ήταν οι ενέργειες που θα κάναμε

ενάντια στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, τόσο το καλύτερο.

Από την ανέκδοτη αυτοβιογραφία του Μαρκ Ρουντ:

«Σε εκείνη τη φάση, θεωρούσαμε

ότι δεν υπήρχαν αθώοι Αμερικανοί.»

«Τουλάχιστον όχι μεταξύ των λευκών.»

«Όλοι έπαιξαν το ρόλο τους στη θηριωδία του Βιετνάμ.»

«Και μόνο με τον παθητικό ρόλο της άγνοιας,

των συναινέσεων και της αποδοχής των προνομίων.»

«Όλοι ένοχοι. Όλοι οι Αμερικανοί

ήταν θεμιτοί στόχοι επίθεσης.»

«Θέλαμε αυτή η χώρα να πάρει μια μικρή γεύση

αυτού που σέρβιρε σε άλλες χώρες.»

«Ακριβώς όπως οι παθητικοί Αμερικανοί που περιφρονούσαμε,

έδωσα τη συγκατάθεσή μου σε αυτή την απαίσια και διαταραγμένη λογική.»

«Όχι μόνο ήμουν διατεθειμένος να πάρω ρίσκα

και να υποστώ τις συνέπειες,

αλλά πρωτίστως, κατακλυζόμουν από μίσος.»

«Εκτιμούσα το μίσος μου ως δείγμα ηθικής ανωτερότητας.»

Το «αρχοντικό» ήταν ένα μέρος

μιας μικρής αυτόνομης ομάδας στη Νέα Υόρκη

με αρχηγό τον Τέρι Ρόμπινς.

Ο Τέρι, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον,

εκπροσωπούσε την άποψη

ότι ήταν πολύ αργά

για κάθε είδους συμφιλίωση μέσα στη χώρα.

Και ότι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε

ήταν να προχωρήσουμε σε καταστροφικές ενέργειες

που θα τραβούσαν την προσοχή του κόσμου.

Η ομάδα της οποίας ηγούνταν ο Τέρι σ’ αυτό το σπίτι

στην οδό Γουέστ 11

κατασκεύαζε έναν εκρηκτικό μηχανισμό.

Είχαν αποφασίσει

να τον τοποθετήσουν σ’ έναν χορό αξιωματούχων

στο Φορτ Ντιξ.

Η ιδέα ήταν

ότι δεν υπήρχε αθώος σ’ αυτόν τον επιθετικό πόλεμο.

Αυτό που θέλαμε να κάνουμε εδώ

ήταν να καταφέρουμε

το πιο τρομερό χτύπημα

στην κυβέρνηση των ΗΠΑ

από όσα είχε δεχτεί στο έδαφός της.

Θέλαμε

να προκαλέσουμε ταραχή.

Το σύνθημά μας ήταν «Φέρτε τον πόλεμο εδώ».

Και επιθυμούσαμε πραγματικά να δώσουμε στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο

την αίσθηση ότι η ζωή στη χώρα θα γίνει ανυπόφορη

αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν τον πόλεμο στο Βιετνάμ.

Κι αυτός ήταν ο στόχος αυτής της ομάδας.

Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να τονιστεί

είναι ότι οι ίδιοι έφεραν τους εαυτούς τους, δεν τους έφερε κάποιος άλλος,

έφεραν οι ίδιοι τους εαυτούς τους σ’ αυτό το σημείο.

Σε ποιο σημείο;

Στο σημείο του να είναι έτοιμοι

να γίνουν μαζικοί δολοφόνοι.

Μιλάμε για μαζική δολοφονία.

Έφτασαν σ’ αυτό το συμπέρασμα,

που είναι αυτό όλων των μεγάλων δολοφόνων.

Είτε είναι ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Μάο.

'Οτι είχαν ένα μεγάλο σχέδιο

για τη μεταμόρφωση και τον εξαγνισμό του κόσμου.

Και μπροστά σε αυτό το σχέδιο,

η συνηθισμένη ζωή είναι αναλώσιμη.

Προσχώρησαν σ’ αυτή την παράδοση.

Στις 6 Μαρτίου 1970,

ενώ η ομάδα Γουέδερμεν της οδού Γουέστ 11

έβαζε τις τελευταίες πινελιές στον εκρηκτικό μηχανισμό,

έγινε βραχυκύκλωμα στην καλωδίωση

και ο μηχανισμός εξερράγη κατά λάθος.

Ένα «αρχοντικό» στο Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέα Υόρκης

καταστράφηκε από τρεις εκρήξεις

που σκότωσαν τουλάχιστον τρεις ανθρώπους.

Η αστυνομία δεν ξέρει ακόμα παρά μόνο ένα μέρος της ιστορίας,

αλλά πρέπει να ερευνήσει περισσότερο, έχει να μάθει πολλά ακόμη

για το μέγεθος της βομβιστικής επίθεσης που σχεδιαζόταν καθώς και το κατά πόσο

οι διαμαρτυρόμενοι φοιτητές της δεκαετίας του ‘60

έχουν γίνει πολύ πιο σοβαροί επαναστάτες,

κάνοντας χρήση φονικών όπλων.

Μια από τις σορούς ταυτοποιήθηκε

ως ο Θίοντορ Γκολντ, μέλος της SDS.

Η ταυτότητα του δεύτερου νεκρού άνδρα δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί.

Το τρίτο θύμα ταυτοποιήθηκε

η Νταϊάνα Άουτον, 28 ετών,

μέλος της ομάδας Γουέδερμεν της SDS.

Ήταν η κόρη ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους

αυτής της μικρής πόλης του Ντουάιτ, στο Ιλινόις.

Όταν άκουσε τις ειδήσεις για τον θάνατο της κόρης του,

ο Τζέιμς Άουτον, ένας τοπικός τραπεζίτης

και πρώην Ρεπουμπλικανός βουλευτής του Ιλινόις,

διέκοψε τις διακοπές του στο Λονδίνο ώστε να γυρίσει γρήγορα στο σπίτι του.

Με ρώτησαν τι θα συμβούλευα τους άλλους γονείς.

Απάντησα ότι δεν έχω συμβουλές.

Δεν ήξερα πώς να συμβουλεύσω τον εαυτό μου.

Έψαχνα κι εγώ κάποιον να με καθοδηγήσει.

Ήμουν στο Ντένβερ. Είχαμε μια κολλεκτίβα εκεί.

Άκουσα κάτι στο ραδιόφωνο.

Στην πραγματικότητα ήμασταν καθ΄οδόν για τα βουνά για να εξασκηθούμε στη σκοποβολή.

Άκουσα στο ραδιόφωνο κάποια στατιστική

για κάποιον Τέρι Γκολντ που σκοτώθηκε

σε έκρηξη στη Νέα Υόρκη.

Αργότερα, έλαβα ένα τηλεφώνημα

κι έμαθα ότι ήταν ένας δικός μας.

Και θα έλεγα ότι εκείνη ήταν η στιγμή στη ζωή μου

που με ξεπέρασε

η σοβαρότητα της κατάστασης.

Ήταν μια πολύ δύσκολη απώλεια.

Όταν ανατινάχθηκε το σπίτι,

το FBI ήξερε πια ότι βρισκόταν σε μια μάχη

κι ότι αυτοί ήταν πραγματικά στρατευμένοι επαναστάτες

που σχεδίαζαν να κάνουν πολύ περισσότερα

για να πετύχουν τη βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης

από το να κουβεντιάζουν για αυτό.

Οι Γουέδερμεν βομβάρδιζαν στην τύχη

με την πρόθεση να σκοτώσουν ανθρώπους.

Σε εκείνη τη φάση, ασκήθηκε πίεση κατευθείαν από τον Λευκό Οίκο

να συλληφθούν αυτοί οι άνθρωποι. Ήταν πραγματικά μεγάλη η πίεση.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΧΡΗΣΗ. ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ...

Όταν έγινε αυτή η έκρηξη, μια ομάδα από εμάς

εξαφανίστηκε εντελώς και αυτό ήταν η επίσημη αρχή

αυτού που ονομάστηκε Weather Underground (Μετεωρολόγοι στην Παρανομία).

για το πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι

πρέπει να επικοινωνήσει αμέσως με το FBI.

Έκοψα τα μαλλιά μου κι αυτό δεν μου ήταν εύκολο.

Είχα μακριά μαλλιά για πολλά χρόνια.

Και για να προετοιμαστώ να μπω στην παρανομία,

τα έκοψα.

Πήγα να δω την οικογένειά μου για να τους αποχαιρετήσω.

Η οικογένειά μου είναι μια πολύ μεγάλη και δεμένη εβραϊκή οικογένεια

και δεν καταλάβαιναν και πληγώθηκαν.

Θυμάμαι ότι είχα το αίσθημα ότι,

αν δεν έκοβα τις σχέσεις με την οικογένειά μου

δε θα μπορούσα να είμαι ελεύθερη να κάνω

ό,τι έπρεπε να κάνω ως επαναστάτρια.

Ήταν μεγάλος ο πόνος για την οικογένεια, για τους γονείς μου

αλλά θα το έκανα, δε θα άφηνα τίποτα να με σταματήσει.

Ήξερα ότι βγαίναμε στην παρανομία

αλλά δεν ήξερα πόσο γρήγορα θα γινόταν.

Οι γονείς μου δεν ήταν πολιτικοποιημένοι.

Δεν ήξεραν πώς να το αντιμετωπίσουν.

Αλλά έκανα ένα τελευταίο ταξίδι για να τους επισκεφθώ

και δεν ήθελα να τους τρομάξω περισσότερο απ’ όσο ήδη ανησυχούσαν

αλλά ήθελα να τους κάνω να θυμηθούν

ό,τι τους είχα πει,

ότι δεν ήθελα να τους πληγώσω και ότι τους αγαπούσα.

Είναι πολύ ζωντανό στη μνήμη μου.

Τους αποχαιρέτησα στο αεροδρόμιο

και απομακρύνθηκα, κοίταξα πίσω και τους είδα να με χαιρετούν

γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να τους ξαναδώ.

Λίγο μετά την έκρηξη του σπιτιού,

οι αρχηγοί των Weather Underground συγκεντρώθηκαν

σ’ ένα σπίτι στην ακτή της βόρειας Καλιφόρνια

για να σκεφτούν τι πήγε στραβά.

Πήραμε μια βαθιά ανάσα

και κοιτάξαμε πίσω.

Έγινε μια έντονη συζήτηση γι’ αυτό που συνέβη

και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η πλειοψηφία

ήταν ότι έγινε ένα πολύ σοβαρό λάθος.

Ότι ήταν εντελώς λάθος

να ασκείς βία απέναντι σε απλούς ανθρώπους

γιατί αυτό ήταν στην πραγματικότητα τρομοκρατία.

Δε συμφωνούσα.

Δεν λάμβανα τις αποφάσεις,

αλλά νιώθω ακόμα υπεύθυνη γιατί δεν είπα ποτέ:

για μισό λεπτό.

Αν λέμε να έρθει ο πόλεμος εδώ, αν λέμε

να έρθει η επανάσταση στην καρδιά της χώρας

θα πρέπει να ξέρουμε για τι μιλάμε

πριν ξεκινήσουμε να κάνουμε ενέργειες.

Και

το μετανιώνω αυτό μέχρι σήμερα.

Υπήρξαμε πολύ προσεκτικοί μετά την έκρηξη στο σπίτι

να μην τραυματίσουμε άνθρωπο.

Και ποτέ δεν τραυματίσαμε άνθρωπο.

Κάθε φορά που βάζαμε μια βόμβα σε δημόσιο χώρο

είχαμε προβλέψει όλους τους τρόπους να την ελέγξουμε

και να κρατήσουμε μακριά τους ανθρώπους.

Και τα καταφέραμε με μεγάλη επιτυχία.

Στόχος μας ήταν να μην τραυματίσουμε κανέναν.

Κάναμε πολλή δουλειά για να το εξασφαλίσουμε αυτό.

Αλλά θέλαμε να επιλέγουμε στόχους

που έδειχναν στον κόσμο

ποιος ήταν υπεύθυνος για ό, τι συνέβαινε.

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70,

υπήρχε ένα δυνατό και ριζοσπαστικό κίνημα

στις φυλακές των ΗΠΑ.

Είμαστε άνθρωποι. Δεν είμαστε τέρατα

και δε θ’ αφήσουμε να μας φέρονται και να μας χτυπούν μ’ αυτό τον τρόπο.

Όλος ο πληθυσμός των φυλακών αποφάσισε

να αλλάξει για πάντα

την απίστευτη ωμότητα

στις ζωές των φυλακισμένων εδώ αλλά και σε ολόκληρες τις ΗΠΑ.

Ένα από τα στελέχη του κινήματος των φυλακών

ήταν ο Τζορτζ Τζάκσον.

Έγινε διάσημος μετά τη δημοσίευση ενός μπεστ-σέλερ.

ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΔΕΛΦΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖ ΤΖΑΚΣΟΝ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Τον Αύγουστο του 1971,

ο Τζάκσον δολοφονήθηκε από τους φρουρούς στο Σαν Κουεντίν

κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας να δραπετεύσει.

Οι μάρτυρες λένε ότι ο Τζορτζ Τζάκσον

πυροβολήθηκε στο πόδι και έπεσε κάτω

ξανασηκώθηκε, έτρεξε και τον πυροβόλησαν ξανά.

Λένε ότι ο Τζορτζ έτρεξε προς την πόρτα κρατώντας ένα πιστόλι.

Αυτό δε λέει τίποτα.

ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΑΝ ΚΟΥΕΝΤΙΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

Από αυτοβιογραφία ανωνύμου: «Η κρίση δεν μας βρήκε απροετοίμαστους.»

«Παρακολουθούσαμε από κοντά τα γεγονότα στις φυλακές

και είχαμε συχνά συζητήσει για πιθανούς στόχους.»

«Το Τμήμα Φυλακών της Πολιτείας

είχε γραφεία στο κτίριο Φέρι,

στην άκρη του κέντρου της πόλης του Σαν Φρανσίσκο.»

«Η μεγάλη γραφειοκρατία των φυλακών

ήταν συνήθως ανώνυμη και μη υπόλογη».

«Το να τους ξεφτιλίσουμε μέσα στα ωραία τους γραφεία

ήταν ένα καλό βήμα για παραδειγματισμό.»

«Ξεκινήσαμε να μετακινούμε ανθρώπους και προμήθειες

σ’ ένα ξενοδοχείο στην οδό Λομπαρ το βράδυ της Πέμπτης.»

«Όταν έφτασαν όλα στο ξενοδοχείο, τα μοιράσαμε ανάλογα.»

«Δε θέλαμε να μοιάζουμε

με ναρκέμπορους που έστηναν σημείο πώλησης.»

«Ο Στάνλεϊ και εγώ ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε την καλωδίωση

από το πρώτο βράδυ.»

«Ο Ζικ είχε καθυστερήσει κάπου,

καθώς έγραφε την ανακοίνωση που όλοι πεθαίναμε να δούμε.»

«Ο μηχανισμός ήταν αρκετά καλοφτιαγμένος

και είχαμε ελέγξει τις συνδέσεις ως το πρωί της Παρασκευής.»

«Ο Νικ έβαλε τη βόμβα στο σακίδιο της αεροπορικής εταιρίας.»

«Την έκλεισε και την πέρασε στον ώμο μου.»

«Φιλιά και αγκαλιές στην πόρτα, στον λαμπερό ήλιο της Καλιφόρνια.»

«Όλα τα μέτρα ασφαλείας στον κόσμο δεν μπορούσαν να αφαιρέσουν τον φόβο

κατά τη διάρκεια της επιχείρησης από εκείνη τη στιγμή και πέρα.»

«Το πακέτο παίρνει το δρόμο του. Το χέρι μου μες στο δικό του στον διάδρομο.»

«Μια τελευταία στιγμή μεγάλης ευαλωτότητας.»

«Επιστρέφω στον κύριο διάδρομο.»

«Όλα καλά. Φεύγω από το κτίριο ακολουθώντας αντίθετες κατευθύνσεις.»

«Μην προχωράς πολύ γρήγορα.»

Είναι 2:30. 9,5 ώρες ακόμα. Τα καταφέραμε.

Εφημερίδα Σαν Φρανσίσκο Κρόνικλ. 28 Αυγούστου 1971.

Το τηλεφώνημα του νεαρού άνδρα ελήφθη από την Χέλεν Γκάρικ, τηλεφωνήτρια στην Κρόνικλ.

Κράτησε σημειώσεις αυτών που είπε το άτομο στο τηλέφωνο:

«Υπάρχει βόμβα στο κτίριο Φέρι.» 92

«Θα εκραγεί σε 15 λεπτά. Αυτό γίνεται για την υπεράσπιση του Τζάκσον.»

«Φροντίστε η εθνική και δημοτική αστυνομία να εκκενώσουν την περιοχή».

Η παράνομη οργάνωση Γουέδερμεν ανέλαβε την ευθύνη

των εκρήξεων στο Σαν Φρανσίσκο και στο Σακραμέντο

λέγοντας ότι είναι, παραθέτω, «μια εξοργισμένη απάντηση

στη δολοφονία του αδελφού Τζορτζ Τζάκσον.»

Οι εκρήξεις έγιναν λίγες ώρες πριν την κηδεία του Τζάκσον

σε αυτή την επισκοπική εκκλησία στη φτωχή συνοικία μαύρων στο Όκλαντ.

Στην οικογένεια Τζάκσον.

«Αυτή είναι η δωδέκατη ανακοίνωση

των Weather Underground.»

«Η ιστορία των μαύρων αυτής της χώρας

υπήρξε αυτή της παθιασμένης αντίστασης

στους δουλοκτητικούς αφέντες.»

«Σχεδόν πάντα έπρεπε να κάνουν αυτόν τον αγώνα μόνοι τους.»

«Οι μαύροι και οι μιγάδες μέσα στις φυλακές

κάνουν ό,τι μπορούν.»

«Πρέπει να πολεμούν μόνοι τους ακόμα και τώρα;»

«Οι λευκοί έξω από τις φυλακές έχουν τη μεγάλη ευθύνη

να μπουν σε αυτή τη μάχη με κάθε τρόπο.»

«Θεωρούμε τις ενέργειές μας ως μια πρώτη έκφραση

της αγάπης και του σεβασμού μας προς τον Τζορτζ Τζάκσον

και τους πολεμιστές του Σαν Κουέντιν.»

Μάιος 1970: Οι Weather Underground βάζουν βόμβα στο Αρχηγείο της Εθνοφυλακής,

σε απάντηση για τους σκοτωμούς στην πολιτεία του Κεντ.

9 Ιουνίου 1970: Στο Αρχηγείο της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης,

σε απάντηση για την αστυνομική καταστολή.

16 Ιουλίου 1970: Στη στρατιωτική βάση Πρεσίντιο στο Σαν Φρανσίσκο

για την επέτειο των 11 χρόνων της Κουβανικής Επανάστασης.

Η Ασοσιέτεντ Πρες στην Ουάσινγκτον

έλαβε σήμερα μια δακτυλογραφημένη επιστολή πέντε σελίδων,

στην οποία η οργάνωση Weather Underground

λέει ότι χθες βομβάρδισε το Καπιτώλιο.

28 Φεβρουαρίου 1971: Το Καπιτώλιο των ΗΠΑ,

σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην επέμβαση στο Λάος.

Η επιστολή ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Επιτεθήκαμε στο Καπιτώλιο

γιατί αποτελεί μνημείο της αμερικανικής κυριαρχίας

στον πλανήτη.»

«Δεν το κάναμε εμείς, αλλά το γουστάραμε.»

Οι άνθρωποι που βομβάρδισαν το Καπιτώλιο

ήταν οι Weather Underground.

Το έκαναν για να φέρουν ένα χαμόγελο

και να κλείσουν το μάτι σε όλα τα παιδιά

που μισούν την αμερικανική κυβέρνηση.

8 Οκτωβρίου 1970: Το δικαστήριο του Κουίνς,

Σε αλληλεγγύη με τις εξεγέρσεις στις φυλακές της Νέας Υόρκης.

8 Οκτωβρίου 1970: το Κέντρο Διεθνών Σχέσεων του Χάρβαρντ, 977 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στο Βιετνάμ.

17 Σεπτεμβρίου 1971: τη Σωφρωνιστική Υπηρεσία Νέας Υόρκης,

σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον φόνο 29 κρατούμενων στις φυλακές Άττικα.

Υπάρχουν άρρωστα μυαλά σ’ αυτή τη χώρα

που θεωρούν ότι η βία μπορεί να χρησιμοποιηθεί

για να φέρει κοινωνικές μεταρρυθμίσεις

ή για να αλλάξει την εθνική πολιτική.

Αυτό είναι προφανώς αδύνατο και επιπλέον

αυτού του τύπου οι παράλογες προσπάθειες κάνουν κακό αντί να βοηθούν.

Όταν οι Γουέδερ μπήκαν στην παρανομία το 1970

η συμβατική λογική έλεγε ότι θα κρατήσει το πολύ ένα χρόνο.

Δε θυμάστε τη δεκαετία του 50; Μεγάλωσα εκείνη τη περίοδο.

Σε όλα τα προγράμματα της τηλεόρασης,

η αστυνομία ή το FBI πάντα έπιανε αυτούς που κυνηγούσε.

Νομίζω υπήρχε νόμος για τις ταινίες ότι δεν επιτρεπόταν να δείξεις

ανθρώπους να μην τιμωρούνται για τα εγκλήματά τους.

Υπήρχε λοιπόν η εμμονή στον κόσμο ότι είναι αδύνατο να νικήσεις το FBI.

Όλος ο κόσμος της αριστεράς πίστευε ότι θα διαρκέσει λίγους μήνες μόνο.

Η παρανομία στηρίζεται στον ελέγχο της πληροφορίας,

περισσότερο από ό,τι στον έλεγχο του χώρου.

Αυτό σημαίνει να ελέγχεις καλά ποιοι γνωρίζουν τι

για το ποιος είσαι ή που βρίσκεσαι.

Έτσι, δεν έχεις τηλέφωνο στο σπίτι σου.

Οι κλήσεις μας γίνονταν από τηλεφωνικούς θαλάμους.

Δεν πήγαινα σε μέρη που είχα γνωστούς που θα μπορούσαν να με αναγνωρίσουν.

Είναι ένα παράλληλο σύμπαν.

Θέλω να πω, οι φορές που διασταυρώθηκα με ανθρώπους

που θα έπρεπε να με αναγνωρίσουν, αλλά δεν ήταν σίγουροι, ήταν πάρα πολλές.

Άρα, δεν μπορούσες να βγεις έξω από ένα θέατρο

αφού δεν υπήρχες, ήσουν αόρατος.

Υπήρχε μια ηγετική ομάδα, το γραφείο των Γουέδερ,

που κυκλοφορούσε σε όλη τη χώρα και επισκεπτόταν πολλές κολλεκτίβες.

Ήμουν σε μια απ’ αυτές τις ομάδες

και μας επισκέπτονταν ανά διαστήματα.

Δε γνώριζα τι ακριβώς συνέβαινε κάθε στιγμή

στις άλλες περιοχές της χώρας

γιατί είχαμε μια αρχή για το τι χρειάζεται να γνωρίζεις.

Δηλαδή, αν δε χρειαζόταν να γνωρίζεις, δεν γνώριζες και δεν ρωτούσες.

Απόψε,

οι αμερικανικές μονάδες και οι μονάδες του Νότιου Βιετνάμ

θα επιτεθούν στο αρχηγείο ολόκληρης

της κομμουνιστικής στρατιωτικής επιχείρησης στο νότιο Βιετνάμ.

Όσο ο πρόεδρος Νίξον

συνέχιζε να διευρύνει τον πόλεμο στο Βιετνάμ,

η αμερικανική κοινωνία πολωνόταν όλο και πιο πολύ.

Για ένα διάστημα, οι Weather Underground έμοιαζαν

να έχουν πιάσει τον παλμό

της εντεινόμενης αντι-κουλτούρας.

Για πολλούς νεολαίους, οι Weather Underground

έγιναν πιο σημαντικοί από διάσημες προσωπικότητες

παράνομοι, στην παράδοση των Μπόνι και Κλάιντ

ή του Μπουτς Κάσιντι και του Σαντάνς Κιντ.

Οι πετυχημένες ενέργειες μεγάλωναν τον μύθο τους.

Είχα πιθανόν ωθήσει το νευρικό μου σύστημα

περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ζωντανή ανθρώπινη ύπαρξη.

Είχα πάρει LSD 500 φορές.

Μια απ’ τις πιο θεαματικές ενέργειες της οργάνωσης

ήταν ότι βοήθησε τον ήρωα της αντι-κουλτούρας Τίμοθυ Λίρυ

να αποδράσει από μια φυλακή στην Καλιφόρνια.

Πιστεύω ότι είμαι το πιο σκληρό καρύδι στην πιάτσα.

Ο Λίρυ εξέτιε μια ποινή δέκα ετών φυλάκισης

για κατοχή κάνναβης.

Οι Weather Underground πληρώθηκαν 20.000 δολάρια για τη δουλειά.

Η ομάδα «Αδελφοί της Aιώνιας Aγάπης».

Ξέρεις ποιοι ήταν; Μας έδωσαν ένα χρηματικό ποσό

για να βγάλουμε τον Λίρυ από τη φυλακή και να τον φυγαδεύσουμε απ’ τη χώρα.

Ήταν μια ομάδα ναρκομανών,

κυρίως LSD,

που είχαν αρχηγό τους τον Λίρυ.

Και είχαν πολλά λεφτά.

Ο ηγέτης των Μαύρων Πανθήρων, Έλντριτζ Κλίβερ, 1048 δήλωσε ότι ο υπέρμαχος του LSD Τίμοθυ Λίρυ

που δραπέτευσε από μια καλιφορνέζικη φυλακή τον περασμένο μήνα,

ένωσε τις δυνάμεις του μαζί του στην Αλγερία.

Δραπέτευσα με τη βοήθεια των Weathermen Underground.

25 από τα παράνομα στελέχη τους ήρθαν στην Καλιφόρνια

έξι εβδομάδες πριν δραπετεύσω

και έκαναν μια πολύ σύνθετη επιχείρηση.

Δε μας βοήθησαν απλά να φύγουμε.

Μας οδήγησαν σε διάφορες κρυψώνες

με μεγάλη αποτελεσματικότητα.

Θέλουμε να πούμε στους ανθρώπους των ΗΠΑ

ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε.

Ελάτε μαζί μας και πολεμήστε για την ελευθερία γιατί

είμαστε παντού, και είμαστε ευτυχισμένοι και ελεύθεροι.

Και θέλουμε να ελευθερώσουμε και τον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτή είναι η πέμπτη ανακοίνωση των Weather Underground.

Η Ρόσμαρι και ο Τιμ είναι ελεύθεροι και μαστουρωμένοι.

Χτίζουμε μια κουλτούρα και μια κοινωνία

που μπορεί να αντισταθεί στη γενοκτονία. 106

Είναι μια κουλτούρα ολικής αντίστασης

ενάντια στους μανιακούς που ελέγχουν τα μυαλά των ανθρώπων.

ΚΑΝΕ ΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΧΤΩ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ

Μια κουλτούρα στην οποία αδελφές με μεγάλη ζωτική ενέργεια κάνουν παιχνίδι.

Με τριπαρισμένα χίπικα χαμόγελα σε κοινόβια

και με την ελευθερία να είμαστε οι χαρούμενοι άνθρωποι που μπορούμε να γίνουμε.

ΕΤΣΙ ΜΠΡΑΒΟ, ΓΟΥΕΔΕΡΜΕΝ

Τώρα είμαστε παντού.

Και την επόμενη εβδομάδα οικογένειες και φυλές

θα επιτεθούν στον εχθρό σε όλη τη χώρα.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΥΕΔΕΡΜΕΝ

Δεν επιτιθόμαστε απλά σε στόχους.

Ρίχνουμε έναν φρικτό αβοήθητο γίγαντα

στα γόνατά του.

Φρουρήστε τα αεροπλάνα σας, τα πανεπιστήμιά σας,

τις τράπεζές σας, τα παιδιά σας,

φρουρήστε τις πόρτες σας.

Μπορείς να βεβαιώσεις ότι αυτή είναι η φωνή της Μπερναντίν Ντορν;

Ναι, είμαι η αδερφή της και επιβεβαιώνω ότι είναι η φωνή της.

- Πώς λέγεσαι; - Τζένιφερ.

Τι πιστεύεις γι’ αυτά που υπερασπίζεται η αδερφή σου;

Νομίζω ότι κάνει το σωστό. Είναι πολύ μπροστά.

Όλοι οι Γουέδερμεν είναι πολύ μπροστά.

Μπορείς να το εξηγήσεις αυτό;

Είναι τα αδέρφια μας στην παρανομία.

Αναγκάστηκαν να βγουν στην παρανομία, αλλά η κοινωνία είναι μαζί τους.

Πιστεύουμε ότι είναι τρομεροί.

Βρισκόμαστε στο Σαουσαλίτο, στο πλωτό σπίτι.

Είναι ακριβώς απέναντι

της γέφυρας Γκόλντεν Γκέιτ στο Σαν Φρανσίσκο.

Ζούσαμε εδώ όταν πρωτοβγήκαμε στην παρανομία.

Μας έψαχναν.

Ήμουν σε μία τουλάχιστον από τις λίστες τοπ-10 καταζητούμενων του FBI.

Δημοσίευαν παντού φωτογραφίες

και ανταμοιβές παντού

και καταγγελίες που έπεφταν βροχή.

Ήταν λιγότερο χτισμένο τότε.

Για μας ήταν

ήταν τέλεια.

Υπήρχαν άνθρωποι που απορρίφθηκαν από την κοινωνία.

Ομοφυλόφιλοι, φυγάδες, Ινδιάνοι της Αϊόβα,

φυγάδες από τα μεσοδυτικά και ανυπότακτοι.

Υπήρχε λοιπόν μεγάλη κουλτούρα παρανομίας.

Λόγω του τρόπου με τον οποίο αυτή η χώρα καταρρέει,

όλο και περισσότεροι νέοι

ζουν σε κοινοβιακές καταστάσεις,

όλο και περισσότεροι νέοι ξεκίνησαν να πολεμούν

την κυβέρνηση σε διάφορα επίπεδα.

Κι έτσι, υπήρχε μια τεράστια μάζα ανθρώπων

που ήταν παράνομοι φυγάδες

που μπορούσαν να ζήσουν μαζί, να αλληλοπροστατεύονται και να συνυπάρχουν.

Οι Γουέδερμεν ήταν απίστευτα έξυπνοι.

Πολλοί είχαν πρόσβαση σε αρκετά μεγάλα χρηματικά ποσά,

κάτι που ήταν βασικό για να παραμείνεις στην παρανομία.

Δεν τους πιάσαμε, αλλά ήμασταν κοντά.

Ήταν εκνευριστικό, όταν θες να συλλάβεις αυτούς τους ανθρώπους

όσο το θέλαμε εμείς.

Δεν θα τους συλλάβεις

με τη συνήθη διαδικασία και την προσέγγιση του FBI,

παρακολουθώντας το σπίτι

το βράδυ πριν την 50ή επέτειο γάμου της γιαγιάς.

Φτάνει λοιπόν ο φυγάς με ένα δώρο

και ξαφνικά τον πιάνεις.

Δε θα δούλευε μ’ αυτόν τον τρόπο.

Η μέθοδος που αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε

ήταν βασικά να μπούμε στην παρανομία

με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν κι εκείνοι.

Και να χρησιμοποιούμε τεχνικές έρευνας

που ήταν δοκιμασμένες

στην Εθνική Διεύθνση Ασφάλειας.

ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ FBI

Έκαναν έφοδο στα σπίτια των ανθρώπων

κι έκλεβαν πράγματα.

Προσπαθούσαν να σκαρώσουν ιστορίες για να διαιρέσουν τους ανθρώπους

που δούλευαν στο κίνημα για την ειρήνη

και στο αντιπολεμικό κίνημα

και είχαν μια συνολική στρατηγική που περιλάμβανε ξύλο στον κόσμο

και να τους ρίχνουν από τα παράθυρα

ξέρετε, δεν ήταν εύκολα τα πράγματα.

Γνωρίζω ανθρώπους που είχαν φιλελεύθερες πολιτικές απόψεις

οι οποίοι έλεγαν ότι ήταν απαράδεκτο.

Άνθρωποι που πίστευαν ότι

αν δεν κάνεις τίποτα κακό

τίποτα κακό δε θα πάθεις.

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70

μια ριζοσπαστική ομάδα που ονομαζόταν

Επιτροπή Πολιτών που Ερευνούν για το FBI,

διέρρηξε τα γραφεία ενός τομέα του FBI

στο Μίντια της Πενσυλβάνια

και έφυγε παίρνοντας ένα μεγάλο μέρος του αρχείου.

Τα ντοκουμέντα, που δόθηκαν ανώνυμα στον Τύπο,

αποκάλυπταν την ύπαρξη του Co-Intel Pro,

ενός μυστικού προγράμματος του FBI για να καταστρέψουν ένα μεγάλο κομμάτι των ομάδων

που εναντιώνονταν στην αμερικανική κυβέρνηση:

τους Μαύρους Πάνθηρες,

το Αντιπολεμικό Κίνημα,

ακόμα και τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ.

Ως τις αρχές του ’70, το πρόγραμμα είχε υπάρξει ευρέως αποτελεσματικό.

ΤΟ FBI ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΠΑΝΘΗΡΩΝ, ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ

Το κίνημα ξεκίνησε να αυτοκαταστρέφεται.

Έλειπαν όλα όσα

έκαναν το κίνημα τόσο ισχυρό.

Έλειπε η εμπιστοσύνη, η αγάπη,

το χιούμορ, η δέσμευση,

έλειπε η αίσθηση της συλλογικότητας.

Όλα έδειχναν να έχουν τιναχτεί στον αέρα.

Στις αρχές του ‘70

το ψυχικό στρες, η αναταραχή ήταν τόσο έντονα,

και η απώλεια ιδεολογικών αναφορών

και διαύγειας για την κατάσταση ήταν τόσο μεγάλες,

που πολλοί άνθρωποι παράτησαν το κίνημα

και αποσύρθηκαν.

Θυμάμαι να κάθομαι στο παγκάκι ενός πάρκου

διαβάζοντας εφημερίδα

και σκέφτηκα

κάθομαι εδώ, στο παγκάκι ενός πάρκου

κάνοντας πραγματικά τίποτα παρόλο που ήμουν ο αρχηγός

μιας από τις πιο μεγάλες οργανώσεις του αντιπολεμικού κινήματος των ΗΠΑ

μιας φοιτητικής αντιπολεμικής οργάνωσης.

Και σκεφτόμουν, τι ξόδεμα. Τι κάνω εδώ;

Σκεφτόμουν ότι είχαμε γίνει μια ομάδα

που έβαζε απλά μια βόμβα εδώ

και μετά από λίγο καιρό

μια βόμβα εκεί.

Αυτό που έμοιαζε σαν ένα είδος παλιού παιχνιδιού.

Πόσο καιρό μπορούμε να συνεχίζουμε έτσι;

Και κάθε φορά ήμασταν

κατά κάποιον τρόπο πιο απομονωμένοι.

Ο ΝΙΞΟΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟΨΕ

Αισθανόμουν μόνος

και αποξενωμένος και μου έλειπε η φίλη μου

και δεν περνούσα καλή φάση.

Ο συνδυασμός αυτών των δύο

ήταν αυτό που μια μέρα με έκανε απλά να φύγω.

Στα μέσα της δεκαετίας του ‘70

ενώ το μαύρο και το αντιπολεμικό κίνημα υποχωρούσαν,

η αριστερά διαμοιράστηκε

σε ένα μεγάλο εύρος οργανώσεων και σκοπών.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΙΣΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ

Δε θυμάμαι να υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από τους ανθρώπους που γνώριζα,

σχετικά με τα όσα έκαναν οι Γουέδερμεν.

Αντίθετα ήμουν μεταξύ των πολλών φοιτητών

που ενδιαφέρονταν πολύ για το φεμινιστικό κίνημα.

Είχε μια παρουσία και χωρίς αμφιβολία

μεγάλη αντίθεση στον πόλεμο,

αλλά δε θυμάμαι και κανέναν να μιλάει για τους Γουέδερμεν.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, οι Weather Underground

ήταν ένα είδος αντήχησης στο χρόνο

κάτι σαν παλιό τραγούδι.

Είμαστε πέντε άνθρωποι της οργάνωσης Weather Underground.

Είμαστε σ’ ένα σπίτι,

ένα ασφαλές σπίτι.

Βρισκόμαστε εδώ με μια ομάδα κινηματογραφιστών

και μαζί θα κάνουμε μια ταινία.

Είμαστε εδώ. Τα παράθυρα είναι καλυμμένα.

Είναι αρκετά περίεργο

και είμαστε διατεθειμένοι να πάρουμε ρίσκο

γιατί μας φαίνεται ότι μπορούμε να μιλήσουμε σε πολλούς ανθρώπους

και θέλουμε να το κάνουμε αυτό.

Πόσοι είστε στην οργάνωση;

Είμαστε μια πολύ μικρή οργάνωση

συγκριτικά μ’ αυτό που θέτουμε ως καθήκον.

Και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το ακριβές μέγεθος.

Είμαστε λίγοι αλλά δεν αισθανόμαστε αδύναμοι.

Θέλουμε να κάνουμε επανάσταση.

Πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει επανάσταση.

Από την παρανομία

αυτή η αριστερή ριζοσπαστική ομάδα, οι Γουέδερμεν,

ανέλαβε την ευθύνη για τη χθεσινή έκρηξη

σε αστυνομικό τμήμα στο Σικάγο.

Η ομάδα υπόσχεται επιπλέον επιθέσεις ενάντια στο κατεστημένο

σε όλη τη χώρα, ξεκινώντας από την ερχόμενη εβδομάδα.

18 Μαΐου 1973: Οι Weather Underground βομβαρδίζουν

το 103ο αστυνομικό τμήμα της Ν. Υόρκης,

για τη δολοφονία ένος 10χρονου μαύρου παιδιού από την αστυνομία.

28 Σεπτεμβρϊου 1973: Τα κεντρικά γραφεία ΙΤΤ στη Ν. Υόρκη,

για το υποβοηθούμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα στη Χιλή.

Η ομάδα είπε ότι είχε σχεδιάσει το βομβαρδισμό

για την πρώτη επέτειο

της στρατιωτικής ανατροπής της κυβέρνησης Αλιέντε στη Χιλή.

6 Μαρτίου 1974: τα γραφεία του τμήματος υγείας, εκπαίδευσης και πρόνοιας στο Σαν Φρανσίσκο,

ως ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην αναγκαστική στείρωση φτωχών γυναικών.

31 Μαΐου 1974: To γραφείο γενικού κατήγορου της Καλιφόρνια,

για τη δολοφονία 6 μελών του Συμβιωτικού Απελευθερωτικού Στρατού.

Είναι 20 με 30 άτομα στην ομάδα.

Ξέρουμε ποιοι είναι.

Υπάρχουν ομοσπονδιακές έρευνες για τουλάχιστον, πιστεύω, πέντε απ’ αυτούς.

Μια έκρηξη με δυναμίτη χθες το βράδυ κατέστρεψε έναν όροφο

της εταιρίας πετρελαίου Γκολφ Όιλ στα γραφεία της στο Πίτσμπουργκ.

Κανένας δεν τραυματίστηκε.

Μια ριζοσπαστική ομάδα ονομαζόμενη Weather Underground

είπε ότι προκάλεσε την έκρηξη ως αντίποινα

στην πολιτική της Γκολφ Όιλ στην πορτογαλική Ανγκόλα στην Αφρική.

28 Ιανουαρίου 1975: το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για την κλιμάκωση του πολέμου στο Βιετνάμ.

16 Ιουνίου 1975: Τράπεζα Πόνσε Ν.Υ, αλληλεγγύη στους πορτορικανούς απεργούς εργάτες.

Νιώθαμε ότι όλο και περισσότερο άνθρωποι

ελκύονται από επαναστατική βία

των Weather Underground και άλλων τέτοιων ομάδων.

Αυτό που ξεκίνησα να ανακαλύπτω ήταν ότι οι Αμερικανοί

έχουν διδαχθεί πολύ εντατικά από τα πρώτα τους χρόνια

ότι όποια βία

δεν επιβάλλεται απ’ την κυβέρνηση

είναι εγκληματική ή νοσηρή.

Η βία μας κατηγοριοποιήθηκε ως τέτοια,

εγκληματική και νοσηρή.

Η βία δεν δούλεψε.

«Και τώρα είναι χειμώνας»

«Αισθάνομαι σαν να είναι χειμώνας στην Αμερική»

«Ναι, είναι μια εποχή που όλοι οι αγωνιστές

οι σύντροφοι που μπορούν να μας βοηθήσουν έπεσαν, δολοφονήθηκαν»

«Τους φυλάκισαν»

«Ναι, οι άνθρωποι ξέρουν ότι κάτι δεν πάει καλά»

«Αλλά όλοι πρέπει να γνωρίζουν»

«Χειμώνας».

Καλησπέρα,

ένα τέταρτο του αιώνα αμερικανικός πόλεμος

στο νότιο Βιετνάμ τελείωσε.

Τα βραδινά πρωτοσέλιδα:

Το νότιο Βιετνάμ παραδόθηκε στους κομμουνιστές που κατέλαβαν τη Σαϊγκόν.

Έχουμε δραματικές σκηνές εκκένωσης

Αμερικανών και Βιετναμέζων από τη Σαϊγκόν.

Ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν ο πιο ορατός

και ο πιο χειροπιαστός και η πιο δραματική έκφραση

αυτού στο οποίο εναντιωνόμασταν.

Η ενότητά μας βασιζόταν στο να ριχτούμε ολόψυχα

στη μάχη ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Ο πόλεμος στο Βιετνάμ τελείωσε

και αυτή η ενότητα άρχισε να διαλύεται.

Πολλοί από εμάς με το τέλος του πολέμου το ‘75

ξεκίνησαν να σκέφτονται την ιδέα να βγουν απ’ την παρανομία

ότι δεν υπήρχε πια λόγος να μένουμε σ’ αυτή την κατάσταση.

Δεν θα ήταν τόσο έντονη η κατάσταση

μετά το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ το 1975.

Υπήρχαν όλο και περισσότερες αντιπαραθέσεις μεταξύ μας

σχετικά με το τι δεν πήγαινε καλά στην κατεύθυνση που είχαμε

και νομίζω ότι αυτό ήταν.

Όλη η αριστερά αμφισβητήθηκε στο τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ.

Το τέλος ήρθε γιατί

οι περισσότερες πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς

όταν φτάνουν στο σημείο να χάσουν την επαφή,

στρέφονται ενάντια στον εαυτό τους,

κατηγορούν τους εαυτούς τους και καταλήγουν να αλληλοσκοτωθούν.

Και περίπου αυτό συνέβη.

Η οργάνωση διαλυόταν

με διάφορους τρόπους.

Οι άνθρωποι αποφάσιζαν να παραδοθούν,

και υπήρχε μεγάλη κριτική για εμάς, και για εμένα,

για τις αποτυχίες και τις αδυναμίες της ηγεσίας μας.

Ξέραμε που βρίσκεται ο καθένας μας

στη βάσει της αρχής: ξέρω μόνο ότι χρειάζεται να ξέρω.

Και προς το τέλος αυτό γινόταν όλο και πιο κλειστό.

Οι άνθρωποι άρχισαν να ανησυχούν όλο και περισσότερο

να γίνονται παρανοϊκοί θα έλεγα, έως κάποιο βαθμό.

Έτσι, δεν είχα πλέον επιλογή.

Δε ζούσα σε κολλεκτίβα,

ζούσα μόνη.

Αυτό που είχα ως σύνδεση ήταν από συνάντηση σε συνάντηση.

Θα είμαστε στο τάδε μέρος την τάδε ώρα.

Άσκησα κριτική με έντονο τρόπο σε μια συνάντηση

προς κάποιους ανθρώπους μιας συγκεκριμένης κατεύθυνσης

κι αυτοί οι άνθρωποι δεν εμφανίστηκαν στην επόμενη συνάντηση.

Και δεν είχα πλέον κανένα τρόπο να έρθω σε επαφή.

Επομένως, ήταν το τέλος για μένα.

ΟΙ ΓΟΥΕΔΕΡ ΑΝΤΕΡΓΚΡΑΟΥΝΤ ΔΙΑΣΠΑΖΟΝΤΑΙ

ΕΝΟΨΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ

ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ

ΟΤΙ ΥΪΟΘΕΤΕΙ ΤΑΚΤΙΚΗ ΛΕΥΚΗΣ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Γράμμα από την παρανομία:

«19 Οκτωβρίου 1977.»

«Αγαπημένε πατέρα,

σε χαιρετώ από την πλευρά των σκιών.»

«Δε θέλω να σε σοκάρω,

αλλά σκεφτόμουν να σου γράψω από καιρό.»

«Πρώτα τα καλά νέα, έχεις δεύτερο εγγόνι.»

«Είχε καλή γέννα, χωρίς φάρμακα, χωρίς προβλήματα.»

«Και η μαμά του είναι καλά επίσης.»

«Δουλεύω όποτε μπορώ

δεν έχω πλήρη απασχόληση, ούτε αρκετά για να καλυφθούν οι ανάγκες μας.»

«Μου λείπουν όχι μόνο η ειδίκευση και η γνώση,

αλλά και οι συστάσεις

και εμπειρία σε σχέση με την ηλικία μου.»

«Όλες αυτές οι δυσκολίες δυναμώνουν

με την φοβερή ανεργία.»

«Τώρα, είναι δυσκολο να βρω μια δουλειά καθαριστή

αν δεν αποδείξω ότι το έκανα τα τελευταία 10 χρόνια.»

«Συχνά ξυπνάω και βρίσκω εντελώς ανεξήγητο

πώς και γιατί έχω βρεθεί εδώ σήμερα

και δεν επικοινωνώ με την οικογένειά μου;»

«Καθώς ξέρω ότι δε θα είσαι εδώ για καιρό,

1 ψάχνω μια διεύθυνση που να μπορείς να μου γράψεις κατευθείαν.»

«Σε παρακαλώ στείλε μου τις συμβουλές ή τις σκέψεις σου

για το τι πρέπει να κάνω.»

ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΓΟΥΕΔΕΡ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ

Ο Μαρκ Ρουντ, ο ριζοσπάστης φυγάς παραδόθηκε σήμερα

στις αρχές της Νέας Υόρκης μετά από τόσα χρόνια που κρυβόταν.

Ήταν ο αρχηγός των Weather Underground

τη δεκαετία του ’60, αλλά σήμερα είναι 30 χρονών

και ο κόσμος έχει αλλάξει.

Καμία δήλωση.

Σήμερα ο Ρούντ βγήκε από την παρανομία και οδηγείται στο γραφείο

του κατήγορου της Νέας Υόρκης

για να παραδοθεί.

Ο Ρουντ δεν είπε γιατί παραδόθηκε

αλλά ο πατέρας του δήλωσε:

«Είναι 30 χρονών.

Είσαι πολύ μεγάλος για να είσαι επαναστάτης.

Πρέπει να αρχίσεις κάτι άλλο».

Ακόμα κι αν η οργάνωση είχε διαλυθεί

και δεν είχαμε πια

στρατηγικούς και πολιτικούς λόγους να μένουμε στην παρανομία,

έβρισκα την ιδέα να παραδοθώ

αποκρουστική.

Και είχα ένα μωρό. Είχαμε κι ένα ακόμα.

Και είχαμε αρχίσει να συνηθίζουμε τη νέα μας ζωή

ως οικογένεια και είχαμε μετακομίσει στην Ανατολική Ακτή,

για να ξεκινήσουμε από την αρχή.

Και Ζαντ είχε μεγαλώσει αρκετά

και ως εκ τούτου ήταν πολύπλοκο

να μην υπάρχει ένας άνθρωπος που να ξέρει που μένουμε

και να μην έχουμε ποτέ άνθρωπο που να μπορεί να έρθει στο σπίτι μας.

Έτσι, έφτασα σ’ αυτή την απόφαση το καλοκαίρι του 1980 τελικά.

Και άπαξ και πήρα την απόφαση

ήταν πια θέμα να κρατήσω την ανάσα μου

και να περάσω την περιπέτεια της παράδοσης.

Η Μπερναντίν Ντορν, πρώην αρχηγός των αντιπολεμικών και ριζοσπαστών φοιτητών

παραδόθηκε σήμερα στο Σικάγο.

Θα μας πείτε τι έγινε με τον κατήγορο;

Τίποτα.

Η εξέγερση είναι αναπόφευκτη και διαρκής.

Η αντίσταση με όλα τα αναγκαία μέσα είναι κάτι που συμβαίνει

και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει στις ΗΠΑ

όπως και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο

και παραμένω στρατευμένη στον αγώνα μας.

Με συγχωρείτε. Παραμερίστε.

Με συγχωρείτε.

Στο τέλος της δεκαετίας του ‘70

σχεδόν όλα τα μέλη των Weather Underground

είχαν παραδοθεί.

Λίγοι κατέληξαν στη φυλακή.

Η ειρωνεία είναι ότι η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει

τις περισσότερες από τις κατηγορίες εναντίον τους

όταν έγινε ξεκάθαρο σε ποιο βαθμό το FBI είχε παρανομήσει

καταδιώκοντας την ομάδα.

Ο ΓΚΡΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ 2 ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ FBI ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΕΣ

ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ

Καθώς η δεκαετία του ’70 έφτανε στο τέλος της,

η Αμερική έμοιαζε να καταρρέει.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΥΣΙΜΑ

Το Γουοτεργκέιτ, το Βιετνάμ και η ύφεση είχαν πλήξει

την αυτοπεποίθηση της χώρας.

Οι περισσότεροι Αμερικανοί

έμοιαζαν να θέλουν να αφήσουν πίσω τα τραύματα του παρελθόντος.

Έχω περάσει από εδώ πολλές φορές τα τελευταία 30 χρόνια,

μικρός όμορφος δρόμος με δέντρα, ωραία κτίρια.

Και δεν ήταν ποτέ εύκολο.

Όταν πιστεύεις ότι έχεις την ηθική υπεροχή,

αυτό είναι κάτι επικίνδυνο

και μπορεί να κάνεις τρομερά άσχημα πράγματα.

Το βλέπεις με τους σημερινούς τρομοκράτες

που θεωρούν ότι ίσως ο Αλλάχ είναι με το μέρος τους,

η ιστορία είναι με το μέρος τους, ή οτιδήποτε άλλο.

Μπορούν να κάνουν πράγματα πραγματικά απαράδεκτα.

Μπορούν να ανατινάξουν το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.

Μπορούν να κάνουν πράγματα απαίσια, τρομερά.

Ο βομβαρδισμός της πόλης Οκλαχόμα.

Είμαι βέβαιος ότι αυτός ο άνθρωπος πίστευε ότι είχε το δίκιο με το μέρος του

και πιθανόν είχε και ανθρώπους που συμφωνούν.

Λοιπόν, είναι μια επικίνδυνη ηθικά θέση

με την οποία την πατήσαμε κι εμείς.

Που αιτία ήταν, πιστεύω, περισσότερο ο πόλεμος στο Βιετνάμ.

Πιστεύω ότι ο πόλεμος αυτός μας έκανε όλους λίγο τρελούς.

Είναι ο μόνος τρόπος που μπορώ να το εξηγήσω.

Όταν ήμουν στη φυλακή

για δύο χρόνια περίπου

και ήμουν στην απομόνωση.

Και έγραψα ένα γράμμα στον πατέρα μου

και του έλεγα: «Ή που ήμουν φανατικά αισιόδοξη

και είχα ωκεανούς ελπίδας και χαράς,

ή που ήμουν πραγματικά ανόητη

και ηλίθια για να ξέρω τι μου συμβαίνει».

Κι άρχισα να το σκέφτομαι κάποιες φορές

γιατί το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου που συμμετείχαν στο κίνημα

πραγματικά πίστευε ότι μια επανάσταση θα έρθει

στα τέλη του ’60, αρχές του ‘70

με κάθε τρόπο και λέω

«Πέρασαν τόσα χρόνια και τίποτα δεν έγινε».

Όχι όλος ο κόσμος αλλά αρκετός.

Έχω ακόμα ελπίδα.

Δεν πιστεύω ότι θα έρθει η επανάσταση σε μια πενταετία

όπως το πίστευα το 1970

αλλά σίγουρα θεωρώ ότι οι άνθρωποι

δε θα πάψουν ποτέ να αγωνίζονται και δε θα σταματήσουν ποτέ να περιμένουν

τη στιγμή που μπορούν να αλλάξουν

τα πράγματα που κάνουν τη ζωή τους αβίωτη.

Θα το ξανάκανα.

Θα ήθελα να το κάνω καλύτερα, διαφορετικά, πιο έξυπνα,

αλλά σε ένα επαναστατικό πλαίσιο,

αν δεν είχα τους γονείς μου και το παιδί μου

θα το έκανα σίγουρα ξανά.

Θέλω σίγουρα να συμμετέχω

σε οποιαδήποτε επικείμενη επανάσταση.

Ήταν μια πολύτιμη ευκαιρία

και πιστεύω ότι ήμασταν κοντά.

Θέλω να πω, πιστεύω ότι ο κόσμος έφτασε πολύ κοντά

να δει μεγάλες αλλαγές

και πιστεύω ότι αυτό έκανε μια διαφορά

σε ό,τι αφορά την ικανότητα των κινημάτων για αλλαγή

που θα προκύψουν στο μέλλον.

Το γεγονός ότι ήταν μια ιστορία αντίστασης

ιστορία συμμετοχής των λευκών στην αντίσταση.

Πιστεύω ότι αυτό έκανε μια διαφορά

σχετικά με τις δυνατότητες αυτού του είδους αντίστασης

να αναδυθεί ξανά.

Πιστεύεις ότι θα έρθει κάτι;

Πιστεύω ότι είναι ήδη εδώ.

Γιατί είσαι τόσο μυστικοπαθής

και δεν μιλάς για τις δικές σου εμπειρίες;

Τα συναισθήματά μου είναι αντικρουόμενα.

Συναισθήματα ενοχής και ντροπής.

Είναι πράγματα για τα οποία δεν είμαι περήφανος

και το βρίσκω δύσκολο να μιλήσω δημόσια γι’ αυτά.

Και το να ξεχωρίσω το σωστό από το λάθος.

Νομίζω ότι το μέρος του φαινόμενου Γουέδερμεν

που ήταν σωστό

ήταν η αντίληψή μας για τη θέση των ΗΠΑ στον κόσμο.

Ήταν αυτή η γνώση που δεν μπορούσαμε να χειριστούμε

ήταν πολύ μεγάλη.

Δεν ξέραμε τι να κάνουμε.

Κατά κάποιον τρόπο, ακόμα δεν ξέρω τι να κάνουμε μ’ αυτή τη γνώση.

Δεν ξέρω τι χρειάζεται να γίνει τώρα.

Και είναι ακόμα σχεδόν το ίδιο

1 όπως και πριν 30 χρόνια.

Η Ναόμι Τζάφ ζει στο Άλμπανι της Νέας Υόρκης.

Είναι αντιρατσιστική ακτιβίστρια

και διευθύντρια στο «Κρατώντας το δικό μας»,

ένα ίδρυμα που υποστηρίζει τον τοπικό ακτιβισμό των γυναικών.

Μετά τη διάσπαση των Weather Underground,

ο Ντέιβιντ Γκιλμπερτ στρατεύτηκε σε μια ομάδα που ονομαζόταν

Μαύρος Απελευθερωτικό Στρατός.

Το 1981, πήρε μέρος σε μια ένοπλη ληστεία ενός φορτηγού

στην οποία δύο αστυνομικοί και ένας φύλακας σκοτώθηκαν.

Εκτίει ποινή κάθειρξης 75 ετών στις φυλακές Άτικα.

Ο Μπιλ Αϊερς και η Μπερναντιν Ντορν παντρεύτηκαν και ζουν στο Σικάγο.

Ο Αϊερς είναι συγγραφέας και καθηγητής παιδαγωγικής

στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις.

Η Ντορν διδάσκει στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Νορθγουέστερν

και είναι διευθύντρια του Κέντρου Δικαιοσύνης για Παιδιά και Οικογένειες.

Ο Μάρκ Ρουντ ζει στο Αλμπουκέρκε του Νιου Μέξικο.

Διδάσκει Μαθηματικά στο πανεπιστήμιο TVI.

Στις αρχές τις δεκαετίας του ‘80,

η Λόρα Γουάιτχορν στρατεύτηκε στην παράνομη οργάνωση «Μονάδα Ένοπλης Αντίστασης».

Συνελήφθη το 1985 και κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε σε σειρά βομβιστικών επιθέσεων

συμπεριλαμβανομένης αυτής στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ.

Αφότου εξέτισε ποινή 14 ετών φυλάκισης,

ζει σήμερα στη Νέα Υόρκη και δραστηριοποιείται

για ένα μεγάλο εύρος προοδευτικών σκοπών.

Ο Μπράιν Φλαναγκαν είναι ιδιοκτήτης ενός μπαρ στη Νέα Υόρκη.

Κέρδισε πρόσφατα 23.000 δολάρια στο τηλεοπτικό παιχνίδι Jeopardy.