Original subtitles

Het is al goed.

Rustig. Nee, wees rustig.

Kom.

Over de heuvelkam.

Je bent te laat.

Het spijt me dat ik de tijd uit het oog ben verloren.

Goed dan. Kom op.

Alles goed, stoere jongen?

Ik heb er een voor je overgelaten.

Bovenverdieping.

Zijn we veilig? - Ja.

Is alles vergrendeld? - Ja.

Etenstijd.

Etenstijd.

Dat was een goeie. - Ja, na jou.

Bedankt voor dit eten om ons lichaam te voeden en te versterken.

Bedankt voor deze mooie dag. - Het is klaar.

Dank u voor het samen brengen van deze familie.

Amen.

Thomas. - Ja?

Als je weer te laat bent kun je niet voorbij de grenzen gaan.

Ik hielp Mr Rose. - Ik weet wat je deed.

Begrijp je dat?

Ja. - Goed dan.

Waarom deed je het?

Dat helpt niet. - Ja. Hou je mond.

Dat helpt ook niet.

Hé, Tom, wat is er zo speciaal aan Rose's boerderij?

Je bent daar niet.

Hou op. Stop ermee.

Hou op.

Zijn jullie soms dieren?

Willen jullie dieren zijn?

Zijn wij geen mensen?

Zijn wij geen mensen?

Zijn wij geen mensen?

Joseph speelt tegen zichzelf.

Dit is Tal versus Koblents, 1961.

En waarom doe je dat?

Omdat het me interesseert.

Oké, wie is wie?

Tal is wit.

Maar dat is een loper.

Ik mis een paar schaakstukken.

Het is een moedige zet.

Ik hou ervan. - Wil je spelen?

Ja.

Thomas.

We controleren de deur morgenochtend nog eens.

Ja, dat doet een hoop goed.

Waar was je toen we naar de deur renden? - Je had naar de deur kunnen gaan.

Pap deed de deur op slot, ik controleerde.

Ja, maar we moeten waakzaam blijven.

Toen je de trap af rende...

Is het je opgevallen hoe vaak ze aan de deur schudden? En hoe lang?

Nee - Waarom?

Nou, ik heb geluisterd en ik telde.

Er waren er drie.

De eerste was tien seconden...

De tweede poging twintig en de laatste was er één.

Oké. En dan?

Nou, de eerste was een test...

en de tweede was volgens mij...

een echte poging om de deur in te leggen.

En de derde?

Frustratie?

Oké, neem beiden enkele van deze wortels vast.

Ga aan beide kanten staan.

En op drie, trek dan zo hard als je kunt. Klaar?

Oké? Eén, twee, drie. Nu.

Ziezo.

Nou, is het... Is het goed als ik nu ga?

Ja, hak de struik in stukken en stapel het hout bij het huis.

Mag ik dan gaan?

Waarom geef je hem altijd zijn zin?

Je kunt het gras niet tegenhouden om te groeien.

Eigenlijk kan dat wel.

Wil je me laten zien waar je aan hebt gewerkt?

Nee, het is niets.

Kom op, wil je je vader niet laten zien wat heb je uitgespookt?

Nou, ik krijg het niet aan de praat.

Maar zodra het werkt denk ik dat het bij ons werk een grote hulp zal zijn.

Heb je daarom dit gebouwd?

Ik weet het niet.

Ik wil me niet meer voor ze verbergen.

Ik wil niet bang zijn.

"Er zijn mensen die geloven...

dat ze kwamen na de vervuiling die mensen veroorzaakten...

en hier zijn om de aarde van het virus te zuiveren van het menselijk ras.

Dus we zullen allemaal uitsterven."

Nou ja...

Ik geloof dat de aarde het ergste achter de rug heeft.

Ik denk dat de lucht en het water schoner worden...

En ik denk dat er meer mensen zijn dan we weten.

En sommige van die mensen...

Je kunt ze net zo goed helden noemen...

Over de heuvels komen en ons redden.

Dat is wat ik geloof.

Wat is er gebeurd? Wat deed je? - Ik heb de relais verwisseld.

Wat een idioot ben ik toch.

Ik vindt je een genie.

Vertraag wanneer je de heuvel nadert.

Ja... Oké. Stop. Linkerpedaal. Druk op de rem. Oké.

Laten we het opnieuw proberen. - Ik voel me niet veilig.

Dat helpt niet. Er zijn twee pedalen.

Het linkerpedaal is de rem, rechterpedaal is gas geven.

Gebruik je rechtervoet.

Haal je rechtervoet van de rem en geef gas.

Druk heel zachtjes naar beneden.

Goed. Beetje meer. Iets meer gas. Je kunt het.

Nog een beetje gas. Gelijkmatig.

Druk nog een beetje meer. Nog wat.

Goed. - Ik neem het terug.

Ik voel me veilig. - Alsjeblieft...

Luister niet naar hem, let op wat je doet.

Laten we daar bij die heuvel omkeren.

Oké. - Een beetje meer gas geven.

Je hebt het onder de knie.

Oké. Iets minder gas geven.

Iets minder gas geven op de heuvel.

Haal je voet een beetje van het gas.

Oké, goed. Oké. Gaat het?

Nog een keer.

Ja. - Oké. Laten we gaan.

Nog... Oké, je gaat achteruit. Geef gas.

Ik ga op pad. - Ja...

Thomas, ik wil dat je naar de rivier gaat met je broer en hout zoekt.

Wat? Maar je zei...

Juist, maar de raambekleding moet worden versterkt, dus...

Je kunt morgen naar de boerderij van Rose gaan.

Mieters. - Het eten zal klaar staan.

Het is uw schuld dat ik hier ben.

Mijn schuld, hoezo? Hoe kom je daarbij?

Als je dit ding niet bijna had laten crashen had pap je alleen laten gaan.

En had ik niet voor jou moeten zorgen. - Dus jij zorgt voor mij?

Dat klopt. - Je kunt gaan waar je maar wilt.

Ik heb je hulp niet nodig.

Weet je wat, stop hier.

Je hebt gelijk. Je hebt mij niet nodig.

Ik tref je hier voordat de zon ondergaat achter die heuvel...

zodat we samen terug kunnen gaan.

Terug voor meer?

Ik heb nog wat werk te doen.

Dat hoor ik graag. Schiet op.

Kom op. - Mijn benen zijn moe. Ik liep naar hier.

Hallo, Thomas.

We vroegen ons af of je ging komen.

Ik had wat werk te doen vanmorgen...

maar ik wilde terugkomen en mijn werk afmaken.

Dat waarderen we.

Drink eerst wat water voordat je weer begint.

Hij is kapot.

Je liet me schrikken.

Boe.

Wat doe je hier?

Ik ben nog niet klaar met repareren van de stallen.

Het is hersteld. Mijn vader deed het.

Nou, goed dan.

Het was fijn je te zien.

Ja, ook fijn je te zien.

Mijn vader wil je hulp met nog iets.

Wat? - Mijn vader wil je hulp met nog iets.

Volg mij.

Oké.

Zei je niet dat je vader mijn hulp nodig had?

-Met wat?

Ik ben in de war.

Toen ik klein was, was dit het verst dat mijn ouders mij lieten gaan.

Ze zeiden dat zolang ik aan de boom hing, het goed kwam.

Nee, denk er eens over na. Je hebt zoveel ruimte om rond te lopen.

Kijk hiernaar. - Ik was nog maar acht, dus...

Dit is echt slim voor een achtjarige.

Echt slim voor een achtjarige.

Ik wou dat ik dit had bedacht.

Wil je waardeloze Apocalyps spelen?

Wat is dat?

Je moet uitleggen wat er is gebeurd aan het einde van de wereld in 10 seconden.

Tien seconden?

Voor het hele einde van de wereld? - Ja.

Jij eerst.

Oké, goed. - Oké.

Ik ben er echt goed in, dus... - Oké.

Laten we eens kijken. Klaar? - Ja, tel maar af.

Drie, twee, één.

Er was dus een insect en het kreeg een infectie...

en het beet heel veel mensen en ze kregen ook allemaal de infectie.

En toen stierven ze en de machines namen het over...

en ze profiteerden en de enige mensen die overbleven waren wij.

Dat is best goed.

Je had dat geoefend. - Nee, toch niet.

Oké. Jouw beurt.

Klaar? - Ik moet opwarmen.

Wacht even. - Begin.

Ooit leefden alle mensen gelukkig in hun huizen.

En in de verte verscheen een paarse waas. En het bedekte de hele hemel.

Ze ademen het in en veranderen in wolven en renden het bos in...

en zagen ze sindsdien niet meer.

Ik moet nog een klein stukje.

Voor zover je weet, kan het echt zijn. - Het zou kunnen.

Misschien heb je het opgelost.

Misschien is dat wat er gebeurde. - Ja.

Het wordt laat. Ik moet gaan. - Oké.

Ik kom snel terug. - Wanneer?

Morgen. Als dat goed is voor jou. - Ja, dat vind ik prima.

Leuk.

Heb je nog tien seconden over?

Tien seconden? - Ja.

Ja, tuurlijk.

Eén...

Twee...

Drie...

Vier...

Vijf...

Zes...

Zeven...

Acht...

Negen...

Tien. - Tien.

Rocco.

Thomas.

Joseph.

Waar is je broer?

Is hij er niet? Geen idee.

Hij zei dat hij naar de boerderij ging en voor zonsondergang er zou zijn.

Hij was er niet.

Vanavond sluit je het huis alleen af.

Ik ben morgenochtend terug met je broer.

Nee, ik ga met je mee. - Beveilig het huis.

Je weet wat je moet doen. - Het spijt me, pap.

Dit is niet jouw schuld.

Dit is mijn schuld.

Hou dit gesloten.

Het is al goed.

Rocco.

Thomas, ben je daar beneden? - Pap?

Hoe ben je daar terechtgekomen? - Ik viel.

Ik zoek een ingang.

Geef maar.

Ben je gewond?

Ik gleed uit tijdens het rennen... Ik stootte mijn hoofd...

Je hebt vast een hersenschudding.

We zullen hier blijven tot zonsopgang.

Oké, laten we deze ingang afsluiten.

Ik heb je te pakken.

Wat zijn ze aan het doen?

Pap.

Als ik nu zeg trek je aan die steen.

Nu.

Wat gebeurt er?

Ze komen van onder ons vandaan.

We moeten hier weg.

Pap, ze hebben ons ingesloten.

Pap?

Ga terug tegen de muur staan.

Wat ben je aan het doen? - Blijf daar. Ga terug.

Wat is er gebeurd?

Ik gleed uit toen ik naar huis rende en viel in een grot.

Ik raakte eruit en verstopte me, maar die dingen vonden mij.

Hoe is dit gebeurd?

Hij blies zijn arm op tussen...

Tussen hen. - Oké.

En is hij sindsdien bewusteloos? - Ja.

Hou zijn hoofd omhoog. Hou zijn armen omhoog. Voorzichtig.

Klaar? - Ja. Wacht even.

Goed? - Ja, ik heb hem.

Klaar?

Concentreer je maar op de weg.

Pas op...

Sorry. - Oké.

Denk je dat het goed komt als hij wat rust krijgt?

Ik weet gewoon niet...

Wat moeten we doen?

Ik weet het niet.

Raak dat niet aan.

Wat is het?

Ik heb er gisteravond één gevangen.

Dat meen je niet.

Hoe?

Ik zette een val op en gebruikte mezelf als aas.

Je bent gek.

Het werkte.

Thomas, niet doen.

Stop. Het licht doet het pijn. - Is het soms je huisdier.

Het was gisteravond acht minuten.

Dat is de kortste tijd die ze gebruikten om proberen binnen te komen.

En er waren er maar twee.

Wij hebben er één gevangen. Wij hebben er hier één.

Ik weet het niet. Er klopt iets niet.

Misschien zijn ze bang.

Ze zijn slim.

We hebben er gisteravond veel vermoord...

En Mr en Mevr Rose zei dat ze bijna nooit naar de boerderij gaan.

Heb jij ze vermoord, niet pap?

Ja. Inderdaad. Ik heb er veel vermoord.

Oké.

Ik zou die daar nu ook kunnen vermoorden.

Ben je er klaar voor? - Ga je gang.

Nee. Ben je gek? Ik maak dat niet open.

Kom op. Doe het. - Nee.

Doe het gewoon. - Nee.

Wacht even. - Waar ga je heen?

Rocco, nee. Rocco, niet doen.

Ik heb het te pakken.

Gaat het?

Ik ging het onderzoeken. Ik ging ervan leren.

Zouden we het kunnen opeten?

Nee. Af.

We moeten pap naar de boerderij brengen.

Ze hebben betere medicijnen en zorg.

Het is tijdverspilling. Ze gaan ons niet helpen.

Hoe weet je dat?

Omdat ik ons ​​niet zou helpen.

We brengen pap naar de boerderij. Nu.

Schuif hem er wat meer in.

Duw hem naar je toe. - Oké.

Stop.

Wat gebeurde er? - Ik werd overrompeld...

Mijn vader moest mij komen halen.

Ik gleed uit en viel toen ik naar huis rende.

We hebben hulp nodig.

Als u medicijnen heeft of als...

Als we hier mogen blijven totdat hij beter wordt?

Het spijt me, jongens.

We hebben geen medicijnen meer, en...

We kunnen niemand die zo zwaar gewond is, opnemen.

Je vader is sterk. Hij komt er wel doorheen.

Wij hebben ruimte over. - Charlotte.

Thomas mag blijven.

Dan blijft er meer voorraad over op je boerderij voor je vader.

Waar ga je heen?

Je mag blijven. Dat wil je toch?

Nee. - Natuurlijk wel.

Kijk eens naar deze plek. Wie zou hier niet willen blijven?

Wat wil je van me?

Ik wil niets van jou.

Je neemt geen verantwoordelijkheid en je doet je zin en geeft om niks.

Dat is niet waar. - Jawel.

Pap zou het nooit zeggen.

Maar kijk naar hem.

Hij gaat dood. - Hou je mond.

Dat is niet... - Thomas.

Je bent hier veilig.

Kom hier.

Het spijt me dat het zo moet.

Ik begrijp het.

Charlotte, breng Thomas naar zijn kamer.

Geef hem iets te eten.

Ik weet niet hoe ik me moet voelen.

Het is het beste voor iedereen. - Niets is het beste voor iedereen.

Er is altijd iemand die lijdt.

Eet wat.

Je moet je kracht op peil houden.

Het is een hobbelpaard. Het is speelgoed.

Fijn dat je dat zegt, want...

Waar ik vandaan kom, hebben we maar stenen en stokken...

en insecten om mee te spelen.

Het spijt me als ik doe alsof je dingen niet weet.

Het is een... - Zenuwtikje.

Waarom zou ik zenuwachtig zijn?

Ik weet het niet.

Jij bent degene die zenuwachtig lijkt.

Het is een trucje die Joseph mij heeft geleerd.

Hij las het in een boek.

Ben je zeker dat je niet zenuwachtig bent?

Ja. Het is gewoon...

Bij jou zijn is het enige dat mij gelukkig maakt.

Charlotte, is het je gelukt...

Ik liet net zien... - Ja.

Ik weet wat je aan het doen was.

Kom hier, nu.

Pap. - Ik zal het je niet nog een keer vragen.

Wat is er aan de hand?

Ik kan niet blijven.

Je kunt nu niet gaan. Het is al laat.

Mijn vader meende het niet.

Heb je medicijnen?

Charlotte, luister naar mij.

Mijn vader zal sterven.

Alsjeblieft.

Ik zal terugkomen.

Wacht even.

Doe het niet.

Je steelt van ons.

Nee. - Waarom loop je dan weg?

Omdat ik niet veel tijd heb.

Ik heb het niet gestolen.

Charlotte gaf het aan mij. Vraag het haar maar.

Goed dan.

Kom op.

Alsjeblieft.

Zie je waarmee ze mij proberen te vervangen?

Met een leugenaar en een dief.

Weet je dat we vroeger wetten hadden?

Weet je dat? Voor jouw tijd.

En als je de wet overtrad, werd je gestraft.

Net zoals ik je nu ga straffen.

Pak zijn benen...

Ik zeg dat ik niet heb gestolen.

Je gaat nu niet meer zo snel zijn.

Nee. - Haal diep adem.

Nee. - Goed zo.

Nee. Alsjeblieft. Niet doen.

Maak je niet druk, jongen. - Alsjeblieft.

Dat is gewoon het leven. - Alsjeblieft. Charlotte.

Hobs.

Hobs.

Wat is er?

Dat weet ik niet zeker.

Ik kan beter gaan kijken.

Charlotte.

Laat me opstaan. Maak me los. Alsjeblieft.

Wacht. Maak mij los.

Kom op.

Wacht even.

Nee. Ze zijn dood.

Ze zijn dood.

We moeten nu gaan.

Tom? - Joseph. Ik ben het.

Pak die kant.

Hoe ben je hier geraakt?

Alles goed? - Ja.

Wat is er gebeurd?

We zijn hierheen gevlucht.

Ben je in orde?

Ja. Ik mankeer niks.

Ik heb deze voor pap meegenomen.

Heeft iemand anders het gehaald?

Joseph...

Wat ik deed...

Ik...

Ik kan dit niet...

Ik kan dit niet alleen.

Ik kan het niet.

Pap? Pap.

Pap, ze hebben...

Ze hebben onder het huis gegraven.

Ze komen door de vloeren naar boven.

Wat moeten we doen?

Vechten.

Wacht. Waar ga je heen?

Jozef.

Waren ze hier? - Nee. Dit kwam door ik.

Pak die kruiwagen daar.

Pak dit aan.

Rocco. Kom hier.

Kom hier, jongen.

Blijf hier. Braaf zijn.

Blijf. Het is te gevaarlijk.

Goed? Braaf zijn, Oké?

Blijf.

Blijf hier.

We moeten dit naar binnen verplaatsen.

Waarom?

Je moet mij vertrouwen Nu. Alsjeblieft.

Ja. Oké. Klaar?

Heb je het vast? Omhoog.

Ik heb meer tijd nodig.

Hoeveel tijd heb je nodig? Wij kunnen helpen.

Geef me tien minuten.

Komt goed.

Wat is er?

Goed.

Weg daar.

Hij kan er zo inbreken.

Goed. We willen ze in huis.

Waarom? - Hij heeft een plan.

Oké, Tom, help me. - Is het een goed plan?

Pap?

Zet neer.

Pap, ik heb een val opgezet. Er is geen tijd.

Vooruit. Pap.

Pap?

Pap. - Joseph, we moeten gaan.

Joe. We moeten gaan.

Het is al goed.

Nu. We moeten gaan.

Trek eraan.

Zet je schrap. Nee. - Nee.

Pap.

Pap. - Tom, hier.

Terug, Joe. Ga naar de auto.

Rechtsaf.

Hoe start ik hem?

Draai de sleutel om als ik het je zeg.

Wacht. Nu.

Nu? - Ja. Draai er aan.

Nog één kogel.

Ben je in orde? - Ja.

Moet je zien.

We zullen het herbouwen.

Ik wil het niet herbouwen.

Ik wil nu iets bouwen.

Je hebt me zoveel geleerd.

Alles wat ik weet.

Hij gaf zijn leven in een wereld des doods.

Liefde in een wereld van geweld.

Een toekomst in een wereld zonder.

We dragen je met ons mee, waar we ook gaan.

Voor altijd.

Je kon er goed mee overweg.

Bedankt.

Waar gaan we heen?

Nou, er zijn zes boerderijen in de vallei.

Dat zijn 23 mensen, inclusief wij.

Wat als ze ze te pakken kregen?

Laten we hopen dat iemand de nacht heeft overleefd.

Wij wel.

"Wij." - Ja, "wij."

Ik heb zowat honderd van die dingen neergeschoten.

Jij hebt zojuist je huis opgeblazen.

Iedereen kan zijn huis opblazen.

Leuke meid.

Wachten...

Wacht. Oké. Probeer het nu eens.

Vertaling: Jan Dejonghe