Original subtitles

Millennia lang regeerden mensen over de planeet.

Hun hoogmoed werd hun ondergang.

Een door de mens gemaakt virus heeft apen intelligent gemaakt...

maar zorgde ervoor dat mensen zowel rede als spraak verloren.

Terwijl apen en mensen oorlog tegen elkaar voerden...

kwam één aap in opstand en offerde alles op voor zijn soortgenoten.

Zijn naam was Caesar.

VELE GENERATIES LATER

Windbuil.

Ouderling Luna zegt: Kalmeer je hart. Het juiste ei zal voor je zingen.

Ouderling Luna is seniel.

Drie. Er zijn er maar drie.

We nemen ze alle drie mee. - Nee. Nooit.

Laat er altijd één liggen.

Zo is de wet.

Morgen is het Bindingsdag.

Ze zijn van jou.

Jij bent de oudste. - Met een zonsondergang.

Hij is ouder.

Soona, welke zingt voor jou?

Deze.

Silke.

Wij voeden ze samen op.

Net zoals wij zijn opgevoed.

Het zal hetzelfde zijn.

Goed?

Kom.

Noa. - Wacht.

Het is te ver. - Zoek een andere manier.

Noa?

Nee.

Noa.

Anaya. Soona.

Noa.

Noa.

Hoe zal jouw vogel eruit zien? - Zolang hij niet op jou lijkt, Anaya.

Bang.

Het deken is weg.

Wat is er, Noa? - Er zit iets tussen de bomen.

Het ontsnapt.

Onbekenden.

Noa is bang.

Anaya niet.

Het is geen aap.

Misschien een Echo?

Er komen geen Echo's uit de Vallei.

Was je bang? - Niet zo bang als Anaya.

Ze zijn terug. Soona.

Hoe hoog ben je geklommen? - Was het gevaarlijk?

Zeer gevaarlijk. - Anaya schreeuwde als een pasgeboren baby.

Hoeveel eieren heb je verzameld? - Laat ons het ei zien.

Laat het ons zien, Anaya. Alsjeblieft?

Wie wil de vis? - Ik.

Zoon.

Toon mij.

Iedereen moet wachten op Bindingsdag. Zelfs een eerbiedwaardige lerares.

Ik ben je moeder.

Ik wist dat je goed zou klimmen.

Hij wacht.

Kapot?

Dat kan later herstelt worden.

Je vader zal het willen zien.

Hij zal zo trots zijn.

Noa.

We hadden niet gedacht dat je het zou redden.

Te stevig. - Ja, Koro.

Vader. Vogelmeester.

Noa.

Zoon.

De adelaar Zon is niet tevreden met de inzet voor de ceremonie morgen.

Heb je goed geklommen? - Tot het hoogste nest.

Alle drie? - Nee, alleen ik.

Wat is die geur?

Ben je in de Vallei geweest?

Nooit. Dat is verboden.

Maar er zit Echobloed op je deken.

Wij zijn niet in de vallei geweest.

Ik geloof je.

Je bent eerlijk, Noa.

Er valt veel te leren.

Veel te onderwijzen.

Na Bindingsdag morgen.

De ouderlingen moeten op de hoogte worden gebracht.

Echo's zorgen alleen maar voor onenigheid.

Oda zal de engerds wel wegjagen.

Mag ik de raad spreken?

Zijn deken zit onder het Echobloed.

Echo?

Ben jij naar het hoogste nest geklommen?

Zware klim.

Het kan gevaarlijk zijn.

Anaya.

Heb je met je vader gesproken?

Ik begrijp adelaar Zon niet.

Ik wel. Hij haat Noa.

Noa...

Uw deken?

Bij de ouderlingen.

Ze sturen Oda eropuit om de Echo's weg te jagen.

Toen mama klein was...

droogde de beek op. Echo's zochten ver naar voedsel.

Ze zag een kleine en een grote.

We hebben voldoende regen.

Haar woorden.

Goede rit, Oda.

O nee...

Bindingsdag begint bij zonsopgang.

De Vogelmeester maakt een uitzondering. Hij laat hem niet een heel jaar wachten.

Dat doet hij wel.

Hij is je vader. - En ik ben zijn zoon.

Dan wacht ik met je mee.

Anaya wacht ook.

Dat kun je niet doen.

Ik moet een nieuw vinden.

Noa. - Oda.

Er zijn er meer.

Wat is hier gebeurd? - Onze verkenners. Door hem vermoord.

Mens. - Zij is het.

Lightning, te paard. Verspreid jullie. Vind zijn clan.

Zoek in alle richtingen.

Het paard van de aap. - Lightning, kom op.

Ze kunnen niet ver weg zijn.

Volg het paard. Vind zijn clan.

Vind de mens. Rijden.

Rijden.

Vang ze. - Nee, alsjeblieft.

Soona. Anaya. - Noa, help.

Noa.

Anaya. Moeder.

Waar is Soona? - Ze hebben haar meegenomen.

Ze hebben mijn ei gebroken.

Moeder. - Help je vader.

Ren, Noa.

Help je vader. Ren, Noa.

Hij is hun ouderling.

Voor Caesar.

Voor Caesar.

Breng ze naar Proximus.

Vind de mens.

Vader. Het is allemaal mijn fout. - Noa, laat de vogels vrij.

Buig je hoofd.

Noa...

Voor Caesar.

Vader...

Ik zal ze vinden.

Ik breng ze thuis.

Moeder.

Zon.

Kom hier, Zon.

Hoe jong ben jij...

zonder je masker.

Zonder dit.

Spuug het uit.

Spreek luider.

Niet van mij. Geen masker.

Ik ben hen niet.

Leg uit.

Ze hebben mijn vader vermoord.

Mijn dorp geplunderd.

Ik volg hun sporen.

Hij was mijn dorp.

Ze hebben hem vermoord.

De gemaskerden.

Mijn naam is Raka.

Ik heet Noa.

Apen vielen uit de lucht.

Hij stond buiten toen ze arriveerden.

Heb je mijn clan gezien?

Nee. Ik verstopte me.

Ik heb het overleefd.

Ik beschermde ons werk.

Het is een eeuwenoude techniek voor het opslaan van ideeën.

De symbolen hebben een betekenis.

Apen begrepen de betekenis in de tijd van Caesar.

De gemaskerden in mijn dorp...

zeiden die naam.

Caesar.

Schandalig.

De gemaskerden scanderen zijn naam.

Verdraaien zijn woorden.

Wie is hij?

Niet is. Was.

Jouw clan kent de ware Caesar niet.

Te veel mensen zijn vergeten wie hij was.

Ik weet dat ouderlingen uit mijn dorp de wet hebben opgesteld. Dat is alles.

Het is niet alles.

Lang voor je ouderlingen...

leerde Caesar ons wat het betekent om een ​​aap te zijn.

Hij was onze leider, onze wetgever.

"Apen, samen sterk. Aap mag aap niet doden."

Wij, de Orde van Caesar, volgen zijn woorden tot op de dag van vandaag.

Ik volg ze.

Ik ben nu de laatste.

Het werk gaat door.

Wat voor plek is dit?

We denken dat de apen het bouwden als toevluchtsoord voor mensen.

Tegenwoordig zijn ze zeldzaam...

maar in de tijd van Caesar leefden ze in grote kuddes.

Kun je je dat voorstellen?

Misschien kunnen de mensen hier verzorgd en gevoed worden...

misschien zelfs onderwezen.

Wat is het?

Echo.

Mens.

Heb je er een gezien?

Eén.

Het zijn aaseters. Net als zwijnen, maar dan lager.

Mensen zijn onwetend...

maar ooit...

leefden mensen en apen naast elkaar.

Ja, het is een raadsel.

Maar ze waren belangrijk voor Caesar...

Daarom zijn ze belangrijk voor mij.

Ik moet mijn paard vinden.

Natuurlijk. Kom met mij mee.

Je weet niet wie Caesar was.

Je weet niet wat boeken zijn.

Je zou hier moeten blijven. Ik zou je veel kunnen leren.

Oprotten. - Nee, kom terug.

Wacht. Kom terug. Er valt niets te vrezen.

Dat was degene die mijn dorp plunderde.

Heeft ze je vanuit je dorp gevolgd?

Misschien gebiedt Caesar mij te vertrekken.

Wacht hier. Het werk gaat door. - Ik heb geen tijd voor...

Ik zal je niet vertragen. Ik heb ook een paard.

Kunnen we niet langzamer gaan? - Nee.

Ik weet zeker dat ze ons zal volgen. Ik weet niet waarom.

Wat een prachtige vogel.

De adelaar Zon. De vogel van mijn vader.

Hij volgt om mij aan te vallen.

Volgt deze vogel jou ook?

Mijn clan kweekt adelaars.

Zingen voor ze, zodat ze ons leren kennen. Een connectie.

Zing het lied voor mij.

Nee.

Mijn vader was een Vogelmeester. Hij zong voor de adelaars.

Maar ik ben hem niet.

Jammer.

Met een liedje zou het leuk geweest zijn.

Vreemde wapens. - Kapot.

Raka.

Noa.

Ze volgt ons omdat ze honger heeft.

Nee.

Dit is belangrijk.

Ze heeft het koud.

Toon barmhartigheid.

Ze is slimmer dan de meesten.

Laten we haar Nova noemen.

We noemen ze allemaal Nova.

Ik weet niet waarom. Het is een overblijfsel uit de tijd van Caesar.

Waarom gaf Caesar om de Echo's?

Volgens de legende is hij door hen opgevoed...

Hoe onmogelijk het ook klinkt.

De legende van Caesar is belangrijk.

Hij was de eerste ouderling.

Hij regeerde met fatsoen...

Moraliteit...

Kracht...

en mededogen.

Caesar hoefde zijn kamp niet met deze Nova te delen.

De geur is sterk.

Een tunnel die licht eet?

Zij zag het ook.

Het zat in haar ogen. Ze reageerde.

Hoe?

Als een aap.

Als Echo meekomt, moet ze rijden.

Toont mijn jonge vriend medeleven voor onze reisgenoot?

Ze is langzaam.

Paard.

En dan is er natuurlijk nog de gibbon.

Zeer lange armen.

Het is jammer dat de mens alleen zijn voeten kan gebruiken om te lopen.

Mocht je uit een boom vallen, dan heb je maar twee ledematen om je leven te redden.

Maar als je beide handen en beide voeten zou kunnen gebruiken...

zou het vier keer zo veilig zijn.

En als ik een bijzondere tegenkwam...

Wat is dat?

Paarden met strepen.

Zeer eigenaardig.

We waren bang dat er geen kuddes meer waren.

Ga je geen afscheid nemen?

Ik moet mijn clan vinden.

Nova blijft bij haar soortgenoten.

Je moet ze helpen.

Volg de woorden van Caesar.

Ter herinnering aan wie hij was.

Het is belangrijk.

Ze zijn net als jij.

Wilt u zich bij hen aansluiten?

Hij heeft zijn eigen reis.

Wij hebben de onze. Kom.

Nova. Nova.

Achter ze aan. Vang ze.

Deze?

Daar.

Verspreiden. Lightning, kom.

Het pad. Vind haar.

Ik weet dat ze hier is.

Raka.

Nova.

Kom tevoorschijn. Ik kan je ruiken.

Raka.

Noa.

Noa.

Raka.

Caesar vergeeft mij. Zullen we verder gaan?

Dat zou ons tijd moeten opleveren.

Wat heb ik gemist?

Ze sprak.

Ze riep mijn naam.

Je hebt het vast verkeerd gehoord.

Je zei dat deze Nova slimmer was dan de meeste.

Tot op zekere hoogte.

Enige intelligentie, maar... - Ik heb een naam.

Mae.

Ik weet waar ze je clan heen brengen.

Het is een mensenkamp.

Ik ga daarheen om anderen zoals ik te vinden.

Zijn er meer anderen zoals jij?

Het waren er ooit meer. - Heb je de waarheid verborgen gehouden?

Mijn moeder leerde mij stil te zijn voor mijn eigen veiligheid.

Bij ons was je veilig. Toch was je niet eerlijk.

Waar is je moeder nu?

Ik ben alleen.

Dat zijn we allemaal.

Maar nu...

hebben we elkaar.

Laten we een vuurtje aansteken. We hebben veel te bespreken.

Keer om.

Ga terug.

Noa.

Mae.

Mae. Nee.

Hou vol.

Samen sterk.

Nee.

Welkom thuis, vogeltje.

Doorlopen.

Noa?

Wat heb ik je gemist, Soona.

Nee...

Je was dood. Ik zag je vallen.

Ben je niet gewond? - Nee.

Moeder? Anaya?

Vonnegut. Dat is een goed boek.

Er zit niet veel fictie in. Hij is meer geïnteresseerd in geschiedenis.

Vooral in de Romeinse geschiedenis.

Mijn naam is Trevathan.

Waar kom je vandaan?

Jij eerst.

Dat doet er niet toe.

Ik ging weg, net als jij.

Ik had bijna de kust bereikt toen ik viel en mijn enkels brak.

En toen vond Proximus mij.

En nu lees je hem de geschiedenis van de Romeinen hardop voor.

Wie ben jij dan?

Een mens die de apen niet helpt.

Noa.

Delen. Deel altijd.

Noa? Je leeft.

Vader, hij...

Ik weet het.

Wij moeten daarheen. Kom.

Caesar.

Caesar. Caesar. Caesar.

Wat een prachtige dag.

Zijn wij dankbaar voor de woorden van Caesar?

Wij zijn dankbaar.

Buigen wij onze hoofden? - Wij buigen.

Zeg zijn woorden. - Apen samen sterk.

Zeg zijn woorden. - Apen samen sterk.

Wat een prachtige dag.

Dat voelde goed.

Als ik aan die woorden denk, voel ik me goed.

Caesar was de eerste ouderling.

Nu ben ik Caesar.

Hij is Caesar niet.

Voorzichtig. Wij zijn nu van hem.

Als ik denk aan alle schatten die daar voor ons liggen...

dan voel ik me echt goed.

Ze is misschien moeilijk te openen, maar niet onmogelijk.

Omdat wij samenwerken.

Allemaal als één, zoals Caesar het wenste.

Zoals Caesar eiste.

Apen samen sterk.

Trekken.

Trekken.

Trekken.

Kijk daar even.

Trekken.

Harder.

Genoeg.

Misschien morgen sterker.

Geen zorgen. Degenen die daar waren, zijn dood of weg.

We bonken al maanden op die deur.

Weet je niet waar we zijn?

Toen de pandemie uitbrak...

en de regering ondergronds ging, kwam de helft ervan hierheen.

Met al hun technologie en al hun wapens.

Begrijp je het niet? Die aap mag daar niet...

Je moet vergeten hoe de wereld was en accepteren hoe het is.

Dit is een goed leven en jij kan daar deel van uitmaken.

En een wereld bouwen voor de apen?

Het is al hun wereld.

Er is warm water en schone kleding in die kamer.

Je zult je beter voelen als je je wat opgefrist hebt.

Zoek alvast maar uit hoe je je hier nuttig maakt.

De geëerde ouderlingen moesten buigen.

We hadden geen keuze.

Je moet het accepteren.

De wet voorschrijft het.

De ouderlingen hebben ons niet alles over deze wereld verteld.

Ze hebben het ons niet verteld, omdat ze het niet wisten.

Ze wilden het niet weten.

Je bent veranderd.

Kom mee.

En daarom heet het een togafeest.

Je bent een grappig mensje, Trevathan.

Kom hier. Kom en ga zitten.

Alsjeblieft.

Weg.

Prachtige dag, nietwaar?

Jullie komen van ver.

Een aap en een mens die samen reizen...

is een behoorlijk avontuur.

Jouw naam is Noa, toch? Welkom.

Weg.

Mae, ben jij bekend met...

het concept van evolutie?

Zo noemen mensen het, denk ik.

De vooruitgang die ik wil, kost tijd.

Een grote hoeveelheid tijd die ik niet heb.

Helaas ben ik maar een sterfelijke aap.

Daarom zoek ik naar de kennis die in dat boek staat opgeschreven.

Ik geloof dat dit tot onmiddellijke evolutie zal leiden.

Noa, je begrijpt het niet.

In hun hoogtijdagen konden mensen machtige daden verrichten.

Ze konden bergen platgooien.

Ze konden over de oceanen praten.

En ze konden vliegen, Noa. Als adelaars.

Dat alles moeten we nu leren.

De apen moeten leren. Ik moet leren van wat er in die kluis zit.

Dat is onmogelijk. Niemand kan daar binnen.

Mae...

Mijn apen hebben jouw metgezellen gevonden.

Deze kaart is vast van jou.

Want, Noa, voordat ze met jou reisde...

en die oude orang-oetan...

was Mae bij andere mensen.

Maar helaas begrepen mijn apen de waarde ervan niet...

en bracht alleen dode lichamen mee naar huis.

Ik kon niet met ze praten zoals ik met jou kan praten.

Ik weet dat je hierheen wilde komen om mijn kluis binnen te dringen.

Hij is niet van jou.

Maar nu wel, nietwaar?

En ik kom erin...

hoeveel apen het mij ook zal kosten.

Noa, ik heb gehoord...

dat je een heel slimme aap bent.

Heel erg slim. Hij heeft een van je kapotte balken gerepareerd, Trevathan.

Ik heb dringend slimme apen nodig.

Dus vertel me...

Heeft Mae je verteld hoe je in mijn kluis komt?

Ze heeft mij niets verteld.

Niets verteld? Niets?

Er is je niets verteld.

Noa, kom met mij mee.

Kom. Er is iets dat ik je moet laten zien.

Kom.

Kom op, Noa. Vertel me wat je ziet.

Gevangengenomen clans.

Geen clans.

Een koninkrijk.

Noa, een koninkrijk voor apen.

Mensen zijn niet te vertrouwen.

Als er twee zijn die kunnen spreken, moeten er meer zijn.

Mae is gekomen om de hulpmiddelen uit mijn kluis te pakken.

Hulpmiddelen die mensen sterk maken, hen gevaarlijk maken.

Daarom moet ik ze als eerste te pakken krijgen.

Ze begrijpen niet dat het onze tijd is.

Dat het mijn koninkrijk is.

Ik moet ze uitroeien...

als we niet meer in kooien willen leven.

Kom.

Kom, Noa, we gaan eten.

Trevathan, vertel een verhaal.

Een grappig.

Ze zullen niet komen.

Waarom niet?

Omdat de Adelaarsclan...

er niet meer is.

De Adelaarsclan zit hierin.

Wij zijn hier.

In het land van Proximus.

En Proximus heeft geen behoefte aan Adelaars.

Heb je een oordeel over mij?

Ik oordeel over mezelf.

Ik heb onze vader beloofd...

dat ik ze thuis zou brengen.

Ik heb gefaald.

De adelaarsclan behoort tot...

Proximus Caesar nu.

De wet voorschrijft het.

Maar de wet is verkeerd opgesteld.

Het is tijd voor avondlessen. Je zou er goed aan doen om mee te doen.

Je zocht niet naar Echo's.

En je was niet de enige.

Het spijt me.

De apen van Proximus hebben ons kamp gevonden.

Ze doodden ze allemaal. Ik ontsnapte ternauwernood.

Ik had je hulp nodig en ik was bang.

Hoe meer je zegt, hoe minder ik geloof.

Het was verkeerd van mij om je niet te vertrouwen.

Ik vertrouw erop dat je alleen jezelf helpt.

Maar het kan mij nu helpen.

Ik heb vragen.

Als je eerlijk antwoordt, kan ik je misschien helpen.

Wat wil je uit de kluis?

Het is een soort boek.

Een bijzonder boek. - Hoe bijzonder?

Mensen verloren het vermogen om te spreken. Het boek kan het aan hen teruggeven.

Kan een boek dat? - Dit boek wel.

Raka zei dat apen en mensen...

zij aan zij hebben geleefd.

Is dat waar of niet?

De apen waren stil, net als de Echo's.

De mensen regeerden.

Een virus dat wij hadden gecreëerd, verspreidde zich.

Het maakte de apen slimmer en vernietigde ons bijna.

Je kunt daar naar binnen, toch?

Ja.

Nog een laatste vraag.

Zal water vernietigen wat daarin zit?

Noa.

Ik heb je hulp nodig.

Waarvoor?

Een klimtocht. Eén die ik niet alleen aankan.

Waarom?

Om onze clan te bevrijden.

Anaya is bang.

Soona, dit is Mae.

Dag, Soona.

Wat moeten we doen?

We zullen dit allemaal nodig hebben. Volg mij.

Voorzichtig.

De stroom vloeit er doorheen, toch?

Ja.

Je zult nooit de heuvel op komen...

zonder Anaya.

Dag, Echo.

Het is licht ontvlambaar, maar onder druk...

zal het ontploffen.

Hoe weet je dat?

Verdomme.

Verdomme?

Ga er daarmee heen.

Ik ga met Anaya mee. Het is het veiligst.

Anaya, stop. Je doet het verkeerd.

Je vindt haar leuk.

Soona.

We werden dezelfde zonsondergang geboren.

Hij bouwt het gewoon weer op.

Je...

Je had een kans. Ik gaf je een kans.

Maar je fantaseert over een verleden dat nooit meer terugkomt.

Luister naar me.

Trevathan, jij hoort hier niet thuis.

Je denkt dat het voorbij is, maar dat is niet zo.

Niemand zal je de schuld geven van wat hier is gebeurd.

Kom gewoon met ons mee.

Alsjeblieft?

Hij zal je aap levend villen.

En jij... Nou...

Je komt het wel te weten.

We moeten gaan. Binnenkort wordt het dag.

Je zei dat we moesten klimmen.

Mae, wacht.

Mae.

Daar. We moeten daarheen.

Zullen we nu klimmen?

Makkelijker dan het hoogste nest.

Klim verder.

Noa.

Verdomme?

Voorzichtig.

Oeps.

Anaya.

Noa, wat voor plek is dit?

Het stinkt hier.

Wat gebeurt er? - Noa, wat is er aan de hand?

Hebben de Echo's dit allemaal opgebouwd?

Wacht hier.

De symbolen hebben een betekenis.

In de apenkooi was veel geschreeuwd te horen.

Jack zag er een van dichtbij. Hij vond de apen het leukste.

Laten we gaan.

Wat zijn dat?

Kom.

We moeten ons haasten. Ga naar je clan...

en ik veroorzaak de explosie.

Noa, je bent een heel nuttige aap.

Je begrijpt zoveel dingen.

Je bent echter een van de belangrijkste vergeten.

Mensen zijn niet te vertrouwen.

Jouw clan is daar getuige van.

Je bent misschien dwaas genoeg...

om zo'n verachtelijk wezen te vertrouwen.

Maar ik niet.

Vertel me eens, van aap tot aap...

Wat zou Mae met mij doen in mijn eigen kluis?

Oké, wat kies je?

Mens of aap?

Je lieve kleine Soona...

of de stinkende mens?

Vertel me je plan.

Nee.

Ik snap het al.

Je mag gaan, Mae.

Ga. Je bent vrij. Maar vertel me...

Liggen er daar nog meer van die dingen?

Mae?

Mae, niet doen.

Dat kunnen we niet doen.

Hij mag ze niet hebben. - Mae...

Sorry. - Mae.

Nee.

Mae, nee.

Mae.

Wat heb je gedaan?

Klimmen.

Klimmen.

Nee.

Noa. - Achter je.

Klimmen.

Zoon. - Moeder.

Moeder.

Grijp haar. - Zoon, pak mijn hand.

Moeder. - Zoon.

Zoon.

We hebben je.

Noa, wat moeten we doen?

Deze kant op. Snel.

Adelaarsclan, klimmen.

Volg Soona en Anaya. - Deze kant op. Klimmen.

Klimmen.

Deze kant op.

Haast je.

Volg Soona.

Snel. Klim omhoog, Soona.

Daar is de uitweg. Schiet op.

Klimmen. Ga, moeder.

Klim, Anaya. Leid ze de weg.

Klimmen. Haast je.

Dacht je dat je mijn koninkrijk kon wegvagen?

Dacht je dat je kon uitwissen wat ik ben?

Noa. - Laat hem met rust.

Noa.

Je liet zoveel potentieel zien.

Je zal opstaan...

zodat u kunt buigen voor uw koning...

voordat je sterft.

En jullie zullen allemaal getuige zijn...

hoe Noa buigt voor zijn koning.

Sta op.

Sta op, nu.

Zo'n slimme aap.

Wat doe je nu?

Trevathan zou dit geweldig hebben gevonden.

Genoeg.

Genoeg.

Laten we naar huis gaan.

Zachtjes?

Te stevig.

Te stevig...

Silke. - Goed.

Noa.

Ik kom afscheid nemen.

Proximus had gelijk.

Mensen geven nooit op.

Niet voordat jullie alles hebben opgeëist.

Het was van ons. Die silo werd door de mens gemaakt...

Gevuld met ideeën van mensen. Het was niet voor apen.

Wat is er dan voor de apen?

Zullen we weer zwijgen?

Wij willen ons huis herbouwen.

Beter. Sterker.

Met wat we hebben geleerd.

Als Raka hier was geweest, zou hij ons hebben verteld...

dat zijn Caesar hierover een uitgesproken mening had.

Had hij gelijk?

Kunnen apen en mensen samenleven?

Ik weet het niet.

Het is belangrijk.

We zien elkaar spoedig terug.

Kom.

SLEUTEL GOEDGEKEURD

SIGNAAL ONTVANGEN

Hallo? Is daar iemand?

Kan je me horen?

Ja. Fort Wayne, Indiana hier. We horen je.

Wat heerlijk om een ​​nieuwe stem te horen. Waar ben je?

Vertaling: Jan Dejonghe