Original subtitles

[ดัดแปลงจากนิยายเรื่องปีศาจรุกรานโลกชางหยวน ของนักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน] [นักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ" ]

♪เหม่อมองแสงจันทร์ส่องลงมา♪

♪ผีเสื้อแสงสีน้ำเงินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ♪

♪ในช่วงเวลาแห่งไฟนองเลือด♪

♪จู่ ๆ เจ้าก็หายไปจากข้างกายข้า♪

♪วันและคืนของการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับ♪

♪ฝ่าสายหมอกอยู่ใกล้แค่เอื้อม♪

♪ใบหน้ายิ้มที่สะท้อนจากดวงจันทร์ในน้ำ♪

♪แม้ว่าจะเต็มไปด้วยแผลถลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม♪

♪หยุดแบ่งแยกท้องฟ้าไว้ชั่วขณะ♪

♪โลกเปลี่ยนแปลงทุกขณะ♪

♪ใบไม้ร่วงโรยเริ่มจุดประกาย♪

♪หัวใจที่เงียบงันกระสับกระส่าย♪

♪มองลงมาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผัน♪

♪มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า♪

♪ความรักทำให้ความกลัวหายไป♪

♪ลมสารทจะทำให้ชางหยวนสั่นสะเทือน♪

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

[ความเดิมตอนที่แล้ว] (ที่นี่ก็้คือดินแดนระดับฟ้า)

(ทะเลทรายเวิ้งว้างสีแดง)

(ทหารปีศาจระดับสูง)

ข้าเมิ่งชวนมีดีอะไร

จึงคุ้มค่าแก่การรวบรวม ยอดฝีมือของสำนักทั้งสี่มารุมโจมตี

เป้าหมายคือฆ่าเจ้า

เจ้าช่วยให้ความร่วมมือด้วย

ฆ่ามันซะ

ว่าแล้ว

การฆ่าคน

สนุกกว่าฆ่าปีศาจเยอะเลย

(นี่น่ะหรือวิชาลับสามใบไม้สารทฤดูของนายน้อยเมิ่ง)

[เซี่ยโหวส่ง]

(ช่างงดงามมากจริง ๆ)

วิชาดาบราชสำนัก

เพียงแต่ไม่รู้ว่าปราณของเจ้า

จะพอโปรยให้ใบไม้ร่วงได้อีกกี่หน

การโจมตีเช่นนี้

ไม่ต้องใช้วิชาลับหรอก

ท่าทางปากแข็งของนายน้อยเมิ่ง ช่างน่ารักเสียจริง

(ข้าไม่เชื่อหรอกว่า)

(ขอบเขตการควบคุมของเจ้านี่ไร้ขีดจำกัด)

(ตอนนี้ละ)

เจ้ายืนหยัดได้อีกไม่นานหรอก

เมิ่งชวน

เป็นไปไม่ได้

เจ้ายังมีปราณอยู่อีกได้อย่างไรกัน

ขออภัยด้วย

ข้ายังสามารถสู้ได้อีกทั้งวัน

จบแล้ว

เป็นไปได้อย่างไรกัน

เส้นด้าย

อันตรายจริง ๆ

อีกนิดเดียวก็ฟันโดนข้าแล้วนะ

ที่แท้

เจ้าก็ใช้เส้นด้ายมาคอยควบคุมดาบบินพวกนี้นี่เอง

ถูกต้อง

รากฐานมหาเทพของข้าคือพลังแห่งเส้นด้าย

เจ้าหนุ่มหน้าอ่อนนี่ หลบลูกธนูของข้าได้หมดเชียวหรือนี่

(ไม่คิดว่าจะมีสามคน)

[หร่วนมี่] ทีนี้ขอข้าดูหน่อยว่าเจ้าจะหลบอย่างไร

รอเดี๋ยว

ก่อนจะตายช่วยทำให้ข้ารู้ทีเถอะ

พวกเจ้าเป็นใครกันแน่

ทำไมถึงอยากฆ่าข้า

ทำไมถึงอยากฆ่าเจ้า

พวกข้าสำนักปีศาจสวรรค์

ฆ่าเด็กอัจฉริยะแบบเจ้า

ก็เป็นสัจธรรมไม่ใช่หรือ

(สำนักปีศาจสวรรค์)

ต้ามี่มี่

เจ้าพูดมากไปแล้ว

ไม่เป็นไรหรอก

ข้าจะส่งเจ้าเด็กอัจฉริยะนี่ขึ้นสวรรค์เดี๋ยวนี้ละ

ขอบคุณพวกท่านที่แขวนข้าไว้นะ

สะกด

(เจ้าหนุ่มนี่)

(ทำอะไร)

หากไม่ใช่เพราะสหายของข้า

อีกนิดคงตกหลุมพรางของเจ้าไปแล้ว

ตอนนี้

ช่วยตายไปทีเถอะนะ

อยากฆ่าข้า

ครั้งก่อนผู้ที่ต้องการฆ่าข้า

ดีร้ายก็เป็นถึงราชาปีศาจ

อาศัยแค่ขันทีน่าตายอย่างเจ้าคู่ควรหรือ

เข้ามา

เรามาต่อกันเถอะ

เจ้าเด็กนี่

นิสัยชั่วร้ายจริง ๆ

มีความสามารถอะไรก็แสดงออกมาให้หมด

ให้ข้าได้ประจักษ์ในคราวเดียวไปเลย

หลีก

[หลีก]

(คำพูดประกาศิต)

[จางหรู่ซ่าง] (รากฐานมหาเทพของเขา คือพลังแห่งประกาศิตหรือนี่)

หากไม่มีเปลวเพลิงเหล่านั้น

อาศัยเพียงดาบของเจ้าไม่อาจฟันเส้นด้ายของข้าขาด

เร็ว

ลูกธนูทั่วไปทำอะไรเขาไม่ได้

เอาสิ่งที่แรงกว่านี้ให้เขา

(เจ้าหนุ่มนี่ ไม่เพียงแต่ตามความเร็วของข้าทัน)

(วิชาดาบก็ยังไม่เลวอีกด้วย)

สามใบไม้สารทฤดู

ระเบิดเต็มกำลัง

สารทฤดูที่หนึ่ง

แข็ง

(ทำไมถึงมีพลังปีศาจที่รุนแรงขนาดนี้ได้)

ยังแรงไม่พอ ๆ

ต้องใช้แก่นพลังปีศาจเยอะกว่านี้

ต้องใช้แก่นพลังปีศาจเยอะกว่านี้อีก

ตายซะ

วิชารากฐาน

นกในกรง

สะกด

สะกด

สะกด

ปืนใหญ่ปีศาจคำราม

(ยังมีวิธีไหนอีก)

(ข้ายังทำอะไรได้อีก)

(นี่เป็นครั้งแรก)

(ที่ข้าโดนบีบคั้นจนถึงขั้นนี้)

เมิ่งต้าเจียงบุตรอกตัญญู

ขอเข้าพบผู้นำตระกูลเมิ่ง

[จวนเมิ่ง]

เมิ่งต้าเจียงบุตรอกตัญญู

ขอเข้าพบผู้นำตระกูลเมิ่ง

เมิ่งต้าเจียงบุตรอกตัญญู

ขอเข้าพบผู้นำตระกูลเมิ่ง

เมิ่งต้าเจียงบุตรอกตัญญู

ขอเข้าพบผู้นำตระกูลเมิ่ง

ท่านพ่อ

พวกเราไปกันเถอะ

พวกเราไม่กลับเข้าตระกูลมหาเทพอะไรนี่แล้ว

ไม่

ลูกรัก

หากเจ้าอยากฆ่าปีศาจ

เจ้าอยากแก้แค้น

พวกเราจำเป็นต้องกลับตระกูลเมิ่ง

มีเพียงการกลับตระกูลเมิ่งเท่านั้น

เจ้าถึงจะได้รับการสั่งสอนที่ดีที่สุด

เจ้าจะได้สัมผัสถึงมหาเทพ

เจ้าถึงจะสามารถเข้าสู่เขาหยวนชูได้

เจ้าถึงจะมีโอกาส

ทำเป้าหมายของเจ้าให้เป็นจริง

ถ้าอยากเป็นมหาเทพ

จะยอมแพ้ไม่ได้

อยากแก้แค้นให้แม่

จะยอมแพ้ไม่ได้

อยากเข้าเขาหยวนชู

จะยอมแพ้ไม่ได้

อยากช่วยอวิ๋นชิงผิง

จะยอมแพ้ไม่ได้

อาชวน

อย่ายอมแพ้นะ

ข้าไม่เคยคิดที่จะยอมแพ้

(ลูกปืนนี้มาได้ถูกจังหวะพอดี)

(มาเท่าไรข้าจะฝึกให้หมด)

(วิชาฝึกทั้งเก้าของจู้หรง)

(จงหลอมทั้งหมดซะ)

(รากฐานมหาเทพ)

(จงเปิด)

(ท่ารากฐาน)

(อสนีบาตแปรสาย)

[อสนีบาตแปรสาย]

ตายซะ ๆ

มาเลย ๆ

ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก

ขอบคุณลูกปืนของเจ้านะ

นี่คือของขวัญตอบแทน

หนี

สะกดเขาไว้

สะกดเขาไว้สิ

สะกด

สะกด

หุบปากเน่า ๆ ของเจ้าไปซะ

อย่าคิดว่าฆ่าพวกเราได้แล้วทุกอย่างจะจบนะ

สัตว์เลี้ยงแสนน่ารักของนายท่าน

จะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด

เนื้อ

จากนั้นก็กินให้เกลี้ยง

จนไม่เหลือ

เนื้อ

รอความตายได้เลย

เมิ่งชวน

สัตว์เลี้ยงแสนน่ารัก

มาสิ

ไม่ว่ามันคืออะไร

ก็ลองดู

ต่อให้น่ารักข้าก็จะสับเป็นชิ้น ๆ

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

[ตัวอย่างตอนต่อไป]

(แม่ทัพปีศาจตนนี้นึกไม่ถึงว่าจะตั้งครรภ์ สายเลือดของราชาปีศาจ)

อย่าเข้ามายุ่ง

ข้าไม่ต้องการ

รุนแรงมาก

[ตำนานนทีมืด] หมอไป๋เฮ่อหวาย

[เพลงจากตำนานนทีมืด] คารวะใต้เท้าขุยแห่งนทีมืด

[ฉายพิเศษช่วงฤดูร้อน] แต่หากหมอเทวดาถูกฆ่า

คงยุ่งเป็นแน่

หากคิดจะฆ่านาง

ก็ต้องฆ่าข้าก่อน

ข้าไม่อยากตาย

หมอเทวดา

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

♪อีกฝั่งหนึ่งมีหมอกควัน♪

♪ใคร ขดตัวเฝ้ารออยู่♪

♪ลืมหวนกลับมา♪

♪ใช้พู่กันและหมึก รังสรรค์ศิลปะสีขาว♪

♪วาด กระบี่อันบริสุทธิ์หมดจด♪

♪ตำราประวัติศาสตร์ล้วนมีแต่ความโศกเศร้า♪

♪พลิกไปพลิกมาหลายรอบ♪

♪เหน็บหนาวจนไม่อาจหลับได้♪

♪ลมหนาวตัดขาดเขตแดน ของความโลภและความปรารถนา♪

♪ถูกผิด บุญคุณความแค้น♪

♪ปลุกคำสัญญาของใครให้ตื่นขึ้น♪

♪แววตาอันร้อนรุ่ม♪

♪พลังอันไม่อาจขวางกั้น♪

♪ปกป้องข้า ยืนหยัดในศรัทธา♪

♪โดดเดี่ยวแล้วอย่างไร♪

♪ชีวิตและความตายเป็นสิ่งไม่เที่ยง♪

♪ใช้เวลาพันปีโจมตีศัตรูให้พ่าย♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪ [ดัดแปลงจากนิยายเรื่องปีศาจรุกรานโลกชางหยวน ของนักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]