Original subtitles

[ดัดแปลงจากนิยายเรื่องปีศาจรุกรานโลกชางหยวน ของนักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน] [นักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]

♪เหม่อมองแสงจันทร์ส่องลงมา♪

♪ผีเสื้อแสงสีน้ำเงินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ♪

♪ในช่วงเวลาแห่งไฟนองเลือด♪

♪จู่ ๆ เจ้าก็หายไปจากข้างกายข้า♪

♪วันและคืนของการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับ♪

♪ฝ่าสายหมอกอยู่ใกล้แค่เอื้อม♪

♪ใบหน้ายิ้มที่สะท้อนจากดวงจันทร์ในน้ำ♪

♪แม้ว่าจะเต็มไปด้วยแผลถลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม♪

♪หยุดแบ่งแยกท้องฟ้าไว้ชั่วขณะ♪

♪โลกเปลี่ยนแปลงทุกขณะ♪

♪ใบไม้ร่วงโรยเริ่มจุดประกาย♪

♪หัวใจที่เงียบงันกระสับกระส่าย♪

♪มองลงมาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผัน♪

♪มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า♪

♪ความรักทำให้ความกลัวหายไป♪

♪ลมสารทจะทำให้ชางหยวนสั่นสะเทือน♪

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

[ความเดิมตอนที่แล้ว] อี้จือเหมย

หากตามข้าไปที่ชายแดนมีแต่จะต้องทุกข์ทรมาน

ให้ข้าเจอกับบททดสอบมหาเทพอีกแล้ว

บัดนี้

เหตุใดกระทั่งเด็กน้อยขั้นลอกคราบ

ก็สามารถเข้ามาในแดนถ่ายทอดวิชาของข้าได้

ช่วงนี้มีปีศาจปรากฏตัวในเมืองตงหนิงตลอด

เจ้าสำนักจึงสั่งให้ข้าตรวจสอบเรื่องนี้

ศิษย์พี่เมิ่ง ดูท่าคงเป็นที่นั่นไม่ผิดแน่

โอสถของข้าเล่า

ท่านเจ้าสำนักอย่าโกรธไปเลย

พวกเจ้าสำนักปีศาจสวรรค์

ล้วนน่าขยะแขยงเช่นนี้หรือ

น่าขยะแขยงหรือ

น่าขยะแขยงเท่ากลุ่มศิษย์มหาเทพอย่างพวกเจ้าที่ไหนกัน

น่าขยะแขยงเท่าท่านเจ้าสำนักของพวกเจ้าที่ไหนกัน

ผู้ที่ปล่อยให้พวกเราสำนักปีศาจสวรรค์

สังหารหมู่ในงานชุมนุมปราบปีศาจคือใครกัน

ผู้ที่มองดูดายลูกศิษย์ของตัวเองพิการคือใครกัน

แล้วผู้ที่คิดร้ายกับศิษย์รุ่นเยาว์อย่างพวกเจ้าคือใครกัน

ล้วนเป็นเขา หลี่หวายหนาน

ขณะที่เขาสุขใจกับการกำจัดท่านไป๋ที่สามไปได้

อีกด้านก็เกรงว่าจะล่วงเกินมหาเทพตระกูลไป๋

ทำได้เพียงยืมมือผู้อื่น

ชักนำให้ศิษย์รุ่นเยาว์อย่างพวกเจ้าลงมือ

เมิ่งชวน

เจ้าว่าใครกันแน่ที่เป็นเนื้อร้ายของเมืองตงหนิงแห่งนี้

ใครกันแน่ปีศาจ

ฝีปากของเจ้า

พอกันกับเจ้าตัวเหี่ยวนั่นเลย

เมิ่งชวน

เจ้าฆ่าท่านไป๋ที่สามได้

แล้วเจ้าฆ่าเจ้าสำนักอวี้หยางได้หรือไม่เล่า

เจ้าคิดจะปราบปีศาจทั่วหล้าให้สิ้น

ปีศาจคือปีศาจ

มนุษย์คือปีศาจ

มหาเทพก็คือปีศาจ

ยอมรับความจริงเสียเถอะเมิ่งชวน

ใต้หล้านี้

ทุกคนล้วนเป็นปีศาจชั่วร้าย

ใต้หล้า

เจ้าถือดีมาจากไหนถึงพูดแทนใต้หล้า

หากใต้หล้าเป็นเช่นนั้นจริง

มิใช่ว่าสำนักปีศาจสวรรค์ของเจ้า คงได้เป็นผู้ครองโลกไปนานแล้วหรือ

แต่ความจริงคือ

ข้าจะฆ่าเจ้าในดาบเดียว

พี่ใหญ่

(พี่ใหญ่)

เจ้าจะฆ่าใครนะ

(เกือบไป)

เพียงอาศัยความสามารถอย่างเจ้า

เจ้าจะฆ่าใครได้

ฆ่าเจ้าอย่างไรเล่า

(เจ้าปีศาจหัวโล้นปากใหญ่นี่แข็งแกร่งมาก)

เหล่าเอ้อร์

เจ้าหลบไปทางนั้น

ข้าจะเล่นกับเขาเอง

[ผู้ดูแลสำนักปีศาจสวรรค์ มู่หรงโหยว]

เล่นหรือ

เช่นนั้นเจ้าอย่าโดนข้าเล่นจนร้องไห้แล้วกัน

มือใหม่คนหนึ่ง

ฝีปากกลับเจนจัดดีนี่

เจ้าโล้น

เช่นนั้นฝีเท้าเจ้าก็เจนจัดเช่นกัน

หนวกหู

ข้อเข่าอักเสบของข้าก็ขาแข็งนิดหน่อยจริง ๆ นั่นละ

จะได้ยืดเส้นยืดสายพอดีเลย

(ที่เจ้าหัวโล้นนี่เป็นพี่ใหญ่ได้)

(ไม่ใช่เล่นจริง ๆ)

ยังมีกระบวนท่าอะไรอีก

ใช้มันออกมาเลย

สายฟ้า

ชักดาบ

อัจฉริยะเผ่ามนุษย์

ก็เพียงเท่านี้เองหรือ

(สู้ไม่ได้อย่างนั้นหรือ)

ตายเสียเถอะ

(คงทำได้แค่เท่านี้แล้ว)

หายไปแล้ว

เข้ามาด้วยร่างกายในสภาพบาดเจ็บสาหัส

จะหาเรื่องตายอย่างนั้นหรือ

(กระบวนดาบของข้า)

(อ่อนแอนักเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าปีศาจนั่น)

(แต่ถ้าหาก)

[ตอนที่ 20 น่าทึ่งพอหรือไม่]

อย่าพล่ามมาก

มาเลย

สภาพปางตายอย่างเจ้า

ทีเดียวก็รับไม่ไหวแล้ว

(หากข้าเข้าใจวิธีใช้พลังของดวงจิตเทพ)

(ใช้พลังนี้)

(ที่แม้แต่มหาเทพก็ไม่แน่ว่าจะมีในครอบครอง)

เจ้าหนูเจ้าช่างโง่เขลาสิ้นดี

ผู้น้อยโง่เขลาจริง ๆ นั่นละ

ผู้อาวุโสให้คำชี้แนะจะดีกว่า

แม้ผู้น้อยจะมีดวงจิตเทพ

แต่กลับมิอาจเข้าใจจุดสำคัญได้

หากผู้อาวุโสชี้แนะให้ได้

เมิ่งชวนจะโขกศีรษะคำนับท่าน

เจ้าหนู

เอาเถอะ

การมีดวงจิตเทพได้ในตอนอายุอย่างเจ้า

ในอนาคตเจ้าต้องถูกลิขิตให้มีชะตาไม่ธรรมดาเป็นแน่

ข้าจะสอนบางอย่างให้เจ้าเล็กน้อย

จริงหรือขอรับ

ทำใจให้สงบซะ

สัมผัสถึงดวงจิตเทพของเจ้าให้ดี

ขยับมัน

สั่งการมัน

ขับเคลื่อนมัน

ให้พลังแห่งดวงจิตเทพไหลเวียนไปทั่วร่าง

สุดท้าย

ปลดปล่อยมัน

นี่เป็นหนึ่งในวิธีการพื้นฐานของการใช้ดวงจิตเทพ

วิชาแผดเผาเทพ

เขาสามารถทำให้พลังของเจ้า

เพิ่มขึ้นได้ถึงสิบเท่า

การได้รับคำชี้แนะจากผู้อาวุโส

ถือเป็นบุญวาสนาสามภพของเมิ่งชวน

กลับไป

ข้าจะจุดธูปยักษ์สามดอกให้ท่าน

เจ้าเด็กนี่มันโผล่มาจากไหนกัน

เจ้าหนู

ในเมื่อเจ้าผ่านการทดสอบ

ข้าจะให้หนึ่งวิชาดาบแก่เจ้า

ดาบสายฟ้าทลายโลกา

กระบวนที่หนึ่ง

สายฟ้าจุติโลก

[สายฟ้าจุติโลก]

นั่นอะไรน่ะ

เมิ่งชวน

อาชวน

ยังเหลืออีกหนึ่ง

หนีไปแล้วหรือ

กระบวนดาบเมื่อครู่ของเจ้าช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ

เสี่ยวเมิ่งชวน

ไม่นึกเลยว่าสำนักปีศาจสวรรค์จะมีคนเหลืออยู่อีก

กระทั่งเจ้าสำนักพวกเจ้ายังโดนข้าฆ่าเลย

เจ้าไม่หนีหรือ

อย่าเอาข้าไปเหมารวมกับ

เจ้าพวกไร้อารยะที่ชอบเปลือยท่อนบนพวกนั้นสิ

พวกเขาน่ะ

เป็นเพียงหนอนแมลงกลุ่มหนึ่ง ที่เซี่ยวเซี่ยวเลี้ยงไว้เท่านั้น

(เจ้านี่)

(ประหลาดมาก)

(ทำไมถึงรู้สึกคุ้น ๆ)

ดังนั้นเท่ากับว่า

เจ้าคือมือมืดผู้บงการเบื้องหลังทั้งหมดนี้อย่างนั้นหรือ

มือมืดเบื้องหลังหรือ

มือของเซี่ยวเซี่ยว

ขาวออกนี่นา

เจ้าคิดว่าตัวเองอารมณ์ขันนักหรือ

ข้าไม่มีเวลามาพูดไร้สาระกับเจ้าหรอกนะ

ฆ่าเจ้าซะ

ข้ายังต้อง

ไม่ได้เจอกันหลายปี

ไฉนเจ้ายังฉุนเฉียวง่ายเช่นนี้อีกเล่า

ข้าเคยเจอคนวิปริตอย่างเจ้าด้วยหรือ

จันทร์สั่นไหว

ผ่อนคลายหน่อย ผ่อนคลาย

เซี่ยวเซี่ยวไม่ทำร้ายเจ้าหรอก

ครั้งนี้เซี่ยวเซี่ยวไม่ได้มาสู้กับเจ้า

แต่มาเพื่อมอบเรื่องน่าทึ่งให้เจ้าต่างหาก

เรื่องน่าทึ่งหรือ

สิ่งนี้

น่าทึ่งพอหรือไม่เล่า

เรื่องน่าทึ่งเล็ก ๆ ของเจ้า เซี่ยวเซี่ยวรับไว้แล้ว

(เจ้านี่)

(เหตใดจึงไม่เป็นอะไรเลย)

เช่นนั้นต่อไป

เจ้าก็รับเรื่องน่าทึ่งของข้าไว้ให้ดีเล่า

(หยวนจือ)

สิ่งนี้

น่าทึ่งพอหรือไม่เล่า

เจ้าทำอะไรลงไป

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

[ตัวอย่างตอนต่อไป] วันนี้

ข้าจะใช้ชีวิตพวกเจ้าทั้งสองคน

เพื่อเซ่นไหว้การตายของแม่ข้า

ในมหาสมุทรความรู้ของแม่ข้านี่ละ

เกิดอะไรขึ้น

ทำไมสัมผัสถึงดวงจิตเทพของข้าไม่ได้แล้ว

ในร่างของเขามีดวงจิตเทพอยู่จริง ๆ ด้วย

ทำไมไม่ยอมตายแต่โดยดีไปซะ

ทำไมกัน

ซูมู่อวี่ ข้าไม่ได้ไปหาเจ้า

เจ้าก็มาเองถึงที่เชียว

[ดรุณพเนจรท่องยุทธภพ เขาเซียนโพ้นทะเลเขียน] [เริ่มวันที่ 25 ตุลาคม อัปเดตทุกวันพุธ เวลา 10:00 น.]

[VIP รับชมก่อนใคร]

[ดรุณพเนจรท่องยุทธภพ เขาเซียนโพ้นทะเลเขียน]

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

♪อีกฝั่งหนึ่งมีหมอกควัน♪

♪ใคร ขดตัวเฝ้ารออยู่♪

♪ลืมหวนกลับมา♪

♪ใช้พู่กันและหมึก รังสรรค์ศิลปะสีขาว♪

♪วาด กระบี่อันบริสุทธิ์หมดจด♪

♪ตำราประวัติศาสตร์ล้วนมีแต่ความโศกเศร้า♪

♪พลิกไปพลิกมาหลายรอบ♪

♪เหน็บหนาวจนไม่อาจหลับได้♪

♪ลมหนาวตัดขาดเขตแดน ของความโลภและความปรารถนา♪

♪ถูกผิด บุญคุณความแค้น♪

♪ปลุกคำสัญญาของใครให้ตื่นขึ้น♪

♪แววตาอันร้อนรุ่ม♪

♪พลังอันไม่อาจขวางกั้น♪

♪ปกป้องข้า ยืนหยัดในศรัทธา♪

♪โดดเดี่ยวแล้วอย่างไร♪

♪ชีวิตและความตายเป็นสิ่งไม่เที่ยง♪

♪ใช้เวลาพันปีโจมตีศัตรูให้พ่าย♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪