Original subtitles

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

♪เหม่อมองแสงจันทร์ส่องลงมา♪

♪ผีเสื้อแสงสีน้ำเงินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ♪

♪ในช่วงเวลาแห่งไฟนองเลือด♪

♪จู่ ๆ เจ้าก็หายไปจากข้างกายข้า♪

♪วันและคืนของการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับ♪

♪ฝ่าสายหมอกอยู่ใกล้แค่เอื้อม♪

♪ใบหน้ายิ้มที่สะท้อนจากดวงจันทร์ในน้ำ♪

♪แม้ว่าจะเต็มไปด้วยแผลถลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม♪

♪หยุดแบ่งแยกท้องฟ้าไว้ชั่วขณะ♪

♪โลกเปลี่ยนแปลงทุกขณะ♪

♪ใบไม้ร่วงโรยเริ่มจุดประกาย♪

♪หัวใจที่เงียบงันกระสับกระส่าย♪

♪มองลงมาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผัน♪

♪มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า♪

♪ความรักทำให้ความกลัวหายไป♪

♪ลมสารทจะทำให้ชางหยวนสั่นสะเทือน♪

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

[คืนนี้เอาแบบโหด ๆ หน่อย] [ตอนที่ 2]

อันดับออกแล้ว ๆ

อันดับล่าสุดออกมาแล้ว

สามวันต่อมา

16 อันดับแรกจะเข้าร่วมการแข่งคัดเลือก ในงานชุมนุมปราบปีศาจ

หวังว่าทุกคนจะเตรียมพร้อม

[อันดับที่หนึ่ง อู๋ฉี ขั้นลอกคราบระดับกลาง] ศิษย์พี่ใหญ่อู๋ฉีได้ที่หนึ่งจริง ๆ ด้วย

[อันดับที่สาม ไป๋ก้วน ขั้นล้างไขกระดูกระดับสูงสุด] ศิษย์พี่ใหญ่ไป๋โดดขึ้นไปอันดับสามแล้ว

สมกับเป็นคุณชายตระกูลมหาเทพ

[อันดับที่ 14 เมิ่งชวน ขั้นล้างไขกระดูกระดับกลาง] ทำไมศิษย์พี่เมิ่งชวนตกร่วงลงมาอีกแล้วล่ะ

ก็ต้องร่วงลงมาอยู่แล้วสิ

เขาขยันวาดภาพยิ่งกว่าฝึกดาบเสียอีก

[ตระกูลมหาเทพ คุณหนูตระกูลอวิ๋น อวิ๋นชิงผิง]

เจ้าท่อนไม้เมิ่ง

ทำไมถึงไม่สนใจข้า

คุณหนูใหญ่อวิ๋นของข้า

มีธุระอันใดอีกเล่า

ไปชมหิมะที่เขาตงเป็นเพื่อนข้า

ได้หรือไม่

ไม่ว่าง

ไม่ว่างอีกแล้วหรือ

เดือนนี้เจ้าปฏิเสธข้าเจ็ดครั้งแล้วนะ

สรุปว่าเจ้าเห็นข้าเป็นคู่หมั้นของเจ้าบ้างหรือไม่

ช่วงนี้ศิษย์น้องเมิ่งเฉื่อยชาน่าดูเชียว

[ตระกูลมหาเทพ คุณชายตระกูลไป๋ ไป๋ก้วน] อันดับตกอีกแล้ว

ในฐานะศิษย์พี่จะปล่อยให้เจ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปมิได้หรอก

เช่นนั้นศิษย์พี่ไป๋มีอันใดจะชี้แนะเล่า

ข้าจะชี้แนะ

ด้วยตัวเองเอง

(ดูจากสายตาเขาก็รู้แล้วว่า)

(เขาอยากซัดข้า)

(ดูจากสายตาเขาก็รู้แล้วว่า)

(เขารู้ว่าข้าอยากซัดเขา)

(ดูจากสายตาพวกเขาก็รู้แล้วว่า)

(ดูเหมือนพวกเขาจะสู้กันเพราะข้า)

(ดูจากสายตาพวกเขาก็รู้แล้วว่า)

(ไม่มีใครสนใจท่าชักดาบสุดเท่ของข้าเลย)

ตลอดหนึ่งปีนี้หากเจ้าไม่เอาแต่ อ่านหนังสือหรือวาดรูปทั้งวัน

ก็ไปฝึกวิชายวนยางกับสาวน้อยจากสำนักเลี่ยหยางคนนั้น

ระดับขั้นไร้ความก้าวหน้าโดยสิ้นเชิง

วิชายวนยางหรือ

วิชายวนยางหรือ

ทำไม

ศิษย์พี่ไป๋อิจฉาหรือ

พลังระดับสมบูรณ์ของขั้นล้างไขกระดูก ไม่ใช่แค่คำโอ้อวดจริง ๆ

อิจฉาเจ้าเมิ่งชวน

สวะที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นล้างไขกระดูก

กลับเอาแต่ฝันทั้งวันว่าจะบรรลุวิชาลับเนี่ยนะ

ไสหัวกลับบ้านไปวาดรูปเสียเถอะ

การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วหมดจด

แต่ละกระบวนท่าโจมตีตรงไปที่จุดอ่อนของศิษย์พี่ไป๋

แต่ศิษย์พี่เมิ่งอยู่แค่ขั้นล้างไขกระดูกระดับกลางเองนะ

ศิษย์พี่ไป๋อยู่ขั้นล้างไขกระดูกระดับสมบูรณ์เชียวนะ

เป้าหมายของข้าคือการบรรลุวิชาลับ

การประชันขั้นการบำเพ็ญ

เอาตามที่พวกเจ้าพอใจเถอะ

การใช้ระดับขั้นบดขยี้เจ้า

ข้าพอใจมาก

วิชาลับที่ศิษย์พี่เมิ่งพูดถึงคืออะไรน่ะ

เด็กใหม่สินะ

ในห้าขั้นใหญ่ของการบำเพ็ญตบะของเรา

สี่ขั้นใหญ่แรก

แม้จะเน้นที่พรสวรรค์

แต่ขอเพียงฝึกฝนอย่างหนัก คนส่วนใหญ่ก็สามารถทะลวงได้

แต่หากอยากทะลวงขั้นที่ห้า ขั้นหลุดพ้น

ผู้บำเพ็ญต้องบรรลุวิชาลับของตนเอง

มิฉะนั้นจะติดอยู่ที่ขั้นลอกคราบไปตลอดกาล

[ขั้นล้างไขกระดูก สมบูรณ์]

ศิษย์พี่ไป๋ใช้พลังเต็มที่แล้ว

เช่นนั้นศิษย์พี่เมิ่งที่เพิ่งอยู่ขั้นล้างไขกระดูกระดับกลาง

เหตุใดจึงคิดเรื่องที่ห่างไกลเพียงนั้น

ทุกคนถึงได้หัวเราะเยาะเขาอย่างไรเล่า

ยังไม่ทันเดินให้มั่นคง

ก็คิดอยากจะวิ่งเสียแล้ว

อย่างไรข้าก็ขั้นสูงกว่าเจ้า

เลิกเอาวิชาลับมาทำให้ข้ารังเกียจได้แล้ว

[สำนักเลี่ยหยาง หลิ่วชีเยว่] สำนักจิ้งหูของพวกเจ้าครึกครื้นเพียงนี้เชียวหรือ

เพิ่มข้าเข้าไปด้วยคนได้ไหม

ชีเยว่

ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่

บอกว่าจะกลับบ้านไปฝึกยิงธนูกับข้าไม่ใช่หรือ

ข้ารอเจ้าอยู่หน้าประตูสำนักตั้งนาน

นี่ก็เพราะมีคนมาพัวพันมิใช่หรือ

เมิ่งชวน

พึ่งผู้หญิงในการกู้หน้า

คือวิชาลับของเจ้าอย่างนั้นหรือ

เจ้าเห่าอยู่หรือ

ศิษย์น้องเมิ่ง

อีกสามวันก็เป็นการแข่งคัดเลือก ในงานชุมนุมปราบปีศาจแล้ว

ยังไม่บรรลุวิชาลับ

ขั้นบ่มเพาะกลับปล่อยทิ้งรองก้น

[สำนักจิ้งหู ศิษย์พี่ใหญ่ อู๋ฉี] เจ้ามั่นใจในวิธีฝึกที่ตัวเองเลือก

ถึงเพียงนี้จริง ๆ หรือ

ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ต้องกังวล

เจอกันที่การแข่งคัดเลือกในอีกสามวัน

ไปเถอะอาชวน

เมิ่งชวน

เจ้าจะไปไหนกับผู้หญิงไม่ได้เรื่องคนนี้กัน

ข้าต่างหากที่เป็นคู่หมั้นเจ้า

น้องชิงผิง

เมิ่งชวน

เจ้าคอยดูให้ดีเถอะ

ท่านพ่อ

ข้าจะถอนหมั้น

เรื่องอะไรข้าอวิ๋นชิงผิงต้องแต่งกับเจ้าท่อนไม้นั่นด้วย

เขาไม่ชอบข้า

ข้าก็รังเกียจเขา

ลูกสาวเอ๋ย

ทั้งเมืองตงหนิง

มีตระกูลมหาเทพอยู่เพียงสามตระกูล

ตระกูลอวิ๋นของเรามีลูกหลานน้อยยิ่งนัก

การแต่งงานกับตระกูลเมิ่งถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว

เจ้าคงไม่ได้อยากแต่งให้เจ้าไป๋ก้วนนั่นหรอกนะ

แต่ทั้งวันเขาเอาแต่ขลุกอยู่กับเด็กสาวนั่น

เห็นข้าเป็นอะไรไปแล้ว

ก็แค่สาวเถื่อนที่อาศัยอยู่ใต้ชายผู้อื่น

ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงหรอก

เริ่ม

มาเลย

[จวนเมิ่ง นอกนรกไร้สิ้นสุด]

กลับจากเรียนก็มาจับคู่ซ้อม

จวนเมิ่งของเราแทบจะกลายเป็นเวทีศิลปะการต่อสู้ ส่วนตัวของพวกเขาสองคนแล้ว

เจ็ดดาวต่อเนื่อง

ธนูสามมายา

ไฟลามทุ่ง

ชีเยว่

ทักษะการยิงธนูของเจ้าดีขึ้นอีกแล้วหรือ

ก็โดนเจ้าสกัดไว้ได้หมดมิใช่หรือ

เจ้าดูเจ้าสิ

อยู่แค่ขั้นล้างกระดูกระดับกลางก็เก่งปานนี้แล้ว

หากยกระดับขั้นขึ้นไป

เช่นนั้นประเดี๋ยวเดียวก็แซงหน้าข้าแล้วน่ะสิ

เจ้าคนแซ่ไป๋นั่น

ยังจะรังแกเจ้าอย่างวันนี้ได้อีกหรือ

เจ้ามีความนัยในคำพูดนี่

กำลังตะล่อมให้ข้าเลิกศึกษาวิชาลับใช่ไหม

ก็ใช่อยู่แล้ว

วิชาลับคือธรณีประตูในการทะลวงขั้นหลุดพ้น

ตอนนี้เจ้าเพิ่งอยู่ขั้นล้างไขกระดูกเอง

จะรีบร้อนไปไย

ยังอีกห่างไกลนัก

เมิ่งเอ๋อร์

ชีเยว่

ท่านพ่อ

ลุงเมิ่ง

[พ่อของเมิ่งชวน เมิ่งต้าชวน] มา ๆ ๆ พวกเจ้าสองคนพักหน่อยเถอะ

มาดูว่าข้าเอาอะไรมาให้พวกเจ้า

ลุกมาทำงานได้แล้ว

รอข้าด้วย

เจ้าน่ะ

รีบร้อนนัก

พ่อเจ้าอายุปาไป 19 กว่าจะบรรลุวิชาลับ

เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของตระกูลเมิ่งของเราแล้ว

เจ้าเพิ่งอายุ 15 เอง

จะรีบร้อนไปไย

แต่ข้าได้ยินว่า

เมืองตงหนิงของเรามีคนบรรลุวิชาลับตอนอายุเท่าข้า

นั่นเป็นถึงศิษย์ของเจ้าสำนักอวี้หยางเชียวนะ

เราอย่าไปเปรียบเทียบกับเขาสิ

อย่าเคี่ยวกรำตัวเองจนตายเลย

ข้าจะจัดการให้ดี

เจ้าน่ะ

หัวรั้นมาตั้งแต่เด็กแล้ว

จนปัญญากับเจ้าจริง ๆ

ข้ารู้ว่าเจ้าชอบศึกษาชีวประวัติของมหาเทพ

เลยไปหามาให้เจ้าเล่มหนึ่ง

[ชีวประวัติของมหาเทพ]

มหาเทพเติ้งเฟิงผู้นี้เรียนวิชาดาบเหมือนกับเจ้า

บางทีมันอาจช่วยเจ้าได้

หลายปีมานี้

เพื่อค้นหาเบาะแสความลับของมหาเทพในร่างกาย

ข้าอ่านชีวประวัติของมหาเทพจนทั่ว

พบว่าเหล่ามหาเทพไม่มีใครบรรลุวิชาลับก่อนอายุ 16 เลย

บางทีข้าแค่ต้องเดินตามเส้นทางของมหาเทพ

บรรลุวิชาลับก่อนอายุ 16

สามารถทำให้มหาสมุทรความรู้และ จิตวิญญาณของข้าแข็งแกร่งขึ้นได้เยอะมาก

ตัวข้าที่ผ่านศึกมานับพันในมหาสมุทรความรู้

บัดนี้ห่างจากประตูสู่วิชาลับเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

[ตั้งเป้าสูง ผลลัพธ์ดังใจ] คืนนี้ เอาแบบโหด ๆ หน่อย

ก้าวเดียวถีบเปิดประตูสู่วิชาลับ

[ธรรมะไร้นาม] ดาบไวอันดับหนึ่ง

แห่งเมืองตงหนิง

(ลือกันว่า)

(30 ปีก่อนมีเจ้าขี้เมาคนหนึ่งมาที่เมืองตงหนิง)

(เจอเหล้าเป็นต้องดื่ม)

(ได้ดื่มเป็นต้องเมา)

(เมื่อเมาก็ชอบคุยอวดคนอื่นว่าดาบของตัวเองเร็วแค่ไหน)

สหาย

เจ้าไม่รู้ว่า

ข้าสบัดมือสร้างลมทีเดียว

ถล่มทัพใหญ่ปีศาจซ้ำ ๆ หลายรอบเลย

ประกายดาบไล่ตามเงา

สังหารปีศาจจนกลัวหัวหด

(มีคนถามว่าถ้าเจ้าเก่งนัก ทำไมไม่แสดงทักษะให้ทุกคนเห็นเล่า)

ไม่ได้

ดาบนี้จะเปล่งประกายให้ปีศาจเห็นเท่านั้น

คนของตัวเองไม่ให้ดู

(คนรอบข้างต่างคิดว่าเขาโม้)

(กระทั่ง)

(คืนแห่งสายฝนคืนนั้น)

ปีศาจมาแล้ว

เจ้าขี้เมา

หนีเร็วเข้า

(เขาแกะผ้าบนดาบออก)

(เผยให้เห็นดาบที่เต็มไปด้วยรอยแตก)

(ไม่มีใครเห็นได้ชัดเจนว่าเขาออกดาบอย่างไร)

(ได้ยินเพียงเสียงลม)

(เขาก็ไปยืนอยู่หลังเหล่าปีศาจแล้ว)

(และได้เห็นประกายแสงจำนวนมาก)

(เหล่าปีศาจ)

(แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย)

(จากนั้นเป็นต้นมาเขาก็มีฉายาระดับตำนานว่า)

(ดาบไวอันดับหนึ่ง)

(แห่งเมืองตงหนิง)

[ดาบไวอันดับหนึ่งแห่งเมืองตงหนิง เก๋ออวี้]

[สำนักหูจิ้ง เจ้าสำนัก เก๋ออวี้]

ไป ๆ ๆ ๆ ๆ

เจ้าบรรลุวิชาลับไม่ได้

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า

เอาแต่ตามติดตาแก่อย่างข้าทั้งวัน

ขยะแขยง

อาจารย์

นี่เป็นเหล้าชั้นดีจากเหลาสุราของเราเชียวนะ

ใช่เหล้าดี

แต่น่าเสียดาย

วันนี้ข้ากินข้าวดื่มเหล้าเต็มที่แล้ว

[เหล้า]

เจ้าหนู

เอาแต่คิดถึงวิชาลับได้ทั้งวัน

ตัวเล็กแค่นี้ก็ไม่รู้จักฝึกให้มาก ๆ

ข้ากดพลังให้อยู่ที่ขั้นลอกคราบแล้ว

ทำไมเจ้ายังทำอย่างกับไม่ได้กินข้าวอีก

ออกแรงหน่อย

เช่นนั้นคนแก่อย่างท่านก็เพิ่มแรงมาหน่อย

เอาแบบโหด ๆ มาหน่อย

เจ้าหนู

อยากบรรลุวิชาลับ

ต้องจัดการร่างกาย จิตใจ และทักษะให้ได้เสียก่อน

สามรวมเป็นหนึ่ง

ร่างกาย

คือขั้นการบำเพ็ญ

คือบ่อเกิดแห่งพลัง

ทักษะ

คือทักษะกระบวนท่า

ดั่งที่ดาบในมือเจ้า

เป็นเครื่องมือและวิธีการใช้พลัง

แต่จิตใจลึกลับที่สุด

เป็นสะพานเชื่อมร่างกายและทักษะ

แต่หากจิตใจถูกบดบัง

บนสะพานนี้มีหมอกหนา

จะรวมเป็นหนึ่งได้อย่างไร

มาแล้ว

[วิชาลับ ถล่มเขาหวา]

นี่น่ะหรืออานุภาพของวิชาลับ

เจ้าเด็กนี่

รอให้ข้าเอาจริงมาโดยตลอด

ทักษะดาบของเขาเรียกได้ว่า โดดเด่นในหมู่คนรุ่นเดียวกัน

หรือจะขาดเพียงก้าวเดียวจริง ๆ

ลองถามใจเจ้าดู

ว่าต้องการอะไรมากที่สุด

ข้าอยากกลายเป็นมหาเทพ

ไม่ใช่

(เหตุใดไม่ว่าดาบข้าจะเร็วเท่าใด)

(เขาก็รับได้หมด)

ข้าอยากปราบปีศาจทั่วหล้าให้สิ้น

ผิด

(หากข้าไม่มีวันเร็วเหนือเขา)

(ข้าจะตวัดดาบเช่นไร)

ข้าจะแก้แค้นแทนท่านแม่

ผิด

ข้าอยากให้พวกมันตายให้หมด

ข้าอยากให้ท่านแม่กลับมามีชีวิต

ผิด

ผิด

วิชาลับ ถล่มเขาหวา

เช่นนั้นข้าอยากให้คนที่ตายเป็นข้ามากกว่า

เจ้าหนู

บ้าไปหน่อยนะ

ระหว่างความเป็นความตาย

มีหลักเกณฑ์อยู่

หลักเกณฑ์แบบใด

ถามใจตัวเอง

เห็นตัวตนแท้จริงของตน

ข้าเข้าใจแล้ว

สิ่งที่ข้าถือไม่ควรเป็นดาบ

สิ่งที่ข้าถือ

ควรเป็นพู่กันวาดรูป

ข้าอยากจะ

อยากจะ

วาดรูปแม่ข้ายิ่งนัก

มิทราบว่าจิตรกรเมิ่งผู้ยิ่งใหญ่

วาดเป็นเช่นไรบ้าง

มีสาวงามคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเจ้านะ

กลับไปวาดทิวทัศน์เสียได้

เช่นนั้นขอถามท่านสาวงามว่า

เหตุใดต้องมาวาดรูปถึงที่นี่ด้วย

คงไม่ได้มีใครอยากให้ข้า เล่นชิงช้าเป็นเพื่อนนางหรอกนะ

ของเด็ก ๆ อย่างการเล่นชิงช้าน่ะ

ข้าไม่สนใจหรอกนะ

[วิชาลับ]

ท่านแม่

เพื่อแก้แค้น

วิชาลับเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น

มหาเทพ

ข้าจะเป็นให้ได้

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

♪อีกฝั่งหนึ่งมีหมอกควัน♪

♪ใคร ขดตัวเฝ้ารออยู่♪

♪ลืมหวนกลับมา♪

♪ใช้พู่กันและหมึก รังสรรค์ศิลปะสีขาว♪

♪วาด กระบี่อันบริสุทธิ์หมดจด♪

♪ตำราประวัติศาสตร์ล้วนมีแต่ความโศกเศร้า♪

♪พลิกไปพลิกมาหลายรอบ♪

♪เหน็บหนาวจนไม่อาจหลับได้♪

♪ลมหนาวตัดขาดเขตแดน ของความโลภและความปรารถนา♪

♪ถูกผิด บุญคุณความแค้น♪

♪ปลุกคำสัญญาของใครให้ตื่นขึ้น♪

♪แววตาอันร้อนรุ่ม♪

♪พลังอันไม่อาจขวางกั้น♪

♪ปกป้องข้า ยืนหยัดในศรัทธา♪

♪โดดเดี่ยวแล้วอย่างไร♪

♪ชีวิตและความตายเป็นสิ่งไม่เที่ยง♪

♪ใช้เวลาพันปีโจมตีศัตรูให้พ่าย♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

[ตัวอย่างตอนต่อไป] คิดได้หรือยังว่าท่านั้นจะชื่ออะไร

ยายแก่บ้าของตระกูลเมิ่งนั่น

ใกล้จะตายแล้ว

ไป ๆ ๆ

ออกไปหาความสำราญกับข้าหน่อย

เหลาสุราวันนี้

ตระกูลไป๋ของเราเหมาแล้ว

ทางเหลาสุราเกิดเรื่องแล้ว

เฉียนฟาง เจ้าหัวหมูนี่ใครน่ะ

ไป๋เวย

อยู่ขั้นลอกคราบเชียวหรือ

ตระกูลอวิ๋นอยู่ดี ๆ

[จดหมายหมั้น] ไยจึงต้องถอนหมั้นด้วย

พวกเจ้าคิดว่าเรื่องที่เซียนหญิงเมิ่งบาดเจ็บหนัก

จะปิดได้มิดหรือ

ตระกูลเมิ่งที่ไม่มีมหาเทพแล้ว

ขึ้นมาเทียมตระกูลอวิ๋นของเราไม่ได้หรอก