Original subtitles

[ดัดแปลงจากนิยายเรื่องปีศาจรุกรานโลกชางหยวน ของนักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน] [นักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ" ]

♪เหม่อมองแสงจันทร์ส่องลงมา♪

♪ผีเสื้อแสงสีน้ำเงินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ♪

♪ในช่วงเวลาแห่งไฟนองเลือด♪

♪จู่ ๆ เจ้าก็หายไปจากข้างกายข้า♪

♪วันและคืนของการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับ♪

♪ฝ่าสายหมอกอยู่ใกล้แค่เอื้อม♪

♪ใบหน้ายิ้มที่สะท้อนจากดวงจันทร์ในน้ำ♪

♪แม้ว่าจะเต็มไปด้วยแผลถลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม♪

♪หยุดแบ่งแยกท้องฟ้าไว้ชั่วขณะ♪

♪โลกเปลี่ยนแปลงทุกขณะ♪

♪ใบไม้ร่วงโรยเริ่มจุดประกาย♪

♪หัวใจที่เงียบงันกระสับกระส่าย♪

♪มองลงมาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผัน♪

♪มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า♪

♪ความรักทำให้ความกลัวหายไป♪

♪ลมสารทจะทำให้ชางหยวนสั่นสะเทือน♪

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

[ความเดิมตอนที่แล้ว]

นี่ต่างหากทางออกที่แท้จริงของสำนักปีศาจสวรรค์ของข้า

พวกเจ้าอย่าลืมนะ

พวกเรายังเป็นคู่แข่งกันอยู่

ปีศาจที่อยู่ด้านในตนนี้

เป็นสิ่งที่ตัดสินว่าพวกเราใครคืออันดับหนึ่ง

เมิ่งชวน

งานชุมนุมปราบปีศาจคือการปราบปีศาจ

ไม่ใช่ปราบคน

เห่าอะไรของเจ้า

ข้าจะฉีกปากเจ้า

[ตอนที่ 12] [ผมสักเส้นก็จะไม่ให้ขาดหาย]

(วิชารากฐาน)

(ร่างพลิ้วลม)

(กำลังพันชั่ง)

(แส้จิ้งจอก)

(เพลิงจิ้งจอก)

(ดูเหมือนการออกท่าของสองคนนั้นจะไม่เบาเลย)

สามเส้นทาง

(ช่างบังเอิญดีจริง ๆ)

(ต้องใช้เขตแดนรับรู้มองดู)

(นั่นมันอะไร)

นี่มัน

สิ่งน่ารังเกียจอะไรกัน

(พลังปีศาจของเจ้านี่)

(เข้มข้นกว่าปีศาจพยัคฆ์ที่ปลุกสายเลือดราชาปีศาจอีก)

(ต้องเป็นปีศาจระดับสูงแน่)

(ตั้งครรภ์แล้วหรือ)

(เยี่ยมมาก)

(ปีศาจตัวใหญ่ยังมีของขวัญด้วยสินะ)

(ศิษย์น้องอู๋ฉี)

(ดวงตาของเขา)

(ชีเยว่)

(ดวงตาของชีเยว่ก็เหมือนกัน)

(เจ้านี่)

(ต้องการให้พวกเราฆ่ากันเองอย่างนั้นหรือ)

(แย่แล้ว)

(ธนูศักดิ์สิทธิ์เลี่ยหยางของชีเยว่)

(ไม่ใช่เล่นเลยจริง ๆ)

(หากโดนเข้าสักดอก)

(ไม่ตายก็พิการ)

(จะมัวแต่ถูกไล่ต้อนอยู่แบบนี้ไม่ได้)

(ต้องรีบหาทาง ทำให้พวกเขาฟื้นคืนสติโดยเร็ว)

(อสนีบาตแห่งเมตตา)

ศิษย์น้องเมิ่ง

ไม่เป็นอะไรนะ

หน้าจิ้งจอก

เมื่อครู่ขอบคุณนะ

เช่นนั้นพวกเรา

ถือว่าหายกัน

มันคนละเรื่องกัน

ชีเยว่กับศิษย์น้องอู๋ฉี

ถูกวิชามายาของแมงมุมตัวแม่นั่นควบคุมอยู่

แม้ว่าพอดูแล้ว จะไม่สร้างความเสียหายอะไรต่อกายเนื้อก็ตาม

แต่ข้ากลัวว่าหากนานเข้า

จะทำร้ายวิญญาณของพวกเขา

ตอนแรกข้าคิดจะเข้าไปฆ่าเจ้าแมงมุมตรง ๆ

ไม่ต้องโจมตีวิชามายาก็จะสลายไปเอง

แต่ไม่คิดเลยว่า

แมงมุมตัวแม่ตนนี้ก็มีสายเลือดราชาปีศาจด้วย

ซ้ำยังมีเคล็ดวิชาลับราชาปีศาจ หวังโจ้ว อีก

สาเหตุที่มนุษย์ต้องการมหาเทพ

นั่นเพราะมีเพียงมหาเทพเท่านั้น

ที่จะทะลวงผ่านการป้องกันของหวังโจ้ว

และสร้างความเสียหายแก่ราชาปีศาจได้

ไม่แปลกใจเลยที่มันจะนั่งอยู่ตรงนั้นนิ่ง ๆ อย่างไม่กลัวเกรงสักนิด

เพราะ

อย่างไรข้าก็ทำร้ายมันไม่ได้

ข้ากับวิชามายาทางจิตแบบนี้

จนปัญญาจริง ๆ

เจ้ามีวิธีไหม

วิธี

ก็มีอยู่นะ

เจ้ามีวิธีหรือ

ข้าเชื่อใจเจ้าได้ใช่หรือไม่

ศิษย์น้องเมิ่ง

อย่ามัวแต่พูดจาอ้อมค้อม

รีบพูดมา

ข้าสามารถเข้าไปในมหาสมุทรความรู้ของมัน

และโจมตีวิญญาณของมันตรง ๆ ได้

หากวิญญาณได้รับความเสียหายอย่างหนัก

วิชามายาก็จะหายไปเอง

ในเมื่อเจ้ามีวิธี

ก็รีบลงมือสิ

แต่คนที่เข้าไปโจมตีมหาสมุทรความรู้อย่างข้า

ร่างกายจะเข้าสู่สภาวะหลับลึก

เจ้าลงมือก็พอ

ที่เหลือเป็นหน้าที่ข้าเอง

เช่นนั้นกายเนื้อของข้า

คงต้องฝากเจ้าแล้ว

วิชารากฐาน เปิดการย้อนกลับแห่งชิงชิว

วางใจได้

ผมสักเส้นของเจ้า

ก็จะไม่ให้ขาดหายไปแน่นอน

ท่าทางแบบนี้ของเขา

คือเข้าสู่มหาสมุทรความรู้ ของแมงมุมตัวแม่สำเร็จแล้วหรือ

ต่อไป

ก็ดูว่าเจ้าจะตื่นก่อน

หรือข้าจะฆ่าลูกแมงมุมพวกนี้จนหมดก่อน

อสนีบาตแห่งเมตตา

ศิษย์น้องอู๋

ทำมาไม่ทำกลับเสียคงมารยาทน่าดู

ชีเยว่

แย่แล้ว

(เป้าหมายของชีเยว่คือเหมยหยวนจือ)

(บัดซบ)

(พวกเขาคิดจะโจมตีพร้อมกัน)

(ถ้ามีเพิ่มอีกสักคนก็คงดี)

(เจ้าคนแซ่เยี่ยนนั่นไปตายอยู่ที่ไหนกัน)

บ้าเอ๊ย

หลงทางอีกแล้ว

(เป็นทางไหน)

(ทางไหนจะถึงก่อน)

(จะสกัดกั้นธนูของชีเยว่อย่างไร)

(ควรทำอย่างไร)

(ไม่อาจตัดสินใจได้เลย)

(ไม่มีเวลาแล้ว)

(ไม่)

(ข้าที่ผ่านการสู้มานับพันครั้ง)

(ข้าที่ผ่านความเป็นความตายมามากมาย)

(ข้าสามารถสกัดกั้นได้ทั้งหมด)

(ดุจกระจกใสขวางกั้นน้ำ)

(ไม่มีกระจกใดไม่สะท้อน)

(ปรับตามสถานการณ์)

(ดุจมหาสมุทรอันแห้งแล้ง)

(ผืนฟ้าไร้สิ่งที่อาจครอบคลุม)

(ผืนดินไร้สิ่งที่ไม่อาจแบกรับ)

(กระทำหรือไม่กระทำ)

(สรรพสิ่งล้วนเป็นตามธรรมชาติ)

(น้ำนิ่งดุจสายฌาน)

(มหาสมุทรกระจกใส)

[วิชารากฐาน มหาสมุทรกระจกใส]

ยินดีด้วย

เหมยหยวนจือ

เจ้าฆ่ามันสำเร็จแล้ว

อันดับหนึ่ง ก็คือเจ้า

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

[ตัวอย่างตอนต่อไป] ข้าขอประกาศ

งานชุมนุมปราบปีศาจครั้งนี้สิ้นสุดลง ณ บัดนี้

อันดับหนึ่ง

เมิ่งชวน

อันดับหนึ่งนี่ข้าไม่ต้องการ

ท่านเบา ๆ หน่อยสิ

ทำข้าน้อยเจ็บแล้วนะ

อยากเป็นบิดาของลูกข้าหรือไม่

ที่นี่คือมหาสมุทรความรู้ของข้า

คือโลกของข้า

เป็นพวกเจ้าคนของสำนักอวี้หยาง

ที่ปล่อยข้าเข้ามา

เป็นไปไม่ได้

กัดมันเป็นชิ้น ๆ ซะ

[ศิษย์พี่เอ๋ย ศิษย์พี่] [โปรติดตามการฉายภาคสองใน YOUKU เท่านั้น]

ศิษย์น้อง วันนี้คือวันแรกที่เจ้าเข้าสำนัก

อันดับแรกเจ้าต้องบรรลุระดับปราณฝึกฝนภายในสิบปี

เพิ่มพูนความรู้

เคล็ดลับข้อที่หนึ่ง อย่าประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเด็ดขาด

เคล็ดลับข้อที่สอง ไพ่ตาย

นั่นก็คือความสามารถต่าง ๆ ที่เจ้าซ่อนไว้

เคล็ดลับข้อที่สาม ชนะไม่ได้ก็หนี

สายทางแห่งกรรม

ไม่เคยลิขิตโดยมนุษย์

บอกข้าดัง ๆ

เมื่อเจอเรื่องแบบนี้เจ้าควรทำอย่างไร

แสร้งทำเป็นว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

หนีก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ยอดเยี่ยม

ผ่านการประเมิน

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

♪อีกฝั่งหนึ่งมีหมอกควัน♪

♪ใคร ขดตัวเฝ้ารออยู่♪

♪ลืมหวนกลับมา♪

♪ใช้พู่กันและหมึก รังสรรค์ศิลปะสีขาว♪

♪วาด กระบี่อันบริสุทธิ์หมดจด♪

♪ตำราประวัติศาสตร์ล้วนมีแต่ความโศกเศร้า♪

♪พลิกไปพลิกมาหลายรอบ♪

♪เหน็บหนาวจนไม่อาจหลับได้♪

♪ลมหนาวตัดขาดเขตแดน ของความโลภและความปรารถนา♪

♪ถูกผิด บุญคุณความแค้น♪

♪ปลุกคำสัญญาของใครให้ตื่นขึ้น♪

♪แววตาอันร้อนรุ่ม♪

♪พลังอันไม่อาจขวางกั้น♪

♪ปกป้องข้า ยืนหยัดในศรัทธา♪

♪โดดเดี่ยวแล้วอย่างไร♪

♪ชีวิตและความตายเป็นสิ่งไม่เที่ยง♪

♪ใช้เวลาพันปีโจมตีศัตรูให้พ่าย♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪