Original subtitles

Beste Ida!

Wat doen we op deze stortplaats?

Komen.

Ik wilde dat je de klanken van

deze mechanische symfonie in je op zou nemen.

Luisteren.

Ik luister, ik luister.

Zie je, het begint weer...

Het herhaalt zichzelf.

Het is hypnotiserend.

Merk je?

Het wordt bijna pijnlijk.

Pijnlijk, ja, dat is het woord.

Je ziet deze muziek...

het is de loop van de tijd die voortschrijdt.

Die muziek?

Neen.

Niet zoals dit.

Neen.

Rafel?

Ik kan het niet.

- Ik kom te laat, mama. - Neen.

Alsjeblieft, het is perfect. Je wordt gepakt, Maurice.

Jij denkt ?

Ze zullen beseffen wat ik altijd al wist.

Wij zullen uw uitmuntendheid erkennen.

Je leven zal veranderen.

We zijn bijna klaar.

Mijnheer Ravel.

Worden uitgeschakeld in de eerste

ronde, heren Alavoine, Brizeux...

Verdomme! Opnieuw mislukt.

- Lang eten... - Oh nee!

Rafel...

Je had zelfmoord kunnen plegen.

Het is maar een prijs, mijn liefste.

Het maakt mij niet uit hoeveel ze kosten.

Ik hoorde een oosterse melodie uit de binnenplaats komen.

Het moet de wind in de tegels zijn geweest.

Dus ging ik dichterbij staan ​​om beter te kunnen horen.

En het is stom, ik vergat dat we

op de eerste verdieping waren.

Ik zweer het.

Ik wilde niet dood, mama.

Op een dag zullen die idioten

in de jury er spijt van krijgen.

Ah! Maurits!

Is de champagne niet lekker?

Ja Ja...

Herinner je onze ontmoeting nog?

Ik was onhandig en onhandig.

Neen.

Jij bent de enige die naar mij toe kwam

en contact met mij opnam.

Ik heb er nooit spijt van gehad.

Maar ik vind het jammer dat je niet

bent teruggekeerd naar de familie.

- Goedeavond. - Goedeavond.

- Mijn zus zou blij zijn geweest. - Oh...

- Misia heeft geen tekort aan echtgenoten. - Oh...

Mevrouw Natanson, mevrouw Edwards, Mevrouw Sert...

Mevrouw Sert?

Niet voor lang.

José Maria installeerde zijn minnares onder hun dak.

Misia doet trots, maar...

Dit kan niet blijven duren.

Goedeavond.

- Ze is een buitengewone vrouw. - Goedeavond.

Zo verstrikt, in het gewone.

Nochtans, we willen haar graag van zichzelf redden.

Zeker, je bent nog steeds gebeten.

Jammer dat je met muziek getrouwd bent.

Ik zou haar soms moeten bedriegen.

Ja.

Je zou moeten.

Waar ligt Rubinstein?

Heb je dat grote geschilderde ding niet gezien?

Ze wacht op je.

Ze praat er alleen over.

Maurice Ravel, ik was naar je op zoek.

Verstopte jij je achter die colonne?

Je was omsingeld.

Jou bereiken is een hindernisbaan.

Je hebt een lucht...

Een wonderbaarlijk onstuimige blik.

Naarmate de tijd verstrijkt, hoe jonger je bent.

Jij bent het die eeuwig bent.

Oh, de ondeugende kleine vleier.

Za vashe zdorovie!

Weet je wat? Wij proosten op onze samenwerking.

Is het waar ?

Wonderbaarlijk waar, want jij gaat de

muziek schrijven voor mijn volgende ballet.

Wat ben je grappig.

Het lijkt op een kuiken dat uit het nest is gevallen.

Maak je geen zorgen.

Ik plan vooruit, omdat ik weet dat je tijd nodig hebt.

Maar welk ballet? Heb je een idee? Een argument?

Argument...

Argument...

Wat maakt het uit, geen argument!

We zullen het later zien.

Wat ik nodig heb is vleselijkheid.

Betoverend.

Erotisch.

Ik weet dat dat

in je muziek zit.

- Erotisch? - Ja, erotisch.

De sensualiteit van het zuiden,

de geur van giftige bloemen...

Een moderne Carmen, dus.

Was je moeder echt Spaans?

Baskisch.

Nog beter.

Erg zeldzaam.

Denken.

Neen ! Denk niet. Wijzerplaat.

Goedenavond, Ida.

Wat een geweldige verrassing! Jij hier !

Drie Russen?

Een witte, een rode en een Jood.

En drie Fransen dan?

- Een succesvol huwelijk. - Oh!

- Goed gedaan. - Maar ja.

De driehoek is de enige echte geometrie van het paar.

- Mijn lieve broer. -Misia.

En mijn liefste.

Je bent er nog, gelukkig.

We dansen ?

Je weet dat ik dans als een gek.

Ik heb heel Parijs doorkruist om met jou te dansen.

Kom op kom op.

Zie je ? Niet slecht.

Je stapt amper op mijn tenen.

Is uw man er niet?

Nee, hij is thuis bij Roussy voor taalles.

Trek dat gezicht niet, Ik ben niet jaloers.

Jij weet het goed.

Heb je je parfum veranderd?

Ja.

Shalimar.

Het staat je goed.

Maak het wat spannender, mijn kleine Bask.

Hete peper !

Zij is grappig.

Ja. Een beetje vermoeiend, soms.

Grappige vrouwen zijn zelden ontspannend.

Neen ?

Meester, de muzikanten wachten.

Ik weet het, maar ik kan het niet.

Maar...

Tenslotte, Maurice, het is een herhaling.

Niemand zal je de schuld geven van je schoenen.

Als ik !

Jij bent degene die je schoenen vergeten is.

Ja.

Madame Revelot zal ze terugbrengen uit Montfort.

Ik wist zeker dat ik ze had.

Denk je dat ik mijn verstand aan het verliezen ben?

Echt niet. Stop deze kinderachtigheid en sluit je aan bij het orkest.

Neen.

Man ! Meneer, hier zijn ze.

Ah!

Mevrouw Revelot.

Dankjewel.

Maar ga zitten. Je bent buiten adem.

Ga zitten.

Madeliefje, serveer hem een ​​glas water.

Ga zitten.

Ik wil je niet verliezen.

Dankjewel.

Weet je zeker dat dit de juiste zijn?

Wat ?

Wat is er aan de hand ?

Heren, ik weet het niet

als je je bewust bent van de nauwkeurigheid

dat deze wals vraagt.

Je moet een absoluut strikt tempo aanhouden.

Laat je niet afleiden

door de melodie.

Verwacht vooral niet de opwinding van het laatste crescendo.

Ik moet muziek schrijven zonder muziek

zodat je het ritme voelt?

We beginnen opnieuw bij 96.

Alstublieft.

Het is niet de wals van geluk, het moet eindigen in een ramp.

Daarnaast, alles eindigt altijd in een ramp.

Een schitterende uitvoering, het laatste, overweldigende crescendo.

Je hebt je vulkanische aard losgelaten.

Een ijsvulkaan dus.

Wat is er gebeurd,

net nu ?

Op het podium, toen je regisseerde?

O ja, dat heb je gemerkt.

Een soort gat.

Luister, Maurits,

deze reis naar Amerika, Het is echt niet redelijk.

Goed...

Zelfs als dat betekent dat je moet sterven, je kunt net zo goed sterven tijdens het reizen.

Nee, maar ik maak geen grapje.

Je maakte me eerder bang.

Je zag er zo verloren uit.

Ik denk dat ik verdwaald ben in mijn eigen muziek.

Maar het gebeurt, weet je.

Mijn wals kwam mij vreemd

voor en was niet onaangenaam.

Als...

Alsof ik dood was.

Geleverd door mezelf.

Misschien zul je op een dag

leren van je muziek te houden.

Mijn lieve Ida.

Er kwam een ​​idee bij mij op.

Wat zou je zeggen als ik het opnieuw zou orkestreren?

voor uw ballet “Iberia” van Albéniz?

Het lijkt mij een illustratie van al het geweld

en alle nuances van je temperament.

Als het idee je aanspreekt,

Ik ga me er tijdens mijn Amerikaanse tournee in verdiepen.

Zeg eens.

Sommige mensen bellen mij “de Zwitserse horlogemaker”, zo lijkt het.

Maar het is waar dat om mijn kleine horloges af te leveren,

een lange draagtijd is noodzakelijk.

Ik kan slechts geleidelijk zien

de vorm en het traject van het komende werk.

Blijkbaar bellen ze hem "de Zwitserse horlogemaker".

Maar voordat hij deze horloges kan afleveren,

hij heeft een lange periode nodig

van de zwangerschap om de opera te zien en te voelen.

Ik kan er jaren over piekeren zonder een briefje te schrijven.

Maar toen het idee verscheen,

schrijven gaat snel.

Ik zou zeggen dat de vogel vrij vliegt.

Hij kan jaren meegaan

zonder ook maar één briefje te schrijven, maar als het idee daadwerkelijk komt,

het vogeltje, om zo te zeggen, vliegt weg.

Alstublieft.

Dat is het.

Meneer Ravel, een foto alstublieft?

Meneer Ravel?

Heb je ooit jazz gehoord?

♪ Ooit kom jij langs ♪

♪ De man van wie ik hou ♪

♪ En hij zal groot en sterk zijn ♪

♪ De man van wie ik hou ♪

♪ En als hij op mijn pad komt ♪

♪ Ik zal mijn best doen ♪

♪ Om hem te laten blijven ♪

♪ Hij zal naar mij kijken en glimlachen ♪

♪ Ik zal het begrijpen ♪

♪ En over een tijdje ♪

♪ Hij pakt mijn hand ♪

♪ En hoewel het absurd lijkt ♪

♪ Ik ken we allebei ♪

♪ Zal geen woord zeggen ♪

Is dit je eerste keer in New York?

- Ja. - Hoe vind je het?

Oh...

Heel veel.

Waar ben je nog meer

geweest in de Verenigde Staten?

Hm...

Boston, Cleveland, Chicago.

Oh! Ik kom uit Chicago.

Waar verbleef je?

Ja.

Ja?

Het is vrij eenvoudige populaire muziek.

Niet echt, het is veel complexer.

Het was een gezang van krachtige schoonheid.

- Ja.

- Breken met de muzikale lijn, maar er was een soort metrische roes.

Sorry, Maurits, Het was niet mijn bedoeling u te onderbreken.

Goedenavond heren.

Goedeavond.

Misya.

Wat drinken we?

Wat doe je in cafés?

Je componeert niet voor Rubinstein?

Heb je haar gezien? Ze stalkt mij!

Ze roept in heel Parijs dat je

haar ballet heel snel gaat opvoeren.

Ze heeft het aangekondigd in de pers.

Ik heb er geen notitie over geschreven.

- Niet een ? - Nee, geen schaduw van één.

Ze inspireert je niet, onze prachtige exoot?

Dus je gelooft niet in de muzen?

Nee, ik geloof niet in muzen, Ik geloof in muziek.

ik eer hem, Ik bid tot hem, maar...

Ze geeft mij niet altijd antwoord.

Misschien moet je dan ergens anders bidden.

Denkt u dat deze gebeden verhoord zullen worden?

Je zult het nooit weten als je het niet probeert.

Laten we naar de oevers van de Seine gaan.

En laten we lopen totdat mijn slapeloosheid verdwijnt.

We gaan lopen tot zonsopgang.

Wat wil je ?

Ik haat slaap, hij maakt het goed voor mij.

Laten we in plaats daarvan naar de taxi lopen.

Het zal veel te vroeg komen, deze taxi.

Ga je nu echt weg?

Er is een andere man in mijn leven en hij is jaloers als een tijger.

Als je van wilde dieren houdt, een circus openen.

Ik hou niet alleen van tijgers.

Ik hou ook van katten.

Maar je laat ze midden in de nacht in de steek.

Ik ben niet zoals jij.

Ik heb geen genialiteit of talent.

Wat je van muziek vraagt, Ik vraag het uit liefde.

En hij geeft je tenminste antwoord?

Je hebt niet genoeg vertrouwen in het leven.

Durven!

We doen het beter als we durven.

Lamarckstraat 25.

- Hallo. - Hallo.

- Dames. - - Meneer.

De heer Maurits.

Wat een plezier ! Het is een eeuwigheid geleden.

Ik was in Amerika, stel je voor.

In Amerika?

Het is fascinerend.

Kom, je zult me ​​alles vertellen.

- Sst! - - Sst!

♪ Toen Madelon Kom ons een drankje serveren ♪

♪ Onder het prieel strijken we tegen haar petticoat aan ♪

♪ En iedereen vertelt hem een ​​verhaal ♪

♪ Een verhaal op zijn eigen manier ♪

♪ De madelon is voor ons niet ernstig ♪

♪ Als we zijn middel of zijn kin pakken ♪

♪ Ze lacht, dat is al het kwaad dat ze kan doen ♪

♪ Madelon, madelon, madelon! ♪

Als je wil.

Het is nutteloos, Ik ben niet van plan me uit te kleden.

- Helemaal? - Neen.

- Echt ? - Echt.

Ik ben te jong voor jou.

Oke.

Wat wil je dan?

- Kijk gewoon? - Nee wacht.

Kom zitten.

Ik zou graag willen dat u deze

handschoenen zo voorzichtig mogelijk aantrekt.

Door ze op je huid te laten zingen.

- Dat is alles ? - Ja.

Nee, langzaam.

Wat denk jij ervan?

- Hoe mooi je bent. - Nee, de handschoenen.

- Vind je ze leuk? - Veel.

Is het satijn?

Ja, het is satijn.

Mijn blouse ook.

Je bent nog charmanter als je bloost.

Het is mooi, deze kleur.

Vind je mij frivool?

Neen.

Het is serieus, schoonheid.

Serieus als een kindertijd.

Goedeavond.

- Goedeavond. - Goedenavond, Maurice.

Mijn man.

Laten we in plaats daarvan die kant op gaan.

- Cipa! - Oh!

Lieve zus.

Hoe gaat het, oude man?

Voorzichtig.

Zoals de sfeer hier.

Speel iets voor ons om deze doden wakker te maken.

- Neen. - Kom op.

Het stuk dat je voor mij schreef.

Stilte alstublieft !

Anders haal ik mijn flogger tevoorschijn.

Sst!

Hoe kom je aan al dit moois?

Ik slaap niet.

Ik ook niet, en dat is geen wonder.

Ik heb geen verdienste.

De muziek zit in mijn hoofd, zij is degene die beslist.

Je muziek heeft een goede smaak.

"Schone Slaapster" ?

We spelen ?

Het gaat helemaal niet goed.

Ik voel geen aantrekkingskracht tussen jullie, geen vlees.

Ik weet zeker dat jullie nog nooit samen hebben geslapen.

Wat zeg je, wat bedoel je ?

Wij zijn goede metgezellen...

Verwijder je poten.

Er is niets geruststellender voor

een man als ik dan een man als jij.

Wat betekent het ?

Je leeft op de

hoogten van de kunst.

Een immateriële wereld.

Je weet er niets van.

Niets is concreter dan muziek.

Misia, lieverd, je zult vanavond

alleen naar huis moeten gaan.

Ik ga uit eten met een kleine actrice

die echt een beschermer nodig heeft.

Deze man, wat een barbaar!

Ik heb een excuus, Ik trouwde met hem voor zijn geld.

- Is dat de enige reden? - Neen.

Je bent echter een vrouw met smaak.

Vrouwen met smaak kunnen fouten maken.

Stop met je te verschuilen achter je vriendelijke woorden.

Je houdt niemand anders dan jezelf voor de gek.

Ben jij degene die dat zegt?

Ga niet naar dit gebied.

- Om te bedriegen moet je weten hoe je moet liefhebben. - Nog meer pirouettes.

Ik ben vrij, leef en ik doe wat ik wil.

Wanneer je daar bent, jij gaat mij les geven.

Je kunt tegen jezelf zeggen dat je gelukkig bent.

We weten dat dat niet waar is.

Dus ?

- Wat maakt het jou uit? - Dat weet je heel goed.

Het is beter om ons op een andere avond weer te zien.

Als we in een beter humeur zijn.

Kunt u een taxi voor ons vinden?

Zal ik je naar huis brengen?

Zet me af in de rue du Bois, het is onderweg.

Wil je niets anders? Echt ?

Neen.

Je hebt mij al veel gegeven.

Uitstel.

Dankjewel.

Je zal terug komen ?

Ik hoop.

Waar is hij? Ik wil hem zien.

Mijn God ! Ida!

- Ida? - Ja, ballet.

Ben je er nog niet klaar mee?

Ik ben er nog niet aan begonnen.

- Goed gedaan. - Nee, maar ik blokkeer het.

Ik weet het, het is een nachtmerrie.

Ze heeft mij gestuurd 10 brieven, 20 telegrammen...

Ze valt me ​​lastig sinds ik terug ben.

Als ze ziet dat ik voor de vogels zorg...

Ze zal je afmaken.

Russische vrouwen zien er kalm uit,

maar als ze willen, ze zijn angstaanjagend.

Dit is niet om u te mishagen.

Je kent me goed. Goed...

Blijf hier, ik kom terug.

Beste Ida.

Dank u, mevrouw Revelot.

Maar wat een leuke verrassing!

Dus je leeft nog?

Hier ben ik gerustgesteld.

Ja, ik ben in de war. Sorry maar...

Wanneer we ondergedompeld worden in een creatie, moeten we...

Sluit jezelf af van de wereld, leef als een kluizenaar.

We vergeten de tijd, vriendschappen, mensen...

Ik dacht dat ik onvergetelijk was.

Oh dat...

En dit balletje...

Mijn God ! Eh...

Ik zou zeggen dat hij op de goede weg is.

Wonderbaarlijk.

Speel een paar maten voor me, zo, voor de lol.

Neen.

Teleurgesteld, maar ik speel nooit een stuk

terwijl het wordt gecomponeerd. Het zou zijn alsof...

Alsof je gasten op sokken ontvangt.

Ik hou van mannen in sokken, het is boeiend.

Kom op, wat aantekeningen.

Slechts een paar opmerkingen.

Ik kan het niet. Nog niet.

Als u een storing heeft, Ik kan het begrijpen.

Het overkomt mannen, inzinkingen, is het niet ?

Zelfs voor genieën.

Ik heb geen probleem.

- Echt niet. - Als.

Maar...

De orkestratie wordt op zijn plaats

gezet, ik heb de verticale lijnen

en ik verfijn de horizontale lijnen.

Na, Ik zal alle chromatiek elimineren,

en focus op het onderste tetrachord.

Het kost tijd, maar het is spannend, toch?

Oh ja.

Het onderste tetrachord.

Het geluid van oorsprong, de oorspronkelijke basis...

Wonderbaarlijk!

In het begin was het ritme...

trance, vernietiging...

En ik dans.

En ik dans.

Alles is klaar.

Opera gereserveerd.

Generaal oktober, Repetities september.

Binnen een maand ? Ik heb er minimaal 4 nodig! Eindelijk 3.

Wat dacht je van drie korte maanden?

Twee, geen komma meer.

Je voelt deze zeelucht, zout, verkwikkend?

Het is die uit mijn geboorteland.

Je zult heel blij zijn om daar

te werken, in je geboorteland.

Ga jij een zandkasteel maken?

Nee, ik was van plan om te gaan zwemmen. heel eenvoudig.

Ja natuurlijk.

Ik kan een kasteel maken, als je erop staat.

Elke afleiding is welkom.

Goed...

Begin met mij te helpen mijn medaille af te doen.

Je hebt het aan mij gegeven, ik

wil het niet verliezen in de golven.

Het zit verstrikt in je haar.

Ontwarren, alstublieft.

Dankjewel.

- Ten slotte zal ik je vergezellen. - Oh...

Het is gevaarlijk om zonder toezicht te zwemmen.

Wat ?

Ik vind dit gebaar dat je maakt leuk.

Deze beweging? Waarvoor ?

Ik weet het niet.

Je zou het eindeloos opnieuw kunnen doen, Ik zou het nog steeds net zo leuk vinden.

Dit zal moeten stoppen.

Ja.

Het zal zo moeten zijn.

En daarna ?

- Wat zal er gebeuren ? - Niets.

Er zal niks gebeuren, het zal gewoon het einde zijn.

Het einde ?

- Dan zal het verdrietig zijn. - Neen.

Niet noodzakelijk.

Na het einde begint het allemaal opnieuw.

Ik heb slecht nieuws, Maurice.

Het gaat over jouw ballet.

Je kunt 'Iberia' niet orkestreren.

De rechten zijn overgenomen.

Hoe komt het ? Door wie ?

Door Enrique Arbos.

Arbos...

Het spijt me.

Ik heb zijn advocaat aan de telefoon, er is niks te doen.

Goed...

Wat gebeurt er ?

Ik moet terug naar Parijs.

Maar...

We zijn net aangekomen.

Blijf zo lang als je wilt, Ik ga weer weg.

Maurits!

Jouw lakleren schoenen!

Kent u mevrouw Volvodeskaja?

Neen.

Ze is wonderbaarlijk.

Hallo.

Mevrouw Volvodeskaya maakt zich grote zorgen.

Oh.

Kom, Maurits.

Ze zegt dat de toekomst er slecht uitziet voor ons ballet.

Ze zegt dat het verpest is.

Ik ben bang dat ik het mis had over jou.

Ik ken deze dame niet en de sterren interesseren me niet, Ida.

Mij...

Ik geloof in menselijke inspanning.

Naar iets dat moet ontstaan, een idee.

Ze is daar, verstopt in een hoek. Ik moet het gewoon vangen.

Is het wodka?

Za vashe zdorovie!

Za vashe zdorovie!

Wanneer dit idee ontstaat.

Denkt mevrouw Volvodeskaya

dat alleen een Rus de klok van de tijd kan stilzetten.

Stel je trouwens eens voor dat

Stravinsky vanavond komt eten.

Hij heeft grote bewondering voor jou, je weet het.

Het is wederzijds.

Ik vertel je dit, omdat mevrouw Volvodeskaya

denkt dat Igor mijn ballet op tijd kan afleveren.

Maar niets houdt je tegen. Misschien is dat een goed idee.

Echt ?

- Moedig je mij aan? - En...

Hoe lang moet jouw ballet

volgens deze dame duren?

Ik weet het niet. Over 20 minuten.

Het is veel.

Vijftien minuten ?

Aarzel niet.

Zeventien minuten?

Gehoord. 17 minuten op de klok.

Er is geen seconde te verliezen.

Ik moet de choreografie

maken, herhaal, herhaal...

Duidelijk, Ida. Herhaling is de sleutel.

Ik zal het werk van een ander niet

als een parasitaire plant regelen.

Ik zal een origineel werk componeren.

We zijn dan in Spanje.

Het plein, de ondergaande zon, de hakken, de zapatero.

Een fandango?

Een Sevillaan!

Mevrouw Volvodeskaya zegt dat het is zoals u wilt.

Ik zit gevangen, Ik ben gemaakt als een rat.

Weet je hoe lang het duurde om

Colette's symfonie te componeren?

Elf jaar !

Tussen ordening en creatie, er was oorlog.

Eindelijk... 17 minuten in 2 weken.

Ik zou meer dan een minuut melodie

per dag uit mijn hersenen moeten halen.

Het is onmogelijk. Onmenselijk!

Rustig maar, Maurits.

Pas op voor ongemak.

Je gaat dit ballet niet vanuit je bed schrijven.

Het zal mij nooit lukken.

Dat is het voor mijn carrière.

Dat is het met Maurice Ravel.

Misschien is dat geen slechte zaak.

Ik zal kalm zijn, passies getemd,

een oneindige vrede die op de dood zal lijken.

Natuurlijk.

Beste moeder, Neem mij niet kwalijk, ik smeek je,

omdat ik mijn zuigers heb laten werken om ingeschakeld te worden.

Ik weet dat ze over het algemeen gewend zijn aan hervormingen,

Maar wat wil je?

Ik kon niet achterblijven,

terwijl mijn kameraden en mijn broer aan het front vochten.

Ze wilden mij niet bij de luchtmacht,

maar ik werd toegewezen aan de gezondheidszorg.

Vandaag zag ik een ernstig gewonde persoon.

Hij zag eruit als een engel.

De tijd stond stil.

Voor hem, met pijn

en voor mij in de muziek.

Dankjewel.

Wat voor muziek vind je leuk?

Mij ?

Goed...

Ik vind het echt geweldig wat je doet, Maar...

Spreek zonder angst, Ik ga je niet bijten.

Inspraak...

Ik hou ook van trendy liedjes.

Welke ?

Ik weet het niet...

‘Valencia’ bijvoorbeeld.

♪ Valencia♪

Ja, het is vers. Het is charmant.

♪ La, la, la, la ♪

♪ Valencia♪

♪ La, la, la, la, la, la, la, la ♪

♪ Valencia♪

♪ La, la, la, la, la, la, la, la ♪

[een uil krast)

Ik vind het leuk, deze kleine look.

Het verwarmt het hart.

- Je vindt ? - Oh ja.

Denk je niet dat dit thema standvastigheid heeft?

Ja. Hoe ga je het ontwikkelen?

Ik ben niet van plan het te ontwikkelen.

Of misschien niet zoals gewoonlijk.

De melodie duurt één minuut.

Ik ga het 17 keer herhalen en dat is alles.

Ik neem mijn Spanishade.

- Ga je het 17 keer herhalen? - Ja, dat is het.

Het wordt misschien saai, toch?

Neen.

Eindelijk...

Kloppend, tenminste.

Kloppend, ja.

Als...

een crescendo-effect van hypnose.

Het is interessant, nietwaar?

Ja, ja, het is interessant.

Vanaf daar om u succes te beloven...

Goed...

Succes is niet niets, maar dat maakt ons alleen maar vijanden.

Hij haat.

Neen. Waarom zeg je dat ?

Luister, Lalo is een vriend van mijn

man, laten we zeggen een bondgenoot.

Deze keer, het zal je een leuk artikel opleveren.

Steen !

Misya!

- Ken jij Ravel? - Ja.

Was je in de ban?

- Het is een mooi stuk. - Heerlijk.

Niet zo slecht gedaan.

Bewonderenswaardig.

Dus je gaat het schrijven.

Veeg het slechte humeur uit je laatste artikel weg.

Allemaal hetzelfde.

De invloed van Debussy is maar al te duidelijk.

Vergeef me, maar je hebt zelfs

zijn pizzicato uit de Sonate gestolen.

Ik heb niets van hem gestolen en dit

kwartet dateert van ruim 10 jaar geleden.

Heeft Debussy je geplagieerd?

Nee, ik zeg alleen...

We delen een pizzicato, maar de mijne is eerder.

Een idee is van degene die er het beste gebruik van maakt.

Je bent een briljante technicus, maar ik geloof dat je niet in

staat bent ook maar de geringste emotie teweeg te brengen.

Dit is wat altijd het verschil zal maken

tussen Debussy's muziek en die van jou.

Maar des te beter als je droog bent, allemaal droog.

Je zult mijn artikel met koude ogen lezen.

Goedenavond, Misya.

Eindelijk, Maurice, je bent gek!

- Heb je tenminste een kopie? - Neen.

- Mijn God, dit is ondraaglijk. - Wat is ondraaglijk?

Deze bolero, Ik kan er niet vanaf komen.

Hij zit in mijn hoofd.

Hij put mij uit, hij... Hij achtervolgt mij, bezit mij.

Dus hij laat je niet gaan.

Zing het voor mij.

Nee nee. Dat Nee.

Je vertelde me dat je me niets kon weigeren.

Goed...

Dus, wat als ik zoiets stoms tegen je zou zeggen?

Dat is het en dan herhaalt het zich.

Het herhaalt zich, het begint opnieuw.

Het herhaalt zich, het gaat door, en op een

gegeven moment gaat alles mis, het ontploft.

En dan is het het einde.

Zoals het leven.

- Een metafysisch werk dus. - Ja.

Neen. Ik weet het niet, ik...

Ik vind die blik onbeschaamd.

Ja ! Hoofdig.

Geef het een kans.

- Wat gebeurt er ? - Niets ik...

Ik voel me buiten adem. Ik moet stoppen met roken.

Je kleine hartje is moe.

Mijn hart ? Oh...

Ik betwijfel.

Ik gebruik het bijna nooit.

Het gaat beter met jou? Weet je het zeker ?

Ik begrijp dat ik flauwviel op zo'n vreselijke plek.

Nee, ik was op zoek naar de perfecte plek

om je dit te geven.

Dus ik had gelijk toen ik het geloofde.

Het is vermoeiend om altijd gelijk te hebben.

Waarom heb je mij naar dit klotehol gebracht?

Om jezelf onder te dompelen in de geest van dit ballet.

Ik ontwierp het als een ode aan de moderniteit.

Een metafoor voor de mechanische wereld.

Bovendien zou de setting eigenlijk een fabriek kunnen zijn.

Fabriek? Bij de Opera?

Ja.

Het is een duivels idee.

Duivels wonderbaarlijk!

Ja, ik zie het tafereel, Ik zie het moderne, het nooit eerder geziene.

Jij en ik, Ravel, het is onvermijdelijk.

Het is onweerstaanbaar, het is de revolutie.

Waar zijn we nu? In het bordeel?

Dus...

Wat ?

Wat vind ik ervan?

Maar...

Ik denk, lieve Ida, dat...

Mijn mening interesseert je niets en ik heb bewijs.

Wat mis je?

Oh ja ! Jouw fabriek.

De fabriek was een detail, Bolsjewistische koketterie.

Het was het niet waard.

We zullen er nog eens over praten

als de arbeiders naar de opera gaan.

Je zou me moeten bedanken dat ik

je deze vulgariteit heb bespaard.

Ben jij degene die het over vulgariteit heeft?

Jij die mijn ballet in een

bacchanaal hebt veranderd, in verdomd Babylon!

Dit is niet jouw ballet, maar de mijne.

Ik heb het besteld.

Die je van jezelf heeft gered toen

je geen briefje meer kon schrijven.

Wat jou betreft, leer

een partituur lezen.

Het tempo moet van begin tot eind consistent zijn.

Constant!

Ik vraag u naar buiten te komen, meneer Ravel.

Je hoeft het niet te vragen.

Wij vragen ons af hoe dit uit jou heeft kunnen komen.

De “Boléro” is een vleselijk werk. Vlees!

Je weet wel ? Nee, natuurlijk !

Je bent blind voor dit alles. En ook doof voor jezelf.

Ik ga contact opnemen met de regisseur

van de opera, ik ben tegen de creatie.

Denken.

Het is allemaal doordacht.

Je had gelijk, Dit stuk slaat nergens op.

Het is een oefening in stijl, geen muziek. Vuilnisbak !

Je overdrijft, Maurits.

Alstublieft.

Het is oké, hou je geld.

Wil je niet nog wat gezelschap?

Waarom tenslotte niet.

Ik zorg ervoor.

Wachten.

Leer mij in plaats daarvan dansen.

Maar er is geen muziek.

Er is altijd muziek.

Luisteren.

Je hoort ?

Je ruikt lekker.

Je kunt niet je hele leven dansen.

Waarom niet ?

Je bent heel stil, Vandaag.

Jij ook.

Het is aan mannen om vrouwen af ​​te leiden.

Volgens welke wet?

Volgens de wetten van universele aantrekkingskracht.

Vind je het niet leuk?

Neen.

Misschien geef je de voorkeur aan mannen?

Waar ga je naar zoeken?

Dus, Ben ik degene die je niet leuk vindt?

Dat weet je ja.

Deze huid is zacht.

Je moet haar af en toe laten ademen.

Jij bent echt uniek, jij.

Is het een compliment?

Misschien toch wel.

Dit gaat pretentieus klinken, maar allemaal mannen

wil mij verleiden.

Behalve jij.

Vind je het leuk als ik het niet probeer?

Kus me.

Ik zou je kunnen kussen en tegen je liegen

als ik je vertelde dat ik het niet wilde.

Maar dit...

Elke man kan het.

Ik componeerde liever muziek voor jou.

Ik ben geraakt,

Maar dat weerhoudt je er niet van om mij te kussen.

Misschien wel, inderdaad.

Je bent een vreemde vogel, Ravel.

We zijn niet van plan je in een kooi te stoppen.

Soms zou ik het niet erg vinden.

Beste moeder,

Hondenweer.

Hoe lang is het geleden dat ik een brief van je kreeg?

Ik vroeg om toestemming,

en ik hoop je na de vakantie te kunnen knuffelen.

Het moreel is goed.

Ook al voel ik de muziek in mij

leven zonder dat ik die eruit kan laten.

Maurits, ben jij dat?

Ik wachtte op je.

Ik wilde niet weggaan zonder je weer te zien.

Ik ben hier, mama.

Ik blijf nu bij jou.

Ja.

Mama ?

Iedereen wacht op je, Maurice.

Ik heb mijn schoenen niet, Ik kan ze niet vinden.

Ik ga ze halen.

Waarom heeft niemand mij verteld dat ze ziek was?

Er werd tegen mij gelogen.

Ze had gezworen je niets te vertellen.

Dat is wat verschrikkelijk is.

Wat had je anders kunnen doen dan jezelf martelen?

Ik had kunnen...

Ik had kunnen... Ik zou hebben verlaten, dat is alles.

Zullen we beginnen?

Denk goed na.

Dus...

Wie heeft Indië ontdekt?

- Magellan! - Ja.

Wat is de hoofdstad van Venezuela?

- Colombo? - Neen.

Laten we eens kijken, Maurice...

- Caracas. - Ja.

De datum van de Slag bij Austerlitz?

Hm...

Rond 1810.

Eigenlijk weet ik het niet.

Oké, een makkelijke nu.

Mozart componeerde "Ah, zou ik je vertellen"...

Ja, eh...

♪ Ah, ik zou het je vertellen ♪

Die ?

Mama.

Volgend jaar moeten we aanwezig zijn!

Ja !

Mijn lieve Maurits!

Gefeliciteerd ! Ja, gefeliciteerd,

want vijf keer niet slagen voor de Prix

de Rome, terwijl je de meest

vooraanstaande componist bent, is een hoogstandje.

- Naar Mauritius! - Echt.

Naar Mauritius!

Wat wil je dat ik je vertel?

Ik heb altijd de voorkeur gegeven aan verliezers. Zij zijn degenen met de flair.

De winnaars hebben een dom tevreden of

vals bescheiden blik waar ik van schrik.

Dus...

Falen.

Tot mislukking!

Ben je van plan om voor de 6e keer te gaan hardlopen?

Kom terug, Maurits.

Ik kan het niet.

Het is niet ballet dat mij irriteert, het is mijn muziek.

Doe het voor mij.

- Gefeliciteerd, meneer Ravel. - Dankjewel.

- Goed gedaan, het was schitterend. - Dankjewel.

- Een meesterwerk. - Dankjewel.

Meneer Ravel, het was goddelijk.

Dankjewel. Heb je geen poesje?

Parijs heeft je meesterwerk geadopteerd.

De “Boléro”, mijn meesterwerk?

- Jammer dat er geen muziek in zit. - Oh...

- Gefeliciteerd, meneer Ravel. - Dankjewel.

- Neen ! Niet hij. - Meneer Ravel?

Meneer Ravel.

Je bent nog niet ver verwijderd van het feit dat je mij voor je hebt gewonnen.

Het is werkelijk interessante muziek.

Bij de eerste luisterbeurt dacht ik dat je

je hersens niet had uitgeput met dit ritme.

Maar ik geef toe, aangezien alleen imbecielen niet van gedachten

veranderen, dat jouw systematische maniërisme, dat mij zo

irriteerde, dit werk vreemd genoeg een dimensie geeft, hoe zal ik het zeggen...

Een erotische dimensie waartoe ik absoluut

niet geloofde dat jij daartoe in staat was.

Dankjewel.

Wie had dat gedacht, hè?

Ik heb uw laatste artikel gelezen en ik merk

dat u daarentegen je boekt weinig vooruitgang.

Nou... Goedenavond.

Meneer Ravel?

Beste Meester, uw muziek

heeft mij geëlektrificeerd.

Wilt u dit programma voor mij ondertekenen?

Ja.

Wat is dit kronkeltje? Heb je gedronken of was het emotie?

Het was geweldig !

Bravo duizend keer, maestro.

Dankjewel.

Nou, goed gedaan.

En sorry.

Ik vrees dat onze kalme aard een paar

onnodige vonken heeft veroorzaakt en ik

betreur het dat ik te vriendelijk tegen u heb gesproken.

Wat de "Bolero" betreft, Ik geef toe

dat er ongetwijfeld iets wonderbaarlijks

seksueels in zit dat ik niet had opgemerkt.

Als er iets is waar ik een hekel aan heb,

zijn het muurbloempjes. Zet ze daar neer.

Dus...

Ze mishaagt je niet zo erg, de kleine hoer van Babylon.

Wees niet bescheiden.

We kunnen veel dingen over deze

hoer zeggen, maar niet dat ze klein is.

Ondeugende vleier.

- Deze kant op! - - Meneer Ravel!

- Alsjeblieft ! - Nog een !

- Deze kant op! - Ja !

Een meer alstublieft.

Een meer alstublieft.

Alsjeblieft, meneer Ravel, deze kant op!

Weet je zeker dat je niet mee wilt doen aan het feest?

Ida zal teleurgesteld zijn.

En je bewonderaars wachten op je.

Ik ben het niet die ze willen zien, het is Maurice Ravel.

En wie ben jij anders dan Maurice Ravel?

Niet veel, ben ik bang.

Is het succes dat je verdrietig maakt?

Het is mogelijk.

Misschien moeten dromen dromen blijven.

Is uw man thuis gebleven?

Ja.

Haar goede vriendin houdt niet van grote muziek.

Het is duidelijk dat u geen geluk heeft met uw echtgenoten.

Misschien zou het anders zijn als je met mij getrouwd was.

Jij denkt ?

Wie weet...

Oh ja.

We zouden het best bij elkaar passende koppel in Parijs zijn geweest.

Madame Revelot, ik heb

nog een kopje gebroken.

Ik ben bang dat ik mama's Haviland-afdeling heb vermoord.

- Margaretha... - Nou ja, Marguerite.

Je komt niet meer naar Parijs, dus we moeten naar jou toe komen.

Ik heb het overal neergezet.

Wat een onhandig persoon!

Je had een hoofd voor muziek, zoals altijd.

Waarschijnlijk wel.

Ja, vooral sinds Wittgenstein mij

een pianoconcert bestelde, voorstellen.

- Paul Wittgenstein? De pianist ? - Ja.

Ik dacht dat hij een arm verloor in de oorlog.

Ja, hij is het inderdaad kwijtgeraakt.

Maar dat is waarom. Daarom !

Hij bestelde een concert voor de linkerhand.

- Alleen dat! - Ja.

Ik weet niet wat er met mij gebeurt, artsen ook niet.

Ik heb niet veel tijd meer.

Praat geen onzin.

Niet om te leven, maar om te componeren.

Ik heb steeds meer moeite met het transcriberen van muziek.

Ik hoor het met grote helderheid, maar als je het opschrijft...

het ontgaat mij.

Wees niet verdrietig, Margaretha.

Ik ben ervan overtuigd dat vreugde vruchtbaarder is dan lijden.

En dan, het einde is nog niet voorbij.

Ik heb bijvoorbeeld een pianoconcert op het fornuis staan.

Oh ja ! Voor de linkerhand.

- Je vertelde mij. - Nee, nog eentje.

Het is voor beide handen en in G majeur.

Zoals de 17e van Mozart.

Het is grappig, de opkomst van het 1e thema,

het lijkt op het tegenovergestelde van de “Bolero”.

Dat is wat ik wilde, een anti-Bolero.

Ik heb het gevoel dat dit refrein mijn andere werken heeft opgeslokt.

Mensen praten alleen met mij over hem.

De "Bolero"... "Bolero"... "Bolero"...

Alsof ik niets anders had gelegd.

Dit is wat ik graag zou willen.

Jij maakt het concert,

we nemen de schijf op

en we gaan het spelen op een wereldtournee.

Wat denk je ?

Kunnen we weten waar je het over hebt?

Ida?

Ja, Maurits.

Ben je er al lang?

Sinds we de uitstekende parelhoenders van Madame Revelot hebben geproefd.

Is dat niet oké?

Niets werkt meer.

De automaat is kapot.

Als je mij verwart met deze tijdloze

onderwijzeres, komt dat omdat het tijd

is dat jij de voordelen van rust ontdekt.

Wat als we op reis gingen?

Ik ken plaatsen die meer bevorderlijk zijn voor ontspanning.

Ik heb niet veel tijd meer, alles ontgaat mij.

De gebaren, de woorden, de aantekeningen...

Ik aarzel.

Neen.

Ik kan niet weggaan.

En daar ga je!

Mooi als een ster.

Cipa?

Maar ja natuurlijk.

Dat maakt mij echt blij.

Het is lang geleden!

Het lijkt heel lang geleden.

Ja inderdaad.

Dus ik kus je.

Je bent niet veranderd.

Je hebt nog steeds je schoonheid, goed gezicht.

Dit vriendelijke gezicht dat mij geruststelde.

Maar kom alsjeblieft.

We moesten naar het restaurant, weet je nog ?

O ja, maar natuurlijk.

Het is een uitstekend idee.

Oke laten we gaan.

Hartelijk bedankt.

Dank u, mevrouw Revelot.

Zeker, het volgt je overal, deze lucht.

Zoals pokken.

Maurits, laten we eens kijken...

Nee, maar ik maak een grapje.

Ik ben boos op hem omdat hij succesvoller is dan ik.

Zonder jou was het hem niet gelukt, zelfs indien.

Soms vraag ik mij dat af.

Wat heb ik gedaan ? Ik heb niets gedaan.

Ik verloor mijn tijd.

"Rafel...

‘Je wilt ons niet dwingen 9

minuten hiervan “13 minuten hiervan?”

“Stel iets voor ons samen in de

Moldavische, Spaanse of antieke stijl.”

Voor de linkerhand, voor de rechtervoet, maar ik...

Ik heb niets geschreven wat ik wilde schrijven.

Dat kun je niet zeggen. Je bent oneerlijk tegenover jezelf.

Hoe dan ook, De vraag wordt niet meer gesteld.

Volgens de neuroloog is

Ik kan geen muziek meer transcriberen

dat ik niet meer kan componeren, Kortom.

Hoe is het mogelijk ?

Dus dat, mijn oude man, is een mysterie.

Een zeer zeldzame ziekte.

Ik denk dat ik daardoor gevleid zou moeten zijn.

Er is zeker een remedie.

Ida adviseert mij een operatie te ondergaan.

Ik weet niet of ik dat wil

laat een chirurg in mijn hersenen graven.

Wie weet wat hij daar aantreft.

Tegelijkertijd,

wat heb je te verliezen?

Niet veel, eigenlijk.

Behalve voor het leven misschien.

Ah! Hier is het.

Ida?

Neen.

Ik ben het, Misia.

Trouwens, je bent gisteravond je handschoenen vergeten in de taxi.

Dus ik ben het die ze heeft.

En...

Nee maar...

Ik geloofde echter...

Welke taxi?

Nou, dat weet je goed.

Nee, misschien weet je het niet.

Het was wanneer?

In welk leven?

Ik herinner me het niet meer.

Zullen we naar het park gaan?

Je weet wel, die met het meer.

Ja.

Je kuste me hier bijna.

Weet je nog ?

Waarom ben je gekomen, Misia?

Goed...

om bij jou te zijn.

Ik heb je gemist.

Dus je houdt een beetje van mij?

Veel meer dan dat.

Maar dan is niets onmogelijk.

Wat ben je aan het doen, Maurits?

Ik wacht.

Wat is dat ?

Het is van wie?

Het is van jou.

Is het echt van mij?

Ja.

Het was niet slecht.

- Is je koffer klaar? - Neen.

- Maar we hebben geen haast. - Ja, nog steeds, een beetje.

Maar...

Voor het ziekenhuis heb je dat allemaal niet nodig.

Dus...

Meneer Ravel! Wachten !

U bent erg aardig, mevrouw

Revelot, maar ik heb er niet veel aan.

Je brengt ze later naar mij toe.

Ondertitels EVA Frankrijk ST'501