Original subtitles

FINANCIËLE CRISIS

Wat doe je?

Ik ruim de zandzakjes even op. - Niet op mijn bureau leggen.

Kijk wat je doet. Je morst zand op de vloer.

Wat is er, Pike? - Meneer Jones is hier.

Hij stortte zijn ontvangsten, 15 pond, 6 shilling en 4 pence.

Hij wou een cheque voor 3 pond, 2 shilling en 6 pence.

Ik ga maar beter.

Nee, dit is een delicate zaak. Blijf maar.

Hou wel op met dat geknars - Dat komt door het zand op de vloer.

Ga ergens anders staan.

U vroeg me hier te blijven. - Ga daar staan.

Meneer Jones. - Ja?

Goedemorgen, meneer Wilson, kapitein Mainwaring.

Breng meneer Jones zijn bankafschrift. Ga zitten, Jones.

Die cheque van je voor 3 pond, 2 shilling en 6 pence.

Die is om mijn personeel deze week te betalen. Een hoop geld...

maar als je ze niet goed betaalt, kun je geen personeel meer krijgen.

Ik kan die niet uitbetalen. Onvoldoende fondsen.

Kunt u nergens aan fondsen komen?

Nee nee, jij hebt te weinig tegoed. Die cheque is niet gedekt.

Geeft u me dan mijn 15 pond, 6 shilling en 4 pence terug.

Dat gaat niet, die heb je net gestort.

Ik wil mijn geld terug. - Dat kan alleen met een cheque.

Maar die is niet gedekt en ik kan je niet uitbetalen.

Ik begrijp het niet. - Je hebt een brief van de bank gekregen.

Welke bank? - Deze bank.

Meneer Jones zijn bankafschrift. Ik heb ook uw koffie, meneer Mainwaring.

Oh, en de cheques.

Knars niet zo. - Kan ik niets aan doen.

Er ligt zand op de vloer. - Veeg dat dan op.

Waarom moet ik het zand opvegen?

Ik kreeg inderdaad een brief van de bank, dinsdag was dat.

Waarom maakte je die niet open? - Ik kreeg net een levering binnen.

En dan moet je opletten. Ik lees hem nu wel even.

Ik vertel je wel wat erin staat.

Dat mag niet. Een brief van de bank aan mij, dat is strikt persoonlijk.

Ik heb die geschreven.

Wat doe je toch, Pike? - Ik zet u wel weer goed.

Domme jongen.

De laatste maanden stond je voor vijftig pond in het rood.

Ik kan dat niet langer tolereren. - Ik val niet graag in herhaling...

maar die 15 pond, 6 shilling en 4 pence dan die ik net gestort heb?

Je cheque voor United Meat Supplies werd net betaald...

dus dat is geregeld. Dat klopt toch, hè Pike?

Zie je, Jones...

Er is een probleem. Kijk even naar die cheques, Wilson.

Lekker bakje koffie is dat.

Zulke koffie drinken de Duitsers niet. Hoe heet dat spul van ze ook weer?

Ersatzkaffee, gemaakt van eikels.

En wij drinken dit spul. Klasse. Daar vechten we nu voor.

Neem maar weer mee. Die bruine suiker maakte hem vast zo lekker.

Bruine suiker?

Het is me een raadsel hoe die jongen aan zijn diploma is gekomen.

Wat staat er op de eerste cheque? - Moeilijk te lezen.

Er zit een bruine vlek op. - Een levervlek.

Hoe kan dat? - Lever maakt nu eenmaal bruine vlekken.

Kun je die vijftig pond aanzuiveren? Heb je een borg?

Dan ben je straks insolvent. Wat ga je daaraan doen?

Zorgen dat de cheques niet meer bij het vlees liggen.

Ik heb het niet over levervlekken. Zolang die 50 pond niet is vereffend...

kan de bank je cheques niet betalen.

Dat zou u me toch niet aandoen? - Ik doe je niets aan.

Ik ben maar een dienaar van de bank en...

ik voer het beleid van de bank uit. Toch, Wilson?

Juist ja, slechts een dienaar.

Dat is alles. Ik ben erg druk. - Bedankt voor uw hulp.

Ik ga thuis even nadenken. In de winkel eigenlijk.

Bent u niet wat hard voor hem?

Denk je dat ik hiervan geniet? - Ik zou het niet weten.

Als ik hem zonder borg rood laat staan...

zeggen ze dat ik een lid van het peloton voortrek.

Toch zou het vreselijk zijn als die arme Jones failliet ging.

Wat kan ik eraan doen?

Weet u, iedere dag loop ik door de hoofdstraat naar het werk...

en stap ik voorbij die winkeltjes die zo'n aangename, warme sfeer ademen...

zelfs de groentezaak van die vreselijke Hodges.

Ik struin wat verder en dan kom ik voorbij Frazer's rouwkamer.

En voor ik oversteek naar de bank, ligt daar Jones' slagerij...

met zijn glimmende tegels...

en Jones zelf met zijn strohoed en zijn gestreepte schort...

die opgeruimd naar me zwaait.

Dan kan ik de dag weer aan. Dit is mijn stadje, zo voel ik dat aan.

Ik benijd je, Wilson. - Hoezo?

Kon ik ook maar sentimenteel zijn. Maar ik snap je wel.

Na sluitingstijd gaan we naar Jones en we proberen dit op te lossen.

Ik ben niet ongevoelig, hoor.

Alleen zijn sommige mannen geboren als leiders...

en andere zijn geboren om te volgen.

Had ik maar tijd voor de eenvoudige dingen in het leven, net als jij.

Maar helaas tors ik de volle last. Dat is waar ook, het is dinsdag.

Gebak. Vandaag hebben ze gebak in de Marigold Tea Rooms.

Ik moet er meteen naartoe voor alles op is.

Ik praat wel met Jones. Bestel twee koffie en twee gebakjes.

En nog iets. Niet zelf dat gebakje met al het fruit nemen.

Erg aardig van u om zelf even langs te komen.

Ik verliet de bank vanmorgen als een gebroken man.

Maar toen u belde wist ik dat ik er niet alleen voor stond.

We doen wat we kunnen voor je. We zijn door de wol geverfd.

Het complete financiële talent van mijn bank staat hier.

Niet op je duim zuigen.

Waar bewaar je je boeken? - Daar, in het loket.

Kom, Wilson.

Ga toch naar buiten, Wilson.

Wat is dat voor troep? - Het vestje van mevrouw Johnson.

Het is altijd koud in de koelcel. U kunt het aantrekken.

Het breiwerk van mevrouw Johnson. En haar kalmeringstabletten.

Ik laat u dan maar werken.

Waar bent u? - Waar zit je, Jones?

Wat is dat? - De vliegenvanger van mevrouw Johnson.

Een uiterst hygiënische dame.

Dat moet ook als je in een slagerszaak werkt.

Haal dat er af, Pike.

Met wat water of zo. - Niet daarmee.

Ik hak het eraf.

Haal je boeken en leg ze op de toonbank zodat ik ze kan sorteren.

Dat hou ik van je loon af.

Je facturen, je grootboek, je kasboek, je dagboek en je postboek.

Alstublieft. - Is dat alles?

Er zitten verschillende bladzijden in, hoor.

Wat is dat? - Foutje.

Bezorg me nu de rest.

Als bankdirecteur heb ik nog nooit zo iets knullerigs gezien.

Het klopt allemaal wel. - Ja, maar zo doe je dat niet.

Zo. Dat is het dan. Even kijken. Neem jij die door, Wilson.

En jij bekijkt die, Pike. - Deze cheque is gedateerd op 1491.

Foutje. 1941, bedoelde ik. Ik was wat in de war die dag.

Wat staat hierop gekrabbeld? - Ponden, shillings...

Die mannetjes achter op die chequestrookjes.

Raymond natuurlijk. Die jongen haalt altijd van die fratsen uit.

Kijk, zo werkt het. Je houdt het boekje zo,

en dan rent dat mannetje.

Ik neem alles maar mee naar huis voor controle.

Iets om het in te stoppen. - Ik geef u een draagtas.

Laat maar, u kunt alles wel in die doos stoppen.

Mijn vleesbonnetjes. Daar heb ik uren aan gesorteerd.

Domme jongen.

Meneer Mainwaring was erg behulpzaam maar gerust ben ik niet.

Ik ben insolvent, zegt hij. Hij gaat al mijn boeken verificateren.

Laat Mainwaring niet in je boeken neuzen. Die bank zal je uitzuigen.

Je gaat je ondergang tegemoet.

Wat bent u laat.

Ik ben net klaar met Jones zijn boekhouding. Wat een puinhoop.

Die vijftig pond is spoorloos. Laat hem maar komen.

Ik roep hem. - De anderen hoeven het niet te weten.

We moeten dit discreet aanpakken. Bekijk dat afschrift eens.

Wat zegt u?

Dat u hem failliet laat gaan dat weten we al, hoor.

Als ik even suggestief mag zijn.

Mogen mijn vrienden mee naar binnen? Misschien kunnen ze helpen.

Waarom ook niet. Vooruit dan maar.

Ik geef jou het commando, soldaat Sponge.

Onderbreek me alleen voor dingen van vitaal belang.

Als de thee er is, bijvoorbeeld.

Meneer Mainwaring, ik ben Swann van de kruidenierswinkel.

Van de Kruidenierswinkel in de hoofdstraat.

Ik probeerde u te bereiken in de bank. Het is erg belangrijk.

Niet waar al die mensen bij zijn, het is nogal gênant.

Verman je dan maar. Ik heb een belangrijke vergadering.

Het is gênant voor hem, niet voor mij.

Ik hou het kort. Ik heb een balans opgemaakt. Wilson geeft je de feiten.

Je winkel draait, al houdt het niet over.

Het enige probleem is die 50 pond die je de bank verschuldigd bent.

We slaan de handen ineen om te zien hoe we je kunnen helpen.

Voor deze discussie ga ik op drie stoelen zitten.

Die van bevelvoerend officier, die van bankdirecteur en die van een vriend.

God sta ons bij.

Die van een vriend, welke stoel is dat? - Het is een denkbeeldige stoel, Godfrey.

We gaan eerst je activa bekijken. - Op welke stoel zit u nu...

die van de officier, de bankdirecteur of van een vriend?

Die van de bankdirecteur. - Oké.

Wel verwarrend als u niet echt op een andere stoel zit.

Zal ik uw fauteuil halen? - Stil of ik stuur je naar huis.

Som de activa op, Wilson. - Eerst en vooral de bestelwagen.

Die is tien pond waard.

Als hij die verkoopt, heeft het peloton geen vervoer meer.

Ook waar. Dan kopen we hem. Voor negen pond, schrijf maar.

Maar dan hou ik geen zaak meer over.

Ik probeer je te helpen. Ik spreek als je vriend.

U klinkt anders niet vriendelijk. - Heb jij een beter voorstel?

Niet echt, maar ik kan die weesjes niet gaan uitzuigen.

Ik lever vlees aan het weeshuis en ze betalen al drie maanden niet meer.

Voor een bedrag van vijftig pond. - Dat is het toppunt.

Ik maar uitzoeken waar die 50 pond is en jij hebt de rekening op zak.

Ik heb het verzwegen. Moet ik die weesjes laten verhongeren?

Ze hebben geen moeder of vader. - Ik weet wat een wees is.

De dominee is beheerder van het weeshuis. Misschien kan hij iets doen.

Goed idee. Ga hem halen. - Hij wordt niet graag gestoord zo laat.

Onzin. Het is pas half tien. - Dan draait u ervoor op. Mij best.

Ik hoop maar dat dit belangrijk is.

Ik word niet graag van mijn bed gelicht in het holst van de nacht.

Het is nog niet eens donker.

Daar gaat het niet om. De slaap vóór middernacht telt dubbel.

De eerwaarde moet zijn acht uur slaap hebben.

Ik wil niet dat die onruststoker zich met mijn zaken bemoeit.

Niets onruststoker, ik ben in functie.

Meneer Yeatman is penningmeester van het weeshuis. Hij assisteert me.

Meneer Jones heeft financiële problemen...

omdat het weeshuis al maanden geen rekeningen betaalt.

Hij krijgt vijftig pond van ze. - Dat komt door Miss Twelvetrees.

In vijf maanden geen cheque meer gekregen van haar.

Ik vind dit erg delicaat, Miss Twelvetrees...

maar u schenkt het weeshuis iedere maand een cheque.

De laatste maanden hebben ze niets gekregen.

Dat klopt. Ik bezit een winkeltje in de hoofdstraat...

en die tien pond huur schenk ik iedere maand aan het weeshuis...

maar ik krijg al vijf maanden geen huur meer.

Dus u krijgt nog vijftig pond. U hebt om die huur gevraagd?

Meer dan eens, maar mijn huurder is zo'n aardige, gelovige man.

Ik wil het hem niet te moeilijk maken. Hij is heel erg arm.

Het schijnt dat jij zo erg arm bent.

Ik ben inderdaad erg arm.

En die vijftig pond die je Miss Twelvetrees verschuldigd bent?

Ik ben gewoon een beetje achter. Ik had die vijftig pond voor haar klaar...

maar ik leende ze aan iemand anders. - Wie dan?

Gaat u niets aan. U steekt uw neus niet in mijn zaken.

Mij gaat u niet uitzuigen zoals die arme Jones.

Dat is alles. Tot op het appèl.

Ik heb nog nooit zo'n warboel van intriges meegemaakt.

Ik ga dit uitspitten, kost wat kost.

Heel erg aardig van jullie om vanmiddag te willen komen.

Kapitein Mainwaring zal jullie niet te lang ophouden.

Waarom die geheimdoenerij? - De kapitein legt alles wel uit.

Laat hij maar opschieten. Over een halfuur heb ik dienst.

Weet meneer Mainwaring al wat er met die vijftig pond gebeurd is?

Ik geloof van wel, ja. - Spannend, hè?

Net als in die film Het Onderzoek van Charlie Chan.

Weet je nog, al die gasten in dat buitenhuis op een weekend?

Een van hen wordt vermoord.

Aan het eind verzamelt Charlie Chan iedereen in de salon en zegt:

Een van u is een moordenaar en ik ga zijn identiteit onthullen.

Zou meneer Mainwaring het op zijn Chinees doen?

Doe niet zo mal, Frank.

Zie je wel.

Bedankt dat jullie gekomen zijn.

Ik zal je niet lang ophouden. - Heeft hij al gezegd, Napoleon.

Goed, ik kom ter zake. Gisteren zei meneer Jones me...

dat hij de bank zijn schuld van vijftig pond niet kon betalen...

omdat hij die op zijn beurt nog van de dominee moest krijgen.

De dominee had dat bedrag nog te goed van Miss Twelvetrees...

zij kreeg dat nog van Frazer...

en Frazer had dat al aan iemand anders geleend, Godfrey namelijk.

Godfrey leende het geld op zijn beurt aan sergeant Wilson.

Moet dit echt? Vreselijk gênant allemaal.

Niemand hoeft zich te schamen. Jullie bedoelden het goed.

Waar had sergeant Wilson dat geld voor nodig?

Dat brengt me op de ontbrekende factor X. En dat ben jij, Hodges.

Waar heb je het over? - Ik ga aantonen dat jouw egoïsme...

de oorzaak is van deze affaire.

Knap, hoor. En hoe wou je dat dan bewijzen?

Dacht ik het niet. Hodges is de moordenaar.

Kom maar, mevrouw Pike.

Gaat u zitten.

Wat komt zij hier doen? - Daar kom je zo achter.

Als u even wilt herhalen wat u mij verteld hebt.

Meneer Hodges is mijn huisbaas.

Een jaar geleden zei hij dat hij mijn huishuur zou verhogen...

van 1 pond naar 2 pond per week. Ik zei dat ik dat niet kon betalen...

maar dat gaf niet, hij zou het later wel krijgen.

Maar vorige week vroeg hij me om iets te gaan drinken in de Red Lion.

Hij zei dat hij nog 50 pond huur van me kreeg...

maar dat hij dat zou vergeten als ik aardig voor hem was.

Neemt u me even niet kwalijk.

Zou je het heel erg vinden om even op te staan?

Gaat u maar weer verder.

Mishandeling. Ik sleep je voor de rechter. Ik eis schadevergoeding.

Maak niet zo'n drukte om zo'n tikje. Gaat u verder, mevrouw Pike.

Ik zei Arthur, eh sergeant Wilson dat ik nog 50 pond huur moet betalen.

In jouw plaats gaf ik haar die 50 pond terug.

Je kunt de huur niet zomaar verhogen. - Ik vraag voor mijn eigendom wat ik wil.

Ik meld dit bij de Kamer van Koophandel, dan gooien ze je eruit.

Als lid van de Kamer van Koophandel sta ik daar pal achter.

En ik sta daar pal vóór. - Jij bent geen winkelier.

Ik betaal het wel terug. - Geef het mam dan.

Alsof ik vijftig pond op zak heb. - Ik heb hier vijftig pond.

Je hoeft alleen een cheque te schrijven.

Ik heb geen cheque bij me. - Ik wel.

Ik heb hem al ingevuld. Dat bedrag gaat dan van je rekening.

Je hoeft alleen maar te tekenen.

Inhalige blauwbaard die je bent.

Ja, spot maar. Ik bewonder mevrouw Pike al jaren...

maar ze gunt me geen blik waardig, omdat ze gek is op hem daar.

Geef hem nog een mep, oom Arthur.

Wil je er nog een? Schiet dan een beetje op.

Hier heb je je vijftig pond.

Alsjeblieft, Mavis, eh mevrouw Pike.

Alsjeblieft, Arthur, bedankt voor de hulp.

Hier, mijn beste Godfrey.

Dank u, meneer Frazer. - Graag gedaan, jongen.

Zo, mijn beste mevrouw.

Wat bent u toch een eerlijke, gelovige man.

Dank u, Miss Twelvetrees. Uw vijftig pond, meneer Jones.

Momentje, als penningmeester moet ik dat geld aan meneer Jones geven.

Alstublieft, kapitein. Nu staan we quitte.

Ik moet u even spreken. Swann, de kruidenier, weet u nog?

Wel wat gênant waar al die mensen bij zijn.

Doe niet zo overgevoelig.

Voor de dag ermee. - Toch liever onder vier ogen.

Wees een man en spreek op.

Uw vrouw heeft al een halfjaar haar rekeningen niet betaald.

In totaal 49 pond, 17 shilling en 6 pence en die wil ik nu.

Hoeveel hebt u daar? - Vijftig pond.

Een halve kroon terug. Ik stuur u wel een reçuutje.

Wacht eens even. Dat geld is van de bank.

Ach, geef uzelf een lening en ga rood staan.

NL ondertiteling van opensubtitles.org. Revisie: Jan Slagt 2023.