Original subtitles

ZOLANG DE LEPEL IN DE BRIJPOT STAAT

Voel je je niet lekker, oom Arthur?

Ik heb een beetje hoofdpijn, meer niet.

Moet je echt zo'n herrie maken?

Ik moet de boeken bijhouden. Meneer Mainwaring let daar op.

Kun je toch wat stiller zijn alsjeblieft?

Gebruik een andere pen of zo. - Dit is mijn enige pen.

Er is moeilijk aan te komen. Het is oorlog, hoor.

En die hoofdpijn is je eigen schuld. We eten ook zo laat.

Je gaat pas weg als ik al naar bed ben...

en 's morgens voor ik op ben ontbijt jij al.

Ik eet bij jullie omdat je moeder mijn bonboekje heeft.

Maar ik hoor je nooit weggaan en ik hoor je 's morgens niet binnenkomen.

Ik kom heel stil en ga heel stil.

Dat is dan ook het enige wat je stil doet.

Hou daar alsjeblieft mee op, Frank. Gewoon ophouden.

Weet je wat het is? Je slaapt gewoon te weinig.

Vanavond zorg ik dat je de deur uit bent voor ik naar bed ga.

Het is om je eigen bestwil, hoor.

Wat hebt u daar? - De nieuwe deur voor mijn kantoor.

Het is al weer drie maanden geleden dat de bank bomschade opliep.

Al die tijd heb ik om een nieuwe deur gevraagd. Vervloekte bureaucratie.

Kom daar eens af, Pike.

Heb je mijn naamplaat?

Kijk eens, Wilson. Mijn naam in schitterende gouden letters.

Die komt mooi op deur van mijn kantoor.

Het is wel een lelijke deur.

Dat is de deur niet, die zit binnenin.

Die kist dient om het paneelwerk te beschermen.

De directeur van de bank geven ze toch geen triplex deur.

Gebruik af en toe je verstand, Wilson.

Haal het papier er maar af. - Papier? Dit is de deur.

Maar die is van papier. - Teerpapier om precies te zijn.

Gangbaar bij kantoren met bomschade.

Op een papieren deur kun je geen naamplaat schroeven.

Opplakken wel.

Naar je loket, jij. Ik zal me beklagen bij het hoofdkantoor.

Je hoeft mij niet af te bekken. Moet die deur er nou in of niet?

Ik kan geen cliënten ontvangen achter een papieren deur.

In Japan zijn er ook papieren deuren. - En wat dan nog?

Ik zou het niet weten.

En hoe moet je aankloppen?

Hang een briefje met Niet kloppen, kuchen graag.

Ik wil niet dat ze aan mijn deur staan te kuchen en te proesten. Wacht even.

Er zitten gaten in. Maak die eens dicht.

Daar weet ik wel wat op. Heb je toevallig postzegelbladranden?

Zo. Hij is weer als nieuw.

Ik wil geen witte vlekken op de deur. - Jij bent een moeilijk ventje, hè?

Zo goed?

Kom mee naar mijn bureau, Wilson.

Ik moet eens praten met die schoonmaaksters.

De kolonel wil u even spreken. - Zeg maar dat ik zo klaar ben.

Over netheid gesproken: Laat je haar eens knippen.

Het komt er maar niet van.

Je denkt misschien dat je op Anthony Eden lijkt...

maar je bent mijn bureauchef en mijn sergeant.

U hebt mijn deur in brand gestoken.

Momentje. Uit de weg.

Goed gedaan, Frank. - Snel denkwerk, jongeman.

En dat gat? - Plak er een stukje papier overheen.

Zal ik het postzegelboekje halen?

Gaat u zitten, kolonel.

Ik wou je niet storen, maar ik heb slecht nieuws over Godfrey.

Godfrey, lieve hemel. Als hij maar niet het peloton uit moet.

Hij wordt een jaartje ouder maar hij is erg nuttig.

Een soort vaderfiguur waar de jongeren op kunnen steunen.

Zolang ze maar niet te zwaar leunen. - Emotioneel, bedoel ik.

En Godfrey is niet het type dat wegkruipt als er geschoten wordt.

Althans niet snel vanwege zijn reuma.

Het heeft niets te maken met de Home Guard.

Hij woont in Cherry Tree Cottage, hè?

Heerlijk plekje.

Zo'n huisje met een strodak, een wit hek, stokrozen in de tuin.

Net zo'n plaatje op een doos chocolaatjes.

Als ik daar voorbijkom stop ik even en dan denk ik:

daar vechten we nu voor.

Ik had het niet beter kunnen zeggen.

Ja, daar vechten we voor maar het moet gesloopt.

Er komt een nieuw vliegveld en Godfrey's huis ligt daar middenin.

Niets aan te doen? - Vitaal voor de oorlog.

Het wordt vergoed maar je kunt het hem beter persoonlijk vertellen...

dan schrikt hij niet zo als hij officieel bericht krijgt.

Ik zal je niet langer ophouden.

Wat moeten we nu met Godfrey? - De stakker.

Hij woont daar al een eeuwigheid met zijn twee zussen.

Ik kan hem dat onmogelijk zeggen. We laten het Frazer en Jones doen.

Ik kom al.

Ik kan er niet in. Wacht, ik heb een idee.

Steek je arm niet door mijn deur. - De kruk zat los.

Je hebt hem stuk gescheurd.

Zo'n rot deur met een kruk die los zit.

Toontje lager. Ga meneer Jones en meneer Frazer halen. Looppas.

Die deur is na een paar minuten al aan flarden.

Meneer Jones is hier al. Hij komt zijn ontvangsten storten.

Stuur hem even naar hier en ga dan Frazer halen.

Konden we Godfrey maar helpen. Ik heb met hem te doen.

Leen hem dan geld zodat hij een ander huisje kan kopen.

Ik moet mijn gevoelens en mijn baan bij de bank gescheiden houden.

Goedemorgen. U wou me spreken? - Ja. Momentje. Ik laat je er even in.

Goedkope zooi. Ook deze kruk zit los.

Ik zet er mijn schouders wel even tegen. - Niet doen, ze is maar van...

Het komt hier op neer:

Godfrey's huisje moet plat en ik moet hem dat vertellen.

Op zijn leeftijd kan de schok hem fataal worden.

En dan bent u verantwoordelijk. Hoort u me? U bent verantwoordelijk.

AI goed.

We kunnen zijn huisje misschien verplaatsen.

We halen het uit elkaar en zetten het elders weer in mekaar.

Gewoon de bakstenen en de tegels nummeren.

Het stro op het dak kun je niet nummeren, hoor.

Dat snijden we aan repen en die rollen we op.

Op een winderige dag kan dat natuurlijk niet.

Je fantasie gaat weer met je aan de haal.

Nee hoor. In Ghost Goes West met Robert Donat en Jean Arthur...

verhuist een Amerikaanse miljonair een compleet kasteel...

van Schotland naar Californië. - Neem even op, Wilson.

Ik heb die film gezien. Waardeloos.

De kilts hingen veel te laag onder hun Britse knieën.

Mainwaring's Bank, ja. Oh, Raymond. Ja, ogenblikje.

Je hulpje Raymond vraagt of je wil opschieten.

De rij voor het slachtafval wordt ongeduldig.

Zeg maar dat ik eraan kom.

Hij komt zo, zegt hij. - Kunnen we verdergaan, ja?

Ik zal het hem zeggen. Tot ziens.

Raymond zegt dat Frazers hulpje Heathclif gezegd heeft...

om de rij voor het slachtafval van Frazers winkel weg te sturen.

Is dat waar, meneer Frazer?

Ik gaf opdracht om ze daar weg te sturen, ja.

Hoe durf je je te bemoeien met mijn afvalrij?

Ze moeten niet voor mijn winkel gaan staan.

Ik hoef geen oude wijven voor mijn raam die ruziën over hun bonboekje.

Mijn afvalrij wil niet eens kijken in jouw etalage...

naar die ouwe ijzeren urn en die ene lap fluweel.

Mijn etalage is veel mooier dan die van jou.

Bij jou liggen er een paar gipsen varkens grappig te kijken.

Het is niet mijn schuld dat er geen echt vlees is te krijgen.

We zijn allemaal druk. Als je heel even wilt luisteren.

De kolonel vroeg me om het Godfrey te zeggen.

Sergeant Wilson en ik vinden...

dat jullie dat beter kunnen doen.

Jullie zijn tenslotte leeftijdgenoten.

U wilt er dus onderuit komen. - Dat is gemeen.

Meneer Mainwaring is niet alleen bankdirecteur...

maar ook onze commandant en een heer.

Bovendien, wacht eens even.

Die gipsen varkens kijken niet grappig, ze liggen blij te lachen.

Je uitleg zal me worst wezen.

Dan moeten jij en ik morgen namiddag maar naar Godfrey toe...

om het hem te zeggen. Jij gaat mee, Pike. We vatten de koe bij de horens.

Er staan geen koeien in meneer Godfrey tuin.

We moeten het juiste moment uitkiezen om het Godfrey te zeggen.

In Dangerous Moonlight moet Anton Walbrook zijn meisje zeggen...

dat hij naar Polen vertrekt.

Dus speelt hij piano om haar af te leiden.

Dat zou oom Arthur kunnen doen. Hij speelt heel goed piano.

Kijk toch wat een prachtige bloemen. - meneer Mainwaring, meneer Wilson, Frank.

Meneer Mainwaring komt wat naars vertellen.

We liepen hier toevallig voorbij en zeggen even goedendag.

Net op tijd voor de thee. Dolly, Cissy, kijk eens wie we op de thee hebben.

meneer Mainwaring en zijn vrienden. - We halen nog wat stoelen, Dolly.

Wat wou u me dan vertellen?

Dat ik nog nooit zulke mooie rozen gezien heb.

Mijn vader heeft die rozenstruik nog geplant, meer dan 50 jaar geleden.

Zeg het hem gauw, dan gaan we. - We zijn op de thee gevraagd.

Echt een plaatje, hè. Ik zeg vaak tegen mijn zussen dat...

wat Hitler ook doet, dit huisje met zijn tuin en de rozen zal er altijd zijn.

Daar vechten we toch voor? Kom maar.

Gaat u het hem nu zeggen of bij de thee?

Bij de thee.

Gaat u daar zitten, meneer Wilson.

Wat is de tafel mooi gedekt.

Ik ga naast meneer Godfrey zitten. Hij kan flauwvallen als u het hem zegt.

Iedereen melk?

We zetten de thee met water uit onze eigen bron.

Vandaar die bijzondere smaak. Tast toe, Frank.

Boterham met boter? - Ik heb geen honger.

U moet een van mijn gebakjes proeven, hoor.

Dat brood met die frambozenjam ziet er verrukkelijk uit.

Ik bak dat brood in onze stenen oven. Daarom is het zo knapperig.

En ik maak die jam van onze eigen frambozen.

Het huis en de tuin geven ons alles wat we nodig hebben.

We zijn aan de thee. Gaat u het hem nu zeggen?

Na de thee.

Mooi zoals de zon de kleur van die muur doet uitkomen.

Het heeft hier iets blijvends. Mijn zussen en ik zeggen vaak...

dat dit huis een symbool is van Engeland.

Theetijd is voorbij. U moet het hem nu echt zeggen.

Je hebt gelijk, Pike.

Het gaat hierom, Godfrey...

Wilson moet je wat vertellen.

Ik kan toch niet... - Schiet op. Dit is een bevel.

Zou ik nog zo'n gebakje kunnen krijgen?

Jij hebt geen lef, Wilson. - Ik kon het niet helpen.

Ik effen de weg voor je en dan vraag jij om nog een gebakje.

Ik had echt trek in nog een gebakje.

Hou eens op met die onzin, domme jongen.

Meneer Mainwaring vleide me door me om advies te vragen.

Hij ging zaterdag naar Godfrey's huis om het hem te vertellen...

maar hij vreesde dat de schok te groot zou zijn voor zijn zussen.

Ik vond ook dat ook en zei dat wij het Godfrey moesten vertellen.

Wij? - Pardon?

Dat wij het Godfrey moeten vertellen?

Hij bedankte me voor mijn raad. Hij liet ons even alleen...

en dan stuurt hij meneer Godfrey met de thee.

Snap je dan niet dat Mainwaring ons ermee opzadelt?

Dat is niet eerlijk. Wij zijn de oudste leden van het peloton.

Daarom leek het hem gepast dat wij het hem zeggen. Je helpt me toch, hè?

Best. Ik geef het gesprek wel de juiste wending.

Meneer Godfrey. Wat brengt u hierheen?

Meneer Mainwaring dacht dat jullie wel zin hadden in een lekker kopje thee.

Erg aardig van u. Zet maar neer.

Het lukt ons wel. Geef het gesprek maar die juiste wending.

Godfrey, jongen, Jones heeft slecht nieuws voor je.

Nee maar. Mijn beurt om te patrouilleren.

Laat me niet alleen. - De oorlog gaat vóór, hoor.

Wil je geen kopje thee? - Als ik terug ben. Tot kijk.

Wat was dat slechte nieuws? - Dat kan wachten.

Even zitten met een lekkere kop thee.

Daar knapt een mens van op.

Weet u, in tijden als deze vechten we voor ons leven, voor ons bestaan.

En dan moeten we offers brengen. Zelfs meneer Mainwaring.

Een man uit één stuk. Voor hem steek ik mijn hand in het vuur.

Daarmee bedoel ik niet in een echt vuur.

Als ik mijn hand in een echt vuur zou steken schiet hij daar niets mee op.

Ik bedoel het meta... metafonisch.

Waar had ik het ook weer over?

Over het offer van meneer Mainwaring. - Juist. Hij heeft nu een papieren deur.

Een man met zijn status in een kantoor met een papieren deur.

En dan heb ik die ook nog eens kapot gescheurd. Met huizen is het net zo.

Als de overheid me achteloos zou mededelen...

dat mijn huis plat moet ter wille van de oorlog dan zou ik daar vrede mee hebben.

Gaan ze uw huis dan ook slopen? Wat jammer toch.

Mijn huis niet, nee. Hoezo ook?

Net als mijn huis. - U weet het dus al.

Gisteren kregen we bericht. Ik wou het meneer Mainwaring vertellen...

maar ik wou hem niet van streek maken.

Wat gaat u nu doen? - We redden het wel.

Dolly en Cissy logeren bij vrienden. Onze meubels laten we opslaan.

Maar waar gaat u dan wonen? - Ik vind wel een kamer.

Geen sprake van. U logeert bij mij. - Dat kan ik niet doen.

Natuurlijk wel. We kunnen het vast goed samen vinden.

Na het appèl drinken we dan thuis een stout biertje.

Ik hou niet zo van stout bier.

Dan drinkt u iets anders. Of we eten toast met kaas.

Van toast met kaas krijg ik vreselijke indigestie.

Dan luisteren we naar de radio. Luistert u graag naar de radio?

We luisteren naar dat grappige programma van de Strijdkrachten.

Daar mag ik graag naar luisteren. - Ik luister naar Radio Thuisfront.

Dan luisteren we daar naar. We bedenken wel wat.

D...R...U...

Ik wou graag interlokaal bellen naar Londen.

Jawel, naar Londen.

Sir Charles?

Sir Charles Renfrew McAllister?

Daar spreekt u mee. - Ik ben Frazer. James Frazer.

Waarom belt u me op in het holst van de nacht?

Het is dan stil, rustig en goedkoper.

Bent u de minister die het nieuwe vliegveld laat bouwen...

bij Walmington-on-Sea?

U hoeft niet te bellen voor een bouwcontract.

Daar gaat het niet om. - Wat wilt u dan?

Dat u dat vliegveld een ietsepietsie verplaatst.

Bent u niet goed wijs?

Sir Charles, ik las in de krant dat u onlangs geridderd werd.

Er stond ook dat u afkomstig bent van een vooraanstaande Schotse familie...

die teruggaat tot Robert the Bruce.

Maakt u me wakker om over mijn voorvaderen te praten?

Ik heb u gewekt om u dit te vragen:

Bent u soms de gelijknamige jongen...

wiens vader die vis-met-friettent had op dat schitterende eiland Barra...

die van school werd getrapt wegens spieken...

en die dat onschuldige meisje Maisie Mackintosh zwanger maakte...

en die ontslagen werd uit die stoffenwinkel wegens diefstal?

Dat bent u toch niet? - Zeer zeker niet.

Dan vindt u het niet erg...

dat ik dat verhaal aan een societyblad vertel.

Toevallig heb ik hun telefoonnummer hier voor me liggen...

mijn beste Charlie.

Kijk meneer Godfrey en zijn zussen. Ik heb zo met ze te doen.

Oorlog kan erg wreed zijn.

We zijn bijna klaar met inladen.

Een trieste dag. Ik schreef naar de bevoegde minister.

Ik legde hem alles uit. Ik kreeg geen eens antwoord.

We worden geregeerd door bekrompen, naamloze bureaucraatjes.

Niet nog meer inladen of de as breekt.

Dit inladen, zei meneer Mainwaring.

En ik zeg : haal dat eruit, jonge slappeling.

Noem me geen slappeling.

Ik ga het met Mainwaring even over jou hebben.

Napoleon, mijn bestelwagen zit vol. Ik wil nu betaald worden.

Je krijgt twee pond uit de pelotonskas zodra de klus geklaard is.

Ik wil die twee pond nu. - Schiet hem neer. U mag dat.

Wacht even, meneer Mainwaring.

Dit is meneer BIackwell van de gemeente. Ze verplaatsen dat vliegveld.

Dus meneer Godfrey kan hier blijven. - Dat is nog eens goed nieuws.

Kan ik toch naar de Strijdkrachten luisteren.

Ik ga het Godfrey vertellen.

Ze verleggen het vliegveld 180 meter naar het noorden.

Godfrey's huis ligt er niet middenin. - Nee, aan de rand.

Laad maar uit, jongens. - En mijn twee pond?

Die kreeg je alleen als de klus geklaard was.

Bedrieger. Ik wil mijn twee pond. - Schreeuw niet zo.

Ik wil mijn geld. - Kom, Wilson.

Een groot verschil met onze vorige theevisite, Godfrey.

Meneer Mainwaring zat zich af te vragen hoe hij het u zou vertellen.

Mijn brief aan de minister zal de doorslag hebben gegeven.

Zonder enige twijfel.

Sir Charles Renfrew McAIIister heet hij. Keurige man.

Zijn stamboom gaat terug tot Robert the Bruce.

Zonder u was het afgelopen met ons vredige leventje hier.

NL ondertiteling van www.subtitles.org. Revisie Jan Slagt 2023.