Original subtitles

Vertaling: Trilker

Heet, heet, heet, heet.

Ik weet nog dat mijn moeder me altijd vroeg haar een verhaal te vertellen.

En ik wist nooit waarom.

Misschien was het gewoon iets om haar te laten lachen.

Om haar weg te halen van alles.

Hier komt ze.

Groet.

Pas veel later besefte ik

dat de verhalen die ik haar moest vertellen

helemaal niets met haar te maken hadden.

Toen ik besefte dat de belangrijkste verhalen die we te vertellen hebben...

degenen zijn die we onszelf vertellen.

Zijn jullie klaar?

Mijn God. Wat is dat eng.

Beer, ik heb hier een gesprek.

Abracadabra.

Bea, geweldig.

Dag, oma. -Dag. Houd van je.

Ik weet niet of je hem hebt gezien, schat. Kom erin.

Soms helpt hij mij met de auto parkeren.

We kregen gelukkig een plek, want vaak tegen het einde van de middag...

...zijn die er niet.

En dan moet ik steeds rondrijden...

en heb ik geluk als ik er een vind.

Jeetje.

Die trappen. Ik bedoel...

Zo...

Nou... daar zijn we dan.

Kom maar binnen. Ja, kom binnen.

Ik bedoel, er is niet veel veranderd, denk ik.

Behalve, was die bank hier de vorige keer?

Ik denk van niet.

Daar zijn we.

Ik weet niet waarom ik jou dat vraag, want je was nog maar zo.

Nou, ik heb wat in huis gehaald, omdat...

Heb je überhaupt honger? Ik bedoel, als je...

Nou, zeg het maar als je honger hebt,

want de keuken is hier.

Juist. Nou... En hier zijn schone lakens

en natuurlijk schone handdoeken op de stoel.

En hier herken je misschien iets bijzonders.

Ik heb elk schilderij dat je die zomer maakte hierin bewaard.

Ik bedoel, ik kon amper alles bijhouden wat er in jouw hoofdje.

Oh, oma?

Ik ben twaalf.

Dat doe ik eigenlijk niet meer.

Natuurlijk.

Natuurlijk.

Ik stop dit allemaal...

...hier.

Goed.

Klaar. Klaar.

We kunnen maar beter gaan, want je vader verwacht je.

En waarschijnlijk wil je met hem eten.

Je kunt hier ook wel iets krijgen. Kan ik iets voor je maken?

Waar zijn mijn sleutels?

Ik heb ze ergens gelaten. Sleutels, sleutels, sleutels.

Ik kom zo.

Hoe voel je je? -Voel me goed.

Ik zeg de arts dat je er bent om alles te bespreken.

Ja, zeg dat ik er ben. Dan gaan we verder en...

Hoe kom jij hier binnen? Sorry voor haar.

Ik kan nu zo echt niet dansen.

Maar als we zouden dansen, doen we het echt, oké?

Wil je dat?

Oké, ze wil. Dan gaan we. We gaan het doen.

Twee, drie, vier, vijf, zes.

Ja, en je kunt het.

Vooruit. Ja. Ja. Goed zo.

Wat?

Grote finale, grote finale. Kom op, meid.

We hebben het nog nooit gerepeteerd.

Dank u, jury. Wees aardig.

Het applaus houdt mij jong.

Bea, dit is Janet. Janet, dit is mijn dochter, Bea.

Leuk je te ontmoeten, Bea. Je vader heeft me veel over je verteld.

Ook leuk jou te ontmoeten.

Wat geven ze je? -O, dit?

Magie.

Ik laat jullie bijpraten. Kan ik iets voor je halen, Bea?

Wil je iets? -Ik hoef niet, bedankt.

Ik alleen een hamburger. Extra kaas, spek, cholesterol, echt.

Pa. -Ja?

Oké. Ze heeft gelijk. Broccoli.

Alleen helemaal broccoli.

Mooi. En een watertje misschien. Sorry, ze is meestal leuker.

Hoe was de rit hierheen?

Sorry dat ik je niet kon ophalen.

Het was de enige keer dat Harriet kon repeteren

en ze is een beetje een diva. -Papa.

Je hoeft dit echt niet te doen.

Wat?

Me behandelen als een kind.

Soms hoeft het leven niet altijd leuk te zijn, weet je?

Nou, dat is waar.

Heel erg waar.

Maar het weerhoudt ons er niet van om te proberen.

Maar weet je wat?

Je hebt gelijk.

Soms is het leven niet leuk.

Net als hier terugkomen.

Doet ons weer aan mama denken, nietwaar?

En misschien maakt het je zelfs ongerust dat dat weer kan gebeuren.

Maar het goede nieuws is...

Ik ben mama niet.

Ik ben niet ziek.

Ik ben alleen...

gebroken.

En ik kan gemaakt worden.

Kijk me aan.

Het is een heel eenvoudige operatie.

En het komt wel goed met mij.

Dat beloof ik.

Oké.

Maar je moet mij iets beloven.

Dat je hier niet blijft rondhangen.

Dat je naar buiten gaat en plezier maakt.

Ik bedoel, je moet toegeven...

Op een dag wordt het een geweldig verhaal.

Wat?

In New York wonen?

Een kind zijn.

Jij en ik kunnen straks misschien een eindje rijden.

Dat lijkt me leuk.

Het is echt lang geleden dat we een ritje hebben gemaakt.

Je bent heel lief en attent, Veta.

Vergeet niet op me te wachten, Elwood. Ik ben zo terug.

Oké, maak het jezelf gemakkelijk, Harvey.

Zo. Goed?

Veta wil met ons praten.

In 11 maanden door heel Canada geskateboard,

waarbij $14 miljoen werd ingezameld voor de strijd tegen hartziekten.

Hij heeft ruim 8.000 kilometer afgelegd...

Hallo?

Wat? Wat? Kun jij... O God.

Oh, mijn God. Mijn God.

Niet goed. Niet goed. Niet goed.

En ze volgt, ze volgt...

Nee. Blijf, blijf.

Wacht.

Zoveel trappen. Zo... veel... trappen.

Ik denk dat ze mij is gevolgd.

Hoe bedoel je, gevolgd? Wanneer? -Nu net.

Hoe bedoel je "nu"?

Precies nu, nu.

Omdat ik denk dat ze...

Ik denk dat ze mij zag. -Wat bedoel je?

In de ogen.

En toen rennen, rennen. En toen trappen, trappen.

Maar daar is ze en komt ze eraan.

En ze is groter, en ze is sneller.

En ik denk dat ze...

Hallo?

Ga alsjeblieft weg.

Ik, eh...

Ik wilde alleen dag zeggen tegen je kleine meid.

Geen meisje hier. Ga alsjeblieft weg, alsjeblieft.

Oké.

Ik ben net beneden komen wonen...

en ik heb niet echt iemand om mee te praten.

Wie...

Wie is dat? -Sorry, ik was gewoon...

Jij bent het. Je kunt beter weer naar beneden gaan.

Het is te laat om hier te zijn. -Ja, mevrouw.

Harvey.

Harvey?

Hoi.

Hoi. -Zijn die voor mij?

Nee, ze zijn eigenlijk voor mijn vader. -Grapje.

Wil je schaken?

TV is kapot. -Sorry?

Geeft niet. Het is niet jouw schuld.

Daarom heeft mijn moeder schaken voor me gekocht.

Dammen.

Wat is er gebeurd? -Ik ben gevallen.

Ik val vaak.

Dit keer brak ik mijn been en mijn... stuit?

Stut? Nee, mijn stuit?

Stuiter?

Weet je, ik heb mijn kont gebroken.

En je arm ook? Waar ben je vanaf gevallen?

Gladde incidenten. -Snap het.

Ik ben Benjamin trouwens.

Ik ben Bee. -Cool. Wat betekent Bee?

Niks. Mijn moeder noemde mij altijd Bee.

Dat vind ik leuk. Gewoon B.

Het was echt leuk je te ontmoeten. -Ook leuk jou te ontmoeten.

Je weet waar je me kunt vinden.

Ben ontsnapt... Niet tegen Janet zeggen. Succes met volwassen zijn! Pap

Hallo.

Je moet stoppen.

Nooit.

God. Zoveel trappen.

We moeten gaan. We moeten nu gaan.

Ik ga nergens heen. Ik schonk net wat...

Hij is het. -God.

Echt, dit is de laatste keer dat ik dit doe.

Nooit meer. -Sorry, hoezo mijn schuld?

Jij laat de foto's liggen, hij vindt ze vast.

Ik zei niet dat het jouw schuld was.

Ik luister hier niet eens naar.

Sorry, ik had hem nooit laten...

Ten eerste, hij is te groot. Hij is sowieso te groot.

En ten tweede, al het andere.

Hij is gigantisch. Hoe komt hij daar boven?

Mooi huis.

Stel je voor. Ooit. -Tweede verdieping.

Oké, ga jij daar langs. -Oké.

Ga nou maar. -Wat ben je onbeleefd.

Blue.

Blue?

Dit is het.

Ik zweer bij God, als je nu geen antwoord geeft

zal verdwijnen je minste...

Hoi. -Nou, kijk, kijk.

Oké, oké. Ik weet hoe het lijkt,

maar de waarheid is: ze is gek op mij.

Het gaat geweldig met ons.

Echt? Ik hoorde dat ze een uur huilde.

Kom op. Een uur lijkt een beetje een verfraaiing.

Weet je hoe moeilijk het is een ​​uur lang te huilen?

Pak je spullen. We vertrekken.

Nee, nee, nee. Je kunt me niet weghalen.

Dit is het. Ze past perfect. Dat beloof ik.

Heb je met haar gesproken?

Nou, nee. Het was moeilijk met al dat huilen.

Precies. Dat is niet goed.

Heeft ze je überhaupt gezien? -Ze stond op het punt.

Ze stond op het punt? -Absoluut. Ik kan het bijna garanderen.

Denk ik.

Wat is er gebeurd?

Nou, ze bracht die enge pop in slaap.

Ze stopte. Ze keek op.

Ze voelde duidelijk iets.

Dus ik liep langzaam naar haar toe.

En toen ik dichterbij kwam...

Moest ik... -Wacht. Wat ben je aan het doen?

Nee nee nee. Nee, doe dit niet.

Doe dit niet, oké? Blue.

Ik zweer dat ik nooit meer met je praat

zolang ik leef als je dit doet. Alsjeblieft, niet doen.

Alsjeblieft. Nee, nee, nee. Nee, nee, nee, nee.

Laten we weer spelen. Geweldig. Ja.

Hoi.

God.

Dat zou ik niet doen.

Wat was dat?

Gewoon de plaat wisselen.

Hij wordt zo chagrijnig als mensen aan zijn spullen komen.

Nergens aankomen.

Zie je?

Wie ben je?

Wat bedoel je? Ik ben... ik ben Blue.

Maar jij bent paars.

Ja, hij was kleurenblind, dus... -Wie?

Nou, mijn kind. Weet je nog? -Wat?

In godsnaam, Blue. Natuurlijk weet ze het niet meer.

Ze denkt dat je haar gaat opeten.

Excuses voor hem.

Hij is de schattigste ramp, maar blijft een ramp.

Bedankt. -Graag gedaan.

Wil je nu onze gast van de vloer oprapen, alstublieft?

Goed zo. Grote vinger.

Fijn. Goed gedaan, Blue.

Dan beginnen we nu opnieuw, oké? Hoe wil jij je thee?

Ik drink geen thee.

Wat voor meisje drinkt geen thee?

Helpt niet.

Ik ben Blossom, en Blue ken je duidelijk al.

Ik weer.

En dat is... -Ze weet wie ik ben.

We hebben elkaar al eerder ontmoet.

Het is alweer een tijdje geleden dat je hier was.

Ja, de laatste keer dat ik je zag, was je...

kleiner.

Wat gebeurt er? -Ja, een volkomen begrijpelijke vraag...

gegeven, eh... En... -Ja.

Hé? -Ja, hé.

Wat, gaan we het allemaal uitleggen, in een leuk roze pakje?

We moeten het proberen. -Pardon.

Wil je stoppen haar te porren?

Sorry. Sorry, dit is gewoon zo spannend.

Wat? -Dat je terug bent.

Blue. Ik bedoel, genoeg.

Wat is dat?

Welk deel van 'niet aan mijn spullen komen', begrijp je niet?

Dit was allemaal in alfabetische volgorde.

Zei je jouw... -En op kleur afgestemd.

...kind? -Oh, ja. Hij heet Jeremy.

God. Je krijgt meer te horen over Jeremy.

Dus dat huis waar we vanavond waren, was dat van Jeremy?

Nee. Dat was anders. Dat was een mogelijke match.

En die had succesvol kunnen zijn als 'je weet-wel' er niet was geweest.

Oké, weet je wat? Doe het zelf maar.

Oké? Ik heb dit niet nodig.

Ik heb dit allemaal niet nodig.

Oké.

Dit is nogal een dag voor hem geweest.

Maar jij... Ik weet zeker dat je vragen hebt.

Zijn er meer van jullie? -Zeg nee.

Ja. -Oh, ja. Veel meer.

Ik bedoel, bijna elk kind heeft er een. Had er een.

Een wat?

Een vriend.

Een ingebeelde vriend?

IF. Wij zeggen ‘IF’.

Snap je? Ingebeeld. Vriend.

Maar ook van wat ALS? Alles is mogelijk.

Oké, laten we niet op de zaken vooruitlopen.

Haar ogen lijken uit haar hoofd te kunnen smelten.

Dus...

wat gebeurde er vanavond?

Dat was een plaatsingspoging met een nieuw kind.

We zijn een kleine activiteit begonnen.

"Wij"?

Hij. -Wat voor soort activiteit?

Een soort koppelbureau. Om IF's te helpen nieuwe kinderen te vinden.

Nieuwe kinderen?

Maar wat is er met jouw kind gebeurd?

Hij werd ouder.

Hij heeft mij niet meer nodig. -Nee?

Dat is zo zielig. -Eerder doodeng.

Oh, nee. -Want als hij mij niet nodig heeft...

Blue... -kan hij mij niet zien.

Blue, hier... -En als hij me niet kan zien...

Kijk me aan. -Dan kan ik alleen nog maar verdwijnen.

Blue...

Iets leuks. Iets leuks.

Koffie en croissants.

Goed. Goed. -Koffie en croissants.

Koffie en croissantjes. -Oké.

Koffie en croissants. -Dit is allemaal nogal veel.

Ja. Ja, dat is nogal wat.

Voor iedereen. Ik denk dat we moeten stoppen

Ik vind dat ze het goed doet.

Bedankt. -Graag gedaan.

Ik vind dat het allemaal te veel is, om maar te zwijgen van te laat.

En ik denk dat niemand aan de verkeerde kant van die deur wil zijn

​​als die enge heks naar buiten komt.

Je moet gaan.

Kom op, Cal, ze is nog maar een kind.

Ik ben geen kind.

Nou, dat is dat.

Welterusten.

Welterusten.

God, je liet me schrikken.

Goedemorgen. -Goedemorgen.

Je gaat zo.

Ik heb pannenkoeken gemaakt.

God. Ze lijken aan de pan vast te zitten.

Ik heb muesli of grapefruit.

Ik heb niet zo'n honger.

Nou, je zegt het wel als je iets nodig hebt.

Doe ik. -Goed.

God.

Is er ook eten?

Natuurlijk.

Waar heb je zin in? Echt eten?

Of junkfood? Ja.

Er staat een automaat verderop in de gang, rechts.

Grappig dat ik jou hier zie.

Wat doe je? Kom er uit.

Ik zou graag willen, maar ik voel mijn benen niet.

O mijn God. Oké, geef me je hand.

Geef me je hand. Je hand. Geef me je hand. Vooruit. Oké, kom op.

Kom op. -Nee, niet doen.

Kom op, sta op. -Oké, wacht wacht.

Oké. Wat ben jij sterk.

Kunnen we dat nog een keer doen? -Oké, sta op. Opstaan

Is dit een hotel?

Wat doe je hier? -Wat doe jij hier?

Op bezoek bij mijn vader. -Oh, ja. Heeft je vader een gebroken hart?

Dat is vast eng. -Wat? Nee, dat is het niet.

Wat doe je hier? Ze mogen niet zien worden dat ik met je praat.

Waarom niet? -Omdat hier echte mensen zijn.

Dan lijk ik wel gek.

Kom op. Je bent nog maar een kind.

Hoi.

Met wie praat je?

Oké.

Doe open. -Oké

Doe open. Ik heb je...

...ding.

Wat ben jij überhaupt? -Een IF.

Dat weet ik. Maar wat?

Ik weet het niet.

Eindelijk. -Oh. Jij bent het.

Hallo. -Ik wil dat het stopt.

Oh, dat is vreselijk. Ik zet wel thee.

Ik denk dat ze duidelijk zei dat ze geen... Laat ook maar.

Wat stoppen?

Alles. Ik heb dit niet nodig.

Nou, ik weet niet wat ik moet zeggen, maar zo werkt dit niet.

Hoe wat werkt? Wat gebeurt er met mij?

Jij bent de uitverkorene. -Nee. Laten we haar geen complex geven.

Ze heeft toch al genoeg spanning.

Waarvoor uitverkoren?

Dit hele gedoe is een vloek. -Je snapt het.

Nee, nee. Je kunt zoveel goeds doen.

Je kunt ons allemaal redden. -Wie allemaal?

En zeg niet IF.

Je moet het hem waarschijnlijk laten zeggen,

want ik denk dat zijn hoofd anders echt ontploft.

Best.

I-I-I-I-I-I-F-F-F-F-F's.

Bedankt.

Hoe kan ik ze helpen?

Dat kun je niet. -Natuurlijk wel.

Kijk, we willen niets liever dan bij onze eigen kinderen zijn.

Maar onze kinderen...

zijn ons vergeten.

Dus hebben we nieuwe nodig.

Jij kunt ons helpen die te vinden.

Zoals ik altijd zeg:

"Beter een nieuw kind te hebben dan niet... geen... een kind te hebben."

Dat heeft hij nooit gezegd.

Nou, ik dacht het.

Dus ik help jullie ze bij nieuwe kinderen te plaatsen

en dat is alles?

Wordt alles weer normaal?

Voorzichtig met wat je wenst.

HET VERLEDEN BEJAARDENHUIS

Dan wil ik ze ontmoeten. -Wie?

Alle IF's die je met ze hebt geprobeerd te koppelen.

Onmogelijk. -Waarom?

Omdat ze niet mogen zien dat ik je meeneem naar...

Waar heen?

Nergens.

Je hebt hulp nodig.

Je hebt geen idee hoe waar die uitspraak is, maar niet zoals je denkt.

Na gisteravond weet je duidelijk niet

hoe je dit hele plaatsingsgedoe moet laten werken.

Echt? -Ik kan je helpen.

Hoe?

Omdat ik een kind ben.

Nou...

vooruit dan.

Waar gaan we naartoe?

Hulp halen. -Van wie?

Van iemand die meer geschikt is.

Omdat dit mijn petje ver te boven gaat.

Ik vind het trouwens heel aardig van je.

Wat?

Dat je ze allemaal zo helpt.

Eigenlijk heb ik geen keus.

Ze gaan nooit weg.

Hoe lang kun jij ze al zien?

Zolang ik me kan herinneren.

Waar wonen ze?

Nou ja, ‘leven’, is, denk ik, een relatief begrip,

maar normaal gesproken overal waar kinderen zijn of zijn geweest.

Is het...

magisch?

Wat? -Waar we heen gaan.

Vroeger.

We zijn er.

Wacht, ik ben hier eerder geweest. -Echt?

Ja, een keer met mijn moeder.

Het schiet je allemaal weer te binnen?

Wacht.

Wonen hier IF's?

Dat hoop ik.

Maar hij zit op slot.

Daar mag je even over nadenken.

Blijf hier. Ik ga achterom voor een sleutel.

Laat je mij alleen?

Je bent nooit echt alleen.

Ik dacht dat dat inmiddels wel duidelijk was.

HET VERLEDEN BEJAARDENHUIS

Weet je zeker dat je dit wilt?

Ja.

Want je weet nooit wie er vandaag achter die deur staat.

Zijn ze eng?

Erger.

Wanhopig.

Vicki. Hoe is het?

Is dat een nieuw parfum? Het ruikt, eh... Oké. Boundaries, natuurlijk.

Ik ben hier voor Il Capitano. Ja, de oude geestbeer.

Oké.

Vrolijk kijken.

Toen u die brief schreef, woonde uw dochter toen in uw moeders huis?

Wat een herrie. -Nee.

En u gebruikte haar energierekeningen.

Uw man zegt dat uw dochter niet in dat huis woonde...

Ik ben Kurt Loder met een MTV-nieuwsoverzicht.

Vooruit. Kom op.

Waarom is dit hier?

Hallo, Todd.

Oké. We beginnen zoals altijd.

Diep inademen.

En uit.

En in. En uit.

Mooi. Wie wil beginnen?

Ik was... Vorige week voelde ik me redelijk,

en ik weet niet wat er deze week is gebeurd.

Het is goed. -Ik begon gewoon in te storten.

Daar gaan we...

Laat de violen maar spelen. Niet, Terry?

Kom op. -Ted, je weet dat ze een altviool is.

Dat is niet aardig. Dat geeft niemand een goed gevoel.

Jongens, jongens. We moeten door dit verhaal heen

dat onze kinderen ervoor kiezen ons te vergeten.

Ze maken allemaal iets mee waardoor ze ons vergeten.

Ik wou dat ik hem nog één keer kon zien.

Ik wou dat ik hem kon zeggen dat ik hier ben.

Ik was hier altijd al.

Niet de mantel. -Dat is giftig.

Geeft niet. We vragen iemand dat schoon te maken.

Luister, doc. Ik betaal flink geld,

en deze slijmbal neemt alle tijd in beslag.

Dok, ik heb een vraag.

Is het mogelijk dat kinderen gewoon slecht zijn?

Mijn God. Is dat een kind?

Wat zeg je? -Oh, mijn God.

Hoe ziet de huid eruit?

Hoe voelt het?

Reflecteert er licht op de huid?

Of is dat er niet? Ja.

Judith, je kunt je aankleden. Even pauze, allemaal.

Cal. Ik krijg nog twintig dollar van dat schuimfeestje

Klopt. We zouden er toch nooit met woorden over praten?

Ik moet iemand vinden, maar het moet stilletjes, oké?

Hallo. -Hallo.

Hoi.

Is dat...? -Nee.

Ja. -Oh, jongen.

Ik moet Lewis spreken. Waar is Lewis?

Ja tuurlijk. Ik denk dat ik hem naar het zwembad zag lopen.

Het zwembad, oké. Vooruit, vooruit.

Ja, zeker. Geen probleem. Succes.

Kom op, jongens. Hier hebben we het al eens over gehad.

Het is geen hapje. Het is kunst.

Hoe voelt dat? Begint er spijt in je keel op te borrelen?

Cal. -Goede God, Cos.

Wie is die meid? -Wat mankeert jou?

Hoi, Moppie. -Ze is een vriendin.

Wat voor vriendin?

Je bent sterker dan je eruit ziet.

Je weet dat ik er wel achter kom. Ja?

Het zal wel, kerel.

Geheimzinnig gedoe.

Ik begin te begrijpen waarom ik alleen woon.

Keith.

Wat voor kind creëert een onzichtbare IF?

Ging hij liggen? -Wie weet?

Neer, en op en neer, en op en neer,

op en neer, en op en neer

Echt die knieën buigen, dames.

Zie ik er rood uit? -Ja.

Godzijdank.

Kom.

Lewis? Ik wil je graag aan iemand voorstellen.

Hallo, Elizabeth.

Het is erg leuk je te ontmoeten. -Bedankt.

Heeft hij je een rondleiding gegeven?

Zoiets.

En wat vind je ervan?

Niet helemaal wat ik had verwacht.

Ze wil helpen met de plaatsingen.

Lewis is 93. Hij begon dit hier.

Hij kan je alles leren wat je moet weten.

Nietwaar, Lewis? -Calvin.

Weet je, hij was niet altijd zo.

Nee? -Nee.

Calvin was vroeger een clown. Heeft hij je dat verteld?

Nee. -Ja, hoor.

Vóór dit alles was zijn enige taak in het leven jou te laten lachen.

Nou ja, niet meer.

Goed. Jullie lijken dit onder controle te hebben.

Hij laat je wel zien hoe het werkt.

Je waarschijnlijk een auto in de was laten zetten of zo.

Weet je, als hij jou niet gaat rondleiden,

waarom leid jij hem dan niet rond?

Sorry, wat?

Dit hier kan alles zijn wat je maar wilt.

Jij hebt alleen een beetje inbeelding nodig.

Nee, nee. Nee, nee, nee. Niet doen.

Laat ons eens zien hoe het eruit zag in jouw hoofd.

Goed zo.

Nee.

Wat is er gebeurd?

Niks, Mat. Ga maar gewoon weer naar binnen. Zo dan.

Wat doe je? Sneezy? Help me. -Er gebeurt iets.

Er gebeurt niets.

Naar binnen. -Nee nee, Nee. Ik wil kijken.

Nee, ik wil kijken, ik wil kijken. -Naar binnen

Mijn god. Het lijkt wel een droom.

Mijn god. Is dit het zwembad?

Oh, leuk.

Sorry.

Cal?

Cal?

Alles goed met je?

Waar kom je vandaan?

Nee, nee, nee, niet het fruit.

Er nadert een wandelend palet. Rustig, rustig.

Goede God, dwaas. Kijk toch uit.

Waar zat je? Je had hier vijf minuten geleden al moeten zijn.

Je moet op. -Wat bedoel je?

Kom op, daar heen.

Kom op. Vooruit.

Bedankt.

En daar gaan we.

Uitkijken.

Nou, kijk eens wie er terug is.

Je bent terug. -Gaat het goed met hem?

O, dat was leuk.

Je ziet er niet uit. -Hoe voelt je kont, schat?

Zei je G-4? Ik heb bingo.

Nou, dat was de raarste sollicitatie waar ik ooit bij was.

Mooi. Fijn dat je plezier hebt.

Maakt dit ons partners?

Laten we niet op de zaken vooruit lopen, wel?

Keith.

Tot morgen.

Weet je wat niemand je vertelt over ziekenhuizen?

Er is niets goeds te lezen.

Hoe gaat het met je verhaal?

Daar heb ik geen tijd voor.

Ik heb een baan.

Oké.

Ik neem aan dat ik geen vragen mag stellen.

Nee. -Op de plaats rust.

Zie je wel?

Wij hebben nog steeds een kans.

Hoi.

Heb jij een supersonisch gehoor of zo?

Nee. Ik wachtte gewoon op je.

TV is nog steeds kapot.

Dat zouden ze echt moeten maken.

Eerlijk gezegd, denk ik dat mijn moeder er wat mee te maken heeft.

Jouw moeder? -Ja.

Ze zegt dat schermen mijn hersens in pap veranderen.

Wat als zij hem kapot heeft gemaakt?

Raad eens. Ik heb een baan.

In een ijssalon?

Meer een koppelbureau.

Wat het ook is, ik weet zeker dat je het goed kunt.

Succes. -Bedankt.

Ja?

Heb jij ooit een denkbeeldige vriend gehad?

Nee.

Wil er een?

Zeker.

Hij is acht of negen, dus ik denk dat we bepalen volgens hobby.

Prima. -Heeft iemand ervaring met magie of fantasy.

Fantasie is een soort doos van Pandora.

Misschien hield hun persoon van superhelden. -Hij wel.

Of kunst. -Ja. Houd van kunst.

Of tv. -Ik vraag het niet nog een keer.

Trek een broek aan. Je maakt iedereen gek.

Broek.

Hoe voelen wij ons? -Ik voel mij goed.

Voel jij je goed? -Ja.

Zo goed als verwacht mag worden. Het is jouw show. Daar gaan we.

Laat ze maar komen.

Oké, dus ik ga gewoon hier zitten? Ik heb het begrepen, oké.

Perfect. Hoi. -Hoi.

Hallo. Mijn God.

Dit is gewoon zo spannend.

Hoe heet je?

Ik heet Ally.

Sunny.

Andromedus de Derde, zoon van... -Steven.

Pop.

Want, soms als ik zenuwachtig word... Mijn god.

Niets om zenuwachtig over te zijn. Je doet het geweldig.

Ze is zo zoet.

Mijn kleine meisje heette Tabitha.

Ze noemde mij Uni, omdat...

omdat ik een éénhoorn ben.

Sorry. Ik ben zo zenuwachtig.

En waar kom je vandaan?

Oorspronkelijk? Philadelphia.

DeKalb. Illinois.

Spokane.

New Jersey. Hou uw opmerking voor u, alstublieft.

Voornamelijk RadioShack.

Eens kijken, we zijn verhuisd in '83.

Nee, '84? Ja, dat was zwaar.

gezin verhuisde

Ik bedoel, zwaar.

Poughkeepsie? Kom op, pa.

Had net zo goed naar de maan kunnen verhuizen, niet?

Het is niet grappig.

Ben je klaar?

Waarvoor?

Van alles.

Vroeger gaven we elke dag een show.

Soms meerdere shows. Kijk... -Ze bleven mij bouwen en...

en verbouwen. Weet je wat ik bedoel?

Maar we kregen nooit lasers die uit mijn ogen schieten.

Ik zal niet zeggen dat het programma niet zwaar was, want dat was het.

Maar uiteindelijk, het gejuich van die menigte te horen. God.

De ooms waren het mooiste.

Oké, ik heb hier een hele groep vrienden.

Laat me maar weten welke je kunt zien. -Tuurlijk.

Oké, zie je dit ventje?

Nee. -Niks?

Geen probleem. -Wie is dit joch?

Niks?

Het zwaarste voor mij was misschien wel bedtijd.

Mam snapte het gewoon niet. Ik bedoel...

Ik zal je iets vertellen over het donker, oké?

Alle kinderen zijn bang in het donker. Allemaal.

Zelfs als ze het niet toegeven. En waarom?

Omdat die nachtlampjes niets doen. Daarom.

naam: Ally kleur: lila doel: bescherming

Daarom.

Tuurlijk, ma, je moet je werk doen, geweldig.

Maar ik zal je wat vragen. Als je dit kind naar bed brengt,

wie waakt er dan over Poughkeepsie?

Kun je deze gast zien?

Oké. Daar gaat ie.

Nee. -Wat zegt ie?

Vraag het hem nog eens. -Vraag nog eens.

Echt? -Nee.

Nee. Genoeg. Laat mij maar. Nee, laat mij maar.

En mama zei dat te veel snoep niet goed is voor je buik, maar ik zei...

Oh, mijn God.

Mijn ogen kunnen het proeven. -Het spijt me vreselijk.

Proef je dat niet in je ogen?

Ik vind iedereen. Overal.

Niet doen, niet doen. -Oké, oké, oké.

Maar waar kom je vandaan?

Alsof ik je dat ooit zou zeggen. -Alsof hij je dat ooit zou zeggen.

Oké, hartelijk dank, meneer.

naam: Cosmo plaats: onbekend

Mooi maar dom. -Hij zat in mijn mond.

Je lijkt me een aardig kind, dus ik zal eerlijk zijn.

Eerst dacht ik: wat als hij mij als een soort metafoor creëert?

Ik bedoel, mogelijk is hij een echt genie, toch?

Nee dus.

Het was Arizona, en hij had gewoon dorst. En daar zijn we dan.

naam: Ice plaats: arizona doel: dorst

Niet in zijn ogen kijken.

Welk? -Je weet verdomd goed welk.

En ik wil alleen maar zeggen: bedankt dat je dit doet.

Het betekent echt heel veel voor iedereen.

Nee.

Ik denk niet dat hij weet wat hij wil.

Wat wil je in hemelsnaam ?

Wie is de volgende?

Keith.

Nee. -Ben ik het mee eens.

Ja, die is gewoon verwarrend. -Keith is de ergste.

Zijn lievelingssnack waren croissants. Wat eigenlijk valsspelen was.

Omdat zijn ouders beneden een bakkerij hadden.

Dus dat was handig.

Dus we hadden veel croissants.

En brood. Koolhydraten. Veel koolhydraten.

Geen pasta., wat interessant is,

maar al het andere dat ze maakten was een heerlijk geurfestijn.

Nee nee nee.

Oké, je zag... Oké, jullie zagen het. Zag je dit?

Want dit is mijn leven in een notendop, oké?

Nee.

Nog meer?

Nee.

Het werkte niet.

Het spijt me.

Geeft niet. Ik heb jou nog.

Opgewonden zijn is vermoeiend.

Oké, we brengen je naar bed.

En, hoe ging het?

Het werkte niet.

Nou, mocht het gewoon niet zo zijn.

Alle tijd die ze besteedden aan het vinden van nieuwe kinderen,

stopten ze met zoeken naar hun oude.

Maar hun kinderen zijn volwassen geworden.

Ze hebben ze niet meer nodig.

Alle kinderen hebben hun denkbeeldige vrienden nodig.

Vooral als ze ouder worden.

Maar ze zijn ze vergeten.

Niets waar je van houdt, kan ooit vergeten worden.

Je kunt altijd teruggaan.

Hoe?

Herinneringen.

Die leven voor altijd, in je hart.

Soms moet je alleen een manier vinden om ze tevoorschijn te halen.

Voor mij is het de geur van de zeebries.

Of het geluid van tikkende voetstappen op de promenade.

En daarna...

sluit je gewoon je ogen en het komt allemaal terug.

Zullen we? -Ik dacht dat je het nooit zou vragen.

Wacht op mij. Wacht op mij.

Best goed, hè?

Mooi hoor.

Kijk eens. -Mijn god.

Is dat een bloem? -Wat schattig.

Van mij. Van mij. Ik wil het proeven.

Dank u, mijn heer.

Kijk hier eens.

Oh, die zien er geweldig uit.

De mooiste avond van mijn leven.

Kijk mij eens.

Voorwaarts, lieve vrienden.

Fantastisch. -Mag ik één likje?

Licht uit.

Je moet wat rusten. Morgen heb je een grote dag.

Waarom, wat gebeurt er morgen?

Je moet stoppen.

Nooit.

Want ik nam een laatste duik voor ik naar het vliegveld ging.

Normaal ga je zo naar boven, niet?

Je doet gewoon "hop", benen omhoog.

Dat kon ik niet, omdat ik een gebroken been had.

Wil je hier nog wat van?

Want ik wist niet welke smaak je lekker vindt.

Dus heb gewoon alles gekocht. -Nee, het was geweldig.

Je hebt het geweldig gedaan.

Mooi.

Juist.

Oma?

Mag ik je wat vragen?

Natuurlijk. Alles.

Wat wilde je worden

toen je een kind was?

Nou...

Wat? Jeetje.

Nou, dat is een goede vraag.

Ja, nou, ik, eh...

Ik heb er altijd van gedroomd danseres te worden.

Echt? -Pardon, kijk niet zo verbaasd

Je opa vond mij behoorlijk aantrekkelijk.

Hij zag je dansen?

Natuurlijk. Ik heb hier iets.

Oh, ja. Jeetje.

Dat is je oma.

Je bent prachtig.

Ja, dat vond hij.

Ik stond die dag te trillen in mijn schoenen.

Of in mijn pantoffels.

Oh, ja? -Ja.

Ik bedoel, het was de belangrijkste dag in mijn leven,

want ze hadden maar zes scholen uitgekozen om op te treden

aan de overkant van de rivier in dit prachtige kleine theater.

En ik herinner me nog het geluid van het kraken van het hout op de vloer.

En de muziek tuimelde gewoon uit het orkest, net als een golf.

En hoe het vallende stof het licht ving.

En het gaf mij het gevoel

alsof ik in een droom zat.

En wat gebeurde er?

Mijn lieve meisje, ik ben groter geworden.

Te lang.

Te onbeholpen.

En te oud.

Ik bedoel, laten we eerlijk zijn, wie wil een oude vrouw zien dansen?

En, zal ik je wat toetje brengen?

Ik heb ijs... ik denk dat ik ijs heb.

Als er geen ijs op zit.

Waarom zit er ijs bovenop het ijs?

Mis je ons al? -Is ze hier?

Wie? -Blossom.

Hallo. Ik heb maar genoeg voor twee. Ik zet wel meer.

Jij bent die van haar.

Is dit een raadsel? Ik hou van raadsels.

Mijn oma. Jij bent haar IF.

Natuurlijk ben ik dat.

Duivelse stijl, schattig accent.

Verbaast me eigenlijk dat het niet duidelijk was.

Kom op dan. Ze is beneden. Ze zal het niet geloven.

Bea, niet omdat het niet geprobeerd is.

Ik ben er elke dag bij haar geweest.

Ik lees met haar, ik kijk tv met haar,

Ik ben zelfs met haar door haar Pilates-fase gegaan.

Ze zag me niet.

Je kunt niets doen als ze het zich niet herinneren.

Dan moeten we haar helpen.

Elisabeth.

Bea.

Wat doe je?

Wat doen we? Dit is belachelijk.

Waar ben je in vredesnaam mee bezig?

Bea?

Bea?

Oh, mijn God. Waar was je?

Is dit jouw kamer? Leuk. Ouderwets.

Ik heb hem gevonden. Werkt in de stad.

Ik zei toch dat ik iedereen vind, waar dan ook.

Veel succes, Kleintje. Nu moet je het zelf doen.

Geheimzinnig gedoe.

Ik hoop dat dit werkt.

Er staat dat we in het volgende blok moeten zijn.

We moeten opschieten.

Oké, dus samenvattend... We gaan hem echt zien?

Ja.

Oké. Hem nu echt zien?

Niet dat jij er wat aan kunt doen. -Oké, maar, weet je...

Hoe weten we dat hij het is? -Het staat allemaal in het dossier.

GEHEIM IEDEREEN! WAAR DAN OOK!

Ja, dat is hem.

Oh, jongen.

Ik ben hier niet klaar voor. Ik denk dat ik moet overgeven.

Wat, zie je hem? -Hij is onderweg. Kom op.

Waar? -Kom op, vooruit. Looppas.

Ik had een pak moeten dragen.

De volgende.

Oh, jongen.

Hij ziet er...

...geweldig uit.

Kijk hem nou. Zo fit.

Hij leek vroeger meer op mij.

Het lijkt dat hij iets met zijn haar heeft gedaan.

Ik denk dat dat zweet is.

Ik ben zo emotioneel. -Dit is onze kans.

Oké. Je moet daar naar binnen.

Wacht, wat?

Ik kan daar niet alleen naar binnen.

Dan ga jij met hem mee.

Nee, ik vrees dat dat niet op het menu staat.

Niet dat openbare WC's mijn ergste nachtmerrie zijn

Alsjeblieft zeg. -Maar ze staan ​​zeker bovenaan.

En ze is overtreding. Naar binnen, kom.

20% van het derde kwartaal volgend jaar...

20% van het derde kwartaal volgend jaar.

Hoe kan dat, zegt u.

Hoe kan dat, zult u vragen.

Kom op, man, verman jezelf.

In het derde kwartaal... -Vooruit.

van volgend jaar. -Nu moet het.

20% in het derde kwartaal van volgend jaar.

Hoe weet ik dat dat mogelijk is?

Hoe weet ik dat dat mogelijk is?

Je kunt het.

Oké? Het komt wel goed.

Niet huilen.

Alsjeblieft niet huilen.

Kom op. Kijk me aan. Niet huilen.

Kom op. Kom op, kom op, kom op.

Oh, God.

Hoe ging het? Oh, mijn God.

Kom op.

Die arme snuiter.

Smerig. Kom op.

Oh, God, is dit het?

Cal, verdwijn ik?

Ik weet vrij zeker dat dit niet zo werkt.

Oh, jongen. Ik denk dat ik moet overgeven.

Nou...

we hebben ons best gedaan.

Het werkte niet.

Ik snap het niet. Ze stonden vlak naast elkaar.

Oké, ja. Ik moet overgeven.

Of ik heb iets lekkers nodig. Één van de twee.

Misschien was de stemming niet goed.

Eerlijk gezegd was de muziek vreselijk.

Ja, ik moet echt iets eten.

Ik verga van de honger.

Dat is het.

Wat is het?

Raak hem niet kwijt.

Kan ik iets voor je doen?

Ja.

Ik kom hier iets bezorgen.

Naam: Blue KLeur: Paars Persoon: Jeremy ouders hadden een bakkerij

Meneer Griffith.

Ze kunnen u nu ontvangen.

Het komt wel goed.

Oké.

Allemaal bedankt dat u me vandaag wilt ontvangen.

Erg fijn dat ik hier kan zijn

Ik denk dat het goed wordt.

Ik bedoel, dat was gewoon...

Ik bedoel, dat was gewoon zo...

GEFELICITEERD

Gefeliciteerd.

Het is je gelukt.

Het is ons gelukt.

Ik denk dat we een behoorlijk goed team vormen, niet?

Ja, dat is zo.

Oké. -Heb jij de armbanden gemaakt?

Ja natuurlijk. Mijn hele arm zat vol.

Hartelijk dank.

Waar was je?

Sorry, ik was uit met vrienden.

Kom binnen. Kom, kom binnen.

Het is oké, oma.

Het gaat goed met me, echt.

Jij niet.

Je vader. Ik weet zeker dat hij in orde is.

Pak wat je nodig hebt, en we kunnen praten in de auto.

Sleutels, sleutels, waar zijn mijn sleutels?

Ik kan het niet.

Ik kan het gewoon niet. -Het is wel goed.

Het komt wel goed met je.

Ik heb je nodig om mij te helpen.

Ik ben hier.

Ik kan het gewoon niet nog een keer. -Wat kun je niet?

Afscheid nemen.

Doe het dan niet.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Wat moet ik zeggen?

Vertel hem gewoon een verhaal.

Bedankt.

Misschien kunt u hier even wachten. -Ik snap het. Bedankt.

Bea.

Je vader had een lange dag.

Hij heeft gewoon wat rust nodig.

Hoi.

Dus...

Ik ben met dat verhaal bezig geweest.

En ik ben klaar om het je nu te vertellen.

Het is een verhaal over...

een klein meisje.

Een meisje dat heel verdrietig was

en erg bang

zodat ze alles deed wat ze kon om de wereld buiten te sluiten...

zodat ze nooit meer iets hoefde te voelen.

Maar dat kon ze niet.

Dat kon ze niet, omdat ze iemand heeft...

een magisch iemand...

die, hoe ze ook probeerde die weg te duwen...

Hoe hard ze ook probeerde volwassen te worden...

dat liet hij haar niet toe.

Hij bleef haar gewoon vasthouden

steeds steviger.

En het grappige is...

dat dat de enige plek is waar ze zich echt veilig voelt.

Het is de enige plek waar ze ooit wil zijn.

Je kunt dus nergens heen.

Ik ben nog maar een kind.

Alsjeblieft, papa, alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Dat is een heel goed verhaal.

Wat gebeurt er daarna?

Ik houd van je.

Hij is wakker. Hij is wakker.

Doe de deur open.

Hallo?

Wie is daar?

Doe de deur open.

Probeer je daar binnen te komen?

Ja. Mijn vriend woont hier.

Je vriend?

Hij heeft me geholpen, dus ik wilde alleen maar dankjewel zeggen.

Wat spijt me dat nou.

Daarbinnen is niemand.

Oké.

Ik denk dat dat alles is.

Wij kunnen altijd terugkomen.

Heb je alles?

Oké, ik ben zo terug.

Mam Ik Papa

Calvin

Ik wilde net afscheid komen nemen.

Jij was het.

Het was altijd jij.

En het spijt me ontzettend dat ik het me niet eerder herinnerde.

Je denkt waarschijnlijk dat...

...ik je niet meer nodig heb.

Dat ik groot ben geworden.

Dus...

Ik moest je gewoon komen zeggen...

dat ik je altijd nodig zal hebben.

Vooral wanneer ik groter word.

Ik hoef alleen maar...

mijn ogen te sluiten...

...en het komt allemaal weer terug.

Smerig.

Toen ik klein was, herinner ik me dat ik een verhaal vertelde.

En nu ik ouder word, kijk ik vaak terug,

en zet vraagtekens bij bepaalde details.

Maar telkens als dat gebeurt, herinner ik mezelf er altijd aan

even diep adem te halen...

en vraag ik mij gewoon af...

"Wat als?"

Het komt wel goed met ze.

Het komt goed met haar.

Dus...

zullen we naar binnen gaan?

Oh, God.

Danny, ik ben terug.

Je ziet er goed uit. Die baard is te gek. Hoe oud ben je?

Geheimzinnig...

Het zal wel.

Kom, vooruit.

Je kunt het.

Vooruit, kom op.

Hoi.

Mag ik je iets bekennen?

Ik weet niet of ik wel weet wat een pizzabroodje is.

Dat had ik eerder moeten zeggen, maar...

Is dat zwaar? -Een beetje.

Oh ja? Rustig maar, ik heb de rest. Oké? -Oké.

Hé, Keith.

Een twee drie vier.

Vertaling: Trilker