Original subtitles

Hannah, leer nu toch 's te genieten.

En beloof me dat je eindelijk gaat stoppen met dat privé―onderzoek.

Ik wil weten wie er opdracht heeft gegeven om mijn moeder te verkrachten.

Ik had godverdomme geen keuze.

Je hebt altijd een keuze.

Altijd.

Je privé―onderzoek is afgelopen.

Ik stop liever dan dat ik help.

Wat is dat?

Greet, zijn er sporen?

Is ze verkracht? ―Dat weten we nog niet.

Waarom belden ze dan naar ons? ―Ze hebben mij gebeld.

Mijn ex―collega van Moord herkende haar.

Marie―Louise Wijmeersch. Beter bekend als Loulou.

Ik heb die nog nooit gezien.

Ze was de dader van m'n eerste moordzaak.

Toen ik net bij de politie zat.

Een escorte die...

die haar klant heeft neergestoken omdat hij haar zoontje wilde misbruiken.

Ze werd vrijgesproken.

En nu is ze gewurgd.

Heeft ze geen wond achterop haar hoofd?

Kan van een klap zijn.

Of van de machine.

Ik las net het tijdstip van overlijden.

Iets langer dan 24 uur en korter dan 36 uur.

Dat is de nacht van zaterdag op zondag.

Zeg, Greet.

Weet je al wanneer Hannah terugkomt?

Nee. Ik denk dat ze nog wel even nodig heeft.

Moeten we haar niet bezoeken? Om haar wat blijk te geven van...

Kevin. Volgens mij moeten we haar vooral met rust laten.

Gelijk geven? ―Blijk geven van betrokkenheid.

Marie―Louise liep van huis weg toen ze veertien was.

Volgens haar getuigenverklaring met 'een lieve, oudere man'...

die haar pooier werd.

Dankzij hem maakte ze carrière als Loulou.

Luxe hoer voor mannen met geld.

Het slachtoffer rook naar alcohol.

Petechiën in de ogen, mogelijk van de wurging.

Hoofdtrauma, mogelijk van de val.

Sporen van sperma tussen de borsten.

En die zaak van 25 jaar geleden met Loulou, wat was dat?

Ze had 'n klant neergestoken. Een zekere Jooris.

Ivo Jooris. Een zakenman.

Gemeenteraadslid. ―Serieus?

Dat ze Jooris neergestoken heeft om haar zoontje van zes te beschermen...

tegen seksuele toenaderingspogingen. ―Wilde hij dat kind misbruiken?

Daarom heeft ze 'm neergestoken.

Ze heeft 'n jaar in voorarrest gezeten, en toen is ze vrijgesproken.

En die kleine? ―Die moest naar 'n instelling.

Die kleine, Alain Dewaele, was toen zes.

Maar die kleine is nu dan toch 'n jaar of dertig?

Misschien moeten we die 's opzoeken.

Dan kan hij ons vertellen wat z'n moeder de laatste tijd uitspookte.

Ik heb hier 'n Alain Dewaele van 'No Problem', dat is 'n klusbedrijf.

Goedendag mevrouw. ―Goedemiddag.

Is Alain thuis?

Nee, die zit in de Ardennen.

Met de kinderen van Sint―Camillus.

Dat is toch die jeugdinstelling? ―Ja. Op survivaltocht.

Wie zijn jullie, als ik vragen mag?

Natuurlijk, excuses. Bob Degroof. ―Kevin Desmet.

Zedenrecherche.

En u bent? ―Marie Delfosse. Zijn partner.

De moeder van meneer Dewaele is overleden. Het spijt ons.

En?

Weet u toevallig waar Alain was in de nacht van zaterdag op zondag?

Hier bij mij. Thuis.

En kunt u beschrijven wat u heeft gedaan die avond?

De kinderen logeerden bij vriendjes en wij hebben thuis samen iets gegeten.

Ik ben toen 'n beetje ziek geworden van verkeerd eten...

en toen heeft Alain mij heel de nacht verzorgd.

Waarom willen jullie dat weten? ―Heeft u moeder Dewaele nog gezien?

Nee, maar ik heb zijn moeder eigenlijk nooit gekend.

En Alain ook nauwelijks, want hij is opgevoed in 'n instelling.

Charles. ―Er is 'n tip binnengekomen...

over Loulou's verblijfplaats. Er heeft 'n vrouw gebeld.

Anoniem. Ze zei letterlijk dat die ouwe snol in d'r straat...

een kamer huurde bij die andere uitgewoonde slet.

En ze zei ook dat daar wel ongelukken van moesten komen.

En die uitgewoonde slet, wie is dat dan?

Een zekere Valesca.

Hallo? ―Spreek ik met schouwarts Penxten?

Dat klopt, ja. ―U spreekt met Hannah Maes.

We hadden toch afgesproken dat m'n medewerking eenmalig zou zijn?

Ja, dat weet ik.

Het gaat over mijn vader. Ik weet dat u de autopsie op hem heeft uitgevoerd.

Dat klopt, ja.

Ik kan daar eigenlijk niks...

Wat wilt u weten?

Zedenpolitie.

Nee nee, ik ben Degroof.

Desmet. ―U bent Valesca?

Nee. Cleopatra.

En die bruine is uw slaaf, zeker?

Ik doe niets wat niet mag. Maar jij wel.

Volgens mij is het nog altijd niet toegestaan...

om zomaar bij mensen binnen te komen. ―We hoorden u krijsen tot op de straat.

Voor hetzelfde geld was uw leven in gevaar.

Gebruik de luchtverfrisser, schat. Dank je wel.

U mag weer vertrekken. U ziet het: ik leef nog.

Ja, dat zien we. Maar 'n kennis van u niet meer. Loulou.

Die is gewurgd.

Klopt het dat zij hier woonde?

Ja, ze huurde hier 'n kamer.

Gewurgd.

Hoelang woonde ze hier al?

Een maand of vijf, zes.

Het was maar tijdelijk, zei ze.

En na het weekend was ze ineens vertrokken.

Hoe is zij hier ooit terechtgekomen?

We kenden elkaar van vroeger. ―Collega's.

En vriendinnetjes.

Toen.

En veel meegemaakt, samen.

Veel lol gehad.

Totdat ze die klootzak neerstak, die haar kleine betastte.

Zouden wij haar kamer 's mogen zien? ―Tuurlijk.

Weet u misschien waar Loulou woonde voordat ze hier woonde?

Ergens in Frankrijk.

Het was 'n half uur meer. Leg 't geld maar op 't nachtkastje.

Had zij 'n GSM?

Heeft u daar het nummer van?

Bob, het is hier leeg, man. Er is hier niks.

Ze heeft alles meegenomen.

Weet u toevallig of Loulou ruzie met iemand had?

Er was wel zo'n rare pipo die hier veel rondhing de laatste tijd.

En dan moest ik altijd van haar zeggen dat ze er niet was.

Heeft u een naam?

Hoe zag hij eruit?

Een jaar of vijftig.

Een kale dikkop.

Waar was u eigenlijk in de nacht van zaterdag op zondag?

In mijn bed.

Alleen?

Natuurlijk.

Je kunt niet altijd werken, hè?

Die Valesca vult haar pensioen aan door zichzelf te verkopen als GILF.

Als wat? ―Grandmother I'd Like to Fuck.

Misschien iets voor jou, Charles.

Volgens de buren is er vaak ruzie...

omdat Loulou blijkbaar de klanten van Valesca inpikte.

Valesca heeft geen alibi.

En als Loulou haar klanten inpikte, heeft ze ook nog 's een motief.

Dat is wel vergezocht, toch?

En die stalkende klant? Misschien is dat iets.

Ik heb z'n beschrijving al laten doorgeven aan de patrouilles.

Een kale dikkop. ―Het kan ook 'n banale roofmoord zijn.

En ze is een prostituee, haar handtas is weg.

Een beetje blijven nadenken, kleine.

Het is toch duidelijk iets persoonlijks?

De dader wil toch duidelijk dat dat lijk niet gevonden wordt?

Weet je al wat meer over die Alain? ―Hij zit nu in de Ardennen.

Hij woont samen met 'n zekere Marie.

Heeft twee kinderen uit 'n vorig huwelijk.

Was zes jaar geleden voor 'n maand z'n rijbewijs kwijt vanwege dronken rijden.

De rechter heeft 'm naar de AA gestuurd.

Kreeg een onderscheiding als ondernemer van het jaar.

Ik heb artikelen gevonden. Het schijnt dat hij mediaschuw is...

want hij is die prijs nooit komen afhalen.

Hij heeft als kind genoeg in de krant gestaan.

En die Marie? ―Die vriendin van Alain?

Ze was een vondeling. Heeft 'n aantal PV's op haar naam.

Ordeverstoring en dronkenschap. ―Die ook al?

Mooi koppel, die twee. Twee drankflessen.

Dit is de originele versie.

Ik vind die van Trini Lopez beter.

Doe dat weg. Het stinkt.

Ik heb het ook voor jou meegenomen.

Voel je je niet goed?

Ik heb met de schouwarts van papa gebeld.

Blijkbaar...

heeft hij een injectie met lucht in z'n arm gekregen.

Er lag 'n lege spuit naast 'm in de auto.

Dus ze denken dat hij het zelf gedaan heeft.

Case closed.

Voor jou toch ook wel, hè?

Wat denk je?

Er klopt niks van, Koen.

Er stonden geen vingerafdrukken op die spuit, maar ook niet van hem.

Ze hebben 'm vermoord.

Meneer Dewaele, waarom heeft u ons niet gebeld?

Omdat ik niet begrijp waarom jullie me lastigvallen met de dood van dat mens.

Het is uw moeder. ―Ik heb niks met haar te maken.

De laatste keer dat ik haar heb gezien, is 25 jaar geleden...

toen ze mij dumpte in Sint―Camillus.

Dus u wist niet dat ze terug was?

Heeft ze geen contact gezocht met u? ―Jongens, de bus is er.

Nee. Ik denk dat ze heel goed wist dat ze dat niet hoefde te proberen.

Geef 's een kus aan papa, we hebben haast.

Zijn we klaar? Niet met je laten sollen op school, hè jongens?

Team Fossewael. Zeg 's dag tegen meneer de politie.

Dag, meneer de politie. ―Dag, jongen.

Als u mij nu wilt excuseren? Ik heb nog werk te doen.

Doe maar, we houden u niet tegen.

Uw hobby? ―Voor Sint―Camillus.

Dan kunnen de jonge mensen zelf boodschappen doen.

Wat ik raar vind...

De dood van uw moeder doet u blijkbaar niets?

Voor mij was ze al 25 jaar dood.

Meneer Dewaele, waar was u in de nacht van zaterdag op zondag?

Thuis.

Ik had gekookt voor Marie, maar toen werd ze ziek.

De volgende dag was 't alweer over. Toen ben ik naar de Ardennen vertrokken.

Waarom bent u nog zo kwaad op uw moeder?

Ze heeft u toch gered?

Een kind van zes in 'n instelling dumpen, noem je dat redden?

Ze heeft me kapotgemaakt.

Elke keer opnieuw zei ze dat ze me uit die instelling zou komen halen.

Dat het echt niet lang meer ging duren.

Het enige wat dat wijf kon, was liegen.

Tegen je eigen kind.

Weet u waar ze is gaan wonen na dat proces?

Geen flauw idee.

Ik zou het op prijs stellen als mijn naam uit de krant bleef.

Mijn kinderen mogen niet weten dat hun vader de zoon van 'n hoer is.

Komt goed.

Drinkt u nog?

Of u nog drinkt.

In uw dossier staat... ―Ik was zestien jaar toen.

Het kwam door m'n pleegouders.

Alain...

Waarom werkt hij niet meer als aannemer?

Door de stress.

Hij had 'n echtscheiding en...

Hij is toen gaan drinken.

We zijn heel gelukkig samen en we willen dat graag zo houden.

Dus laat ons alstublieft met rust.

Ik kom net terug van Sint―Camillus en iedereen bevestigt daar...

dat Alain op tijd terug was op de ochtend van de moord...

om de kinderen van de survivaltocht te halen.

Hij zag er alleen moe en afgepeigerd uit.

Was hij moe door de zorg voor z'n vrouw of door 't wurgen van z'n moeder?

Het is duidelijk dat Alain z'n moeder...

absoluut niet in z'n leven wilde. Noch in de buurt van z'n kinderen.

Zeg, check 's snel of Alain z'n moeder heeft gebeld.

Zeg, doe dat 's zelf.

Pardon?

Kun je alsjeblieft even checken of Alain z'n moeder heeft gebeld?

Weet je wat? Doe het echt zelf maar.

Kleine, wat heb jij ineens? ―Wat insinueer je nu?

Dat Alain liegt over 't feit dat hij niet wist dat Loulou in de stad was?

Ik denk dat de moeder niet 'n paar maanden hier woont...

zonder te proberen d'r zoon te contacteren.

En zoek nou verdomme 's op of ze gebeld heeft.

Als je het zo interessant vindt, zoek 't zelf op.

Ik heb de journalist van De Gentenaar gebeld...

die 25 jaar geleden die moord versloeg.

Die wist te vertellen dat Loulou onmiddellijk na haar vrijspraak...

naar Rijsel is verhuisd. Ik heb daar de zedenpolitie gebeld...

En zij en haar pooier werkten daar in Rijsel rustig verder?

Hij heeft haar jaren geleden laten vallen voor 'n jongere vrouw.

En vorig jaar is ze teruggekeerd naar Gent.

Wacht 's, Greet. Jij hebt dus eigenlijk gewoon de pers geïnformeerd?

Komt die Alain met naam en toenaam in de krant?

Dat was onvermijdelijk.

Goed gedaan, daar zal hij blij mee zijn. ―Wacht 's, gasten.

Wat als wij ons allemaal veel te erg focussen op die Alain?

Wat als het allemaal eigenlijk teruggaat naar die 25 jaar oude moord?

Jochie, dat was geen moord, maar een steekpartij.

Wat wil je zeggen?

Iemand wil die dode Ivo Jooris wreken?

Wreken, ja. ―Na 25 jaar?

Nonsens.

Nee. Adriaans.

Een patrouille heeft die stalker gesignaleerd.

Dat is een spoor. Kom.

Ik ben Degroof, recherche. Wie ben jij?

Hoezo? ―Omdat ik het vraag.

Je naam? ―Marcel Moerman.

Wat kom je hier doen?

Ik moest iets vragen aan Valesca. ―Wat dan?

Wie z'n handtekening is dat? Van wie is dat daar?

Dat is van het scheren. ―Je scheert je met 'n vork, zeker?

Wat ga je doen?

Ik ga aan Valesca vragen wat jij hier komt doen.

Ze is weg. Ze is niet thuis. ―Hoe kwam jij hier dan binnen?

Met 'n sleutel. ―Dan mag jij 'm voor ons openmaken.

Kleine, kom 's kijken.

Dit noem ik pas 'n grondige huiszoeking.

Oude hoer. Brand in de hel.

Ik maak je kapot, takkewijf.

Schijtwijf, ik haat je.

Dat is niet van mij.

Dat zat al in 't hoofdkussen toen ik hier kwam.

Dus jij hebt dat niet opengesneden.

Was je naar die brieven op zoek? ―Ik was naar niks op zoek.

De boel lag hier al overhoop toen ik binnen kwam.

Dus jij hebt dit niet kapotgesneden? ―Nee, waarom zou ik dat doen?

Dus jij had ook geen mes bij je, zeker?

Heb jij een mes bij je, dan?

Kleine, zit hij nu aan z'n knots te krabben?

Nee, ik denk dat hij iets te verbergen heeft.

Kom, jongen.

Onnozelaar.

Vertel 's: wat was je aan het zoeken op haar kamer?

Loulou had iets uit mijn zak gepikt, de laatste keer dat ik bij 'r was.

Ik had 't horloge van m'n vrouw bij me, om het te laten repareren.

Een erfstuk.

En toen ik bij de juwelier kwam, was 't natuurlijk verdwenen.

Wat voor een horloge?

Mooi zilver met diamantjes.

Loulou moet 't uit m'n zak gepikt hebben, dat kan niet anders.

En ik dacht dat ze het weggestopt had op d'r kamer.

Maar hoe kom je aan 'n sleutel van de voordeur van Valesca?

Die zat in haar handtas.

Ze stond op iemand te wachten.

Waarschijnlijk iemand om dat horloge aan te verkopen.

Ik ben het gaan terugvragen.

Hé Loulou, baby.

Marcello.

Dat horloge van m'n wijf, jij hebt dat gisteren uit m'n zak gepakt.

Ik?

Daar moet ik wel om huilen.

Heb je het bij je? ―Ik weet het niet.

Waar zit het? In je handtas?

Loulou zei dat ze dat stomme horloge niet had...

en dat ik haar mocht betasten als ik 't niet geloofde.

Ik kreeg meteen 'n paal van hier tot ginder.

En van 't één kwam 't ander.

En wat vond zij daarvan?

Ze genoot ervan.

Ze zei dat het snel moest, omdat ze nog iemand verwachtte.

Zei ze ook wie?

Dat zijn mijn zaken niet.

Ben je klaargekomen?

Tussen haar grote borsten.

En ineens kreeg ze een aanval.

Ze begon te schudden en te beven.

Toen heb ik d'r handtas gepakt, ik dacht dat 't horloge daarin zat.

Meneer Moerman, hebt u iemand gezien toen u wegging?

De dagen erna heb ik niet rustig kunnen slapen, dat verzeker ik je.

Omdat ik dacht dat ik haar per ongeluk vermoord had.

Totdat ik hoorde dat iemand anders haar...

de keel had dichtgeknepen.

Mag ik nu weg? ―We moeten uw verhaal nog checken.

Loulou'tje is dood. ―Maar uw vrouw leeft nog, toch?

Heel dat verhaal over dat horloge. Wie zegt dat jij dat niet verzint?

Je hebt geen enkele reden om mij hier te houden.

Diefstal, misschien? Inbraak?

Hulp weigeren aan 'n persoon in nood.

Of moord, hè Charles?

Heeft motief en gelegenheid.

Denk nog maar 's goed na, Marcel.

Zeg dat nog 's?

Dat laatste. Voor 't refrein.

his papa said: Son, I have to say no

the girl is your sister but your mama don't know

who is he shame and scandal in the family

Hier staat hij. ―Kom op...

Nu weten die man z'n kinderen dat papa de zoon is van 'n hoer.

Stand van zaken?

Dat Alain Dewaele niet blij zal zijn, dat is de stand van zaken.

Goedemorgen. ―Hannah, wat doe jij hier?

Opeten.

Je moet het niet forceren. Ik vind 't niet erg als je nog 'n paar dagen thuisblijft.

Ik wel.

Word ik nog gebrieft, of hoe zit dat?

Zo. Dat was het.

Ik heb nog 'n nieuw feit.

Loulou was terminaal.

Ze had 'n recent litteken op 't hoofd van 'n kijkoperatie.

De schouwarts vond 'n vergevorderde tumor die niet te opereren was.

Ze had nog maar 'n paar maanden te leven.

Wat zijn de symptomen daarvan?

Zware hoofdpijn, spraakstoornissen, epilepsieaanvallen, gedragsverandering...

Klopt, toch? Want die Marcel Moerman...

zei toch dat Loulou ineens raar deed en dat ze een aanval kreeg...

Schuim op d'r lippen... ―Ja, dat is waar. Schokken en beven...

Zijn vrouw kreeg ook bijna 'n aanval.

Toen ze te horen kreeg wat er met haar erfstuk gebeurd was.

En nog één toen ze hoorde dat haar vent naar de hoeren ging.

Maar dat verhaal van dat horloge klopt wel.

Kunnen we die Marcel Moerman op de één of andere manier...

linken aan die dreigbrieven?

Dit zijn niet de originelen. Die zijn naar 't lab voor DNA―onderzoek en vingersporen.

Maar ik denk dat al die brieven verwijzen naar die 25 jaar oude moord.

Daar gaan we. De kleine wil er per se eencold case van maken.

Cold cases bestaan niet, Bob.

Alleen politieagenten die niet lang genoeg zoeken.

De weduwe van de man die toen vermoord is, heeft altijd volgehouden...

dat 't allemaal omkoperij was.

Ze heeft Loulou uitgemaakt voor vuilnis.

Het is een oude vrouw die een mengeling spreekt tussen Frans en Nederlands.

Oude hoer, brand in de hel. Ik maak u kapot. Takkewijf.

Salle pute.

Oude hoer. ―Pardon?

Dit is toch van u?

Het betere knip― en plakwerk.

Hoe wist u dat ze weer in Gent was?

Per toeval.

Ik zag haar in de supermarkt en ik ben haar gevolgd.

Waarom?

Omdat ik de waarheid wilde weten.

Die smerige hoer heeft mijn hele leven kapotgemaakt...

met haar vuile leugens.

Waarom weet je zo zeker dat ze liegt?

Mijn man zou nooit iets met 'n kind...

Walgelijk. Mijn man was 'n man van aanzien.

Hij verdiende veel geld, en dat geeft natuurlijk vijanden.

En van die mannen die jaloers zijn.

En die mannen hebben Loulou omgekocht...

om mijn man te liquideren.

Dat is een mooie theorie. Heeft u daar ook bewijs voor?

Even serieus.

Hoe anders kun je verklaren dat zo'n slet als Loulou...

de duurste advocaat van Gent zou kunnen betalen?

En die kleine is nooit ondervraagd. Nooit.

De kleine, Alain, was pas zes jaar.

En wat dan nog? Dat is oud genoeg...

om het verschil te weten tussen een leugen en de waarheid.

Hoerenzoon.

Mevrouw Jooris.

Hebt u Loulou vermoord?

Duizenden malen. In m'n hoofd.

Maar spijtig genoeg is iemand anders me voor geweest.

Waar was u in de nacht van zaterdag op zondag?

In bed, natuurlijk. ―Alleen?

Nee, met mijn hondje.

Natuurlijk alleen. Ik ben geen hoer.

Nee, dat dacht ik al. Ik ga even pauze nemen.

Momentje,s'il vous pute.

Allemachtig. Wat een schijtwijf.

Maar dat is natuurlijk geen argument om iemand vast te houden.

Ze heeft wel 'n motief en geen alibi.

Dat die vrouw Loulou gewurgd zou kunnen hebben...

daar kan ik nog inkomen. Maar 'n lijk verslepen en begraven?

Dat geloof ik niet. ―Iemand kan 'r geholpen hebben.

Ja, dat is waar. Daar heb je 'n punt.

Ik heb hier de telefoonlijsten van Alain en Marie.

Er is inderdaad gebeld met Loulou vanuit Alain z'n zaak.

De laatste keer was zaterdag.

Zaterdag? Toen is Loulou vermoord.

Huiszoeking en confrontatie.

Zie je wel, kleine, dat ik gelijk had?

Huis te koop.

Wat is dit nou weer allemaal?

Meneer Dewaele.

Dewaele. Doe die poort open, of ik rijd 'm plat.

Bedankt voor dat artikel in de krant.

Ik heb 't mogen uitleggen aan m'n kinderen.

We hebben nog 'n paar vragen. ―Ik heb niks meer te zeggen.

Alles is gezegd. ―Je antwoordt hier en nu.

Of we nemen je mee naar het bureau.

Laat me even iets afsluiten. ―Laat je huis maar open.

We hebben 'n huiszoekingsbevel.

Waar gaan we naartoe?

Het is niet wat je denkt. ―Wat denk ik, Marie?

Dat we precies op tijd zijn gekomen? Waar gaat dat naartoe?

Tärnö. Een eilandje voor de Zweedse kust. We emigreren.

Emigreren of vluchten?

Luister 's, we willen daar al jaren naartoe.

Ik heb daar 'n huis, die zijn we nu aan 't ombouwen tot 'nbed and breakfast.

Eerst ondernemer van het jaar, een eenmansbedrijf...

en nu 'nbed and breakfast in Zweden?

Het heeft me jaren gekost om alles te verwerken.

En nu kom jij hierheen, en je rakelt alles zomaar weer op.

Je maakt ons leven kapot, besef je dat?

En dat van de kinderen.

We moeten hier wel weg. ―Sorry.

Dat zal nog even moeten wachten.

Breng maar weer naar binnen.

Daar, bij de AA, hebben we elkaar voor 't eerst ontmoet.

Liefde op 't eerste gezicht. Voor ons alletwee.

En de kinderen uit uw eerste huwelijk? Hoe ging dat?

Ianka en Titus? Dat klikte meteen.

Ik wilde altijd al 'n echt gezin. In Zweden trouwen we in alle rust.

Wat is er eigenlijk precies gebeurd toen uw moeder...

die klant vermoordde die u lastigviel?

Meneer, dat is 25 jaar geleden.

Volgens de weduwe van de man die haar aanrandde...

heeft Loulou gelogen over die moord.

Ze zeggen dat Loulou zich liet omkopen indertijd.

Door de concurrenten van haar man. ―Luister 's, meneer.

Ik was toen 'n kind van zes en ik weet daar niks meer van.

Hebben zij u later beloond om te zwijgen?

Een pak geld op uw spaarrekening. Een goede baan.

Alain heeft niks cadeau gekregen. Hij heeft keihard gewerkt.

Hij is begonnen als metselaar, hij heeft zich opgewerkt tot ploegbaas...

en is daarna getrouwd met de dochter van de baas.

Waarom ben je gestopt als aannemer? ―Het werd te groot.

Ik ben iemand die met z'n handen werkt. En ineens was ik 'n manager.

Daarom ben ik met dat eenmansbedrijf begonnen.

Wanneer bent u weer begonnen met drinken?

Alain drinkt niet.

Sinds we elkaar hebben leren kennen, hebben we geen druppel aangeraakt.

Van wie is deze dan? Toch niet van de jongens, hoop ik?

In die schuur liggen er nog meer. Volle en lege.

Je zei dat je geen contact meer met Loulou had.

Maar op de dag dat ze vermoord is...

heb jij haar gebeld. Hier, kijk.

Ze had gebeld en ik heb teruggebeld om haar te zeggen ons met rust te laten.

Ben je daarom begonnen met drinken? Omdat je moeder je belde.

Is dat wat je leert aan uw gasten in Sint―Camillus?

Als het even tegenzit, gewoon gaan zuipen. Dat lost alles op.

Heb je Loulou opgezocht, ja of nee?

Zij stond hier voor de deur... ―Een maand geleden, of zo.

Ze wilde per se binnenkomen.

Ik heb toen Alain geroepen. ―Weet je wat ze zei?

Dat het haar speet.

En dat ze de laatste maanden van d'r leven bij ons wilde doorbrengen.

Omdat ze terminaal was.

Ze had waarschijnlijk ruzie met die vriendin.

En ze had 't lef om te vragen of ze hier kon blijven logeren.

Alsof ik haar in de buurt van m'n kinderen zou laten.

Ze had echt nog maar 'n paar maanden te leven.

Een hersentumor.

Luister.

Wij waren zaterdagavond hier.

En we hebben met die moord niks te maken.

Met Hannah. ―Dag, zus.

Met wie spreek ik?

Voorzichtig zijn.

Bart?

Dus we hebben niks dat Alain linkt aan de plaats delict?

Of wat hem linkt aan die plek waar Loulou gevonden is.

En hij heeft een alibi.

Zijn vrouw. Die zo verliefd is dat ze alles voor 'm zou doen.

Voor een rechter―commissaris is dat niet genoeg om hem vast te houden.

Ik heb Marcel Moerman ook al moeten laten gaan.

Die gast heeft een motief en gelegenheid. En jij laat hem vrij.

Ben jij de enige die zich daar iets bij kan voorstellen?

Ja, we komen eraan.

We moeten mevrouwtje Bijoux laten gaan.

Er staat 'n getuige aan de balie die beweert...

dat hij de nacht van de moord bij haar was.

Alles in orde, mevrouw?

Goed dat uw vriend nog weet dat u samenwoont.

Luister. Ik hoop maar dat nu niet...

het gerucht de ronde gaat doen dat wij een stel zijn.

Het kan zijn dat hij anders z'n uitkering verliest.

Als ze weten dat u samenwoont...

Dat is wel 'n heel mooi horloge, is dat echt?

Het is echt platina. Met diamantjes. Hoe komt u daaraan?

Dat weet ik niet meer.

Luister. Als u met uw vriend naar huis wilt, kunt u beter meewerken.

Ik heb het bericht van Loulou gehoord op de televisie.

En toen ben ik meteen naar haar huis gegaan.

Waarom? ―Ik wilde die dreigbrieven er weghalen.

Ik wil absoluut niet verdacht worden.

En wanneer was dat?

Maandagavond laat.

Toen ben ik naar dat huis gegaan en daar zag ik die andere hoer.

En die had net al die kleren van Loulou bekeken...

toen dacht ik: ik ga ook kijken. Misschien zit er nog iets tussen.

Maar die koffers waren helemaal leeg.

Alleen nog wat schoenen. Maar ja, niet in mijn maat.

En natuurlijk dit. Dit mooie horloge.

Klasse. Grote klasse.

Dat is toch niks voor 'n hoer?

Ik houd deze nog even bij me.

Mevrouw, ik heb 'm gevonden. U heeft het recht niet.

Jawel. Ik ben van de politie.

Nou ja, zeg.

Kwaadaardig wezen.

Ik hoop dat ik niet zo oud word.

Zo oud? ―Nee, op die manier.

Ik niet op die manier.

Ik vraag me af wat er nog meer in die koffer zat.

Je hebt eigenlijk wel 'n flinke garderobe.

Ik bedoel: voor je werk heb je niet echt veel kleren nodig, toch?

Le Septième Ciel? Lille?

Meneer kent het. Ben je er al geweest?

Nee. Maar Loulou wel, denk ik.

Zijn dit haar kleren?

Nee, van mij.

Valesca, weet je het zeker?

Oké, dan nemen we alles mee voor een DNA―onderzoek.

Ik hoop dat je de verwarming hier goed heet kunt stoken.

Want de komende weken zul jij je kleren moeten missen.

En we gaan een paar combi's op en neer laten rijden in je straat.

Ik denk niet dat je klanten dat leuk vinden.

Maar als het moet, dan moet het.

Oké, ik heb wat kleren uit de koffers gehaald.

Ze had ze tenslotte niet meer nodig.

Heb je alleen kleding gepakt?

En een beetje geld.

Een beetje geld?

Zeg dat het niet waar is. ―Ze liep achter met d'r huur.

En ze verjoeg mijn klanten omdat ze die bestal.

Ik heb die spullen pas gepakt toen ik op de televisie hoorde dat ze dood was.

Kom, trek wat aan. Het is koud buiten.

We nemen je mee.

Wat is dit hier? Zit hier iets in?

Alain Dewaele.

Is dat Loulou's jas?

Wat zijn die brieven?

Dit zijn allemaal brieven van Loulou in Rijsel naar Alain in zijn instelling.

Allemaal ongeopend. 'Terug naar afzender.'

En waarover schrijft ze allemaal?

Het is een soort dagboek voor Alain.

Dat 't veel regent daar. Dat de frietjes nergens naar smaken.

Dat ze hem mist. Dat ze spijt heeft.

Dat ze hoopt dat ze goed voor 'm zorgen.

Loulou heeft nog 'n kind gekregen in Rijsel.

Ook van haar pooier? ―Ja, een dochter.

Maar ze heeft haar moeten afstaan.

Je zou 'r moeten zien. Ze is heel mooi, net als jij. Ik noem haar:

mijn dalmatiër.

Met haar witte lok midden in haar zwarte bos haar.

Zoals Marie.

Ik heb gevraagd haar Marie te noemen.

Zijn Alain en Marie broer en zus?

Zijn dat ze?

Daar.

Godverdomme.

Houd je meteen vast. ―Waarom?

Bob, wat ga je doen?

Godverdomme.

Bob. Ik heb wel thee vast, hè man?

Waar gaan we naartoe?

Ik had zaterdagnacht met Loulou afgesproken.

Ik zou haar 100.000 euro geven als ze wegging.

En als ze nooit meer contact zou opnemen.

Eerst dacht ik dat ze d'r roes aan 't uitslapen was.

Ik dacht maar aan één ding: Hier stopt het.

Ik heb haar in de auto gelegd en ben naar huis gereden.

Ik ben naar Marie gegaan en...

ik heb haar alles verteld.

We hebben haar daar samen begraven.

Je hebt je moeder vermoord. ―Nee, dat was geen moeder.

Dat was niks.

Het idee dat ze in dezelfde stad liep...

Dat de kinderen haar konden tegenkomen...

Het idee...

dat ze je geheim zou verklappen? Jullie geheim?

Hoe lang weten jullie al dat jullie broer en zus zijn?

Niet lang nadat we elkaar hebben leren kennen.

Bij de AA.

We wilden trouwen, ook voor de kinderen.

En toen we de geboorteakten opvroegen, zagen we 't. Dezelfde ouders.

En zelfs toen jullie 't wisten zijn jullie toch bij elkaar gebleven?

Wat we doen, is niet strafbaar.

Jij hebt je moeder vermoord, en jij bent medeplichtig door haar mee te begraven.

Ik kan wel tellen.

De verklaring wordt uitgetikt, dan kun je die ondertekenen.

Blijf maar even zitten. ―En de kinderen?

Die worden tijdelijk opgevangen. ―En daarna?

In 'n instelling.

Of je ex―vrouw. ―Die wil niks met ons te maken hebben.

Moeten Ianka en Titus boeten voor wat dat rotwijf hem heeft aangedaan?

Dat rotwijf heeft proberen te voorkomen dat je broer destijds misbruikt werd.

Die hoer verhuurde Alain aan haar klanten.

Nee, Alain. Je hebt lang genoeg gezwegen.

Die man die ze heeft vermoord, wilde haar juist tegenhouden.

Hij wou haar aangeven, daarom heeft ze 'n mes in z'n buik gestoken.

Alain heeft dat heel z'n leven opgekropt. Uit schaamte.

Toen ze voor de deur stond... Alles kwam weer boven.

Dat zou ons kapotgemaakt hebben, Alain.

Je had geen keus. Je deed 't voor ons.

Als jij 'n broer had die zo diep in de shit zat...

dan zou je misschien hetzelfde doen. Toch?

Frisjes.

Heb je zin om mee iets te gaan drinken?

Of iets te eten?

Of allebei?

We hadden gedacht om misschien een wake te houden voor je vader.

Ik heb al 'n etentje.

Maar 'n aperitiefje kan er altijd wel af.

Echt waar?

Toch nog?

Was 't gezellig?

Geweldige avond gehad. Echt.

Goeie gesprekken ook.

Hè, Marvin?

Een topdiner was 't.

Er is nog koude spaghetti als...

Hier, schat.

Is 't lachen of huilen? Ik weet 't niet.

Pak me 's even vast.