Original subtitles

WWW.MY-SUBS.CO

1 WlLLlAM EN MARY

Eigenlijk is dit een akelig verhaal.

Maar in de 35 jaar dat ik verhalen schrijf, heb ik geleerd...

...dat je omzichtig moet omspringen met valsheid en gruwelen.

Die twee afzonderlijk laten altijd een bittere smaak na.

Maar met humor erbij worden ze afgewisseld met een lach...

...en wordt de bitterheid verdreven.

In dit verhaal zit een actrice die het belang van humor goed kent.

Wees dus maar gerust.

Komt u maar, Mrs Pearl. Dat is het beste.

Komt u mee naar het zustersverblijf? Goed zo. Rustig aan.

Midden in het leven staan wij in de dood.

Bij wie mogen wij toevlucht zoeken dan bij U , o Heer...

...Die onze zonden terecht onwelgevallig is...

...gelijk het God in Zijn grote genade heeft behaagd...

...de ziel van onze overleden broeder tot Zich te nemen.

Mary.

Lieve. -Hallo, Arthur.

Neem me niet kwalijk dat ik... -Ik begrijp het wel.

Fijn je weer eens te zien. -Insgelijks.

Was het maar onder gelukkiger omstandigheden.

Heeft hij me weinig nagelaten?

Grapje, Arthur. Gewoon een grapje.

Ja, natuurlijk.

Neem toch plaats. -Natuurlijk.

Het leven gaat verder. -Dat wel, natuurlijk.

Arme William. Ik was bijna 25 jaar z'n advocaat en vriend.

Een zwaar verlies, zowel voor jou als voor de universiteit.

De universiteit. Ja, nou.

Dat stond in het overlijdensbericht.

Het heeft jou vast behaagd:

De grootste geleerde van zijn tijd.

Geleerde, ja.

Het is allemaal vrij duidelijk, maar je hebt helaas wel gelijk.

Hij liet niet veel na: dit huis en ongeveer 3000 pond.

Juist, ja. Ik moet dus blijven leven zoals ik gewend was.

Dat is ook een grapje.

Er is nog iets.

Een verzegelde brief aan jou.

Maar ik moet hem openen en voorlezen in jouw aanwezigheid.

Zeker iets met de universiteit.

Sommige vrouwen wedijveren met andere. Ik moest dat met de universiteit.

Voor te lezen aan m'n weduwe Mary Louelle Pearl...

...door m'n advocaat Arthur Baxter, precies een week na m'n dood.

Hierbij draag ik m'n weduwe op dr John Landy te bellen...

...en met hem een afspraak te maken.

Dit moet in aanwezigheid van Mr Baxter gebeuren.

Dr Landy werkt in het ziekenhuis waar William is gestorven, is het niet?

Ken je hem? -Dat niet.

Hij is neurochirurg of zo. Hij heeft aanzien. Merkwaardig.

Mr Baxter moet erop toezien dat m'n weduwe de afspraak nakomt.

Getekend, William Pearl.

Asjemenou. Waarom zou hij willen dat ik langs ga bij een neurochirurg?

Geen idee. Ik kreeg deze brief drie dagen voordat William stierf.

Ik krijg opeens een nerveus gevoel. Beangstigend.

P.S. Ik verzoek m'n weduwe dringend de regels te blijven naleven...

...die als leidraad dienden voor ons leven:

Drink geen alcohol, mijd televisie tegen elke prijs...

...gebruik geen make-up, rook geen sigaretten...

...houd m'n rozenperken en rotstuinen 's zomers bij...

...en ik stel voor dat je de telefoon laat afsluiten...

...nu ik deze toch niet meer zal gebruiken.

Hij gaf wis en waarachtig om me, nietwaar, Arthur?

Zoals de overledene zei:

In aanwezigheid van Mr Baxter moet ik een telefoontje plegen.

Mrs Pearl en Mr Baxter zijn er. -Stuur ze maar door.

Mrs Pearl. -Dr Landy.

Mijn taak zit erop. Ik heb erop toegezien dat je de afspraak nakomt.

Tot ziens.

Gaat u zitten.

Fijn dat u me wilt spreken, op verzoek van William.

Wilt u vertellen waarom hij dit zo wilde?

Heeft hij u niets over mij verteld? -Hij heeft uw naam wel eens genoemd.

Door z'n onderzoek kwamen we met elkaar in contact.

Ik ontwikkelde een nieuwe techniek...

...om abnormale hersenproporties te verwijderen.

Met goede resultaten.

Fijn om te horen.

Heeft hij gezegd dat ik hem zes weken voor z'n dood heb bezocht?

Dat heeft hij niet gezegd. -Ik bewonderde hem enorm.

Een eersteklas brein. -Hij was wel intelligent, ja.

William, zei ik, jou wil ik hebben.

Waarvoor?

Gelooft u in een leven na de dood?

Ik word nerveus van u. -Dat is niet m'n bedoeling.

Het zit zo: Sinds Mr Baxter Williams brief aan me voorlas...

...bekruipt me een bepaald gevoel.

Over William.

Ik heb het gevoel... U zult me wel uitlachen, maar...

...ik heb het gevoel dat William...

...naar me kijkt. -Buitengewoon.

Dank u.

Het zullen wel de naweeën van het verdriet zijn.

Misschien.

Misschien ook niet.

U zult het beter begrijpen als ik u vertel over onze afspraak.

Afspraak? -Vlak voor z'n dood.

Waarover?

Wat zou u ervan zeggen als William nog leefde?

Ik zou zeggen dat u toe was aan zo'n prefrontale lobotomie van u.

Ik maak geen grapje.

We hebben William begraven, weet u nog wel.

Hij leeft niettemin nog.

Hij is daar.

Waar? -Daarbinnen.

ElN DE DEEL 1

DEEL 2

Ik wilde u niet overstuur maken.

Gaat het weer een beetje? -Mag ik u iets vragen?

Als William nog leeft en zich achter die deur bevindt...

...waarom vraagt u hem dan niet binnen?

Zo zit de vork niet in de steel.

Zou u dan niet eens vertellen hoe het wél zit?

Waar lijkt dat op?

Geen idee. Op een hond. -Op een bord.

Op een bord? -Z'n kop ligt op een bord.

Hij heet lgor. Hij is Russisch.

De kop is van het lichaam gescheiden...

...maar hij leeft wel.

Zoals u ziet, wordt de bloedsomloop onderhouden door een kunsthart.

Het brein functioneert.

Nu wordt hem voedsel aangeboden.

De tong komt naar buiten en likt het op.

Moment.

Wacht eens even. Wat in gods... -Niet zo snel.

Wat in gods... -Ik legde het aan William voor.

Ik zei dat als hondenhersenen kunnen blijven leven...

...waarom zouden we het dan niet perfectioneren op een mens?

Mijn god. U hebt Williams hoofd op... -Ik heb het hem voorgelegd.

Ik zei dat ik een menselijk proefkonijn nodig had.

Hij ging akkoord.

Wat, ging hij... -Akkoord, inderdaad.

Ik geloof u niet. William zou nooit met zoiets akkoord gaan.

Daar was hij veel te... -Behoedzaam voor?

Ik heb hem m'n werkwijze voorgelegd.

Ten eerste moest ik gebruikmaken van een kunsthart.

Ten tweede moest ik vlak voor het overlijden inspringen...

...en de hersenen verwijderen.

Het doel was namelijk het brein in leven te houden.

Maar William is dood. Hoe kan z'n brein dan leven?

Het was lastig. We hadden drie minuten om de bloedtoevoer over te zetten.

We hadden maar drie minuten.

En de pijn, toen u begon... -Dat vroeg William ook.

Ik gaf hem een verdoving, voor het geval dat.

Gaf u een dood lichaam een verdovingsmiddel?

Op dat moment was het lichaam nog niet dood. Daarom stond William erop.

Maar ik zal niet uitweiden over de technische problemen.

Ik kan volstaan met te zeggen dat het experiment een compleet succes was.

Maar ik snap het niet. Wat heeft het voor zin om enkel een brein te hebben?

Het blijft functioneren.

Blijft het functioneren?

Het zit aan een encefalograaf gekoppeld.

De geringste reactie wordt vastgelegd.

We zetten het over in een bak met een zoutoplossing.

Dat wordt gebruikt bij neurochirurgie.

De stompjes van de bloedvaten worden aan de hartmachine gekoppeld.

Alle denkprocessen werken voorbeeldig.

Wilt u zeggen dat dit brein...

...ik bedoel William, kan praten of... -Ik wist dat ik iets was vergeten.

Ik had u nog niet van het oog verteld.

Het oog? -We lieten een compleet oog intact.

William wilde ook nog een oor, maar dat was niet haalbaar.

We weten dat het kan zien, want de geringste reactie...

...wordt vastgelegd door de encefalograaf.

Hij is dus daarbinnen.

In een bak.

Juist, ja.

En nu...

...wil ik dat u ermee gaat praten.

Nee, dokter. -We willen dat het gelukkig blijft.

Hoezo, het? Hem, zult u bedoelen. -Dat hij gelukkig blijft, natuurlijk.

Het zou hem goed doen u te zien.

U kunt naar hem lachen, een kus toewerpen...

Verbaast u zich niet om hoe hij eruitziet.

Dat kan in het begin een schok zijn.

Hij staat er niet erg aantrekkelijk bij.

Ik ben niet om z'n uiterlijk met hem getrouwd.

Vooruit dan maar.

Goed dan. -Deze kant op.

Hij kan u pas zien wanneer u naar binnen gaat...

...als u uw gezicht pal boven z'n oog houdt.

Hij kan het niet bewegen, dus het gezichtsveld is beperkt.

Dat was het altijd al. -Komt u maar mee.

Waar is... Waar is hij?

Fluisteren hoeft niet. Hij kan niets horen.

Gaat het? Ga maar wat dichterbij staan.

Deze kant op.

Ziet u wel?

Dat is z'n oog. Z'n rechteroog.

Het brein, in de zoutoplossing in de bak...

...zit in deze doos met kanalen naar het kunsthart.

Z'n oog drijft in een zoutoplossing in dit plastic vat.

Er zit een lens op die even sterk is als z'n bril.

Hij kijkt momenteel naar het plafond.

Daar is niet veel te zien, hè? -Zit u daar maar niet over in.

Met een spiegel willen we z'n blik verruimen.

We stellen een programma op om hem te vermaken: met leesboeken, tv...

Geen tv. Daar moest hij niets van hebben.

Ik bedoel, hij moet niets van tv hebben.

Fijn dat u dat zegt. We moeten hem niet overstuur maken.

Zullen we erbij gaan staan?

Daar hebben we William.

Houdt uw gezicht pal boven z'n oog.

Nu kan hij me zien. Jawel.

Hij kan u ook zien en u kunt naar hem lachen. Hij lacht niet terug.

Hallo, William.

Ik ben het: Mary. -Hij heeft u gezien en herkend.

Je ziet er goed uit. -Hij kan u niet horen.

Maar hij kan me wel zien? -Perfect.

Hij vraagt zich vast af wat hem is overkomen.

Welnee. Hij weet heel goed waar hij is en waarom.

Bedoelt u dat hij...

Weet hij dat hij in deze doos zit? -Maar natuurlijk.

William is z'n brein.

Er is geen verschil tussen hem en uw echtgenoot.

Is dat zo?

Hij is nu wel stil, hè? -Uiteraard.

Vreemd, William die z'n mond houdt.

Zo ken ik hem niet.

Zo ken ik hem helemaal niet. -Dat went vanzelf.

Ik weet niet.

Het is een raar gevoel.

Dat oog houdt me na 22 jaar nog steeds in de gaten.

Zo is het.

Weet u, dr Landy...

Ik begin genegenheid voor William te voelen.

Ik bedoel, grote genegenheid voor William...

...zoals hij er nu bij staat.

Klinkt dat u vreemd in de oren? -Dat hoor ik juist graag.

Hij is nu net een baby, nietwaar?

Hij is net een klein baby'tje.

Wij hebben nooit kinderen gehad.

Daar hield William niet van.

Of wel soms, lieverd?

Laat ook maar.

Mary zal vanaf nu voor je zorgen.

Wanneer mag hij mee naar huis?

Pardon? -Wanneer kan ik hem meenemen?

Naar huis, naar... ons huis. -Hij kan niet worden verplaatst.

Ik zie niet in waarom niet. -Dit is een experiment.

De een z'n experiment is de ander haar echtgenoot.

U maakt een grapje. -Dat doe ik niet.

Maar al die apparatuur dan? -Daar heb ik thuis plek zat voor.

Dat kan ik niet toestaan.

U mag zich niet in een huwelijk mengen.

Maar u bent weduwe.

Dat hebt u niet gezegd. William leeft.

Er is geen verschil tussen deze William en mijn echtgenoot.

Maar... -Geen gemaar, dr Landy.

Hij liet z'n brein aan mij na. -Waanzin.

Hij is mijn echtgenoot.

En ik wil hem in huis hebben.

Vooruit, William. Geef het maar toe:

Perfect, nietwaar?

Wij tweetjes, alleen, hier, samen.

Rustig aan, straks loop je nog letsel op.

Ik weet niet hoe jij je voelt, maar ik voel me geweldig.

We ruziën niet meer.

Je hebt niet de hele tijd kritiek.

Ik hoef jouw hemden niet te wassen en te strijken.

Ik hoef niet voor jou te koken.

Ik hoef enkel te luisteren naar het bonzen van jouw hartmachine.

Dat is nog een kalmerend geluid ook...

...en het komt niet boven de tv uit. Neem me niet kwalijk.

Hier. Kun je het goed zien?

Kijk niet zo chagrijnig, William. Daar bereik je niets mee.

Kop op.

Daar ga je.

Ik moet wel zeggen...

...dat het heerlijk is om jou in huis te hebben.

Zoals ze zeggen:

Het leven gaat verder.

En verder.

En verder.

Neem me niet kwalijk.