Original subtitles

Verdomme.

Wat is een volwassene?

Toen ik volwassen werd, werd ik niet opeens bijzonder of belangrijk.

Ik ben achttien en totaal onopvallend.

Ik kwijn weg in de wildernis van een gat in Tennessee,

in een enorm huis dat mijn briljante, egoïstische ouders me nalieten.

Ze zijn niet dood, maar ze doen wel alsof ik dood ben.

Ze zitten altijd in het buitenland.

Literatuur is mijn troost in de eenzaamheid.

En schrijven is mijn enige uitweg.

Want ik ben namelijk nooit voorbij de grenzen van dit dorp geweest.

Het is eigenlijk echt heel gotisch.

Een eenzaam meisje wil ontsnappen aan de eindeloze saaiheid van haar dorpje.

Ze verlangt naar iets betekenisvols.

Ze verlangt naar liefde.

Verlangen lijkt in boeken iets romantisch, maar het is vreselijk. Het is inhalig.

En ik draag verlangen als een verdomde sluier.

Maar vandaag? Vandaag begint met iets nieuws.

Iets verrassends.

Vandaag ontmoet ik een schrijver, zoals ik.

Een leraar.

Iemand die op een of andere manier hier inspiratie vond.

Raar maar waar.

Wel...

op begraafplaatsen groeien er ook bloemen.

censuur onderdrukking

Goeiemorgen.

Goeiemorgen.

De les begint pas over een uur. - Weet ik. Ik hou niet van drukte.

Woon je ver weg? - Op wandelafstand.

Waar dan? - Lovell Hill.

Woon jij op Lovell Hill? - Kent u dat?

Ik dacht dat daar alleen maar spoken woonden.

Wie zegt dat dat niet zo is?

Woon je echt op Lovell Hill?

Wauw.

Het is er enorm. - Mijn ouders zijn advocaten.

Wat voor advocaten? - Dure.

Wil jij dat ook worden? - Net zozeer als ik leerling wil zijn.

Hoe heet je? - Cairo Sweet.

Ik ben Mr. Miller. - Weet ik.

Mijn vriendin Winnie raadde me uw les aan.

Ik veronderstel dat je een exemplaar gekregen hebt voor de vakantie.

Heb je het eens bekeken? - Ik heb ze gelezen.

Ik weet dat het veel lijkt, maar we zullen ze zo snel mogelijk doornemen.

Ik heb de hele lijst gelezen.

Heb je die gelezen?

Er staan twaalf boeken op de lijst. - Ik feest graag.

Winnie. Volstond één semester niet? - Hebt u me gemist?

Nee.

Wat jammer.

Je bent weer te opzichtig gekleed. - Je bent weer te schaars gekleed.

Wat saai. Censuur is dood en onbestaand door het internet.

En toch bestaat ze nog. Weet je waarom?

Ja.

Weet u dat ook? - Onwetendheid is een gevolg van luiheid.

Niet van beperking.

Sorry, maar wat zeg je daar?

Wil je een broodje met kip?

En een cola?

Wel, je hebt de baas gehoord. Het is etenstijd, laten we gaan.

Wilt u iets, Mr. Miller?

Nee, bedankt, Cairo. Lief dat je het vraagt.

Ik snap 'm. Lieve Cairo, want Sweet betekent lief.

Wat leuk. Goed gevonden.

Die hebben we nooit eerder gehoord.

Jezus.

Mijn God.

Wat lees je?

Niks. - Zo ziet het er niet uit.

Dit is van een leerling. - En ze heet?

Is het dan een meisje? - Jongens lezen geen porno.

Hoe weet je dat het porno is?

Marcelle wil dat ik haar neuk.

Ze springt van de bank en wurmt zich tussen ons in.

Het is allemaal zo vreselijk dat ik me niet kan bewegen.

Geef hier. - Marcelle spreidt haar gespleten vijg...

Genoeg met die voordracht. - Morgen toets, kinderen.

Gespleten vijg, wat een poëzie. Het broodje is ook voor jou.

Zelfgebakken?

O ja, zelfgebakken. Jezus Christus. Ik heb je door.

Ik probeer je te verleiden.

'Ik lees The Paris Review, ik ben zo slim.

Ik ben een scholier die The Paris Review leest, ik ben superieur.'

Is dit haar dagboek? Wat hebben we hier? Kijk eens aan.

Apostroffen en Ampersands.

Zes hopeloos romantische kortverhalen door Jonathan Albert Miller.

Heeft ze mijn boek?

Blijkbaar. De enige die hem ooit geleend heeft.

Moet je niet gaan lesgeven?

Toch niet voor ik jou gezien heb? - Nee, dat gaat echt niet.

Hoe kom je aan zo'n groot lokaal?

De theateropleiding is geschrapt. - En jij niet?

Ik en de rekwisieten zijn er nog.

Jeetje.

Hallo, echtgenote. - Hallo, echtgenoot.

Beatrice?

Wat? - Kijk me aan.

Een memorabele dag. Heeft de school eindelijk computers of zo?

Beter. - Wc's in het gebouw?

Een schrijver, iemand die Finnegans Wake leest. Kun je dat geloven?

Ik ben al verbaasd dat ze kunnen lezen in die achterlijke school.

Raad eens wat ze nog leest? - Naked Lunch?

Apostroffen en Ampersands. Dat heeft ze uit de bieb geleend.

O, ze hebben je boek in de bieb.

verrekte Amy

Verdomme.

Een Samenzwering van Idioten. - Adem diep in. Denk aan iets leuks.

Al hun hoofden die gespiest zijn op pennen van Montblanc.

Deel je weelde met me.

Hallo, Amy.

Wat? Dat meen je niet? Ik praat al de hele dag met het kantoor in Nashville.

Ze maken niet duidelijk wat ze willen en denken tegen mij te pontificeren,

wat best ambitieus is, want ze denken dat 'pontificeren' met de boot varen betekent.

Ik sta op het punt om mijn tanden uit te lepelen met een minilepel.

Ze kunnen oprotten als ze denken dat ik het einde zal veranderen.

Oké, fijne dag nog. Tot ziens.

Alsjeblieft.

Santé.

Santé.

Dat is lekker.

Heb je ooit Under the Roofs of Paris van Miller gelezen?

Mijn eerste exemplaar werd zo plakkerig dat ik het moest weggooien.

Dat stukje in het begin met de prostituee en het geld? Dat is heerlijk.

Ik neem het eerste biljet dat ik vind uit mijn zak

en veeg mijn lul ermee af...

en leg het verfrommeld op haar blote buik

met een muntje erbovenop. - Ik hou van die magie van je.

Wil je het graag nadoen? Ik kan jou volplakken...

met zaad en geld.

Dan heb je nog handenvol werk.

Maak je borst maar nat. Kom hier.

Dans met me.

Je bent zo mooi. - Hou je kop.

verrekte Amy

Verdomme nog aan toe.

Oké.

Wil jij de afwas doen? Dan trek ik je straks af.

Het is Poesjkin, Amy. Niet Pollyanna, verdomme.

Wat een vreselijk weekend.

Waarom hou je mijn koffie altijd gegijzeld?

Omdat je een puritein bent. Het is mijn plicht om het goeie uit je te straffen.

God, je bent een sadist. - Ik ben een leraar.

Precies. - Santé.

Heerlijk.

Denk je dat daar spoken zijn?

Ga jij anders even kijken. - Ik ga niet in de kudzu.

Het voedt zich met de ziel van de doden. Daarom groeit het zo snel.

Morgen. - Loop je altijd alleen in het bos?

Dat is een rare vraag voor een jongedame.

Wat luister je? - Céline Dion.

Echt? - Echt.

Maar waarom? Het spijt me. - Ze is geweldig.

Negeer hem. Hij begon heel hard te huilen bij het themanummer van Titanic

op mijn vrijgezellenavond. - Ik was dronken.

Je was ontroostbaar. - Verrader.

Hypocriet.

Sorry. Wil je een broodje?

Ja, graag. - Tast toe.

Lekker. Zelfgebakken? - Ja, maar aan niemand zeggen.

Waarom? - Daar kom je wel achter.

Nee.

Het honkbalteam mag niet weten dat hij bakt en huilt.

En nu ga ik maar eens. Jou wens ik nog een fijne dag toe.

En jou een slechte dag. - Een slechte dag? Maar ik hou van je.

Niet waar.

Word je niet bang als je door het bos wandelt?

Ik ben het engste wat daar is.

Dat is de oudste truc die er bestaat.

Gaat u dan niks zeggen? Ik heb me voor u opgetut.

Wat wil je?

Ik wil fysica van u krijgen. - Waarom? Je zou echt achterlopen.

U geeft bijles, toch? - Je hebt geen bijles nodig.

Wat heb ik dan wel nodig?

Ik zal zien wat ik kan doen.

Ik waardeer u. - Dat hoop ik ook.

Je bent gestoord.

Hier.

Ik ben coach Fillmore aan het verleiden, denk ik.

Maar je bent lesbisch.

Ik geloof in gelijke kansen.

Ben je jaloers?

Als ik ja zeg, laat je hem dan met rust? - Als ik ja zeg, neem je mij dan met lust?

Oké, zin in een broodje kip?

Oké.

Dus nu ben je een roker?

Ik rook nu. Ik ben nog niet van plan om me erdoor te laten definiëren.

Waar zijn je ouders nu?

Mumbai.

Voor hoelang? - Wie weet?

Laat me je optutten.

Je weet dat ik niks geef om sexy zijn, maar wel om slim zijn.

Je kunt allebei zijn.

Wat ben je aan het doen?

Ik probeer mijn motivatiebrief voor Yale te schrijven.

Zit je vast?

Ik ben incompetent.

Waar gaat hij over?

Wat is je grootste prestatie tot nu toe?

Wat moet ik zeggen? Dat ik de verveling van hier opgroeien overleefd heb?

Sorry, ik kon je niet verstaan boven het gejank van je schitterende rijkdom.

Ik moet toch iets gepresteerd hebben?

Je zult de beste van ons jaar zijn. - Saai.

Je hebt een GPA van 4,6. - Saai.

En je hebt met succes... - Wat?

Je hebt met succes...

Wel.

Verdorie.

Je bent het zoveelste doodgewone meisje met rijke ouders

dat in een eeuwenoud spookhuis woont. - Verdomme.

Dus...

zorg dat je iets beleeft. - Wat dan?

Iets waarover je zou willen schrijven.

Zoals de liefdesrelatie tussen een leraar en een leerling.

Hoe zou dat een prestatie zijn? - Simpel.

Het wordt een gesprek over het bereiken van emancipatie

door je geërfde overtuigingen over seks en leeftijd.

Wil je echt naar bed met Fillmore?

Heb ik nog niet beslist. Wat kan jou het schelen?

Hij is twintig jaar ouder dan jij. - En dan?

Oudere mannen gaan al met maagden sinds het begin der tijden.

Dus voor jou betekent het niks? - Wat?

Je maagdelijkheid. - Betekent ze iets voor jou?

Dat heb ik nog niet beslist.

Kom eens bij Winnie.

We zijn net de natte Amerikaanse droom.

Jonge meisjes die biseksueel zijn.

De feromonen stomen uit onze lichamen.

Ik wil geen lul die zijn seksuele behoeften baseert

op de slechte porno die hij downloadt. Dat is vlees uit de supermarkt.

Ik wil een stuk gerijpt, perfect gemarmerd vlees van een hete man

die me volop laat genieten.

Zoals... Wagyu-vlees.

Hongig.

Denk je dat Boris Fillmore dat is?

Waarom niet?

Hij ziet er goed uit, hij is echt heel erg slim

en hij is lief, wat betekent dat hij bij mijn eerste keer...

zijn tijd zal nemen om me helemaal op te warmen

en erna goed voor me zal zorgen.

De eerste keer dat je seks hebt, hoort het geen pijn te doen.

Toch?

Als je echt opgewonden bent...

dan bloed je waarschijnlijk zelfs niet.

Dat wist ik niet.

De pijn van een vrouw wordt meer gewaardeerd dan haar genot.

Maar dat is een gesprek voor een andere dag. Mijn punt is...

dat Boris er heel goed uitziet.

Ik weet waarnaar ik op zoek ben.

En ik denk dat Mr. Miller dat ook weet.

Waar heb je het over?

Hij kijkt naar niemand zoals hij naar jou kijkt.

Hij ziet jou, ook al verberg je je in het volle zicht.

Hou je kop. - Wat? Stop ermee.

Alsof je het zelf nog niet gemerkt hebt.

Net of hij in grijstinten leefde en jij het eerste kleurige bent dat hij ziet.

Nee, je bent... Hou je mond.

Ik zou met je naar bed gaan.

Dat weet ik.

Ik was maar een mager en bleek monument onder haar.

Menselijke resten van de liefde van een gek.

De liefde van een gek.

God, ik zou alles doen om dat te voelen.

Welke muze kan deze gestoorde verlangens inspireren?

Inspireren...

Om zo geïnspireerd te zijn...

Kunnen we dat voor elkaar zijn?

Wat was ik aan het zeggen?

Het voelt alsof ik niet in orde ben.

Dat voelt goed.

Het voelt roze.

Vergeet niet dat er een reden is waarom hij romantisch genoemd werd.

Het is erg pompeus, erg gedurfd.

Voor ons lijkt het misschien een beetje te veel van het goeie.

Als we niet bij de les blijven, wordt het een beetje troebel.

Kun je na school naar me toe komen?

Sommigen onder jullie...

Het is net een suikerklontje onder je tong.

Maar als jullie een beetje doorzetten... Colby, wat is er?

Ik wil je aandacht.

Hoe gaat het met Bea?

Ze is... Bea. - Hoe schiet het boek op?

Niet. - Jij schiet dus niet?

Nee, ze is bezig. - Hoe laat is het etentje?

19u00 en ga alsjeblieft in de douche.

Ben je bang dat je vrouw hier helemaal opgewonden van zal worden?

Top drie ergste nachtmerries. - Ja, omdat ze zo ondeugend is.

Nee, omdat ik je voor mezelf wil.

Wat schattig.

Ken je de Roger Rabbit nog? Kijk eens.

Het lijkt erop, hè? - Op wat?

De jeugd kan hier niet aan tippen. Dag.

Ik hou van je.

Hoi.

Tjonge, dat was gênant.

Ik hou m'n mond. - Dat is aardig.

Ik stuur je plannen toch niet in de war? - Ik wacht op Winnie.

Je wacht altijd wel op Winnie.

Dat klinkt als een album van Gin Blossoms. Wachten op Winnie.

Gin Blossoms? Hoe oud ben je eigenlijk?

Als u dat niet kunt zien, zeg ik het niet.

Wat is Winnie aan het doen? - Ze schrijft zich in bij Vanderbilt.

Ga jij dat ook doen?

Met alle respect, Tennessee is een gat.

Je zult het waarderen als je ouder bent. - Misschien.

Van veraf.

Terwijl het in brand staat.

Net zoals Nero.

Waar wil jij dan heen? - Yale.

Yale? Mijn God. Zodat je wietbrownies kunt eten en Joan Didion kunt lezen?

De geletterdheid zou daar hoog zijn.

Ben je al naar de Scroll Sessions geweest? - Nee, wat is dat?

Een poëziebar elke derde zaterdag in Victorian Village.

Wat is dat?

Wat is dat? Je weet niks. Hoe kun je minachten wat Tennessee te bieden heeft

als je geen grondig cultureel onderzoek uitvoert?

Door beredeneerd te oordelen.

Ik heb daar dingen gehoord die me bijgebleven zijn.

Omdat ze slecht zijn?

Soms zijn ze slecht, maar meestal zijn ze best mooi.

Probeer het dit weekend eens. Ik denk dat je verrast zult zijn.

U wou me zien? - Voor het verhaal van deze week...

schreef je over een schuchtere spin.

Deze opdracht vond ik leuk.

Overleving en verlangen smolten samen en richtten een afotisch oog naar binnen.

Ik zag hoe mijn verwachtingen ontkracht en uiteengereten werden...

door de wrede en hongerige honden van de werkelijkheid.

Waarheden die in de leegte van de ruimte zitten als een hyperreus

die tot as verbrandt...

alle bestanddelen ervan te zwak om de enorme hitte te weerstaan.

We zijn wat we zijn.

En alle wezens moeten eten.

Allemachtig.

Dat had ik niet verwacht.

Ze is niet schuchter. Ze heeft zich erbij neergelegd.

Bij haar dood? - Nee. Bij de gang van zaken.

Ze eet en wacht tot ze opgegeten wordt. - Dat is duister.

Zo is de natuur. - Dat is waar.

U hebt het vanbuiten geleerd.

Ik heb een eidetisch geheugen. Het is een leuk trucje op feestjes.

Je bent...

Je bent bijzonder getalenteerd.

Krijg ik een tien? - Een duwtje in de rug voor het examen.

Krijg ik een speciale behandeling, Mr. Miller?

Ik wil dat je een kortverhaal schrijft in de stijl van je favoriete auteur.

Dat zou het hoogtepunt kunnen zijn van je portfolio voor Vanderbilt.

Yale. - Vanderbilt.

Ik moet toch een beetje hoop koesteren?

Dat vind ik een geweldige opdracht. - Dacht ik al.

Goed.

Ik heb uw boek gelezen. - Mijn God...

Er waren in totaal drie recensenten

en zij vonden het 'hoogdravend zonder ambitie', om ze te citeren.

Ik zou het groots en tragisch noemen.

Oké.

Romantische horror.

Ze was een spierwitte maan die je ziet bij de middagschaduw...

die koud licht als water over de vlakke aarde van mijn gezicht wierp.

Kijk niet in de zon, zeiden ze.

Kijk in de maan.

De maan...

Ik bleef staren tot ik een mager en bleek monument onder haar was.

De menselijke resten van de liefde van een gek.

Dat heb je vanbuiten geleerd, toch?

Dat ging te ver. Dat was raar.

Nee, het was... - Dat was heel raar. Het spijt me.

Dat was het eerste dat ik schreef...

wat als iets tastbaars voelde. Alsof ik iets aangeraakt had.

Ik heb al heel lang niks meer geschreven. - Waarom?

Ik weet het niet.

Of wel?

Ik trouwde.

Ik begon met lesgeven.

Ik heb gewoon niks meer te zeggen.

U hebt geen inspiratie.

Is dat kritiek? - Ik daag u uit.

Dat is mijn taak.

Hoi, Winnie. - O, nee.

Hongig. - Ze heeft honger.

Ze gebruikt geen echte woorden, omdat ze een kind is.

Nee, het is oké. Je haar ziet er goed uit. - Begin niet.

Je haar ziet er goed uit. - Ik zal niet lief blijven.

Je ziet er goed uit. Ik maakte me zorgen over de twee telefoons.

Deze is voor mijn werk. - En de andere om drugs te verkopen.

En de andere is voor mijn privé. - Ja?

Daarom krijg je dat nummer ook niet.

Hoe gaat het? Smaakt de burger? Sorry, we zijn maar met twee vanavond.

Nu begin ik kwaad te worden.

Hoi.

Ik zie geen Michelinsterren, dus waarom duurt het zo lang?

Er ging iets mis in de keuken wat makkelijk te voorkomen was.

Wilt u nog iets? Ik trakteer.

Nog een whisky. - Oké, komt eraan.

Coach? - Een biertje.

Je bent nog laat aan het werk. - En u drinkt nog zo laat.

Wijsneuzen krijgen niet meer fooi. - Maar wel betere cijfers. Toch?

Misschien. - En voor u, Mr. Miller?

Nee, bedankt. Ik ben bob. - Echt?

Wil jij bob zijn?

Waarom kunt u geen lieve, saaie leraar zoals Mr. Miller zijn?

Wauw, saai?

Moet ik echt cijfers geven op schoolprestaties?

Vind je me echt saai? - In de positieve zin.

Zoals een mooi stilleven.

Ik haal de drankjes. - Noemde ze je zonet een landschap?

Hooguit. - Ze is mooi.

En ze haalt goeie cijfers en ze kan schilderen.

Ze zit in mijn ochtendles. - Is zij de laatste telg van James Joyce?

Nee, dat is Cairo. - Cairo?

Zei hij dat Cairo zijn boek gelezen heeft? - Ja, hoor.

Is ze mooi? - Is ze mooi?

Ze is getalenteerd. - Nog erger.

Jon wil via haar in de annalen van academische glorie terechtkomen.

En dan? Het is opwindend. En het gebeurt niet vaak dat je zo betrokken bent...

Zo verafgood wordt. - ...zo waardig.

Ze gebruikt in alle ernst woorden als schimpscheut.

Je woordenschat maakt je net zo min schrijver

als wiskunde je een raketgeleerde maakt. - Bea, ze is uitzonderlijk, oké?

Geniet er maar van. Zo iemand zie je hier niet vaak.

Is hier lesgeven toch niet zo romantisch?

Ik dacht dat het zoals Friday Night Lights zou zijn, oké?

Fout gedacht. - Gave verhalen, sexy gitaarriffs.

En de professor keurt mijn cynisme af. - Hij oordeelt over je.

Inderdaad. - Niet waar.

Jawel. - De leraar die probeert les te geven

zonder de leergierige leerling te inspireren, draagt water naar de zee.

Horace Mann. - Goed zo.

Dat moet hij zeggen. Ik wou leraar worden.

Het was jouw plan B. - Ik geef graag les.

Het past sowieso beter bij je, vind ik. - Dan wat?

Dan schrijven. - Jezus.

Wat bedoel je daarmee? - Je hebt geen kinderen of hersenschade,

dus stopte je met schrijven omdat het niks voor jou was.

Anders zou je het nog doen.

Ik ben schrijver.

Je hebt niks meer geschreven sinds al die kritiek op je verhalen.

Je bent geen schrijver.

Oké dan.

Ik wist niet dat je me op die manier zag. - Je kunt het wel, maar je doet het niet.

Je hebt ervoor gekozen leraar te worden. Waarom zou ik je als iets anders zien?

Je trouwde met een schrijver. - Klopt.

Dat is toch zo?

Waarom ben ik hier?

Niet voor de poëzie, dat kan ik je wel zeggen.

Het is voor de sensatie van iets waarvan ik me nog niet bewust was.

Een gevoel van verlangen dat je hier zult zijn.

En het zal iets betekenen als je er bent.

Wees alsjeblieft hier.

Blijf, drogbeeld. Is er geluid in u, spreek dan met me.

Hoi. - Hoi.

Mag ik gaan zitten? - Natuurlijk.

Wat heb je daar?

Gewijd druivensap. - Zei de dochter van de advocaat.

Ken je iedereen? - De meesten.

We doen dit nu al een paar jaar.

Zoals groepstherapie?

Ja, dat is het precies.

Wie is dat? - Elliot. Hij won al drie Ostranders.

Hij speelde zopas nog Edmund in King Lear, dus de vierde komt eraan.

Het is mijn bedoeling om aan je te ontsnappen...

en je ver achter me te laten.

Verstoken van mij en verlangend...

terwijl je je verbaast over de pijn in je borst.

Het is niet echt hartzeer.

Het is niet echt heimwee.

Het heeft mijn vorm en is gevuld met de overblijfselen van sterren.

Je verstikt de leegte met groene bloesems.

En mijn aderen zijn om je heen gewikkeld.

De afgrijselijke hartslag.

Het schreeuwende bloed.

De kudzu in je hartkamer smoort je met verlangen

en is weerzinwekkend zacht geworden in je herinneringen.

En toch is er een deel van me dat blijft.

Een hapje.

Een stukje.

Wat as die achtergebleven is.

En daarmee zul je me herscheppen.

Een bewegende beeltenis, een persoon gemaakt van lapjes.

Maar ze zijn mij niet.

En de leegte die ik achterliet, begint te vervormen.

Ik zal daar nooit meer in passen.

Wat?

Nu begrijp ik het.

Het was echt bijzonder.

Kijk eens aan.

Je dacht dat het waardeloos zou zijn, hè?

Dat klopt.

Heb maar wat meer vertrouwen.

Welk woord zoek ik?

Het is niet vallen, dat is te banaal.

Het is doelbewuster dan dat.

Het is de erkenning van wat we echt zijn.

Spoken.

Je ziet me echt.

En ik zie jou.

Verdomme, Tennessee, waarom is het hier zo warm?

Ga naar binnen. - En Godot missen?

Cadeautjes voor de muurbloempjes.

Bedankt. - Wat krijgen we nu?

Koffie. - Nee, ik heb het hierover, je look.

Bedankt, dit is heel aardig van je. - Kantinekoffie is u niet waardig.

Wil je een broodje? - Wat zit erin?

Gespleten vijgen.

Pardon. Kom op, man.

Zit er een gespleten vijg vast in je keel? - Meen je dit?

Weet u wat u moet doen? - Wat?

Ze verkopen om geld in te zamelen voor het team.

Lach me niet uit.

U zou er kopen, toch? - Zo'n leuke jongen kan ik niet weerstaan.

Winnie kan het logo ontwerpen.

Ja? - Ja, ze is daar heel goed in.

Echt waar? - Kies als naam de Deegkloppers.

Winnie en ik zullen helpen.

Wat heb jij eraan? - Wat ik eraan heb?

Het is gewoon leuk. Je schept een band. Vijf procent.

Ik ben de Deegklopper. - Luider.

Ik ben de Deegklopper. - Oké.

Ik ben... Ik ga eraan werken, maar ik ga naar binnen voor ik verbrand.

Komen jullie mee? - Ga maar.

Oké, je doet wat je wilt. - Ik doe wat ik wil. Tot zo.

Hoi.

Hoi.

Je bent lief.

Als het van pas komt.

Pak maar.

Bedankt.

Uitstapje dit weekend?

Echt waar?

Amy naait me al lang genoeg.

Nu is het jouw beurt.

Wat zei hij over de outfit? - Hij hoefde niks te zeggen.

Klaar om te gaan?

Nee, ik wil even bij hem langsgaan.

Mag ik toekijken?

Hoi.

Hoe gaat het met je?

Hebt u haast? - Ik ga een weekendje weg met mijn vrouw.

Wat doen schrijvers op vakantie? - Pardon.

Ze doen alsof ze ergens anders schrijven, denk ik.

Ik wil het hebben over het examen. - Wat wil je weten?

Ik wil weten of u de auteur goedkeurt. - Wie is het?

Henry Miller.

Provocerend. En het is heel uitdagend om zijn structuur na te bootsen.

Niet alleen de structuur, alles.

Zijn decadentie, zijn totale minachting voor literaire etiquette,

hoe hij de conventies doorbreekt. Dat zijn alle goeie dingen.

Denkt u dat ik het niet kan? - Miller is de grootste vijand

van de censoren. Ik mag niet eens les over hem geven.

Dus...

Dus het zou nogal een controversiële keuze zijn.

Als dat het niet is, is het niet interessant.

Oké.

Dus het is oké?

Ik vertrouw je.

Schrijf over wat je kent, spookje.

Verdomme, ik moet gaan.

Doe me een plezier en amuseer je dit weekend, goed?

Neem even een pauze.

Ik neem pauze als u schrijft. - Tot maandag, oké? Dag, Winnie.

Niet doen.

Kijk me zo niet aan.

Nee, dat heb ik nooit gedaan.

Stop.

Wacht, Winnie, niet... - O, Mr. Miller.

Ik hou gewoon van de decadentie en de woorden

en van alle regels breken. - Oké, genoeg.

Ga van zijn bureau af. Zo heb ik dat niet gezegd.

Maar zo meende je het wel. - Nee.

Je verleidt hem, sloerie.

We zijn een goed duo.

Hoi.

Stoor ik?

We wilden net vertrekken. - Waar is Jon? Waar is Mr. Miller?

Hij is al weg. - Verdorie. Cairo, nu ik je toch zie.

Ik vind je idee schitterend.

En Winnie, jouw hulp is ook welkom. - Waarmee?

Kun je een geheim bewaren? - Ja, hoor.

Ik bak broodjes. - Het honkbalteam gaat ze verkopen.

Fillmore wil dat jij het logo maakt. - Dat vind ik echt gaaf.

Echt? - Ik wil je graag helpen.

Fijn. We kunnen eens tijdens een lunchpauze over de details praten.

Het is makkelijker als u me uw telefoonnummer geeft.

Dan kan ik u de details sms'en, dat gaat sneller.

Oké.

Dat is goed.

Hé, kun je me eens bellen?

En nu hebt u ook het nummer van Cairo. - Geweldig.

Ik heb geen ontvangst. Hij ligt waarschijnlijk onder in je tas.

Ik had hem zonet nog.

Het is vrijdag en we zijn hier nog altijd, dus laten we nu maar gaan.

Winnie?

Boris?

Mijn telefoon? - Mijn telefoon?

Jouw telefoon. - Uw telefoon?

Uw telefoon. Juist.

Sorry.

Dat was danger, danger, high voltage.

Ik heb nog even nodig, oké?

We zouden veertig minuten geleden vertrekken. - Ik weet het.

Als Amy haar werk gedaan had, hadden we gisteren kunnen vertrekken.

Wat krijgen we...

Hallo? - Hoi.

U hebt mijn telefoon.

En van wie heb ik de telefoon? - Cairo Sweet.

Cairo, dit is Jon. Dit is Mr. Miller.

U hebt lange vingers.

Hoe gaat het? - Ik bel met de vaste lijn.

Bent u al weg? - Was het maar zo.

Het kan me niks schelen. Geef ze de eerste versie, dan denken ze dat die nieuw is.

Ik moet iets naar een leerling brengen. - Doe maar.

Breng je tampons voor me mee? Biologische tampons als je ze kunt vinden.

Niet jij, Amy. Geef me een betere deal, dan mag je me naaien.

Je bent me een pijpbeurt in de auto verschuldigd.

Ben je er nog? - Ik ben er nog.

Ben je nu op Lovell Hill? - Ja.

Oké, dan breng ik je telefoon voor we vertrekken als dat goed is.

Hebt u het adres nodig?

Ik weet precies waar je bent. - Oké, rij voorzichtig.

Het gaat regenen.

Hoe ontstaat liefde?

In de films lijkt het op een doek dat op het toneel neerstort.

Maar in het leven is dat wat er echt aan is iets stils.

Onverbiddelijk.

Onvermijdelijk.

Het is een ontbieding.

Kom hier.

Nee.

Jij komt naar hier.

Hoe kan een kus elk cliché opeens betekenisvol maken?

Ik wist niet dat ik me zo dapper kon voelen.

Of dat ik me ooit zo wou voelen.

Wat ben je aan het doen?

Aan het werken.

Ik weet dat dit ons weekendje samen had moeten zijn

en het spijt me dat mijn team vreselijk slecht is, maar zo kan ik niet werken.

Serieus?

Een kus.

Ik ga naar buiten. - Een muze.

Het is een vraag.

Het is een deur die niet op slot is.

Het is... verrukking.

Het is een smart.

Het is de vinger en de hele hand.

Ze zeggen dat je niet in de zon moet kijken.

Wat weten zij er nu van?

Mr. Murphy reed met de berusting van hen die al dood zijn.

Hij stelde zich voor dat Dylan Thomas zich zo voelde

toen hij dronk wat hem zou doden.

Hij wist wat ze waren en wat ze niet waren.

Hallo, zei ze.

Ik ben er. - Alice dacht meteen aan een offerlam,

hoewel ze niet wist wie van hen geofferd zou worden.

Hij was buiten.

Hij was binnen.

Het windt je op, nietwaar?

De geheimzinnigheid van dit alles.

Mr. Murphy lachte breed. De lijnen om zijn mond leken ronde haken

die zijn perfecte lippen tot een clou vormden.

Rook zweefde met bedreven, filmische inspanning uit haar mond.

Is het zo romantischer voor u?

Dit is geen romance.

Sorry dat ik je moet teleurstellen.

Alice opende haar mond om iets te zeggen, maar de woorden bleven achterwege.

Mr. Murphy torende boven haar uit met hongerige en verveelde ogen.

Lees mij iets voor.

Alice keek in slow motion toe hoe zijn tong golfde als hij sprak.

Lees het voor alsof je het voor jezelf doet.

Een roze vloed tegen de witte kust van tanden.

Alice pakte het versleten boek van Henry Miller van het nachtkastje...

en sloeg het open op haar dekbed.

Pagina dertien, zei hij achter haar.

Eén hand gleed over de voorkant van haar jurk.

De andere wees naar een zin op de pagina.

Begin.

Hier.

Toen drukte hij tegen haar en Alice voelde nattigheid tussen haar benen.

Mr. Murphy legde zijn slanke hand over de hare,

leidde haar naar de heuvel in haar middelpunt en drukte haar vingers...

Net achter de vochtige stof van haar slipje vond hij zijn weg rond de elastiek

en gleed hij met twee vaardige vingers in haar maagdelijke kut.

Hij trok haar natte slipje uit en drong van achteren in haar.

Duizend jaar aan geweld en verovering kookten in hem

terwijl hij haar heuvel vasthield als een vis aan de haak.

Maar daar was het dan. Het litteken dat nooit zou genezen.

De appel van de slang. - Haar kont voelde zacht.

...hoe ze in haar slaapkamer lag om dat verlangen te bevredigen.

Hij zag hoe hij op brute wijze haar verlangen wegneukte

en haar denkvermogen verstikte.

Hij zou zijn zaad in haar spuiten.

Goeiemorgen.

Is alles goed met u?

Wat scheelt er?

Je verhaal...

Vond u het niet goed?

Je moet een andere auteur kiezen.

Waarom?

Dit is ongepast.

Ongepast?

Wat bedoelt u daarmee?

Waarom heb je dit geschreven? - Dat was de opdracht.

Oké.

Waarom koos je die schrijver? - U zei: Schrijf over wat je kent.

En dit is wat je kent? - Dit gaat...

over ons.

Nee.

Dit gaat over jou.

Ik begrijp dit niet. - Meent u dat?

Het gaat over twee gelijkgezinde mensen die verzaken aan sociale conventies.

Het gaat over de seksuele anesthetisering van een van porno verzadigde cultuur,

de inefficiëntie van romantische dogma's op de verwachtingen van jonge mensen.

Het gaat over onvermijdelijke aantrekking.

Het is gelaagd.

Dit is pornografie. - Ja.

Schrijf het dan in je dagboek, niet in een opstel.

Schrijf iets nieuws en kies een andere auteur.

Ik hoef hier niet aan tegemoet te komen. - Aan het verhaal of aan ons?

Allebei.

Dat hebt u al gedaan, u was de inspiratie.

Ik kan dit niet accepteren.

Kunt u dat niet of wilt u dat niet?

Want het klinkt alsof u bang bent en u uw woorden afweegt.

Zeg me nu eens wat u bedoelt.

Herschrijf het. - Waarom?

Dat weet je best. - Vertel het me. Zeg het.

Doe het of je zakt voor het examen. - Zeg waarom.

Ik hoef je helemaal niks te zeggen.

U voelde iets... - Spreek niet voor me.

Zeg het dan zelf.

Vertel me hoe u zich erbij voelde.

Ongelooflijk dwaas dat ik hiervoor toestemming gaf aan een kind.

Wat was ik voor u voor u het las?

Een leerling.

U hebt die wereld geschapen.

U hebt de fantasie geschapen, niet op papier, maar in het echte leven.

U kunt de grenzen niet vervagen

en verwachten dat ik ze zie als ik ze overschrijd.

Ik zal heel erg duidelijk zijn.

Tegen jou.

Je bent mijn leerling.

En ik ben je leraar.

Meer is er niet.

Als je dat verkeerd begrepen hebt, zul je dat helaas onder ogen moeten zien.

In je eentje.

U zei: Schrijf over wat je kent.

Ik weet wat ik gezegd heb.

U hebt geen idee wat u zegt.

Dit is goed.

En dat weet u ook.

Dus laten we het echte probleem bekijken.

Het is niet wat ik geschreven heb.

Maar wat u geschreven hebt.

Goed geprobeerd.

U dacht dat u het ging maken, hè?

Wat? - U dacht dat u iemand zou worden.

Toch?

Hoogdravend zonder ambitie.

Weet u wat dat betekent?

Dat u niet moedig genoeg was om beter te zijn.

Dat u opzettelijk ondermaats was.

Het betekent dat u, Jonathan Miller...

middelmatig bent.

Wilt u me laten zakken?

Probeer het verdomme maar.

En zorg ervoor dat het iets voor u betekent.

En dat u begrijpt wat het betekent.

Want het zal u duur komen te staan, Mr. Miller.

En als u niet heel erg voorzichtig bent...

dan zal deze banaliteit, deze valsheid waarin u zich wentelt...

u verslinden tot u zo klein bent als u zich voordoet.

En dan zult u verdwijnen.

U zult genegeerd worden als de ongelezen wens in een gelukskoekje.

U zult wel een grote teleurstelling zijn voor hen die in u geloofden.

Geen wonder dat u hier bent.

Hartzeer is een auto-ongeluk in slow motion op de muziek van Mozart.

Je kent het nummer wel.

Het Requiem.

Het smaakt naar aarde op een begraafplaats.

Het ruikt naar brandende bloemen.

Het voelt als geweld aan.

Hoe gaat het met je, professor?

Ik had een slechte dag.

Wil je een borrel? - Bedankt.

Dus hij voelde zich beledigd?

Hij was aangedaan.

Vind je hem nog leuk?

Hij is een hypocriet.

Boris is tenminste oprecht. Jonathan Miller is zoals...

imitatiekrab en sushi van het tankstation.

Ben je niet verliefd op hem?

Wat is er gebeurd?

Ik had een heel naar gesprek met een leerling over de examenopdracht.

Had je dat gesprek met haar? Je volgeling?

Ze schreef iets wat het werk van Henry Miller op kinderboeken liet lijken.

Ze gaat aan de slag met Miller en je bent verbaasd dat het vulgair is?

Ze hoorde zijn literaire structuur te gebruiken, niet zijn inhoud.

Waar gaat het over?

Een leraar en zijn leerlinge die een affaire hebben,

inclusief voorvocht en haar bloempje dat geplukt wordt.

Ze gebruikte exact die woorden. - Ik wil het nu zien.

Nee...

Kom op, vertel me wat je zo choqueerde.

Heb je Fillmore al geneukt?

Als ik in mijn luteale fase zit, vertel ik je alles.

Voor Jonathan. Liefs, Cairo.

Schatje, dit is een liefdesbrief.

Ze is dol op je. Vertel me hoe ze jou beschrijft.

Dat kun je zelf lezen. - Nee, ik wil dat jij het me vertelt.

Want ik weet dat je het woord voor woord onthouden hebt.

En ik wil dat je het citeert. - Nee.

Vertel het me.

Mr. Murphy...

slim en op nonchalante wijze aantrekkelijk...

hield zijn gedachten voor zich en zijn ogen halfopen.

Leid me af.

Wat zou mevrouw graag willen?

Je zou zijn suffe voorkomen kunnen zien

als een symptoom van vage, institutionele verveling.

Sms Boris.

Maar Alice zag het vooral als een manier

om de ongepastheid te verbergen die hij voelde

als hij naar de jonge, onrijpe lichamen van zijn vrouwelijke leerlingen staarde.

En niemand ontsnapte aan zijn wellustige dagdromen.

In zijn ogen waren alle kutten gelijk en prachtig geschapen.

Klopt dat ook?

Zijn alle kutten gelijk?

Of zijn er ook kutten...

die buitengewoon zijn? - Kom op, je bent dronken.

Ik ben onfatsoenlijk.

Zeg hem dat je dronken bent.

Dan gaat hij fantaseren over wat je aan het doen bent.

Serieus?

Vraag hem wat hij aan het doen is.

We hebben bezoek. - Wat?

Serieus, jullie moeten stoppen met deze deur van het slot te houden.

Voor jullie eigen veiligheid.

Hallo.

Neem een kamer.

Hoe gaat het, player? - Slang? Nu ga je te ver.

Denk je dat hij me leuk vindt?

Wil je leuk gevonden worden of geneukt worden?

Dat zijn verschillende dingen voor meisjes die er als jij uitzien.

Ik wil allebei.

Wat ben je aan het doen?

Zeg hem dat je bij mij bent.

En dat we doen wat alle meisjes doen als ze 's nachts alleen zijn.

Wie is ze? - Dat vertel ik je niet.

En dat is?

We zijn de diepten van onze seksualiteit aan het verkennen

binnen de veilige grenzen van onze vriendschap.

Waarom ben je zo gemeen?

Ik kan er niks aan doen dat al je liefjes een paar hoge hakken hadden

en genoemd zijn naar de personages in The Babysittersclub.

Maar jouw leven, jouw keuzes. - Je gedraagt je als een snob.

Jij weet ook dat Christie geweldig was. - Heeft hij niks gezegd?

Ga naar bed.

Hij heeft gezegd dat ik naar bed moet gaan.

Trek je T-shirt uit.

Wat? Waarom? - We gaan elkaar kussen.

Voor hem, niet voor jou.

Het kan ook een beetje voor mij zijn.

Wat denk je hiervan?

Ja, ziet er goed uit.

Jouw beurt.

Ziezo.

Kom wat dichterbij als ik de foto ga nemen.

Niet zo. Ben je een stijve hark? Zo bedoelde ik.

Dicht bij elkaar.

Klaar?

Verstuur het.

Stuur jij het ook naar Mr. Miller?

Oorlog is gebaseerd op misleiding.

Hallo?

Stuur je vijand, laat hem jou niet sturen.

onderdirecteur Joyce Manor

Je moet je bij de directeur melden.

Heb je al een titel?

De Geringere Verwachtingen van een Grotere Liefde.

Hallo, Joyce.

Nog één biertje? - Nee, ik moet gaan.

Kom op, doe niet zo saai.

Nee, ik moet nog 45 onvoldoendes geven voor een toets over thermodynamica.

En fractals moeten we nog behandelen. De jeugd is hopeloos.

Wel, jij wou een verschil maken, weet je nog?

Bezint eer gij begint. Waar is Jonathan?

Hij wordt berispt. - Zeg hem dat ik moest gaan. Dag.

Dag.

Joyce heeft het verhaal gekregen.

Wat?

Er stond 'Voor Jonathan. Liefs, Cairo.' boven aan het blad,

dus je kunt er niet naast kijken.

En ze wil een formeel gesprek over het nodige papierwerk.

Waar dient dat papierwerk voor?

Om een rapport op te maken.

Ze heeft het gedaan, denk ik.

Wie heeft wat gedaan?

Cairo heeft het verhaal ingediend.

Het is een kortverhaal, Jonathan.

Het is niet Het Communistisch Manifest.

Ja, maar het is de implicatie.

Als ze hun ervan kan overtuigen dat er iets tussen ons gebeurd is, dan...

kan ik mijn job verliezen.

Dat is niet het enige wat je kunt verliezen.

Is er echt iets tussen jullie gebeurd?

Niks wat ik uitgelokt heb.

Tienermeisjes zijn gevaarlijk, Jonathan.

Ze zitten vol emotioneel geweld en schimpscheuten.

Ik hoop dat je weet waar je mee bezig bent.

Hebt u Cairo nog gezien?

Nee.

Ik heb haar niet meer gezien en ik dacht...

dat u haar misschien wel nog gezien had. - Nee.

Sms'en jullie elkaar niet? - Zei ze dat we dat deden?

Cairo zegt alles...

en niks.

Ik begrijp niet wat er aan de hand is.

Echt niet, Winnie?

Zeg in je eigen woorden hoe het begonnen is.

We erkenden elkaar.

Ze heeft bijzonder veel talent.

Niemand evenaart haar op onze school.

Heb je haar voorgetrokken?

Haar extra begeleid? - Uiteraard.

Hij was blij toen hij me de opdracht gaf.

En voor hoeveel telt de opdracht mee? - 25 procent.

Genoeg om mijn GPA te verpesten.

Je weet dat je geen les mag geven over Henry Miller, toch?

Ze is beter dan het leerplan, dat weet je. Ik wou haar helpen uit te blinken.

Hij was onder de indruk dat ik hem kende, denk ik.

Hebt u zijn werk gelezen?

Hoe vaak zagen jullie elkaar buiten het klaslokaal?

We zagen elkaar voor school, in de les natuurlijk en soms ook erna.

En wat deden jullie dan? - Praten over literatuur

en dingen die we interessant vonden.

Soms deelden we een sigaret.

Ooit waren we toevallig op dezelfde plek aan het roken.

En zo is het begonnen, denk ik.

Ik bedoel dat we zo zijn begonnen met samen te roken.

Zagen jullie elkaar op sociaal vlak? - Totaal niet.

We zijn naar een poëzielezing geweest.

Zie je hem als een vriend? - Absoluut.

We zijn zo hecht als gepast is voor een leerling en een leraar.

Waren jullie ooit alleen buiten de school?

Maar een paar keer.

Ja, min of meer.

Ik had per ongeluk haar telefoon meegenomen uit het klaslokaal

en ik gaf hem aan haar terug

voordat mijn vrouw en ik op zakenreis naar Nashville gingen.

We zijn uiteindelijk niet gegaan, maar waren dat wel van plan.

Hij kwam naar mijn huis. - Waren jullie alleen?

Ja.

Mijn ouders waren weg. - Wat is er gebeurd?

Waarom? Zei ze dat er iets gebeurd is?

Niks wat toen niet oké leek te zijn.

Ik gaf haar haar telefoon terug. - Bent u binnen geweest?

Ik heb haar niet aangeraakt, oké?

Toen ze me het verhaal stuurde, zei ik dat het niet gepast was.

Ik heb de indruk dat ik niks kan zeggen...

om mezelf te verdedigen.

Dat klopt.

Jonathan.

Ben je verliefd op haar?

Godallemachtig, is dat zo? - Mijn gevoelens doen er niet toe.

Wel wat zij suggereert.

Je weet dat ik hiervoor verguisd kan worden terwijl jij daar zit

met naaktfoto's van leerlingen. - Slimmerd. Die heb ik gewist.

Je hebt ze gewist? Wat goed.

Want zodra je iets wist, betekent het dat het echt gewist is, toch?

Ik sta op mijn benen te trillen. Weet je wat het verschil tussen ons is?

Jij kunt de grens niet onderscheiden.

Dus overschrijd je ze. - Juist.

Daarom zit je hier zo bang en defensief te zijn.

Toon wat verantwoordelijkheid. - Serieus?

Zoals jij? - Ja.

Ik weet waar de grens is en ik overschrijd ze niet.

Want als je de grens kent, ken je het gevaar.

Je probeert me mee te nemen in je val.

Denk je echt dat je mijn probleem bent?

Oké. Vertrek gewoon, man.

Ja, dat ga ik ook doen.

Bedankt voor je hulp.

Dat waardeer ik echt.

Ik ben geschorst.

Heb je haar geneukt? - Nee.

Wat is er dan gebeurd?

Ze maakte indruk op me en ik trok haar voor.

Ze gaf me het verhaal, dat ik uiteraard niet kon accepteren,

wat haar kwetste en ze trok van leer. Dat is wat ik ervan maak.

Je flirtte met haar en wees haar af. - Nee.

Wat dan? - Het was affectie.

Vond je haar aantrekkelijk?

Ik zal je eens wat vertellen.

Dit gaat over een meisje dat je vleide en dat je boek las

en uiteindelijk kon je de bewieroking niet weerstaan. Je trapte erin.

Eindelijk wierp iemand nog eens een blik op je simpele kortverhalen

en je werd er geil van,

want opeens had je het gevoel dat je iets waard was.

Ja. Ze gaf me het gevoel dat ik iets waard was.

Wat zegt je dat?

Was het haar hielenlikkerij waar je geil van werd?

Of was het haar tienergeur? - M'n rug op.

Graag. - Hou op.

Heb je... - Ik heb 'r niet geneukt.

Waarom zie je er zo schuldig uit? - Ik heb niks fout gedaan.

God, ik zit in de hel.

Doe alsof je thuis bent.

Waarom ben je zo hard? - Je wou haar. Dat zie ik aan je.

Hoe kun je iets zien in jouw toestand, zuiplap?

Het is het enige wat ervoor zorgt dat ik je kan verdragen.

Je bent een teef. - En jij een leugenaar.

Leugenaar.

Je bent het boegbeeld voor middelmatigheid

en zwaait je vlag van pure onschuld als een tweederangs Amerikaanse held.

Maar Jon, schatje...

je bent een slechterik.

Maar dat zie je zelf niet in, hè?

Maak je je helemaal geen zorgen om mij?

Ik maak me zorgen dat ik zal sterven van verveling

omdat ik moet luisteren naar je verzonnen conflicten.

Jij...

bent...

verachtelijk.

Misschien kun je erover schrijven?

Voor de dag ermee, Winnie.

Waar ben je mee bezig?

Ik maak mijn motivatiebrief af.

Is dat alles?

Ik rook ook een sigaret. Als je heel letterlijk wilt zijn.

Wat doe je Mr. Miller aan?

Ik getuig tegen hem voor de directie. - Waarom?

Hij onderschatte me.

En ik overschatte hem.

Ben je wel in orde? - Ik ben geïnspireerd.

Dat is niet grappig. - Jawel. Een beetje.

Doe dit alsjeblieft niet. - Waarom?

Je gaat zijn leven verpesten. En waarom?

Als wraak omdat hij je afwees?

Om hem te straffen?

Omdat hij je niet wou neuken? - Dat wou hij wel, Winnie.

Ja.

Maar hij verliet zijn vrouw niet voor jou.

Ik zal tegen je getuigen. - Nee, dat doe je niet.

Pardon?

Ik zal ze mijn bewijzen tegen jou en Boris laten zien.

Dan verlies je je geloofwaardigheid en zal hij ook beschuldigd worden.

Dan verliezen twee leraren hun job.

Misschien kunnen we samenwerken?

Je misleidde me. - Je wist waarmee we bezig waren.

Dit is niet wat ik bedoelde. - Echt niet?

Ik speelde het toch zoals in je fantasie? - Dit is geen verdomd spel, Cairo.

Je hebt gelijk.

Dit is, tot nu toe...

mijn grootste prestatie.

Uiteindelijk...

begreep ik het dan toch.

Onze gezamenlijke naïviteit, mijn geloof, zijn arrogantie...

stelde ons bloot aan de grillen van de samenleving en haalde ons neer.

Opeens zaten we in andere kampen.

Wat zal er van ons worden?

Zal hij zeggen dat hij een onwetende deelnemer was?

Dat hij onterecht verbannen en geruïneerd werd?

Geen werk.

Geen vrouw.

Geen vergiffenis.

Of zal hij moedig genoeg zijn om zijn medeplichtigheid te aanvaarden?

Op een betekenisvolle manier?

Op een manier die hem verandert zoals ze mij veranderd heeft?

Het antwoord ontgaat me.

Ik wou iets ervaren wat ik niet begreep.

Ik reikte ernaar...

en werd voor de gek gehouden door mijn eigen kinderachtige ideeën over de liefde.

Maar waarin zat mijn fout?

Zat die in het reiken? Of in het verlangen?

Is dit wat het betekent om een volwassene te zijn?

Datzelfde hevige verlangen uit je adolescentie...

maar met de druk van continue aansprakelijkheid?

Je kunt geen excuses maken voor je keuzes.

Want je hebt ze als enige gemaakt.

Ik kan niet zeggen of ik dankbaar ben voor de ervaring...

voor de kennis.

Het geluk van de jeugd is als een huid van me afgerukt.

En nu ik blootgesteld ben...

kwetsbaar en open...

word ik gewaar hoe het iets nieuws van me maakt.

Een held.

Een slechterik.

Een schrijver.

Voortgekomen uit de menselijke resten...

van de liefde van een gek.