Original subtitles

Een productie van Quinn Martin.

Met Karl Malden.

En Michael Douglas.

Met gaststerren: James Stacy...

Linda Marsh...

Nancy Wickwire...

Deze aflevering:

Wat krijgen we...

Help.

Help dan toch.

Politie.

Bedankt voor het laten zien.

Volgens uw buurvrouw, Mrs Allen, die zei dat ze het gezien heeft…

was het een poging tot mishandeling.

Dat zei ze aan de telefoon. -O, Fay Allen.

Geloof me, het was een inbreker.

Is uw zoon in orde?

Ja, het gaat wel. Dank u, inspecteur.

Kan ik je wat laten zien in de slaapkamer?

Excuseert u mij.

Dit is precies hoe ze het gevonden hebben.

Volgens Mr Reardon, hoorde hij iets…

hij kwam hier binnen en zag de man zoeken in de la van het kind.

Waarom is hij niet leeggegooid?

Het is niet door elkaar gehaald. -Klopt.

En kijk hier eens naar, Mike.

Hij heeft hier ook gekeken.

Waarom? -Geen idee.

Wat is dit? Waar is die draad voor?

Dat is een mechaniekje...

dat zorgt dat de muziekdoos speelt als de deur opengaat.

Heeft u hulp nodig?

Er is niets gestolen.

Sorry dat ik uw tijd verspil.

Maakt Mrs Reardon goed schoon? -Jazeker.

Kunt u de inbreker beschrijven?

Hij was rond de 1 meter 80. Stevig gebouwd.

Hij droeg een soort legerjas.

Ik wilde hem pakken en toen ging hij het raam uit.

Wat denkt u dat hij zocht?

Geen idee.

Dat moet u ontdekken.

Wat zoeken inbrekers meestal?

Ze zoeken meestal geld, juwelen, drugs, dat soort dingen.

Maar niet in moeilijke huizen.

Dat snap ik niet. 'Moeilijke huizen'?

Huizen met mensen erin.

Heeft uw vrouw opgeruimd toen u hem weggejaagd had?

Nee. Ze rende met Sean naar onze kamer..

en deed de deur op slot.

En dit dan? Het is kapot.

O ja, dat is het al maanden.

Als uw vrouw goed schoonmaakt...

waarom heeft ze dit dan niet opgeveegd?

Dat is een stuk van de muziekdoos, of niet?

Jongens, het…

Sorry dat jullie zo laat moesten komen.

Was het een poging tot mishandeling?

Mensen praten er niet graag over...

maar mishandeling is een serieuze zaak.

Heeft hij daar iets uit gestolen? -Nee.

Het was een mislukte inbraak.

Oké? -Oké.

Oké.

Heb het erover met uw vrouw en als u wat vergeten bent…

bel me dan. “Ja. Bedankt, inspecteur.

Goedenacht, Mr Reardon.

Mike, ik maak een 414 van deze 288.

Maak er dan meteen een sprookje van.

Jij gelooft het ook niet. -Nee, inderdaad.

Een man komt binnen via het raam van het kind...

blijft in de kamer en kijkt naar zijn kleding.

Er ligt niets waardevols. -Dus?

Wat zit er in een kinderkamer dat een inbreker wil hebben?

Misschien een kind.

Hoi.

Ja.

Doe de deur even open.

-Joan.

-Doe de...

Het leger heeft me gebeld.

Je bent al een maand gedeserteerd.

Waar ben je geweest, Pete? -Vietnam.

Dat weet ik. Ik bedoel, waar ben je hier geweest?

Hier.

In San Francisco? -Dat klopt.

Bijna 30 dagen lang?

Ik had dingen te doen.

Pete.

Je moet terug. -Nee.

Ik heb ze zeven jaar gegeven.

Dat is genoeg.

Ik blijf hier bij jou, Joan. -Nee.

Je krijgt tijd om eraan te wennen.

Ik zal je nergens toe dwingen...

en je hoeft niet bang te zijn.

Ik ben wel bang.

En ik heb hier nu een leven zonder jou.

Jo, je hebt een slecht betaalde baan bij.

een verzekeringsmaatschappij.

Je moet tien uur per week overwerken...

om je moeder geld te sturen.

En je gaat uit met een sukkel die Harvey Taylor heet.

Hij is over twee jaar boekhouder..

als hij de avondschool afmaakt.

Jo, we doen het deze keer goed.

Ben je naar m'n kantoor geweest?

Heb je Harvey gesproken? Of moeder? -Harvey.

O, Pete.

Heb je hem pijn gedaan? -Ik heb gepraat.

Pete, als je... Ik zei dat je m'n vrouw was.

Daarom heeft hij niets van zich..

Heb je gezegd dat hij me niet meer mag bellen?

We gaan naar een advocaat, Jo.

Dat heb ik jaren geleden al gedaan.

Je hebt een kopie van de uitspraak.

We gaan dat ongedaan maken. Ik heb gehoord dat dat kan.

We maken de scheiding ongedaan.

Het wordt zoals het al lang zou moeten zijn geweest.

Jij

ik..

en kleine Pete.

Dat kan niet.

Pete, we zijn gescheiden.

Er is geen kleine Pete.

Ik kon hem niet houden. Ik moest hem opgeven.

Ik heb hem niet meegenomen uit het ziekenhuis.

Dat weet ik.

Het geeft niet, Jo.

Dit gaat werken.

Ik heb hem gevonden.

Dat kun je niet doen.

Die jongen is al bijna vijf.

Hij kent ons niet.

Wie die mensen ook zijn, zij zijn nu z'n ouders.

Luister, ik ben z'n vader en jij z'n moeder.

Gedraag je dan ook zo.

Een supermarkt?

Kom.

Mama, kijk dat speelgoed eens. “Ja, ga maar kijken.

Hier blijven, schatje. Heel eventjes. Blijf hier.

Jo.

Ze noemen hem Sean.

Dat jongetje heb je weggegeven.

Hoi, kerel.

Hou je van speelgoed?

Ja? Zeg eens welk speelgoed je leuk vindt.

Vliegtuigen, hè? -En de auto.

En deze camper?

Heb je wel eens gekampeerd? -Nee.

Sean?

Sean. Kom hier.

Mammie, ik keek alleen naar de camper.

Sean.

Ga nu weg.

Laat hem met rust.

Laat hem met rust.

Mrs Reardon, wat voor een legerjas?

Hij had vier zakken. En een legerkleur.

Olijfgrijs? -inderdaad.

Waar is Sean, Martha?

Een agent is met hem een ijsje halen.

Ga zitten, Mr Reardon.

Je had me moeten bellen.

Ik was overstuur.

Het spijt me.

Nee, ze heeft het goed gedaan.

Vertel eens waar dit over gaat.

Het was geen inbraak...

en de man had iemand bij zich..

dus hij is geen kinderlokker.

Wat zouden ze met uw zoon willen…

en waarom wilt u er niet over praten?

Mrs Reardon heeft ons een omschrijving van hen gegeven.

De winkelmanager zei dat ze in een camper wegreden.

Dus...

wat doen we nu, Mr Reardon?

Mrs Reardon?

Willen jullie een kopje koffie?

O, nee. Bedankt.

Nou...

Hoe gaat het op uw werk?

Op m'n werk?

Gaan de zaken goed? -Prima. Heel goed.

Mrs Reardon vertelde dat u voor Frandelii Brothers werkt.

Dat klopt. -Ik ken het wel. De vleesmarkt.

Volgt u de 45ers? -Natuurlijk.

Denk u dat ze het dit jaar goed gaan doen?

Ik weet het niet. Best goed, denk ik.

Het is moeilijk te zeggen, denkt u niet?

Net zoals met deze zaak.

Ik zei tegen Steve dat.…

het op een poging tot ontvoering leek.

maar dat slaat nergens op.

Niet bij mensen als u en ik. We krijgen niet veel betaald.

Tenzij Frandelli u veel meer betaalt…

dan ik van de stad krijg.

Nee. Niet veel.

Dat dacht ik al.

Nee, dat was een stom idee van me. Die heb ik wel vaker.

Wat denkt u dat het is, Mr Reardon?

Wij denken…

Heeft u verstand van diabetici, inspecteur?

Nee, niet veel.

Vertelt u ons er eens over.

Martha heeft labiele diabetes.

'Labiele'?

Dat is een instabiele tolerantie voor insuline, of niet?

En voor koolhydraten.

In sommige gevallen kan een diabeet instorten.

Dat is mij al zeven jaar niet overkomen.

We mogen geen kinderen adopteren.

Dus uw zoontje is geadopteerd.

Ja. -En de adoptie is illegaal.

Of twijfelachtig.

En u denkt dat die man en vrouw zin biologische ouders zijn.

Weet u de naam, Mrs Reardon?

Nee, we hebben ze nooit gezien. Dat was de afspraak.

Ze mogen niet weten wie wij zijn.

Ze weten het blijkbaar wel.

Wat denkt u dat ze weten?

We hebben Sean al sinds hij een week oud was.

Hij kent alleen ons als ouders.

Hij zou het niet begrijpen als we hem terug moeten geven.

Wie kan hen Uw naam gegeven hebben?

De dokter, denk ik. “Hij heeft het geregeld.

We hebben hem ervoor betaald.

Hij heeft Martha's gezondheidsverklaring ondertekend.

Wist hij van haar ziekte?

Het was vijf jaar geleden, inspecteur.

Er waren toen baby's beschikbaar.

Er waren babyfabrieken.

Dus u kocht uw zoon.

Het klinkt…

Het klinkt vreselijk..

maar we houden zielsveel van hem.

Mike, we hebben een poging tot ontvoering...

of kinderroof, of niets.

Nou, blijkbaar..

weet hij niets van de valse gezondheidsverklaring.

anders zou hij niet inbreken. Hij zou hen aanklagen.

Tenzij hij gestoord is.

Of niet de echte vader is.

Mr Reardon.

waar kunnen we die dokter vinden?

U moet met m'n advocaat spreken.

Die heb ik niet nodig, dokter.

Prima als u er een wilt, maar...

Vertel me wie u Reardons naam gegeven hebt.

Sorry, ik kan u niet helpen.

Dokter..

er loopt een vijfjarig kind rond dat een doelwit is.

Iemand heeft het al twee keer geprobeerd.

En ik weet dat in die kast de naam zit…

van de man in de legerjas met een camper.

Rechercheur Keller kan een rechterlijk bevel halen…

om die kast open te maken, of u vertelt het ons nu.

Heeft u een ongeluk gehad of klappen gekregen?

Ik ben gevallen. -U bent geduwd...

door een man van 1 meter 80, stevig gebouwd, met een legerjas aan.

-Kom op

De man wilde Reardons naam en adres.

U gaf het niet dus pakte hij u aan.

Nee. -U hebt ergens over gepraat.

Welke naam gaf hij u? Hoe heette de baby?

Nee, ik ben gevallen.

Dokter..

kijk eens in de spiegel.

U bent een volwassen man. U kunt zich verdedigen.

Stelt u zich eens voor wat hij een kind kan aandoen.

Hoe heette de baby, dokter?

Genetti.

De moeder heette Genetti. -En de voornaam.

Joan.

We willen de gegevens zien.

Het is vijf jaar geleden.

Er zijn veel kinderen geplaatst.

Ik wilde alleen een goed thuis voor hem vinden.

Norm. Hoi, met Keller.

Ik wil zo veel mogelijk informatie over ene Joan Genetti.

G-E-N-E-T-T-I, op East Glendon 440.

Dat kan een oud adres zijn.

Het gaat om de Reardon-zaak.

Ik wacht wel even.

Het was een gunst voor Mrs Genetti.

En de Reardons.

Vertel eens..

Hoeveel bracht een kleine, gezonde baby op op de markt, dokter?

Oké, daar gaan we.

Tijd voor een dutje. “Ja, schatje.

Oké, geef me je trui eens.

Barney. -Ja?

Mama, waar zijn m'n kleren?

Ik weet het niet.

Ergens in de buurt van Banff, Lake Louise.

Ergens in Canada.

Pete.

Pete, er zit een geweer in.

Een karabijn.

We hebben een tentje en voedsel, alles wat we nodig hebben.

Ze weten het, Pete.

Die mensen weten wat je gaat doen.

Dat klopt.

Het is verkeerd, Pete.

Dat jongetje begrijpt het niet. Hij weet niet wie je bent.

Dat jongetje is onze zoon, Jo.

Hij leert ons kennen.

De kieren, het speelgoed, alles zal erbij helpen.

Hij heeft ons nodig.

En wij hem.

Waarom nu, Pete?

Waarom nu opeens?

Ik heb vier brieven van je gekregen.

Vanaf ons huwelijk..

tot toen ik je schreef dat we een baby zouden krijgen.

En daarna niets meer.

Wat had ik moeten doen?

Geen idee. Het begrijpen.

Wat begrijpen?

Dat m'n man van oorlog hield?

Een soldaat die weer dienst nam toen ik zwanger was?

Je vroeg niet eens vrij om te zeggen waarom.

Ik had m'n redenen, Jo.

Nou, ik zou ze graag horen.

Ik schreef je dat ik naar Nevada ging.

Ik zei dat ik het niet alleen aankon. Dat ik wilde scheiden.

Niets, Pete.

Geen brief, geen telegram.

Ik zat in de oorlog, Jo. Er vielen de hele dag bommen.

We kregen eens in de twee weken voorraden.

Jammer, sergeant.

Ik was 19 en zwanger.

En alleen.

Jij had een keuze. Ik niet.

Ik zat fout.

Ik heb een fout gemaakt, Jo.

Dat is alles. Ik heb een fout gemaakt.

Voor ik naar Vietnam ging…

had niemand op aarde me nodig.

En in Vietnam had een heel peloton me nodig.

Ik dacht dat ze mijn verantwoordelijkheid waren.

Oké, ik had het fout.

Ik werd wakker en ze waren weg.

Allemaal.

En ik lag in het legerziekenhuis.

Dat wist ik niet.

Dus wilden ze me weer de rijstvelden insturen.

En ik kon niet voor een stel nieuwelingen zorgen.

Ik kon hen niet helpen en dat wist ik.

Je kunt alleen voor je eigen mensen zorgen.

Ik kan alleen voor jou en mij en kleine Pete zorgen.

En Jo, zo zit het.

Het lukt niet.

Ze zullen je tegenhouden.

De ouders, het leger, de politie.

Niemand houdt mij tegen.

Het lukt omdat het moet lukken.

Meer is er niet, Jo.

Pete.

Pete, luister.

Ik heb je gezegd dat ik je niet zou dwingen.

Ik ga hem nu halen.

Als we terugkomen wil ik dat je op ons staat te wachten.

Toe nou.

We kunnen het goedmaken. Ik weet het.

Ik heb je nodig, Jo.

Ik heb jullie allebei nodig.

Barney. Leg dat weg, alsjeblieft.

Inspecteur Stone is zo hier.

Als Stone er is.

Als die kerel komt opdagen krijgt hij een lading lood te verwerken.

Hallo. -Mr Reardon?

Met Mr Coleman van het adoptiebureau.

Het adoptiebureau?

Ja, meneer. Er lijken wat fouten te zitten…

in uw adoptieprocedure.

Wat voor fouten, Mr Coleman?

Meneer, er is twijfel over..

de rechtsgeldigheid van Joan Genettti's echtscheiding.

Technisch gezien kan haar man nog recht op voogdij hebben.

U weet dat hij de adoptiepapieren niet heeft getekend.

Moeten we de zaak weer openen?

Precies, Mr Reardon.

M'n baas heeft me gevraagd het met u te bespreken.

Schikt het over een half uur?

Maar ik...

Ja, over een half uur.

Mr Reardon, maak u zich geen zorgen. Tijdens het onderzoek...

zorgt een lief pleeggezin voor Uw zoontje.

Dag, Mr Reardon.

Pak je spullen, Martha.

En die van Sean.

Je moet onmiddellijk vertrekken.

-Pak je spullen.

Ga een paar dagen in een motel zitten.

Ik vraag vrij aan Mr Frandelii.

We moeten Sean hier weghalen.

Die man aan de telefoon. Zei je adoptiebureau?

Stone.

Stone heeft hen vast alles verteld.

Forrest, Sergeant Peter James.

Weet je dat zeker?

Welke naam staat er dan op de gezinstoelage?

Joan Genetti Forrest.

Ja, dat past. Bedankt, kolonel.

Forrest. Hier staat het.

'Joan Genetti Forrest. Greenwich 1552, Appartement 4.'

Ik ga erheen. -Mooi.

Controleer de straat en de garage.

Luister.

Als je de camper ziet…

neem je contact op. Begrepen? “Ja.

Die vent is gedeserteerd.

Hij heeft meer doden op z'n naam dan Bonnie en Clyde.

Geef me Reardons nummer.

Bel me vanaf de markt, oké?

Ik kan hem niet in de motelkamer houden.

Oké.

Check ergens in en dan kun je even met hem naar buiten.

Neem je zus mee.

Let goed op.

Ik praat wel met Mr Frandelii.

Onze hele wereld stort in.

Bent u Joan Forrest? “Ja.

Ik ben rechercheur Keller.

Kom binnen.

Is sergeant Forrest hier?

Nee.

Is hij hier geweest, mevrouw?

Waar is hij, Mrs Forrest?

Ik wacht al 20 minuten bij de telefoon…

Zo lang is Pete al weg.

Ik twijfelde of ik de politie of de Reardons moest bellen.

Waarom heeft u niet gebeld?

Omdat er geschoten zou worden.

Als je Pete wilt tegenhouden moet je hem neerschieten.

Misschien gaat er op zijn manier niemand dood.

Wat is zijn manier?

Hij is nu de jongen ophalen en dan brengt hij hem hierheen.

Hij vertrok 20 minuten geleden? “Ja.

Hij rijdt in de camper, hè? “Ja.

Inspecteur Stone, alsjeblieft.

Ik heb z'n kenteken nodig.

Lee, is Mike er?

Laat een opsporingsbericht uitgaan voor Peter J. Forrest.

Wat voor type is de camper? -Geen idee.

Van welk jaar? -19871, denk ik.

'71. Kenteken? -Geen idee.

Uit Californië? -Ja, ik denk het wel.

Waarschijnlijk uit Californië.

Kenteken onbekend.

Kleur? -Groen en wit.

Groen en wit.

Een 288: misdaad tegen een kind.

Voorzichtig benaderen.

Breng alle wagens in de buurt op de hoogte.

In de buurt van Clark 4981.

Ik ben te bereiken op 555-2870.

Juist.

Blijf je wachten?

Ja, mevrouw.

Hij zal die jongen bij zich hebben.

Weet ik, Mrs Forrest.

Dat weet ik.

Ik zal je wat zeggen, Stone.

Wat je ook wilt van Barney.…

ik sta helemaal achter hem.

De beste slager die er is.

Hij zei tien minuten, dus dan is hij ook hier.

Zeker weten? Ik was net bij z'n huis.

De bus.

Je weet hoe het busschema tegenwoordig is.

Martha neemt de auto en Barney de bus.

Neemt de vrouw de auto?

En de jongen? -Vraag het Barney zelf maar.

Sal, ik moet je spreken.

Mr Reardon. -Ga toch weg.

Jij en het adoptiebureau. Ik ben gebeld.

Gebeld? Welk bureau?

We vertelden het en hij heeft ons verraden.

Ik heb geen adoptiebureau gebeld.

Hoe weten ze het dan?

Hoe weten ze dan van die 'fouten'?

Wat zeiden ze dan?

Hij zei dat ze de zaak weer gingen openen.

Dat Sean naar een pleeggezin moest...

Onzin.

Dat was geen adoptiebureau.

Waar zijn je vrouw en kind?

Ik heb ze weggestuurd. -Frandelli, de telefoon.

Mrs Liebowitz, ik bel u zo terug. -Mr Reardon.

Ik vroeg u wat.

Waar zijn uw vrouw en uw kind?

Ik weet het niet.

O, Alma, ik heb zo'n hoofdpijn.

Alle spanning. Dat telefoontje.

Wil je een aspirientje?

O, dank je. Alles ligt nog in het hotel.

Daar staat een drinkfontein.

Ik houd Sean in de gaten.

Oké, ik haal nog een kaartje voor hem.

Ik heb nog drie kaartjes voor hem.

Alma?

Ik ben hem kwijt, denk ik.

Je had bij hem moeten blijven.

We weten welke kant hij opgaat.

Mr en Mrs Reardon, kom mee. Laat uw zus de auto wegbrengen.

Oké.

Acht-één, hoofdkwartier.

Zeg het maar, 8-1. -Bel Keller in het appartement.

Hij krijgt bezoek.

Hallo?

Rechercheur.

Ja?

Bedankt, Lee.

Hij heeft de jongen.

In Canada hebben ze bomen...

en meren en bergen…. -Poema's.

Zijn er ook poema's in Canada?

Ja, ze hebben ook poema's. Duizenden.

En ze hebben er ook elanden.

Ze heet trouwens Joan. Je vindt haar vast aardig.

Oké.

Oké, hij is er.

Mrs Forrest, gaat u naar de andere kamer.

Alstublieft.

Schiet hem niet neer.

Ik wil niet schieten…

en ook niet dat hij die jongen pijn doet.

Komt hij niet binnen? -Geen idee.

Ik had niet gedacht dat hij buiten zou blijven.

Kijk eens aan, kleine jongen, we zijn in de val gelokt.

Charlie wil ons pakken.

Wie is Charlie?

Charlie..

Hij legt vallen op de weg naar dorpen.

Charlie is de vijand.

Hij gaat weg.

Kom, instappen.

Dit is 8-1. Keller.

De verdachte gaat naar het westen op Greenwich.

Begrepen.

Alle eenheden, code 33. Houd alle kanalen vrij.

Rechercheurs 8-1 achtervolgen de verdachte.

Een witte camper uit 1971. Kenteken 658DOU uit Californië.

Ze worden achtervolgd. Niet benaderen.

Niet onderscheppen.

In ons leger, dat van jou en mij.

hebben we sergeanten en soldaten.

Jij bent een soldaat en ik ben een sergeant. Oké?

Heeft ons leger ook geweren?

Nee, de sergeanten wel.

Soldaten doen wat de sergeant zegt.

De sergeanten zijn de papa's.

Ja, dat klopt. Het zijn net papa's.

De camper is nu op Fort Funston Road.

Begrepen.

Kijk nu. Charlie heeft ons beetgenomen.

Zullen ze uitstappen? -Oké.

Aan de kant.

Het is net een achtbaan, hè?

Hij weet waar hij heen gaat.

Ik regel! versterking.

Om de uitgang te blokkeren, ja.

Maar we krijgen die jongen niet met geweld.

We kunnen geen traangas gebruiken bij die jongen.

Wat wil je doen, Mike?

Geef me een zaklamp.

Oké.

Mr Reardon.

UW Vrouw voelt zich op een afstandje vast beter.

Natuurlijk. Kom, schatje.

Mike.

We gaan praten.

Pete Forrest en ik gaan praten. -Waarover?

We bedenken wel wat.

Het is hier donker. -Ja, donker, hè?

Soldaten zijn niet bang.

Ze pakken de hand van de sergeant en lopen door.

Gewoon lekker doorlopen.

Sergeant.

Sergeant Forrest.

Dit is inspecteur Stone.

Van de politie van San Francisco.

Ik ben ongewapend.

Ik wil u spreken.

Oké, zet alle uitgangen af. Niet schieten.

Ik heb hier ooit gespeeld.

Lang geleden toen ik klein was.

Toen lagen hier grote geweren.

Waarom?

Om de baai te beschermen.

Mensen dachten dat er schepen op de stad zouden komen schieten.

Charlie? Zou die dat doen?

Inderdaad, jochie. Charlie.

Sergeant.

Ik denk dat ik weg wil.

Ik wil nu graag naar huis.

Dit is het nu, soldaat.

Dit is nu thuis.

Nee, ik vind het niet leuk.

Hier.

Hier, ik heb een lamp voor je.

Houd die maar vast.

M'n papa heeft er zo eentje.

Ja, dat zal wel.

Sergeant.

Luister, sergeant.

Laten we dit bespreken.

Ik ga eventjes op onderzoek uit…

en jij bent dan de baas, oké?

Ik denk niet.. -Hoe oud ben je?

Vijf. -Vijf jaar oud.

Dat is oud genoeg. Hier.

Zie je die wijzer?

De grote die snel ronddraait.

Die moet je in de gaten houden.

Als die twee keer rond is gegaan, ben ik terug.

Oké?

Oké.

Sergeant.

Deze bunkers gaan eindeloos door.

Kunnen we dit niet gewoon bespreken?

Gooi de lamp neer.

Gooi neer.

Opdrukhouding.

Oké, hurken. Handen achter je hoofd.

Mike Stone, politie van San Francisco.

Pete Forrest, onafhankelijk.

Staan je maatjes buiten?

Maar we hebben hen niet nodig. -Mooi.

Want ik ga je wat vertellen. Je zult het toch eens horen.

Seans adoptie...

was gebaseerd op een vervalste verklaring.

Wat wil dat zeggen? -Dat betekent…

Ik ga nu opstaan.

Blijf daar. -Nee.

Nee.

Als ik even jong was als jij zou ik dat doen...

maar m'n botten bewegen niet zo soepel meer.

Bedankt.

Dat is beter.

Dokter Kemp...

heeft Mrs. Reardons gezondheidsverklaring vervalst.

De adoptie is misschien niet legaal.

Bedoel je dat we ons kind terugkrijgen?

Ik zal niet liegen, sergeant.

U moet uw desertie nog oplossen.

Ja, maar Joan kan een zaak aanspannen.

Ja, als ze dat wil.

Waarom zou ze dat niet willen? -Sergeant…

die jongen kent niemand anders dan de Reardons.

Ze zijn zin hele leven al zin ouders.

Wil je hem dat afnemen?

Sergeant?

Wat is er?

De grote wijzer ging steeds rond.

Mag ik nu naar huis? Papa mist me vast.

En Canada dan?

En de meren en het vissen waar we het over hadden?

M'n mama en papa hebben me nodig. Ik moet gaan.

Ik heb je ook nodig, maatje.

Ja, meneer, maar... -Luister eens.

Ik wil je wat vertellen. Je moet goed opletten.

Vijf jaar geleden…. -Forrest, doe dit niet.

Als je dit wilt doen, doe het dan in de rechtszaal. Legaal.

Dat is jouw beslissing.

Maar niet hier.

Niet tegen een kind van vijf.

Weet je niet dat als je...

vijf bent je een anker wilt hebben?

Iets stabiels, waar je je aan vast kunt klampen.

Dat heeft hij nu.

Jongen, ik wil je wat vragen.

Wiens kleine knul ben je?

Van papa en mama.

En wie zijn je papa en mama?

Mr en Mrs Barney Reardon. Ze wonen...

Wat verwacht je? Hij weet niet beter.

Natuurlijk.

Laat hem dat houden, Pete.

Anders zal hij nooit weten wie hij is.

Sean...

pak de zaklamp van die man eens.

Dank je, jongen. -Graag gedaan.

Misschien moet jij dit verslag schrijven.

Het lijken wel een stel aanbevelingen voor Peter J. Forrest.

Ja.

MILITAIRE POLITIE LEGER VS

Dat is geweldig.

Wat? -Dat. Dat vind ik aardig.

Vind'?

Je bent een agent. Je hebt niets te vinden.

Cordon, kun je wat voor me doen?

Zorg dat deze in de garage komt.

Bedankt.

Kom, schiet eens op.