Original subtitles

Η NTV PROFIT παρουσιάζει

Συμπαραγωγή της: NTV PROFIT - Ρωσσία

και της PRODUCTIONS LE PONT ROISSY FILMS - Γαλλία

με τη συνεργασία της

ΡΩΣΣΙΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ και το CANAL +

Παραγωγός: IGOR TOLSTUNOV

Διανομή:

VLADIMIR MASHKOV Toljan

EKATERINA REDNIKOVA Katja

MISHA PHILIPCHUK Sanja σαν παιδί

Στην ταινία του PAVEL CHUKHRAI

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Γεννήθηκα αμέσως μετά τον πόλεμο...

το 1946.

Η μητέρα μου πήγαινε να δει κάτι συγγενείς στο Γιάροσλαβ..

και με γέννησε στην άκρη του δρόμου.

Τον πατέρα μου δεν τον γνώρισα ποτέ.

Γύρισε τραυματίας απ' τον πόλεμο...

και πέθανε έξι μήνες πριν γεννηθώ εγώ.

Αλλά τον σκεπτόμουν...

όλα τα παιδικά μου χρόνια.

Προσπαθούσα να τον φανταστώ.

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Το 1952 ήμουν 6 χρονών.

Η μνήμη μου μπερδεύεται λίγο...

για ό,τι είδα και αντιλήφθηκα τότε μα και αργότερα.

Αλλά ήξερα πως αυτό το τρένο θα το θυμόμουν...

για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.

Πέτα ένα.

- Τι να πετάξω; - Κούπα.

Κούπα... Δεν έχω καμμία.

- Mανούλα! - Τι;

Μπορώ να ανέβω εκεί πάνω;

Δεν επιτρέπεται.

Μα δεν είναι κανένας εκεί πάνω.

Έκανε μια στάση το τρένο , και μάλλον ήρθε κάποιος .

Λοιπόν ποιον παντρεύτηκε η ντάμα;

Tον τζόκερ ή το Ρήγα;

Η ντάμα;

Αρκετά, εγώ την είχα.

Γεια.

Γεια.

Ας παίξουμε λίγο ακόμα.

Χαρτάκι, ε;

Όπως στο σπίτι.

Έλα.

Με ληστέψανε!

- Πού πας χωρίς παπούτσια; - Τι συμβαίνει;

Ληστέψανε μια γυναίκα.

Τι κόσμος!

Μείνε στη θέση σου.

- Θα πάω εγώ, εσύ μείνε εδώ. - Mαμά , σε παρακαλώ!

Λοιπόν, πιτσιρίκο.

Ανέβα εδώ πάνω.

Τι κάνεις; Μην ανησυχείς.

Ρίχνε καμμιά ματιά στα πράγματά μου, εντάξει;

Με συγχωρείτε.

Με συγχωρείτε, να περάσουμε.

Γιατί κλαις;Τώρα είναι πια αργά.

Πάμε να καπνίσουμε;

Τρελλάθηκες!

Πώς σε λένε;

Εμένα;

Katja.

Μπαμπά!

Πού πάτε;

Μάλλον... δεν ξέρω.

Κατεβήκαμε με το θείο Toljan σε κάποια τυχαία πόλη.

Η μητέρα μου είπε ότι στο εξής θα ζούσαμε μαζί του...

και ότι εγώ έπρεπε να τον φωνάζω μπαμπά.

Περιπλανηθήκαμε στην πόλη..

ψάχνοντας να νοικιάσουμε κάποιο δωμάτιο ή κανένα διαμέρισμα.

Έχετε δωμάτια;

Εκεί μένουν ο διαχειριστής με τη γυναίκα του.

Εκεί ένας μηχανικός με την κόρη του.

Εδώ είναι η κουζίνα.

Tο μπάνιο.

Εδώ μένει ένας καλλιτέχνης, κι εκεί εγώ με τον άντρα μου.

Εκεί η Βαρβάρα, δασκάλα του ακκορντεόν.

Εκεί μια μπεκρού, αλλά είναι άκακη.

Tο δωμάτιο δεν είναι δικό μου, είναι της αδελφής μου της ’ννας.

Είναι στο νοσοκομείο τώρα.

Κι εγώ είμαι η θεία Tanja.

Sanjec'ka.

Θεία Tάνια.

Θα σου δώσω την προκαταβολή σε λίγες μέρες.

Έχω τα λεφτά μου και το διαβατήριο στο στρατηγείο.

Ξέρεις πως είναι στο στρατό.

Εντάξει.

Όποτε μπορέσεις.

Είσαι πατέρας και στρατιωτικός.

- Δεν είσαι τίποτα τρελλο-καλλιτέχνης... - Ευχαριστώ.

Μην το συζητάς.

Mανούλα!

Τι συμβαίνει;Ησύχασε.

Δεν είναι τίποτα ,γλυκό μου.

- Τι συμβαίνει Sanja; - Τίποτα.

Θα πάει για ύπνο τώρα.

Τώρα ο μπαμπάς θα δέσει τις καρέκλες μαζί, για να μην πέσεις.

Σε πασπάτευε;

Τι είπες;

Το άκουσα, το ξέρεις;

Στο όνειρό σου θα το έβλεπες.

Εγώ θα κοιμηθώ εδώ!

Ούτε να σου περάσει απ' το μυαλό!

Θα κοιμηθείς εκεί.

Θα μείνω με τη μαμά.

Ανάθεμά με!

Θα κοιμηθώ εγώ εδώ.

Μια κουβέντα να πεις ακόμα και θα σε πετάξω απ' το παράθυρο!

Δε με πιστεύεις;

Λοιπόν;

Μη στενοχωριέσαι.

Βάλε ένα καρφί εκεί πάνω.

Γιατί;

Για να κρεμάσω τη στολή σου.

Εντάξει , θα το καρφώσω μόνη μου.

Και τούτα τι είναι;

Για σένα είναι , τα φώνισα στην αγορά.

Για μένα;

Για σένα , για σένα.

Για μένα;

Είναι για μένα;

Δε μου κάνει.

Σταμάτα.

Σταμάτα, πήγαινε έξω.

Και μην κάνεις θόρυβο, γιατί θα μας διώξουν από 'δω.

Το διαβατήριό σου δεν είναι στο στρατηγείο. Δεν πήγες ποτέ εκεί.

Είμαι σε άδεια. Μου μένουν δυο μέρες ακόμα.

Αν το φέρεις στην κυρία θα καταλάβει πως δεν είμαι η γυναίκα σου.

Και λοιπόν;

Και λοιπόν;Θα μας πετάξει έξω!

Δεν πρόκειται να μας πετάξει έξω.

Εσύ είσαι ο Sasha;

Εμένα με λένε Inessa Pavlovna.

Εσύ είσαι η μπεκρού;

Όχι.

- Εδώ κι ένα μήνα δεν έχω πιει τίποτα. - Sanja! Πήγαινε έξω να παίξεις!

Δε θέλω!

Φαινόταν ότι άρεσα στο κορίτσι.

Νόμιζε πως μου τις έβρεχαν εξαιτίας της.

Στην πραγματικότητα με ξυλοκοπούσαν επειδή ήμουν διαφορετικός.

Δε θέλω να ζήσω εδώ! Με δέρνουν!

Τι συμβαίνει; Θα μας πετάξουν έξω στα σίγουρα.

Μη σκούζεις.

Γιατί δειλιάζεις; Όρμα τους να τους δείξεις.

Τι εννοείς θείε Toljan;

Δεν είμαι θείος σου, είμαι ο πατέρας σου! Βγες έξω να υπερασπιστείς τον εαυτό σου!

Να τον υπερασπιστώ...αλλά πώς;

Χρησιμοποίησε τις γροθιές σου, κλώτσα, δάγκωσε.

Κάνε έτσι και θα σε θυμούνται.

Αν δεν τα καταφέρεις, δεν είσαι πραγματικός άντρας.Κλείσε το νερό τώρα.

Κατερίνα!

Είσαι εκεί; Έλα να δεις τι έκανε ο γιος σου!

Κοίτα χάλια!

Δεν έπρεπε να τους το νοικιάσεις με ένα μικρό παιδί!

Αυτό δεν είναι σφουγγαρόπανο, πετσέτα είναι!

Συγνώμη.

Ειιι, μαλάκα, βγες έξω!

Ακούω!

Ο γιος σου είναι αυτός που χτύπησε τα παιδιά με το στιλιάρι:

Είναι παλαβός!

Να τον μαζέψετε, γαμώτο!

’σε το αυτί του...

ειδάλλως θα κατέβω κάτω...

και θα σου σπάσω τα μούτρα.

Για κατέβα κάτω , αν σου βαστάει!

Τα παιδιά δεν μπορούν ..

να παίξουν στην αυλή πια!

Εντάξει, εντάξει. Δε σηκώνεις αστεία;

Έρχομαι κάτω να σου σπάσω τα μούτρα. Περίμενε και θα δεις.

Πετάει πέτρες!

Μικρέ αρουραίε!

Αν τον ξανακουμπήσεις, θα σου σπάσω τα μούτρα!

Αυτά είναι τα παιδιά που σε δείρανε;

Υπερασπίστηκες τον εαυτό σου καθόλου;

Εσένα σε χτύπησε! Κι εσένα;

Δώστου μια γροθιά.

Είπα χτύπα τον!

Εμπρός!

Ξανά!

Ξαναχτύπα τον!

Στη μύτη, στη μούρη!

Λειώστον!

Εντάξει, φτάνει.

Ηρέμησε τώρα. Πάμε να φύγουμε.

Θα σε τσακίσω στο ξύλο. Πλημμύρισες όλο το σπίτι!

Κάτσε κάτω!

Φέρε μου το ζωστήρα.

Είπα δώστον μου!

Σε συγχωρώ.

Μη στενοχωριέσαι, θα τον δείρω.

Γιατί θέλεις να τον δείρεις;

Καλύτερα να μάθει ακκορντεόν. Δεν παίρνω και πολλά.

Ακκορντεόν! Αυτός είναι μεγάλος μπελάς!

Δε βλάπτει να μάθει να παίζει ακκορντεόν.

Μα ο πατέρας του είναι στρατιωτικός. Tη μια μέρα είμαστε εδώ, την άλλη εκεί.

Εγώ δε θα έπαιρνα ποτέ στρατιωτικό.

Σοβαρά;

Βέβαια, δεν έχει παντρευτεί ποτέ της!

Δες την!

Σφίχτο.

Πιο δυνατά.

Κατάλαβες;

Κι αυτό εδώ;

Είναι για να φοβίζει τον κόσμο.

Αν σε φοβούνται, σε σέβονται και σε ακούνε.

- Κι αν δε σε ακούνε; - Τους ρίχνεις μπουνιές.

Κι αν είναι πιο δυνατοί από σένα;

Όποιος και να'ναι, πρέπει να πεις στον εαυτό σου:

“Είμαι έτοιμος να σκοτώσω για τούτο το τσιγάρο,

γι' αυτό το παγωτό."

Οι άλλοι το καταλαβαίνουν αυτό και σου δίνουν τα πάντα, κατάλαβες;

Αυτός είναι ο Στάλιν;

Γιατί;

Είναι ο πατέρας μου.

Ναι.

Αλήθεια;

Βέβαια.

Κι αυτός... το ξέρει;

Βέβαια.

Αλλά είναι μυστικό.

Μην το πεις πουθενά, κατάλαβες;

- Ναι. - Είναι μυστικό, πιτσιρίκο.

Ελπίζω να'ναι εντάξει...

Δες πως χτυπάει η καρδιά μου.

Εσύ;Είσαι χαρούμενος τώρα;

Πήγαινε στους γείτονες να ζητήσεις συγνώμη, για να μη μας πετάξουν έξω.

’ντε!

Πήγαινε, Sanja.

Έχετε παιδιά;

Είχαμε.

Όλοι είχαμε παιδιά κάποτε:

Ο Solomonich, η lnessa, εμείς.

Και πού πήγαν; Πέθαναν στον πόλεμο;

Ναι.

Κοίτα, τρύπησε η σόλα.

Είναι παλιά τα παπούτσια.

Όχι σαν του πατέρα σου...

δερμάτινα, ολοκαίνουργια.

Δεν είναι πατέρας μου.

- Και τότε ποιος είναι; - Ο θείος Τρεχαγύρευε!

Sanja, πού είσαι; Έλα σπίτι!

Είσαι ηλίθια!

Τουλάχιστον θα μπορούσες να κοιτάξεις το διαβατήριό του.

Και τι θα γινόταν;

Τέλοσπάντων, στρατιωτικός είναι, μπορούμε να ρωτήσουμε στο στρατηγείο.

Καλημέρα σας, αγαπητές μου κυρίες.

Παρακαλώ, σερβιριστείτε.

Θεία Tania, πάρε ένα.

- Τι χλιδή! Σε τι οφείλεται.... - Να το γιορτάσουμε.

Και πώς θα το γιορτάσουμε;

Ο καθένας μόνος του.

Καλύτερα να το γιορτάσουμε μαζί!

Θα αναλάβω εγώ την ευθύνη να το οργανώσω.

- Κι εσύ μην γκρινιάζεις, θεία Tάνια. - Εγώ θα φέρω το ψωμί μας της ημέρας!

Όχι, όχι.

- Όχι σ'αυτήν. - Με τίποτα.

Σύντροφοι...

σαν στρατιωτικός ταξιδεύω πολύ και συναντάω λογής-λογής ανθρώπους.

Αλλά δεν έχω συναντήσει ποτέ μου ανθρώπους...

τόσο ευγενικούς και φιλικούς σαν κι εσάς.

Για το λόγο αυτό...

δεχτείτε σαν δείγμα της ευγνωμοσύνης μου...

εισιτήρια για το τσίρκο!

Για το Σάββατο! Θα πάμε μαζί.

Είσαι τρελός που ξόδεψες τόσα λεφτά!

Πραγματικά, μας συγκινείς. Θα χαρούμε πολύ να πάμε.

Ειδικά το Σάββατο!

Στην υγειά σας.

Μα τι καθόμαστε; Εσείς κύριοι, πάρτε μας να χορέψουμε.

Μου επιτρέπετε;

-Εγώ δεν μπορώ να έρθω στο τσίρκο. -Γιατί;

Έχω ένα θεατρικό το Σάββατο.

Και λοιπόν;

Μερικοί άνθρωποι χώνουν τη μύτη τους στις δουλειές των άλλων.

David Solomonich, κάνε μια πρόποση.

Θέλω να πιω στην υγειά .....

του ανθρώπου που μας χάρισε αυτή τη μέρα...

και όχι μόνο.

Στον καλό, το σοφό...

τον άριστο των ανδρών.

Στο σύντροφο Στάλιν.

Πίνω κι εγώ στην υγειά του.

Τι είναι αυτό το πράγμα;

Νερό!

Σε ξέρω πολύ καλά. Σε έχω ζήσει χρόνια τώρα!

Ξέρεις τι νομίζω;

Όταν μεγαλώσεις , θα με παντρευτείς.

Ωραία,ε!

Η Όλγα τι ώρα γυρνάει συνήθως στο σπίτι;

Εξαρτάται.

Κατάλαβα.

Saniec'ka, πρέπει να βγω έξω για λίγο.

Μην πας, σε παρακαλώ, μη φεύγεις.

Μέχρι το μπάνιο πάω και επιστρέφω.

Μου υποσχέθηκες πως θα επιστρέφαμε.

- Εγώ δεν έρχομαι! - Ηρέμησε!

Είσαι ψεύτρα!

Sasha, ίσως πρέπει να φύγουμε.

- Τώρα; Και ο θείος Toljan; - Δεν ξέρω.

Όχι... κάτσε εδώ....γυρνάω αμέσως.

- Γιατί ήρθες εδώ; - Να πάρω τα πράγματά μου.

Να πάρω τα πράγματά μου.

’ντε λοιπόν, πάρε τα πράγματά σου.

Το ήξερες, έτσι;

Μα τι κάνεις;

Μα τι..

Τι ψάχνεις;

Τι κάνεις; Δεν καταλαβαίνω!

- Πού είναι η Όλγα σου; - Ποια Όλγα μου τσαμπουνάς;

Φέρε το παιδί , ειδάλλως θα χάσουμε το τρένο.

- Τελικά δεν είσαι στρατιωτικός. - Βεβαίως, είμαι.

Μου χώσανε το βαθμό στον κώλο και δε μου δώσανε ούτε έναν τίτλο!

Κι εγώ νόμιζα ότι τώρα...

θα ζούσαμε μαζί.

Σ'αγαπώ.

Κι εσύ...

- Το έκανα και για το παιδί..... - Μου τα λες αργότερα!

Πάμε να φύγουμε.

- Μην παίρνεις τίποτα, πάμε. - Τι; Κοίτα χάλια!

Σε ικετεύω!

Σ'αγαπώ. Έχουμε ένα παιδί 10 χρονών...

’ντε, θα χάσουμε το τρένο.

Γιατί να'μαι τόσο άτυχη;

Πάμε, το τρένο φεύγει.

Σκέψου τα αυτά αργότερα. Τώρα πάμε.

Όχι!

Tότε άσε μου μια διεύθυνση.

Μπορεί να σου γράψω απ'τη φυλακή.

Ξέρεις...

Δεν έχω διεύθυνση.

’ντε, πιτσιρίκο.

Εντάξει αρχηγέ, όλα σε τάξη.

- Το κοίταξες; - Όλα εντάξει.

- Mανούλα. - Κάτσε ήσυχος.

Mανούλα , κοίτα!

Είναι δικό μου!

Δώστο μου, δώστο μου, είπα!

Μη μιλάτε.

’στους.

Αν ρωτήσουν, αυτά τα πράγματα δεν είναι δικά μας.

Θέλετε τσάι;

Όλα καλά, Katiusha! Και τώρα ας το διασκεδάσουμε!

Ω, καλή μου

πόσο σ'αγαπώ

’κου το τραγούδι της αγάπης μου

Εσύ είσαι η ευτυχία μου

Ω, καλή μου

Πόσο σ'αγαπώ..

Σε μισώ!

Πάρτο.

Ποτέ μου.

Πάρτο και αύριο πας στην αγορά και το πουλάς.

Εγώ;

Ορίστε!

Και έτσι είδα για πρώτη φορά τη Μαύρη Θάλασσα.

Καλημέρα, σύντροφοι.

Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ;

Εκεί κάτω είναι η γυναίκα μου κι ο γιος μου.

Σύντροφε Λοχαγέ!

- Σύντροφε Λοχαγέ! - Εμπρός, πάμε...

Βάλτε τις τσάντες στα αριστερά! Βιαστείτε!

Καλύτερα να μην επέστρεφες.

Ψεύτρα!

"Κυπαρίσσι."

- Τι; - Κολώνια κυπαρίσσι.

- Θέλουμε να νοικιάσουμε ένα δωμάτιο. - Δεν κάνουμε φασαρία.

Ο άντρας μου είναι στρατιωτικός και ο γιος μου δεν είναι άτακτος.

Ναι, το κατλαβαίνω, αλλά...

δε νοικιάζουμε.

Κρίμα.

Αλλά υπάρχει ένα διαμέρισμα με κοινόχρηστους χώρους στο υπόγειο.

Νομίζω ότι νοικιάζουν εκεί.

Katja.

Κοιμάσαι;

Όχι.

Τι συμβαίνει;

Τι έπαθε;

Φέρε της λίγο νερό.

- Στοπ! Εσύ ο καινούριος! - Ναι!

Πες γεια...

- Δε χαιρετάς;Πώς λέγεσαι; - Θα σε σκοτώσω, ανάθεμά σε!

Εσύ είσαι του λοχαγού;

Ναι.

- Δε λες γεια; - Γεια.

Τι έχεις , Katia;

Φοβάμαι, Toljan.

Τι θα το κάνω αυτό;

Πιες το και πήγαινε έξω να ελέγξεις τα πράγματα.

Ρίξε μια καλή ματιά και πες μου.

Σταμάτα να του δίνεις μαθήματα! Θέλεις να γίνει σαν κι εσένα;

Και τι το κακό έχει αυτό;

Sanja, θέλεις να γίνεις στρατιωτικός;

Ναι.

Ωραία.Τώρα πήγαινε έξω!

Υποσχέθηκες ότι θα ήταν η τελευταία φορά...

και μετά θα ζούσαμε μια κανονική ζωή!

Εσύ ήσουν αυτός που είπες πως θα μου έγραφες απ' τη φυλακή!

Αν συνεχίσω έτσι θα καταντήσω σαν εσένα.

Κι εγώ σε ποιον θα στέλνω καρτ-ποστάλ; Στο γιο μου στο ορφανοτροφείο;

Μην τσιρίζεις!

Δεν έβγαλα και τίποτα λεφτά στο μεταξύ.

Βρίσκω πάντα φτωχόσπιτα. Μια καλή μπάζα και μετά σταματάω.

Γαμώ την τύχη μου!

Παράτα τις μπούρδες! Έχω ένα παιδί να μεγαλώσω!

- Ορίστε, θείε Toljan! - Σου είπα να με φωνάζεις μπαμπά!

Πέστο! Μπαμπά!

Κόφτο!

Θα σε σκοτώσω!

’ντε, κάντο.

Τους ξέρεις τους κανόνες του παιχνιδιού;

’μα τραβήξεις μαχαίρι, πρέπει να το χρησιμοποιήσεις.

’ντε, λοιπόν.

Ειδάλλως θα σε χτυπήσω εγώ.

Παράτα με!

Sanja, είσαι εκεί μέσα;

Μείνε εκεί, καλύτερα για σένα!

Πολίτες!

Έχετε ακκορντεόν; Η ψυχή μου τραβάει μουσική.

Έχετε ακκορντεόν;

Ωραία ιδέα να βάλεις το κρεβάτι ανάμεσα στα τραπέζια!

Θα εκδικηθείς για μένα, γιε μου;

Μπαμπά!

’ντε, σύντροφε, παίξε.

Η νύχτα περνάει γρήγορα.

Τουλάχιστον πες μας τι γιορτάζουμε.

Αλήθεια, Anatolij, για πες μας , σε παρακαλώ.

Είναι τα γενέθλιά μου.

Πολίτες...

Θέλω να σας πω τούτο:

Σας συμπάθησα εξ αρχής σαν οικογένεια.

- Και γι'αυτό το λόγο... - Δε θα πάμε στο τσίρκο.

Και γι'αυτό το λόγο..

Θέλω να πιω μαζί σας στην υγειά του συντρόφου Στάλιν.

Γεια.

- Τι έπαθε το χέρι σου; - Τίποτα, το χτύπησα.

Μα εσύ είσαι πληγωμένος.

Χρειαζόμαστε λίγο ιώδιο.

Έχω στο σπίτι.

Έλα!

Πέρασε.

Ο άντρας μου...

είναι πολύ σπουδαίος γιατρός.

Κάνει συνεχώς εγχειρήσεις, 24 ώρες το 24ωρο.

Είναι συνεχώς στη δουλειά.

Έτσι εγώ έχω πολύ ελεύθερο χρόνο.

Δώσε μου το χέρι σου.

Θα το καθαρίσουμε.

Πονάει;

Τσούζει;

Πρέπει να το απολυμάνουμε, ειδάλλως θα πάθεις τέτανο.

- Τι είναι αυτό; -Ποιο;

Ο τέτανος.

Ο τέτανος είναι...

Ακριβώς δεν ξέρω.

Είναι κάτι...

το επικίνδυνο.

- Ποιος είναι; - Ειδοποίησε το στρατιωτικό!

- Δεν είναι εδώ. -Ειδοποίησέ τον!

Καταλαβαίνεις ρώσσικα ή όχι;

Πες του ότι ο γιος του σκαρφάλωσε στη σκάλα κινδύνου...

και δεν μπορεί να κατέβει.

Αν δεν έρθει αμέσως, θα φωνάξουμε τη μάνα του, το καταλαβαίνεις;

Νάτος!

- Όχι! - Μην ανησυχείς, θα προσέχω.

Νάτος!

Λοιπόν, πιτσιρίκο, τι θα γίνει;

Να σε αφήσω εδώ;

Θέλεις συνοδό!

Κοίτα, κοίτα!

Περίμενε , πιτσιρίκο.

"Κυπαρίσσι"...

Η μάνα σου θα μας δείξει τα “Κυπαρίσσια".

Τι κάνετε; Τι κάνετε εκεί;

Πάμε στα λουτρά.

Πάρε λίγο άχυρο να καθαριστείς.

Έτσι, όπως κάνω εγώ.

Μην ανησυχείς, πιτσιρίκο.

Αν φανείς γενναίος, θα μεγαλώσουν και τα δικά σου.

Θα σου ρίξω νερό.

Κατούρησες τα παντελόνια σου. Μη σε νοιάζει γι'αυτό.

Σε όλους συμβαίνει.

Κάποτε...

Για τρεις μέρες κατουρούσα αίμα.

Αίμα;

Πέντε...

με κλωτσούσαν με τις μπότες τους, στα νεφρά.

- Ποιος; - Πάει τώρα, έγινε.

Με χτύπησαν εδώ κι εδώ.

Μου σπάσανε τα παίδια, αλλά δεν έβγαλα άχνα.

Δε μίλησα καθόλου.

Έμεινα τρεις μέρες μέσα στα αίματα, σαν το γουρούνι.

Αυτό μόνο να θυμάσαι, πιτσιρίκο.

Μπορεί να κατουρηθείς πάνω σου 100 φορές, μετά όμως πρέπει να νικήσεις.

Κατάλαβες;Μπράβο το αγόρι μου!

’λλη;

Πήγαινε φέρε άλλη μια μπύρα. ’ντε, βιάσου.

Φίλοι μου, σήμερα είναι η τυχερή μου μέρα!

Θέλεις ψωμί με αλάτι; Η σειρά σου!

Ορίστε, έχω άλλο ένα δεκάρι και τον άσσο μπαστούνι!

Για ....μια στιγμή! Έχω κι εγώ έναν άσσο μπαστούνι!

’θλιε!

Γίνεται καυγάς εκεί μέσα.

- Τα χαρτιά σου, σύντροφε λοχαγέ. - Θέλεις και χαρτιά!

- Τα χαρτιά σου. - Τι είναι αυτά που λέτε, μάγκες;

- Τα χαρτιά σου, είπα. - Ορίστε, δες τα.

Με έβρασαν ζωντανό στα καζάνια, σάπισα μεσ'τα σκατά...

πολέμησα στην πρώτη γραμμή, και τώρα μου ζητάς και τα χαρτιά μου;

Κόφτο!

-Τα δικά σου χαρτιά, σκατιάρη; -Ορίστε!

Στα δείχνω τώρα!Ορίστε!

’ει στο διάολο!Χάνουμε την ώρα μας.

Αυτό είναι, μπράβο τα καλά παιδιά, άντε.

Να κουβαλάς πάντα αλάτι μαζί σου. Θα σου χρησιμεύσει.

Δώσε μου το χέρι σου.

Αυτή είναι η γειτόνισσα η Rosa Livovna.

Κάθισε.

Εντάξει.Εντάξει!

Πάμε.

Πού;

-Ανέβα, Sanja. Θα σε ακολουθήσω. -Γιατί;

Πρέπει να ανοίξεις την πόρτα.

- Τι κάνουμε;Κλέβουμε; - Τι; Είμαι σε αποστολή.

- Τι είδους αποστολή - Μυστική αποστολή.’ντε προχώρα.

Sanja! Τα'κανες πάνω σου;

Τίποτα κοριτσάκι είσαι; Θέλεις δοχείο;

Δεν είμαι κοριτσάκι.

Βιάσου.

Δεν έχουμε χρόνο, πιτσιρίκο.

Μη φοβάσαι, γιατί θα πέσουμε.

Εγώ δεν ανεβαίνω.

Κάνουμε σαν κλέφτες.

- Θα μας βάλουν φυλακή! - Τι συμβαίνει;

Είσαι άυπνος ή έχεις βαρυστομαχιά, πιτσιρίκο;Τι κλέφτες λες;

- Ξέρεις ποιον πολεμάει ο πατέρας μου; - Ποιος πατέρας; Ο Στάλιν;

Πολεμάει τους εχθρούς.

Κατάλαβες;

Εκεί πάνω μένει ένας εχθρός.

Κανένας κατάσκοπος;

Είμαι σε αποστολή , κι εσύ καταστρέφεις τα πάντα.Είσαι τίποτα χαφιές;

Δεν είμαι χαφιές, το ορκίζομαι!

Tότε, απόδειξέ το!

Απόδειξε ότι είσαι ένας πραγματικός Σοβιετικός!

Μα θέλω να κατουρήσω.

Κράτα το! Θα κάνεις αν φανείς γενναίος.

Το πόμολο.

Κούνα το!

Πιο δυνατά!

Πρέπει να το κάνεις, ειδάλλως δε θα μπορώ να σε βγάλω έξω!

Σπρώξε!

Δεν έχεις δύναμη μέσα σου, ρε πιτσιρίκο!

Σπρώξε, γιατί θα σε πυροβολήσουν!

Δεν μπορώ!

Σπρώξε, είπα.

Σπρώξε!

Πάω να δω που είναι.

Πολίτισσα, δε βλέπω.

Κάθισε κάτω.

- Ευχαριστώ που μου τον πρόσεξες. - Μην το συζητάς.

Πού είναι ο γιος μου;

Τον πήρε μαζί ο πατέρας του.

Είπε να πας κατευθείαν στο σταθμό και να τον περιμένεις εκεί.

Ευχαριστώ.

Τι κάνετε εκεί πάνω;

Τι σε νοιάζει εσένα, Savel’evna;

Κάποιος πρέπει να μπουκάρισε απ'το παράθυρο του γιατρού.

- Έλα τώρα. - Είμαι σίγουρη γι'αυτό!

Κάλεσε την αστυνομία να ρίξει μια ματιά.

Έτσι λες;

Tα παράθυρα είναι σκοτεινά. Δεν είναι κανένας σπίτι.

Savel’evna, όλοι κοιμούνται.

Συνεχώς φαντάζεσαι τα ίδια πράγματα.

Παντού βλέπεις κλέφτες και ληστές.

Να το προσέξεις αυτό.

Είναι ανοιχτά εδώ.

Καλώ την αστυνομία να το αναλάβει.

Αυτή είναι;Μπες μέσα!

-Βιάσου, πάμε! -Πού είναι ο Sanja;

Έλα , πάμε!

Αυτή τη φορά ήταν μεγάλη αποτυχία.

Γιατί πήρες το παιδί μαζί σου;

Έτσι έπρεπε.

Δεν ήξερα πως να μπω στης κυρίας.

Πάμε στο σταθμό Molotovka .

Κανείς δε θα μας βρει εκεί. Θα πάρουμε το τρένο.

Θα σε εγκαταλείψω, Toljan.

Αυτή τη φορά θα φύγω πραγματικά.

Πού θα πας;

Στο Ιβάνοβο, άκουσα ότι ζητούν εργάτες εκεί πέρα.

Tότε να πας.

Εκεί μπορεί να βρεις και κανέναν καλύτερο.

Mπορεί...

Αλλά δε θα τον αγαπήσω, όπως αγάπησα εσένα.

Ορίστε το εισιτήριο. Μία θέση , για μένα και το παιδί.

Θέση 15.

Αρκετά, πήγαινε.

Mπορεί να υπάρχει στέγη και τροφή στο Ιβάνοβο.

- Tο παιδί θα πάει σχολείο.Αν κι εσύ.... - Katja, μην αρχίζεις πάλι.

Μου αρέσει η ζωή που κάνω, δεν ψάχνω για άλλου είδους ζωή

Πάρε αυτά να τα έχεις για το ξεκίνημα.

Αγόρασες κι αυτά για μένα στην αγορά;

Λοιπόν, πιτσιρίκο.

Θέλεις να με παρατήσεις κι εσύ;

Έχω το όπλο σου στη βαλίτσα μου.

Kράτα το , δεν το χρειάζομαι. Θα είναι και δικαιολογία να σε ξαναδώ.

’ντε!

Πηγαίνετε.

- Sanja! - Πού πας;

- Sanja! - Πού πας;

Ακίνητος!

Ακίνητος , ειδάλλως πυροβολώ!

Ρίξτου, την κοπανάει!

Σταμάτα!

- Τι σου έκανε; - Μου έριξε αλάτι!

Η βαλίτσα!

- Και τότε γιατί την κοπάνησε; - Έτρεξε πίσω από το μικρό.

- Και τότε γιατί την κοπάνησε; - Έτρεξε πίσω από το μικρό.

Νόμισε πως κάτι έπαθε ο μικρός.

Θέλησαν να ελέγξουν τα χαρτιά του και έριξε αλάτι στο λοχία!

Δεν το έκανε με κακή πρόθεση. Τραυματίστηκε στο πόλεμο.

Αν είναι τυχερός, θα ζήσει πολλά χρόνια!

Του χτυπήσαμε το κεφάλι δυο φορές!

Δείξε λίγο έλεος!

Πώς να φύγει ένα παιδί χωρίς τον πατέρα του;

Δεν πολυσυγκινούμαι από κλαψουρίσματα και παιδάκια.

Κι ο λοχίας έχει δύο παιδιά.

Τι θα γίνει αν τυφλωθεί;

Ίσως να βοηθούσαμε την οικογένειά του.

Έχω ένα δαχτυλίδι και κάτι σκουλαρίκια. Θα τον αφήσετε ελεύθερο;

Δεν ξέρω.

Θα πάω να δω, μετά τη βάρδιά μου...

το λοχία στο νοσοκομείο.

Θα το προσπαθήσω. Θα επιστρέψω...

- ’ντε! - Βιάσου!

Δε θα περιμένω όλη τη νύχτα.

- Δώστα μου εμένα. - Τι;

Πού είναι; Τα έδωσε σε σένα!

Πού είναι;

- Εδώ; - Δε θυμάμαι!

Ψάξτα, Sanja! Για όνομα του Θεού,στο ζητάω χάρη!

Θα τα βρούμε , στα σίγουρα!Πρέπει! Πού μπορεί να πήγαν;

Έφυγε.

Μια στιγμή, πολίτισσα.

Δεν καταλαβαίνω.

Πας να με λαδώσεις;

Εμένα:Να με λαδώσεις;

Θα σε στείλω στη Σιβηρία...

να κόβεις δέντρα.

Κοίτα τι πάει να κάνει!

Πουτάνα!

Ξεκουμπίσου από'δω!

Ξεκουμπίσου πριν αλλάξω γνώμη.

Τουλάχιστον άσε με να δω τον άντρα μου.

Tον μετέφεραν στην πόλη, στο Molotovskoe.

Ψάχτον εκεί.

Μάταια προσπάθησαν.

Δεν μπόρεσαν να βρουν τους διαρρήκτες του διαμερίσματος...

αλλά του έριξαν 7 χρόνια.

Περιμέναμε μπροστά στη φυλακή...

να τον δούμε λίγο πριν το μεγάλο αποχωρισμό.

Η μητέρα μου δεν ήξερε αν ήταν για τελευταία της φορά.

- Ξέρεις πότε θα βγουν; - Δεν ξέρω.

- Πότε τους βγάζουν; - Ποιος διάολος ξέρει;

Δε μας λένε!

Γιε μου, γιε μου..

Αν δεν είχες τρέξει..

θα ήταν μαζί μας τώρα.

Πίσω όλοι!

Όποιος κουνηθεί, πυροβολώ!

Mαμά, τι σημαίνει αυτό;

Νούμερο 1! Kάτω το κεφάλι!

Nούμερο 2! Κάτω το κεφάλι!

Vanja! Vanja!

Εδώ είμαι!

Pasha!

Serozha! Η Nina γέννησε!

Και τι έκανε;

Κορίτσι!

Πίσω!

Micola!

Ο πατέρας σου πέθανε!

Kάτω το κεφάλι!

Toljan!

Sanja!

Μπαμπά! Μη μας αφήνεις!

Μπαμπά!

Μη μας αφήσεις μόνους μας!

Από εκείνη την ημέρα και μετά...

δεν ξανάδα τη φωτογραφία του στρατιώτη πατέρα μου..

του πραγματικού πατέρα μου.

Ίσως γιατί εκείνη την ημέρα...

Τον πρόδωσα.

Έλα μαζί μου.

Αγοράκι μου.

Mαμά, τι έχεις;

- Έφαγες; - Έφαγα.

Τι έφαγες;

Ο μάγειρας μου έδωσε λίγη πατάτα και χοιρομέρι.

Πες του να σου δώσει και το δικό μου.

Mαμά , τι λες;

Πονάς;

Τι είδους εγχείρηση είναι αυτή;

Συζητάνε για κάποια εγχείρηση, αλλά εγω δεν καταλαβαίνω.

Γυναικείες υποθέσεις.

Τι έχεις;

Tίποτα το ιδιαίτερο.

Να γίνεις γρήγορα καλά. Βαρέθηκα τον εαυτό μου.

Θα γίνω γρήγορα καλά.

Mαμά, πες μου το τραγουδάκι μας.

Δεν μπορώ τώρα, είμαι κουρασμένη.

Ήταν το "Tρεις μάρτυρες".

Η μητέρα μου πέθανε από περιτονίτιδα...

μετά από μία ατζαμίδικη έκτρωση.

’κουσα κάποια πράγματα που έλεγαν οι γιατροί...

αλλά για λεπτομέρειες δε θυμάμαι τίποτα...

εξάλλου δεν είχε πια και καμμία σημασία.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, δεν είχα κανέναν άλλο στον κόσμο...

τόσο κοντινό, όσο ο Toljan.

Το ρολόι της μάνας μου και το όπλο...

ήταν τα μοναδικά πράγματα που απέμειναν από εκείνη την περίοδο της ζωής μου.

Ευτυχώς μπόρεσα να κρύψω το όπλο.

Το έκρυβα συχνά, αργότερα..

στο ορφανοτροφείο.

Ζούσα για χρόνια με το όνειρο ότι ο Toljan ήταν ελεύθερος...

και θα με έπαιρνε μαζί του μακριά.

Chigariov, ίσιωσε την πλάτη σου!

Πιάστε το βαγονέττο.Πάμε!

Πιο γρήγορα, άντε!

Πάμε!

Κωλόπαιδα! Ηλίθιοι!

Τι κάνεις, μικρέ; Πουλάς το τιμόνι του ποδηλάτου;

Πιτσιρίκο.

Ψάχνεις κάποιον;

Εσένα.

Εμένα;

Τι συμβαίνει;

Είμαι ο Sanja.

Και λοιπόν;

Είμαι ο γιος της Katja. Τη θυμάσαι την Katja;

Ποια Katja;

Στο τρένο, με το αγοράκι.

Για μια στιγμή. Katja την έλεγαν;

Κι εσύ... τότε θα είσαι...

Θα είσαι...

Ο Sanja.

- Σωστά, ο Sanja! - Toljan!

Είσαι απίστευτος!

Είχες ένα παιδί με την Katia και ούτε που το θυμάσαι!

Σκάσε, τώρα!

Λοιπόν...

πιτσιρίκο...

τι θέλεις;

- Θέλεις λεφτά; - Για ποιον;Με τα δικά μου πίνεις!

-Ποια είναι αυτή η Katia; - Δεν καταλαβαίνεις για τι σου μιλάω;

Katja!

Παραδέξου το, γέρικο σκυλί!

Katja, λέει...

Τη γνώρισα κατά τύχη..

στο τρένο, αυτό είναι όλο.

Πες της ότι δεν είμαι ο πατέρας σου, πιτσιρίκο!

Να της το πεις εσύ!

Κοίτα, κοίτα.

Είναι ζηλιάρα.

Την ερωτεύτηκα τρελλά... σαν σκολιαρόπαιδο.

Πήγαινε στην αναθεματισμένη Katja σου και πάρε και τους φίλους σου μαζί!

Ωραία χρόνια..

Πες στη μάνα σου πως της στέλνω τους χαιρετισμούς μου.

Πες της"Από τον Toljan".

Θα θυμηθεί.

Και τώρα , πήγαινε.

Κι έτσι λοιπόν έφυγα, ολομόναχος στον κόσμο.

Δεν ένιωθα τίποτα.

Είχα μόνο την αίσθηση ότι πρόδωσε εμένα και τη μάνα μου..

και εγώ έπρεπε να τον σκοτώσω.

Δεν ήθελα πια να είμαι σαν κι αυτόν.

Δε θα μου έκανε τη ζωή πιο εύκολη.

Κι έτσι αποφάσισα να ξεκινήσω μια νέα ζωή...

και να μην τον σκέπτομαι πια.

Δεν υπήρχε για μένα.

Δεν υπήρξε ποτέ. Δεν υπήρξε ούτε στα όνειρά μου.

Δεν υπήρξε τίποτα.

Τίποτα...τίποτα...τίποτα.

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Μπαμπά! Μη μας αφήνεις !

Μπαμπά! Μετάφραση-Απόδοση(Από αγγλικά): zamandy-P.Faliro-Athens.

Σενάριο και Σκηνοθεσία: PAVEL CHUKHRAI

Διεύθυνση φωτιγραφίας: VLADIMIR KLIMOV

Σχεδιασμός παραγωγής: VICTOR PETROV

Μουσική σύνθεση: VLADIMIR DASHKEVICH

Ήχος: YULIA EGOROVA

Μακιγιάζ: NINA KOLODKINA

Κοστούμια: NATALIA MONEVA

και NATALIA ALEKSANDROVA

Τίτλοι: MARINA DOBHYANSKAYA

και NATALIA KUCHERENKO

Συντονισμός: ANNA KAGARLIZKAYA

Βοηθοί σκηνοθέτη: OLGA KALIMOVA

και TATIANA SAULKINA

Κάμερα: VIACESLAV CHIBRIKOV

Διεύθυνση παραγωγής: VALENTINA SAITSEVA

και OLGA RUMIANSEVA

Υπεύθυνος παραγωγής: SERGEY KOZLOV

Παραγωγή: IGOR TOLSTUNOV

Διεθνής διανομή: ROISSY FILMS - France

Μετάφραση-Απόδοση(Από αγγλικά): zamandy-P.Faliro-Athens.