Original subtitles

[เสียงถ่ายรูป]

[เสียงถ่ายรูป]

[เสียงถ่ายรูป]

- ใคร - ขอโทษครับ

เด็กใหม่นี่เอง

ผมชื่อต้นนะ

คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับว่า...

ถ้ารู้ตัวว่ามาใหม่ กรุณาอย่าเกะกะ

แล้วก็อย่าชักช้าด้วย

ทำคนอื่นเสียเวลาเข้าใจหรือเปล่า

[เสียงกริ่ง]

นี่ ไปเข้าแถวก่อนเถอะ เดี๋ยวจะสาย

แต่ผมยังไม่ได้กินอะไรเลยนะครับ

ยอมหิวดีกว่าไปเข้าแถวสาย

เชื่อป้าเดือนเถอะ

พร้อมนะครับ ทุกคนครับ

ในเทอมนี้

มีนักเรียนเข้าใหม่หลายคน

ผอ.จึงอยากให้นักเรียนใหม่ทุกคน

รักษากฎและระเบียบของที่นี่อย่างเคร่งครัด

นี่ หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ

เรื่องการแต่งกาย

จะต้องให้ฉันพูด จนปากฉีกไปถึงใบหูเลยหรือไง

ผอ. หมายถึงผมหรือครับ

ถ้าหมายถึงคนอื่น

ฉันจะมายืนต่อหน้าเธอหรือ

ผมแต่งกายไม่สุภาพหรือครับ

สุภาพไหมล่ะ

ใส่รองเท้าคนละสีน่ะ

[หัวเราะ]

นี่ ทุกคนเงียบ

[หัวเราะ]

นายโบ้เงียบ

ก็ตาผมมองไม่เห็นนี่ครับ

ถึงเธอจะมองไม่เห็น

แต่คนอื่นเขามองเห็นเธอนี่

ถ้าเธอแต่งตัวดี

คนอื่นเขาก็จะไม่ดูถูกเธอ

แต่ในทางตรงกันข้าม

ถึงเธอจะมีความสามารถแค่ไหน

ถ้าเธอแต่งตัวแบบที่เธอแต่งวันนี้

เธอก็เป็นได้แค่ตัวตลก

ในสายตาของคนอื่นเท่านั้นแหละ

ครูชัย ช่วยดูแลเด็กใหม่ด้วย

พรุ่งนี้อย่าให้ฉันเห็นแบบนี้อีก

ครับ ผอ.

- โอ้โฮ - ขอโทษครับ

เดี๋ยว

แกอีกแล้วใช่ไหมไอ้เด็กใหม่

ซุ่มซ่ามประจำเลยนะ

ไปไหนก็ไปเลย

รอแป๊บ

จัดเลย

[หัวเราะ]

เฮ่ย ๆ ไอ้เด็กใหม่ ช้อนเขามีไว้กินข้าว

มันเอามาเคาะโต๊ะเล่นเฉยเลย

[หัวเราะ]

สะใจเว้ย

มันนอยด์พี่

ขี้น้อยใจ

สุดยอด สุดยอด

เมื่อพวกเธอถือไม้เท้าขาว

ทันทีที่มีผู้พบเห็น

ก็จะทราบได้เลย

ว่าพวกเธอมีความบกพร่องทางการมองเห็น

ไม้เท้าขาวที่ ผอ. แจกไปให้ในวันนี้

เป็นไม้เท้าที่ใช้ในการฝึก

ยังไม่ได้วัดไซซ์ของพวกเธอ

ไม้เท้าขาวที่ดี

จะต้องมีความสูง

ระดับลิ้นปี่ของผู้ใช้

อันนี้นี่สูงไป

ส่วนอันนี้เตี้ยไป

อันนี้กำลังดี ใช้ได้

อันนี้ก็ใช้ได้

[เสียงหกล้ม]

นี่

ฉันเก็บได้

คุณเป็นใคร

ฉันชื่อฟ้า

เป็นบรรณารักษ์ แล้วก็คอยดูแลสิ่งตีพิมพ์ของที่นี่

ผมยอมเดินชนกำแพงหัวแตก

ดีกว่าต้องใช้ไม้เท้านี่

แค่นี้ก็ท้อแล้วหรือ

ผมไม่ชอบใช้ไม้เท้า

ฉันก็รู้สึกแบบนี้แหละ

ตอนนั่งรถเข็นครั้งแรก

คุณไม่รู้หรอก

ว่าชีวิตผมผ่านอะไรมาบ้าง

แล้วชีวิตของนายผ่านอะไรมาบ้างล่ะ

คุณล้อเลียนผมหรือ

ก็นายมันนึกถึงแต่ตัวเอง

เอาตัวเองเป็นหลัก

เคยสนใจความรู้สึกคนอื่นบ้างไหม

อะไรของคุณนี่

นี่คุณตัดสินผม

จากการคุยไม่กี่ประโยคนี่นะ

มันไม่สำคัญหรอก ว่าฉันตัดสินนายจากอะไร

แต่นายเป็นอย่างที่ฉันพูดหรือเปล่า

เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า

ผมคุ้นเสียงคุณจัง

ก็... เจอกันวันแรกที่นายเข้ามาที่นี่ไง

ฉันไปละ

เดี๋ยวสิ

คุณมาเพื่อจะพูดกับผมแค่นี้นี่นะ

ฉันควรพูดมากกว่านี้อย่างนั้นหรือ

ก็พูดปลอบใจผมไง

เธอต้องสู้นะ

อย่าท้อนะ

คุณต้องลุกขึ้นสู้อีกครั้งนะ

อะไรพวกนี้

นี่ โลกนี้ไม่มีใครสั่งให้ใครลุกขึ้นสู้ได้หรอก

ถ้าคน ๆ นั้นไม่ลุกขึ้นเอง

ถ้าอยากได้ไม้เท้า

ก็ตามไปเอาที่ห้องสมุดแล้วกัน

เด็ก ๆ คะ วันนี้ครูชัยติดประชุม

ครูฟ้ามาสอนแทนนะ

สวัสดีครับ

สวัสดีค่ะ

ถ้าอย่างนั้นวันนี้เรามาทบทวน

สิ่งที่เราเรียนกันไปก่อนดีกว่าเนอะ

ทุกคนรู้ใช่ไหมว่าอักษรเบลนี่

ประกอบไปด้วยจุดทั้งหมดกี่จุด

6 จุดครับ

แล้วแต่ละตัวอักษรนี่

ก็จะมีจุดอยู่ในตำแหน่งที่ต่างกัน

จำได้ไหมว่า ก. ไก่ มีจุดอะไรบ้าง

1 2 4 5

แล้ว ข. ไข่ ล่ะคะ

จุด 1 3

เก่งจัง

แล้ว ค. ควาย จุดอะไรบ้าง

จุด 1 3 6

นี่ คนที่อยู่มุมห้อง

สนใจเรียนหน่อยสิ

[เสียงแตรรถ]

วันศุกร์ก็อย่างนี้แหละ

กลับบ้านกันหมด

เหงาเลยล่ะสิป้า

ไม่เลย อย่างนี้สิดี

ไม่ต้องคอยมารบกับเด็ก ๆ

เออ ป้าเดือน

แถวนี้มีโทรศัพท์สาธารณะบ้างไหมครับ

ที่หน้าห้องธุรการน่ะ

มาสิ ป้าจะไปส่ง

ไม่เป็นไรครับ ผมไปเองได้

คิดถึงบ้านขึ้นมาล่ะสิ

ทำนองนั้นแหละป้า

ป้าไปก่อนนะ

โธ่...

นี่ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม

มีอะไรให้ฉันช่วยไหม

นี่ผมหูฝาดไปหรือเปล่า

สงสัยวันนี้ฝนคงจะตกหนัก

ที่แป้นตัวเลขน่ะ

มันจะแบ่งเป็นตาราง 3 คูณ 3

ถ้านายสัมผัสดี ๆ ตรงแป้นเลข 5 จะมีปุ่มนูน ๆ ขึ้นมาด้วยนะ

แล้วถ้าเกิดลองฟังเสียงดี ๆ

แต่ละแป้นก็จะเสียงต่างกันด้วย

ฮัลโหล แม่หรือครับ

นี่คุณ ผมต้องการความเป็นส่วนตัว

ฉันก็กำลังจะไปอยู่นี่แหละ

แล้วผมจะรู้ได้อย่างไร

ว่าคุณไม่ได้แอบฟังผม

ฉันจะแอบฟังนายทำไม

แต่ถ้าพูดอย่างนี้

ฉันชักอยากจะแอบฟังแล้วสิ

ผมรู้แล้ว เดี๋ยวคุณถอยออกไปก่อน

ถอยออกไปสัก 50 เมตร

แล้วคุณค่อยตะโกนบอกผม

นี่ไง ผมจะได้รู้ว่าคุณไปแล้ว

นายนี่ท่าจะบ้า

ฮัลโหล

ครับแม่

แม่

ผมไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว

เห็นไหมแม่บอกว่าอย่าไปอยู่ที่นั่น

เก็บของเลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะไปรับแต่เช้าเลยลูก

แม่ ต้นใช่ไหม

ใช่จ้ะ น้องอยากกลับบ้านแล้ว

ต้น...

หนูขอคุยด้วย

ต้น

ต้นจะกลับบ้านแล้วหรือ

ต้นอยู่ที่นั่นแค่ไม่กี่วันเองนะ

ทำไมไม่อดทน

แต๋ม น้องเขาโทรมาหาเรานี่

เพราะเขาทนไม่ได้จริง ๆ

ทำไมเป็นคนใจร้ายใจดำกับน้องขนาดนี้

หนูไม่ได้ใจดำ

แต่หนูต้องการให้น้องอดทน

ไม่ต้องพูดเลย กลับไปกินข้าวไป

ต้น เก็บของนะลูกนะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่ไปรับแต่เช้าเลย

แมงมุมลายตัวนั้น

ฉันเห็นมันซมซานเหลือทน

วันหนึ่งมันเปียกฝน

ไหลลงจากบนหลังคา

เอ๊ะ ลุงต้น ๆ อยู่แถวนี้หรือเปล่า

ผมจำกลิ่นลุงได้

จับได้แล้ว

ไปเล่นที่อื่นไป

ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย

ลุงต้นนะ

ไม่เล่นก็ไม่เล่นสิ

นะ ๆ เล่นกันเถอะนะ

วิ่งไล่จับก็ได้

จะบ้าหรือ เล่นวิ่งไล่จับนี่นะ

อย่างนั้นซ่อนแอบกัน

คงจะหากันเจอหรอกนะ

เตะฟุตบอลก็ได้

เลิกวุ่นวายกับฉันสักทีได้ไหม

เล่นคนเดียวก็ได้

นี่ ไม่คิดจะใช้ไม้เท้าจริง ๆ หรือ

ผมไม่ต้องการ

พรุ่งนี้ผมจะกลับบ้านแล้ว

ฉันว่าเด็กอย่างเจ้าแจ้

ยังมีความอดทนมากกว่านายเลยนะ

ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของผมหรอก

คิดว่าเหนื่อยเป็น ท้อแท้เป็นอยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือ

คนอื่นเขาเจอเรื่องร้ายแรงกว่านายตั้งเยอะ

ดูอย่างเจ้าแจ้สินั่น

พ่อแม่ทิ้งให้อยู่โรงพยาบาลคนเดียวตั้งแต่เกิด

โชคดีที่มีหมอกับพยาบาล คอยดูแลจนถึง 2 ขวบ

แล้วเขาก็ส่งมาอยู่ที่นี่นั่นแหละ

เลือกเอาเองแล้วกันนะ

ว่านายจะกลับบ้านไป เพื่อให้แม่ประคบประหงม

หรือจะอยู่ที่นี่เพื่อตามหาจุดหมายของตัวเองให้เจอ

ลุงต้น ๆ อยู่แถวนั้นหรือเปล่า

เก็บลูกบอลให้หน่อยสิ

เหนื่อยขนาดนั้นเลยหรือ

อย่าบอกนะ ว่าไม่เหนื่อย

ไม่เหนื่อยจริง ๆ ยังเล่นต่อได้อีก

ไม่เอาแล้ว

อ่ะแจ้

ขอบคุณครับ

แจ้

ถ้าแสงขนาดนี้

ต้องเอฟสตอป 2.8

แชะ

แจ้ ยิ้มหน่อย

ออม

ยิ้มหน่อย

โอ้โฮ แสงมันไม่ได้

นี่ ๆ เอานะ อย่างนี้ต้องเอฟสตอป 2.8

เอาละ 1 2 3 แชะ

ลุงพูดอะไรของลุง

กล้องถ่ายรูป

ฉันเคยฝันน่ะ

ว่าอยากเดินทางไปทั่วโลก

บันทึกสิ่งที่สวย ๆ งาม ๆ

บันทึกเรื่องราวของผู้คนด้วยกล้องของฉัน

แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว

อะไร

อยู่นิ่ง ๆ สิลุง

ทำอะไรนี่

กำลังบันทึกหน้าลุงอยู่ไง

ด้วยมือของแจ้เอง

อ๋อ หน้าลุงเป็นอย่างนี้นี่เอง

บันทึกเสร็จแล้วหรือ

ครับ

หน้าของแจ้เป็นอย่างนี้นี่เอง

เป็นอย่างไรหรือลุง

ก็หน้าแบน ๆ อย่างนี้นี่แหละ

[หัวเราะ]

คุณมีอะไรให้ฉันช่วยหรือ

ผมจะมาขอไม้เท้าขาวคืนครับ

ฉันหูฝาดหรือเปล่านี่

ท่าทางฝนจะตกหนัก

ผม... อยากจะขอร้องคุณอีกอย่าง

สงสัยจะไม่ใช่แค่ฝนธรรมดา

ท่าทางจะเป็นพายุใหญ่

ถ้าคุณสบายใจ จะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ

มีอะไรล่ะ

ผมอยากเรียนอักษรเบล

แต่ครูชัยเขาก็สอนคุณอยู่แล้วนี่

ผมอยากเรียนแบบเร่งด่วน

ไม่ใช่เรียนรหัสอักษรวันละตัวสองตัว

ก็ไอ้แค่รหัสอักษรวันละตัวสองตัว

คุณยังท่องไม่ได้เลย

เทียบกันแล้ว คุณยังแพ้เด็กประถมด้วยซ้ำ

ถ้าผมท่องได้

คุณจะสอนผมไหมล่ะ

เกิดอะไรขึ้นกับคุณกันแน่

ผมรู้จุดมุ่งหมายในการอยู่ที่นี่ของผมแล้ว

จุดมุ่งหมายของคุณคืออะไรหรือ

ถ้าคุณสอนผม

คุณจะได้เห็นมันเอง

ถ้าอย่างนั้น คุณก็กลับไปท่อง รหัส ก.ไก่ ถึง ฮ.นกฮูก ให้ได้ก่อนเถอะ

ได้ครับ

แม่ ต้นมาแล้ว

ต้น

ต้น ลูก

อุ๊ย ทำไมผอมจังล่ะลูก

เขาดูแลไม่ดีใช่ไหม

กลับไปเลย เดี๋ยวแม่ไปดูแลเอง

จะขุนให้อ้วนเลยต้น

ขอโทษที่ทำให้แม่ลำบากนะ

ไม่ลำบากหรอกลูก

แม่คิดถึงแกจะตาย

อยากจะมาหาแกตั้งแต่วันแรกแล้ว

แต๋มมันห้ามไว้

ไป ไปบ้านกันลูก ไปคุยกันที่บ้าน

แต๋มเร็วลูก

แม่ครับ แม่นั่งก่อนครับ

ทำไมล่ะลูก

เมื่อเช้าผมโทรไปที่บ้าน

แต่ไม่มีใครรับสาย

คงเพราะทุกคนออกจากบ้านกันมาหมดแล้ว

อ้าว แล้วต้นโทรไปที่บ้านทำไมล่ะลูก

คือผมโทรไปเพื่อจะบอกแม่ว่า...

ผมเปลี่ยนใจแล้ว

ผมไม่กลับบ้านแล้วละ

อ้าว ทำไมล่ะลูก

ถ้าอยู่ไม่ได้ ต้นไม่ต้องฝืนใจอยู่ลูก

แม่ดูแลต้นได้

ไป กลับบ้านกันลูกไป

แม่ครับ

คือผมอยากพยายามอีกสักครั้ง

ต้องอย่างนี้สิ น้องชายฉัน

ของมันแน่อยู่แล้ว

รู้แล้วตัวเอง

ต้น ลูกแน่ใจนะว่าอยู่ที่นี่ได้น่ะลูก

ครับแม่

แม่ไม่ต้องเป็นห่วงผมนะครับ

แม่ไปนะ

ดูแลตัวเองด้วยนะลูกนะ

ครับ

ไม่ให้ผอมอย่างนี้นะลูกนะ

กินเยอะ ๆ นะ

ได้ครับแม่

เดินทางปลอดภัยนะครับ

จ้ะ

กินข้าวเยอะ ๆ นะลูกนะ

ครับ

ไปแล้วนะแจ้

ครับ

บ๊ายบายต้น

ไม่ต้องเกร็งนะต้น

ปล่อยมือนี้

คราวนี้ต้นก็ตีวง

ซ้าย ขวา ให้ได้ระดับขาของต้น

ไหนต้นลองเดินซิ

ครูชัยคะ ต้นเขาเป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะ

อยู่ดี ๆ ก็มาขอให้ฟ้า สอนเขียนอักษรเบลแบบเร่งรัดให้

ผมเป็นคนบอกเขาเองครับ

ว่าให้ไปหาคุณ

ครูชัยนี่เองที่หางานให้ฟ้า

ผมก็สงสารเขาเหมือนกัน

ที่ต้องให้เขาไปนั่งเรียนกับเด็กในห้องน่ะครับ

ก็จริงนะคะ

แล้วต้นได้บอกกับครูชัยไหมคะ

ว่าเขาจะเรียนแบบเร่งรัดไปทำอะไร

ไม่ได้บอกครับ

แปลก

คิดดี ๆ สิลุง

ฟ. ฟัน มีจุดไหนบ้าง

ฟ. ฟัน

คิดไม่ออก

ไม่ใช่แล้วต้น หยุดก่อน

อันนี้กว้างไป

แล้วถ้าต้นไม้เท้าไปซ้าย

ต้องขยับเท้าขวา

ไม้เท้ามาขวาต้องขยับเท้าซ้าย

ลองใหม่

นั่นแหละ

ใช่แล้วต้น

ส. เสือ 2 3 4

ห. หีบ

1 2 5

ฬ. จุฬา 6 1 2 3

อ. อ่าง 1 3 5

ฮ. นกฮูก 1 2 3 4 5 6

เย่

คราวนี้ฉันจะให้อุปกรณ์การเขียนกับนายนะ

อันนี้เรียกว่าสไตลัส

เปรียบเสมือนดินสอ

ส่วนอันนี้ก็คือสเลต

เปรียบเสมือนบรรทัดเวลาเขียน

นี่

ทีนี้นายก็เอากระดาษใส่ลงไปในสเลต

สังเกตดูว่าตรงหัวท้ายมันจะมีปุ่มอยู่ 4 ปุ่ม

เวลานายใส่กระดาษเข้าไป

แล้วก็ล็อกให้มันดังกรึ๊บด้วย

กระดาษจะได้ไม่เลื่อนเวลาเขียน

ลองวัดดูดี ๆ ให้มันตรงด้วยนะ

แล้วก็กดล็อก

อืม นั่นแหละ

แล้วเวลานายเขียนนี่

นายต้องเขียนจากขวาไปซ้าย

เพราะว่าตัวหนังสือ จะไปปรากฏด้านหลังเข้าใจไหม

นี่ ฉันไม่ได้มีเวลาทั้งวัน มานั่งสอนนายคนเดียวนะ

นี่คุณ คำแรกในชีวิตของผม

ขอเวลาผมคิดหน่อยสิ

คำแรกในชีวิต

ฉันแค่ให้นายลองเขียน

นายอยากเขียนตัวอะไร นายก็เขียนไปเถอะน่า

เลือกมาสักคำ

อย่างเวลาเขียนนี่ เขียนเรียงกันเลยใช่ไหมครับ

เช่น ไม้หันอากาศ

ถูกต้อง ก็เขียนเรียงกัน

ในบรรทัดเดียวกัน เหมือนภาษาอังกฤษนั่นแหละ

อย่าง... ผมจะเขียนคำว่ารัก

ก็เขียน ร. เรือ ไม้หันอากาศ ก. ไก่

ในบรรทัดเดียวกันไปเลยไง

แค่นี้นะคิดตั้งนาน

ใช่

(เพลง)อาจจะเคยสูญเสีย ซมซาน

หมดดับความหวังไป

แต่เมื่อชีวิตนั้นยังอยู่ ยังหายใจ

ก็ยังมีพรุ่งนี้

แม้ว่าจะเสียอะไรไปเพียงเข้าใจ

รักคือสิ่งเดียว

ที่ควรเก็บรักษา

จะผิดพลาดมาเพียงใด

ใครไม่เห็น คุณค่า

ขอเพียงความรักยังอยู่เท่านั้น

เชื่อใจในรัก โอบกอดความรักไว้

ที่เคยหนาว

ที่เคยอ่อนล้ามาพักพิงใจ

จุดไฟด้วยรัก เปิดใจที่มืดมิด

ให้ความรักได้ทำหน้าที่จากนี้ไป

ความเสียใจปัญหาใดที่มาทดสอบ

ให้ความรักนั้นมันได้เป็นทุกคำตอบ

อะไร

นี่ไง

จุดมุ่งหมายในการอยู่ที่นี่ของผม

ผมอยากบันทึกเรื่องราวของผู้คน

เธอต้องการเขียนบทความ เกี่ยวกับโรงเรียนนี้อย่างนั้นหรือ

ผมอยากเขียนนิยาย

ก็ดูเป็นงานอดิเรกที่น่าสนใจดีนะ

ผมจะเป็นนักเขียน

ผลงานชิ้นนี้จะต้องได้รับการตีพิมพ์

ฉันว่าเธอเอาเวลาไปทำอย่างอื่นยังจะดีเสียกว่า

ทำไม

มีกฎหมายห้ามคนตาบอดเขียนหนังสือหรือไง

นี่ พูดจาให้มันดี ๆ หน่อยได้ไหม

ฉันก็แค่จะเตือน ว่าเขียนนิยายมันไม่ใช่เรื่องง่าย

อย่าว่าแต่ตาบอดเลย

ต่อให้ตาดีก็ทำยาก

ผมไม่ได้มาขออนุญาตคุณ

ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า...

ผมเป็นคนที่พูดจริงแล้วก็ทำจริง

อย่างนั้นก็ถือว่าฉันรับรู้แล้วละกัน

ที่ผมเขียนนิยาย

เพราะผมต้องการให้ใครคนหนึ่งเขาได้อ่าน

ถ้าเป็นอย่างนั้นนายก็แค่เขียน แล้วไปให้เขาอ่าน ง่ายกว่าตั้งเยอะ

ปัญหาคือผมไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

ถ้ามันได้ตีพิมพ์

ผมมั่นใจว่าเธอต้องได้อ่านมันแน่

มองโลกในแง่ดีจังเลยนะ

เธอชอบเข้าห้องสมุด

เธออ่านนิยายทุกเล่ม

ถ้ามันได้ตีพิมพ์

วันหนึ่งเธอต้องได้อ่านมันแน่

เดี๋ยวก่อน

ฉันว่านายฝันเกินตัวไปหน่อยนะ

ถ้าไม่เกินตัว

เขาจะเรียกว่าความฝันหรือ

ให้ฉันช่วยอ่านดูไหมล่ะ

อะไรนะ

เผื่อนายสะกดผิด

ฉันจะช่วยดูให้ไง

ครูมาแล้ว

นักเรียนทำความเคารพ

- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ

สวัสดีจ้ะ

วันนี้ก่อนจะเช็กชื่อ

มีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่นะ

เข้ามาสิจ๊ะ

แนะนำตัวหน่อยไหม

สวัสดีค่ะ

แค่นี้หรือ

ชื่อออมนะคะ

อย่างนั้นไปนั่งที่นะคะ

ฝน ดูแลเพื่อนด้วยนะ

ค่ะ

เรามาเช็กชื่อกันนะ

- เฟื่องฟ้า - ค่ะ

- อังคณา - ค่ะ

- เอกรินทร์ - ครับ

- ชัยชนะ - ครับ

- ธีรยุทธ์ - ครับ

- ไอรดา - ค่ะ

ออม ไปเดินตลาดริมน้ำกันไหม

ของเยอะแยะเลย

ไม่ ขอบใจนะ

แล้วเธอย้ายมาจากไหนหรือ

พิษณุโลก

อ๋อ ย้ายมาไกลแบบนี้

ย้ายตามพ่อแม่ล่ะสิ

เปล่า

เธอพักอยู่ที่ไหน

ดูหน้าสิ เป็นไรก็ไม่รู้

คุยด้วยก็ไม่คุย

โทษครับ

เป็นไง เจ๋งไหมล่ะ

ยายนั่นไม่รู้ตัวเลยสักนิด

เอามาเลย 20

เก็บไว้ให้ดีละ

คราวหน้าถึงทีข้าจะเอาคืนนะ

กลับ

เราทุกคนล้วนต้องเคยผ่านความเจ็บปวด

บ่อยครั้ง

ความเจ็บปวด ทำให้เราเลือกที่จะหนีห่างจากคนทั้งโลก

ความเจ็บปวด

ทำให้เราปฎิเสธผู้อื่น

เพียงเพราะพวกเขา สามารถหัวเราะกันได้อย่างมีความสุข

และบางครั้ง

มันทำให้เรารู้สึกแปลกแยกจากผู้อื่น

เพียงเพราะพวกเขา ยังคงใช้ชีวิตกันได้อย่างปกติ

ความเจ็บปวดของเรา

มักจะทำให้เรามองข้ามความเจ็บปวดของผู้อื่น

แต่บางที หากมองให้ดี

มันก็ทำให้เราเข้าใจความเจ็บปวด ของคนอื่นได้ดีขึ้นกว่าเดิม

สวัสดี

เราอยู่ห้องเดียวกัน

แต่ไม่เคยคุยกันเลย

เราชื่อต้นนะ

เราไปก่อนนะ

ที่ผ่านมา

ผมเคยแต่รู้สึก ถึงความเจ็บปวดของตัวเอง

นี่อาจจะเป็นครั้งแรก

ที่ผมเริ่มรับรู้ถึงความเจ็บปวดของผู้อื่นได้

เพราะในโลกอันกว้างใหญ่

เราทุกคนล้วนต้องเคยเจ็บปวด

ไม่ต่างกัน

(เพลง)อาจจะเคยสูญเสีย ซมซาน

หมดดับความหวังไป

แต่เมื่อชีวิตนั้นยังอยู่ ยังหายใจ

ก็ยังมีพรุ่งนี้

แม้ว่าจะเสียอะไรไปเพียงเข้าใจ

รักคือสิ่งเดียว

ที่ควรเก็บรักษา

จะผิดพลาดมาเพียงใด

ใครไม่เห็นคุณค่า

ขอเพียงความรักยังอยู่เท่านั้น

เชื่อใจในรัก โอบกอดความรักไว้

ที่เคยหนาว

ที่เคยอ่อนล้ามาพักพิงใจ

จุดไฟด้วยรัก เปิดใจที่มืดมิด

ให้ความรักได้ทำหน้าที่จากนี้ไป

ความเสียใจปัญหาใดที่มาทดสอบ

ให้ความรักนั้นมันได้เป็นทุกคำตอบ

ให้ชีวิตได้เดินไป

ปล่อยให้ความรักนั้นนำทาง

ฝากผ่านความมืดมน

อย่าให้ใจต้องเสียรักไป

ยามทุกข์ทนความรักจะช่วยไว้

แม้ว่าจะเสียอะไรไปเพียงเข้าใจ

รักคือสิ่งเดียวที่ควรเก็บรักษา

จะผิดพลาดมาเพียงใด

ใครไม่เห็นคุณค่า

ขอเพียงความรักยังอยู่เท่านั้น

เชื่อใจในรัก โอบกอดความรักไว้

ที่เคยหนาว

ที่เคยอ่อนล้ามาพักพิงใจ

จุดไฟด้วยรัก เปิดใจที่มืดมิด

ให้ความรักได้ทำหน้าที่จากนี้ไป

ความเสียใจปัญหาใดที่มาทดสอบ

ให้ความรักนั้นมันได้เป็นทุกคำตอบ

ให้ชีวิตได้เดินไป

ให้... ให้ความรักนั้นนำทาง

เชื่อ... เชื่อใจในรักไว้