Original subtitles

Snel naar buiten. Schiet nou op.

De plundering van het wapen magazijn, van Fort Point Utaga was een waarschuwing.

De oude indianen oorlogen waren nog niet vergeten. Ofschoon er zes jaar al vrede was.

Er was geen rede daartoe. - Het waren de Pawnees of Dakota...

- Uitroeien dat indianen gespuis.

- De geweren die ze vannacht gestolen hebben, die zullen we wel weer terug zien.

Alleen zijn ze dan op ons gericht.

- Je hebt gelijk. Plus twintig vaten kruit hebben ze gestolen.

Uit de Engelse kolonie was, de verenigde staten van Noord Amerika ontstaan.

Point Utaga was een van hun, belangrijkste verdedigings-bolwerk.

Hier kwamen de reizigers samen. Van hieruit gingen de wagen karavanen...

in steeds grotere getale, naar de oude vervallen indianen gebieden.

In het rauwe wilde westen.

- Wat doen we hier? Wat zoeken ze eigenlijk?

- Wie zal het zeggen. Misschien denken ze dat een van ons...

die geweren gestolen heeft. Dat zijn echte klootzakken.

Moet je toch zien. -Hoelang duurt het nog?

Wie heeft die onzin bedacht. - Deze onzin heb ik niet bedacht...

Die onzin komt van Kolonel McClean. Dat noemen ze gewoon een bevel opvolgen.

- Hou vast! Het Iukt mij wel.

- Nou... Heb je hier ijzer in zitten?

Het gerucht deed de ronde. Dat indianen het wapen magazijn hadden overvallen.

Een kwart brandewijn.

Ik vroeg om brandewijn... Een kwart brandewijn!

Heb je dorst roodhuid? Daarbuiten in de rivier kan je zuipen.

Waar blijft mijn brandewijn.

Hier heb je de brandewijn! En nu oprotten.

Je bent een brutaal mannetje. Dat kan verkeerd aflopen...

- Laat hem aan mij over.

Wie hem het eerst neerhaalt, die geeft een rondje weg.

Smerige roodhuid!

Deze keer hebben jullie, de verkeerde uitgedaagd.

Weten jullie wie dat is...

Twee brandewijn!

Miles Forman was de ondernemer, van deze karavaan...

Een gerespecteerd man. Iemand die zijn tijd ver vooruit is.

Maar natuurlijk ook aan zijn eigen, winst dacht.

Daar ben je dan eindelijk. Kom binnen Nathaniel.

Ga zitten.

Ik heb je bericht, pas vorige week gekregen.

Wat wil je Miles. - Moetje horen.

Ik zoek iemand die een karavaan, naar Michilimackinac wil leiden.

En ik dacht aan jou. Jij bent de juiste man daarvoor.

Jij kent de westelijke prairie. En je bent bevriend met de indianen.

Wat vind je ervan?

Waarom niet?

- Ik vind het een slechte zaak.

Nee _Forman. Zoek maar Iemand anders.

Nathaniel...

Het is de werkelijkheid.

De schepen brengen nieuwe immigranten. Soms wel duizend in de maand.

Niemand kan dat tegen houden.

Hier ontstaat een nieuwe wereld.

Ja...

Ten koste van de indianen. - De sterkste zal overwinnen.

Of anders gezegd: Het onrecht zegeviert.

Op deze manier.

Maar recht en onrecht, is een dunne grens.

Dat geldt in de oude, en in de nieuwe wereld.

- Dat is toch allemaal kletspraat. Miles.

- Luister eens Bumppo.

Als iemand de schuld moet krijgen. Dan ben jij dat wel.

Nou ja... Jullie trappers zijn toch de eerste...

Die de grenzen opzochten.

Daniel Boone, Davy Crockett... En jij natuurlijk ook Bumppo.

Jullie zijn toch de echte ontdekkers, van het nieuwe Amerika.

Jullie waren het begin, van een nieuwe beschaving.

Oké Nathan_iel. Je mag ze met.

Jij bent liever alleen in de wildernis. Iedere verandering is voor jou een ramp.

Maar is dat beschaving voor jou?

Als dat zo is. Dan kun Je maar beter gaan.

Jullie verhalen over dit land...

Zijn de drijfveren geweest voor de anderen.

En nu zijn jullie verwonderd? Dat de mensen hun laatste geld uitgeven...

En met duizenden hierheen komen?

Je ziet Bumppo...

Dat is de harde waarheid. En niet anders.

Het enige wat ik vraag. Breng deze mensen naar hun nieuwe land.

Ze hebben het land via Washington, en de indianen rechtmatig gekocht.

Het enige wat ze willen, is hun land vreedzaam bewerken met voedsel.

Waarom zouden de blanke en de indianen, niet vreedzaam samen kunnen leven?

Bumppo! Wees nou eens realistisch.

Je kunt het land, toch niet voorjezelf houden?

- Uiteindelijk zal iedereen zich, moeten aanpassen.

De natuur zal zich echter, niet aanpassen aan de mensheid.

Je krijgt je zin Miles, je hebt me overtuigt.

Ik breng jullie wagens, naar Michilimackinac

- Ik wist het wel. Ik wist het.

Kom... Ze zullen je ontvangen als een koning.

Als een Gouverneur.

Wat zeg ik.

Ze zullen jou ontvangen, als de legende...

Valkenoog. De wildjager.

Met veel respect. Jazeker.

Rustig mensen. Rustig aan.

Mensen...

Hier is de man, waar ik het met jullie over had.

Jullie kennen hem allemaal.

Nathaniel Bumppo en zijn vriend, Chingachgook.

Nou uh... Dankje wel.

Dat is teveel ere voor ons.

Ik uh... Dankje wel mensen.

En nu mensen. _ Haal uit de korfJou plaat eruit...

De nummer op de houten plaat betekend... De startplaats van de wagen in de karavaan.

_ _ _Hierheen. _ HIer moet Je JOU nummer eruit halen.

Jij mag als eerste, een nummer eruit halen.

Jij bent de volgende.

Wie is die man?

- Ismael bush.

Zijn vrouw heet Esther Bush.

En zeven zonen met Bijbelse namen. Hij is de rijkste man van deze karavaan.

Dat zijn niet zo aardige mensen.

Ben je eindelijk klaar? - Maak je niet zo druk.

Opschieten.

Hallo vriend je bent laat. Ik hoop dat er nog iets voor jou in zit.

Morgenvroeg zouden ze gaan.

Een lange weg lag voor hen. Een onzekere toekomst tegemoet...

Een lange weg, waarvan niemand wist waar het zou eindigen.

Van alles kon er gebeuren. Indianen aanvallen, ziektes.

Maar op deze avond, dacht niemand na over de dood.

Miles Forman zegt dat ik een dromer ben.

Ik weet niet of dat zo is.

Grote kudde buffels. Misschien wel duizend.

Zo ver het oog reikt. Heb ik zelf gezien.

Of daarboven bij de Rocky Mountains. Waar de Grizzly's jagen.

Dat is de waarheid.

Buffels ,Grizzly's ‚Otters. En de eiken bomen zijn gigantisch groot.

Dat is gewoon de waarheid.

De vraag is... Voor hoelang nog?

Daar bij de Hudson, word het al minder.

- Dat is heel mopi. Als het aan hem ligt...

Dan moeten de mensen, maar plaats maken voor de dieren.

En als het aan Miles Forman zou liggen. Dan hadden we alleen nog maar maisvelden.

Bedankt voor de wijze woorden. Geen dieren toegestaan.

Jij wildt ook een trapper worden. Heb ik dat goed gegokt?

- Nou...Bijna. Maar niet echt.

Mijn beroep heeft wel iets, metjagen te maken.

Honing?

Ja ik ben_een Imker. En verzamel honing en geloof me...

Dat is geen slechte zaak. Want zoetigheid is schaars in de wereld.

- Ik dqcht dat is eer_1_ avonturier. - IVIIJn excuses mijne heren.

Mijn naam is Robert Battius. Dokter in de medicijnen...

Lid van de raad in biologisch onderzoek. - Oh de wonderdokter.

Wablief? _ MIJn collega's nemen mIJ wel serieus.

Maar dat is hier overbodig.

Mijnheer Forman stuurde mij hierheen. Voor iemand die Paul Hover heet?

- Ja we horen bij elkaar. We zijn samen ingedeeld.

Er is net genoeg ruimte voor twee man. Ik ben Paul Hover.

Kom laten we naar de wagen gaan. - Hartelijk bedankt jonge man.

Z_o dokter. Dat IS de wagen.

Genoeg ruimte voor twee man. Haal u spullen en rust uit.

Ik ga nog even naar de rivier. Even mijn benen strekken.

- Is goed Paul. - Tot straks.

Het spijt me. Mijn excuses.

Wat een rommel.

Wat gaan we doen. Opnieuw wassen?

- Nog een keer wassen? Laten drogen en een beetje uitkloppen.

Zo schoon zijn die gebroeders Bush, nou ook weer niet.

- Bent u iemand van de Familie Bush? - Niet helemaal gewoon een nicht.

Mijn ouders zijn gestorven. Ismael Bush is mijn oom.

- Ik help wel even.

Wacht even. Neem de andere kant.

Bedankt uh... - Paul...Paul Hover.

- Ik ben Ellen Wade.

Ik heb u al eens gezien. - Is dat zo?

U heeft mij al eens gezien? -Ja.

- Waar was dat_dan? Dat geloof ik met...

Zo een vrouw zou ik mij herinneren. - Heeft u wel...

Vanmiddag in een winkel. - U bent mij niet opgevallen?

- En ik weet nog meer. U kwam zo grappig over.

- Ik weet niet wat er zo grappig, is aan een imker.

- U bent toch getrouwd? - Kunt u ook de toekomst voorspellen?

Een meisje in Michilimackinac, is al genoeg.

- Natuurlijk kan ik de toekomst, voorspellen.

De indianen blijven vriendelijk...

laten ons passeren. En we zijn niet gescalpeerd.

Het was behoorlijk laat geworden. In het kamp was het rustig.

De meeste mensen waren gaan slapen.

We zijn er weer. Bedankt voor de hulp.

- Goede nacht Ellen.

Ik ben blij dat ik jou ontmoet heb. Dat ik zo een aardig meisje hier tegen kom.

Ik ben zelfs blij dat de reis nog zolang duurt.

- Voordat je mij kan zien. Zul je me eerst moeten inhalen.

Je rijdt namelijk achter ons. Ik heb wagen nummer acht en jij negen.

- Je weet nu al de nummer, van mijn wagen?

- Zonder nieuwsgierigheid, zou het leven van een vrouw saai zijn.

- Moeder was je al aan het zoeken.

Waar ben je al die tijd geweest?

Ga vlug de wagen in.

En tegen jou wil ik nog iets zeggen.

Als jij geen problemen wil krijgen...

Laa_t haar me'; rust. Laat ik jou met meer zien met haar...

Anders moet ik jou, wat goede manieren bijbrengen.

Omdat ze.._._ Ze IS van mIJ.

Hem je gehoord, wat ik gezegd heb.

- Wat bedoel je? Denk je dat ik blind ben?

- Abiram Bush sinds wanneer zijn we verloofd?

- Vanaf vandaag. - Ik heb een hekel aan domme mannen.

En laat me nu met rust. Goedenacht.

We gaan!

Vooruit!

Vooruit paardjes! Vooruit.

Een tijd lang nog waren zij een voorbeeld, voor bepaalde gebieden...

Waar een bepaalde uitdrukking, van een gebeurtenis mee werd aangegeven.

Zoals bijvoorbeeld: De duivel Hale je.

Dorst als een paard hebben. Zo lui als een varken.

Honger als een paard hebben. Enz...Enz.

Maar de jaren gingen voorbij. En hun namen werden vergeten.

Leuk meisje. Wie is dat?

- Ellen.

Stop!

' Stop! ' StÛDDGn!

De eerste etappe zat erop. - Eet smakelijk.

We hebben vandaag 32 km afgelegd. Dat is niet slecht voor de eerste dag.

- Wij bedanken u vader in de hemel, voor het beschermen van onze mensen.

En voor het dagelijks brood dat u ons weer vandaag heeft gegeven.

Niet slecht hé? - Nee niet slecht.

Jonge vriend... Zelfs in het dure Londen is dit niet te koop.

Dat wil wat zeggen. - In Londen ben ik nooit geweest dus...

Het enige verschil is... Dat de tafelmanieren in Londen beter zijn.

- Dat is dgs de rede waarom de Amerikaanse koloniën onafhankelijk zijn geworden.

Het lijkt erop dat we niet hoeven, te verhongeren.

- Nee.

Bedankt voor de bloemen.

Dat is heel lief van jou.

Mijne heren...

Mijne heren.

Ophouden! Alsjeblieft mijne heren!

Oh, mijn God!

Hou op met vechten dat is toch...

Ophouden.

Stoppen!

- Uit elkaar!

Willen jullie nu met mij, ruzie maken?

Ellen? Dit is niet om te lachen.

Als twee mannen vechten... Dan gaat het meestal om een vrouw.

- Nou bedankt.

- [k hou daar niet go van. Zoals Je praat tegen mijn vrouw...

Mijnheer!

Je praat met haar, of ze van hem is.

- Leg me geen woorden in de mond.

En jij Hover... Ik dacht dat je verstandiger was.

Wat is er hier aan de hand! - Ze slaan elkaar nog een keer dood.

- Dat is de schuld, van die klootzak.

- Dat een bosje bloemen, dit kan veroorzaken?

Een goedenacht.

Abiram Bush...

Ik weet dat je wordt gezocht in Kentucky.

Je bent snel kwaad, en je zoekt steeds ruzie.

We zijn niet in Kentucky.

We hebben onze eigen regels. En een ervan is wie problemen maakt...

Die pakt zijn spullen, en kan oprotten.

Knoop dat goed in je oren.

En de karavaan ging verder... Dagenlang door weer en wind.

Verder tot het bittere einde.

Geen van hen waren Pionieren, of Avonturiers...

Die de drang hadden, om vreemde werelden te ontdekken.

Hoewel het toch de waarheid was.

Ze waren veel meer bezig, met de omgeving waar ze door gingen...

Om een goed stuk land te vinden, voor de landbouw of veeteelt.

Maar de meeste van hen hadden, echter een gevoel van onzekerheid.

Vertel eens..._ Hoe heet deze plaats eigenlijk?

- Wat denk je zelf...

Ruim acht weken later, kwamen ze aan bij de Menomonee rivier.

We zijn hier op de goede plaats, mijn vriend.

Daaronder moeten wij doorheen. - Is goed.

Halt!

Zie je wel... Ze hebben de doorgang gevonden.

Zo... Nu steken we over.

Geef die teugels maar.

Vooruit paardje vooruit!

Vooruit!

Hup!

Jullie daar... Kom op sneller!

Wat is er aan de hand?

Help eens even!

Vooruit.

Opschieten.

Hup...kom op. Rot beesten!

Vooruit... Hup!

Ze reden al twee dagen, door het indianengebied.

Een groepje Pawnees. Zestien kilometer van Horse Creek.

- Weet je het zeker dat het Pawnees zijn?

- Geen twijfel mogelijk.

Het bericht ging snel rond, en zorgde voor onrust.

De geweren werden tevoorschijn gehaald, en niet meer opgeborgen.

Tegen de middag, werd de eerste indiaan gezien.

Pawnees.

Verder gaan!

Ongeveer een uur later, verscheen er een kleine groep indianen.

De situatie bleef, tot aan de late namiddag onveranderd.

Het was niet zo belangrijk of de Pawnees, vriendelijk of vijandig waren.

Geef ons de geweren.

Vooruit jongens, we pakken die indianen.

- Hé Bush. Wat is er hier aan de hand?

- We willen die Pavynees een_les leren. - Ben Je voor die roodhulden?

- Bemoei jij je met je eigen zaken. - Dat waren we net van plan.

Daar achter die heuvel, zit dat tuig zijn eigen vol te vreten.

Kom op jongens, we gaan roet in het eten gooien.

- Bush... Ik ken deze Pawnees.

Laat ze met rust.

- Ze hebben de vrijheid, om door het Sioux gebied te gaan.

En het verdrag moet nageleefd worden.

- Daar hou ik me aan. Als het kan.

Maar garanderen...

- Je blijft hier Bush.

Ik heb hier honderd twintig, mensen die de vrede willen bewaren.

Je krijgt je zin Forman.

Jij bent hier de baas, en we luisteren naar jou.

Meneer Forman vertrouwt dat rode tuig.

Hij is dus verantwoordelijk...

We gaan weer verder.

Vooruit!

Plotseling stonden de Pawnees, voor hun neus.

De kleine groep was uitgegroeid, tot een grotere groep.

Nou...

Dat krijg je nou, omdat je een indianen vriend bent Forman.

- Wat vind je hiervan?

- Dat is opperhoofd Weucha.

De uitdrukking van de arrogante, opperhoofd had weinig te betekenen.

Het ging gewoon over respect en macht. En hij stond bekend om zijn slimheid.

- Wat doen ze daar eigenlijk?

Gewoon praten.

- Dat zie ik ook wel. Maar waarover praten ze dan?

Er zal een Potlatch plaatsvinden. (Indiaanse Ceremonie)

Deze Potlatch zal zeven dagen, en zeven nachten duren.

De grootste die er ooit, bij de Pawnees is gehouden.

- Verduiveld nog aan toe! Wat is een Potlatch?

Mijn broeder weet niet wat een Potlatch is?

Ongeveer zestien km verderop, lag het kamp van de Pawnees...

Daar werd de betekenis, van de Potlatch duidelijk.

Dat kunnen we ook...

Laat mij dat ook eens proberen.

Zag je dat...

Dat ging best goed. Ik moet alleen nog een beetje oefenen.

Het meeste succes had Dokter Battius, en de medicijnman van de Pawnees.

Zie je dit spul grote Opperhoofd dat is het belangrijkste...

betaalmiddel van de blanke mannen. Ze noemen het geld.

Hiermee kun je bij de blanke handelaren, alles kopen watje wil.

Geweren kruit en kogels. Gewoon alles!

Ismael Bush probeerde een stuk land, van het Opperhoofd te kopen.

- Vanaf hier tot Michilimackinac, zal er geen rijkere opperhoofd zijn...

Dan het Opperhoofd van de Pawnees. De Sioux zullen groen zien van jaloezie.

Gewoon een stukje land...

En Weucha zal de rijkste opperhoofd, van alle stammen in het westen zijn.

- Pak een handvol van jou geld, en gooi het in het vuur.

En ik een handvol van mijn aarde.

Wat het snelste verbrand, heeft de minste waarde.

- Tja... Wat moet ik hiermee?

Mijn geld zal natuurlijk, eerder verbranden.

Maar de waarde blijft toch hetzelfde?

- Pak deze zandkorrels, tel deze zandkorrels...

En zeg mij, hoeveel het er zijn.

En ik zal het geld, van de blanke mannen tellen.

Wat het snelst is geteld, heeft de minste waarde.

- Dat kan niemand natellen.

Het duurt een eeuwigheid, om dat zand te tellen.

Dat is onmogelijk.

- En ik was al klaar geweest met tellen, voor dat je had gesproken.

Alleen de grote geest, van onze voorvaders...

Kan het onmogelijke volbrengen.

Bijna tien dagen waren, ze bij de Pawnees gebleven.

Na deze vriendschappelijke ontmoeting, was de rust weer teruggekeerd.

Dat waren geen Pawnees, maar Sioux...

Die hun gebied hadden, aan de grens van de Pawnees.

Hun opperhoofd was Mathoree.

Ik kom in vrede broeder.

- Mathoree is welkom.

Je komt niet onverwachts, ik wist dat je zou komen.

Waarom komt het Opperhoofd, van de Sioux naar de Pawnees.

- De stammen van de Sioux, zijn onrustig.

Waar de blanke verschijnt, zijn de indianen hun gebied kwijt.

- Ik begrijp je onrust Mathoree.

- Onze wapens zijn niet goed genoeg.

De geweren van de blanke mannen, zijn veel beter als onze speren.

Misschien voeren de Pawnees, daarom geen oorlog?

De Pawnees leven nu in vrede.

Ismael Bush en zijn zonen, waren achtergebleven.

Ze deden alsof ze wilden, gaanjagen.

Let OP!

Laatje geweren zakken.

Dat is de schurk Mathoree.

Je bent behoorlijk laat Mathoree.

- Alleen Manitou heeft die macht.

Het was niet zo makkelijk, om aan jou wensen te voldoen.

Maar ik denk dat je tevreden, zal zijn met mij.

Het zijn maar woorden.

En oorlogen win je niet zonder wapens. - Daar heb je gelijk in.

De prijs is zoals altijd hetzelfde. Honderd vellen voor elk wapen.

Akkoord.

Geef hem de wapens.

Een goede schuilplaats. - Laat maar zien.

De pistolen en geweren kwamen, uit het wapendepot van Fort Utaga.

Om iedereen in goede stemming te houden, had Miles Forman de dagreis ingekort.

Is dat niet mijn buurman, van nummer negen?

- En als ik me niet vergis, is dat mijn buurvrouw van nummer acht.

- Dat klopt als een bus.

Zeg eens... Wat ben je aan het doen?

- De grote was aan het doen. - Laat mij het maar doen...

- Laat maar. De was IS al klaar.

Waarom zit je te glimlachen? - Ik lach gewoon.

Je bent gewoon een beetje grappig. - Waarom?

Zoals je daar staat te wringen.

Maar voor een man, ben je best handig.

Vind je dat?

Ik ben een man met veel talenten. Naaien, repareren, koken.

Een echte huisvrouwtje.

Dat meisje die mij als man krijgt, hoeft alleen maar van mij te houden.

Dat is wel heel ouderwets.

Dat maakt mij niets uit.

Daar heb je er weer een.

Hier zitten bijen, en een hoop holle boomstammen...

Voor een chemische verbinding.

Kom kijken.

Kijk maar eens.

Die gele bloemen daar dat wil hij hebben.

Het binnenste van de bloem.

Hij gaat het nu proberen.

Dat kan een goede honing worden.

- Dat moet je niet doen. - Waarom niet?

Het droogt sneller op deze manier.

Waar waren we gebleven?

Oh ja...

Het ging over de honing, en de bloemetjes en de bijtjes.

Nadat ze hun bedenkelijke zaken, hadden afgehandeld...

Wilden de Bush toch proberen, om een stuk wild te vangen.

Zodat ze niet met lege handen, zouden terugkeren.

Ze wilden geen verdenking oproepen.

Blijf van mijn buit af! Dat heb ik geschoten.

- Mijn pijl was sneller. - Ophoepelen!

Daarheen!

Daarh_een... opschieten.

Ja mijn jonge vriend...

Dit heb ik veel gedaan, toen ik nog jong was.

Toen dronk ik veel, was wild en onbezonnen.

Oh ja... Ik ben ook jong geweest.

Dat spul is best wel lekker. Het word wel een beetje frisser.

- Gaat het nog dokter...

- Daar zijn de Bush... - Laten we gaan kijken.

Mijn arme jongen!

Hou op vrouw...

Hou op. Die Huilerij is overbodig.

- Maak die tafel leeg.

Dokter Battius dit is mijn zoon. Kijk of u hem nog kan helpen.

- Wat ik moet doen, zal ik ook doen Bush.

Wat is u mening, heeft hij nog een kans?

- In alle eerlijkheid, ik weet het niet?

Maak een beetje ruimte mensen.

Paul haal mijn zwarte tas.

- Kom op mensen, jullie hebben het gehoord.

Kom op! Luister nou!

Zorg dat je in de wagen komt!

Kom op zitten, verdomde roodhuid.

Of Nathan zal blijven leven... Dat ligt in de handen van God.

Maar de gerechtigheid, hier op aarde...

Dat is mijn taak. Dat zweer ik bij God.

Die roodhuid gaat eraan.

- Misschien moeten we eerst, achter de waarheid zien te komen.

Moet je horen Bush.

Ik begrijp jou verdriet. Maar deze zaak ziet er toch anders uit.

Deze jongen is gewoon onschuldig. - Was je daar?

- Nee. Maar ik ken de roodhuiden heel goed...

En ik weet wanneer, ze de waarheid zeggen.

- Nou dat maakt mij niets uit, of hij het was of een ander.

Het was een van die Pawnees. Alleen de Pawnees hebben dat soort pIJIen.

- Bush... Je hebt bij hun in de wigwam gezeten?

Toch? Die arme jongen daar is Mathorac.

De zoon van de Pawnees, opperhoofd Weucha.

Beetje ongebruikelijk om de gastvrijheid, van een vader te bedanken...

Met het doden van zijn zoon. Vind je ook niet?

- Deze gerechtigheid kent geen grenzen.

Dat staat ergens geschreven. Oog om oog tand om tand.

Hij is dood?

- Ja Bush.

Ik kon hem niet meer redden.

Hij had teveel bloed verloren.

Ophangen die indiaan. Abiram breng hem daarheen.

Haal het touw uit de wagen. - Bush we hangen niemand zomaar op.

- We hangen hem op. Bemoei je niet met mijn zaken.

Het was mijn zoon. Abiram...

- Bush... Verman jezelf.

- Asha... Neem die twee mee...

En zet ze in de wagen.

Kom op!

- Opstappen jullie twee! Schiet op!

Het is beter dat jullie je niet, bemoeien met de Familie Bush...

Zolang jullie dat niet doen, krijgen jullie ook geen problemen.

Haal die wagen maar weg Abiram.

Nog een ding Bumppo, Iet op mijn woorden.

Je zult er nog spijt van krijgen datje de Familie Bush bent tegen gekomen.

- Daar heb ik nu al spijt van gekregen.

We hebben alles gedaan, wat mogelijk is voor onze jongen.

We hebben het geprobeerd.

We hebben Nathan als man zien opgroeien.

Hij was de beste man in de hele omgeving.

En als er een betere man zou zijn, dan hebben we hem niet gekend.

En nu is hij niet meer onder ons.

We hebben hem hier begraven.

Het is zoals het is. Meer kunnen we niet voor hem doen.

Abiram... -Ja vader.

Misschien kunnen we toch nog, iets voor hem doen...

Ik bedoel voor Nathan.

Kijk maar eens naar deze pijl. Daar is je broer mee vermoord.

Dat is een pijl van de Pawnees.

Geel is de kleur van de Pawnees.

Abiram luister eens even...

Als deze pijl, bij een dode Sioux word gevonden...

Dan word de oude haat van de Sioux, tegen de Pawnees weer aangewakkerd.

Nou ja...

We hebben God aan _0nze kant_... Onze gebeden waren niet voor niets.

De Bush hadden niet door dat ze in de gaten werden gehouden.

Dat waren Sioux indianen...

Het was beter voor hem om te vluchten, dan bij een dode Sioux te worden gezien.

Hij bracht de argeloze Pawnees, de oorlogsverklaring van de Sioux.

Een grote gedeelte van de Pawnees, waren op dit moment net aan het vissen.

Ze geloofde nog dat hun stam, in vrede leefden...

En hadden geen idee, wat de Sioux wilden.

Voordat ze het in de gaten hadden, was het al te laat.

Ho!...

Die Mohikaan heeft grote haast. Hij heeft zeker slecht nieuws.

Nathaniel!

Heb je dat al gezien. De wind is gaan draaien.

Een mooie klotezooi, achter ons.

- Volgens Chingachgook...

Waren het de Sioux. We moeten meteen de wagens...

In veiligheid brengen. En dan met jou toestemming...

Zal ik een paar mannen meenemen, om de Pawnees te gaan waarschuwen...

Mijn gevoel zegt me dat er daar iets aan de hand is.

Chingachgook jij rijdt vooruit, en waarschuwt Weucha.

De wind komt uit het westen, zijn dorp is in gevaar.

Daar mqeten we doorheen! Daar IIJkt het nog veilig.

Allemaal op de wagens!

We halen het wel Miles.

Staan jullie klaar... We gaan het halen!

Dat hebben we gehaald...

Geef maar.

Dat was niet zo slecht gedaan. - Ik wist dat het goed zo gaan.

We gaan meteen weg... - Dat is goed.

Kom op mannen! We gaan weer verder.

Hallo Pau_l. _ Als je mee wilt moetje opschieten.

- Is goed.

- Bedankt.

Kom op mannen! Vooruit.

Ze hadden zo een twee en dertig, kilometer afgelegd...

En bevonden zich, op het Pawnees gebied.

Waar was de Mohikaan gebleven. Die vooruit was gereden.

Hier heb je een beetje water...

Ik was bezorgt over jou, goede vriend.

Ik ben blij dat je niet, gewond bent geraakt.

- Die Sioux kunnen een grote vuur maken, maar een Mohikaan krijgen ze niet klein.

- Kom vriend...

Kom maar.

Kan je lopen? - Buffelhuiden laten ze gewoon liggen?

- Ja die Sioux zijn niet echt slim...

De prairiebrand had inmiddels, het dorp van de Pawnees bereikt...

Op dat moment vielen de Sioux aan.

De stam van de Pawnees, zullen jullie voor altijd dankbaar zijn.

- Het is normaal dat vrienden, elkaar helpen als ze in gevaar zijn.

- Daar heb je gelijk in. Maar we zijn toch verschillend van ras.

Wij zijn indianen, en jullie blijven blanke.

De zon op jullie gezichten, zal dat niet veranderen.

Mijn vriend... We hebben dezelfde kleur bloed...

En dat is rood.

Dezelfde nacht reden ze weer terug.

Mensen luister eens even.

Ik zal het kort houden.

Deze man heeft wapens en munitie, aan de Sioux verkocht.

Een Pawnees heeft dit geweer, afgepakt van een Sioux.

De gravering op de loop, is het teken van Fort Point Utaga.

Het lijkt mij dus duidelijk, waar deze wapens vandaan komen.

- Waar ze ook vandaan mogen komen?

Wat voor een bewijs, hebben jullie tegen ons?

Voordat je iemand beschuldigd, moet je eerst met bewijzen komen.

- Bush...

Je hebt deze Sioux, niet alleen de geweren geleverd...

Je hebt ze ook, tegen de Pawnees opgehitst.

Jawel...

Chingachgook was getuige hiervan...

Bij de Zuma grotten.

Het was een jonge Sioux krijger. Met een Pawnees pijl in zijn rug.

Jij en jou zonen, waren in de buurt...

Je zoon Abiram, is een uitstekende boogschutter.

Je ziet Bush... De waarheid komt altijd boven tafel.

Uiteindelijk zullen de schuldigen, worden bestraft.

- Misschien krijgen jullie, ons uiteindelijk te pakken...

Maar we geven ons, niet zomaar gewonnen.

Als wij eraan gaan, gaan er ook een paar van jullie aan..

Denk goed na, wat je gaat doen.

- Maak je niet druk.

We zijn niet zo gewelddadig als jullie.

We houden ons aan een regel...

Wie de vrede breekt, kan zijn spullen pakken en oprotten.

En nu...

Oprotten! Jou regels waren ook de mijne.

Alleen gelden die regels niet voor jou. Miles Forman.

Er kan er maar een, gelijk hebben...

Vandaag hebben jullie gelijk..

Kom mee.

Meekomen!

- Doe geen rare dingen.

Wat is er met Ellen? - Laat haar met rust Ismael.

Ze is anders dan wij.

Geloof me maar, ze zal nooit bij ons horen Ismael.

Ismael Bush we hebben een zoon verloren. God geeft en God neemt...

Met geweld krijgen, we onze dochter niet terug.

- Gaat je gang maar. Het is de dochter van jou zuster.

Zeven dagen later, bereikte ze het buitengebied van de bergen.

Het oorspronkelijke gebied van de Sioux.

Sindsdien de Bush de karavaan, hadden verlaten...

Leken ze van de aardbodem verdwenen.

Twee dagen aanhoudende regen, had alle sporen uitgewist.

Dat was het _eerste teken. Dat ze hier voorbIJ waren gereden...

Het graf was amper, een dag oud.

Het was de vrouw van Ismael Bush... - Ester Bush.

Ik geloof dat we nog niet klaar, zijn met de Familie Bush.

We zullen ze binnenkort, nog wel een keer tegenkomen.

Verder rijden...

Wat is dat?

- Wat is dat voor een rook? - Kom eens kijken.

Mr.F0rman kijk eens daarboven, naar die rook.

- Verder rijden... Voorwaarts!

Verder rijden daar achter. Schiet eens op...

Dankje wel.

Bedankt

Moet je kijken Dokter.

De indianen geven een rooksignaal.

- Ook Miles Forman was onrustig. Hij hoopte dat de karavaan ongemerkt...

Door het ruige Sioux gebied, zou kunnen doorstoten.

Achter de bergen was een soort pad. onbruikbaar voor een zware karavaan...

Maar voor de paarden was het geen risico. - Heb je dat begrepen grote vriend.

- Jij moet nog voor de namiddag, bij de Pawnees zijn.

Anders red je het niet meer. - Ik hoop dat ik op tijd terug ben.

- De reis zou ongeveer, veertien uur duren.

Tegen de ochtend konden, ze de Pawnees dan verwachten...

Met een beetje geluk.

- Wat vind je hiervan... Dit gaat niet goed.

- Het maakt niets uit, wat we doen Miles...

Ik kom er nu pas achter waarom de Sioux, hun strijd staakte tegen de Pawnees.

Mathoree is een sluwe vos.

Als hij ons eerst dood, en de wapens en munitie incasseert...

Dan is hij de man. Dan heeft hij alles bij elkaar...

Met de wapens van Bush erbij, de grootste wapendepot van alle indianen.

De Pawnees zijn dan sowieso verloren.

- Ik heb jou nog nooit, zoveel horen praten.

- Ik heb Chingachgook weg laten gaan... Ik hoop dat hij het haalt.

Geen wond?

De Sioux waren bereid om te vechten. De voortekens waren gunstig...

En ze waren in oorlogsstemming. - Geef ons kracht Manitou.

En de Bush hadden de wapens, en de rum aan hun geleverd.

Ze hadden hun prijs. Ze ruilde tegen huiden en pelzen.

Ze waren handelaren geen reizigers. Als het maar wat opleverde.

De ijzeren ketel bij het vuur, was verhandeld door de Bush...

Maar ook hun favoriete, oorlogsschildering hadden ze geleverd...

En de scalpeermessen, van de beste kwaliteit staal.

Op de wagens, en zoek dekking!

Voorwaarts... Maak een cirkel!

Kom op! Opschieten!

Sneller!

Kom op!

Daarheen!

Nu meteen!

Breng de wagens samen!

- Kom eraf...

Wees maar niet bang.

- Doe jij het ook, bijna in je broek Dokter?

Jazeker! Ik wil nog een tijdje, blijven leven jonge man.

- Waarom heb ik mij laten overhalen, om dit zootje honderd kilometer...

Door de wildernis te laten slepen. Al dat slappe gelul...

Over een nieuw stuk land.

Alleen om die rede hebben de Sioux, de wapens opgepakt.

- Dat was niet _de reqle. Dat is mIJn mening MIIes.

Geweer!

- Aanvallen!

- De weerstand van de Pioniers, leek af te nemen.

De aanvallen van de Sioux, duurde al een paar uur.

Nathaniel verwachte geen hulp meer, van de Pawnees.

- Kom maar op.

- Ze waren toch nog gekomen.

De aanyal kwam zo onverwachts dat de SIOUX op de vlucht sloegen.

Ik heb het gehaald, mijn grote vriend.

Mohikaan...

Wil je mij uitdagen? Ik neem de uitdaging aan.

Hoe gaat het met u hoofd. Mr. Forman.

Alsof ze mij met een hamer, op mijn hoofd hebben geslagen.

Je hebt zeker ook niets meer, te zeggen.

- Wat wil je dat ik zeg? -Je hebt gelijk...

Ik heb het al een keer gezegd. Waarom zouden indianen en blanke...

Niet naast elkaar kunnen leven?

Dat is toch jou mening? - Nee Miles.

Je vergist je. Ik denk nu anders.

Ik vraag me nu af... Kunnen ze wel naast elkaar wonen?

Zolang ze hun verschillen, niet kunnen oplossen.

En wij dus ook niet.

Dat klopt.

Drie weken later overstaken, ze de groene heuvels van Michilimackinac.

Het was de een en twintigste, van de maand oktober.

Ze hadden het volbracht.

Een paar hadden het niet gehaald.

In alle eerlijkheid... Was dit het allemaal waard?

Maar of het nu waard was of niet... Ze hadden het gehaald.

Dit was hun nieuwe Vaderland.

- Luister eens, mannen en vrouwen.

Jullie kunnen zien dat ik nog gezond ben.

Misschien ben ik gewoon, een zeurpiet.

We zijn samen vertrokken, vanuit Fort Utaga.

Twee en dertig honderd kilometer, hebben we opgetrokken met elkaar.

Zonderjullie hulp, had ik dit niet kunnen volbrengen.

Het eerste was ze moesten doen. Was een huls bouwen...

Er moest eerst ruimte worden gemaakt. Ze hadden het hout nodig van de bomen.

Hun bijlen was tevens, het begin van het einde van de wildernis.

We moeten weer verder, mijn goede vriend.

De zon gaat zo onder. We hebben nog een stuk te gaan.

- Een ding zal ik nooit begrijpen, mijn goede vriend...

De aarde is zo groot...

Waarom willen de blanke mensen, meer ruimte hebben?

- Tja... Omdat ze hebberig zijn.

We gaan.

Daarachter die bergen, was alles nog ongerept land...

Rijk van ongekende landschappen...

Verborgen zeeën, en onbekende rivieren.

Maar voor hoelang nog?

Vertaling en synchronisatie Willieja GACIassics