Original subtitles

Wat voorafging...

Londen was niet echt veilig, maar het was de duivel die ik kende.

Ik kon onopvallend leven.

Tot ik besefte dat hoe langer je onzichtbaar blijft...

...hoe kleiner je wordt.

Tot je bijna helemaal verdwijnt.

B en B.

Jullie hebben een zus.

Een geheim dat ik niet eens met je vader kon delen.

Noemde je moeder m'n biologische vader in de opnames?

Ze werd verkracht...

...door haar werkgever rond de tijd dat jij werd geboren.

Verkracht?

Mabel.

M'n eerstgeborene.

Vanaf het moment dat ik je vasthield, wist ik dat ik je moeder wilde zijn.

Maar het was al te laat.

Ik koos er niet voor om je te laten gaan.

Je werd me afgenomen.

Toen ik Schotland verliet, was alles een waas.

Ik probeerde te vergeten wat er gebeurd was.

Ik zei al dat ik Gibbs tegenkwam toen ik terug was in Londen.

Maar eigenlijk...

...gebeurde dat pas na een jaar.

Die eerste weken vlogen voorbij.

Tot ik me ziekjes begon te voelen.

U hebt geen griep, Ms Douglas.

Gelukkig. - Misselijkheid, moeheid, duizeligheid.

Dat zijn symptomen van een zwangerschap.

U verwachtte vast ander nieuws.

Wanneer was de laatste menstruatie?

Geen idee.

Twee maanden geleden?

Kon u niet eerder langskomen?

Weet u wie de vader is?

Ik werkte in Schotland...

...waar m'n baas me verkrachtte.

Dat moet het zijn geweest.

Ik snap het.

Jongedames zijn tegenwoordig zo geëmancipeerd.

Het is geen wonder dat dit soort situaties zich voordoen.

Is er familie in de buurt? Iemand die u om hulp kunt vragen?

Nee, ik ben alleen.

En werk? Kunt u een kind onderhouden?

Ik heb nog geen werk kunnen vinden.

Het goede nieuws is...

...dat er tegenwoordig opties zijn.

Als u voor abortus kiest, is dat veilig en wettig.

Ik kan u doorverwijzen als u wilt.

Het spijt me, ik heb...

...tijd nodig om na te denken.

Natuurlijk. Maar wacht niet te lang.

De tijd dringt.

Veel succes...

...dan maar.

In die tijd...

...waren er niet veel huizen voor mensen van kleur.

Ik kon niet terug naar het pension...

...met de eilandmeisjes.

Ik was dood.

Ik vond een plek waar ik niet herkend zou worden.

Ik had geen plan en geen steun.

Ik bleef maar wensen dat dit ding...

...dit probleem...

...gewoon zou verdwijnen.

Ik had al eerder geleerd...

...dat ik het alleen moest rooien.

Ik weet dat je nog boos op me bent.

Geloof me.

Een taart bakken voor zo'n bruiloft, voor jou...

...heb ik nooit gewild.

Ik weet dat pap je dwingt.

Ik wil met rust gelaten worden.

Hier.

Ik heb iets voor je.

Van je moeder.

Toen ze het eiland verliet, wilde ze je komen halen.

Ze vroeg me dit te bewaren, voor het geval dat.

Zodat je een deel van haar bij je zou hebben.

Ergens hoopte ik dat ze misschien...

...vandaag zou opduiken.

Dat ze dit zou oplossen.

Ze zou hier zijn als ze kon.

Ik weet... - Hou op.

Als ze echt om me gaf...

...was ze nooit bij me weggegaan.

Ik wil niets van haar. Ze kan me nu niet redden.

En m'n vader ook niet.

En jij ook niet. Dus alsjeblieft...

...ga weg.

Ik moest een beslissing nemen...

...maar ik kon nauwelijks nadenken.

Ik smeekte om een antwoord.

Of een teken.

Hallo, kind. Kan ik je helpen? - Sorry.

Is de kerk dicht? - Nee.

Je lijkt overstuur.

Kan ik helpen?

Gooi het er maar uit.

Het is zo lang geleden...

...dat iemand aardig tegen me was.

Laat staan iemand van het eiland.

Zit je in de problemen?

Ben je zwanger?

Je bent op de juiste plek.

Wanneer heb je voor het laatst gegeten?

De kerk runt deze plek voor ongetrouwde moeders.

Troost je met de wetenschap dat je niet de enige bent.

We bieden kost en inwoning en als het zover is...

...plaatsen we het kind in een liefdevol thuis.

Je hoeft je geen zorgen te maken.

Vind je dat wat?

Dat klinkt erg fijn.

Bedankt.

Normaal doen we eerst even een intake...

...maar het is al laat. We doen dat morgen wel.

Ik wil je nu voorstellen aan de andere dames.

Stil, meiden.

Hallo, allemaal. Dit is Eleanor.

Ze sluit zich bij ons aan.

Zorg dat ze zich thuis voelt.

Ja, zuster. - Hoi, Eleanor.

Aangenaam. - Hoi.

Zuster Madeline, zal ik een bord pakken?

Doe dat. Dank je, lieverd.

Ik ben Irene.

Hou je van runderstoofpot?

Eerlijk gezegd...

...hou ik niet veel binnen.

De eerste weken at ik alleen broodjes met kaas en Marmite.

Ik at bijna m'n hele gewicht in die broodjes.

Wat dacht je van bouillon met brood en boter?

Dat zal je maag kalmeren.

Klinkt perfect. - Hoe ver ben je?

Bijna drie maanden.

Ik ben iets verder dan jij. We bevallen rond dezelfde tijd.

Wat leuk.

Ben je nog bij de vader van de baby?

Geen zorgen.

De meesten zitten in hetzelfde schuitje.

Ik ben een van de mazzelaars.

M'n vriend Tommy en ik zijn...

...bijna twee jaar samen.

Weet hij waarom je hier bent?

Ja.

Hij wilde niet dat ik hierheen zou gaan.

Wat bedoel je? Waarom niet?

Ik wil niet nieuwsgierig zijn.

Je hoeft me niets te vertellen.

Ik kan wel goed geheimen bewaren.

M'n ouders hebben Tommy nooit goedgekeurd.

Ze dwongen me hier te komen.

Ze zeggen dat ik in Brussel studeer.

Tommy en ik hebben een plan.

Hij smokkelt me hier weg zodra de baby komt.

We gaan trouwen en we houden Henry.

Hij wordt een jongen, ik weet het zeker.

Tommy vernoemt hem naar z'n vader.

Da's nogal een plan.

Waar ga je heen?

Heb je een huis? - Nog niet.

Tommy heeft een goede baan in een fabriek en hij spaart.

Denk je dat ik gek ben?

Nee, helemaal niet.

Je wilt vast graag moeder worden.

En jij?

Nee.

Nu niet, misschien wel nooit.

Je bent in goed gezelschap.

Fijn dat je er bent, Eleanor.

Had je alles wat je nodig had in de slaapzaal?

Ja, dank u. Het was comfortabel en rustig.

Mooi. Ik ben blij dat je je thuis voelt.

Even een paar basisregels.

Zoals ik al zei, kost het je niets om hier te verblijven.

Om de kosten te dekken...

...helpen onze meisjes met koken en schoonmaken.

Ben je daartoe bereid?

Natuurlijk.

Ik ben niet bang om hard te werken. - Mooi. Fijn om te horen.

Je moet deze formulieren zelf invullen.

Geboortedatum en zo.

Mag ik vragen...

...wat het ras van de vader is?

Nou...

Hij is Schots.

Goed, nog één ding.

Door dit te tekenen...

...geef je de kerk toestemming een goed thuis te vinden voor het kind...

...bij een stabiele familie.

Begrijp je dat? - Ja.

Ik wil dit achter de rug hebben en verdergaan met m'n leven.

Je neemt de juiste beslissing voor jezelf en voor je kind.

Vanaf dat moment zaten m'n dagen vol.

Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat.

Het werk was zwaar.

Het was ook een welkome ontsnapping.

De maanden vlogen gelukkig voorbij.

Ik probeerde...

...niet te denken aan wat er in m'n lichaam gebeurde.

De hartslag van de baby klinkt perfect.

Wil je het horen?

Nee, bedankt.

Trapt de baby veel?

Meestal beginnen ze rond deze tijd actief te worden.

Ik weet het niet. Het is me niet opgevallen.

De kleine is nu zo groot als een krop sla.

Ze vinden het heerlijk salto's te maken.

Ik wil het echt niet weten. Bedankt.

Als u het niet erg vindt.

Prima, zoals je wilt.

Ga maar op de weegschaal staan.

Je bent niet genoeg aangekomen sinds de vorige keer.

Ik hou niets binnen.

Het is laat om nog ochtendmisselijkheid te hebben.

Sommige vrouwen voelen zich pas goed als de baby er is.

Had je moeder hetzelfde probleem toen ze zwanger was?

Geen idee.

Ik ben constant misselijk van dat ding.

Ik zie dat je afstand wilt nemen van de baby.

Dat is prima, dat begrijp ik.

Maar er zit daar wel een baby in.

Als je hem niet de benodigde voedingsstoffen geeft...

...wordt hij een ziekelijk kind en wil niemand hem adopteren.

Wat moet ik doen?

Alles wat ik eet, komt weer omhoog.

Probeer vaker kleinere porties.

Het maakt niet uit of je alleen chips, augurken of toetjes eet.

Vind iets wat je binnenhoudt en eet het elke dag.

Begrepen?

Wat is er?

Het is Tommy.

Hij heeft zich bedacht.

Irene?

Hij zegt dat hij niet klaar is voor het vaderschap.

Hij komt ons niet halen.

Ik laat ze m'n baby niet afpakken.

Je hebt toch getekend?

Wij allemaal ook.

Misschien kan ik...

...een manier vinden.

Wegsluipen zodra hij is geboren, als niemand kijkt.

Ik kan hem alleen opvoeden.

Waarom vraag ik dit?

Jij koos ervoor hier te zijn.

Niemand dwong je.

Hoe kun jij dit begrijpen?

Ik zei dat ik een geheim kon bewaren.

Als ik je een geheim vertel, kun jij dat dan ook bewaren?

Natuurlijk.

Voor ik hier kwam, werkte ik in een kantoor.

Mijn baas was zo aardig tegen me.

Ik dacht dat ik hem kon vertrouwen.

Op een dag...

...verkrachtte hij me.

Zo ben ik hier gekomen.

Dat wist ik helemaal niet.

Deze baby is niet uit liefde verwekt.

Niet zoals die van jou.

Ook al hebben jij en ik verschillende verhalen...

...zitten we allebei in hetzelfde schuitje.

M'n ouders willen niet met me praten.

Iedereen keert me de rug toe.

Irene?

Ik heb één ding geleerd.

De enige op wie je kunt rekenen, is jezelf.

Wees eerlijk tegen jezelf.

Kun je dit kind alleen opvoeden?

Kun je een baan vinden...

...en een woning?

Kun je dat kind elke dag aankijken...

...en aan z'n vader denken?

Ik zou het zelf niet kunnen.

Ik wil dit kind.

Hoe kan ik hem zomaar opgeven?

Je moet doen wat ik doe.

Jezelf eraan herinneren dat hij niet van jou is.

Hij is van een andere vrouw, een andere familie...

...waar hij een goed leven zal hebben.

Beter dan wat jij of ik kunnen bieden.

Hoe sneller we hier doorheen zijn, hoe sneller we dit achter ons laten.

Meiden, dit is geen theekransje. Hebben jullie geen klusjes?

Ik kom eraan, zuster Janette.

Daar is hij. God zij geprezen.

Sterk en stabiel.

Je hebt een vechtertje in je.

Wacht.

Mag ik het horen? - Natuurlijk.

Daar. Luister.

Het is zo snel. - Dat is normaal.

Ze groeien snel.

Het hart moet hard pompen om het bij te houden.

Heb je nog iets nodig voor ik ga? - Nee, bedankt.

Ik weet niet wat ik de hele dag moet doen...

...zonder afleiding. - Ik zou...

...blij zijn dat ik niet hoef te schrobben.

Geniet van je rust.

Jawel.

Dat is veel makkelijker. - Dank je.

Naast het bed.

Ik ga wel terug als ze slaapt.

Ik had al eerder vlinders gevoeld, maar ik negeerde ze.

Nu, voor het eerst...

...begon ik na te denken over dit leventje in mij.

Was het een jongen...

...of een meisje?

Zou ze mijn ogen hebben...

...of de glimlach van mijn moeder?

Wat voor hoop en dromen zou ze ooit hebben?

Irene?

Wat gebeurt er? - Er is iets mis.

Het doet pijn.

Maak zuster Madeline wakker. Zeg dat Irene hulp nodig heeft.

Alsjeblieft, schiet op.

M'n buik voelt als een vuist.

Wat gebeurt er? - Ik weet het niet.

Knijp in m'n hand als het pijn doet.

Toen Irene ging bevallen, hadden we geen idee wat bevallen was.

Irene, rustig maar. We brengen je nu naar het ziekenhuis.

Er was ons niets uitgelegd.

Wat is er met haar? Komt het goed?

De baby komt. Alles is in orde.

Alles was in mysterie gehuld.

Gaan jullie maar weer slapen. Het zijn jullie zaken niet.

Ik kon alleen maar wachten.

Irene, ik was zo bezorgd. Hoe ging het?

Ze moet rusten en jij ook.

Laat haar met rust en laat haar slapen.

Ik kom straks weer bij je kijken.

Hoe voel je je?

Is alles goed?

Waar is kleine Henry?

Ik had het mis.

Het was toch geen jongen.

Ze ligt nu in de kraamkamer.

Hoe gaat het met haar?

Hoe heet ze?

Ze heeft geen naam.

Ze zeiden...

...dat ze de derde baby van de maand was.

Ze hebben 'baby nummer drie' op alle formulieren ingevuld.

Ook al was het geen jongen...

...is het misschien toch fijn om haar een naam te geven.

Iets betekenisvols.

Ze is niet van mij.

Een naam bedenken, heeft geen zin.

Ze is gewoon baby nummer drie.

Die van jou wordt baby nummer vier.

Of vijf...

...of zes.

Hoe sneller we verder kunnen...

...en dit achter ons laten, des te beter.

Toch?

Het is adoptiedag.

Hopelijk vindt een van die stellen baby nummer drie leuk.

Wil je voor me bidden?

Natuurlijk.

Ze is zo schattig. Ze zullen om haar vechten.

Dat is ze geraden.

Ik voel me een melkkoe.

Waarom moeten we zes weken blijven als ze flesvoeding kunnen kopen?

Het zijn de kosten.

Het is het beste voor de baby.

En wij dan?

Geloofde ze je niet?

Ik kan dit niet meer.

Wat doe je uit bed?

Ik kan geen comfortabele houding vinden.

Dat is dan jammer. De vroedvrouw was heel duidelijk.

Je blijft in bed tenzij je andere instructies krijgt.

Irene, die vloeren boenen zichzelf niet. Of wel?

Ja, zuster Janette.

Haal diep en wijd adem, Covey.

Diep en wijd.

Diep en wijd.

Voorzichtig.

Ga je niet mee?

Haal diep en wijd adem.

Eleanor, je moet ademhalen.

Als je alleen wilt zwemmen, meisje...

...moet je je ademhaling beheersen.

Haal diep en wijd adem. Bij elke slag.

Nog een keer proberen?

Waar ben je bang voor? - Voor wat ik niet kan zien.

Je moet ademhalen.

Haal diep en wijd adem. Ik ben bij je.

Adem in.

Uit.

In.

Uit.

In.

Ik wil het zien.

Rustig aan. We doen dit altijd.

Het is het beste.

Nee.

Ik moet het zien.

Adem in.

Uit.

In.

Uit.

Adem in.

Goed zo.

Uit.

In.

Uit.

Is de baby in orde?

Ms Sheila, is de baby in orde?

Ms Sheila, alstublieft.

Gefeliciteerd.

We hebben een gezond meisje.

Je bent zo lief. - Zo makkelijk te plaatsen.

Tijd om te voeden.

Ga maar liggen.

'Zo makkelijk te plaatsen.'

Natuurlijk, mijn lieve meisje met haar donkere haar...

...en een moedervlekje op haar perfecte roze hoofdje.

Kom op, Eleanor.

De baby zal beter sabbelen als je wat opschuift.

Ze heet Mathilda.

Voor ik je zag, m'n eerstgeborene, was ik bang dat je me zou herinneren...

...aan wat me allemaal is overkomen.

Ineens deed m'n verleden er niet meer toe.

Ineens was jij m'n toekomst.

M'n alles.

Je moet om de twee uur voeden in de kraamkamer.

Geen uitzonderingen.

We maken je wakker om op schema te blijven.

Ik kan het niet. Neem haar mee.

Je moet de kin optillen. - Ik kan dit niet.

Probeer het opnieuw. - Ik kan het niet.

Ze moet drinken. Kin omhoog. - Wat is hier gaande?

De baby wil de borst niet.

Stil, kind. Til de kin op.

Dat heb ik al geprobeerd. Ik ben geen machine.

Neem haar maar.

Ik kan dit niet. - Ze is uitgehongerd.

Til de kin op.

Ze heeft me gebeten. - Stil, Irene.

Blijf proberen.

Zie je?

Ze blijft niet zitten. - Lieve God.

Laat me weer werken. Ik kan dit niet.

Ze drinkt niet. Wat doen we?

Je maakt haar maar van streek.

Breng Eleanor maar terug naar de slaapzaal.

Mag ik nog wat langer bij haar blijven?

Ze heeft niet veel gedronken.

We hebben een schema.

Het is makkelijker als ze wordt geplaatst.

Irene, ga maar.

Het is je gelukt.

Je bent bijna bij de finish.

Hoe voel je je?

Anders. - Ja, natuurlijk.

Als de schok weg is, voel je je gespleten.

Trek dat maar aan.

Het heelt de edele delen.

Het is ongemakkelijk.

Zoals alles in deze hel...

...wen je eraan.

Wat mooi.

Heb jij dit gedaan? - Ik en de andere meiden.

Het werd tijd dat we...

...worden erkend.

Gevierd.

Na alles wat we doorstaan.

Snap je wat ik bedoel?

Ja.

We krijgen maar een paar dagen om te herstellen...

...voor we weer aan het werk moeten.

We mogen rusten tijdens het voeden. - Rusten?

Ik schrob liever vloeren.

Hou op. - Waarmee?

Doen alsof je niet om je baby geeft.

Het is mijn baby niet. Weet je nog?

Sorry dat ik dat zei.

Het was maanden geleden.

Ik wist het niet. Ik had het niet kunnen weten.

Nu ik het weet, denk ik...

...dat je een band met haar moet proberen op te bouwen.

Dat kan ik niet.

Ze is niet van mij.

Je kunt genieten van de tijd die je wel hebt...

...om haar te voeden, te troosten.

Het maakt deze periode minder ellendig.

Misschien dat jaren van nu...

...is dit waar je je aan kunt vastklampen.

Wil je het niet proberen?

Je wilt niet meer doen alsof.

Ik weet hoe moeilijk het is.

Maak je geen zorgen om mij.

Over een paar weken is dit voorbij.

Dan kan ik verder met m'n leven.

Wij allebei.

Tijd om te voeden.

Ik hoor je. Ik weet het.

Waar is Irene?

Niet dat het je iets aangaat, maar ze is ontslagen.

Het is nog geen zes weken.

Ze kon en wilde niet voeden. We moesten het bed vrijmaken.

Waar is ze heen?

Naar huis. - Naar huis?

Met haar ouders? - Ze kwamen haar vanmiddag ophalen.

Het was een warm onthaal.

Ze willen graag verder als gezin.

Stil maar.

We hebben een hongerige baby.

Hallo, Mathilda. Heb je honger, lieverd?

Ik ben er.

Het is een beetje uitslag. Vreselijk.

Al die kleine rimpeltjes...

Waar ga jij heen?

Ik weet het niet.

Ik moet...

...hier weg.

Ik moet haar meenemen.

Ik begrijp het.

Echt? - Natuurlijk.

Het is normaal dat je je zo voelt, zo vlak na de geboorte.

Ik wil je iets vragen.

Hoe ver denk je te komen met twee luiers en een deken?

Dat kind overleeft het niet. Jij ook niet.

Je bent niet in staat om zo'n beslissing te nemen.

Je bent de hele nacht wakker.

Je eet of slaapt nauwelijks.

Waarom ga je niet slapen?

We hebben het er morgen wel over.

U hebt gelijk.

Ik wilde u niet ongerust maken.

Dat geeft niet.

Ga maar slapen.

Ik weet dat je in de war bent.

Morgen zal alles veel duidelijker zijn.

Dat beloof ik.

Ik was gewend geraakt aan doen alsof.

Doen alsof ik een meisje was dat door m'n oma in de bergen was opgevoed.

Doen alsof ik een wees was.

Nu deed ik alsof ik dezelfde persoon was...

...die dat tehuis voor ongetrouwde moeders binnenliep.

Een jonge vrouw die geen goede moeder zou zijn.

Maar ik wist iets wat zuster Madeline niet wist.

Ik wist dat liefde genoeg was om een goede moeder te zijn.

Dat ik genoeg was.

Ik moest het juiste moment vinden om het te bewijzen.

Ik kom snel weer thuis, meisje.

De boot vertrekt over een uur.

Als je opschiet, haal je het.

Ik schrijf je als ik in Amerika ben en dan kom ik terug voor Covey.

Ik zoek een veilige plek om opnieuw te beginnen.

Hier, mijn deel. Het taartgeld.

Ik kan dit niet aannemen. Je hebt je eigen familie.

Jij bent mijn familie.

Beloof me dat...

...je haar beschermt...

...en elke dag je armen om haar heen slaat.

Dat beloof ik.

Ga nu.

Ga nu. Voor je niet meer durft.

Waar is Mathilda?

Waarom heeft niemand me wakker gemaakt voor het voeden?

Onze fout.

Kleed je aan en ga naar de keuken.

Zuster Madeline?

Wat een schoonheid. - Ze is perfect.

Kijk eens, Ron. Volgens mij lachte ze naar me.

Wat doen jullie?

Laat mij dit maar regelen.

Hallo. - Zuster Madeline, stop dit.

Alsjeblieft. - Alles is goed.

Dat is mijn baby. - Alles is goed.

Je hebt tegen me gelogen. - Nee.

Doe me dit niet aan.

Alsjeblieft. - Oké.

Ik neem alles terug. - Het is te laat.

Ik wist niet wat ik deed. Ik wist niet wat ik tekende.

Ik wil haar. - Kom op.

Alsjeblieft. Dat is mijn baby.

Nee. Mathilda.

Nee.

Alsjeblieft.

Ze bidden al jaren om een baby.

Op mijn verzoek houden ze Mathilda als haar tweede naam.

Een stukje van jou zal altijd bij haar zijn.

Troost je daarmee.

Kom, lieverd.

We gaan je spullen pakken.

Waar ga ik heen?

Je hebt iets goeds gedaan.

God zal je leiden, kind.

Ik zal nooit weten wat m'n moeder weghield.

Maar ik geloof met heel m'n hart...

...dat ze terug wilde komen voor mij.

Dat moet ik geloven.

Wekenlang...

...liep ik rond op straat in de hoop je te vinden.

Spreek nu, broeders en zusters. Laat onze worsteling bekend zijn.

Als we zwijgen, wordt onze pijn erger. - Toen zag ik hem.

Mijn reden om te blijven leven. - Ik vraag: wie zal ons redden?

Wij redden ons.

Als Gibbs Grant had geweten wat hem te wachten stond...

...toen ik bijna voor een bus liep in plaats van in z'n armen...

...weet ik niet of hij was doorgelopen.

Maar ik ben zo dankbaar dat hij dat deed.

Net zoals ik dankbaar ben voor de tijd die ik met jou had...

...Mabel Mathilda.

Je moet weten, mijn eerstgeborene...

...dat ook al had ik de moed niet om mijn familie over jou te vertellen...

...je altijd hier bij mij bent, bij ons.

Je bent overal.

Dat moet je weten.

Het spijt me.

Ik heb een pauze nodig.

Byron.

De narcissen.

Het spijt me...

...dat ik hier ben...

...en dat ik gisteren als een gek wegliep.

Mabel.

Kom op.

Dit moet je zien.

Mam was geobsedeerd door deze tuin.

Nu ik haar hoor praten over de bloeiende narcissen...

...toen je geboren werd...

...heeft ze deze voor jou geplant.

Mabel, ik hoop dat je troost vindt in de wetenschap...

...dat je niet alleen op de wereld bent.

Nu ik mijn einde nader...

...voel ik me dichter bij m'n moeder dan ooit tevoren.

Had ik maar meer tijd om uit te zoeken wat er met haar is gebeurd.

Misschien kunnen jullie dat voor me doen.

B en B.

Ik weet niet hoe het voelt na alles wat ik heb gezegd.

Misschien zijn jullie boos.

Misschien vragen jullie je af of je ooit zal weten wie ik ben.

Dit is wat je moet weten.

Jullie hebben altijd geweten wie ik ben.

Ik ben jullie moeder.

Mijn kinderen, ik heb het einde van mijn verhaal bereikt.

Dit is het voor mij.

Ik besef...

...dat ik jullie met veel onbeantwoorde vragen achterlaat.

Vooral...

...over m'n bruiloft.

Ik snap het als je nog antwoorden wilt.

Je verdient het om te weten dat er nog iemand is...

...die je deze kan geven.

Iemand die weet wat er echt is gebeurd.

Hoewel ik moet toegeven...

...dat ik bang ben voor jullie reactie als jullie de waarheid horen.

Voor jullie in het verleden gaan graven...

...moet jullie weten dat het misschien niet is wat je verwacht.

Probeer te begrijpen...

...dat niets aan die avond makkelijk was.

Maar uiteindelijk...

...moest het gebeuren.

Ondertiteld door: Michèle van Rossum