Original subtitles

ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΤΗΚΑΝ

Πες μου όταν είσαι έτοιμη.

Είστε άνετα; Εντάξει;

Μια χαρά. Δεν είμαι χαλαρή, θα χαλαρώσω όμως.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕΤΑΠΕΙΣΤΗΚΑΝ

Όχι το πρόσωπό μου.

Θα φαίνεται ο σταυρός μου;

Δεν ντρέπομαι, είναι ο σταυρός μου.

Αλλά δεν θέλω να με δουν στην τηλεόραση.

Ίσως ήταν καλύτερα, μα όχι.

Είμαι η Ρασέλ Λαμπέρ, 40 ετών.

Ήμουν παντρεμένη με τον Βινσάν Λαμπέρ.

Ο Βινσάν ήταν η πρώτη μου μεγάλη ιστορία στη ζωή.

Ο Βινσάν ήταν όμορφο αγόρι.

Μου το είχε πει η Ρασέλ. Τον είχε ερωτευτεί.

Αυτή η τραγωδία ήταν πολύ οδυνηρή.

Ήμασταν στο τέλος. Στο τέλος των πάντων.

Δεν είχε κάτι άλλο να προσφέρει η ιατρική.

Είχε ατύχημα σε δρόμο από τον οποίο περνούσε κάθε μέρα.

Δεν ξέρουμε τι έγινε ή αν ήταν όντως ατύχημα.

Εδώ και πέντε χρόνια είναι αναίσθητος.

Έξι χρόνια σε κώμα.

Σαν φυτό για επτά χρόνια.

Δεν είναι η ζωή που ήθελε ο Βινσάν. Το είχε πει ξεκάθαρα.

Τον σκοτώνουν χωρίς να μας πουν τίποτα. Είναι τέρατα.

Έκκληση στην οικογένειά μου, στη Ρασέλ, τη γυναίκα του.

Δεν πρέπει να γίνουν συνένοχοι σε αυτή τη βαρβαρότητα.

Δεν εξέπληξε κανέναν που η οικογένεια χωρίστηκε τότε.

Δέχτηκε να τον αφήσει.

Όχι, να τον σκοτώσει, έχει διαφορά.

Ήθελαν να μας φέρουν πρόσωπο με πρόσωπο.

Ο ένας εναντίον του άλλου. Δεν θα κερδίζαμε τίποτα.

Δεν θα υπήρχε το κράτος που έκανε τόσα,

δεν θα υπήρχε ένας Βινσάν Λαμπέρ.

Η πίεση του Υπουργού Υγείας είναι απαράδεκτη!

Ο τερματισμός νοσηλείας διατήρησης ζωής αφορά 25.000 άτομα ετησίως στη Γαλλία.

Δεν μιλά κανείς για αυτό.

Η υπόθεση ήταν μια διαμάχη μεταξύ δύο ιδεών για το τέλος της ζωής.

Μπορούμε να βάλουμε τέλος στη ζωή ενός άλλου ή όχι;

Παλεύουμε για τη ζωή, τα πάντα μπορεί να συμβούν.

Πιστεύω με ακολούθησαν για να αποδείξουν ότι εγκατέλειψα τον Βινσάν.

Ο Βινσάν πρέπει να ζήσει!

Καταλάβατε σε τι παράλογη κατάσταση είχαμε εμπλακεί;

Η υπόθεση του Βινσάν Λαμπέρ έχει γίνει σύμβολο

του τερματισμού ζωής.

Η ΠΕΘΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣ!

ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΘΡΗΣΚΟΙ!

Είμαστε όλοι ο Βινσάν Λαμπέρ.

Αυτό μπορεί να συμβεί σε εσάς, σε εμένα, απόψε, αύριο.

Είμαστε έτοιμοι; Έχουμε εκφράσει τη θέλησή μας;

Λάμπερτ εναντίον Λάμπερτ: Πάνω απο το Πτώμα του

ΜΙΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008

Η 29η Σεπτεμβρίου.

Είχαμε ένα ήρεμο πρωινό.

Αποφασίσαμε να βγάλουμε φωτογραφίες την κόρη μας για να στείλουμε

ευχαριστήριες κάρτες.

Μετά έπρεπε να ετοιμαστεί για τη δουλειά και φίλησε την κόρη μας.

Με φίλησε, μου είπε ότι με αγαπάει και μετά έφυγε.

Ήταν οι τελευταίες λέξεις που μου είπε ο Βινσάν.

Του Βινσάν του άρεσε να ρισκάρει. Είχε όρεξη για ζωή.

Ο Βινσάν έψαχνε πράγματα που τον έκαναν να πηγαίνει πολύ γρήγορα

Όταν έκανε σκι, όταν οδηγούσε έτρεχε.

Πολλοί φοβόντουσαν να μπουν μαζί του σε αμάξι.

Ήταν της άποψης ότι έχει τον έλεγχο.

Δεν είχε κανένα ατύχημα, αλλά η οδήγησή του ήταν επικίνδυνη.

Ζούσε τη ζωή στο 200%, ήθελε να ζει έντονα την κάθε μέρα.

Σαν να ήταν η τελευταία του.

Άκουσα το κουδούνι. Είδα την αστυνομία.

Είπαν να αφήσω κάτω το μωρό.

Εντάξει.

Τότε...

Τότε μου είπαν ότι ο Βινσάν είχε ένα ατύχημα

και ότι ήταν σε σοβαρή κατάσταση. Ήταν σοβαρό ατύχημα.

Με πήρε η μητέρα μου κλαίγοντας.

Το πρώτο πράγμα που τη ρώτησα ήταν: "Πέθανε;"

Είπε όχι. Αν δεν πέθανε, σημαίνει ότι είναι ζωντανός.

Είχε ένα ατύχημα, δεν ξέρουμε τίποτα, θα ζήσει.

Βρήκα τον γιατρό. Μου είπαν ότι είχε αίμα

στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού, αλλά δεν είχε σπάσει τίποτα.

Είπαν ότι οι επόμενες ώρες είναι κρίσιμες. Ότι ήταν σοβαρό.

Αρχίζει λοιπόν η αναμονή.

Μια αναμονή που θα κρατήσει χρόνια.

2006 ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΡΑΣΕΛ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΙΝΣΑΝ

Μια μικρή ξενάγηση στο διαμέρισμα της Ρασέλ και του Βινσάν.

Ένα μικρό μπάνιο με ένα άλλο υπνοδωμάτιο.

Αυτό είναι το σαλόνι, όπως μπορείτε να δείτε.

Αποφασίσαμε να μετακομίσουμε από τη Μερτ-ε-Μοζέλ στην Καμπανία.

Το καθιστικό.

Η κουζίνα.

Είμαι νοσοκόμα σαν κι αυτόν, ήθελα να γίνω στέλεχος.

Η είσοδος.

Και αποφασίσαμε να μετακομίσουμε στο Βαντενέ.

Κάτι σαν κελάρι, με ένα ωραίο ψυγείο.

Και ο καταραμένος θερμοσίφωνας που έχει χαλάσει πέντε φορές.

Έμεναν σε ένα σπίτι που λάτρευαν,

ανάμεσα σε χωράφια σε ένα χωριό 600 κατοίκων.

Ήταν νοσηλευτές ψυχιατρικής.

Ήταν και οι δύο ήσυχοι, ήθελαν να ζήσουν κάπου μακριά μαζί.

Νομίζω αυτός ήταν ο στόχος τους.

Ο κήπος.

Ψιψίνα!

Περάσαμε από τα στάδια της ζωής και μετά τα καταφέραμε

να φέρουμε ένα κοριτσάκι στο σπίτι.

Αυτό είναι ευτυχία.

Πραγματικά.

Το συζητήσαμε με τη Μαρί.

Πίστευε ότι μπορεί να πεθάνει στο χειρουργείο.

Ο Βινσάν είναι δυνατό παιδί. Πολύ δυνατό.

ΒΙΒΙΑΝ ΛΑΜΠΕΡ ΜΗΤΕΡΑ

Ήταν σίγουρα πολύ δυνατό παιδί.

Το τεχνητό κώμα δεν κράτησε πολύ.

Το είδα σαν αναγέννηση. Ο Βινσάν κάπνιζε και έπινε πολύ.

Ίσως να του έκανε καλό να είναι σε κώμα για έναν μήνα,

χωρίς ποτό και κάπνισμα και να είναι καλά.

Στο Σύνδρομο Ωραίας Κοιμωμένης, ξυπνάς με ένα φιλί. Δεν ισχύει όμως.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008 ΤΡΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Λένε ότι δεν είσαι πια σε κώμα όταν απαντάς σε εντολές:

κούνα τα χέρια, βγάλε τη γλώσσα, κλείσε τα μάτια.

Όταν μπορεί να γίνει διάλογος.

Στην ιατρική ορολογία, ο ασθενής βγαίνει από το κώμα

όταν μπορεί να ανοίξει τα μάτια.

Τότε ήμουν εκεί.

Είδα να ανοίγει τα μάτια.

Αντιλαμβάνομαι τη βραδύνοια. Και το χειρότερο, τα καμπυλωμένα χέρια.

Και μετά θυμήθηκα το μάθημα της νευρολογίας.

Καμπυλώνεις έτσι τα χέρια

όταν υπάρχει σοβαρό εγκεφαλικό πρόβλημα.

Είμαι νοσοκόμα, άρα το γνωρίζω.

Αλλά σε παρασύρει η ελπίδα.

Στη Γαλλία, έχουμε ιατρική υπέρ της ζωής.

Η παροχές μας είναι πολύ γενναιόδωρες σε ανθρώπινο επίπεδο,

αλλά και από οικονομική άποψη, που σημαίνει ότι ξαναδίνουμε ζωή.

Οι γιατροί που τον φρόντιζαν δεν είχαν αρκετή εμπειρία,

απόψεις ή γνώσεις για τραυματισμούς στο κρανίο.

Αν ήξεραν ότι θα οδηγούσε στην υπόθεση Λαμπέρ,

νομίζω ότι θα είχαν σταματήσει τη θεραπεία από την αρχή.

Η ιατρική επαναπροσδιόρισε τον θάνατο.

Χωρίς ιατρική παρέμβαση, χωρίς εντατική περίθαλψη,

ο Βινσάν Λαμπέρ θα πέθαινε τη μέρα του ατυχήματος.

Εμείς το δημιουργήσαμε. Είναι η γνώση μας, είναι η τεχνολογία μας.

Όλα όσα είναι τεχνολογικά εφικτά είναι επιθυμητά από τους ανθρώπους;

Η απάντηση είναι όχι.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2008 ΕΞΙ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Στην αρχή, η κόρη μας προσπαθούσε να βρει κάτι

για να τραβήξει το βλέμμα του.

Μου είπαν να προσπαθήσω να τον παρακινήσω.

Έφερα το παιχνίδι της κόρης μας στο δωμάτιο του Βινσάν.

Έβαλα το άρωμά της πάνω του.

Αν μπορούσε να το αισθανθεί και να επανέλθουν οι αισθήσεις του…

έπρεπε να το κάνω.

Η Ρασέλ μας ζήτησε να πάμε να τον δούμε.

ΒΙΝΣΑΝ ΚΑΡΟΥΕΛ ΦΙΛΟΣ

Νομίζω ότι έψαχνε κάτι που θα μπορούσε να κάνει τον Βινσάν

να θέλει να "επιστρέψει".

Είχαμε πολλούς λόγους για πάρτι.

Θα έλεγα ότι κάναμε πάρτι κάθε βδομάδα.

Είχαμε ως κοινό τη ζωή μας ως φοιτητές νοσηλευτικής

και τα πάρτι της φοιτητικής ζωής...

ΜΠΕΝΟΥΑ ΜΕΡΙΚ ΦΙΛΟΣ

την οποία ζήσαμε στο έπακρο θα έλεγα.

Είσαι σκατά!

Εγώ, ο Βινσάν Λαμπέρ, που τον φώναζα Βινς,

και ο Βινσάν Καρουέλ, αλλιώς Καρούς,

τους φώναζα έτσι για να μην τους μπερδεύω.

Ήμασταν χαρούμενοι που ήμασταν στη σχολή.

Και ήμασταν χαρούμενοι γιατί πηγαίναμε σε σχολή νοσηλευτικής,

όπου υπήρχαν πολλά κορίτσια. Επομένως...

Ο Βινσάν ήταν ένας πολύ φιλικός, ζωηρός άνθρωπος.

Ήταν 18, όπως κι εγώ, οπότε νομίζω ότι ήταν χαρούμενος, χαμογελαστός.

Ήμασταν στις δόξες μας. Ήταν τα καλύτερά μας χρόνια.

ΠΑΡΤΙ ΕΣΩΡΟΥΧΩΝ '99

Ήμασταν πολύ δεμένοι ως παρέα.

Ήμασταν σοβαροί, αν και παρτάραμε,

πήραμε στα σοβαρά το μελλοντικό μας επάγγελμα και...

Ήταν πάντα έτοιμος για πάρτι, ίσως κατά καιρούς το παρατράβαγε.

Πρέπει να το παραδεχτούμε αυτό.

Ήταν ο τρόπος του να νιώσει ζωντανός στο τέλος.

Προσπάθησα να τον διεγείρω.

Ζήτησα και από τη Ρασέλ να μείνει μόνη μαζί του.

Έχουμε αυτή την ελπίδα να πούμε

ότι θα ξυπνήσω μνήμες από τα νιάτα μας

και μετά θα υπάρχει μια μικρή κίνηση του χεριού, του ματιού,

δεν ξέρω ποιου μέρος του σώματος.

Ελπίζαμε κρυφά, αλλά δυστυχώς δεν συνέβη.

Ελπίζαμε πολύ καιρό ότι θα ξυπνήσει.

Και πράγματι, για πολύ καιρό, πιστεύαμε ότι ίσως να ξυπνήσει.

Δεν ξέραμε πώς ήταν.

Ύστερα τον επισκεπτόμασταν λιγότερο συχνά,

όλο και λιγότερο. Δεν βλέπαμε πρόοδο.

Πέρασαν μέρες.

Πέρασαν εβδομάδες.

Και στο τέλος της χρονιάς δεν ερχόταν κανείς.

Αισθανόμουν μόνη, ναι.

Τα πρώτα Χριστούγεννα...

δεν ήρθε κανένας.

Ο Βινσάν ένιωθε πάντα λίγο παραγκωνισμένος.

Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός.

Έχει αδερφούς και αδερφές από διαφορετικούς γάμους των γονιών του.

Δεν ένιωσε ποτέ ότι τον αγαπούν πλήρως.

Είχαν ένα σπίτι στο οποίο υπήρχαν δωμάτια για τον Ζοζέφ, την Αν και τη Μαρί.

Ο Βινσάν δεν είχε δικό του δωμάτιο

και έτσι του έφτιαξαν ένα κάτω από τη σκάλα.

Πράγματι, δεν είχε δωμάτιο στην αρχή.

Ένιωθε ότι δεν υπήρχε χώρος για εκείνον.

ΣΑΝ ΖΟΖΕΦ ΝΤΕ ΚΑΡΜ

Έτσι τον έστειλαν και σε οικοτροφείο σε μικρή ηλικία,

μακριά από την οικογένεια, κοντά στην Καρκασόν,

και επέστρεφε τρεις φορές το χρόνο.

Όταν επέστρεφε, πήγαινε στους προσκόπους. Ήταν δύσκολη περίοδος.

Τα παιδιά της Βιβιάν και του μπαμπά πήγαιναν σε ιδιωτικό.

Εκείνη νομίζω ένιωθε ήσυχη που πήγαιναν

σε σχολεία όπου θα έπαιρναν, υποτίθεται,

γνώσεις που θα τους προστάτευαν από όλα τα δεινά του κόσμου μας.

ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΚΑΡΜΕΛΙΤ ΤΟΥ ΣΑΝ ΖΟΖΕΦ

Είχαν όλα την ίδια παιδεία.

Χρειάζονται αυτά τα σχολεία. Υπάρχουν πολλά.

Το κάναμε για το καλό των παιδιών μας, από πεποίθηση.

Υπήρχαν ιερείς που ήταν πολύ άνετοι.

Που ήταν ευδιάθετοι.

Ο Βινσάν είχε καλές αναμνήσεις από το οικοτροφείο.

Έκαναν μερικά χαζά αστεία. Ναι, το έκανε κι αυτό.

Σωστά, Βινσάν; Αν με ακούς.

Του άρεσε κυρίως που ήταν μακριά,

του άρεσε αυτό το μέρος, πιστεύω, όσο έμενε εκεί.

ΜΑΡΙ ΛΑΜΠΕΡ ΑΔΕΡΦΗ

Όλα τα παιδιά πήγαιναν σε οικοτροφεία.

Πρέπει να ψάξεις τα οικοτροφεία για τις αδελφότητες.

Είναι γεμάτα και ακριβά γιατί ευτυχώς δεν υπάρχει στήριξη από το κράτος.

Η ύλη τους στην Ιστορία φτάνει μέχρι το '39, '42, '43.

Ο Βινσάν ήξερε όλους τους βασιλιάδες.

Είχε μεγαλώσει σε κύκλους Καθολικών και...

Ήταν πάντα επικριτικός απέναντι σε ορισμένες περιθωριακές ομάδες.

Όταν πήγα στη Ρεμς, ήταν σαν ένα υπόγειο.

Ήταν ένα δωμάτιο, γύρω στα 30 ή 40 τετραγωνικά μέτρα.

Απ' όσο θυμάμαι, έτσι ήταν.

Υπήρχαν πολλές καρέκλες και άνθρωποι που τραγουδούσαν στα λατινικά,

σαν υπνωτισμένοι.

Στις οικογενειακές συγκεντρώσεις,

τους ένωνε η συγγένεια,

επειδή ήταν μεγάλη οικογένεια.

Ήταν και η Μαρί, ο Ζοζέφ, ο Φρανσουά,

είχαν σχεδόν το ίδιο χιούμορ με αυτόν

και έκαναν σαρκαστικά σχόλια για την κατάσταση που επικρατούσε.

Είναι όλοι πολύ θρήσκοι, είναι ξεκάθαρο.

Είναι άνθρωποι που μιλούν για θρησκεία, όπως για ηγουμένους κ.λπ.

Ο Ζοζέφ και ο Βινσάν ήταν οι μόνοι

που δεν ήταν τόσο κοντά σε αυτό.

Με τις αρχές που ήθελαν να επιβάλουν ο Πιέρ και η Βίβιαν

θα υπήρχε κάποιο πρόβλημα, κάτι έπρεπε να γίνει.

ΜΠΕΡΓΚ-ΣΥΡ-ΜΕΡ

Έπρεπε να μετακομίσω, να ακολουθήσω τον Βινσάν στο ιατρικό του ταξίδι.

Έπρεπε να πάω να ζήσω στην Μπεργκ για να είμαι μαζί του.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2009 ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Η πρώτη χρονιά δεν είχε περάσει, υπήρχε πιθανότητα αποκατάστασης.

Στόχος του κέντρου αφύπνισης είναι να επιτύχει μια αφύπνιση

ή τουλάχιστον έναν τρόπο επικοινωνίας.

Η αποκατάσταση δεν είναι όπως στις ταινίες του Χόλιγουντ.

Δεν είναι, "Είμαι εδώ τώρα. Τέλεια".

Είναι μακρά διαδικασία. Απαιτεί πολλά από τους ασθενείς και τις οικογένειες.

Έχουμε υψηλά ποσοστά διαζυγίων σε αυτές τις περιπτώσεις.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές στο Μπεργκ, υπάρχει συμπαράσταση

γιατί υπήρχε ελπίδα για τον Βινσάν,

και εκεί μεγάλωνε και η κόρη μας,

που ανακάλυψε τις μεγάλες βόλτες στην παραλία με το καροτσάκι

και απολάμβανε τον θαλασσινό αέρα.

Είναι δύσκολο να μάθεις πώς να χαίρεσαι, πώς να χαμογελάς ξανά.

Είναι τόσο άδικο. Δεν έγινε αυτό που θέλαμε,

μια αφύπνιση ή έναν τρόπος επικοινωνίας, οπότε μπήκαμε σε αυτό το τούνελ.

Δεν ξέρουμε πότε θα βγούμε.

Ήμασταν όλοι στην Μπεργκ το Σαββατοκύριακο

για τα 80α γενέθλια του Πιερ, του πατέρα του Βινσάν.

Ναι, πήγα και ήταν πολύ ωραία.

Γιορτάσαμε τα γενέθλια σε ένα λούνα παρκ

και όλοι ήταν χαρούμενοι, και ανεβήκαμε στα παιχνίδια.

Είδα ότι κάτι έλειπε, αλλά δεν το θεώρησα απαραίτητα άβολο.

Η Ρασέλ είχε πάντα μια μοναχική πλευρά, μακριά από τον σύζυγό της

και μια δυσαρέσκεια για την οποία δεν γινόταν λόγος.

Είναι διακριτική, σε κάνει να νιώθεις κάτι χωρίς να το πει.

Έχουν τη λογική, ίσως έτσι λειτουργούν οι οικογένειες,

μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Για εκείνη, υπήρχε ένα κενό σε αυτό που βίωνε.

Αυτή ήταν στην Μπεργκ επί τρεις μήνες

κι εμείς ήμασταν ένα Σ/Κ στο λούνα παρκ.

Και μετά, όλοι κατάφεραν να πάνε να δουν τον Βινσάν και να το απολαύσουν.

"Ευκαιρία να δούμε τον Βινσάν".

Σε αυτή την μπερδεμένη οικογένεια, όπως έλεγε ο Βινσάν στη Ρασέλ,

ο Βινσάν είχε συγκεχυμένη θέση.

Όταν γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1976,

δεν τον έλεγαν Βινσάν Λαμπέρ, αλλά Βινσάν Φιλιπόν.

ΓΕΝΝΗΣΗ: ΒΙΝΣΑΝ ΠΙΕΡ ΠΑΣΚΑΛ ΦΙΛΙΠΟΝ

Μέχρι τα έξι του χρόνια, πατέρας του ήταν ο Ζακί Φιλιπόν.

ΛΑΜΠΕΡ

Εκείνη την περίοδο, η μητέρα του, Βιβιάν, ήταν παντρεμένη με τον Ζακί Φιλιπόν

με τον οποίο είχε τρία παιδιά.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΦΙΛΙΠΟΝ

Και ο Πιερ Λαμπέρ,

που ήταν ο πατέρας του Βινσάν,

ήταν επίσης παντρεμένος με δύο παιδιά.

Η Βιβιάν Φιλιπόν δούλευε για τους παππούδες μου που ήταν γυναικολόγοι,

τον Πιερ Λαμπέρ και τη Ρενέ Λαμπέρ, η Βιβιάν ήταν η γραμματέας.

Υπεύθυνη του ιατρείου.

Όσο ήταν παντρεμένη με τον Ζακί Φιλιπόν, είχε δεσμό με τον Πιερ,

με τον οποίο έκανε τρία παιδιά, τον Βινσάν, την Αν και τη Μαρί.

Και μετά το τέταρτο, αποφάσισαν να είναι μαζί.

ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΑΜΠΕΡ

Με τον Ζακί Φιλιπόν υπήρχε πολλή τρυφερότητα.

Μετά κατέληξε με τον πραγματικό του πατέρα τον Πιερ Λαμπέρ,

που δεν έχει την ίδια ιδιοσυγκρασία.

Υπέφερε πολύ. Υπήρχε ένα μεγάλο αίσθημα απώλειας.

Ήμουν 21 ετών και έξι μηνών

όταν ο πατέρας μου αποφάσισε να μου πει

για τις δύο ετεροθαλείς αδελφές μου, την Αν και τη Μαρί.

Ενώ αρνούνταν το γεγονός ότι ο Βινσάν ήταν γιος του.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί, ήταν μια προσπάθεια να μη με πληγώσει.

Λες και αυτό τα έκανε όλα πιο αποδεκτά.

Εγώ έπρεπε να το πω στη μητέρα μου για να μη στεναχωρηθεί πολύ.

Αυτό ήταν το επιχείρημα του πατέρα μου.

Ο πατέρας μου ένιωθε στριμωγμένος, γιατί έπρεπε να καταλάβει

ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να διαρκέσει πολύ.

Ο Βινσάν έλεγε δύο άντρες "μπαμπά".

Για τον πατέρα μου πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο.

Πρέπει να ένιωθε πολύ χαμένος και ένοχος,

δεδομένου ότι ήταν χριστιανός που βασανίστηκε πολύ από την αρχή.

Το παράδοξο αυτής της οικογένειας είναι ότι είναι πολύ παραδοσιακοί,

αλλά έκαναν παιδιά εκτός γάμου.

Είχαν αρκετά αυστηρούς ηθικούς κώδικες,

αλλά συμπεριφορά που τελικά είναι πολύ σύγχρονη.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2009 ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΡΕΜΣ

Ο Βινσάν Λαμπέρ πήγε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο το 2009

και μπήκε στο νέο νοσοκομείο

που ανήκε στο Νοσοκομείο Σεβαστοπόλ.

Στην υπόθεση Λαμπέρ, έχω δυστυχώς κεντρικό ρόλο.

Όταν την ξανασκέφτομαι, δεν θα μπορούσα να φανταστώ ούτε το ένα δέκατό της,

γιατί είναι μια εξαιρετική περίπτωση.

Ο Καριζέρ ήταν επικεφαλής του τμήματος. Στην πραγματικότητα, του κτιρίου.

Δεν ήξερε καθόλου τον Βινσάν. Δεν τον είδε σχεδόν ποτέ.

Από τους γιατρούς του Βινσάν,

ο ένας είχε πέντε ή έξι ασθενείς και ο άλλος γύρω στους 15.

Εκείνη την εποχή, ο γιατρός Καριζέρ δεν επισκεπτόταν τον Βινσάν καθημερινά,

ήταν επικεφαλής του τμήματος με έναν άλλο γιατρό, τον δρα Οπορτούς.

Οι γονείς του Βινσάν, όταν επέστρεφαν από το σπίτι τους στον Νότο,

πήγαιναν να δουν τους υπεύθυνους γιατρούς, τους επικεφαλής του τμήματος.

Γνώρισα τους γονείς και ο πατέρας ήταν πρώην γιατρός.

Δεν είμαι αυτής της γενιάς, αλλά ένας πρώην επικεφαλής τμήματος

ήθελε να μιλήσει μόνο με τον επικεφαλής του τμήματος.

Καθώς ήμουν επικεφαλής τμήματος, προϊστάμενος μονάδας,

δέχτηκα να τους δω.

Ταυτιζόμουν μαζί τους, ήταν συνάδελφος.

Είμαι αφοσιωμένος χριστιανός, πιστεύω ότι είμαι σε καλό δρόμο.

Έχουμε ένα όραμα για την ιατρική, για τον άνθρωπο. Κοινές πεποιθήσεις.

Όσοι εμπλέκονται σήμερα στην παρηγορητική αγωγή

είναι άνθρωποι που υπερασπίζονται τη ζωή.

Ποιος δίνει σε έναν άνθρωπο την εξουσία να τερματίσει τη ζωή ενός άλλου;

Είμαι υπερασπιστής της ζωής

και πιστεύω ότι θα πρέπει να δείχνουμε σεβασμό.

Τα πάμε πολύ καλά με τον δρα Καριζέρ.

Εκείνη η περίοδος ήταν δύσκολη.

Θέλαμε οπωσδήποτε τη γνώμη ενός σπουδαίου ανθρώπου

σαν τον καθηγητή Λορές.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΩΜΑΤΟΣ, ΒΕΛΓΙΟ

ΙΟΥΛΙΟΣ 2011 34 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Μερικές φορές ακούω οικογένειες να μου λένε,

"Ο γιατρός είπε ότι δεν θα επιζήσει,

"δεν θα μιλήσει, δεν θα κουνηθεί ή δεν θα περπατήσει καν".

Μερικές φορές ισχύει.

Και ταυτόχρονα, νομίζω ότι υπάρχει ο κίνδυνος ψευδούς απελπισίας.

Έχει τις αισθήσεις του ή όχι; Αρχικά, η ερώτηση τίθεται λανθασμένα,

γιατί υπάρχουν επίπεδα συνείδησης.

Θα δούμε λοιπόν

αν ο ασθενής είναι ξύπνιος, δηλαδή με τα μάτια ανοιχτά.

Θα κάνω λοιπόν το ίδιο τεστ με τους συναδέλφους γιατρούς

στην αρχαία Αίγυπτο, "Σφίξε μου το χέρι".

Αν το κάνει, περνάει το τεστ, έχει τις αισθήσεις του.

Αν δεν το κάνει, έχω πραγματικά αποδείξει ότι είναι αναίσθητος;

Τότε εκείνη η μέρα καθορίστηκε

από τα τεστ που έκαναν στον Βινσάν.

Ο Βινσάν πρέπει να σταματήσει τη μουσική με την αναπνοή του.

Τότε μου ζητήθηκε να συμμετάσχω. Και το κάνω μαζί του, κάτι γίνεται.

Λειτουργεί.

Είναι το τραγούδι μας και το παίξαμε στην εκκλησία την ημέρα του γάμου μας.

Ένα κομμάτι από την όπερα του Μπιζέ, Αλιείς Μαργαριταριών.

Λέει, "Μπορώ ακόμα να ακούσω τη φωνή σου, τρυφερή και ηχηρή".

Η ειρωνεία είναι ότι ταιριάζει στην ιστορία.

Ρασέλ, σου δίνω αυτό το δαχτυλίδι ως ένδειξη της αγάπης και της πίστης μας.

Βινσάν, σου δίνω αυτό το δαχτυλίδι ως ένδειξη της αγάπης και της πίστης μας.

Νόμιζα ήταν επίτευγμα που σταματούσε τη μουσική με την ανάσα του

αλλά... δεν βγήκε συμπέρασμα.

Δεν είναι παγιδευμένος στο σώμα του, η συνείδησή του δεν είναι πλήρης.

Όταν είδαμε τον Βινσάν Λαμπέρ, ήταν σε κατάσταση ελάχιστης συνείδησης.

Στη Γαλλία, λέμε pauci-relationnel.

Σημαίνει ότι απάντησε σε απλές εντολές με σαφή και αναπαραγώγιμο τρόπο,

αν και υπήρχαν διακυμάνσεις.

Είναι απογοητευτικό γιατί μπορώ να πω στον ασθενή,

"Κούνα το χέρι", το κάνει, και μετά από λίγο, τίποτα.

Την επόμενη μέρα, τίποτα.

Μου είπε τα συμπεράσματά του.

Για πρώτη φορά αναφέρει,

αφού είμαστε σε άλλη χώρα με διαφορετική νομοθεσία...

αναφέρθηκε ο όρος "ευθανασία".

Ο δρ Λορές πρότεινε λογοθεραπεία και ταυτόχρονα ευθανασία.

Αυτό δεν με εκπλήσσει, μιλάμε για το Βέλγιο.

Αυτό ήταν αρκετά... διφορούμενο.

Παρατήρησα ότι ήμουν ο πρώτος γιατρός που μίλησε για τερματισμό της ζωής του.

Θέτουμε το ερώτημα, "Αυτό θα ήθελε ο ασθενής;"

Έχουμε ασθενείς σε κατάσταση ελάχιστης συνείδησης

όπου η καλύτερη λύση είναι να τα παρατήσουμε.

Ο Βινσάν, ως φοιτητής, εργαζόταν σε μονάδα εντατικής θεραπείας,

υπάρχουν πολλοί ασθενείς που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση.

Και αυτό τον τάραζε πολύ.

Ενώ μιλούσαμε μια μέρα, με κοίταξε ξαφνικά αγχωμένος και είπε,

"Φοβάμαι μην καταλήξω φυτό".

Είπε σκληρές κουβέντες, "Δεν θέλω να καταλήξω φυτό.

"Ας μου κάνουν ένεση ή με χάπι".

Τα έλεγε αυτά όταν γυρίζαμε από τα μαθήματα.

Χρησιμοποίησε αυτούς τους όρους, αλλά κι εμείς έτσι μιλούσαμε.

Οι ακραίες καταστάσεις αναπηρίας ή εξάρτησης, είναι κάτι που...

απεχθανόταν.

"Δεν θέλω να γίνω φυτό, ας μου κάνουν ένεση".

Ξέρω ότι μιλούσε σοβαρά και ξέρω ότι δεν θα καταφέρω να το κάνω.

Γιατί ήμασταν νέοι. Γιατί ήμασταν οικογένεια,

ναι, είχαμε μωρό.

Δεν ζητήσαμε τίποτα από κανέναν. Συνεχίσαμε να παλεύουμε.

Η κόρη μας με κράτησε στη ζωή.

2013 ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΥΜΑ

-Τ. -Φωνήεν.

-Α. -Σύμφωνο.

Σ.

Βινσάν, μην κλαις. Είμαστε εδώ, μικρέ μου.

-Ε. -Φωνήεν.

Μην κλαις, εδώ είναι η μαμά.

-Φωνήεν. -Ι.

Ο Βινσάν απαντά. Κλείνει σφιχτά τα μάτια.

Είμαι η μητέρα του. Ο Βινσάν είναι ζωντανός.

Ένα κομμάτι της ήθελε ο Βινσάν να ξαναεμφανιστεί, να ζήσει,

να επικοινωνήσει μαζί της. Όλοι το θέλαμε. Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε.

Ξέραμε ότι ήταν ανθρώπινο το να θέλεις να ερμηνεύσεις.

Ήταν φυσιολογικό. Κάποια στιγμή είπα κάτι στον Βινσάν

που θα τον ενοχλούσε για κάποια παθητική στάση σε ένα συγκεκριμένο θέμα.

Κι εκείνη τη στιγμή πνίγηκε.

Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι νευρίασε,

ενώ απλά στραβοκατάπιε, αλλά...

Είτε είναι δάκρυα που τρέχουν στο μάγουλο είτε κούνημα του κεφαλιού,

θες να το ερμηνεύσεις.

Και προβάλαμε στις πράξεις του αυτό που θέλουμε να δούμε.

Η λειτουργική του πρόγνωση είναι σταθερή.

Και τώρα, αντιμετωπίζουμε ένα μέρος της οικογένειας που δεν μπορεί

να δεχτεί την αρνητική πρόγνωση για τις λειτουργίες του.

Θα συνεχίσουμε τις έρευνες.

Το κύριο πρόβλημα είναι μερικές φορές ο ασθενής, σπάνια το φάρμακο,

και συχνά οι συγγενείς.

Έτσι φτάσαμε στο τέλος. Στο τέλος των πάντων.

Όσων μπορούσε να προσφέρει η ιατρική.

Δεν έχει κάτι άλλο να δώσει στον Βινσάν.

13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013 ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΒΙΝΣΑΝ ΛΑΜΠΕΡ

Δεν συνεχίζουμε να παλεύουμε μόνο για να κρατήσουμε ζωντανά τα όργανά του.

Αγωνιζόμαστε για να είναι σε επαφή με τον κόσμο μας.

Ειλικρινά, από όλους όσοι μας παρακολουθούν,

ποιος θα ήθελε να ζήσει σε κατάσταση φυτού;

Σήμερα το πρωί μετά τις εννέα, η μητέρα του Βινσάν Λαμπέρ φτάνει δακρυσμένη

στο νοσοκομείο Σεβαστοπόλ στη Ρεμς.

Σκοτώνουν τον γιο μου. Τρεις μέρες λείψαμε!

Γυρίσαμε, έκλαιγε όταν μας αναγνώρισε.

Όλοι ήταν στο έλεος της παράλογης ελπίδας για την οικογένεια.

Κανένας δεν τόλμησε να πει, "Σταματήστε τώρα".

Ο δρ Καριζέρ ήθελε να τερματίσει τη ζωή του γιου μας χωρίς να μας ρωτήσει.

Ούτε τα αδέρφια του. Είναι σκανδαλώδες.

Ο Ερίκ Καριζέρ είναι υπεύθυνος για τη διάλυση αυτής της οικογένειας.

Ο δρ Καριζέρ εγκατέλειψε τον Βινσάν Λαμπέρ χωρίς φροντίδα.

Επειδή απέτυχε να τον αποτελειώσει, θα επέμενε στο τέλος.

Μακάρι ο Πρόεδρος να με ακούσει.

Να κάνει κάτι για να μου δώσει πίσω τον γιο μου. Μπορεί να κάνει κάτι.

Ο Πρόεδρος δεν είναι κατάλληλος για να κρίνει αυτή την κατάσταση,

ο νόμος είναι.

Η ΣΕΙΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ

ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

Υποτιτλισμός: Όλγα Κοντοδήμου