Original subtitles

[เสียงเปิดประตู]

[เสียงปิดประตู]

[คนคำรามต่อเนื่อง]

[เพลงหมอลำบรรเลงต่อเนื่อง]

- [ผู้ชายตะโกน] นี่ๆ - หวัดดีค่ะผู้ใหญ่

[ผู้ใหญ่ใบ] บวชลูกชาย คำผานน่ะ

มางานกันด้วยนะ

มาบอกบุญ อ้าว สวัสดี

บวชลูกชาย

บักคำผาน

[เพลงจังหวะสนุกๆ บรรเลง]

[เสียงกริ่งประตูหน้า]

เนื้อหมูสันนอก เกรดพรีเมียม

จากราคาปกติ 189 บาท

เฮาบ่ขาย เฮาขาย 59 บาทค่ะ

[ร้องเชียร์]

[เพลงหยุด]

[ดนตรีตื่นเต้นบรรเลง]

[เพลงหมอลำดังจากวิทยุ]

ป้า ป้า

[เสียงกริ่ง]

[ผู้ชายถือแฟ้มกระแอม]

ทุกคน นี่คือคุณอิฐ

คุณอิทธิชัย

ผู้จัดการคนใหม่ของสาขาโนนอีเดิ่น

- สวัสดีค่ะ - [พนักงานพูดพร้อมกัน] สวัสดีค่ะ

ห้างเปิดแล้วนะครับ

[พูดพร้อมกัน] ใช่ค่ะ

สินค้ายังจัดไม่เสร็จ

ใช่

- สินค้ายังไม่พร้อมขาย - ค่ะ

พนักงานยังไม่ประจำตำแหน่ง

แล้วนี่ยังมีกิจกรรมการเต้นด้วยเหรอครับ

อุ๊ย มันบ่แม่นกิจกรรม การเต้นเด้อค่ะ คุณผู้จัดการคนใหม่

คือเพลงแม่ศิริพร ถ้ามันดังขึ้น

ด้วยจิตวิญญาณคนอีสาน

มันสิเก็บอาการบ่อยู่ค่ะ

อะ ผมขอรายชื่อพนักงานทุกคนนะครับ

คุณ…

โอ้ ฟอร์เรนท์ค่ะ

ฟลอเรนซ์ที่แปลว่าเมืองในอิตาลีอย่างงี้เหรอครับ

ฟอร์เรนท์ที่แปลว่าให้เช่าอะค่ะ

- [พนักงานหัวเราะ] - [ฟอร์เรนท์ส่งเสียงชู่]

[อิฐ] ขอรายชื่อครับ

- เชิญค่ะ - ขอบคุณครับ

ในนี้เขียนว่า…

พนักงานแผนกของสดเนี่ยมีอยู่สี่คน

- [ตอบพร้อมกัน] ค่ะ - แม่นค่ะ แม่น

แล้วทำไมถึงมีแค่สามคนล่ะครับ

อีกหนึ่งคนหายไปไหนครับ

[ขยับปากแบบไม่มีเสียง]

[เพลงหมอลำสบายๆ บรรเลง]

- [คำผานร้องตะโกน] - เฮ้ย

ต้าวต้นนุ่น

มาแล้วเหรอ พี่มารอหนูตั้งนาน

[คำผาน] เฮ้ย

ไอ้คำผานหลบ จะทำงาน

ไม่หลบอะ

ต้นนุ่นต้องสัญญากับพี่ก่อนนะ

ว่าถ้าระหว่างบวชอะ จะไม่เปลี่ยนใจ

ไม่เปลี่ยนค่ะ

ไม่เปลี่ยนใจมาเอามึงอะค่ะ

เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ อ้าว

- [ต้นนุ่นส่งเสียงรำคาญ] - ต้นนุ่น

[คำผาน] ต้นนุ่น เดี๋ยวก่อน มาคุยกันก่อน

ไปบวชไป๊

[คำผาน] อ้าว

ชื่ออะไรอะ

แล้วทำไมถึงมาสาย

ชื่อต้นนุ่น พอดีว่ามีธุระนิดหน่อย

ผมเป็นหัวหน้าคุณนะ

พูดจาให้มันมีหางเสียงหน่อย

[กระซิบ] ไอ้หน้าอุบาทว์นี่มันเป็นใครอะ

ถึงกล้ามาว่าน้องต้นนุ่นแรงๆ แบบเนี้ย

คุณน่ะเป็นใคร

เป็นพนักงานที่นี่หรือเปล่า

กูแต่งเต็มขนาดเนี้ย

มึงดูไม่ออกเหรอว่ากูเป็นใคร

ชุดนาคไง

ให้เกียรติชุดนาคกูด้วยนะมึงอะ

จะไปไหนก็ไปไป๊

คนเขาจะทำงาน

[ผู้ใหญ่ใบ] บักคำผาน

กูไปเลือกแก้วมังกรแป๊บเดียว

หาตั้งนาน มายืนอะไรอยู่ที่นี่

[คำผานโอดครวญ]

กำลังคุยเรื่องงานบวชอยู่ครับพ่อ

เหรอ 17 บวชลูกซาย

บักคำผาน

- ฝากด้วยนะ - [พนักงาน] จ้า

- ผู้ใหญ่ หวัดดีจ้ะ - จ้ะๆ

เอ้า

นี่พ่อหนุ่มนี่ผู้จัดการใหม่หรอกเหรอ

[ผู้ใหญ่ใบร้องดีใจ]

ฝากด้วยนะๆ

ฝากแจกซองให้ด้วย

เนี่ย แจกให้ครบทุกคนเลย

พนักงานมีกี่คน แจกไปหมดเลย

นะ มีน้อยให้น้อย มีมากให้มาก

ตามศรัทธา

ไป บักคำผาน ไป

ข้างนอกอีกสี่ห้าคน ไปแจกให้หมด ไปลูก ไป

[ผู้ใหญ่ใบ] เดี๋ยวเป็นพระก็ไม่ได้ตบแล้ว

เนี่ยเหรอครับ

ธุระส่วนตัวของคุณ

ธุระส่วนตัวเนี่ย

ก็ทำในเวลาส่วนตัว

นี่เวลาทำงานก็ทำงานนะครับ

เพราะแบบนี้เนี่ย

คุณกำลังเอาเปรียบบริษัทอยู่นะครับ

ค่ะ

[อิฐ] อือ

โอเคครับ

ผมหวังว่า…

เราจะทำงานกันได้อย่างราบรื่นนะครับ

แล้วก็ปฏิบัติได้ตามมิชชั่นขององค์กร

ที่ว่า…

[สมใจ] อือ

[ทุกคน] ขยัน มีวินัย

โปร่งใส

กู๊ดสโตร์

[ทุกคนร้องเฮ]

[ส้ม] ค่ะๆ

[อิฐ] คุณฟอร์เรนท์ครับ

อื้อ

ผมเนี่ยนะครับไม่แปลกใจเลย

ว่าทำไมสาขาใหญ่เนี่ยเขาถึงส่งผมมาที่นี่

เพราะพวกคุณจัดการร้านค้าได้แย่มาก

ไม่รู้จะพูดยังไงดี

[เสียงเครื่องพิมพ์ทำงาน]

สินค้าก็ไม่เต็มชั้น

ผ้าใบด้านในเนี่ยก็ไม่ตึง

แอร์ก็เสีย

ของก็ไม่สด

คุณทำทุกอย่างดูถูกไปหมดอะ

เหมือนไม่พร้อมจะเปิดขายอะ

แล้วแบบนี้ลูกค้าที่ไหนจะเข้าร้าน

ปรับปรุงตัวนะครับ

ผมมาที่นี่เนี่ย

เพื่อมาประเมินคุณ

ค่ะ

[อิฐ] ไปละนะครับ

[เสียงเข็นรถ]

ของอะยังดีอยู่เลย

ทิ้งทำไมก็ไม่รู้ เสียดายเนอะ

[ต้นนุ่น] อือ

โอ๊ย

ทำไงดีอะ เหลืออีกตั้งเยอะ

ส่งมานี่

เฮ้ย แต่มันไม่มีที่ยัดแล้วนะแก

[เสียงนกหวีด]

[เสียงนกหวีดสองครั้ง]

[เสียงนกหวีดยาว]

[รปภ.จ๊ะจ๋า] เดี๋ยวๆ

อย่านึกว่าพี่ไม่รู้นะฮะ

[ดนตรีตื่นตระหนกบรรเลง]

คิดจะตบตาพี่อย่างงั้นเหรอฮะ

[เดียร์เสียงสั่น] เอ่อ…

คือ… พี่จ๊ะจ๋า

- เดียร์ - [หัวเราะ]

แบบว่า…

[หัวเราะ] ยี่ห้อเนี่ย พี่จ๊ะจ๋าเคยเห็นในทีวี

[ดนตรีหยุด]

ดูมๆ อึ๋ม

เพิ่มขนาด

[เดียร์กับต้นนุ่นหัวเราะ]

[รปภ.จ๊ะจ๋า] อึ๋มทันใจ

[เดียร์หัวเราะ]

พี่จ๊ะจ๋ารู้นะว่าน้องเดียร์อะ

ใช้ตัวช่วยอยู่ ใช่ไหมล่ะ

[รปภ.จ๊ะจ๋าส่งเสียงในลำคอ]

[เดียร์หัวเราะ]

ชอบแอบมองนมคนอื่นอยู่ได้นะ

เดี๋ยวก็ฟ้องผู้จัดการคนใหม่ซะหรอก

[รปภ.จ๊ะจ๋าหัวเราะคิกคัก]

เดินดีๆ ฮะน้อง

บันไดนะฮะ

มา

[เดียร์ส่งเสียงฮึดฮัด]

[เดียร์กับต้นนุ่นส่งเสียงฮึดฮัด]

[เดียร์กับต้นนุ่น] ทีมเวิร์ก

[เดียร์หัวเราะ]

[เดียร์หัวเราะ]

[เสียงชิ้ง]

ไอ้นุ่น

ไอ้นุ่น

อะไร อย่าเพิ่ง

- [เดียร์] นุ่น - เลิกกะกันแล้วเหรอ

มีใครจะเข้าเมืองไหมอะครับ

พอดีจะขอติดรถไปธนาคารหน่อยครับ

[เดียร์] อือ

รถเสียพอดีเลยค่ะ

[เสียงอู้อี้] เมื่อกี้มึงยังขี่มารับกูอยู่เลย อีเดียร์

- [ต้นนุ่นหัวเราะแห้ง] - [เพลงหมอลำบรรเลงต่อเนื่อง]

[เพลงหยุด]

สวยเนอะ

นู่น ผมหมายถึงวิวอะ

[ดนตรีจังหวะตื่นเต้นบรรเลง]

เฮ้ย

[ต้นนุ่นกับอิฐร้องตะโกน]

[เสียงเร่งเครื่อง]

[ต้นนุ่นส่งเสียงร้อง]

[อิฐ] โอ้โห

[อิฐร้องตะโกน]

- [เสียงเบรก] - [ต้นนุ่น] เฮ้ย

[ต้นนุ่นกับอิฐกรีดร้องต่อเนื่อง]

[ทั้งคู่หยุดกรีดร้อง]

[ทั้งคู่กรีดร้องต่อเนื่อง]

[ทั้งคู่หยุดกรีดร้อง]

[อิฐหอบหายใจ]

[อึ่งอ่างส่งเสียงร้อง]

[ต้นนุ่นกับอิฐกรีดร้อง]

[อึ่งอ่างส่งเสียงร้อง]

นี่คุณขโมยเนื้อมาจากกู๊ดสโตร์เหรอ

นี่คุณกำลังขโมยสินค้าบริษัทนะ

[ดนตรีจังหวะตื่นเต้นบรรเลง]

สินค้าบริษัทที่ไหน

เนี่ยอะมันขยะ

ก็ในเมื่อคุณทิ้งแล้วอะ

ฉันก็เอาขยะกลับบ้านได้ดิ

ได้

[ดนตรีหยุด]

ผมคิดว่าเราต้องยกระดับมาตรฐานความปลอดภัย

ด้วยการเพิ่มกล้องวงจรปิดตามจุดต่างๆ

เพื่อป้องกันการขโมยสินค้า

รบกวนคุณฟอร์เรนท์ เรียกช่างมาติดกล้องวงจรปิด

เพิ่มที่โซนอาหารสดและจุดสำคัญต่างๆ

ทุกซอกทุกมุม

อย่าให้เหลือมุมอับ

[ฟอร์เรนท์] สูงอีกนิดได้ไหมอะช่าง

[ช่าง] ได้บ่ครับ

[ฟอร์เรนท์] อีกนิดได้ไหมอะ

ตรงนั้นแหละช่าง

อย่าให้เหลือมุมอับนะคะ

[ส่งเสียงครวญคราง]

และให้รปภ.มาประจำจุดเข้าออก

พนักงานหลังร้านในทุกๆ เวลาเลิกกะ

เพื่อตรวจสอบกระเป๋าของพนักงาน

ไม่ให้มีการลักลอบนำสินค้าออกไปได้

[ฟอร์เรนท์] ในส่วนของเนื้อหมดอายุ

ต่อไปนี้ให้เทสารเคมี

จำพวกสารฟอกขาว

น้ำยาทำความสะอาดลงไปแช่ด้วย

เพื่อกำจัดทิ้ง

และต้องทำต่อหน้า…

กล้องวงจรปิดเท่านั้น

เริ่มปฏิบัติ ณ วันนี้

ลงชื่อ อิทธิชัย ผาสุกโยธิน

เหม็นอะ

[ฟอร์เรนท์ส่งเสียงครวญคราง]

[ฟอร์เรนท์] โอ๊ย

[เสียงผู้หญิงทางโทรศัพท์] อิฐคะ อิฐ ฮัลโหล

- ฮัลโหล - ครับ

คือว่า…

วิธีนี้มันจะเวิร์กใช่ไหมครับ คุณวิลาสินี

คือผมคิดว่าผมอาจจะมีวิธีที่มันดีกว่า

[วิลาสินีในโทรศัพท์] คนพวกเนี้ย

ถ้าเขามีโอกาส

เขาจะฉกฉวยผลประโยชน์เข้าหาตัวเองทันที

[วิลาสินีในโทรศัพท์] ถ้าเราไม่ใช่วิธีนี้

เราเอาคนอย่างพวกเขาไม่อยู่หรอกค่ะ

ครับ

[ดนตรีจังหวะตื่นเต้นบรรเลง]

[นกฮูกร้อง]

[ผู้หญิงส่งเสียงอึกอัก]

[ผู้หญิงส่งเสียงร้อง]

[ผู้ชายร้องครวญคราง]

เจ็บอะ

เลือดอย่างไหลเลย

เจ็บจังอะ

เจ็บฮูดังอะ เจ็บฮูดัง

เลือดไหลเลย

เลือดไหลๆ

ผมเห็นไอ้ผีบ้าบักบุญเท่ง

มันนอนซมอยู่ศาลตายายน่ะหลวงพ่อ

สงสัยมันแอบไปกินของไหว้

ชาวบ้านเห็นเข้า เข้าใจว่ามันเป็นปอบ

- ก็เลยรุมกระทืบมันน่ะหลวงพ่อ - [บุญเท่งคราง]

งั้นเอามันไว้นี่แหละ

[บุญเท่งร้องหวาดกลัว]

[บุญเท่งครางหวาดกลัว]

[ปอบส่งเสียงครวญคราง]

ที่ซูเปอร์เขาไม่ให้เอา เนื้อออกมาแล้วนะหลวงพ่อ

ลำพังเงินเดือนหนูก็…

ซื้อได้แค่นี้เองอะ

[บุญเท่งครางหวาดกลัว]

[เพลงหมอลำครึกครื้นบรรเลง]

[เพลงหยุด]

นี่

อยากกินเท่าไหร่เนี่ยนะ

กินให้เต็มที่เลย แต่ว่า…

อย่าขโมยกลับบ้านแล้วกันนะ

สูๆ สู

มีผู้จัดการใหม่มันก็ดีคือกันเนอะ

เพราะว่า…

จะได้มีคนเก่งๆ อะมาช่วยบริษัท

- แม่นบ่หล่า - บ่แม่น

เฮาสิได้กินของฟรีมีคนเลี้ยง

สูบ่มักบ่ของฟรี

ทำบ่า ก็ยกค่ะ

[พนักงานส่งเสียงดีใจ]

สูเป็นปอบ

ก็แปลว่า

ถ้าเดือนหน้า

คุณอิฐออกแล้วมีคนใหม่เข้ามาแทนอีก

พวกเราก็จะได้กินฟรีอีก

ใช่ปะ

ใช่แล้ว

- [อิฐ] ใครจะออกเหรอครับ - เฮ้ย

[สมใจอึกอัก]

บ่มีหยังค่ะคุณอิฐ

คือว่าป้าสมใจกำลังจะบอกคุณอิฐว่า

ดึกๆ ดื่นๆ อย่าไปไสมาไสคนเดียวค่ะ

ตอนนี้ผีปอบอีสาน

มันหลายแฮ่ดค่ะ

[ทุกคน] ใช่ค่ะ

ครับ โต๊ะยังมีที่นั่งว่างไหมครับเนี่ย

[ฟอร์เรนท์] เอ่อ คือ…

โต๊ะน่าจะเต็มแล้วนะคะคุณอิฐ คือจริงๆ แล้ว…

อุ๊ย โต๊ะนั้นว่างนะคะคุณอิฐ

- [เดียร์] เชิญค่ะ - [ฟอร์เรนท์] เชิญ เชิญค่ะ

- [ต้นนุ่นส่งเสียงกัดฟัน] - [เดียร์ส่งเสียง]

[ฟอร์เรนท์ส่งเสียง]

[ทุกคนหัวเราะ]

- [อิฐ] ทานให้อร่อยนะครับ - [ส้ม] ค่ะ เอ็นจอยๆ ค่ะ

เกือบแล้วมึง สูเกือบแล้ว

บ่เบิ่งหน้าเบิ่งหลัง ซกลกซนลน

- ป้าก็เม้าดังอะไรก็ไม่รู้ - [สมใจร้องหงุดหงิด]

เมื่อกี้แซวเล่น อย่าคิดมากดิ

การที่เอาของคนที่เขาไม่ต้องการแล้วเนี่ย

ไม่ได้เรียกว่าขโมยหรอกนะ

แต่คนที่หวงก้าง แม้กระทั่งขยะก็ยังไม่ให้คนอื่นเอาไป

แย่กว่าขโมยอีก

- ก็มันเป็นกฎของบริษัทอะ - ใครออกกฎอะ

คนรวยใช่ปะ

กฎมันก็มีเพื่อรักษาผลประโยชน์ ให้คนรวยทั้งนั้นน่ะ

[อิฐ] ก็ถ้าคุณไม่พอใจเนี่ยนะ

ก็ลาออกไปดิ

[เสียงวางตะเกียบ]

เรียนอะไรอะ

หือ

มีงานทำอยู่แล้ว จะยังเรียนอีกทำไมอะ

ฉันก็อยากเรียนสูงๆ

จะได้มีงานที่ดีกว่านี้ทำไง

หนูบ่เห็นอยากสิไปเรียนเลย

หาผัวรวยๆ ดีกว่า

เชื่อหนู

พี่รูปหล่อ

ซอยหนูซื้อดอกกุหลาบ

ให้แฟนพี่นะจ้ะ

[หัวเราะ] ไม่ใช่แฟน

ปากแข็งแบบเนี้ย

เห็นมาเยอะแล้ว

ในละครน่ะ

สุดท้ายก็ได้กัน

มาๆ มา เอามานี่เลย เอามาหนึ่งดอก มา

อือ ให้เลยสองร้อย

ไม่ต้องทอน นะ

อะ จะไปไหนก็…

แล้วแต่เลยนะ

อะ หนูแถมให้

เห็นพี่สองคน

ดอกเดียวบ่น่าจะพอ

ต้องสี่ดอกเน้นๆ

[อิฐ] อะๆ ขอบใจ

อะ ไหนๆ ก็ซื้อมาละ

อือ

อันนี้ถือว่า

เป็นคำขอโทษแล้วกันที่ผมพูดจาไม่ดีอะ

อือ

[เพลงทำนองอ่อนหวานบรรเลง]

[อิฐ] เอ่อ…

อะ อันนี้

ถือว่าขอบคุณ ที่ให้ติดรถมอเตอร์ไซค์เมื่อวาน

ส่วนอันนี้…

เป็นกำลังใจให้…

เรียนหนังสือแล้วกัน

[เด็กขายดอกไม้] เหลืออีกดอกนึงแหละพี่

[ต้นนุ่นกับอิฐร้องตกใจ]

ไม่รู้ พี่ยังคิดไม่ออก

- ไป - [เด็กขายดอกไม้ถอนใจ]

[อิฐถอนใจ]

[อิฐถอนใจ]

[พนักงานเริ่มส่งเสียงคุยกัน]

[เพลงหมอลำครึกครื้นบรรเลงต่อเนื่อง]

[เสียงผู้ชายจากรถแห่] ขอเชิญพ่อแม่พี่น้อง ชาวบ้านโนนอีเดิ่นทุกท่าน

มาร่วมงานมงคลอุปสมบทบักคำผาน

ลูกชายผู้ใหญ่ใบ

แถมม่วนซื่นไปกับคอนเสิร์ตหมอลำ

คุณแม่ศิริพร อำไพพงษ์

แถมมีแขกสุดพิเศษอีกมากมาย

แล้วเจอกันครับ

- [เดียร์] ป้าๆ ป้าๆ - อีหยังล่ะ

ป้าดูนี่ดิ

พี่ส้มอะเอาเนื้อที่แช่น้ำยาล้างส้วมไปขาย

แล้วก็มีคนซื้อไปกิน

เฮ้ย อีหลีติ

[ผู้ชายในจอ] ชิ้นมันใหญ่จริงๆ นะ ใหญ่จริงๆ

ชิ้นมันเบ้อเร่อเลยนะคุณ

แบบนี้ฮะ นี่ จิ้มน้ำจิ้ม

น้ำจิ้มก็เด็ดนะคุณ

นี่ๆ แบบนี้ ปื๊บขึ้นมา

- [ผู้ชายหลังกล้อง] ครับ - นี่ ลองดู ไป

- ชิ้นเบ้อเร่อ - [ผู้ชายหลังกล้อง] อร่อยไหม

[ผู้ชายหน้ากล้องไอ]

เฮ้ย

[ผู้ชายหลังกล้อง] เฮ้ย

เฮ้ย ล้อเล่น

- [ผู้ชายหลังกล้องโวยวาย] - [เดียร์ขำ]

โอ๊ย

เพราะฉะนั้นเนื้ออย่างดี

- [ทุกคน] จากเพจ - ส้มโฟรเซ่น

- [ทุกคน] จากเพจ - ส้มโฟรเซ่นฮะทุกคน นี่

ป้าตกใจเบิด

ป้าก็ว่าอยู่ เนื้อแช่น้ำมันกินได้อยู่ดี

เออ ตอนแรกหนูก็ไม่เชื่อนะ

แต่พี่ส้มอะบอกว่า ให้เอาไปล้างน้ำหลายๆ ทีก็กินได้ละ

เฮ้ย แล้วมันก็จริงด้วยป้า

เนื้อนุ่มกว่าเดิมอีก

ละลายในปากเลย

[สมใจ] หรือว่าเฮาต้องกิน

[สมใจหัวเราะ]

ส้มมันฉลาดแท้

- [เสียงเพลงเต้นจากลำโพง] - ซีเอฟกันมารัวๆ เลยนะคะคุณลูกค้าขา

สันนอกเกรดพรีเมียม

คุณฟอร์เรนท์ครับ

ช่วงนี้ลูกค้าคอมเพลนมานะครับ

ว่าเนื้อของเราเนี่ยหมดอายุเร็วกว่าปกติ

ห้องแช่แข็งเรามีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ

[อึกอัก]

อือ

ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะคะ

เพราะว่าทางเราเองก็มีพนักงานคอยควบคุม

อุณหภูมิให้คงที่อยู่อะค่ะคุณอิฐ

เชิญดีกว่านะคะ [ฟอร์เรนท์หัวเราะ]

ผมขอเข้าไปดูหน่อยแล้วกันนะครับ

ว้าย มาแล้ว

คุณอ้อม คุณอุ๋มอิ๋ม

คุณ…

[ส้มกรีดร้อง] อิฐ

[ส้มกรีดร้อง]

- [อิฐทุบโต๊ะ] - [ฟอร์เรนท์ร้องตกใจ]

นี่คุณขโมยทรัพย์สินบริษัทไม่พอ

- [สมใจ] อุ๊ย - คุณกล้าเอาของแบบนี้ไปขายให้คนกินได้ยังไง

[สะอื้น] ขอโทษค่ะคุณอิฐ

ส้มทำไปเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์จริงๆ ค่ะ

แล้วนี่คุณขายหมดนี่เลยเหรอ

เปล่านะคะคุณอิฐ

ส้มเพิ่งเคยไลฟ์แค่ครั้งแรกเท่านั้นเองค่ะ

แล้วมันจะหายไปหมดนี่ได้ยังไง

[ส้มร้องไห้]

ส้มไม่รู้ค่ะ

ส้มไม่ได้เอาไปจริงๆ นะคะคุณอิฐ

สาบานก็ได้ค่ะ

ให้ญาติผู้ใหญ่ที่ส้มเคารพอะมีอันเป็นไป

[สมใจพูดแบบไม่มีเสียง] อีดอก

แล้วต้นนุ่นหายไปไหนครับ

เอ่อ บ่ฮู้ค่ะ

[เดียร์เสียงสั่น] หนู… หนูก็ไม่แน่ใจอะค่ะ

คือ…

เอ่อ หนูรู้แค่ว่านุ่นเขาชอบไปที่วัด

เอ่อ วัดโนนอีเดิ่นน่ะค่ะ

[เสียงประกาศผู้ชาย] พี่น้องเอ๊ย

งานอุปสมบทบักคำผาน

และคอนเสิร์ตศิริพร อำไพพงษ์

กำลังสิเริ่มขึ้นแล้ว อย่าลืมมาม่วนนำกันเด้อครับ

[ต้นนุ่นคิดย้อน] ที่ซูเปอร์เขาไม่ให้ เอาเนื้อออกมาแล้วนะหลวงพ่อ

ลำพังเงินเดือนหนูก็ซื้อได้แค่นี้เองอะ

[อิฐ] มีงานทำอยู่แล้วนะ

จะยังเรียนอีกทำไมอะ

ฉันก็อยากเรียนสูงๆ จะได้มีงานที่ดีกว่านี้ทำไง

[เสียงปอบครวญคราง]

[ส่งเสียงอาเจียน]

เนื้อดิบ [ส่งเสียงอาเจียน]

เฮ้ย กินบ่ได้

[บุญเท่งอาเจียน]

[บุญเท่งครวญคราง]

[ต้นนุ่น] แม่…

ตัวร้อนจี๋เลยอะ

[เสียงตกตะลึง]

เนื้ออยู่ที่ไหน

[เสียงปอบครวญคราง]

[เสียงกระดูกลั่น]

[แม่ต้นนุ่นร้องคราง]

[ปอบร้องครวญครางต่อเนื่อง]

คุณรู้ใช่ไหมว่าเนื้อที่แช่ สารเคมีพวกนี้มันอันตรายมากนะ

ถ้าคนกินเป็นอะไรขึ้นมาเนี่ย

ใครจะรับผิดชอบ

[เสียงร้องครวญคราง]

[ปอบร้องครวญครางต่อเนื่อง]

[บุญเท่ง] อย่า อย่าทำอะไรฉันเลยนะ เฮ้ย

[ปอบกรีดร้องต่อเนื่อง]

[ซอมบี้ส่งเสียงร้อง]

คุณเอาเนื้อพวกนี้ไปทำอะไร

เอาไปขายใช่ปะ

[ซอมบี้ครวญครางต่อเนื่อง]

[ร้องหวาดกลัว] เฮ้ย อะไรกัน

[ร้องหวาดกลัว]

[ซอมบี้ส่งเสียงกรีดร้อง]

[ซอมบี้ส่งเสียงต่อเนื่อง]

[บุญเท่งกรีดร้อง]

[บุญเท่งกรีดร้องต่อเนื่อง]

มันกำลังมา

[บุญเท่งกรีดร้อง]

[ซอมบี้ส่งเสียงต่อเนื่อง]

[ร้องหวาดกลัว]

นั่นตัวอะไรอะ

[ซอมบี้ส่งเสียงร้องต่อเนื่อง]

[เสียงซอมบี้กัดแทะ]

[หลวงพ่อ] โยมคง

- [คงส่งเสียงขู่] - โยมคง

นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ

ช่วยพาไปส่งโรงพยาบาลเร็ว

- เร็วสิ - [คงคำราม]

[แม่ต้นนุ่นคราง]

[แม่ต้นนุ่นคราง]

[แม่ต้นนุ่นหอบหายใจต่อเนื่อง]

[ต้นนุ่นหายใจถี่]

- [แม่ต้นนุ่นคำราม] - [ต้นนุ่นกรีดร้อง]

- [แม่ต้นนุ่นคำราม] - [ต้นนุ่นร้องไห้]

[ต้นนุ่นร้องไห้ต่อเนื่อง]

[แม่ต้นนุ่นคำราม]

[ต้นนุ่นร้องไห้เสียงดังต่อเนื่อง]

- [ต้นนุ่นสะอื้น] - [แม่ต้นนุ่นคำราม]

[ต้นนุ่นหอบหายใจ]

[แม่ต้นนุ่นคำรามต่อเนื่อง]

- แม่ - [แม่ต้นนุ่นคำรามต่อเนื่อง]

- แม่ นุ่นเองไง แม่ - [แม่ต้นนุ่นคำราม]

[สะอื้น] แม่จำนุ่นไม่ได้เหรอแม่

- [แม่ต้นนุ่นคำราม] - [ต้นนุ่นกรีดร้อง]

แม่

[ต้นนุ่นตะโกน] แม่

[หลวงพ่อตะโกน] พาต้นนุ่นหนีไป

- ไปเร็ว - ต้นนุ่นสะอื้น

[ต้นนุ่นกรีดร้อง] พ่อ พ่อ

[อิฐ] ไป ไป

[ต้นนุ่นกรีดร้อง] พ่อ พ่อ

[ต้นนุ่นสะอื้น]

[แม่ต้นนุ่นคำราม]

[ต้นนุ่นสะอื้น] พ่อ พ่อ

- [หลวงพ่อตะโกน] ต้นนุ่น หนีไป ไป - [ต้นนุ่นสะอื้น]

- [หลวงพ่อกรีดร้อง] - พ่อ

- [ต้นนุ่นสะอื้น] - อยู่นิ่งๆ มา

[ต้นนุ่นสะอื้น] ปล่อย

- [ต้นนุ่นร้องโวยวาย] - นี่มันอะไรฮะ คุณ

คุณเลี้ยงซอมบี้ไว้เหรอ

[ต้นนุ่นพูดแบบไม่มีเสียง] พ่อ

ข้างในนั้นไม่ใช่พ่อแม่คุณแล้ว โอเคปะ

[ต้นนุ่นสะอื้นต่อเนื่อง]

[คงส่งเสียงคราง]

[อิฐ] คุณ

[คงส่งเสียงในลำคอ]

[คงส่งเสียงขู่ต่อเนื่อง]

[คงคำราม]

[เสียงลำโพง] สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง

โนนอีเดิ่นทั้งหลาย

แล้วก็พ่อแม่พี่น้อง

หมู่บ้านตำบลใกล้เคียงเด้อ

มื้อนี้ เฮาผู้ใหญ่ใบ

สิได้บวชลูกชาย

บักคำผาน

เฮาก็ดีใจหลายๆ

- รับรองว่า - [นักดนตรีลองเครื่องดนตรี]

ฮอดซอดอย่างแน่นอน

เฮ้ย เดี๋ยว

นี่คุณจะไปไหนอะ

เราต้องไปบอกชาวบ้านให้หนีไปไง

จะบ้าเหรอ

ตรงนั้นมีแต่ซอมบี้

ไปนี่เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้งเลยนะเว้ย

แต่คนหมู่นั่น

เขาคือญาติคือพี่คือน้องของข่อย

ข่อยสิปล่อยให้ทุกคนตายบ่ได้

[เพลงหมอลำครึกครื้นบรรเลง]

- เฮ้ย - อีหยัง

โอ๊ย เจ้าก็ระวังได้ไหม อ้าย

- ขอโทษครับ - เจ้านี่เนอะ [ร้องรำคาญ]

ว่าแต่ผู้ใหญ่ใบวางค่ามัดจำเจ้าไว้เท่าไหร่

- บ่เด้อหล่า ของอ้ายเด - บ่

แน่ะ บ่แม่นสิได้เล่นฟรีบ่เฮามื้อนี้

- โอ๊ย - โอ๊ย เล่นฟรีแท้ว่า

[เสียงคนวิ่ง]

[ต้นนุ่นตะโกน] ทุกคนฟ่าวหนีไป

ซอมบี้

พวกเขาว่าอีหยังก่อ

- เขาอยากขอเซลฟี่ - ขอเซลฟี่

[อิฐ] ไม่ใช่เซลฟี่

ซอมบี้

- [ซอมบี้คำราม] - [ทุกคนกรีดร้อง]

[เพลงหมอลำสนุกสนานบรรเลงต่อเนื่อง]

[กรีดร้อง]

[ซอมบี้ส่งเสียงขู่]

[เสียงเซลล์รวมตัวกัน]

[คลื่นเสียงดังต่อเนื่อง]

[เพลงหมอลำบรรเลงต่อเนื่อง]

บ่แม่นแฟนเซอร์ไพรส์เฮาบ่

แม่นอยู่บ่

คั่นว่าแล้วแอวผมก็บ่แพ้ไผดอก

[นักร้องส่งเสียงเฮฮา]

[นักร้องส่งเสียงกรู๊]

- เซาๆ เซาๆ เซาๆ - [ดนตรีหยุดลง]

[ซอมบี้ส่งเสียงขู่]

[อิฐส่งเสียงอึกอัก]

มึงเล่นอะไรของมึงเนี่ย เล่นแบบไม่มีจิตวิญญาณเลย

เอามานี่

[ซอมบี้คำราม]

[ผู้คนกรีดร้อง]

[เพลงหมอลำสนุกๆ บรรเลงต่อเนื่อง]

- เพลง - ฮะ

พิณ

มันจะม่วนแท้ ไปเด้อแม่เด้อ

[ทุกคนส่งเสียงเฮฮา]

- [เพลงหยุดลง] - โอ๊ย

อือ บักคำผาน

[อิฐ] อือ

[แดนเซอร์กรีดร้อง]

[ทุกคนกรีดร้องต่อเนื่อง]

ทำไมไม่ไปขานบทนาค

เสือกมาเล่นดนตรีอยู่นี่เอง

ถอดแหวนก่อนสิพ่อ

อย่าเบิ่งซือซืออ้าย เฮ็ดให้มันแล้ว

อือ อย่าฟ่าว โอ๊ย ฟ่าวไปแถะ

- ผมหล่อไหม - หล่อแล้วๆ เออ

[ทั้งคู่ร้องตกใจ]

[ทั้งคู่ส่งเสียงงุนงง]

เป็นหยังเล่านี่

โห แฟนคลับตัวคือหลายขนาด

[เสียงคนวิ่ง]

[อิฐหอบหายใจ]

เล่นเพลงเมื่อกี้อีกที

ถ้าจะขอเพลงรอหน่อยนะผู้จัดการ

แต่ถ้าเอาซองมาให้น่ะตอนนี้ได้เลย

อ้ายต้องเล่นเพลงเมื่อกี้ ไม่งั้นคนสิถูกกัด

- อะไรกัด - อ๋อ น้องต้นนุ่นอยากฟังเพลงหมากัดเหรอ

- เอ๊ย - ใช่ไหม

หมากัดมาอะไรที่นี่เล่า ไปดูเอกชัยนู่น

[ซอมบี้คำราม]

[ช่างแต่งหน้า] เป็นหยังล่ะ

- ข้อยลืมอย่างหนึ่ง - อีหยัง

- ไมค์ - เอ้า

ไมค์เจ้าอยู่ไสล่ะปานนี้

แฮงเส้า แฮงลืมแล้ว

เอานี่เด เออ

คำผาน

ไม่ต้องบงต้องบวชมันแล้ว

ยกเลิกงานคอนเสิร์ต แล้วให้ทุกคนกลับบ้านไป เร็ว

เฮ้ย ตัวเอง ตัวเองใจเย็นก่อนนะ

เดี๋ยวเค้าอะบวชแป๊บเดียวเอง พอสึกปึ๊บอะ

เดี๋ยวจะมารีบเบียดเลย

- อ้ายพร้อมไหม - พร้อมแล้ว

ถ้าอ้ายพร้อม ข้อยก็พร้อม

- เปิดประตูเลยครับ - นี่

สวัสดีครับ…

[นักร้องกรีดร้อง]

[เสียงกรีดร้องดังต่อเนื่อง]

[เสียงหยุด]

[เพลงสนุกสนานดังจากลำโพง]

สู วันนี้ไอ้ใบจะมีเงินจ้างแม่ศิริพรรึเปล่า

โอ๊ย กูถ่าโดนบักคักแล้วนี่

กะซางค่า กูสิเต้นหน้าฮ้าน

ให้ลุกเป็นไฟไปเลย แม่นบ่สู

- แม่น - แม่น

[ทุกคนร้องตะโกน]

ทุกคนครับ กลับบ้านเลยครับ

งานบวชยกเลิก

พูดบ้าอะไรเนี่ย ผู้จัดการ

[ผู้ใหญ่ใบ] พูดบ้าอะไร

เฮ้ย

- เฮ้ย - เฮ้ย

[คนกรีดร้อง]

[ดีเจเปิดเพลงจังหวะสนุกๆ ต่อเนื่อง]

- [ผู้ใหญ่ใบ] มันอะไรกันวะ - [คำผาน] ซอมบี้ๆ

[ผู้ใหญ่ใบ] หนีเร็ว

หนี หนีเร็ว

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

- ทุกคน หนีไป - [คนดูส่งเสียงเชียร์]

หนีไปๆ ลุกไป ไป

[เพลงหยุด]

เร็ว

[ต้นนุ่น] รีบหนีไปเร็ว

[เพลงหมอลำบรรเลงต่อเนื่อง]

[ต้นนุ่นกรีดร้อง] กลับบ้านเร็ว หนีไป

- หนีไปเลย - รีบหนีไปดิ

[ต้นนุ่น] เร็ว

[เพลงจังหวะสนุกบรรเลงแทนเพลงหมอลำ]

- ทุกคนฟังสิ - หนีไปเร็ว

- [อิฐตะโกน] เร็ว - [ผู้คนกรีดร้อง]

[บุญเท่งครวญคราง]

ไอ้เพื่อนยาก

ไก่ ไก่

กำลังหิวเลย

อย่ามายุ่งน่า

เอ๊ะ

[บุญเท่งกรีดร้อง]

[บุญเท่งกรีดร้อง]

[ผู้ใหญ่ใบ] เร็ว ผาน เร็ว

[คำผาน] ป๊า รอด้วยป๊า

รอด้วยป๊า

เฮ้ยๆ ออกรถเลย ออกรถเลย

- โอ๊ย - เร็วๆ

[คนขับรถส่งเสียงโวยวาย]

- บอกให้ออกรถ - เจ้าของเขาบอกไว้ว่า

ถ้าคนบ่เต็ม

- บ่ออก - บ่ต้องเต็มดอก

ซอมบี้มา ซอมบี้

- หนีโลด - ซอมบี้มา

[รถสองแถวเปิดเพลงจังหวะสนุก]

[คนบนรถสองแถวเฮฮา]

บอกเลยว่าวันนี้มันแน่ ไอ้คะเน

เฮ้ย

[ผู้ใหญ่ใบ] มาแล้วๆ

มองหน้ามาพ่อมึงเหรอ

พ่ออยู่นี่

อ้าว เฮ้ย ใจเย็นๆ

ใจเย็นๆ ปล่อยมันไปบวชเหอะเพื่อน

- [ผู้ชาย 1] บ้าปะเนี่ย ดูหนังเยอะ - [ผู้ใหญ่ใบ] ซอมบี้มาแล้ว

มันมาแล้ว

- มันมาแล้ว - ป๊า เอาไง

มาแล้ว

เออ ไปโลด

[คำผานส่งเสียงร้อง]

[ผู้ใหญ่ใบ] ไปเร็ว เข้าไปโลดๆ

[ทั้งสองร้องหวาดกลัว]

[คนขับกรีดร้อง] เหี้ย

[คำผาน] เร็ว แดดดี้

[เสียงค้อนเด็กเล่นดังต่อเนื่อง]

ตีอย่างงั้นมันจะตายไหมน่ะ

- กุญแจๆ - [คำผาน] เร็วๆ แดดดี้

ไอ้คนขับมันดูหนังฝรั่งมากไปหรือเปล่าวะเนี่ย

เอากุญแจมาไว้บนเนี้ย

- [คำผานกรีดร้อง] แดดดี้ เร็วๆ - เดี๋ยว กำลังไขอยู่

- กำลังไขอยู่ - [คำผานกรีดร้อง] เร็วๆ

[คนขับกรีดร้อง]

[คำผาน] แดดดี้ ไม่ต้องคาดแล้ว

เดี๋ยวก่อนสิ

[คนขับกรีดร้อง] เหี้ยเอ๊ย อย่า อย่า

เฮ้ย ได้แล้วๆ

ได้แล้ว

โห

เป็นได๋มึง รถเต็มสมใจมึงบ่

[ซอมบี้คนขับคำราม]

[ผู้คนกรีดร้อง]

น้อง

น้อง น้องหนีไป

[เด็กขายดอกไม้คำราม]

ไป

[เสียงประกาศในสนามบิน] เที่ยวบินที่เอ็ม 39

ได้มาถึงท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ขอบคุณค่ะ

[เสียงรีโมทแอร์]

[ฟอร์เรนท์ร้องครวญคราง]

[ฟอร์เรนท์ถอนใจ]

ฮัลโหล

น้องช่างแอร์ชำนาญหรือเปล่าคะ

พี่แอร์เสียอะครับ

มาซ่อมให้พี่คืนนี้ได้เลยไหม

คืนนี้เลยเหรอครับ

เอ่อ แต่นี่ห้างมันใกล้จะปิดแล้วนะครับพี่

สะดวกเข้าประตูหลังไหมล่ะครับ

เคยไหมอะ

เอ่อ เข้าบ่อยอยู่ครับ

ตายจริง

เข้าบ่อยด้วย

ดี

เป็นงานด้วยอะ

- [เสียงนาฬิกาแจ้งเตือน] - อุ๊ยตาย แป๊บนึงนะ

นี่ พี่ได้เวลาขยับร่างกายแล้วอะ

รีบมาแล้วกันนะ พี่รอนะ

โอเค

[ฟอร์เรนท์ถอนใจ]

[ฟอร์เรนท์ส่งเสียงร้องดีใจ]

ได้เวลาของฉันแล้ว

[ฟอร์เรนท์ส่งเสียงประกอบ]

[อิฐกับต้นนุ่น] เฮ้ย เฮ้ย

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[อิฐ] เฮ้ย

[คำผาน] แดดดี้ จอด

- มาเร็ว ขึ้นรถ - [ผู้ใหญ่ใบ] เร็วๆ เร็วๆ

[ต้นนุ่น] ไปเลยๆ ไปเลยๆ

ไปเลยๆ ไปเลยๆ

โหย อย่าคิดมากเลย พี่ส้ม

แม่นส้ม ลองคุยกับคุณอิฐเบิ่งใหม่ดู

- เพิ่นบ่ใจร้ายไล่มึงออกดอก เนอะ - อือ

ไม่ได้เครียดเรื่องนั้น

คิดว่าเมื่อไหร่คุณอิฐจะกลับมาสักที

กลัวไปดูคอนเสิร์ตไม่ทัน

[ถอนใจ] ไม่รู้ร้องไปกี่เพลงแล้วเนี่ย

[สมใจ] อ้าว

ป้า ป้าตามไปแล้วกันนะ

เลิศ

คนอย่างอีส้มนี่มันเลิศอีหลี

คนแบบนี้แหละเจริญ

เจริญขึ้น

เจริญลง

- [คำผาน] แดดดี้ เร็วๆ - [อิฐส่งเสียงร้อง]

[คำผาน] เร็วๆ

[รถสองแถวเร่งเครื่อง]

เดี๋ยวมึงเจอกู

ฟ่าวแอนด์เดอะฟิวเรียส

[เร่งเครื่อง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

[ผู้ใหญ่ใบร้องหวาดกลัว] เฮ้ย

[ผู้ใหญ่ใบส่งเสียงร้อง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

เฮ้ย

[ซอมบี้คนขับคำราม]

โอ๊ย

มาดิ มา

กูไม่ยอมถูกมึงแดกหรอก

[ทุกคนกรีดร้อง]

- [ต้นนุ่นกรีดร้อง] - [อิฐ] เฮ้ยๆ

เฮ้ย

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[ซอมบี้คำราม]

[คำผานร้องตะโกน]

[ซอมบี้คำราม]

[ต้นนุ่นร้องหวาดกลัว]

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

อย่าๆ อย่า

[ซอมบี้คำราม]

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[ต้นนุ่นกรีดร้องต่อเนื่อง]

คำผาน

ระวังลูก ระวัง

[ต้นนุ่นกรีดร้องต่อเนื่อง]

- [ซอมบี้คำราม] - [ผู้ใหญ่ใบกรีดร้อง]

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[ผู้ใหญ่ใบกรีดร้อง]

นี่ นี่ นี่ นี่

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[กำนันใบส่งเสียงร้อง]

[ซอมบี้ส่งเสียงอู้อี้]

เอาไฟช็อตมัน

[ต้นนุ่น] ไฟ

[ซอมบี้ส่งเสียงร้อง]

[ซอมบี้และอิฐส่งเสียงร้อง]

เฮ้ย

[ทุกคนกรีดร้อง]

[เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์เพลงหมอลำดัง]

ใครมันโทรมาวะ

[ตะโกน] ฮัลโหล

[ผู้จัดการศิริพร] ฮัลโหลผู้ใหญ่ ถึงแล้วนะจ๊ะ

จะให้ไปรับเงินมัดจำที่ไหนดีจ๊ะ

โอ้โห ไม่ต้องมาแล้ว

[ผู้ใหญ่ใบหายใจหอบ]

ยกเลิกงานไปเลย

เฮ้ย ข้างหลัง

เอาไงดี ไปไหนต่อ

[อิฐส่งเสียง] เออ

- กู๊ดสโตร์ - กู๊ดสโตร์

โอเค ได้เลย

แน่ใจนะว่าจะไม่รอคุณอิฐเขาอะ พี่ส้ม

เฮ้ย รอก็ไม่ทันเพลงแรกดิวะ

[สมใจ] อือ

[เดียร์] เฮ้ย ป้า

เลิกงานแล้ว ป้าลืมถอดไมค์อะ

ป้าบ่ได้ลืม

มื้อนี้ป้าสิโคฟเวอร์แม่นางศิริพร

[ทุกคน] ก้าวๆ ก้าวๆ

[ทุกคนส่งเสียงเฮฮา]

นี่เธอ

เธอ พวกเธออะ

[สมใจ] อู้ แต่งตัวแบบนี้

น่าสิไปเบ่งคอนเสิร์ตแม่นางศิริพรกับเฮาด้วยนี่

เออ

ศิริพร

ศิริพรไหน ใคร

[เสียงเร่งเครื่องรถ]

ตามมาไม่เลิกเลยอะ

ทำยังไงดีวะ

เฮ้ย หลบ

เฮ้ย ผู้ใหญ่

ยืมโทรศัพท์หน่อยนะ

[ผู้ใหญ่ใบ] เฮ้ย เอาไปทำไม

เสียงเรียกเข้าของผู้ใหญ่ใบเมื่อกี้คืออะไรนะ

เอามานี่ ฉันเอง

ชะลอรถให้มันตีคู่ขึ้นมาหน่อยดิ ผู้ใหญ่

มึงจะบ้าเหรอ

เดี๋ยวก็ได้ตายกันหมดหรอก

ผู้ใหญ่ ถ้าไม่อยากตาย ทำตามที่บอก

[เสียงรถเร่งความเร็ว]

[ซอมบี้คำราม]

- [เพลงหมอลำเริ่มบรรเลง] - เต้นให้สนุกนะน้อง

ฉันวีล่า วิลาสินี

รีจินัลเมเนเจอร์ กู๊ดสโตร์สำนักงานใหญ่

[สมใจกระซิบ] เมเนเจอร์อีหยังวะ

- เหมือนกับแมสเซนเจอร์ปะ - ส่งของ

อ๋อ จะเข้าห้าง

เอ่อ ขอโทษด้วยค่ะคุณ

ห้างนี่

เพิ่นบ่อนุญาตให้หมาเข้าไปค่ะ

หมา

- หมาไหนอะ - นั่นไง

นั่น

- โอ๊ย - [เสียงหมาเล็กเห่า]

ป้า กระเป๋า

อ้าว เห็นฟูๆ นึกว่าหมาพุดเดิ้ล

[ทุกคนหัวเราะ]

- [ส้ม] พุดเดิ้ล - [เดียร์] พุดเดิ้ล

มันแบบขนฟูๆ

[วิลาสินีกระแอม]

นี่เธอ

คุณอิฐ อิทธิชัย ผู้จัดการสาขา

พวกเธอรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน

[เสียงรถเบรก]

[เสียงคนร้องตกใจ]

[ส้ม] รถมาแล้ว

[วิลาสินี] ขับเร็วมาก ตกใจ

[เดียร์] เอ๋

คุณวิลาสินี มาได้ไงครับเนี่ย

หือ ก็วีล่ามีประชุมที่โคราชอะค่ะ

แล้วก็กำลังจะกลับกรุงเทพอะ

เห็นมันเป็นทางผ่าน วีล่าก็เลยแวะมาหาอิฐก่อน

โคราชกับอุดรมันทางผ่านกันยังไงวะ

[สมใจ] มันบ่แม่นทางผ่าน อีนี่มันมาหาผู้บ่าว

[วิลาสินีหัวเราะ]

คุณๆ ไปเฮ็ดหยังกันมาคะ

ไปกัดกับน้องหมาอยู่ไสมาคะเนี่ย

ทุกคนรีบเข้าไปข้างในครับ

เดี๋ยวนี้เลย

แล้วปิดห้างให้สนิทด้วยฮะ

- [ผู้ใหญ่ใบ] ไปๆ - [อิฐ] ไป

ไปครับ

เอ้า อ้าว

- [อิฐ] เร็ว - [สมใจ] เกิดอะไรขึ้น

[เสียงประตูเลื่อนปิด]

[เพลงหมอลำบรรเลงต่อเนื่อง]

[บุญเท่งร้องตะโกน] เฮ้ย เฮ้ย อย่า

[เสียงโฆษณา] เข้าฉาย 28 ธันวาคมนี้ ทุกโรงภาพยนตร์

[ซอมบี้คำราม]

[คำผาน] ป๊า

[คำผานร้องหวาดกลัว]

[สมใจ] อะไรกันวะ

มันเกิดอะไรขึ้น มึงเล่าให้ฟังซิ

ต้นนุ่น

ต้นนุ่นเลี้ยงซอมบี้ไว้ทำไมอะ

อิฐคะ

อิฐหมายถึงเฟอร์บี้ปะคะ

นี่มันยุคสมัยไหนแล้วคะ

คนแถวเนี้ยยังเลี้ยงเฟอร์บี้อยู่อีกเหรอคะ

เอาท์มาก

บ่เอาท์เด้อ

ขนาดบ้านป้ายังเลี้ยงลูกเทพเลย

ซอมบี้อีหลี

มันไล่กัดคนเบิดอำเภอเลย

ต้นนุ่น

ต้นนุ่นเลี้ยงซอมบี้จริงๆ เหรอ

ไม่ใช่อะ

มันไม่ใช่แบบเนี้ย ปอบไม่เคยทำร้ายใครอะ

[ทุกคนตะโกน] ปอบ

[พนักงานร้องหวาดกลัว]

ปอบเหรอ

[เสียงคนตะโกนไล่]

[ชาวบ้าน] ออกไป ไอ้ปอบ

- ออกไปๆ - ออกไปนะเว้ย

- ออกไป - ออกไป

- ออกไป - ออกไป

ออกไป

[ต้นนุ่น] หลวงพ่อคะ

ทำไมทุกคนถึงว่าแม่ว่าเป็นปอบ

แม่เป็นผีจริงๆ เหรอจ๊ะ

ผีปอบถูกคนกล่าวหาว่าเป็นผีเนี่ย

หลวงพ่อคิดว่า

เขาคือคนป่วย

คนป่วยที่มีพฤติกรรมไม่เหมือนคนทั่วไป

ชอบกินของดิบ

กลัวแสงสว่าง

[ผู้ชาย] ไอ้เหี้ยนี่ ไก่กูนี่หว่า มึง…

[หลวงพ่อ] ที่นี่พอมีอะไรที่ไม่เหมือนคนปกติ

คนก็เลยยิ่งกลัว

ยิ่งรังเกียจ

พาลเรียกคนพวกนี้ว่าผีปอบ

[ต้นนุ่น] หลวงพ่อท่านเห็นว่าคนเหล่าเนี้ย

ถ้าปล่อยไว้ก็โดนทำร้าย

โดนรังแก

ท่านจึงรับตัวมาช่วยเหลือ

โดยที่มีฉันกับลุงสัปเหร่อเนี่ยแหละ

ที่คอยช่วยพวกเขา เอาไปซ่อนไว้ในโบสถ์ร้าง

ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา

หลวงพ่อก็พยายามทุกวิถีทาง

เพื่อจะหาวิธีรักษาโรค

ที่แม้แต่แพทย์แผนปัจจุบัน ก็ยังหาทางออกไม่ได้

แต่ฉันก็ไม่รู้จริงๆ ว่า

ปอบกลายเป็นซอมบี้ได้ยังไงอะ

[วิลาสินีหัวเราะ]

นี่

นี่เธอกำลังจะเล่าว่าแม่ของเธอ

เป็นปอบ

พ่อของเธอเป็นพระ

แล้วก็ช่วยกันอนุเคราะห์ปอบ

ประมาณว่ามูลนิธิเซฟปอบอะไรอย่างเงี้ยเหรอ

แหม

เรื่องเล่าของเธอเนี่ยมันสนุกจังเลยนะ

- [ส้มส่งเสียงไม่พอใจ] - [สมใจ] เฮ้ยๆ เฮ้ย

[เสียงเขย่าประตูเหล็ก]

[คำผานร้องหวาดกลัว]

คุณเท่ง

คุณเท่ง

[บุญเท่งร้องหวาดกลัว]

[ต้นนุ่น] คุณเท่ง

- [อิฐ] เฮ้ย - [ผู้ใหญ่ใบ] เฮ้ย ไม่ได้ๆ

ไม่ได้

ให้มันเข้ามาไม่ได้

ถ้าเกิดมันโดนซอมบี้กัดมาล่ะ

พวกเราเดือดร้อนกันหมดนะ

ผมว่าที่ผู้ใหญ่ใบพูดนี่ก็มีเหตุผลนะ

พระเอกตัวจริงอยู่ทางนี้แล้วจ้ะ

น้องต้นนุ่น

[ต้นนุ่น] คุณเท่ง

[ผู้ใหญ่ใบส่งเสียงไม่พอใจ]

- มึงอีกแล้ว ไอ้ลูกเวร - [ร้องเจ็บ]

เอ้า

อู้หู แดดดี้

ก็พระท่านสอนอะ

เมตัง มนุจัง โลนาอยู่จัง

การเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์อะ

ทำให้โลกน่าอยู่จัง

[เสียงระฆังวัด]

[ร้องงง]

[บุญเท่งเสียงสั่น] อย่าๆ

[ต้นนุ่น] คุณเท่ง

[วิลาสินี] อิฐ

[บุญเท่ง] เนื้อ เนื้อ ปอบ

เนื้อ ปอบ

ปอบ

ซอมบี้ปอบ

[สมใจ] เฮ้ย บักนี่ก็ปอบอีกแล้ว

มันเกิดอีหยังขึ้นเนี่ย

ซอมบี้

ปอบ เนื้อ

หรือว่าเพราะปอบกินเนื้อที่ฉันเอาไปให้

เลยกลายเป็นซอมบี้ใช่ไหม

เนื้อที่คุณขโมยไปเนี่ยนะ

ไอ้เนื้อที่แช่สารเคมีน่ะเหรอ

ขโมยของ นี่

ถือว่ามีความผิดนะ

นี่ ก็เนื้อมันถูกทิ้งไปแล้วอะ

- จะเรียกว่าขโมยได้ยังไง - [เดียร์] อือ

นี่คุณเอาเนื้อที่แช่สารเคมีไปให้คนกินเหรอ

ไม่เกี่ยวหรอกนุ่น

ลูกค้าพี่กินตั้งเยอะแยะไม่เห็นเป็นไรเลย

จะดูรีวิวปะ

หรือคนทั่วไปกินอาจจะไม่เป็นอะไร

แต่คนที่มีเชื้อปอบกินเข้าไปเลยกลายเป็นซอมบี้

ไม่เอา ไม่เอาอะ ไม่เอา

ฉันเป็นคนที่สร้างซอมบี้ขึ้นมาจริงๆ เหรอ

[เสียงนกหวีด]

[ร้องรำคาญ]

วีล่าว่าเรื่องมันชักเตลิดไปกันใหญ่แล้วอะค่ะ

วีล่าเพลียแล้วอะ อยากแช่น้ำอุ่น

คุณหัวหน้าใหญ่ครับ

คุณอาจจะไม่ได้ไปแช่น้ำอุ่นอีกแล้วครับ

ทำไม มีอะไร

[ผู้ใหญ่ใบร้องหวาดกลัว]

[ทุกคนกรีดร้อง]

วีล่าคิดว่ามันมีแต่ในหนัง

[วีล่ากรีดร้อง]

ทุกคนเตรียมรับมือ

ระลอกสองกำลังมาแล้ว

[ทุกคนร้องหวาดกลัว]

[ผู้ใหญ่ใบ] ไปลูก ไป

[วิลาสินี] อิฐ อิฐ

[เสียงระฆังวัด]

สัพเพ สัตตา ซอมบี้อย่ามา

อเวรา โหนตุ

ซอมบี้ทั้งหลาย อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

[เสียงระฆังวัด]

โดนแล้ว

อ้าว ไม่ตบแล้วเหรอ

[คำผาน] อะไรอะพ่อ

รังแค

[เสียงเพลงจากวิดีโอ]

[ฟอร์เรนท์คราง]

[เสียงมอเตอร์ไซค์]

[เสียงนาฬิกาแจ้งเตือน]

สี่พัน

ฮัลโหล

[ช่าง] ฮัลโหล ผมมาถึงแล้วนะครับพี่

ถึงแล้วเหรอ

เข้าประตูหลังเหมือนเดิมนะ

เดี๋ยวพี่ลงไปรับ

โอเค ได้ครับ

[ซอมบี้คำราม]

[ช่างกรีดร้องต่อเนื่อง]

เอาไว้ก่อนละกัน

มาแล้ว

พวกมันหายไปไหนกันหมดอะ

[วิลาสินี] ตกลงมันเดินไปไหนอะ

เปิดไปเลย ช่างชำนาญมาแล้ว

บั๊วๆ [หัวเราะคิกคัก]

อุ๊ยตาย ช่าง

รถล้มเหรอคะ

เป็นอะไรหรือเปล่าอะช่าง

เดี๋ยวฟอร์เรนท์ดูแลให้น้า

[ซอมบี้คำราม]

[ฟอร์เรนท์กรีดร้อง]

เหี้ยอะไรเนี่ย

[ฟอร์เรนท์ร้องหวาดกลัว]

[เสียงร้องโวยวายจากไกลๆ]

เอ๊ย

พวกเราปิดประตูหลังกันแล้วใช่ปะ

[สมใจส่งเสียงไม่มั่นใจ]

[ต้นนุ่น] ฮะ

[ซอมบี้คำราม]

[ทุกคนกรีดร้อง]

[คำผานเสียงสั่น]

น้องต้นนุ่นเอาไงดีอะ

[คำผานครางกลัว]

เฮ้ย

- น้องต้นนุ่นฉลาดสุดๆ เลยอะ - [ต้นนุ่นร้องดีใจ]

[วิลาสินี] อิฐ อย่าทิ้งวีล่านะคะ

[อิฐกระซิบ] โอเคๆ

[วิลาสินี] โอเคยัง

[วิลาสินีกรีดร้อง]

นั่นคน

- งาม - [วิลาสินีกรีดร้อง]

รู้แล้วว่าคน แต่นี่มันกระเป๋าวีล่านะคะอิฐ

นี่ใบสองแสนกว่าเลยนะคะ

[วิลาสินีกรีดร้อง] เอามานี่

อิฐ อิฐช่วยวีล่าสิ

น้อง น้องกระเป๋า

ซอมบี้

[บุญเท่ง] ซอมบี้ ซอมบี้

เฮ้ย กระเป๋าวีล่า น้อง

[ต้นนุ่นส่งเสียงร้อง]

โหตุโหติ โหตุโหติ

[คำผานหัวเราะ]

- [ซอมบี้คำราม] - โอ๊ย

นั่นไม่ใช่ผี แล้วมึงก็ยังไม่ใช่พระ

เอ้า

[คำผานร้องหวาดกลัว]

[คำผานร้องหวาดกลัว] เฮ้ย

[เดียร์กับส้มกรีดร้อง]

- ไปๆ - ไปสิ ไป

[เดียร์] โอ๊ย ทำไมถึงฟันไม่เข้าวะเนี่ย

[ทั้งคู่กรีดร้อง]

[ทั้งคู่พูดพร้อมกัน] ห้าแถว

[ทั้งคู่กรีดร้องต่อเนื่อง]

[เสียงหยุดลง]

[ซอมบี้คำราม]

เฮ้ย ทำอะไรน้องกูวะ

[เพลงมวยไทยบรรเลง]

เฮ้ย

- [สองสาวร้องอึ้ง] - [เสียงระฆังจบยก]

[ฟอร์เรนท์กรีดร้อง]

พวกมึงเป็นอะไรหรือเปล่าอะ

โห แมนว่ะ

อยากได้เป็นผัวเลยอะ

โนค่ะ

[กรีดร้อง] ไม่เอา ไปแล้ว

- [ส้มกรีดร้อง] - [เดียร์] รอด้วย

อยากได้ๆ

หยุดนะ ไอ้คนรุงรัง

นี่ เอาน้องกระเป๋าของวีล่าคืนมา นี่

- บุญเท่งขอ - ไม่

เอามานี่ ไม่

- อยากได้ - ไม่

- อยากได้ - ไม่

โอ๊ย น้อง

รอดแล้ว

[วิลาสินีกรีดร้อง]

แต่กูนี่สิจะไม่รอด

เอ๊ย ทางนี้ด้วย

[อิฐส่งเสียงฮึดฮัด]

[อิฐร้องตะโกน]

[ส้มกรีดร้อง]

[อิฐร้องตะโกน]

ตายแน่

จะกินไข่เจียวเหรอ

โอ้โห อี๋

บ้าจริงๆ ด้วย

[ร้องทึ่ง]

หล่อลื่น

[วิลาสินีกรีดร้อง]

[อิฐกรีดร้อง]

- [อิฐกรีดร้อง] - [ส้มกรีดร้อง]

คุณอิฐ คุณอิฐเป็นอะไรเปล่าคะ

ไม่เป็นไรครับ ทุกคนล่ะครับ

[ทุกคนกรีดร้อง]

เฮ้ย นี่วีล่าเอง

[คราง] วีล่าเองค่ะ

โอ๊ะ โอ๊ย ขอบคุณค่ะ โอ๊ย แสบตา

[วิลาสินีหายใจหอบ]

[ฟอร์เรนท์] คุณอิฐ แล้วคนอื่นล่ะคะ

- [ส้ม] ป้าสมใจล่ะ - [ฟอร์เรนท์] ป้าสมใจ

- ต้นนุ่น - เราไปช่วยดีกว่านะคะ

- ใช่ - ไปครับ

เฮ้ย เดี๋ยวค่ะ

นี่ทุกคน จะบอกอะไรให้นะคุณอิฐ

ซอมบี้ยั้วเยี้ยเต็มไปหมดเลยอะ

มันอันตรายอะ

- [เดียร์ส่งเสียงไม่พอใจ] - [วิลาสินีหายใจหอบ]

[วิลาสินีส่งเสียงร้อง]

- คุณวีล่า - ขา

คุณรู้จักเพลงนี้ไหมครับ

[ร้องทำนองเพลงหมอลำผิดจังหวะ]

[คำผานครางกลัว]

[คำผานไอ]

อะไรอะ

ต้นนุ่น อย่า

คำผาน

ที่ผ่านมาพี่ยอมรับนะเว้ย

ว่าพี่เป็นคนวิ่งเล่นตามต้นนุ่นมาตลอด

แต่วันนี้พี่ขอให้ต้นนุ่น

ออกไปจากชีวิตพี่

ไม่ต้องเป็นห่วงพี่

รีบหนีไป

[วิลาสินี] อิฐ โลโซโบว์รักนะคะ

[เสียงเคาะ]

นี่ค่ะ โลโซโบว์รัก

แต่จริงๆ แล้วเนี่ย

รสนิยมของการฟังเพลงของวีล่าเนี่ย

มันก็หลากหลายนะคะ

มีทั้งแจ๊สนะคะ

บอสซ่านะคะ

แล้วก็ยัง…

ฮิปฮอปก็ฟังนะคะ

โคเรียนี่ก็คือชอบมากเลยอะค่ะ เป็นอะไรที่แบบ…

เดี๋ยว ทำไมแบตหมดอะ

เอ่อ ก็แบตมันหมด

วีล่าโทรหาอิฐทั้งวันเลยอะค่ะ

แล้วอิฐก็ไม่ยอมรับสาย แบตมันก็เลยหมดอะค่ะ

แล้วอิฐมาอยากฟังเพลงอะไรตอนนี้อะคะ

[วิลาสินี] เอ่อ

ก็ถ้าแบตมันหมด วีล่าร้องให้ฟังก็ได้อะค่ะ

ก็จริงๆ แล้ว รสนิยมของวีล่าเนี่ยเป็นคนที่ก็คือ…

- วีล่า - ขา

เอามือถือไปชาร์ตแบตนะ

- แล้วเปิดเพลงโลโซโบว์รักให้มันดังทั่วร้าน - ค่ะ

เพราะว่าเพลงนี้มีความสำคัญ กับความเป็นความตายทุกคน

- เข้าใจไหมครับ - ค่ะ

โลโซโบว์รัก

ค่า

[สมใจถอนใจ]

- [ผู้ใหญ่ใบ] กลับ - [สมใจ] กลับๆ

กลับเนอะ กลับเถอะ

[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]

[เสียงคำราม]

บักคำผาน

บักคำผาน

[สมใจร้องหวาดกลัว]

[ตะโกน] บักคำผาน

อย่าเด้อ

บักคำผาน

บักคำผาน พ่อมึงนะนั่น

คำผาน

อย่า คำผาน พ่อมึงนะ

คำผาน พ่อมึง

- [สมใจตะโกน] อย่า - [คำผานคำราม]

[ตะโกน] คำผาน

บักคำผาน

บักคำผาน

เจ้าเฮ็ดอีหยังของเจ้า

หนีเถอะ เร็ว

- เร็ว - บักคำผาน

หนีก่อน เร็วๆ

[คำผานคำราม]

[ต้นนุ่นสะอื้น]

[ซอมบี้คำราม]

[อิฐถอนใจ]

นี่อยากตายหรือไงอะ

ทำไมไม่หนีอะ

จริงๆ ฉันก็ควรที่จะตายไปเลยเหมือนกันนะ

พ่อ

แม่

คนในหมู่บ้าน

แม้กระทั่งไอ้คำผาน ก็กลายเป็นซอมบี้กันไปหมดแล้วอะ

มันก็เป็นเพราะว่าฉันเอง

[อิฐถอนใจ]

คุณลองคิดเอาดูแล้วกันนะว่า

คุณอยากจะหนีปัญหา

หรือว่าคุณอยากจะแก้ปัญหา

ในนั้นมีเพื่อนคุณอยู่ไม่ใช่เหรอ

[วิลาสินี] หนอย นี่อิฐทิ้งเรา ไปช่วยอีเด็กคนนั้นเหรอ

[ซอมบี้คำราม]

[ทุกคนกรีดร้อง]

- ทำยังไง - [ส้มกรีดร้อง]

[ฟอร์เรนท์กรีดร้อง]

- เฮ้ย - [ต้นนุ่นกรีดร้อง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

[เพลง "โลโซโบว์รัก" บรรเลงต่อเนื่อง]

อีหยังวะ

อะไร

กัน

วะ

♪ พอหอมปากหอมคอ ♪

♪ อยู่เป็นสาวใจเปล่ามานาน ♪

♪ ชีวิตทุกวัน อยู่ได้ด้วยการเลาะ ♪

♪ สิเอาหยังหลาย… ♪

[เพลงโฆษณากู๊ดสโตร์บรรเลง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

เฮ้ย

สคิปแอด สคิปแอด

[ส้ม] กดข้ามโฆษณาสิ

โฆษณายาวมาก

น่าจะสมัครพรีเมียมตั้งแต่แรก

[เสียงโฆษณาดังต่อเนื่อง]

[เสียงทุกอย่างเงียบลง]

[ผู้ใหญ่ใบร้องไห้]

พ่อผู้ใหญ่

ถึงเขาสิบ่ได้บวช

แต่เขาก็ทดแทนบุญคุณผู้ใหญ่ได้เด้

[ผู้ใหญ่ใบสะอื้น]

เซ่า อย่าไห้

[ผู้ใหญ่ใบสะอื้น]

เขาไปสบายแล้ว

[ผู้ใหญ่ใบสะอื้น]

อย่าไห้

- [ผู้ใหญ่ใบสะอื้น] - โอ๊ย

ก็บอกว่าอย่าไห้ อย่าฮ้อง

สิฮ้องอะไรนักหนาเนี่ยฮะ

สิบ่ให้กูฮ่องได้จังได๋

มึงบีบบักหำน้อยกู

อุ๊ย

[สมใจหัวเราะ]

ก็ว่าอยู่มันคือนุ่มๆ

[เสียงร้องโวยวาย]

[ฟอร์เรนท์] มันตามมาหรือเปล่าเนี่ย ยังตามมาหรือเปล่า

- [ส้มกรีดร้อง] - เหี้ย

- [ฟอร์เรนท์] เดี๋ยวกูเอง - [ส้ม] เหยียบๆ

กูเอง กูเอง

อีเดียร์ล็อกไว้

มา

โอ๊ย

- คุณอิฐๆ - ไหนๆ

[ฟอร์เรนท์] ไหนอะ ไหนคุณอิฐ

นี่ไงประตู

[ทุกคนกรีดร้อง]

[ฟอร์เรนท์ส่งเสียงชู่]

[พนักงานกรีดร้องต่อเนื่อง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

[เสียงผนังถล่ม]

[สมใจกรีดร้อง]

[สมใจร้องหวาดกลัว]

ผู้ใหญ่

ข้อยก็บ่ฮู้ว่าจะอยู่ไปเฮ็ดหยัง

ลูกชายก็เป็นซอมบี้ไปแล้ว

ต่อให้หนีไปทางไหน

ก็หนีไม่รอด

ไปเลย

[สมใจกรีดร้อง]

[ดนตรีจังหวะตื่นเต้นบรรเลง]

[ทุกคน] คุณอิฐ

- [ส้มร้องไห้] - [เดียร์] คุณอิฐ

[ส้ม] ขอบคุณนะคะคุณอิฐ

[ทั้งสามคนร้องไห้]

เราเข้าไปข้างในกันเถอะครับ

[ส้ม] ไป มาเร็ว

- ไปเร็ว - [ส้ม] เจ๊ มึงจะขึ้นไปทำไมเล่า

เดินเอาสิ

[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

[ดนตรีหยุด]

โอ๊ย

ประตูหน้าก็ใช้การไม่ได้

เคยคิดจะใช้ประตูหลัง

ความหวังก็หมด

หมายถึงประตูห้างเหรอ

เฮ้ย

[เดียร์] แล้วอย่างนี้เราจะหนีฝ่าไปยังไงอะ

ใช้เพลงไง

มีใครมีมือถือบ้าง

เราต้องใช้แผนสอง

[อิฐ] ทุกคนหาที่ซ่อนกันก่อน

เดี๋ยวผมจะหลบออกไปทางประตูหลัง ไปตามคนมาช่วย

[ซอมบี้คำราม]

[ดนตรีตื่นเต้นบรรเลง]

[ดนตรีหยุด]

อุ๊ย

แสงสวรรค์

แสงอะไร อีเจ๊

กูไม่เห็น

[ส้มครางกลัว]

[ส้มผายลม] อุ๊ย

[เดียร์พูดเสียงเบา] เป็นอะไรอะ

กูปวดตด

อีส้ม

มึงจะมาตดไม่ได้นะมึง

พวกเราสามคนจะมาตาย เพราะเสียงตดมึงไม่ได้ กูตบมึงนะ

[เสียงนาฬิกาดัง]

เสียงอะไร

เสียงนาฬิกาออกกำลังกายกู

เตือนว่ากูเดินครบหมื่นก้าว

อีเจ๊ เดี๋ยวมึงจะได้เดินหลายหมื่นก้าวแน่

[ทุกคนกรีดร้อง]

[ทุกคนกรีดร้อง]

[ฟอร์เรนท์กรีดร้อง]

หนีไป หนีไป

[ต้นนุ่น] ส้ม เดียร์

หนีเร็ว หนีเร็ว

[เสียงดัง] เฮ้ย แก

[กระซิบ] เฮ้ย แก

มันมีซอมบี้จริงๆ นะเว้ย

แล้วถ้ามันกัดใครอะ

คนนั้นจะกลายเป็นซอมบี้ต่อไปอีก

[เพื่อนในโทรศัพท์] วีล่า ใจเย็นก่อนนะเว้ย

แกกินยาตามหมอสั่งปะวะ

คราวก่อนที่ฉันหยุดยาเอง ฉันก็เห็นยูนิคอร์น

[สะอื้น] แก

ฉันไม่ได้เหวอ ฉันไม่ได้บ้า มันมีซอมบี้จริงๆ

แล้วนี่ถ้าแกไม่ช่วยนะ

ทุกคนจะตายกันหมด

เฮ้ย แค่นี้ก่อนนะ

ลูกร้องแล้วว่ะ

เฮ้ย แก

แก ฮัลโหล

ฮัลโหลๆ เฮ้ย

[วิลาสินีกรีดร้อง]

[ร้องหวาดกลัว]

ในนี้ไม่มีคนอยู่ค่ะ

คำผาน

ทำไม่ได้อะ

[เดียร์สะอื้น]

คำผาน

คำผาน

คำผาน

ใครที่ดูไลฟ์นี้อยู่

นี่อาจจะเป็นไลฟ์สุดท้ายของวีล่าแล้วนะคะ

ถ้าหลังจากนี้

ใครเจอวีล่า

กลายร่างเป็นซอมบี้แล้ว

อย่าถ่ายวีล่าลงโซเชียลนะ

แล้วก็มีอีกเรื่องนึง

วีล่าฝาก

ฝากด้วย ถ้าเจอน้องของวีล่า

ฝากคืนที่ร้านกระเป๋าโบแบล็กกี้ด้วย

วีล่าเช่ามาค่ะ

[วีล่าครางกลัว]

[ต้นนุ่น] คำผาน

คำผาน

- พี่ฟอร์เรนท์ - [เดียร์ร้องไห้]

[เดียร์ร้องไห้]

[ส้มกับเดียร์กรีดร้อง]

[วิลาสินีกรีดร้อง]

[ผู้หญิง] ♪ โอ โอย น้อ ♪

♪ โอ โอ้ โอย ♪

[เสียงเอื้อนหมอลำดังต่อเนื่อง]

[เสียงเอื้อนหมอลำดังต่อเนื่อง]

[ศิริพร] ♪ หัวใจที่บ่ได้เสริมใยรัก ♪

♪ ผ่านการอกหัก มาพอหอมปากหอมคอ ♪

♪ อยู่เป็นสาวใจเปล่ามานาน ♪

♪ ชีวิตทุกวันอยู่ได้ด้วยการเลาะ ♪

♪ สิเอาหยังหลายกับคนหัวใจเดาะ ♪

♪ ซางหัวมันเถาะคือคำขวัญประจำใจ ♪

♪ ชุดที่ใส่ก็บาดใจจิ๊กโก๋ ♪

♪ เรียกตัวว่าโลโซทั้งที่บ่ฮู้ความหมาย ♪

♪ ซ่อนความเหงาใต้เงาชุดงาม ♪

[เสียงรถฉุกเฉินใกล้เข้ามา]

♪ เสื้อยืดยีนดำเหมือนคนนำสมัย ♪

[ตำรวจ] ไปๆ ไปๆ

♪ ปานสาวสตริงซิ่งคือเจ้ยุคใหม่ ♪

♪ หุ่นร่วมสมัยแต่ใจมักหมอลำ ♪

[เสียงติ๊ง]

[เสียงหุ่นยนต์] เหตุการณ์ก่อนหน้านี้

[เสียงริงโทนดังขึ้น]

[ผู้ใหญ่ใบ] ฮัลโหล

ฮัลโหลผู้ใหญ่

ถึงแล้วนะจ๊ะ ให้ไปเจอกันที่ไหนดีจ๊ะ

ไม่ต้องมาแล้ว

ยกเลิกงานไปเลย

- หา - โอ๊ย

[ผู้จัดการศิริพร] ฮัลโหล ฮัลโหล

เฮ้ย ข้างหลัง ไปไหนต่อ

- กู๊ดสโตร์ - กู๊ดสโตร์

- กู๊ดสโตร์ - กู๊ดสโตร์

กู๊ดสโตร์

อุ๊ย แสงสวรรค์

ตุ่ยตุ๊ย

แม่อยากเข้าห้องน้ำ

ศิริพร

ตัวจริงๆ ลูก แต่ห้องน้ำไปทางไหนลูก

- เฮ้ย - [บุญเท่งหัวเราะ]

ศิริพร ศิริพร

ศิริพร

แต๊น แต่น แตน

ศิริพร

[เพลง "โลโซโบว์รัก" บรรเลง]

[เสียงหวอรถฉุกเฉินดังต่อเนื่อง]

[เสียงศิริพรร้องเพลงอย่างต่อเนื่อง]

[ต้นนุ่น] คุณ

♪ พ้อผู้ได๋หัวใจก็เจ็บทุกครั้ง ♪

♪ บ่จริงจังจีบแล้วจางเป็นตาหน่าย ♪

ปลอดภัยดีใช่ไหม

♪ สาวโลโซซุมเฮาจึงเศร้าใจ ♪

ทำได้แล้วนะ

♪ พ้อแต่ผู้ชายที่หลายใจ ♪

แผนของเราสำเร็จแล้ว

ปะ

ไปข้างนอกกันไหม

ปะ

[ร้องตกใจ]

เฮ้ยๆ ไม่เป็นไร

นี่ๆ

[ต้นนุ่นหัวเราะเบาๆ]

ดีใจนะที่คุณไม่เป็นอะไร

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคุณอิฐ

เฮ้ๆ เฮ้

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ

[ต้นนุ่นสะอื้น]

ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

ผมจะหาทางช่วยคุณเองนะ

[ต้นนุ่น] ฉันดีใจที่คุณไม่เป็นอะไรนะ

คุณอิฐ

ฉันฝากขอโทษทุกคนด้วย

ที่…

ที่ฉันเป็นต้นเหตุ

คุณไม่ได้เป็นต้นเหตุ โอเคนะ

เราทุกคนเนี่ยแหละเป็นคนสร้างเอง

เลยมีพวกนี้ขึ้นมา เนอะ

[อิฐสะอื้น]

[ส้มกับเดียร์สะอื้น]

[วิลาสินีร้องไห้]

[ตำรวจ] กระเป๋าใบนี้แม่นบ่ครับ

[วิลาสินีร้องไห้เสียงดัง]

น้อง

♪ ลูกเดียว ♪

[ศิริพรไอต่อเนื่อง]

แม่จะไปห้องน้ำได้หรือยัง

ศิริพร ศิริพร

[เพลง "โลโซโบว์รัก" บรรเลง]

ศิริพรปราบซอมบี้

ศิริพรปราบซอมบี้ไปเบิดเลย

[บุญเท่งหัวเราะ]

ไปเบิดเลยอะ

[นักข่าวหญิง] นี่ก็ผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนแล้วค่ะ

ที่ผู้ติดเชื้อจากเหตุการณ์บ้านโนนอีเดิ่นคลัสเตอร์

ยังคงถูกกักตัวอยู่ที่ค่ายกักกันค่ะ

แต่ตอนนี้ค่ะ ดิฉันได้อยู่กับ พยานคนสำคัญที่ชาวบ้านเชื่อว่า

เขาคือผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์การระบาดในครั้งนี้

ดิฉันคิดว่าน่าจะเป็นเบาะแสสำคัญ

ที่ทำให้เงื่อนงำทุกอย่างคลี่คลายไปได้

เดี๋ยวเราไปคุยกับเขาเลยค่ะ

[ทำเสียงม้า]

สวัสดีค่ะ อยากให้คุณบักกุดเต๋

เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะว่า

เรื่องราวทั้งหมดนี้มันเกิดจากอะไรค่ะ

- ปอบ - ค่ะ

- เนื้อ - ค่ะ

[พูดฟังไม่ได้ศัพท์]

ซอมบี้

ซอมบี้

ม้าลาย [ทำเสียงม้าและหอน]

[จากวิทยุ] ♪ หัวใจที่บ่ได้เสริมใยรัก ♪

♪ ผ่านการอกหัก มาพอหอมปากหอมคอ ♪

♪ อยู่เป็นสาวใจเปล่ามานาน ♪

[เสียงกระแทกประตู]

[เจ้าหน้าที่กรีดร้อง]

[เสียงกระแทกประตูต่อเนื่อง]

[วิลาสินีทางโทรศัพท์] อิฐคะ วีล่าก็ทำอย่างสุดความสามารถแล้วนะคะ

ซีอีโอเขาก็ยืนยันที่เขาจะยึดนโยบายเดิม

ที่จะต้องทำลายเนื้อในแบบนั้นน่ะค่ะ

[อิฐ] งั้นผมคงยืนยันคำเดิมครับ

ว่าผมขอลาออก

[เสียงตัดสาย]

ฮัลโหล

ฮัลโหล

[เพลง "โลโซโบว์รัก" บรรเลงต่อเนื่อง]

♪ หัวใจที่บ่ได้เสริมใยรัก ♪

♪ ผ่านการอกหักมาพอหอมปากหอมคอ ♪

♪ อยู่เป็นสาวใจเปล่ามานาน ♪

♪ ชีวิตทุกวันอยู่ได้ด้วยการเลาะ ♪

♪ สิเอาหยังหลายกับคนหัวใจเดาะ ♪

♪ ซางหัวมันเถาะคือคำขวัญประจำใจ ♪

♪ ชุดที่ใส่ก็บาดใจจิ๊กโก๋ ♪

♪ เรียกตัวว่าโลโซ ทั้งที่บ่ฮู้ความหมาย ♪

♪ ซ่อนความเหงาใต้เงาชุดงาม ♪

♪ เสื้อยืดยีนดำเหมือนคนนำสมัย ♪

♪ ปานสาวสตริงซิ่งคือเจ้ยุคใหม่ ♪

♪ หุ่นร่วมสมัยแต่ใจมักหมอลำ ♪

♪ โบว์รักสีดำตลอด โบว์รักสีดำตลอด ♪

♪ ล้างใจคึดฮอดคนในความจำ ♪

♪ โลโซโบว์รักสีดำ ♪

♪ โลโซล่ะโบว์รักสีดำ ♪

♪ ได้รับประจำจากคนบ่จริงใจ ♪

♪ พ้อผู้ใด๋หัวใจก็เจ็บทุกครั้ง ♪

♪ บ่จริงจังจีบแล้วจางเป็นตาหน่าย ♪

♪ สาวโลโซซุมเฮาจึงเศร้าใจ ♪

♪ พ้อแต่ผู้ชายที่หลายใจเป็นประจำ ♪

♪ ต้องพ้อผู้ชายที่หลายใจเป็นประจำ ♪

♪ หัวใจบ่ได้เสริมใยรัก ♪

♪ ผ่านการอกหักมาเป็นโบว์รักสีดำ ♪

♪ คนต้อยต่ำที่ชอบฟังลำกลอนฮิต ♪

♪ กะย้อนชีวิต ♪

♪ เป็นคือจั่งหมอลำ ♪

♪ ยามสาวโลโซโสสุดอยากหยุดช้ำ ♪

♪ จึงบ่ต้องถามโบว์รักสีดำลูกเดียว ♪

♪ ผู้สาวโลโซโสสุดสะดุดช้ำ ♪

♪ อยู่ไสกะตามโบว์รักสีดำ ♪

♪ ลูกเดียว ♪

[ทำนองเพลง "โลโซโบว์รัก" บรรเลง]

[เพลงหยุด]