Original subtitles

NIEUWSLEZERES: Venlo lijdt onder de drugsmaffia.

Het gonsde in de stad van de geruchten over Jan Falize...

de hasjkoning. De hasjhandelaar die niet gepakt kon worden.

WILL: Ik was natuurlijk stamhouder. Hij had een imperium klaarstaan.

Hij had geld klaarstaan, maar ik was bang.

Bang voor m'n vader.

M'n vader was iemand die iedereen aan gort liet slaan.

Maar ik keek ook naar m'n vader op.

Hij was mijn held.

OK, laten we ervoor gaan.

Ter ere van waar ik vandaan kom, ga ik wel een code breken.

Ik ben natuurlijk in de onderwereld opgegroeid.

Sommige dingen vertel je niet.

M'n vader had vroeger een soort garage aan huis.

Met heel veel inloop.

Er waren altijd mensen.

Die drinken koffie, praten wat.

Dan werd er gewoon even een stukje hasj gesneden en gerookt.

Hasj en wiet, dat was gewoon handel.

Mijn vader en zijn omgeving, zijn kompanen, die handelden daarin.

Grote namen als Charles Z. kwamen voor mijn vader naar Venlo rijden.

Met hun Ferraris en Lamborghini's die ze nog nooit in Venlo gezien hadden.

Zij waren wel de pionier-drugdealers.

Dat was toen nog niet.

De strategie erachter. De transporten regelen, de grote contacten leggen...

en mensen omkopen.

En dat was hoe ik...

met mijn vader door het leven ging.

Ik denk dat mijn vader sowieso wilde dat ik wat harder werd.

Daarom mocht ik ook niet huilen.

Ja, dan word je stil en ga je stotteren.

Hij had een imperium klaarstaan, hij had geld voor mij klaarstaan.

Hij had een huis voor me klaarstaan. Auto's, het kon niet op.

Dat was wat pap voor me had.

Dat was zijn liefde naar mij toe.

Maar ik was bang.

Ik ben bang voor m'n vader.

Bang voor zijn reactie.

Bang voor zijn kritiek.

Per definitie is er angst.

Je kunt geen leeuw in de bek kijken...

als je nog een welpje bent.

WILL: De wijk waar mijn vader vandaan komt is Genooi.

Iedereen had daar een bijnaam.

Dus je hebt De Rabbi, De Kreij...

Rooie Will, De Clown.

En mijn opa met z'n kale hoofd, wist heel veel.

Dan zat hij daar in de zon en was z'n hoofd zo bruin als een pinda.

En pap was 'Jantje van de Pinda'.

Daarna werd het 'Jan de Pinda'.

En toen was ik 'Willke van de Pinda'.

Wij waren de pinda. Wij droegen de pinda.

WILL: Mijn moeder is opgegroeid in een gezin op het woonwagenkamp.

Mijn moeder werd thuis met de harde hand opgevoed.

Op een dag was m'n vader 't zat en is ie daar naartoe gegaan.

en heeft ie hem gewoon bedreigd...

met een revolver.

Dat hij eraan gaat als hij haar nog EEN keer met een vinger aanraakt.

WILL: Een burger in een kamp, dat is eigenlijk een 'no go'.

Alle kampers zijn handelaren.

Genooi, dat zijn geen handelaren. Dat zijn arbeiders.

Op dat moment moest hij zich daar ook heel erg bewijzen...

dat hij geen boer was, maar EEN van hen.

WILL: Ik denk dat er heel weinig mensen zijn...

die zoveel geld geteld hebben als ik.

Dan lag de hele tafel vol en dan was je gewoon drie uur aan 't tellen.

En als er echt heel veel geld was, dan kwam er een machine bij.

Dat geluid...

WILL: Ik was zo verwend, ik kreeg alles.

Er werd voor mij alles gedaan.

Dan gingen we winkelen in Amsterdam, naar de PC Hooftstraat.

En dan mocht je dus Versace kopen.

Ik had twee oorbellen, toen al.

EEN met een gouden bokshandschoen.

Ik had al een gouden koningsketting met een La Coste krokodil...

met een staart vol diamanten.

En een gouden ring met daarin een steen en daar liep ik dan mee rond.

Op het woonwagenkamp is hij 't mannetje geworden.

Hij had dezelfde handelsgeest...

dezelfde mentaliteit als het om vechten gaat.

Hij had het hart van een zigeunervrouw weten te veroveren...

en het respect van de ouders van de zigeunervrouw.

Dan ben je binnen.

WILL: Kwam niet aan z'n geld, want dan had je een probleem.

Dan werd ie dus boos.

Het was wel echt iemand die meteen met z'n vuisten ging werken.

In die wereld moet je wel geweld gebruiken, anders rippen ze je.

Dat is gewoon onderwereld.

WILL: Ik ben in Spanje opgegroeid.

Dat is leuk, hè?

Vanaf dat ik klein was hadden mijn ouders daar vrienden.

M'n vader deed daar zaken.

De feestjes, op de boten hangen.

We gingen daar wel zes keer per jaar naartoe.

De allereerste keer dat ik je vader ontmoette, dat was met Addy.

Addy was m'n maat. Dat was eigenlijk m'n 'inmate'.

Dat was een grote kamper.

Addy zei tegen mij: 'Tony, ik neem je mee...

naar een vriend van mij in Limburg.'

'Een hele goeie handelaar' zei hij nog.

De paling op tafel, daarna de vlaai op tafel. De koffie erbij.

Ik had natuurlijk een coffeeshop, dus ik moest spullen hebben.

En inkopen is het moeilijkst...

want je moet vijf, zes, zeven, acht soorten hebben.

Daar is geen groothandel voor.

Dus je moet betrouwbare mensen gaan zoeken.

Je vader was er EEN van, die ons bevoorraadde.

Dus wij gingen dan naar Venlo en dan kochten we handel...

maar dan kochten we meestal wat meer, want er waren meer coffeeshops...

in Amsterdam en die moesten ook handel hebben.

Dat haalden we veel uit Venlo.

WILL: Ik was iemand die in een volwassen wereld is opgegroeid.

Weet je, het was voor mij ook een beetje een speeltuin.

Eens in de zoveel tijd reden we naar Luxemburg.

Ik, m'n vader en m'n opa.

Met een sporttas met een paar ton achterin...

die werden bij mij, op mijn naam gestort.

Dat was de liefde van m'n vader.

Dat was waar hij het allemaal voor deed.

Maar je moest natuurlijk ook niet met hem sollen.

Ja, m'n vader was ook hard voor mij.

Bam. Weet je, gelijk je overschaduwen...

met een grom of met een klap.

Als m'n vader begint te schelden, nu nog, dan trilt 't huis.

Toen ik zes werd...

werd alles anders.

WILL: M'n vader was iemand die...

iedereen aan gort liet slaan...

waarvan hij maar dacht: Die heeft er wat mee te maken.

Met die ontvoering.

En hij had een beloning op het hoofd gezet...

voor degene die met de informatie zou komen, wie dat gedaan had.

Hij had zelfs z'n beste vrienden allemaal in elkaar laten slaan.

Vanaf dat moment droeg hij wel een pistool, ja.

Ik wist wel dat ze onder het bed lagen.

Pap, kom maar hier, deze kant op.

Hier voor het interview. Kom je hier zitten.

Hier zitten.

Kijken we hier even voor 't shot.

Paps ontvoering veranderde alles.

Vanaf dat moment vertrouwde hij niemand meer...

en werd hij steeds harder.

Ik was natuurlijk stamhouder.

Hij nam mij ook mee naar de coffeeshops.

Jaja, hij was me natuurlijk wel een beetje...

Hij wilde gewoon dat ik een handelsgeest ontwikkelde.

Hij wilde van mij ook een hard persoon maken.

Daarom mocht ik ook niet huilen.

Maar ik was een gevoelig kind.

Vanaf dat moment begon ik ook te stotteren.

Maar ik keek natuurlijk ook naar m'n vader op.

Hij was mijn held.

WILL: Op een gegeven moment werd ik geldhandelaar.

Dus m'n vader wist dat het een leuk handeltje was...

voor mij om te beginnen...

om bij die coffeeshops langs te gaan.

En dan te zeggen: Luister, ik ben de zoon van Jan de Pinda...

hij heeft me gestuurd om marken van jou op te kopen.

Dan praat ik gewoon over Turkse maffia...

die dan meteen...

zonder aarzelen, mij binnenlieten met een grote glimlach...

van: 'Kom binnen. Jou vader, een goeie man'.

'Vriend, ga zitten'.

Ik herinner me dat niet meer, maar ik weet wel...

dat de kinderbescherming tegen m'n moeder had gezegd...

dat ik naar een andere school moest en dat m'n moeder dat wereldje...

beter kon achterlaten en met mij 'n andere omgeving moest gaan zoeken.

Jan Falize was natuurlijk een hele grote vis.

Dus hij werd afgeluisterd, z'n huis werd geobserveerd.

WILL: Ik wilde natuurlijk zelf m'n eigen pad op gaan.

Dus ik ging wel eens met idioten zaken doen.

Toen moesten ze naar het ultieme middel grijpen.

Dat was de inzet van een undercover agent.

En zo word je erin gelokt.

Daar zit een heel draaiboek achter, weet je wel.

Politie, politie.

Ik heb mijn eerste deal gedaan toen ik 16 was.

Ik spijbelde. Toen ging ik naar de coffeeshop.

En in die coffeeshop ging ik blowen.

En toen kwam pap er dus achter dat ik in die coffeeshop zat te blowen.

'Nou', zei hij, 'als je niet meer naar school gaat...

moet je wel geld verdienen.'

En toen brak hij een stuk hasj af met een keukenmes...

'Ga dan maar naar die Frank toe van de coffeeshop waar je altijd zit...

en dan verkoop je hem dit maar.'

En toen had ik twee kilo hasj verkocht.

En had ik opeens een paar duizend gulden op zak.

En toen ging ik naar pap...

en die gaf een soort van high five. 'Zie je? Tof hè, jong.'

Toen dacht ik: 'Ja, dit is wel vet.' Toen begon het balletje te rollen.

ondertiteling: Red Bee Media

Venlo lijdt onder de drugsmaffia.

Die koopt in het centrum hele straten op om er illegaal drugs te verkopen.

VO: Door de stroom Duitse drugstoeristen...

dreigt Venlo langzamerhand te verloederen.

Onder de codenaam 'Hektor' treden justitie, politie en gemeente...

daarom hard op tegen de straatdealers en illegale coffeeshops.

WILL: De broertjes van mijn moeder op het woonwagenkamp...

die gingen bij mijn vader in de leer.

Die hebben allerlei klusjes moeten oplossen.

Dingen wegbrengen, dingen verstoppen.

Dat was die tijd dat het ineens met bakken binnenkwam.

Er werd grof geld verdiend.

VO: Veel drugspanden zijn inmiddels door de overheid gesloten...

en de gemeente koopt strategisch gelegen gebouwen op...

om te voorkomen dat de drugsbendes zich erin vestigen.

Met behulp van 20 verborgen camera's...

houdt de politie alles en iedereen in de gaten.

WILL: Mijn vader geloofde vroeger in vrienden.

Een vriend is niet per definitie een 'blood brother'...

maar ook iemand waar hij een handelsvriendschap mee had.

Heb ik wat op de Maaskade?

Dat doen wij door middel van veelvuldige controles...

en daarnaast door bijna alles in beslag te nemen wat we er aantreffen.

En dat betekent dat we niet alleen de softdrugs in beslag nemen...

maar ook de waterpijpen, de hasjpijpen...

de snijplanken en de messen die daarbij gebruikt worden.

Venlo heeft al sinds 30,40, wellicht 50 jaar last van drugscriminaliteit.

En twee jaar nadat het plan 'Hektor' liep...

kon Jan blijkbaar nog gewoon zijn gang gaan.

TONY: Kijk, iedereen wist in Venlo wel wie Jan was.

Maar ze konden waarschijnlijk niet de vinger erop leggen...

wie Jan precies was.

Venlo is nog steeds een dorp, dus je krijgt dat mensen gaan ouwehoeren.

Nou dan heb je altijd bij de politie...

Er zitten er altijd wel EEN of twee tussen die denken:

'Ja, wacht eens even.' En die gaan graven.

En omdat je vader best wel zwijgzaam was...

Die liep niet met een grote mond in Venlo, dit en dit. Dat was Jan niet.

Dus hij was, denk ik, in hun ogen een duistere man. Weet je wel.

Ja, Jan Falize was natuurlijk wel een hele grote vis...

die maar moeilijk gevangen kon worden.

Omdat kleine visjes wel uit de drugsvijver werden gehaald...

maar Falize wilde maar niet lukken.

Toen is speciaal voor Jan Falize het project 'Tango 65' opgezet...

en dat betekende dat al zijn gangen de hele dag gevolgd werden.

Dus hij werd afgeluisterd, zijn huis werd geobserveerd.

WILL: Ik wou zelf ook mijn eigen pad op gaan...

dus ik ging weleens met idioten zaken doen, dus die ripten mij dan.

Ik durfde het mijn vader niet te vertellen als ik geript werd.

Dan had ik gewoon die harde hand van pap.

Mijn vader laat zich door niemand rippen.

Als ik dan een keer gevochten had en ik had een klap gehad...

dan reed hij mij daarnaartoe en stuurde hij mij daar opaf...

en moest ik hem slaan waar hij bij was, terwijl ik dat niet durfde.

En als ik het niet deed, kreeg ik ze van hem.

Hij werd afgeluisterd en dat wist Jan ook...

dus hij zorgde wel dat hij via de telefoon geen dingen zei...

die het daglicht niet konden verdragen...

of waar we hem op konden pakken.

Daar kreeg de politie en justitie geen grip op.

Toen is het besluit genomen van:

'We moeten een zwaarder middel gaan inzetten.'

'Tango' heeft niks opgeleverd.

Dus ja, toen moesten ze naar het ultieme middel grijpen...

en dat was de inzet van een undercoveragent.

Het moment dat ie binnenkwam, zat ie denk ik aan deze kant.

Dan keek ie wat we aan het doen waren, aan het toepen.

Toen ging ie daar staan, aan de andere kant van de bar...

en heel langzaam rolde hij er EEN.

Zo'n plakkerige hand had ie.

En ik keek hem zo aan en dan heeft ie zo'n bezweet gezicht.

Een beetje zo'n gezicht van: 'Ja, ik heb het toch een beetje warm.'

Terwijl het echt niet warm was.

Maar nee, hij oogde op dat moment heel zenuwachtig.

Ja.

Luc kon blijkbaar goed opschieten met Jan en dat was wederzijds.

Zo langzaam maar zeker heeft die Luc...

z'n vriendschap met Jan uitgebouwd.

En hij hoorde en zag natuurlijk precies waar Falize mee bezig was.

Ja, dan word je overgehaald. Ik noem het uitlokking...

want je vader was ermee gestopt. Dat weet ik nog wel.

En zo word je erin gelokt. Er zit een heel draaiboek achter...

want anders heeft het geen nut. Het kost miljoenen guldens...

dus het moet wel slagen.

Politie.Politie. -Politie.Politie.

Ik hoorde dat je vader toen gearresteerd werd.

Voor een best wel grote zaak, hoorde ik, en daar schrok ik van.

Dan word je afgeschilderd als een hele grote boef.

Dan ben je een crimineel.

Maar ja, ik vond jouw vader niet echt een crimineel.

Dat hij steeds groter in de handel werd, ja...

Als je goed bent ergens in dan ga je vanzelf groeien.

Dat is nou eenmaal zo.

En waar zeg jij: 'Tot zo ver?' Het was ook een soort levensstijl.

Handelen was een levensstijl.

Alles wat hij in zijn levensjaren heeft opgebouwd...

was binnen 'fucking no time' verdwenen als sneeuw voor de zon.

Halleluja.

Het evangelie van Matteus, hoofdstuk 7, vers 13.

Hier spreekt de bijbel van twee wegen.

Voor een brede weg en een smalle weg.

Breed is de weg...

die de verderfenis in gaat.

In het begin is het mooi.

Alles lijkt goed.

Op het einde betaalt hij de prijs.

STANLEY: Ik weet nog... Dat is al heel lang geleden.

Toen kwam je moeder hier aan. Eigenlijk hopeloos met haar zoon...

die helemaal van het padje was.

Helemaal de verkeerde weg was ingeslagen.

En ze wist zich daar geen raad mee.

We hadden op die dag ook een kerkdienst.

Jouw moeder kwam bij ons met jou.

En na afloop van de dienst kwam jij naar voren...

WILL: En toen brak ik. Ik brak gewoon.

Ik voelde mij niet meer alleen.

Het was heel erg broederschap.

Het waren ook mijn Sinti roots. Ik voelde mij thuiskomen.

En emotie, huilen.

Ik zag alle slechte dingen die ik gedaan had...

een soort van weggespoeld worden.

En toen ik hier wegliep, Stanley, ging dat heel langzaam.

Ik deed nog steeds verkeerde dingen.

Maar steeds als ik dan iets ging doen...

Een handel drijven of iets wat niet gezien mocht worden...

Die stem die toen kwam, ging mij een beetje sturen, heb ik het idee.

Ik kon niet meer doen wat mijn aardse vader deed.

WILL: Ik heb altijd die stempel gehad.

Altijd Will van de Pinda. Altijd die zoon van de drugsdealer.

Die 20 jaar die ik niet in Venlo heb gewoond...

was puur om daarvoor weg te vluchten.

Ik had echt iets van: Ik ga het zelf doen.

En toen werd ik ineens Willy?

In New York werd ik vader.

Maar ik stond er alleen voor.

WILL: Ze hebben pap alles afgepakt.

Alle auto's, alle sieraden, al het geld op alle bankrekeningen.

Alles was gewoon ineens kwijt.

Bij zo'n onderneming gaat alles ook de openbare verkoop in.

En dan worden al die spullen voor veel te weinig verkocht.

Daardoor heeft pap bijna twee ton schuld opgebouwd.

En als hij die twee ton niet aflost, moet hij drie jaar de bak in.