Original subtitles

آپلود و تنظیم زیرنویس : قاسم سمنگانی @Qasem_Samangani

‫سلام.

‫از دیدنت خوشحالم.

‫منم از دیدنت خوشحالم.

‫اسمت چیه؟

‫اسمم مائنو رینا هست.

‫دوشیزه رینا.

‫امروز چطور می‌تونم کمکت کنم؟

اوم

‫چرا وقتی با دستات از دریای آبی آب جمع ‫می‌کنی بی‌رنگ میشه؟

‫این...

‫سوال سختیه.

‫دلیلش نور خورشیده.

‫عوضش نکن، ماکوتو!

‫داشتی گوش می‌کردی؟

‫خوب گوش بده. این بهترین قسمت ‫روزمه.

‫ببخشید.

‫لعنت بهت، من جواب معلم شوشینشا رو نشنیدم.

‫- چرا اینقدر به این اهمیت میدی؟ ‫- این خیلی مزخرفه!

‫مشکل چیه؟

‫- تو می‌خوای بدونی چرا دریای آبی بی‌رنگ میشه؟ ‫- آره.

‫دلیلش اینه.

‫آبی رنگ سردیه.

‫این یعنی چی؟

‫این یه شعره.

‫شعر؟

‫- می‌دونی چی میگم؟ ‫- چی؟

‫کی این شعرو گفته؟

‫هی، جوابمو بده!

‫خیلی خب، بیا بریم.

‫دستمال مرطوب داری؟

‫مگه اونجا نیست؟

‫نه.

‫نیست.

‫خیلی شلخته‌ای. بهت گفتم یه دستمال بگیر!

‫ممنون.

‫آروم باش!

‫اونا فقط یه مشت آدم بی‌اهمیتن!

‫بیا سریع بهش رسیدگی کنیم.

‫خیلی داغه.

‫داغه!

‫آقای آکاگی گفت بعد اینکه کارمون ‫تموم بشه ما رو کباب مهمون می‌کنه.

‫- کباب؟ ‫- آره.

‫ایول. این عالیه.

‫اعضای باشگاه بسکتبال نانسان جمع بشین،

‫چیزی که ما داریم..

‫این دیگه چیه؟

‫تو شعار تیم بسکتبال مدرسه‌ی ‫نانسان رو فراموش کردی؟

‫من فراموشش کرده بودم!

‫- واقعا، ایس؟

‫اون موقع کسی نمی‌تونست جلوی ما رو بگیره.

‫- یادته؟ ‫- صبر کن، صبر کن.

‫چیزی که ما داریم...

‫شجاعته.

‫ما...

‫- قوی هستیم. ‫- هی!

‫میشه اینو جدی بگیری؟

‫ساکت باش.

‫بقیه کجان؟

دینگ دونگ ، دینگ دونگ

‫اینجاست.

‫ها؟

‫یه لحظه صبر کنین.

‫مگه نگفتی اونا آدمای بی‌اهمیتی هستن؟

‫آره.

‫اطلاعات اشتباه بود؟ اتفاقی افتاده؟

‫امکان نداره،‌ مگه نه؟

‫شماها چه غلطی می‌کنین؟

‫الو؟ چرا این آدرس با اونی که ‫توی ایمیله فرق می‌کنه؟

‫- هی. ‫- چی گفتی؟

‫هی!

‫چرا اینجایین؟

‫من بازی ماژونگ رو درک نمی‌کنم. ‫حال میده؟

‫چی؟

‫ماژونگ؟

‫اه...

‫من انیمه‌ی کاجی رو وقتی به فصل ‫ماژونگ رسید دیگه تماشا نکردم.

‫خب که چی؟

‫تو باید گورتو گم کنی.

‫ما این کارو انجام میدیم؟

‫ما می‌جنگیم؟

‫می‌جنگیم!

‫- پدرشونو در بیار! ‫- آره!

‫این عوضی رو بزنین!

‫برو به جهنم!

‫هی!

‫عوضیا!

‫اوه!

‫تفنگم گیر کرده!

‫سوختم!

‫بیا بیرون!

‫پاهاشو بگیر!

‫پاهاشو نگه دار!

‫من نمی‌تونم شلیک کنم!

‫ترسیدم.

‫- لعنتی. ‫- حالت خوبه؟

‫اون مرده؟

‫آره،‌ اون مرده.

‫نزدیک بودا.

‫درد می‌کنه!

‫واقعا درد می‌کنه. ‫کچل لعنتی.

‫من باند می‌خوام.

‫میشه یه باند به من بدی؟

‫من یه چیزی پیدا کردم.

‫به منم یکم بده!

‫اوه، این خوبه!

‫نوش جونت.

‫غذای پیروزی!

‫کباب!

‫کباب!

‫- هر روز کباب می‌خوریم! ‫- زندگی یعنی این!

‫چی بگم...

‫ما اطلاعات اشتباهی رو از رابط گرفتیم.

‫اونا ما رو مقصر می‌دونن

‫در هر صورت...

‫کارت خوب بود،‌ آقای آکاگی.

‫ما زندگیمون رو برای این کار به خطر ‫انداختیم. اما راحت شدن از شر جسد...

‫مدیریت، مذاکره کردن و بقیه‌ی کارها ‫به عهده‌ی توئه.

‫اما گفتی که «برای کشتن آدمای اشتباهی ‫پاداشی تعلق نمی‌گیره».

‫آره.

‫فکر کردم اون غذای شیک زو زویان ‫رو می‌تونم بخورم.

‫من خیلی متاسفم.

‫من سهم خودمو به شما میدم.

‫اه!

‫ببخشید.

‫ما یکم چای ریختیم.

‫حالتون خوبه؟

‫صدمه دیدی؟

‫چیزی نیست.

‫لطفا لذت ببرین.

‫ممنون.

‫چی داشتی می‌گفتی؟

‫خب...

‫من در مورد این یوری متاسفم،‌ ماکوتو.

‫انجام چنین مواردی برای ما خیلی سخته.

‫ولی ملحق شدن به انجمن ‫قاتلان مسئله‌اش فرق می‌کنه.

‫به عبارت دیگه ما...

‫حداقل دستمزد رو می‌گیریم.

‫چرا پاره وقت کار نمی‌کنی؟

‫همه‌ی ما یه کار رو می‌کنیم، درسته؟ ‫آدم می‌کشیم.

‫آره، چه فرقی می‌کنه؟

‫موافقم.

‫با این‌که موافقم...

‫اما واقعیت رو نمیشه تغییر داد.

‫من قبلا اینجوری نبودم.

‫این چه زندگی‌ایه؟

‫افتضاحه.

‫تو همیشه هوای ما رو ‫داشتی، فقط حرفم همین بود.

‫ظاهرا تو گول خوردی، درسته؟

‫آقای آکاگی.

‫ما می‌خوایم به سطح بعدی بریم.

‫من نمی‌خوام کل عمرم فقط یه آدمکش ساده باشم.

‫چیزی که قراره بگم فقط شایعه‌ هست.

‫شنیدم افراد زیادی مثل شما با حداقل ‫حقوق کار می‌کنن.

‫اما چند تا آدمکش تمام وقت هم هستن.

‫خب؟

‫ظاهرا توی تایتو وارد ‫یه آدمکش تمام وقت هست.

‫کیفیت کارش با اونایی که حداقل حقوق ‫رو می‌گیرن فرق می‌کنه.

‫خب که چی؟

‫اگه اونا رو بکشین جایگاهشون مال شما میشه.

‫شماها مدت زیادیه که این کارو می‌کنین.

‫اگه تونسته باشین به سازمان ملحق بشین ‫پیشرفت هم می‌تونین بکنین.

‫اما آدمای انجمن نباید بفهمن.

‫باید آدمکش‌ها رو بکشیم تا تمام وقت بشیم.

‫این خیلی خطرناکه، مگه نه؟

‫من تا حالا در برابر یه آدمکش قرار نگرفتم، ‫این خیلی خطرناکه.

‫درسته، داداش؟

‫- کارشون رو می‌سازیم. ‫- می‌دونستم اینو میگی.

‫کارشونو می‌سازیم.

‫پدرشونو در میاریم.

‫خیلی خب... آقای آکاگی.

‫تو جون خودتو به خاطر ‫انداختی که برای ما بجنگی،

‫ما هم جون خودمونو به خطر ‫میندازیم که همراهیت کنیم.

‫برای پیروزی می‌جنگیم.

‫آره.

‫که این‌طور.

‫من یه نقشه‌ای دارم.

‫باید سخت تلاش کنین ‫و از این فرصت استفاده کنین.

‫خوبه.

‫من عکسشون رو دارم.

‫اونا چه‌جور آدمایی هستن؟

‫اه...

‫زود باش! نشونمون بده.

‫این دو تا هستن.

‫دخترن؟

‫چیساتو سوگیموتو.

‫ماهیرو فوکوگاوا.

‫چیساتو سوگیموتو.

‫ماهیرو فوکوگاوا.

‫خونم داره به جوش میاد.

‫این...

‫این چیه؟

‫[فاکتور به مبلغ ۳۸۹۰۸۰۰ ین]

‫دهگان، صدگان، هزارگان...

‫۳.۸۹ میلیون؟

‫چی؟

‫خانم فوکوگاوا.

‫فوکوگاوا.

‫ماهیرو؟

‫ها؟

‫چی شده؟

‫انگار...

‫باشگاه.

‫باشگاه؟

‫ما توی دبیرستان رفتیم باشگاه؟

‫باشگاه.

‫رفتیم؟

‫آره، تو اوئنو. ما فقط یه بار رفتیم.

‫آها.

‫باشگاه توی اوکاچیماچی.

‫آدمای انجمن هم اونجا میرن.

‫اما بعد از ورزش...

‫ما رفتیم رستوران بهشت دسر و چاق شدیم.

‫درسته.

‫آره، آره.

‫باشگاه رایگان بود.

‫و خیلی وقته که به رستوران بهشت دسر نرفتیم.

‫- آره. ‫- می‌خوای دوباره بریم؟

‫ - آره، می‌خوام برم. ‫- آره.

‫پاستای اونجا خیلی خوبه.

‫غافلگیر شدم که پاستا بهترین ‫چیز اونجا بود.

‫- اسپاگتی خام. ‫- آره.

‫- مزه‌ی پاپاردله می‌داد. ‫- درسته.

‫و بستنیش رایگان بود.

‫- بستنی هاگن‌داز رو مجانی می‌داد. ‫- آره، هاگن‌داز بود.

‫عالی بود.

‫خب.

‫این ۵ سال پیش بود، آره؟

‫داری در مورد پاستا حرف میزنی؟

‫باشگاه.

‫من دارم در مورد باشگاه حرف میزنم.

‫آره، ببخشید.

‫انگار ما یه قرارداد امضا کردیم.

‫که هر ماه پاستا بخریم.

‫و پول اون همه ماه جمع شده.

‫حالا یه یادآور برای ما فرستادن.

‫ما دو تا...

‫باید ۳.۸۹ میلیون پول بدیم.

‫چی؟ چی؟ چی؟

‫۳.۸۹ میلیون؟

‫این خیلی زیاده.

‫به علاوه‌ی جریمه‌ی دیرکرد.

‫صبح بخیر.

‫صبح بخیر.

‫آقای سوسانو.

‫تو ایمیل رو خوندی؟

‫چیزی مثل یه دوره‌ی آزمایشی دارین؟

‫- می‌خوایم که تلاش کنید همچین چیزی باشه. ‫- خیلی بده.

‫امکان نداره.

‫ها؟

‫باشگاه‌ها دوره‌ی آزمایشی ندارن.

‫و ما بیشتر از ۲۰ تا نامه‌ی یادآور فرستادیم.

‫شما اونا رو نادیده گرفتین، پس تقصیر شماست.

‫اما ما فقط یه بار رفتیم اونجا.

‫ظاهرا این‌طور بوده.

‫انتظار داری که ما پول عضویت ۴ سال رو بدیم؟

‫خب...

‫اونا هر ماه فاکتور رو می‌فرستادن...

‫این تقصیر شماست که اونا رو دور انداختین.

‫میساتو. به شماره‌ی شکایت مشتریان زنگ بزن.

‫این کارو می‌کنم.

‫این کارو نکنین.

‫و...

‫موسسه‌ی ما بیمه‌ی آدمکش‌ خوشحال رو داره.

‫شما دو تا باید اونو بگیرین.

‫بیمه‌ی آدمکش خوشحال چیه؟

‫اگه شخص بیمه‌ شده بیش از ۱۸ سال ‫داشته باشه،

‫به طور خودکار بیمه‌اش از حالت معمولی...

‫به بیمه‌ی آدمکش خوشحال تغییر پیدا می‌کنه.

‫تغییر هنوز کامل نشده.

‫شما هنوز ۲ سال بیمه‌ دارین.

‫اون چی داره میگه؟

‫خیلی ترسناکه.

‫باید پول بیمه‌ و باشگاه رو پرداخت کنین.

‫لطفا تا ساعت ۳ عصر این جمعه ‫اون رو بپردازین.

‫اه، چقدر مسخره.

‫پس‌اندازم هر روز کمتر میشه.

‫من تازگی ۵۰۰ هزار ین پول کلاس رانندگی دادم.

‫بخاطر اینه که چند دفعه رد شدی.

‫آره.

‫موجودی حساب پس‌انداز شما داره منفی میشه.

‫جمعه تا ساعت ۳ عصر.

‫لطفا به بانک برید و ‫پرداختش کنین.

‫باشه.

‫مستقیما به باجه‌ی بانک برین.

‫باید برای پرداختش به یه بانک مشخص برید.

‫آره، می‌دونم.

‫همون یه بار بگی کافیه.

‫من درست پرداختش می‌کنیم.

آه ، خیلی گرمِ

‫بدنم درد گرفت.

‫باید یکم نفس بگیرم.

‫میشه بجاش راه بریم؟

‫این‌جوری دویدن حال میده، مگه نه؟

‫ببخشید.

‫خوبه.

‫ببخشید.

‫انگار اونا هنوز دزدای ‫سریالی بانک رو نگرفتن.

‫این خوب نیست.

‫تموم شد.

‫خیلی خوشمزه به نظر میاد.

‫خیلی خوابم میاد.

‫خیلی خیلی خوابم میاد.

‫آره، خوشمزه‌ست.

‫حال بهم زنه.

‫می‌دونستم این‌جوری میشه.

‫می‌دونستم.

‫چی؟

‫خوشمزه‌ست.

‫آره.

‫مردم...

‫دو دسته هستن.

‫چی؟

‫آدمایی که به بقیه زبونشون رو نشون میدن...

‫و اونایی که زبونشون رو به بقیه نشون نمیدن.

‫من قطعا جز اون دسته هستم ‫که زبونمو نشون میدم.

‫زبون.

‫اونایی که به بقیه نشونش میدن.

‫اون...

‫اون...

‫وقتی سوپرمارکت توپک ‫برنجی رو به قیمت ۱۰۰ ین حراج می‌کنه...

‫اون...

‫اون موقع...

‫چنین آدمی قطعا میره و یه ‫توپک برنجی سوسیس‌دار می‌خره.

‫یه توپک مسخره‌ی پر از مایونز.

‫داری منو مسخره می‌کنی؟

‫نه.

‫اما این حقیقت داره.

‫وقتی سوپرمارکت توپک ‫برنجی‌هاش رو حراج کرده بود.

‫من یه نفر رو دیدم که توپک برنجی نمکی میخره.

‫وقتی دیدمش خیلی ترسیدم.

‫چرا اونا به تخفیف اهمیت نمیدن؟

‫چون توپک برنجی نمکی همیشه ۱۰۰ ین هست.

‫کم پیش میاد تخفیف بخوره.

‫اما اونا تخفیف رو از دست میدن.

‫این حقیقت داره، من حس خاصی ندارم.

‫آدمایی هستن که به هیچی اهمیت نمیدن.

‫اه.

‫چنین آدمی همیشه دل آرومی داره.

‫این ثروت واقعیه.

‫چنین آدمی بیماری روانی داره.

‫تو فقط بخاطر یه توپک ‫برنجی به یکی میگی دیوونه؟

‫امروز سررسید اون بیمه بود. پولشو دادی؟

‫چی؟ مگه تو قرار نبود این کارو بکنی؟

‫ها؟

‫ها؟

‫- ها؟ ‫- ها؟

‫فقط نیم ساعت مونده؟

‫خیلی بده که باید سریع غذا بخورم.

‫من هنوز گرسنمه.

‫میشه لطفا دیگه نزنی توی سرم؟

‫ببخشید.

‫یخ داره آب میشه.

‫تندتر، تندتر.

‫چی شده؟

‫چی شده؟

‫همسایه‌ی خونه‌ی کناری داره برمیگرده.

‫خب که چی؟

‫ما اینجوری همسایه‌هامون رو ملاقات می‌کنیم.

‫مهم نیست.

‫نه، نه،‌ نه.

‫این‌جوری خجالت‌آوره.

‫ما دیروز هم همو دیدیم. عجیب میشه ‫که دو روز پشت سر هم همدیگه رو ببینیم.

‫اون فکر می‌کنه من براش ‫برنامه‌ریزی کردم.

‫شاید فکر کنه من تعقیبش می‌کنم.

‫هیچ کسی چنین فکری نمی‌کنه.

‫هیس! ساکت!

‫اون شنید.

‫خیلی سخته.

‫همسایه‌ها، دور شین.

‫همسایه‌‌ها رفتن، آره؟

‫فکر می‌کنم وقت رفتنه.

‫محض احتیاط بهتره از نارنجک دودزا ‫استفاده کنیم.

‫کافیه. بیا بریم.

‫لعنتی.

‫صبر کن، داری چه‌کار می‌کنی؟

‫زود باش تهویه رو بزن!

‫تقصیر تو بود که ضامنش رو کشیدی.

‫گرسنمه.

‫تندتر.

‫زود باش.

‫عجله کن.

‫فکر کنم یادم رفت درو قفل کنم.

‫از دست تو.

‫زود باش!

‫ما رسیدیم!

‫سرعتو داشتی؟

‫شماره‌ی ۴۵.

‫ما می‌خوایم پول بدیم.

‫می‌خواین پول بدین،‌ درسته؟

‫پول اینا رو می‌خوایم بدیم.

‫که این‌طور.

‫خدا رو شکر.

‫اصلا سخت نبود.

‫بالاخره می‌تونم یه نفس راحت بکشم.

‫سلام.

‫این یه دزدیه!

‫دستا بالا!

‫باورم نمیشه.

‫پول رو بریز این تو!

‫همین حالا!

‫چرا این زمان رو انتخاب کردی؟

‫ما عجله داشتیم.

‫زود باشین پولو ببرین.

‫سریعتر.

‫تا کی می‌خواین طولش بدین؟

‫ببخشید.

‫رمز رو یادم نمیاد.

‫اه.

‫همسر سابق...

‫تاریخ تولد همسر سابقم بود؟

‫مسخره‌شو در آوردی.

‫ببخشید.

‫زود باش، بابابزرگ.

‫زود باش.

‫آروم باش.

‫ها؟

‫اگه دیرتر از ۳ عصر پرداخت کنین ‫۳۰ درصد جریمه‌ی دیرکرد میاد روش.

‫واقعا؟

‫این یه بانک زیرزمینیه.

‫این دیگه اخاذی حساب میشه.

‫چه خبره که برای ۴ سال ۴ میلیون می‌گیرن؟ ‫هر چقدر بهش فکر می‌کنم عصبانی‌تر میشم.

‫من هر بار اینو حس می‌کنم وقتی به من میگن...

‫«البته، چون تو قاتلی باید پول بیشتری بدی»

‫اینا فقط بهونه‌ست.

‫خیلی وقتا میگن این قیمت کشنده‌ست.

‫وقتی اینو می‌شنوم عصبانی میشم.

‫حسابی آدمو می‌سوزونه.

‫هی!

‫شما دو تا خیلی حرف می‌زنین.

‫عوضی.

‫عوضی.

‫عوضی کثافت.

‫هی.

‫شماها می‌خواین بمیرین؟

‫- چی؟ ‫- نه، نه، نه.

‫ما از شما حمایت می‌کنیم.

‫لطفا عجله کنین و کارو تموم کنین.

‫چی دارین میگین؟

‫یهویی شلیک نکن، عوضی.

‫این یارو خیلی کند عمل می‌کنه.

‫اینقدر مسخره‌بازی در نیار، بیا کمکم کن.

‫من مسخره‌بازی در نمیارم!

‫من دارم روت نظارت ‫می‌کنم، تو هم کارتو ادامه بده.

‫بیا توافق کنیم که این‌جوری ‫کارا رو تقسیم کنیم.

‫سمت‌ها رو خراب نکن.

‫کدوم سمت. فقط دو نفریم.

‫راستی، تو سیگار آوردی، آره؟

‫چی داری میگی؟

‫هی.

‫اگه می‌خوای دزدی کنین باید باهوش‌تر باشین.

‫البته.

‫خارج از کار کسی رو نمی‌تونین بکشین.

‫بیمه پول اینو نمیده.

‫انجمن هم از شما حمایت نمی‌کنه.

‫کار نکنین، پولی هم گیرتون نمیاد.

‫البته بی‌فایده هم نیست. ‫این می‌تونه به بقیه کمک کنه.

‫آره.

‫این فراهم‌سازی یه دلیلی داره.

‫مثلا...

‫غیرممکنه که پرونده‌ای رو مخفیانه ‫و بدون اطلاع انجمن دنبال کنین.

‫پرونده رو مخفیانه دنبال کنیم؟

‫مگه همه‌ی قاتلا مخفیانه عمل نمی‌کنن؟

‫درسته.

‫به طور خلاصه.

‫مثل اون قضیه‌ی پیشخدمت کافه ‫که به یه اعتراض تبدیل شد.

‫و هیچ وقت آدمای متفرقه رو نکشین.

‫بدترین اتفاقی که ممکنه پیش بیاد ‫اینه که از کار تعلیق بشین.

‫می‌دونم.

‫حالت خوبه؟

‫فکر می‌کردم دیگه مگسی وجود نداره.

‫خوبه.

‫می‌تونم بهت بگم چه فکری می‌کنم؟

‫بذار حدس بزنم.

اوم

‫به این فکر می‌کنی که چطور کارشون رو بسازی؟

‫آفرین.

‫واقعا منو درک می‌کنی.

‫ما خیلی ساله که با همیم.

‫دفعه‌ی بعد اخراج میشم.

‫پس بیا در موردش حرف بزنیم.

‫قدرت.

‫خوبه.

‫کارتو بکن.

‫ها؟

‫همه گوش کنن.

‫اون طرف رو نگاه کنین.

‫چشماتون رو ببندین.

‫فهمیدین؟

‫آره.

‫تو نمی‌تونی اونا رو بکشی.

‫با همدیگه پیش میریم.

‫شما دارین چه‌کار می‌کنین؟

‫کافیه!

‫اگه ما این دو تا رو بدزدیم می‌تونیم ‫بفروشیمشون.

‫درسته؟

‫کارشون رو تموم کن.

‫یه دقیقه‌ای کارو تموم می‌کنیم.

‫باشه.

‫چی شد؟ لعنتی.

‫هی، اونا آدمای عادی نیستن.

‫اونا کی هستن؟

‫الو؟

‫لعنتی! اون کجا رفت؟

‫کجا داری میری؟

‫نقشه‌ی ب رو اجرا می‌کنیم، آره؟

‫- درسته. ‫- خیلی خب.

‫دختره‌ی لعنتی.

‫می‌دونم کجا قایم شدی.

‫من هر کی اینجا هست رو می‌کشم، ‫به کسی رحم نمی‌کنم.

‫خیلی داغونی.

‫ببخشید.

‫ببخشید.

‫اه، آبجی.

من میدم

ما باید تا 3 بعد از ظهر بدیم

‫پلیس... به پلیس زنگ بزنین.

‫البته که به پلیس زنگ ‫میزنیم، اما عجله داریم.

‫میشه لطف کنی؟

‫خواهش می‌کنم زنگ بزنین. ‫منو نکشین.

‫گوش کن،

‫اگه ما سریع پول رو ندیم توی دردسر می‌افتیم.

‫ماهیرو، خواهش می‌کنم آروم باش.

‫تو باید آروم باشی وگرنه همه رو می‌ترسونی.

‫بذار یه بار دیگه نشونت بدم.

‫ببخشید،

‫می‌دونم تو ترسیدی، اما ما عجله داریم.

‫میشه به ما لطف کنی؟

‫این ترسناک‌تره که.

‫ای بابا.

‫هی.

‫من می‌خوام پول انتقال بدم. ‫لطفا سریع انجامش بده. فهمیدی؟

‫فهمیدی؟

‫فهمیدی؟

‫سریع جواب بده.

‫سریع زنگ بزن پلیس.

‫سرنوشت خودتو قبول کن، دزد!

‫دزد؟ من دزد نیستم!

‫ما دزد نیستیم!

‫کافیه. عجله کن.

‫ما دزد نیستیم.

‫تعلیق.

‫در طی دوران تعلیق با ما در ارتباط باشین.

‫لطفا در طی دوران تعلیقتون ‫کتابچه‌ی هفت قانون آدمکشی رو بخونین.

‫توی اون استثنائاتی نوشته شده.

‫استثنا؟

‫باید یکی از انجمن مستقیما ‫ضمانت شما رو بکنه.

‫چنین چیزی غیرممکنه.

‫چرا اینقدر بی‌احساسی، آقای سوسانو؟

‫ما پول بیمه‌ی خودمون رو ندادیم ‫و هنوز بدهی داریم.

‫آره، ما بخاطر انجمن آدم می‌کشیم.

‫این چه وضعشه.

‫اگه آقای تاساکی به صورت مخفیانه در این مورد ‫کمک کنه خوب میشه.

‫اوون در این مورد خیلی کند عمل می‌کنه.

‫من تاساکی هستم. حرفی برای گفتن داری؟

‫- ممنون بابت زحمت‌هاتون. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.

‫من اینجام. سلام.

‫سلام.

‫شما به کار ما علاقه‌ای ندارین؟

‫رابطه‌ی ما پلیس همین‌جوریش پر از مشکله.

‫وقتی کسی گزارش میده یعنی اوضاع خراب شده، ‫و اگه پلیس بیاد اوضاع غیرقابل قبوله.

‫زیادی توضیح میدی. برای همینه ‫هیچ‌کی از تو خوشش نمیاد.

‫میشه لطفا خفه شی؟

‫تو داری میگی از من بدشون میاد؟

‫لطفا بذارین این ۲ نفر به صورت موقتی ‫کار کنن تا از این وضع در بیان.

‫تا آخر این ماه حقوقی به شما ‫پرداخت نمیشه.

‫این‌جوری نمی‌تونین حرومش کنین.

‫چی؟ فردا...

‫من می‌خواستم از آساکوسا میکو بخوام که ‫با هم بریم سوکی‌یاکی بخوریم.

‫من فردا می‌خواستم توی مسابقه‌ی ‫دسر سنکیو شرکت کنم.

‫پس برنامه‌ی تانسن در مورد غذاخوردن ‫حین پیاده‌روی چی؟

‫شماها فقط می‌خواین غذا بخورین.

‫یه یخ‌دربهشت فروشی با یه صف طولانی ‫توی یانکا گینزا هست.

‫اسمش تالار مخفیه، إرسته؟

‫من و نامزد سابقم اونجا بودیم.

‫اونجا بودین؟

‫نظرت در موردش چیه؟

‫چی بگم؟

‫اون ناز و مودبه.

‫از غذای تند خوشش میاد، برای همین ‫ما به جزیره‌ی میکاوا میریم...

‫در مورد نامزد سابقت نپرسیدم.

‫ها؟

‫تاساکی لطفا این تعلیق رو موقتا لغو کن.

‫درسته.

‫بیا اعتصاب کنیم.

‫آره، بیا اعتصاب کنیم.

‫اعتصاب.

‫- بیا انجامش بدیم. ‫- لطفا «۳ بند توافق‌نامه‌ی قاتلین» رو بخونین.

‫دومین مورد داخلش به این اشاره می‌کنه ‫که اعتصاب ممنوعه.

‫چطوره که کسب و کار خودمون رو راه بندازیم؟

‫آره،‌ شرکت آدمکش‌ها رو تاسیس می‌کنیم.

‫مستقل میشیم.

‫- اینجا رو ول می‌کنیم. ‫- مستقل میشیم.

‫در مورد قوانین کار...

‫اینقدر در مورد قوانین کار حرف نزن. ‫سردرد گرفتم.

‫این مثل قوانین مسخره‌ی مدرسه‌ست.

‫اگه اینو توی توئیتر پس کنیم ‫براشون دردسرساز میشه.

‫آره.

‫- این عالیه! ‫- آره.

‫خواهش می‌کنم بس کنین.

‫بی‌وقفه داریم آدم می‌کشیم...

‫و بازم بی‌پولیم.

‫همیشه دستم خالیه.

‫این افتضاحه.

(کانتین کوگان)

‫هر باری که به یه رستوران تیشوکو میام ‫بهش فکر می‌کنم.

‫غذاهاش ۷۰۰، ۸۰۰، ۹۰۰ و ۱۰۰۰ ین هست.

‫چی؟

‫غذای کتلت مرغ ۶۸۰ ینه.

‫گوشت و زنجبیل ۷۸۰ ینه.

‫ماهی تریاکی و ماکرل سرخ‌شده ۸۰۰ ینه.

‫و با ۱۰۰۰ ین یاکینیکو می‌خوری.

‫این مثل یه هرم نظام‌سرمایه‌داریه.

‫امیدوارم به زودی بتونیم ‫با پول خودمون غذا بخوریم.

‫تو همه‌اش اونو نگاه می‌کنی.

‫ها؟

‫اون متوجه شد؟

‫اون متوجه شد؟

‫من تنبل‌تر از اینم که به تو توجه کنم، ‫اما معلومه همه‌اش حواست به اونه.

‫چون اون توی چنین جایی هست.

‫ممکنه یه کارگر مهاجر باشه؟

‫حتما شخصیت خوبی داره.

‫برو باهاش حرف بزن.

‫- ها؟ ‫- برو.

‫نه. نه، نه.

‫این کار عجیب غریبه.

‫اون می‌ترسه.

‫- خیلی بلند حرف میزنی. ‫- ببخشید.

‫خب، تو از اون خوشت میاد، آره؟

‫آره، اما نمی‌دونم چطور ‫یه مکالمه رو شروع کنم.

‫اه!

‫بذار بگم من این فروشگاه رو ‫توی فیس‌بوک دیدم...

‫بعد موضوع بحث رو عوض کنم و بیارم روی خودش.

‫این کار جالبی نیست.

‫ها؟

‫واقعا؟

‫بازم چای می‌خواین؟

‫اه.

‫لیوانم اینجاست.

‫ممنون.

‫ممنون خانوم ساکورا.

‫ها؟

‫اه، من...

‫من این فروشگاه رو توی فیس‌بوک دیدم.

‫و بعد اطلاعات تو رو دیدم.

‫ممنون.

‫این‌جوری نیست که فضولی تو رو بکنم.

‫ممنون.

‫عالی شد.

‫- اون از من خوشش میاد. ‫- اون ترسیده.

‫چی؟

‫چی؟

‫خوش اومدین.

‫- هوا خیلی گرمه. ‫- سلام، آقای آکاگی.

‫چی شد؟

‫- خیلی تشنمه. ‫- اون چای رو برای من ریخت.

‫اون دو نفر...

‫اون دزدای بانک رو گرفتن ‫و الان از کار تعلیق شدن.

‫- ها؟ ‫- واقعا؟

عجله کن

‫بیا بریم.

‫این یه دزدیه!

‫باورم نمیشه.

‫وای.

‫چه باحال.

‫ممنون بابت میزبانیتون.

‫ممنون بابت میزبانیتون.

‫تو خیلی خجالتی هستی.

‫من خجالتی نیستم.

‫چی؟ ماکوتو عاشق اون پیشخدمته شده؟

‫خوشم میاد ازش؟

‫- عاشقش شدی. ‫- عاشقش شدی.

‫چی؟ خفه شین.

‫باید اول سیگار رو ترک کنی.

‫غیر ممکنه. این چیه؟

‫وقتی ما اومدیم بیرون اینو به من داد.

‫چی؟ این برای من بود؟

‫ماکوتو، انتظار داری چی بگم؟

‫آره، برای توئه.

‫- واقعا؟ عالیه. ‫- تبریک میگم.

‫من از خانم ساکورا یه هدیه گرفتم.

‫اگه از آبنبات خوشم نیاد باید چه‌کار کنم؟ ‫نمی‌تونم بندازمش دور.

‫من اینو نگه می‌دارم.

‫من باید یه چیزی براش بگیرم.

‫اگه آدمکش بشم می‌تونم باهاش دوست شم.

‫اه.

‫هر چقدر زودتر آدمکش بشی بهتره.

‫خیلی خب. بیاین بریم سراغشون.

‫اوه.

‫خوش به حالتون که جونین.

‫وقتی من جوون بودم،

‫من با دخترا می‌رفتم اسکی.

‫من اسکی نرفتم، پس نمی‌دونم چی میگی.

‫اون چه دورانی بود؟

‫چرا این‌قدر هوا گرمه؟

‫باورم نمیشه.

‫حقوق اینجا بالاست و لازم نیست ‫با مشتری‌ها حرف بزنی.

‫من دارم باهات همکاری می‌کنم.

‫دشمن آقای رنگوکو.

‫چه خبره؟

‫چی؟ چی؟

‫بچه.

‫بچه،‌ من با آقای رنگوکو کاری نداشتم.

‫به من لگد نزن، باشه؟

‫حمله!

‫چی؟

‫حمله؟

‫اوضاع داره خراب میشه.

‫دوباره.

‫اگه بس نکنین می‌گیرم می‌کشمتون.

‫به مادرتون میگم.

‫- جایزه‌ی بزرگ واقعا اینجاست؟ ‫- آره.

‫- من بهش باور ندارم. ‫- خواهش می‌کنم این کارو نکن.

‫خیلی خب، این برای شماست.

‫فقط این؟ بد شد.

‫باشه.

‫هی، داری چه‌کار می‌کنی؟

‫هی! هی!

‫دعوا نکنین.

‫من یه جایزه‌ی دیگه می‌خوام!

‫پاندای مسخره!

‫هی!

‫لطفا نفر بعدی بیاد.

‫به خیابون تجاری تاچیبانا خوش اومدین!

‫سلام به همگی!

‫سلام به همگی!

‫می‌خواین توی جایزه برنده بشین؟

‫۵، ۶، ۷، ۸،

‫جایزه ببرین، جایزه ببرین، جایزه ببرین.

‫برنده بشین! همه برنده هستن!

‫جایزه ببرین، جایزه ببرین، جایزه ببرین.

‫سلام.

‫دارین استراحت می‌کنین.

‫ممنون.

‫- اینو بگیرین. ‫- من تشنمه.

‫مزه‌ی این خیلی خوبه.

‫تا اعماق وجودم درد دارم.

‫اینو خودت درست کردی؟ خیلی خوبه.

‫شما دانشجو هستین؟

‫ما کارگریم.

‫چیزهای زیادی رو پیش رو دارین.

‫آره،‌ زندگی تازه شروع شده.

‫اون فیلم رو دیدین؟

‫«عشق مثل یک دسته‌ی گل» از یوجی ساکاموتو.

‫خیلی در مورد اون فیلم حرف می‌زنن.

‫ما زیاد فیلم‌های عاشقانه نگاه نمی‌کنیم.

‫آره.

‫اون فیلم عالیه.

‫حیفه نبینینش.

‫این بابابزرگ مثل یه ‫دانشجوی ناامید حرف میزنه.

‫من بالاخره «افسانه‌ی زلدا: نفس وحش» ‫رو خریدم.

‫ماساکی سوگاتا گفت «بازی‌ ‫پازل و اژدها خیلی هیجان‌انگیزه.»

‫اون صحنه خیلی قشنگ بود.

‫این چه فیلمیه؟

‫و اون یکی که توش...

‫کاسومی آریمورا و ماساکی سوگاتا..

‫کفش‌های کانورس پوشیده بودن.

‫اوه.

‫من خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم...

‫و خودمم از اون کفش خریدم.

‫فوق‌العاده‌ست.

‫فوق‌العاده‌ست.

‫دهنتو باز کن و لبخند بزن.

‫و...

‫و اون توی «عشق غرق‌کننده‌» هست.

‫اون خوش‌تیپ نیست؟

‫خیلی خوش‌تیپه؟

‫و طی مسابقه‌ی خوانندگی سرخ و سفید ‫اینو پوشیده بود.

‫خیلی خوش‌تیپه.

‫لباس میسون مارژیلا.

‫میسون مارژیلا؟

‫اون واقعا خوش‌تیپه.

‫در نگاه اول خیلی خوش‌تیپه.

معلومِ ‫میسون مارژیلا

البته خیلی خوش تیپه

آره ، اون خوش تیپه

آره ، خوش تیپه

آره

‫سه، چهار...

‫خیلی خسته‌ام.

قـ ـا سـ ـم سـ ـمـ ـنـ ـگـ ـا نـ ـی

‫کلی کار کردیم اما پول کمی گرفتیم.

‫چرا این اسکناس‌ها یهویی ۱۰ هزار ینی نمیشن؟

‫اگه فقط یه نفر بکشیم صد ‫برابر این پول در میاریم.

‫حتی فکرشم نکن.

‫از این ۸ هزار ین لذت ببر.

‫یه زندگی فوق‌العاده‌ رو سپری کن.

‫اسمش چیه؟

‫اون تنبله...

‫- آقای ماتسوشیتا. ‫- آقای ماتسوموتو بود؟

‫من همیشه حسی می‌کنم اون...

‫اون همیشه میگه ماساکی سوگاتا خوش‌تیپه.

‫آدم عجیب غریبیه.

‫درست مثل میسون مارژیلا.

‫خیلی خوش‌تیپه.

‫اه، من تسلیم شدم.

‫تی دوباره برنده شد.

‫۵ هزار ین تا به خودت بیای میشه ۳۰ هزار ین.

‫هر سنی داشته باشی، رفتار ‫پیروی از آدمای مشهور هست.

‫بعدا می‌بینمت.

‫کسی نیست بازی کنه؟

‫خب؟

‫برنده کل این پولا رو می‌تونه ببره.

‫همینه.

‫راهش اینه.

‫بهتره نری...

‫احمقی؟ چه فکری پیش خودت می‌کنی؟

‫می‌تونی کل پولا رو برنده شی.

‫فقط یه احمق چنین کاری می‌کنه.

‫یعنی اون عمو یه احمق بود؟

‫نه، بهش فکر کن.

‫ما کلی کار کردیم ولی هیچی پول ‫برامون نموند.

‫با این سن پایین کلی بدهی داریم.

‫اصلا وضعیت ما از این بدتر نمیشه.

‫ما می‌تونیم به یک‌باره همه چیو عوض کنیم.

‫باید اینجا از فرصت استفاده کنیم.

‫وگرنه تا آخر عمرمون برده می‌مونیم.

‫حالا چشمات هم تغییر کردن.

‫هر جور راحتی.

‫- بیا. ‫- نمی‌تونم.

‫- عیب نداره. ‫- این‌کارو نکن.

‫زود آماده میشه.

‫قطعا چنین کاری نمی‌کنم.

‫یه بازی انجام بده.

‫لطفا منو همراهی کن.

‫اینجا جای بچه‌ها نیست.

‫- بهتره بیخیال شی. ‫- تو برنده نمیشی.

‫از نگاه کردن به چشمات مشخصه.

‫تو...

‫آدم بی‌احتیاطی نیستی.

‫ها؟

‫شوخیت گرفته؟

‫این چه حرکتیه؟

‫من نمی‌فهممش.

‫این چه طرز بازی کردنه؟

‫اون این‌جوری برنده میشه؟

‫فشار آقای تی جواب نداد.

‫بهش بگو مراقب باشه.

‫گول نخور.

‫عالیه،

‫کجا برم؟ راهی ندارم.

‫یا می‌بری یا می‌بازی،

‫ما قراره بفهمیم.

‫اصلا حرفش جالب نبود.

‫اون اومده که دردسر درست کنه، آره؟

‫بازی شوگی برای اون نیست.

‫ولی خیلی انرژی داره.

‫چرا اومده اینجا بازی کنه؟

‫فراموشش کن. بیا بریم نوشیدنی بخوریم.

‫من امروز خیلی بردم، مهمون من.

‫- ممنون. ‫- بیا بریم.

‫بیا بریم.

‫شکست توی شرط بندی...

‫یعنی شکست توی زندگی.

‫این خجالت‌آوره.

‫پاشو، پاشو.

‫می‌دونستم اینجوری میشه.

‫ببخشید.

‫من به یک موجود پوچ تبدیل شدم.

‫عجب احمقی.

‫ببین...

‫من جوانه‌ی لوبیا خریدم.

‫جوانه‌ی لوبیا؟

‫وقتی اونا رو بکاریم رشد ‫می‌کنن. مثل یه عضو دائمی.

‫چه فکر خوبی.

‫ممنون.

‫وقتش رسیده بریم خونه.

‫من باید فردا کار کنم.

‫صبر کن.

‫من قسم می‌خورم که دیگه شرط بندی نکنم.

‫باید سر این قولت بمونی.

اوم

‫وقتی برگشتی فیلم «عشق مثل یه دسته‌ی گل» ‫رو تماشا کن.

‫باشه، بیا ببین.

‫خیلی خوش‌تیپه.

‫میسون مارژیلا

‫هر از چند گاهی استراحت کن.

‫این کارها من رو آروم نمی‌کنن.

‫حتی بعد دیدنش هم هیچی ازش ‫یادم نمی‌مونه.

‫موقع استراحتم فقط «پازل و اژدها» بازی می‌کنم.

‫هرچند،

‫همه‌ش واسه زندگی مشترکمونه.

‫سخت نگیر.

‫ما با همدیگه‌ایم چون همدیگه رو ‫دوست داریم.

‫چرا؟

‫تو فقط می‌خوای پول دربیاری.

‫چون دلم می‌خواد همیشه پیش تو باشم.

‫حتی اگه ازم بخوای کاری رو انجام بدم ‫که دوست ندارم...

‫من کاری که دلم نخواد انجام بدم رو ‫انجام نمیدم.

‫می‌خوام یه زندگی شاد داشته باشم.

‫پس ازدواج کن.

‫ازدواج کن.

‫جون می‌کنم پول دربیارم.

‫تو بمون خونه.

‫نیاز نیست بری سر کار یا کارهای خونه ‫رو انجام بدی.

‫هر روز کاری که دوست داری رو انجام بده.

‫چیکار داری...

‫داری خواستگاری می‌کنی؟

‫انگار عاشق شدن هم سخته.

‫ام،

‫حس می‌کنم،

‫این دوتا با هم نمی‌سازن.

‫- ولی پسره گفت، «ازدواج کن.» ‫- ترسیدم بابا.

‫«بیا ازدواج کنیم.»

‫«من جون می‌کنم پول دربیارم.»

‫نمی‌دونم چرا شخصیت اصلی همچین حرفی زد.

‫خیلی بچه‌ن.

‫دختره گفت، «خواستگاریه؟»

‫گفت، «داری ازم خواستگاری می‌کنی؟»

‫«اونجوری که فکر می‌کردم نبود.»

‫این چه دیالوگیه.

‫ولی امیدوارم بتونن تو اون سریال ‫کمدیه بازی کنن.

‫آره.

‫مخصوصاً سکانس آخر خانواده تو رستوران.

‫خیلی صحنه فوق العاده‌ای بود.

‫پیشرفتشون عادیه؟

‫راستی، معصومیت آریمورا کامه اینقدر ‫زیباست که انگار منفجر میشه.

‫به سبک میسون مارژیلای واقعی.

‫من این چیزها رو در نظر می‌گیرم.

‫الان بدون شروع یا پایان یه بحث گفتی «میسون مارژیلا.»

‫من وقتی به یکی میگم «خیلی جذابه،» ‫همیشه موضوع بحث رو در نظر می‌گیرم.

‫اینقدر شلخته بازی دربیاری، هر چی بخوام میگم.

‫کیسه پلاستیک ارزون خیلی آشغاله.

‫واسه همین زندگی هی بدتر و بدتر میشه.

‫بیا نقدهای فیلم رو بخونیم.

‫مثل ایزاکایا و زندگی آشغالش.

‫به سبک میسون مارژیلای واقعی.

‫اعصابم بهم ریخت.

‫پس ازدواج کن.

‫پرتقال می‌خوام.

‫پرتقال.

‫به هم گره خوردن.

‫فکر نمی‌کردم کیفیت سوسیس‌های مختلف ‫اینقدر فرق داشته باشه.

‫ام.

‫الان که فکر می‌کنم، می‌بینم از سر گیجی هزار و صد ‫ین سر نودل خرج کردم.

‫درسته.

‫باز می‌خوای سر شوگی شرط ببندی.

‫ها؟ چی میگی؟

‫میگم باز می‌خوای شوگی بازی کنی یا نه.

‫اه.

‫فکر کردی من اهل شرط بندی هستم؟

‫این اتهام احمقانه‌ت یه لحظه گیجم کرد.

‫اینقدر فیلم بازی نکن.

‫دو ساعت زودتر از من از خونه زدی بیرون.

‫نه، رفتم مغازه لوازم آرایشی.

‫موقع لباس عوض کردن،

‫بوی الکل و سیگار رو حس کردم.

‫موی سفید عمو هنوز روی لباسته.

‫تو تاریخچه یوتیوبت،

‫دیدم سرچ کردی «چطور بهتر شوگی بازی کنیم.»

‫نباید حساب مشترک داشته باشیم.

‫مگه کارآگاهی؟

‫گوش کن،

‫مهم نیست چقدر پول از دست بدی.

‫ولی بدم میاد مردم سر حرفشون نمونن، می‌دونی؟

‫نه، نه، نه، اونطور نیست...

‫هیچی از دست ندادم.

‫عمو اون عروسکی که دوست داری ‫رو بهم داد.

‫واسه توئه.

‫به این چیزها نیاز ندارم.

‫بالاخره با عمو دوست شدم.

‫منم دوستتم، نیستم مگه؟

‫اخراج شدیم.

‫بدترین وضعیت ممکن.

‫آقای ماتسوموتو خیلی قویه.

‫خوشمزه‌ست.

‫اگه خودم رو درگیر یه شرط بندی مثل تو کنم ‫بدبخت میشم.

‫شرمنده.

‫دنبال یه کار دیگه می‌گردم.

‫تو دورانی هستیم که حتی پول خرید از مک‌دونالد رو ‫هم نداریم.

‫قیمت یه همبرگر بیگ مک سیصد و نود ینه، نه؟

‫نیست؟

‫قیمت الانش رو نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم.

‫در ضمن،

‫اون،

‫بیگ مک هستا.

‫برگر و چیزبرگر روی هم گذاشته میشن.

‫پسری که این حرف رو زد رو یادته؟

‫گفت،

‫«یه چیزبرگر دوبل بخرید.»

‫«بهتره دوتا چیزبرگر بخرید.»

‫یادته پسره چی گفت؟

‫به نظرم خیلی تابلوئه.

‫مطمئنم مک‌دونالد گولم زد.

‫هر وقت از غذاهای مک‌دونالد می‌خورم ‫بهش فکر می‌کنم.

‫ولی حتی وقتی حقیقت رو مستقیم بهم میگه،

‫ناراحت میشم.

‫برام مهم نیست دارم گول می‌خورم یا نه.

‫نظرت چیه؟

‫پازل و اژدها هیجان زده‌م نمی‌کنه.

‫ها؟ چرا؟

‫گوش می‌دادی؟

‫اه،

‫یه سالن پاچینکو هست. می‌خوای بری؟

‫نه.

‫نمیری؟

‫برم چیکار؟

‫همین الان به شوگی زل زده بودی. ‫اگه می‌خوای بری، برو.

‫اشتباه شده،

‫می‌خوام همینجا بمونم.

‫من خوشم نمیاد تو شرایط بحرانی ‫شرط بندی کنم.

‫پس نمی‌خوام باهات کار کنم.

‫راستی، با زانو زدی تو سرم، دردم گرفت.

‫دردت گرفت؟ حقت بود.

‫راستی، لگدی که زدی دردم نگرفت. ‫بیشتر تمرین کن.

‫منم اصلاً دردم نمیاد.

‫همین الان نگفتی دردت میاد؟

‫اگه آقای ماتسوموتو نبود می‌بردم.

‫یعنی چی؟ انداختیش تقصیر آقای ماتسوموتو؟

‫- هوم. ‫- چیه؟

‫می‌دونستی

‫آدم‌های دروغگو بیشتر به شرط بندی جذب میشن؟

‫خوبه.

‫بعد اینکه کشتیمشون، دعوتش می‌کنم سر قرار.

‫بهتره دعوتش کنی برید آئویاما، شابوشابو بخورید.

‫باید براش یه هدیه بگیرم.

‫- از برند کارتیه؟ ‫- آره.

‫یا ادکلن...

‫ادکلن خوب نیست، سلیقه آدم‌ها با هم ‫فرق داره.

‫جدی؟

‫ولی خب باید یه هدیه براش بگیرم دیگه.

‫آخه اگه یه دفعه ادکلن بدی...

‫مهم نیست. برای خریدش همراهت میام.

‫پس خیالم راحت شد.

‫صحبتش که شد، انگار این اسلحه جدیده.

‫آره، آقای آکاگی برامون گرفته.

‫ایول.

‫تصمیم گرفته شد.

‫خوبه.

‫خسته نباشی.

‫خسته نباشی.

‫بمب نوریه خیلی خفنه‌ها.

‫تو یه حرکت همه چی رو تموم کردی.

‫خب، کارم با این کوچولو تموم شد.

‫خیلی تنبل بود.

‫عین دزدهای بانک.

‫امیدوارم یه حریف قوی‌تر گیرمون بیاد.

‫از کجا حضورشون رو حس کردی؟

‫ام،

‫بوی دود اسلحه اومد.

‫باز پوتین مبارزه پاشون کردن.

‫از قصد گفتم وایسی.

‫دیدم رفتارشون عجیبه.

‫شبیه لات‌ها می‌موندن.

‫خودت از کجا فهمیدی؟

‫ام.

‫غریزه بود.

‫ایول.

‫بگذریم، آقای تاساکا تمیزکاری می‌کنه؟

‫آره.

‫یه لحظه.

‫نگفته بود آدم نکشیم؟

‫ما که نمی‌دونیم اینا کی هستن.

‫ولی با اسلحه به ما حمله کردن.

‫بهرحال.

‫قید کردن که موقع تعلیق نباید آدم‌کشی کنیم.

‫ولی...

‫خانم سوگیموتوی شرط بند،

‫اگه می‌خوای کسی رو بکشی، جلوت رو نمی‌گیرم.

‫اه.

‫تا کی قراره عصبانی بمونی؟

" چنل تلگرانی " دانتس مووی @DontSMovie

‫از کارتون تعلیق شدین؟

‫تعلیق شدین؟

‫آره.

‫هویت این دوتا نامشخصه.

‫ممکنه بیمه هزینه‌ها رو نده.

‫شوخی نکن.

‫اسلحه داشتن.

‫مثل سرقت از بانک قبلی،

‫قابل اجتناب بود.

‫اگه تیر خورده بودین راحت‌تر میشد تصمیم گرفت.

‫آدم تیر بخوره می‌میره.

‫آره. این رو بگیر لطفاً.

‫و این رو.

‫می‌تونین اینجوری کنین.

‫چجوری؟

‫میشه از دعوا فرار کرد.

‫چه خفن بود.

‫به این صورت.

‫خیلی باحال بود.

‫کجاش باحاله؟

‫میشه اینجوری اجتناب کرد.

‫اینجوری.

‫اینم از گزارشتون.

‫یادتون نره تحویلش بدید.

‫- خیلی سخته. ‫- چی؟

‫اینا کی هستن؟

‫طبق شماره شناسایی اسلحه، واسه ‫تشکیلات خودمونه.

‫از واسطه بپرسید، جوابتون رو میده.

‫خانم مسئول، لطفاً شماره رو بنویس.

‫نوشتم.

‫اه، چه سخت.

‫کلی کار دارم.

‫کلی کار سرم ریخته.

‫کلی کار.

‫کارت درسته. زود عدد رو نوشتی.

‫به نوشتن گزارش که فکر می‌کنم خسته میشم.

‫آره.

‫خیلی سخته.

‫تازه باید دست نوشته باشه.

‫آره، باید دست نوشته باشه.

‫خیلی سرم شلوغه.

‫نصفه شبیه، باز از یاکوزا حمله کردن.

‫این وقت شب باید از شر جنازه خلاص بشم. ‫شوخی می‌کنی؟

‫اینجور وقتا باید چیکار کرد...

‫با قلم خودکار؟

‫اوه، قلم خودکار.

‫آره. قلم خودکار.

‫و...

‫باید نامه هم بخرم. ‫کلی کار دارم،

‫همیشه حس می‌کنم کارهام روی هم ‫انباشته شدن.

‫همین رو بگو.

‫درکم می‌کنی.

‫یه روز می‌خوام...

‫اه، تموم شد. تموم شد.

‫تموم شد.

‫تموم شد.

‫می‌خوام رفتم خونه «مشاور املاک آرام‌بخش» ‫رو تماشا کنم.

‫بعد یه نوشیدنی بخورم.

‫حموم عمومی هم خوبه. سونا دارن.

‫واسه درمان روح و جسم آدم باید بره حموم عمومی.

‫سونا خواب آوره. ‫آدم وقتی خوابش بیاد نمی‌تونه بنوشه.

‫بعد نوشیدن میرم سونا،

‫ولی خب روح و جسمم تو خطر میفته و در ‫ریسک مرگ قرار می‌گیرم.

‫همیشه اینجوری با خودش حرف میزنه؟

‫آره.

‫خیلی کارش سخته.

‫- حال بهم زنه. ‫- وحشتناکه.

‫شما بعد کار چیکار می‌کنین؟

‫آره، میریم خرید اینا.

‫یا میریم سینما یا کنسرت.

‫درسته.

‫خانم مسئول شما چی؟

‫سرگرمیتون چیه؟

‫تازگی‌ها خوشم اومده موقع کتان بازی کردن مواد بکشم.

‫مواد کشیدن موقع بازی کتان؟

‫روش خوبی واسه بازیه.

‫چون یه آدم جذابم.

‫جذاب.

‫- جذاب. ‫- چه بامزه‌ای.

‫بد نبود. دختر جذاب.

‫- دختر جذاب. ‫- عالیه.

‫آقای تاساکا.

‫می‌خوای تو هم علامت رو نشون بدی؟

‫چی؟

‫علامت دختر جذاب.

‫چه علامتیه؟

‫اینجوریه.

‫- چی هست؟ ‫- نمی‌دونی؟

‫- از ویدئوهای تیک‌تاکه؟ ‫- بلد نبودی؟

‫بلده بابا.

‫انجامش بده.

‫- من چرا؟ ‫- لطفاً.

‫- باشه، انجام دادم میرم خونه. ‫- باشه.

‫یک، دو، سه. دختر جذاب.

‫- عالی بود. ‫- حرف نداشت.

‫خیلی خوب بود.

‫هم خوب علامت رو نشون میدی هم کارت عالیه.

‫کارم نقطه قوت منه.

‫امیدوارم بتونم الگوی شما بشم.

‫امیدوارم بتونین تلاش کنین حرفه‌ای بشین.

‫خسته نباشید. خانم مسئول، ‫شما برو سر کار.

‫- چشم. ‫- خسته نباشی.

‫وایسا ببینم. فرار کردن.

‫واو. وایسا ببینم. مگه میشه.

‫چی شد؟

‫بالاخره شکستشون دادیم.

‫بدبخت شدیم. گول خوردم.

‫بمیرید.

‫نمی‌تونی شلیک کنی.

‫نه، نه، چیکار می‌کنی؟

‫اسلحه رو بذار کنار.

‫نمی‌تونیم بذاریم فرار کنن.

‫اه، بدبخت شدیم.

‫اگه گمشون کنیم بدبختمون می‌کنن.

‫خب بهشون شلیک کن.

‫اگه نتونی تصمیم سریع بگیری عقب می‌مونی.

‫عقب می‌مونم؟

‫پس،

‫خانم مسئول، شما برو سر کار.

‫من میرم پیداشون کنم.

‫نه، منم کمک می‌کنم.

‫اگه بکشنت، ناراحت میشم.

‫ناراحت میشی؟

‫ای وای.

‫نمی‌خواستم از این اسلحه استفاده کنم.

‫کمک می‌خواید؟

‫رفتن دنبال مردم نقطه قوت ماست.

‫لطفاً.

‫- ها؟ ‫- چی؟

‫تو چیزی شنیدی؟

‫من که هیچی نشنیدم.

‫آره.

‫لطفاً.

‫باشه.

‫می‌تونیم

‫قدرتشون رو قرض بگیریم.

‫منم میرم دنبالشون.

‫شرمنده.

‫ای وای.

‫دارن واسه من قلدری می‌کنن؟

‫مگه میشه؟

‫فضای بینمون خوب بود، ولی همه چی ‫خراب شد.

‫بیخیال.

‫به عنوان متخصص نظافت، باید این ‫گند کاری رو جمع کنم.

‫باید کاری کنم از ترس بلرزن.

‫از ترس بلرزن.

‫پشیمونشون کنم.

‫آقای تاساکا.

‫خوبی؟

‫چقدر گرمه.

‫چقدر پشه.

‫آقای تاساکا؟

‫آقای تاساکا، خوبی؟

‫اه.

‫خانم مسئول.

‫اسلحه‌م رو گرفتن.

‫تیر خوردم.

‫الان زنگ میزنم تیم آمبولانس بیاد.

‫یه لحظه وایسا.

‫باید قبل مردنم یه چیزی رو توضیح بدم.

‫چی رو؟

‫اگه مُردم،

‫برای پاک کردن خون روی زمین از ‫الکل استفاده کن.

‫بعد تو ون،

‫پلاستیک آبی بنداز.

‫جنازه رو بپیچ تو پلاستیک.

‫آقای تاساکا.

‫درسته.

‫و...

‫این.

‫چی هست؟

‫باید شرایط جنازه رو واضح بنویسی.

‫پرونده میفته دست رسیدگی‌کننده.

‫شرایط فعلیم رو میگم،

‫تو بنویس.

‫چرا اینجوری می‌کنی؟

‫خانم مسئول.

‫آرامش خودت رو حفظ کن.

‫باشه.

‫نام شخص،

‫تاساکا مامورو.

‫توی شکمش

‫تیر خورده.

‫منجر به خونریزی شدید شده.

‫تاساکا مامورو.

‫شکم.

‫شلیک...

‫ها؟

‫آقای تاساکا، تیر خوردی.

‫خوبید؟

‫ام.

‫اون دو نفر بهم تیراندازی کردن.

قـ ـا سـ ـم سـ ـمـ ـنـ ـگـ ـا نـ ـی

‫کدوم طرفی فرار کردن؟

‫اونجا؟

‫کِی تیر خوردی؟

‫چهار دقیقه پیش.

‫ممکنه جاده خونی باشه.

‫بریم زودتر پیداشون کنیم.

‫ایشون رو به شما می‌سپریم.

‫باشه.

‫خیلی زحمت می‌کشن.

‫اه.

‫سرم!

‫سرم خیلی درد میاد!

‫به سرم لگد زدن.

‫جدی؟ گند زدین.

‫اه.

‫شماره شناسایی اسلحه رو هم لو دادین.

‫وحشتناکه.

‫گوش کن،

‫اول باید تو توکیو همدیگه رو ببینیم... الو؟

‫الو؟

‫الان وقت قطع شدن وای‌فای بود؟

‫شوخی می‌کنی؟

‫ها؟

‫چیه؟

‫چی شد؟

‫وایسا.

‫وایسا میگم.

‫آقای سوسانو، اومدین.

‫ایندفعه فکر کردم جدی مُردم.

‫خیلی شوکه شدم.

‫شنیدم تیر خوردی. فکر کردم جدی قراره بمیری.

‫نزدیک بود.

‫حتی گزارش کالبدشکافی خودش رو هم نوشت.

‫اینم شد آدم؟

‫فکر کردم قراره بمیرم.

‫قبل اینکه تیر بخورم، به اسلحه‌ش ضربه زدم.

‫واسه همون دستش لغزید و نمُردم.

‫چی میگی، تاساکا؟

‫حالت که خوبه.

‫نکن... دردم میاد.

‫راستی، کسایی که بهم شلیک کردن رو گیر انداختین؟

‫نه هنوز، ولی دلال رو گرفتیم.

‫جدی؟ کی هستن؟

‫همونی که بهمون پرونده معرفی می‌کنه.

‫واو، پودینگ.

‫اه، پودینگ.

‫خیلی طول کشید یارو به حرف بیاد.

‫جلسه گذاشتیم و تصمیم گرفتیم اون دو قاتل رو بکشیم.

‫بگذریم، «قاتل بزرگ» به پرونده رسیدگی می‌کنه.

‫قاتل بزرگ نمیاد.

‫باید یه اتفاق مهم بیفته که بیاد.

‫تیر خوردن من مسئله مهمی نیست؟

‫شنیدم اشتباهی فکر می‌کردن که «یه قاتل عادی ‫رو باید بکشن.»

‫شایعه شده «مردم عادی می‌تونن به تشکیلات بپیوندن ‫و ارتقا بگیرن.»

‫چرا باید همچین شایعه‌ای رو باور کرد؟

‫- با هم عکس بگیریم؟ ‫- نه.

‫جدی؟

‫چیساتو و ماهیرو رفتن دنبالشون؟

‫نه. تعلیق شدن.

‫صبح پیدا شدن، الان خوابن.

‫اه.

‫مهم نیست کی بکشتشون.

‫مهم اینه که شلوغ کاری راه نیفته.

‫چه پودینگ خوشمزه‌ایه.

‫نه؟

‫- خیلی. ‫- جدی؟

‫بخور.

‫از کجا خریدی؟

‫- ایستگاه. ‫- ایستگاه.

‫پس ایستگاه غذای خوشمزه هم داره.

‫- الان می‌خورم. ‫- بخور.

‫نوش جان.

‫- وایسید. ‫- چی شد؟

‫ها؟

‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- چی؟

‫چرا معطلمون کردی؟

‫- وایسا. ‫- چی شد؟

‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- چرا معطلمون می‌کنی؟

‫وایسید یعنی چی؟

‫یعنی چی آخه.

‫چرا دخترهای جذاب آدم رو معطل می‌کنن؟

‫یه لحظه.

‫چیه؟

‫- خوشمزه‌ست، نه؟ ‫- ام.

‫هنوز تاریخ قرار با رستوران‌داره رو مشخص نکردی، نه؟

‫نه.

‫منم یه سری کار ناتموم دارم.

‫می‌خوام کمکت کنم انتقام بگیری.

‫اولین باره این غذا رو سفارش میدم.

‫اه.

‫اگه بردیم، می‌تونیم هر روز از اینا بخوریم.

‫هر روز...

‫هر روز.

‫راستی...

‫قرارمون چی؟

‫الان وقتشه دعوتش کنم سر قرار.

‫حیف شد.

‫وقتی استرس می‌گیرم، صدا از گلوم درنمیاد.

‫اگه می‌خوای باهاش قرار بذاری، ‫باید باهوش‌تر باشی.

‫- تر و تمیز باش. ‫- تر و تمیز.

‫عالی شد، ششصد و هشتاد ین.

‫ارزون‌ترین رستوران توکیوئه.

‫ببخشید.

‫چقدر گرمه.

‫چای.

‫دوتا استیک مرغ می‌خوایم.

‫غذا کو؟

‫دوتا پیاله کوچیک.

‫چشم.

‫خب،

‫کل شب داشتم می‌گشتم، کمرم درد میاد.

‫همه‌ش به خاطر تاساکاست.

‫چای این رستوران بهترینه.

‫نسبت به بقیه نوشیدنی‌ها؟

‫تو تابستون.

‫منظورم نسبت به همچین رستوران داغونیه.

‫اه،

‫خوشمزه به نظر میاد.

‫زل نزن.

‫آخه غذاشون خوشمزه به نظر میاد.

‫روش ادویه هفت طعم ریختن.

‫خوشمزه به نظر میاد.

‫جدی هزار ینه.

‫گرونه.

‫رستوران تیشوکو هستا.

‫غذای هفتصد، هشتصد، نهصد و هزار ینی هم داره؟

‫منظورت اینه که بر اساس پول تو جیبمون ‫سفارش بدیم؟

‫درسته.

‫اه.

‫تا همین چند وقت پیش که می‌تونستیم.

‫الان دیگه دلم نمی‌خواد تو یه سوپرمارکت ‫هزار ین خرج کنم.

‫اه، حرف نزن...

‫نه.

‫الان دیگه خوشحالم.

‫شرایط فعلیمون...

‫ببخشید.

‫خیلی...

‫خوشمزه بود.

‫اه.

‫خیلی ممنون.

‫خواستم بابت دستپخت خوبتون تشکر کنم.

‫دستپخت مادرمه.

‫که اینطور.

‫حرفتون رو بهش میگم.

‫لطف می‌کنید.

‫ممنون.

‫ممنون.

‫اه، گرمه.

‫اوه، برنامه علمی بچه‌گونه‌ست.

‫کدوم؟

‫ها؟

‫ببخشید معطل شدید.

‫خوشمزه به نظر میاد.

‫واو، چه خوشمزه.

‫واو.

‫خیلی خوبه.

‫تازه خیارشور هم دارن.

‫همه‌ش ششصد و هشتاد ین... خیلی خوشحالم.

‫عالیه.

‫- یواش بخورید. ‫- خیلی ممنون.

‫من دیگه شروع می‌کنم.

‫تکون بخوری زدمت.

‫نمی‌خوای شلوغش کنی که؟

‫هدفتون چیه؟ مشکلتون با ما چیه؟

‫زبونتون رو موش خورده؟

‫دلم می‌خواد استیک مرغ تازه‌م رو بخورم.

‫این از حساب ما.

‫بدو بریم.

‫خیلی ترسیدم‌ها. فکر کردم قراره بمیرم.

‫منم همینطور. فکر کردم مُردی.

‫چه خبره؟

‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- شرمنده.

‫اگه می‌خواید دزد و پلیس بازی کنید، برید بیرون!

‫می‌تونی تکون بخوری؟ خوبی؟

‫آره، خوبم.

‫جدی؟ خوبی؟

‫آره. من قوی هستم.

‫دستشون به همکار من بخوره روزگارشون رو سیاه می‌کنم.

‫اه. اعصابم خرد شد.

‫خیلی ممنون. ببخشید خرابکاری کردیم.

‫اینم از حساب ما. بقیه‌ش رو نمی‌خواد پس بدید.

‫ببخشید، بهتره بقیه پولم رو بردارم.

‫همین کافیه. بریم.

‫بعداً برمی‌گردم غذا بخورم.

‫بیا از اینجا جدا بشیم.

‫اون دوتا رو میگم بیان که کار رو تموم کنم.

‫چی؟

‫بعداً می‌بینمت.

‫چی میگی، داداش؟

‫تنهایی که نمی‌تونی برنده بشی.

‫با همدیگه می‌کشیمشون.

‫- ماکوتو. ‫- قرار شد بکشیمشون.

‫منم می‌کشمشون.

‫اتحادیه مهم نیست، قوانین قاتلان مهم نیست،

‫آینده‌م هم مهم نیست.

‫حداقلش،

‫می‌زنیم اون دو نفر رو می‌کشیم.

‫بیا با هم مبارزه کنیم و با هم شکستشون بدیم.

Q a S e M S a M a N g A n I

‫باشه.

‫باید ببریم.

‫آره.

‫خونم به جوش اومد.

‫اه.

‫اول به آقای سوسانو زنگ بزنیم؟

‫نه، بعدش گزارش میدیم.

‫نه؟ نه.

‫غذای ژاپنی خوشمزه‌ای بود.

‫کلی چیز میز روش بود.

‫- آدم سر از پا نمی‌شناسه. ‫- منظورت چیه؟

‫ببینید،

‫عین ادکلن می‌موند.

‫- ادکلن؟ ‫- آره.

‫غذای ژاپنی رو با ادکلن مقایسه می‌کنی؟

‫آره، می‌خوام راحت‌تر درک کنید.

‫چون جفتشون واسه...

‫الو.

‫خسته نباشید.

‫چی شده؟

‫خب،

‫قاتل‌ها رو پیدا کردیم.

‫میشه بکشیمشون؟

‫چی؟

‫اصول تعلیق شدن میگه...

‫اصولش برام مهم نیست. من می‌خوام ‫احساسم رو بروز بدم.

‫احساسات؟ منظورت چیه؟

‫حتی حین تعلیق،

‫منطقی نیست یه قاتل دشمن جلو ‫روش رو نکشه.

‫آره. تخصص یه قاتل قتله.

‫بهرحال...

‫آقای سوسانو، چی شده؟

‫چیساتو کازوما دوتا قاتل رو پیدا کرده.

‫میگه می‌خواد بکشتشون...

‫ولی خب الان تو دوران تعلیق هستن.

‫خودمم نمی‌دونم چیکار کنم.

‫پس من استخدامشون می‌کنم، خب؟

‫- ها؟ ‫- چی؟

‫من گفتم بکشنشون.

‫میشه یه استثناء.

‫یه قاتل نمی‌تونه به خاطر کینه شخصی کسی ‫رو بکشه.

‫من می‌تونم ماموریت رو بهشون بدم.

‫حرفت منطقیه، ولی چرا؟

‫باید هزینه‌ش رو از جیب خودت بدی.

‫نه.

‫ارشدم تیر خورد. خیلی عصبانی شدم.

‫هنوزم عصبانی هستم.

‫چه جواب ساده‌ای.

‫وقتی تیر خوردی عصبانی نشدی؟

‫من که خیلی عصبانی هستم.

‫مشکل تو همینه.

‫تا ابد یه بازنده می‌مونی.

‫بازنده...

‫می‌فهمم. خودم هزینه‌ش رو میدم.

‫نه، نمی‌خواد.

‫چون اگه تیر بخوری هم برات مهم نیست.

‫مهمه.

‫ببین، همه نگران من هستن.

‫از قصد خودم رو سرحال نشون میدم.

‫بذار بقیه تصمیم بگیرن سر حالی یا نه.

‫چی میگید؟ من عجله دارم.

‫ام.

‫ببینید،

‫انجامش بدید.

‫اه، موافقت کردید؟

‫آره.

‫وظیفه‌تون رو انجام بدید.

‫ناامیدتون نمی‌کنیم.

‫عالیه.

‫- الو، تاساکا هستم. ‫- خیلی خوشحال شدم.

‫خسته نباشید.

‫ممنون.

‫اون...

‫- باید کار رو جمع کنیم. ‫- آره، حلش می‌کنیم.

‫هر کاری خواستید بکنید.

‫- ها؟ ‫- کم نذارید.

‫کم نذاریم؟

‫اگه خواستید می‌تونید تیکه تیکه‌شون کنید.

‫تیکه تیکه؟

‫یا می‌تونید تبدیلشون کنید به یه پوره‌ی ‫بوگندو و فاسد.

‫تیکه تیکه کنیم؟

‫بوگندو و فاسد...

‫هر چقدر مکان کثیف شد مهم نیست،

‫من و خانم مسئول تمیزش می‌کنیم، نه؟

‫آره، اونجاش با من.

‫لطفاً اون عوضی‌هایی که به شکمم شلیک ‫کردن رو بکشید.

‫چشم.

‫می‌خوای؟

‫ممنون.

‫چقدر زورشون زیاده.

‫قاتل‌های حرفه‌ای خیلی خفن هستن.

‫آره.

‫هرچند،

‫ما هم نباختیم.

‫پس چی، احمق. ما می‌بریم.

‫دردم میاد.

‫پیروزی آسان.

‫پیروزی آسان.

‫- پیروزی آسان. ‫- پیروزی آسان.

‫اگه این دوتا

‫عضو تشکیلات بشن قاتل‌های خوبی از آب درمیان.

‫اه...

‫خوب بلدن مبارزه کنن.

‫اینهمه خونریزی بلایی سرت نمیاره؟

‫این چند وقت فقط مرغ خوردم.

‫بدنم زیاد خون نساخته.

‫ایندفعه که رفتیم خونه قراره کلی غذاهای ‫آهن‌دار مصرف کنیم.

‫باید جگر و تره فرنگی بپزیم.

‫باشه.

‫قول میدم.

‫تو هم می‌خوای قول بدی؟

‫اه...

‫قول میدم.

‫دستم رو بگیر.

‫خوب میشد اگه

‫این دوتا زن عضو گروه ما می‌شدن.

‫شاید.

‫ولی مبارزه باهاشون بهتره.

‫صد در صد.

‫خوبه.

‫ما می‌بریم، ما می‌بریم.

‫ما می‌بریم.

‫آره.

‫اعضای باشگاه بستکتبال نانسان جمع بشین.

‫چیزی که ما داریم...

‫شجاعته.

‫ما...

‫قوی هستیم.

‫موقع رویارویی با اونا...

‫نمی‌بازیم.

‫مقابل ما...

‫پیروزی قرار داره.

‫عجب شعار احمقانه‌ای.

‫ببخشید که قول‌های زیادی رو زیر پا گذاشتم.

‫چرا الان بحثش رو وسط کشیدی؟

‫عیب نداره.

‫صد در صد برنده میشی.

‫دلم نمی‌خواد بمیری.

‫چرا اینقدر ضعیف شدی؟

‫روی من شرط ببند.

‫چیساتو سوگیموتو.

‫برو.

‫می‌خوام برنده بشم، ماهیرو.

‫خودم حلش می‌کنم.

‫من رفتم.

‫باشه.

‫آره.

‫صد در صد باید برنده بشی.

‫من بُردم.

‫من بُردم.

‫پیروزی.

‫ماکوتو.

‫آخ، دردم گرفت.

‫صبح بخیر.

‫صبح بخیر.

‫تموم شد.

‫خسته شدم.

‫داداش بزرگه...

‫اوه.

‫اه.

‫اوپس.

‫شکست خوردم.

‫دفعه بعدی می‌بری.

‫ولی ما از همه قوی‌تریم.

‫آره.

‫خسته نباشی.

‫خسته نباشی.

‫ها؟

‫هنوز زنده‌ای؟

‫پس چی.

‫خوش گذشت.

‫دفعه بعدی

‫یه گلوله می‌کارم تو سرت.

‫زورت رو بزن، احمق.

‫به ما نگو احمق، احمق.

‫به خاطر شماها،

‫نتونستیم استیک مرغ بخوریم.

‫به خاطر شماها

‫ماکوتو

‫نتونست به رستوران‌دار ابراز علاقه کنه.

‫بسه. شروع نکن.

‫اه... دردم گرفت.

‫ابراز علاقه اونقدرا هم سخت نیست.

‫چطور مگه؟

‫چه رویی داری.

‫مسخره.

‫چه تی‌شرت بامزه‌ای تنت کردی.

‫خیلی بامزه‌ست، نه؟

‫اسم گربه میوئه. بامزه نیست؟

‫تو رو خدا اینقدر ازش تعریف بیخود نکنین.

‫هر روز به گربه‌م غذا میدم.

‫الان غذای گربه همراهت داری؟

‫آره.

‫طعم تن ماهیش از همه بهتره.

‫چی؟ طعم سینه مرغ چی؟

‫مگه خوردیش؟

‫- خوشمزه‌ست. ‫- آره، خوشمزه‌ست.

‫ولم کن بابا.

‫- حالم بد شد. ‫- طعم سینه مرغ رو پیشنهاد می‌کنم.

‫تن ماهی واسه تو.

‫به داداش هم تن ماهی میدم.

‫تن ماهی؟

‫نمی‌خوری؟

‫جدی می‌خواید بخورید؟

‫بخور.

‫به افتخارتون بخوریم؟

‫فکر خوبیه.

‫وعده آخر ما غذای گربه از آب دراومد.

‫فقط غذای گربه.

‫نوش جان!

‫نوش جان!

‫جدی قابل خوردنه؟

‫آره، ولی طعمش ساده‌ست.

‫صد در صد تن ماهیه.

‫حالم بد شد.

‫تو هم بخور.

‫قابل خوردنه.

‫آره.

‫بله؟

‫تموم شد.

‫دفعه بعدی،

‫دلم می‌خواد تو هوکایدو زندگی کنم.

‫از هوای گرم خسته شدم.

‫بدک نیست.

‫راستی، هنوز برف رو ندیدم.

‫زندگی خوبی داشته باشید.

‫نه...

‫به علاوه آکاگی، شدن سه نفر.

‫خیلی منتظر بودی‌ها.

‫دردناکه.

‫خوشمزه به نظر میاد.

‫چی؟

‫دامپلینگ‌ها رو میگم.

‫ببین...

‫واو.

‫چه قشنگ.

‫چی؟

‫خیلی قشنگه.

‫چیکار می‌کنی؟ تیکه کلام من رو ندزد.

‫اون تیکه کلام منه.

‫می‌خوای چیکار کنی؟

‫اونوقت منم تیکه کلام «میسون مارژیلای» تو رو می‌دزدم.

‫خوبه؟ خوشت اومد؟

‫هرچند،

‫میشه مهمونی دامپلینگ دست‌ساز راه انداخت.

‫قبلاً بقیه از این مهمونی‌ها نگرفتن؟

‫ام...

‫یه بار تو دوران راهنمایی رفتم یه مهمونی این مدلی.

‫خب،

‫زیاد اهل کارهایی که نیاز به مهارت دارن نیستی؟

‫از پسش برمیام.

‫این یکی ارزون به نظر میاد.

‫می‌خوام

‫درباره‌ش تحقیق کنم.

‫گوشیم کو؟ گوشیم رو پیدا کن.

‫گوشیت؟

‫ها؟

‫ایناها.

‫ممنون.

‫دردم گرفت.

‫دامپلینگ؟

‫چه مدلی؟

‫آره.

‫منتایکو.

‫پنیر منتایکو.

‫کلم رنده شده.

‫عالی میشه.

‫دامپلینگ مایونز و تن ماهی.

‫تن ماهی هم توش باشه؟

‫خوشمزه میشه.

‫توش غذای گربه بریزیم؟

‫چرا؟

‫با طعم تن ماهی.

‫اه...

‫اه.

‫ببین.

‫خوشمزه میشه.

‫واو، خوشمزه به نظر میاد.

‫- عالیه. ‫- زیادی نسوخته؟

‫سوخته هم خوشمزه‌ست.

‫دامپلینگ خوب چیزیه.

‫میشه بعد جوشوندنش خورد.

‫این چیه؟

‫راستی، پوستش هستا.

‫بالا پایین داره.

‫دامپلینگ چروک‌دار نمی‌خوام.

‫می‌خوام یه دامپلینگ

‫صاف و تمیز درست کنم.

‫این شکلی.

‫اون مدل دامپلینگ‌ها رو دوست ندارم.

‫می‌خوام از اون مدلش بخورم که ‫آدم رو هیجان زده می‌کنه.

‫مگه تا حالا نخوردی؟

‫همونی رو که گفتی خوردم.

‫تو رستوران اوساکا اوشو دامپلینگ این مدلی خوردم.

‫همینجوری درست میشن دیگه.

‫- پس همونی رو درست کنیم که گفتی. ‫- آره.

‫خوبه.

‫اینجوری؟ این مدلی رو میگی؟

آپلود و تنظیم زیرنویس : قاسم سمنگانی @Qasem_Samangani