Original subtitles

Κλήση απ'τη Ζόη. Δέχεστε τη χρέωση;

Ναι,τη δέχομαι.

-Μπαμπά,τι κάνεις; -Καλά.

Πού είσαι; Τι θόρυβος είναι αυτός;

Πλυντήριο αυτοκινήτων.

Πρώτη φορά μου μιλάς από πλυντήριο.

'Εκλεισες όλα τα παράθυρα;

Θυμάσαι τότε που έπαιζα με τα παράθυρα σ'ένα πλυντήριο;

Πόσων χρονών ήμουν;

Πέντε,έξι; Είχα γίνει μούσκεμα.

-Γιατί μου τηλεφώνησες; -Γιατί; Πατέρας μου είσαι.

Να μη σου τηλεφωνήσω;Κακό είναι που θέλω να σου μιλήσω;

-Δεν είναι κακό, Ζόη. -Ποιο είναι το πρόβλημα;

Το πρόβλημα είναι...

Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω σε ποια μιλάω τώρα.

Νομίζεις πως είμαι φτιαγμένη; Πώς έχω μια βελόνα στο χέρι;

Πως έχω ''βαρέσει'' και σε πήρα για λεφτά;

Πώς ζητιανεύω; Δεν το πιστεύω αυτό!

Με ακούς, μπαμπά;

Γιατί δε μου μιλάς;

Θέλω πρώτα να μάθω σε τι κατάσταση είσαι.

Για να ξέρω πώς να σου μιλήσω.

'Ηταν υπέροχο... Θα τους καταπλήξεις όλους.

Δε φαίνεσαι πολύ σίγουρος.

Είμαι, αλήθεια.

'Ηταν απίθανο.

Είμαι πολύ χαρούμενη, μπαμπά.

Πάμε να πάρουμε παγωτό.

Κέντρο, με ακούτε;

Βρίσκομαι σε παράξενη θέση. Τηλεφωνώ απ'τ'αμάξι μου.

'Εχω κλειστεί σ'ένα πλυντήριο.

Μιλήστε λίγο πιο δυνατά.

Σας χάνω πάλι.

Φτάσαμε, όλοι έξω.

Ελάτε, γρήγορα!

Γρήγορα, δε θα ξημερωθούμε.

Τι είναι;

Η Ντολόρες τρελαίνεται για τα παιδιά.

Είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή της.

Τα ζώα είναι χαριτωμένα, αλλά δεν τους αρέσει εδώ...

όσα βραβεία και αν έχουν πάρει.

Κανόνας νούμερο δυο...

Δε θέλω κλοτσιές, σπρωξίματα, δαγκωνιές.

Τα μεγάλα παιδιά θα προσέχουν τα μικρότερα.

Αν χαθείτε,ελάτε εδώ,στην κόκκινη κυρία. Θα σας βρω.

Βρέχει;

Είχα ένα ατύχημα. 'Εχετε δωμάτιο;

-Θα μείνετε μόνο μια νύχτα; -Δεν ξέρω,ίσως έχω δουλειές.

Είστε δημοσιογράφος;

'Ηρθατε για το ατύχημα;

Ναι, είμαι δικηγόρος.

Είναι τρομερή στιγμή, αλλά πρέπει να μιλήσουμε.

Ο Κάιλ Λάμπστον πίνει πολύ. Κανείς δεν τον συμπαθεί.

Πίνει από νεαρός. 'Εχει καταστραφεί.

-Κάποτε ήταν έξυπνος. -Ποινικό μητρώο;

Πολλές τροχαίες παραβάσεις. Οδηγούσε μεθυσμένος.

Το αφαίρεσαν το δίπλωμα και δεν μπορεί να δουλέψει πια.

Δεν μπορούν να φύγουν απ'την τρώγλη τους.

'Οσα λεφτά βγάζει, πάνε στο ποτό.

Πώς ζει η οικογένειά του;

Δεν ξέρω...

Φιλανθρωπίες, Πρόνοια... Φυτοζωούν.

-Η Ντόρα; -Η Ντορίν ήταν φίλη μου.

-Πότε; -Στο σχολείο.

Ερωτεύτηκε τον Κάιλ πριν αποφοιτήσουμε.

'Εμεινε έγκυος.

Ζούσαν σ'ένα τροχόσπιτο στο δάσος που είχε ο πατέρας του.

Ο Κάιλ άρχισε να πηγαίνει συχνά στο Σπρεντ Ηγκλ.

Το τοπικό μπαρ;

Γύριζε σπίτι μεθυσμένος...

'Ενιωθε παγιδευμένος απ'τη ζωή του...

και κατηγορούσε τη Ντορίν γι'αυτό.

Και την έδερνε.

Την έδερνε;

Βλέπετε, για να πετύχουμε...

Για να αποζημιωθείτε για τον θάνατο του γιου σας...

θέλουμε ανθρώπους σαν εσάς, ευαίσθητους, καλόυς γονείς...

με καθαρό ποινικό μητρώο, χωρίς προβλήματα στην πόλη.

Από αυτούς που είπατε πως έχασαν τα παιδιά τους...

ποιους θεωρείτε καλούς, έντιμους γείτονες;

Ανθρώπους που θα βοηθήσουν τον αγώνα μας.

Υπάρχουν οι Χάμιλτον, οι Τζο και Σέλι Χάμιλτον.

Ο Τζο κλέβει αντίκες από θερινές κατοικίες...

και τις πουλάει σε αντικέρ στην πόλη εδώ και χρόνια.

Αυτά πρέπει να τα ξέρω.

'Ωστε να μη μας βλάψουν στη δίκη, αργότερα.

Οι Πρέσκοτ...

Αυτός χρωστάει στην τράπεζα. Θα χάσει σπίτι, αμάξι...

Η Σαρλίν είναι μονίμως στο μπαρ.

Πλαγιάζει μ'όποιον βρει.

''Πέφτει'' μ'ένα χάδι και μια χούφτα φυστίκια.

Οι'Ατγουότερ και οι Μπιλάντο είναι αιμομίκτες.

Οι 'Οτο.

Πες μου γι'αυτούς.

Η Γουάντα και ο Χάρτλι έχασαν τον Αρκούδα.

Τον είχαν υιοθετήσει.

'Ηταν όμορφο αγόρι. Ινδιανάκι.

Ωραία,στους δικαστές αρέσουν τα υιοθετημένα Ινδιανάκια.

Είναι έξυπνοι, έχουν σπουδάσει.

'Ηρθαν εδώ πριν χρόνια.

-Τι δουλειά κάνουν; -Καλλιτέχνες.

Η Γουάντα είναι φωτογράφος. Αυτή είναι δική της.

-Μάλλον καπνίζουν ''χόρτο''. -Αυτό δεν το ξέρεις!

-'Εχουν συλληφθεί ποτέ; - Δεν ξέρεις! Αυτό είναι!

Δεν το ξέρεις!

Με συγχωρείτε.

Ναι,δέχομαι τη χρέωση.

Μπορώ να βγω έξω; Είναι προσωπικό τηλεφώνημα.

Ζόη, πού είσαι, αγάπη μου;

Ναι,ακούω.

Φυσικά είμαι ειλικρινής. Καταλαβαίνω τι μου λες.

Αφού συμπαθείς τον γιατρό, κέρδισες τη μισή μάχη.

-Γιατί να τον ζηλέψω; -Είναι πιο έξυπνος από σένα.

Είναι κι οι 'Οτο έξυπνοι; 'Ακουσες τι είπε ο δικηγόρος;

''Μπράβο, Γουέντελ!''

29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1 997

-Τα ακουστικά δε δουλεύουν. -Θα σας φέρω άλλα.

Πάρτε τα δικά μου.

'Ημουν συμμαθήτρια της Ζόη. Ερχόμουν σπίτι σας.

Το χαϊδευτικό μου είναι'Αλι.

Τι κάνετε;

-Μια χαρά, εσύ; -Καλά.

Δουλεύω με τον πατέρα μου.

Θύμησέ μου τι δουλειά κάνει.

Συνεργαζόσασταν. 'Ησαστε συνέταιροι.

Τι κάνει η κ.Στίβενς;

-Καλά.Δε ζούμε μαζί πια. -Το έμαθα.Είναι καλά;

Και η Ζόη;

Με προλάβατε. Ορίστε.

Ωραίο χιόνι,Ντολόρες.

Μπουρίνι είναι. Πιο πάνω είναι καθαρά.

-Τι έχεις εκεί; -Εσύ τι λες;

-Είναι...ενδιαφέρουσα. -Τη σιχαίνεσαι.

Θα την τυλίξω, θα προστατέψω τα παιδιά.

Θα τη δέσω στην οροφή.

Είναι για το σχολικό μπαζάρ.

Είναι αλλόκοτη. Πάμε να φύγουμε,Αρκούδα.

Φύγε απ'την τρελή μαμά σου, Αρκούδα.

Σωστά.Τα λέμε, Γουάντα.

Οι'Οτο πάντα περίμεναν το σχολικό με τον Αρκούδα.

'Ηταν οι μόνοι γονείς που περίμεναν,και μάλιστα μαζί.

'Ηταν αυτό που θα λέγαμε...

χίπιδες.

Τι εννοείτε,κ.Ντρίσκολ;

Κανείς δε με λέει κ.Ντρίσκολ.

-Τι εννοείς,Ντολόρες; -Για τους'Οτο;

Ναι, τι εννοείς ''χίπιδες'';

Η εμφάνισή τους...

τα μαλλιά, τα ρούχα τους.

- Υπάρχει φήμη για ναρκωτικά; -'Οχι,τίποτα τέτοιο.

Οι'Οτο είναι αυτό που θα έλεγα...

υποδειγματικοί πολίτες.

'Ερχονται τακτικά στα δημοτικά συμβούλια.

Λένε τη γνώμη τους αξιοπρεπώς...

Βοηθούν στα διάφορα...

μπαζάρ για συγκέντρωση χρημάτων, αν και δεν πάνε...

στην εκκλησία.

Αγαπούσαν τον Αρκούδα;

Είναι ο θησαυρός τους. Πολύ όμορφο αγοράκι.

Υπάρχει μια φωτογραφία στον τοίχο, δίπλα στον 'Αμποτ.

Τις τραβήξαμε πέρσι στο πανηγύρι.

'Ημαστε κριτές στην επίδειξη κουνελιών.

Ο 'Αμποτ εξέτρεφε κουνέλια πριν το εγκεφαλικό.

Ο Αρκούδας πήρε το βραβείο. Δείτε πώς χαμογελάει.

Αυτό το παιδί βγάζει τα καλά στοιχεία των ανθρώπων.

Θα γινόταν θαυμάσιος άνθρωπος.

Ο Μπίλι'Ανσελ άρχισε να μας κορνάρει στο 'Απερχατ Κρικ.

Πάντα κορνάριζε όταν προλάβαινε το σχολικό.

Χαιρετούσε τα παιδιά του που πάντα κάθονταν πίσω.

Του άρεσε να βλέπει τα παιδιά του στο σχολικό.

Συνήθως μας ακολουθούσε σ'όλη τη διαδρομή...

προς το σχολείο.

Ο Μπίλι ήταν πίσω σας όταν έγινε το ατύχημα;

-'Ηταν παρηγοριά γι'αυτόν. - Γιατί;

Θα πάρω εγώ τον δίσκο.

Είχε κάποια συγκεκριμένα προβλήματα;

Οικονομικές δυσκολίες, συγκρούσεις με τον νόμο;

Τίποτα τέτοιο.

Η γυναίκα του Μπίλι,Λίντια, ο Θεός να την αναπαύει...

πέθανε από καρκίνο πριν μερικά χρόνια.

'Ηταν θαυμάσιος άνθρωπος, τέλεια μητέρα...

θερμή,τρυφερή...

Είχε υπέροχη φωνή.

Τραγουδούσε στη χορωδία της εκκλησίας.

Ο Μπίλι ανέλαβε μόνος του την ανατροφή των παιδιών.

'Ηταν ολοφάνερο πόσο του έλειπε η Λίντια.

Μπορείς να μιλήσεις;

Πού είσαι;

-Πάω για δουλειά. -Βλέπεις τα παιδιά;

Τα χαιρετάω τώρα.

Τι θόρυβος είναι αυτός;

Ο Γουέντελ είναι στη στέγη. Νομίζει πως την επισκευάζει.

Εγώ νομίζω πως απλώς κάνει μερικές τρύπες.

Η Νικόλ θα έρθει να φυλάξει τα παιδιά κατά τις 6:00.

-Είναι πολύ νωρίς. -Πρέπει να φύγει στις 9:00.

Δεν μπορείς αργότερα;

Θα σε περιμένω στο δωμάτιο. 'Ελα μόλις μπορέσεις.

Εντάξει, σέξι.

Χαίρομαι που η Ζόη είναι καλά.

Επικοινωνείτε ακόμα;

Τελευταία φορά την είδα στην κλινική.

Πριν πολύ καιρό.

Ποια;

Ποια κλινική;

Δε θυμάμαι,κοντά σε μια παραλία.

Στο Σάνιριτζ.

Ναι,ήταν πριν πολύ καιρό.

-Υπήρξαν κι άλλες; -Κλινικές; Φυσικά.

Κλινικές, κέντρα θεραπείας, μονάδες αποτοξίνωσης...

Πότε έγινε καλά;

Δεν έγινε καλά.

Πηγαίνω να τη δω.

'Εχει προβλήματα;

Δεν είναι παράξενο αυτό το κρέας;

Το κρέας είναι πολύ ψημένο.

Λυπάμαι, θέλετε ψάρι;

-Είναι σολομός ποσέ. -Υπάρχει κανένα κρύο πιάτο;

'Εχει μέσα γαρίδες;

Βγάλτε τις γαρίδες και ό,τι τις έχει αγγίξει, παρακαλώ.

Δε θα μείνουν πολλά στο πιάτο.

Ας δούμε τι θα μείνει.

Με συγχωρείς...

Λέγομαι Στίβενς.'Ερχομαι εκ μέρους των Γουόκερ.

Συγνώμη που ήρθα απροειδοποίητα.

Οι Γουόκερ είπαν ότι θα καταλάβετε.

Ξέρω πως είναι άσχημη στιγμή, αλλά πρέπει να μιλήσουμε.

Ποιος είστε;

Είμαι δικηγόρος.

-Λυπάμαι,δε θα σας δεχτώ. -Αφήστε με να σας εξηγήσω.

'Εχουμε επισκέπτη.

Πώς λέγεστε, είπατε;

Τον έστειλαν οι Γουόκερ.

Θέλετε τσάι ή κάτι άλλο;

'Ενα τσάι, παρακαλώ.

Μπορώ να καθίσω, κ.'Οτο; Θέλω να σας μιλήσω.

Οι Γουόκερ είπαν τα καλύτερα λόγια για σας.

Σας προσέλαβαν;

Πέθανε το παιδί τους και πήραν δικηγόρο;

Εκπροσωπώ τους Γουόκερ στην οργή, όχι στον πόνο τους.

Ποιον προσέλαβαν γι'αυτό;

Είστε οργισμένη, κ.'Οτο.

Γι'αυτό είμαι εδώ, για να εκφράσω την οργή σας.

Θα γίνω το όπλο σας κατά των υπευθύνων για το ατύχημα.

Πιστεύω πως η Ντολόρες έκανε ό,τι κάνει επί χρόνια.

Η ασφάλεια του σχολείου για την Ντολόρες ήταν μηδαμινή.

Την ευθύνη έχει ο δήμος ή οι κατασκευαστές του σχολικού.

Πιστεύετε ότι κάποιος προκάλεσε το ατύχημα;

Δεν υπάρχουν ατυχήματα.

Η λέξη δε σημαίνει τίποτα για μένα.

Κατά τη γνώμη μου, κάποιος, κάπου...

αποφάσισε να κλέψει στα υλικά...

κάποια διεφθαρμένη εταιρεία...

υπολόγισε τη διαφορά κόστους ανάμεσα σ'ένα μπουλόνι...

και έναν εκτός δικαστηρίου συμβιβασμό εκατομμυρίων.

Και αποφάσισε να θυσιάσει μερικές ζωές για τη διαφορά.

Αυτό έγινε,κ.'Οτο. Το έχω δει πολλές φορές.

Η Ντολόρες είπε ότι βρήκε πάγο κι έχασε τον έλεγχο.

Πόσο καιρό οδηγεί;Πόσες φορές απέφυγε τον κίνδυνο;

Τι έγινε εκείνο το πρωί;

Κάποιος είχε υπολογίσει...

πόσο θα κόστιζε η θυσία της ασφάλειας.

Είναι σκοτεινή και κυνική σκέψη, αλλά είναι η αλήθεια.

Τώρα...

είναι στο χέρι μου,να εξασφαλίσω την ηθική ευθύνη.

Είστε λοιπόν ό,τι χρειαζόμαστε;

Αυτό θέλετε να πιστέψουμε; 'Ο,τι ξέρετε το καλό μας;

Ακούστε με, κ.'Οτο.

Ακούστε με προσεχτικά.

Ξέρω ποιο είναι το καλό σας.

Ενώ εμείς μιλάμε...

ο δήμος,ή το σχολικό συμβούλιο...

ή οι κατασκευαστές του σχολικού...

καλούν δικηγόρους για να διαπραγματευτούν...

με πενθούντες, σαν εσάς.

Αυτό με εξοργίζει. Γι'αυτό ήρθα εδώ.

Αν όλοι είχαν κάνει έντιμα τη δουλειά τους...

ο γιος σας θα ζούσε σήμερα.

Ορκίζομαι ότι θα καταδιώξω και θα αποκαλύψω...

όποιον δεν έκανε σωστά τη δουλειά του.

'Οποιον ευθύνεται γι'αυτή...

την τραγωδία.

Εκ μέρους σας, εκ μέρους των Γουόκερ...

και όσων μας ακολουθήσουν, θα κάνω μήνυση.

Θα κάνω μήνυση για αμέλεια.

Θέλω ο υπαίτιος να καταδικαστεί ισόβια.

Να πεθάνει στη φυλακή.

Δε θέλω τα λεφτά του.

Μάλλον δε θα πάει κανείς στη φυλακή.

Αλλά αυτός ή η εταιρεία του θα πληρώσει με άλλο τρόπο.

Πρέπει να τους κάνουμε να πληρώσουν!

'Οχι μόνο για τον θάνατο του γιου σας.

Μα και για να προστατευθούν άλλα αθώα παιδιά.

Βλέπετε,δεν ήρθα να μιλήσω μόνο για την οργή σας...

αλλά και για το μέλλον.

Είστε ακριβός;

Αν δεχτείτε να σας εκπροσωπήσω...

δε θέλω αμοιβή ώσπου να κερδίσουμε τη δίκη.

Τότε θα πάρω το ένα τρίτο της αποζημίωσης.

Αν δεν πάρετε αποζημίωση, δε θα πληρωθώ.

Είναι κοινό συμφωνητικό.

-Το έχετε μαζί σας; -Ναι, στο αμάξι μου.

'Ερχομαι αμέσως.

Πρέπει να το συζητήσετε πριν αποφασίσετε άλλωστε.

'Εκανα ό,τι πρέπει να κάνει ο πατέρας μιας τοξικομανούς.

Την πήγα σε καλά νοσοκομεία.

Σύντομα ήταν πάλι στους δρόμους.

Την ξανάβλεπα μόνο όταν χρειαζόταν λεφτά.

Λεφτά για το σχολείο, για άλλη θεραπεία...

λεφτά για να γυρίσει σπίτι.

''Μπαμπά, άσε με να γυρίσω. 'Εχω ανάγκη να σε δω.''

Αλλά δεν ερχόταν ποτέ σπίτι.

Την περίμενα στο αεροδρόμιο και δεν ερχόταν ποτέ.

Πέρασα έτσι δέκα χρόνια, δέκα χρόνια με ψέματα...

Αναρωτιόμουν τι θα γινόταν αν δεν έστελνα χρήματα.

'Εσπαζα πόρτες και την έβγαζα από βρομερά διαμερίσματα.

'Επρεπε να λέω ότι η κόρη μου δεν έπαιζε σε πορνοταινίες.

Με τόση οργή και αδυναμία, η αγάπη γίνεται κάτι άλλο.

Τι γίνεται;

Τρομερή τσατίλα.

- Μόλις έφαγαν. -'Ηταν καλό;

Και βέβαια ήταν καλό. Θα γυρίσω στις 9:00.

Περίμενες πολύ;

Γιατί καπνίζεις;Ο Γουέντελ μυρίζει τον καπνό.

Ο Γουέντελ πέρασε με σμάλτο το ράγισμα στην μπανιέρα.

-Δηλαδή,δεν μπορώ να πλυθώ; -Θα'χει στεγνώσει τώρα.

-Πότε θα γυρίσει; -Μάλλον μετά το ματς.

Το ματς...

Ο Αυλητής του Χάμελιν.

Το Χάμελιν είναι κοντά στο Ανόβερο.

Ο ποταμός Γουέσερ, βαθύς και πλατύς...

βρέχει τα τείχη του στα νότια.

Ωραίος τόπος, μα όταν αρχίζουν τα στιχάκια μου...

-Τι θα πει στιχάκια; -Τραγούδι.

Πριν πεντακόσια χρόνια την πόλη μάστιζαν τα τρωκτικά.

-Τι θα πει τρωκτικά; -Ποντίκια.

Τρομάζαν σκύλους και γατιά, δάγκωναν μωρά στις κούνιες...

'Ετρωγαν τυριά από κάδους, σούπες από τις σουπιέρες.

Ανοίγαν βαρέλια με τουρσιά, φώλιαζαν μέσα σε καπέλα...

'Επνιγαν τις ομιλίες των γυναικών...

με στιγγλιές, σκουξίματα και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας.

Νικόλ,να καθίσω δίπλα σου στο σχολικό αύριο;

Εσύ κάθεσαι πίσω για να χαιρετάς τον μπαμπά σου.

Αύριο θέλω να καθίσω δίπλα σου.

Πήρε τα παιδιά επειδή ο δήμαρχος δεν τον πλήρωσε;

Αφού ήξερε μαγικά,αφού παρέ- συρε τα παιδιά στο βουνό...

γιατί δεν τους μάγεψε με τον αυλό ώστε να τον πληρώσουν...

αφού τους απάλλαξε απ'τα ποντίκια;

'Ηθελε να τους τιμωρήσει.

'Ηταν κακός;

'Οχι κακός, απλώς πολύ...

πολύ θυμωμένος.

Να συνεχίσω το διάβασμα;

Τι σκέφτεσαι;

Αύριο ο Σον δε θα θέλει να μπει στο σχολικό.

Ποτέ δε θέλει.

Θα κλαίει.

Δε θα ξεκολλάει από πάνω μου.

Επειδή του λείπεις.

-Είναι φυσικό. -Τα παιδιά σου δεν κλαίνε.

Επειδή τα ακολουθώ πίσω απ'το σχολικό.

Το περιμένουν...

'Οπως εμείς περιμένουμε αυτό.

Φεύγεις;

Πρέπει να φύγω. Η Νικόλ πρέπει να γυρίσει σπίτι.

Είσαι σίγουρος;

Μου φαίνεται...περίεργο.

-Γιατί; -Δεν ξέρω.

Θα τα δώσω στην εκκλησία.

Μην ντρέπεσαι.Εκτός αν νιώθεις περίεργα φορώντας τα.

Θυμάμαι την κ.'Ανσελ να τα φοράει...

αλλά δε νιώθω περίεργα.

Τη συμπαθούσα πολύ.

Κι εκείνη σε συμπαθούσε.

Θα σου τα έδινε η ίδια αν δεν τα είχε υπερβεί...

Τι εννοείς;

Δεν ξέρω.

'Ακουσα τη σύνθεσή σας κι έχω μερικές ιδέες.

Ας σου πουν και τα παιδιά τη γνώμη τους.

Ακούστηκε ένα θρόϊσμα, που έμοιαζε με φούρια...

Χαρούμενα πλήθη έσπρωχναν, σκούνταγαν κι ορμούσαν...

Ποδαράκια αλαφροπατούσαν, τσόκαρα βροντούσαν...

Χεράκια χειροκροτούσαν, γλωσσίτσες φλυαρούσαν...

Και σαν κότες στην αυλή όταν σκορπάς το κριθάρι...

βγήκαν τρέχοντας όλα τα παιδιά.

Αγόρια και κορίτσια.

Με ροδαλά μάγουλα και απαλές μπούκλες...

Με λαμπερά μάτια και δόντια σαν μαργαριτάρια...

Χοροπηδούσαν κι έσπρωχναν και ξοπίσω έτρεχαν...

απ'τη γλυκιά τη μουσική με φωνές και γέλια.

Σαν φτάσαν στη βουνοπλαγιά...

μια πόρτα άνοιξε πλατιά...

σαν ξάφνου να'γινε σπηλιά...

Ο Αυλητής προχώρησε και τα παιδιά ακολούθησαν.

Σαν μπήκαν όλα μέσα...

η πόρτα στη βουνοπλαγιά σφάλισε σφιχτά.

Είπα όλα;

'Οχι, ένα ήτανε κουτσό.

Κι έμεινε πίσω.

Χρόνια μετά, αν τον ρωτούσες για τη θλίψη του...

σου απαντούσε...

Πλήττω στην πόλη μας αφότου έφυγαν οι φίλοι μου.

Πώς να ξεχάσω ότι στερήθηκα...

τη Χώρα των Θαυμάτων που θα δουν...

όπως μου υποσχέθηκε ο Αυλητής;

Μας οδηγούσε,είχε πει, στη γη της ευτυχίας...

δίπλα στην πόλη και κοντά εκεί...

που αναβλύζαν τα νερά και φύτρωναν τα δέντρα...

και τα λουλούδια φόραγαν τη λαμπερή τους όψη...

και όλα ήταν άγνωστα και νέα.

'Οταν έφτασα στο τέλος της οδού Μπάρτλετ Χιλ...

είχα πάρει τα μισά παιδιά.

Είχα είκοσι...

όχι, είκοσι δύο παιδιά.

Πήγαιναν στις στάσεις τους στον κεντρικό δρόμο...

από μικρότερους δρόμους και στενά που έβγαιναν εκεί.

Μικρές ζωηρές παρέες τριών, τεσσάρων παιδιών.

Σαν μούρα που περίμεναν να τα μαζέψεις.

'Ετσι τα έβλεπα μερικές φορές.

Σαν να τα μάζευα στο καλάθι μου.

Σαν να καθάριζα τη λοφοπλαγιά από παιδιά.

Η επόμενη στάση ήταν απέναντι απ'το μοτέλ...

που έχουν η Ρίσα και ο Γουέντελ Γουόκερ.

Η Ρίσα είχε διασχίσει τον δρόμο με τον Σον.

Ο Σον είχε δυσκολίες.

Στα μαθήματα είναι πίσω απ'τους συνομήλικούς τους.

Και είναι πολύ νευρικός για να κάνει σπορ.

Παράξενο παιδί, αλλά σ'έκανε να τον συμπαθείς.

Δεν παγώνουν τα πόδια σου;

Μάλλον...

Θέλω να μείνω μαζί σου.

Πήγαινε, αγάπη μου.

Σον, κάθισε δίπλα μου.

-Είναι καλά; -Δεν ξέρω.

-'Εχει πυρετό; -'Οχι, δεν είναι άρρωστος.

Μάλλον ξύπνησε στραβά, ξέρεις...

Εγώ δεν ξυπνούσα ποτέ στραβά το πρωί.

'Οχι όσο οδηγούσα το σχολικό μου.

'Οχι όσο είχα τα παιδιά μου.

Είσαι καλά, Σον;Ανυπομονείς να φτάσουμε στο σχολείο;

Καθίστε φρόνιμα πίσω!

Θα πάτε με τα πόδια αν δεν είστε φρόνιμοι!

Δε θα σας αρέσει αυτό. Κάνει κρύο έξω.

Κάθε φορά που πάω να σώσω τη Ζόη...

θυμάμαι το καλοκαίρι που κοντέψαμε να τη χάσουμε.

'Ηταν τριών χρονών.

Συνέβη ένα πρωί στο εξοχικό που νοικιάζαμε.

Κοιμόμασταν όλοι μαζί στο κρεβάτι.

'Ηταν ωραία εποχή για μας.

Πιστεύαμε ακόμα πως είχαμε ένα κοινό μέλλον.

-Είχες έρθει στο εξοχικό; -Δε νομίζω.

Θυμάμαι, με ξύπνησε η βαριά αναπνοή της Ζόη.

Την κοίταξα και πρόσεξα...

πως ήταν ιδρωμένη και πρησμένη.

Την άρπαξα, πήγα στην κουζίνα κι έβρεξα το πρόσωπό της.

-Τι είχε πάθει; -Δεν ήξερα. Πανικοβλήθηκα.

Την είχε τσιμπήσει κάτι. Αλλά δεν υπήρχε γιατρός.

Το κοντινότερο νοσοκομείο απείχε 40 μίλια.

Η Ζόη πρηζόταν συνεχώς.

Η Κλάρα τη θήλαζε ενώ εγώ τηλεφωνούσα στο νοσοκομείο.

Τελικά βρήκα γιατρό.

Υπέθεσε ότι υπήρχε φωλιά με μωρά δηλητηριώδων αραχνών...

στο στρώμα.

Πρέπει να ήταν μωρά, αλλιώς η Ζόη θα είχε πεθάνει.

Είπε να την πάω αμέσως στο νοσοκομείο.

'Ισως φτάσετε εδώ πριν κλείσει ο λαιμός της, είπε.

Αλλά πρέπει να είναι ήρεμη.

Μετά ρώτησε ποιος απ'τους δυο μας ήταν πιο ήρεμος.

Είπα εγώ, πράγμα που ήταν αλήθεια...

γιατί τα μάτια της Κλάρα ήταν ορθάνοιχτα από φόβο.

Ο φόβος είναι μεταδοτικός.

'Ημουν καλύτερος ηθοποιός.

Η Ζόη μας αγαπούσε και τους δυο το ίδιο τότε.

'Οπως μας μισεί και τους δυο το ίδιο τώρα.

Ο γιατρός είπε να την κρατήσω εγώ και να οδηγήσει η Κλάρα.

Μου είπε να πάρω κι ένα κοφτερό μαχαίρι.

Καθαρό όμως, δεν είχα χρόνο να το αποστειρώσω.

Μου εξήγησε πώς θα έκανα την τραχειοτομή.

Πώς θα'κοβα την τραχεία χωρίς να πεθάνει από αιμορραγία.

Είπε ότι θα έτρεχε πολύ αίμα κι εγώ είπα πως δεν άντεχα.

Είπε...

Αν κλείσει ο λαιμός της, πρέπει να το κάνετε.

Θα'χετε δυο λεπτά το πολύ, και θα είναι αναίσθητη.

Αν καταφέρετε να παραμείνει ήρεμη και χαλαρή...

και η καρδιά της δε χτυπάει γρήγορα...

ώστε ν'απλώσει παντού το δηλητήριο...

ίσως προλάβετε να φτάσετε εδώ.

Ξεκινήστε τώρα, είπε, κι έκλεισε το τηλέφωνο.

Αξέχαστη διαδρομή.

Είχα μοιραστεί στα δυο,κατά ένα μέρος ήμουν πατέρας...

και τραγουδούσα νανουρίσματα...

κατά το άλλο...

ήμουν χειρουργός έτοιμος ν'ανοίξω τον λαιμό της.

Μόλις σταματούσε η αναπνοή της, θα έκανα την τομή.

Τι έγινε τελικά;

Τι έγινε;

Τίποτα.

Φτάσαμε εγκαίρως στο νοσοκομείο.

Δε χρειάστηκε να φτάσω ως το τέλος.

Αλλά ήμουν έτοιμος να φτάσω ως το τέλος.

'Ηξερα ότι θα ήσουν εδώ.

-Θα πας στην κηδεία; -Πέρασα απ'το γκαράζ.

Είδα το λεωφορείο.

Σχεδόν άκουγα τα παιδιά μέσα.

'Ηταν ένας δικηγόρος εκεί και είπε...

ότι τον προσλάβατε.

Κάτι προκάλεσε το ατύχημα. Ο κ.Στίβενς θα το ανακαλύψει.

Ατύχημα ήταν!

Ο κ.Στίβενς είπε ότι έβαλαν λάθος μπουλόνι στο σχολικό.

Εγώ έκανα σέρβις στο σχολικό. Δεν υπήρχε πρόβλημα.

'Η το κιγκλίδωμα δεν ήταν γερό.

Το πιστεύεις αυτό;

Πρέπει.

-Γιατί; -Γιατί πρέπει.

Εγώ δεν το πιστεύω.

Αλήθεια έδωσες στη Νικόλ ένα πουλόβερ της Λίντια...

και το φορούσε τη μέρα του ατυχήματος;

Γιατί το έκανες αυτό;

Νομίζεις ότι αυτό προκάλεσε το ατύχημα;

'Οτι έφερε κακοτυχία; Μάγο θέλεις, όχι δικηγόρο.

'Ισως είναι το ίδιο πράγμα.

Ξέρεις τι θα μου λείψει...

πιο πολύ απ'το σεξ;

Οι νύχτες που δεν μπορούσες να φύγεις απ'τον Γουέντελ.

Οι νύχτες που καθόμουν μια ώρα στην καρέκλα...

κάπνιζα ένα τσιγάρο και αναπολούσα το παρελθόν.

-Το μυαλό μας προστατεύει. -Είσαι πολύ τυχερή.

Ούτε καν να προσπαθήσεις να θυμηθείς.

Εσύ κοίταξε να γίνεις καλά, Νικόλ. Αυτό μόνο.

Περίμενε να δεις τι σου έχω στο σπίτι.

Πώς σου φαίνεται, Νικόλ;

-Η ράμπα; -Καλή δουλειά, ε;

Πολύ καλή.

-Σου αρέσει το χρώμα; -Καλό είναι.

Θα της αλλάξω χρώμα,αν θες. Είναι εύκολο.

Δεν είμαι πολύ βέβαιος για το πράσινο.

Φάρδυνα και μερικές πόρτες.

Μόλις τη φέραμε σπίτι.

Είναι μια χαρά.

Δεν ξέρω, δεν το είδε ακόμα.

Δεν το συζητήσαμε.

-Πώς σου φαίνεται; -Θέλω κλειδαριά στην πόρτα.

Θα τη βάλω αμέσως.

Δε θες να έρχομαι εδώ;

Και βέβαια. Θα κοιμάσαι και μαζί μου.

Είναι πολύ ψηλά. Δε θα τη φτάνω.

Πάω να φέρω λίγο στόκο.

Σου αρέσει το καινούργιο σου δωμάτιο;

Είναι ενδιαφέρον.

Ο μπαμπάς σου πέρασε ώρες εδώ μέσα.

'Ηθελε να είναι τέλειο.

Νιώθω σαν πριγκίπισσα.

Τι είναι αυτό;

'Ενα δώρο.

Από σας;

Από τον κ.Στίβενς.

Αυτός τηλεφώνησε τώρα για να μάθει πώς πας.

-Ποιος είναι ο κ.Στίβενς; -Ο δικηγόρος μας.

Είναι και δικός σου δικηγόρος.

Γιατί χρειάζομαι δικηγόρο;

Ας μην το συζητήσουμε τώρα. Μόλις γύρισες σπίτι.

- Πεινάς; Να σου φέρω κάτι; -'Οχι, γιατί πήρατε δικηγόρο;

Είναι καλός άνθρωπος.

'Ηξερε ότι χρειαζόσουν κομπιούτερ για να μελετάς.

Σου αγόρασε κι ένα πρόγραμμα για να συνθέτεις τραγούδια.

Μπαμπάδες, μαμάδες...

θείοι, ξαδέρφια...

οικογένειες δεκάδες...

αδελφοί, αδελφές...

άντρες, γυναίκες...

ακολούθησαν τον Αυλητή για να τα σώσουν.

Περίμενα καιρό να σε γνωρίσω.

'Οχι μόνο για τα καλά λόγια που άκουσα.

Εκπροσωπώ εσένα, τους γονείς σου και άλλους.

Προσπαθούμε να πάρουμε έστω και μια ισχνή αποζημίωση...

για όσα υπέφερες.

Και να εξασφαλίσουμε ότι δε θα ξανασυμβεί άλλο ατύχημα.

Δε θέλω να σκέφτομαι το ατύχημα.

Δεν το θυμάμαι καν.

Κάνει τον κόσμο να με λυπάται και...

Το σιχαίνεσαι.

Δε φταίνε αυτοί.Σε βλέπουν στην αναπηρική πολυθρόνα.

Φυσικά σε λυπούνται. Εγώ δε σε ήξερα.

Ούτε ήξερα πόσο όμορφη ήταν η ζωή σου πριν το ατύχημα.

Αλλά κι εγώ σε λυπάμαι.

Τι θέλετε να κάνω, κ.Στίβενς;

Δουλεύουν για τους ανθρώπους που θέλουμε να μηνύσουμε.

Σκοπός τους είναι να μειώσουν την αποζημίωση...

και δικός μας να την αυξήσουμε.

'Ετσι πρέπει να το βλέπεις. Απλώς κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί. Μόνο αυτοί κι εμείς.

-Δε θα πω ψέματα. -Δε θέλω να πεις ψέματα.

'Ο,τι κι αν με ρωτήσουν, θα πω την αλήθεια.

Θέλω να πεις την αλήθεια.

Θα είμαι εκεί να σε συμβουλεύω.

Θα είναι κι ένας στενογράφος που θα κρατάει πρακτικά.

Αυτά θα πάνε στον δικαστή πριν αρχίσει η δίκη.

'Ολοι θα καταθέσουν: Οι 'Οτο, οι Γουόκερ, η Ντολόρες...

Θα φροντίσω να καταθέσεις τελευταία.

Για να γίνεις τελείως καλά. Για να μπορείς να καταθέσεις.

Δε θα είναι εύκολο. Το καταλαβαίνεις αυτό.

Πότε θα δώσουν τις αποζημιώσεις;

Εξαρτάται. 'Ισως τραβήξει καιρό.

Αλλά τελικά θα πετύχουμε, Σαμ, μην ανησυχείς.

Είμαι δω για τα παιδιά σας.

-Με λένε... -Δε θέλω να μάθω τ'όνομά σας!

Καταλαβαίνω.

Δεν καταλαβαίνετε! Φύγετε απ'το σχολικό!

Μπορώ να σας βοηθήσω.

Μόνο αν ανασταίνετε τους νεκρούς.

Ορίστε, ίσως αλλάξετε γνώμη.

Θα μου κάνατε μήνυση αν σας χτυπούσα...

τόσο άσχημα ώστε να μην μπορείτε να περπατήσετε;

Γιατί αυτό θέλω να κάνω.

- Δε θα σας έκανα μήνυση. -'Ασε μας ήσυχους, Στίβενς.

'Ασε ήσυχους τους ανθρώπους. Δεν μπορείς να βοηθήσεις.

Μπορείτε να βοηθήσετε ο ένας τον άλλο.

Αρκετοί δέχτηκαν να κάνουμε μήνυση για αμέλεια.

Θα είμαστε πιο δυνατοί αν σας εκπροσωπήσω σαν ομάδα.

Οι Γουόκερ, οι 'Οτο, οι Μπερνέλ συμφώνησαν.

Πρέπει ν'αρχίσουμε τις ενέργειες τώρα.

Πράγματα καλύπτονται, ο κόσμος λέει ψέματα.

Πρέπει ν'αρχίσουμε έρευνα πριν χαθούν τα στοιχεία.

Ξέρω τους Γουόκερ. Δε θα προσλάμβαναν δικηγόρο.

Ούτε οι 'Οτο θα σε ήθελαν.

Δεν είμαστε επαρχιώτες για να μας κοροϊδέψεις.

Είστε οργισμένος, κ.'Ανσελ. Και με το δίκιο σας.

Αφήστε με όμως να κατευθύνω την οργή σας.

Η κόρη μου.

'Η η αστυνομία, για να μου πουν ότι τη βρήκαν νεκρή.

Είναι τοξικομανής.

Γιατί μου το λέτε αυτό;

Γιατί σας το λέω;

Επειδή όλοι έχουμε χάσει τα παιδιά μας.

Είναι νεκρά για μας.

Αλληλοσκοτώνονται στους δρόμους.

Περιφέρονται σε κωματώδη κατάσταση.

Κάτι τρομερό συνέβη που μας πήρε τα παιδιά μας.

Είναι πολύ αργά.

Τα χάσαμε.

Δέχεστε τη χρέωση;

Σου τηλεφωνώ γιατί έχω σπουδαία νέα, μπαμπά.

Δε θέλεις να μάθεις;

Πες μου τα νέα, Ζόη.

Πάντα νομίζεις πως ξέρεις τι θα πω πριν το πω.

Νομίζεις ότι είσαι ένα βήμα μπροστά μου. Ο δικηγόρος!

Πες μου τα νέα, Ζόη.

Χτες πήγα να πουλήσω το αίμα μου.

Είμαι σ'αυτή την κωλο-πόλη και πουλάω το αίμα μου.

Αυτό δεν είναι νέο.

'Οχι, αλλά αυτό είναι: Δε δέχτηκαν το αίμα μου.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Το'πιασες;

Είμαι φορέας.

Καλωσήρθες σε δύσκολους καιρούς, μπαμπά.

Τι θέλεις να κάνω; Θα κάνω ό,τι θέλεις.

-Χρειάζομαι λεφτά. -Γιατί;

Μη ρωτάς! Ρώτησες τι θέλω, όχι γιατί το θέλω!

Θέλω λεφτά!

-'Εκανες εξέταση αίματος; - Δε με πιστεύεις, γαμώτο;

Ναι, αλλά θέλω να κάνεις κι άλλη εξέταση.

'Ισως η πρώτη ήταν λάθος.

Προτιμώ να μη με πιστεύεις, παρά να υποκρίνεσαι.

Ακούω την αναπνοή σου.

Κι εγώ σ'ακούω.

Θεέ μου, φοβάμαι.

Σ'αγαπώ, Ζόη.

Θα έρθω σύντομα.

Θα σε φροντίσω.

'Ο,τι και να συμβεί, θα σε φροντίσω.

Θέλω να σας ρωτήσω κάτι.

Σας είπα ότι πήγαινα με 50 μίλια...

πριν συντριβεί το σχολικό.

Αυτό θυμάμαι,αλλά πώς μπορώ να το αποδείξω;

Ο 'Ανσελ θα επιβεβαιώσει πως πήγαινες με 50 μίλια...

όπως κάθε πρωί εδώ και 1 5 χρόνια.

-Το ξέρει αυτό ο Μπίλι; -Ναι, το ξέρει.

'Ετσι είπε;... Μιλήσατε με τον Μπίλι;

Και δέχτηκε να καταθέσει;

Αν ο Μπίλι δε δεχτεί να καταθέσει στο δικαστήριο...

θα τον κλητεύσω και θα υποχρεωθεί να καταθέσει.

Αλλά για να γίνει αυτό...

πρέπει να με αφήσετε να κάνω μήνυση εκ μέρους σας...

για ψυχική οδύνη λόγω αμέλειας.

Γιατί και εγώ και άλλοι μπορούμε να διακρίνουμε...

το μέγεθος του πόνου σας.

Ποιοι άλλοι;

Ποιος σας μίλησε για το πώς νιώθω;

Ποιος νοιάζεται για το πώς νιώθω;

Ο κόσμος πρέπει να μάθει για τον πόνο σου...

Δε θα το καταλάβουν μέχρι να καθαρίσω τ'όνομά σου...

το καλό σου όνομα, μια και καλή.

Θα μ'αφήσεις να το κάνω αυτό, να κάνω το καθήκον μου;

Ακούσατε τι είπε ο 'Αμποτ.

Είπε ότι οι πραγματικοί κριτές κάποιας...

είναι οι συμπολίτες της.

Μόνο αυτοί που την ξέρουν σ'όλη της τη ζωή...

και όχι οι ένορκοι μπορούν να κρίνουν αν είναι αθώα.

Αυτό είπε, ε;

Ναι,ο 'Αμποτ τα καταλαβαίνει αυτά τα πράγματα.

Θυμάμαι...

ότι έστριψα το τιμόνι αριστερα...

και πάτησα με δύναμη το φρένο.

Δεν οδηγούσα πια εγώ.

Το σχολικό ήταν σαν...

ένα τεράστιο κύμα έτοιμο να ξεσπάσει πάνω μας.

Ο Αρκούδας 'Οτο...

τα παιδιά των Λάμπστον...

οι Χάμιλτον...

οι Πρέσκοτ...

οι έφηβοι από την οδό Μπάρλετ Χιλ...

ο Πιτ...

η Σούζι...

η Λόρελ...

η Μέγκαν...

ο Σον Γουόκερ...

η Νικόλ Μπερνέλ...

τα δίδυμα του Μπίλι'Ανσελ, η Τζέσικα και ο Μέισον...

'Ολα τα παιδιά της πόλης...

Μετά τι έγινε;

'Ελα, Μπίλι, πέρασε.

Θέλεις τσάι, Μπίλι; 'Εχω και κέικ.

Τι σε φέρνει εδώ απόψε;

Πρόκειται για τη μήνυση που καταθέσατε όλοι μαζί.

Θέλω να την αποσύρετε.

Δεν είναι δική σου υπόθεση.

Και βέβαια είναι.

Δε βλέπω τον λόγο.

Πολλοί έκαναν μηνύσεις. Δεν είμαστε οι μοναδικοί.

Καταλαβαίνω πως νιώθεις.

Είναι πολύ καταθλιπτικό.

Αλλά είναι η πραγματικότητα.

Δε θα το εμποδίσεις επειδή δε σ'αρέσει η ιδέα.

-Γιατί όχι; -Γιατί πρέπει να γίνει.

Δε θέλω ν'ανακατευτώ.

-Ωραία, μην ανακατεύεσαι. -Το προσπάθησα.

Αλλά δεν είναι εύκολο.

Επειδή προσλάβατε αυτόν τον δικηγόρο.

Πολλοί πήραν δικηγόρους.

Αυτός θα με κλητεύσει να καταθέσω στη δίκη.

Πέρασε σήμερα απ'το γκαράζ.

-Μου έδωσε ένα χαρτί... -Γιατί να σε κλητεύσει;

Δεν είχες σχέση με το ατύχημα.

'Ημουν πίσω απ'το σχολικό. Είδα το ατύχημα.

Αν το κάθαρμα με υποχρεώσει να τα ξαναπεράσω όλα αυτά...

και οι άλλοι δικηγόροι θα κάνουν το ίδιο.

'Οχι, η υπόθεση του Στίβενς είναι μικρή μπροστά σ'αυτές.

Θέλει απλώς να πεις τι είδες ενώ ήσουν πίσω απ'το σχολικό.

Ξέρω πως είναι οδυνηρό...

Δικηγόροι μηνύουν δικηγόρους επειδή πολλοί...

προσέλαβαν πάνω από έναν απ'αυτά τα καθάρματα.

'Αλλοι κατηγορούν και κλείνουν συμφωνίες...

παζαρεύοντας τα ποσοστά.

Αν αποσύρετε τη μήνυση...

θα λογικευτούν κι άλλοι, επειδή είστε καλοί γονείς.

Ο κόσμος σας σέβεται.

Δε θ'αποσύρουμε τη μήνυση. Χρειαζόμαστε τα λεφτά.

Πήρατε λεφτά απ'την ασφάλεια του σχολείου για τη Ντολόρες.

'Ολοι πήραμε.

Δε φτάνουν για να πληρωθεί το νοσοκομείο για τη Νικόλ.

Θα σας βοηθήσω να πληρώσετε, αν είναι μόνο αυτό.

Θα σας δώσω τα χρήματα που πήρα για τα παιδιά μου.

Αυτό κάναμε κάποτε, θυμάστε;

Βοηθούσαμε ο ένας τον άλλο...

γιατί αυτή ήταν μια κοινότητα.

Πώς είναι η Νικόλ;

Ξεκουράζεται στο δωμάτιό της.

Πείτε της χαιρετισμούς.

Προσπαθούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας, Μπίλι.

'Ωρα να συνεχίσεις κι εσύ τη δική σου.

Κοιμάσαι;

Αύριο θα καταθέσεις στο κοινοτικό κέντρο.

Θα σε πάω εγώ.

Φαίνεσαι...

Δεν ξέρω...

Απρόσιτη,υποθέτω.

Δύσκολα σου μιλάει κανείς.

Δε χρειαζόταν να μιλάμε πολύ, έτσι μπαμπά;

Τι εννοείς;

Είμαι ανάπηρη.

Δεν μπορώ να παριστάνω πια την όμορφη ροκ σταρ.

Θυμάσαι, μπαμπά;

Θα μου έφτιαχνες μια όμορφη σκηνή...

Θα τη φώτιζες μόνο με κεριά.

Θα φύγουμε στις 9:30.

Εντάξει;

Ωραία.

Σαν φτάσαν στη βουνοπλαγιά...

μια πόρτα άνοιξε πλατιά...

σαν ξάφνου να'γινε σπηλιά...

Ο αυλητής προχωρούσε και τα παιδιά ακολουθούσαν...

Και σαν περάσαν όλα μέσα...

η πόρτα σφάλισε γερά.

Είπα όλα;

'Οχι, ένα ήταν κουτσό.

Κι έμεινε πίσω.

Νικόλ, συνεχίζουμε.

Εκείνο το πρωί έφυγες καθόλου απ'το σπίτι σας;

Τι ώρα ήταν;

Γύρω στις 8:30πμ.

Περίμενε κανείς μαζί σου το σχολικό;

'Οχι, ήμουν μόνη.

Η αδελφή μου η Τζένη ήταν άρρωστη κι έμεινε σπίτι.

Πρόσεξες κάτι ασυνήθιστο στη διαδρομή, στην κ.Ντρίσκολ...

ή στο σχολικό εκείνο το πρωί;

Σαν τι;Δε θυμάμαι πολλά.

'Ενσταση για τον τρόπο της ερώτησης.

Το σχολικό ήρθε στην ώρα του;

Πού κάθισες εκείνο το πρωί;

Στη συνηθισμένη θέση μου.

Στο πρώτο κάθισμα δεξιά.

Και απ'όσο θυμάσαι, δεν πρόσεξες τίποτα παράξενο.

Μέχρι το ατύχημα, όχι.

Ναι, ένα καφετί σκυλί διέσχισε τον δρόμο εκεί.

Η Ντολόρες φρέναρε για να μην το χτυπήσει κι αυτό έφυγε.

Η Ντολόρες συνέχισε και μπήκε στην οδό Μάρλοου.

Αυτό το θυμάμαι.

Το θυμάμαι αρκετά καθαρά.

Σημειώστε ότι είπε ''αρκετά καθαρά''.

-Πώς ήταν ο καιρός; -Χιόνιζε.

Αν δε συμπεριληφθεί το δελτίο καιρού της περιοχής...

για την 6η Δεκεμβρίου στα πρακτικά, θα κάνω ένσταση.

Θα καταθέσω το δελτίο.

Τώρα που η μνήμη σου καθαρίζει...

μπορείς να μας πεις τι άλλο παρατήρησες;

Πλήττω στην πόλη αφότου έφυγαν οι φίλοι μου.

Πώς να ξεχάσω ότι στερούμαι...

τη Χώρα των Θαυμάτων που θα δουν...

που ο Αυλητής υποσχέθηκε και σε μένα.

Φοβόμουν.

Γιατί φοβόσουν; Μιλάμε για πριν το ατύχημα.

Κατάλαβες τι σε ρώτησα;

Γιατί φοβόσουν;

Η Ντολόρες έτρεχε πολύ.

Η κ.Ντρίσκολ έτρεχε πολύ; Πώς το κατάλαβες;

Απ'το ταχύμετρο. 'Ηταν κατηφόρα.

'Εβλεπες το ταχύμετρο;

Κοίταξα,το θυμάμαι καθαρά τώρα.

Μου φάνηκε ότι πηγαίναμε πολύ γρήγορα. Φοβόμουν.

Πόσο γρήγορα λες ότι πήγαινε, απ'όσο θυμάσαι.

72 μίλια την ώρα.

Είσαι σίγουρη γι'αυτό;

Απόλυτα.

Πιστεύεις ότι η κ.Ντρίσκολ οδηγούσε το σχολικό...

με 72 μίλια την ώρα;

Σας είπα,είμαι σίγουρη.

Το ταχύμετρο ήταν μεγάλο και το έβλεπα.

'Εβλεπες το ταχύμετρο;

Είπες τίποτα στην κ.Ντρίσκολ;

-Γιατί όχι; -Επειδή φοβόμουν.

Και δεν πρόλαβα.

Δεν πρόλαβες;

Το σχολικό βγήκε απ'την πορεία του και συνετρίβη.

Το θυμάσαι αυτό;

Τώρα το θυμάμαι.

Τώρα που το περιγράφω.

Ερωτήσεις, κ.Στίβενς;

Γιατί είπα ψέματα, μόνο αυτός το'ξερε.

Αλλά απ'το ψέμα μου, αυτό βγήκε αληθινό...

Τα χείλη απ'όπου έβγαινε το τραγούδι του...

ήταν παγωμένα σαν χειμωνιάτικο φεγγάρι.

Δεν έχω ερωτήσεις.

Θα έπαιζες καλό πόκερ, μικρή.

Πάμε, μπαμπά.

Δεν ξέρω τι έκανε. Είπε ψέματα.

Δεν έχει σημασία αν είπε ψέματα ή όχι.

Χάσαμε την υπόθεση. Χάσαμε τις υποθέσεις όλων.

Ξέχασέ το, πες σ'όλους να το ξεχάσουν. Χάσαμε.

Πρέπει να σε απασχολεί όμως το γιατί είπε ψέματα.

'Ενα παιδί που κάνει κάτι τέτοιο δεν είναι φυσιολογικό.

Θα μ'αφήσει να κρατήσω το κομπιούτερ;

Χάρηκα που σας ξαναείδα.

Κι εγώ χάρηκα, 'Αλι.

Χαιρετισμούς στη Ζόη.

Ελπίζω να γίνει καλά.

Προσέξτε, σας παρακαλώ.

Προσέξτε.

Να πάρω τη βαλίτσα σας;

'Οπως τη βλέπετε, δυο χρόνια αργότερα...

αναρωτιέμαι αν συνειδητοποιείτε κάτι...

Αν καταλαβαίνετε ότι όλοι μας...

η Ντολόρες, εγώ...

τα παιδιά που επέζησαν...

τα παιδιά που πέθαναν...

όλοι είμαστε πολίτες μιας διαφορετικής πόλης.

Μιας πόλης με τους ιδιαίτερους κανόνες της...

και τους ιδιαίτερους νόμους της...

Μιας πόλης ανθρώπων που ζουν στο γλυκό πεπρωμένο.

'Οπου αναβλύζαν τα νερά, και φύτρωναν τα δέντρα...

και τα λουλούδια φόραγαν τη λαμπερή τους όψη...

όπου όλα ήταν άγνωστα και νέα...

'Ολα ήταν άγνωστα και νέα...