Original subtitles

21ος αιώνας, Ευρώπη.

730 εκατομμύρια άνθρωποι...

Ένα αδυσώπητο κύμα αλλαγής.

Ο άνθρωπος και η φύση πρέπει να βρουν τρόπο να συνυπάρξουν.

Στις πόλεις της Ευρώπης οι άνθρωποι και τα ζώα στριμώχνονται μαζί.

Οι αλλαγές που έκαναν την Ευρώπη αυτό που είναι σήμερα...

επιταχύνονται.

Έπρεπε να περάσουν 400 γενιές...

για να φτάσει η Ευρώπη από τη γεωργία της Λίθινης Εποχής...

στη βιομηχανική γεωργία.

Σε 100 γενιές φτιάχτηκε το πυκνότερο οδικό δίκτυο του κόσμου.

Χρειάστηκε μόνο 10 γενιές για να αποψιλωθεί περισσότερο δάσος...

από όσο αποψίλωσαν όλοι οι πρόγονοί μας μαζί.

Αυτά όμως δεν συγκρίνονται με τις αλλαγές που θα μας πάνε...

στον 21ο αιώνα.

Νέα τεχνολογία...

Νέοι εισβολείς...

Νέες προσπάθειες για την επαναφορά της χαμένης άγριας ζωής.

Και νέες ερημιές...

που βοηθούν τους ντόπιους να επιστρέψουν.

Δισεκατομμύρια χρόνια από τότε που γεννήθηκε...

η Ευρώπη άλλαζε συνεχώς.

Τα άγρια σύνορά της θα θυμίζουν για πάντα...

τις θεμελιώδεις δυνάμεις που υπάρχουν ακόμα και σήμερα...

και που θα δώσουν το μελλοντικό σχήμα αυτής της μοναδικής ηπείρου.

Η ΝΕΑ ΧΙΛΙΕΤΙΑ

Ρώμη: η πόλη που ξεκίνησε ο ορισμός της ζωής στην πόλη.

Πριν από 2.000 χρόνια, αυτή ήταν η μόνη μητρόπολη της ηπείρου.

Σήμερα, τρεις στους τέσσερις Ευρωπαίους ζουν σε πόλη.

Δεν είναι όλες οι πόλεις ανθρώπινες.

Στην Ιταλία, για κάθε εκατομμύριο άτομα...

υπάρχουν πάνω από μισό εκατομμύριο αυτοκίνητα.

Και εδώ στη Ρώμη, υπάρχει αντίστοιχος αριθμός μοτοσικλετών.

Ακόμα και στα μέσα του χειμώνα υπάρχει άφθονος χρόνος να λιαστεί κανείς.

Αυτήν την του χρόνου όμως, υπάρχει ρίσκο.

Οι κάτοικοι της Ρώμης έμαθαν να προσέχουν τα "σύννεφα".

Μεγάλοι αριθμοί χειμερινών τουριστών καταφθάνουν αεροπορικώς από το βορρά.

Οι προφήτες της αρχαίας Ρώμης...

συνήθιζαν να διαβάζουν το μέλλον της Αυτοκρατορίας...

στο πέταγμα των πουλιών.

Σήμερα όμως, όταν σμήνη από ψαρόνια σκοτεινιάζουν τον ουρανό...

...δεν χρειάζεται να είσαι μάγος για να καταλάβεις ότι έρχεται καταστροφή.

Τα κόπρανα των ψαρονιών είναι πολύ διαβρωτικά.

Διαβρώνουν το ύφασμα, τη μπογιά, το μέταλλο και την πέτρα.

Και γλιστράνε σαν το σαπούνι.

Τρία εκατομμύρια πουλιά έρχονται εδώ κάθε χρόνο.

Έρχονται μόνο για ένα λόγο.

Η πόλη είναι κυριολεκτικά "φούρνος".

Είναι πολύ πιο ζεστή από τα περίχωρά της.

Οι πόλεις καταναλώνουν πολλά καύσιμα.

Τα κτήρια απορροφούν το φως του ήλιου ενώ η αιθαλομίχλη διατηρεί τη ζεστασιά.

Κάθε βράδυ τα ψαρόνια κατεβαίνουν στη Ρώμη...

και ρίχνουν τόνους από κάκοσμα κόπρανα.

Όμως η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται.

Εθελοντές ξεκινούν για να υπερασπιστούν την πόλη.

Αυτές οι νέες λεγεώνες είναι οπλισμένες με φακούς και σειρήνες...

και χτυπούν τα ψαρόνια με εκκωφαντικούς ήχους.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Θα ακουστεί όμως;

Τα ψαρόνια δεν είναι τα μόνα πουλιά που προσαρμόστηκαν...

στο περιβάλλον της πόλης.

Βιέννη. Στο κέντρο της υπάρχει ο ’γιος Στέφανος.

Ένας από τους πιο θαυμαστούς καθεδρικούς ναούς της Ευρώπης.

Τεράστιος, αλλά περίπλοκος, έχει την προσοχή...

όλων όσων τον επισκέφθηκαν τα τελευταία 500 χρόνια...

...συμπεριλαμβανομένων και των γερακιών.

Η γοτθική αρχιτεκτονική...

ανακλά τους βράχους ασβεστόλιθου των κοντινών ’λπεων.

Όπως τα περιστέρια, έτσι και τα γεράκια...

έρχονται στις πόλεις επειδή τους αρέσουν οι λόφοι...

και επειδή βρίσκουν καταφύγιο στα ψηλά και απρόσιτα μέρη.

Και οι νυχτερίδες βρίσκουν καταφύγιο εδώ.

Όμως ένας κυνηγός της νύχτας στοιχειώνει αυτά τα καμπαναριά.

Η νυφίτσα.

Δεν κυνηγάει νυχτερίδες, αλλά τα αβγά των περιστεριών.

Από την σκεπή του καθεδρικού της Βιέννης...

μέχρι τη γέφυρα του Καρόλου στην παλιά Πράγα...

εκατοντάδες χιλιάδες νυφίτσες περιπολούν τους δρόμους της Ευρώπης...

αόρατες και ανυποψίαστες.

Ακόμα και άνθρωποι μπορεί να πέσουν θύματά της.

Οι νυφίτσες δεν μπορούν να αντισταθούν στα αυτοκίνητα.

Κάτω από το καπό υπάρχει ένα ωραίο λημέρι... και πολλά πράγματα για μάσημα.

Μέσα σε μια μόνο νύχτα, στο Μόναχο της Γερμανίας...

μια μόνο νυφίτσα προκάλεσε φθορές σε 100 αυτοκίνητα.

Οι νυφίτσες είναι πονηρά πλάσματα.

Αλλά θα το καταλάβετε αν σας επισκεφθεί καμία.

Στην καλή όψη, οι νυφίτσες βοηθάνε στην καλυτέρευση της υγείας...

και στη χρήση των αστικών συγκοινωνιών.

Στην κακά όμως όψη...

τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων αυξάνουν συνεχώς.

Στη βόρεια Ισπανία ξημερώνει.

Η μεσαιωνική πόλη του Αλφάρο δεν κοιμάται.

Οι λευκοί ευρωπαϊκοί πελαργοί ζουν στα δέντρα...

αλλά με την έλλειψη των μεγάλων δέντρων που υπάρχουν, κατέφυγαν στα βράχια.

Και επειδή υπάρχουν πολλοί από αυτούς ήδη, πρέπει να το ξανασκεφτούν.

140 οικογένειες πελαργών υπάρχουν μόνο στον καθεδρικό ναό του Αλφάρο.

Δεν ήρθαν εδώ όμως μόνο για το χώρο.

Μπροστά τους υπάρχει μια ατελείωτη πηγή φαγητού.

Η Ευρώπη παράγει πάνω από 2.000.000.000 οικιακών σκουπιδιών κάθε χρόνο.

Πολύ καλή ευκαιρία για αυτούς που ψάχνουν.

Τα όρνια δεν χάνουν ευκαιρία να πάρουν μέρος στο τσιμπούσι.

Τα σκουπίδια προσφέρουν κάτι παραπάνω από φαγητό.

Για τις κόκκινες αλεπούδες των πόλεων αποτελούν καλά λημέρια.

Υπολογισμοί δείχνουν ότι μόνο στο Λονδίνο μπορεί να ζουν 10.000 αλεπούδες.

Αυτοί οι πολύ προσαρμοστικοί ρακοσυλλέκτες...

μπαίνουν πια στις πόλεις σε όλη την ήπειρο.

Και δεν είναι οι μόνοι.

Βουδαπέστη. Κάνει τόξο πάνω από τον Δούναβη.

Η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας περιτριγυρίζεται από δέντρα...

...και το τρέξιμο γίνεται κάτι σαν περιπέτεια.

Στην εποχή αναπαραγωγής του...

το αγριογούρουνο θα σας κάνει να τρέξετε καλά.

Τα δάση γύρω από τη Βουδαπέστη, το Βερολίνο και τη Βιέννη...

είναι γεμάτα με αγριογούρουνα.

Το αγριογούρουνο προστατεύεται στην κεντρική...

ανατολική και νότια Ευρώπη, με αποτέλεσμα να αυξηθεί πολύ ο αριθμός του.

Πολλά από αυτά τα ζώα τα οποία ζουν σε δάση...

δεν φοβούνται πια τον άνθρωπο: λυμαίνονται στα χωριά...

στα προάστια των πόλεων και στους αγρούς.

Δεκάδες αγροτών βρίσκουν πρόσκαιρη σοδιά...

...και ότι ακόμα τα χωράφια τους έχουν οργωθεί.

Μετά από 1.000 χρόνια αγροτικής καλλιέργειας...

μερικά άγρια ζώα βρήκαν τρόπο να εκμεταλλεύονται την πλούσια γη.

Όλα αυτά ήταν κάποτε αδιαπέραστο δάσος.

Το ήπιο κλίμα της Ευρώπης...

και το πλούσιο γεωλογικό παρελθόν της...

την κάνουν την πιο γόνιμη ήπειρο της Γης.

6 εκατομμύρια τετραγωνικών χιλιομέτρων πρωτόγονων λιβαδιών και βοσκότοπων.

Από τα λιβάδια ρυζιού της Ιταλίας μέχρι τα λιβάδια τουλίπας της Ολλανδίας.

Η γεωργία της Ευρώπης είναι μεγάλο ζήτημα.

Κάθε χρόνο, στην Ολλανδία θερίζονται 3 δισεκατομμύρια τουλίπες...

και στέλνονται σε όλον τον κόσμο.

Η ήπειρος έχει κέρδος γύρω στα 150 δισεκατομμύρια Ευρώ από τις σοδειές.

Τι αντίκτυπο έχει αυτό στην άγρια φύση;

Στις μέρες της παραδοσιακής γεωργίας οι λαγοί ήταν συχνό θέαμα.

Όμως η χρήση χημικών και η αλλαγή τη γης...

τους έδιωξε από τα λιβάδια.

Τώρα όμως υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή για την άγρια ζωή.

Οι λαγοί επιστρέφουν ξανά σε πολλά από τα βοσκοτόπια της Ευρώπης...

αλλά πρέπει ακόμα να προσέχουν.

Για τα ζαρκάδια, τα λιβάδια είναι καλοί χώροι για παιχνίδι.

Χιλιάδες όμως πέφτουν θύματα γεωργικών μηχανημάτων...

κατά τον θερινό θερισμό.

Οι χήνες με τα ροζ πόδια χρησιμοποιούν τις φάρμες...

της δυτικής Ευρώπης σαν σταθμούς.

Εδώ αναζωογονούνται για το μακρύ τους ταξίδι...

στις απόμερες γωνιές της Ευρώπης.

Ο αδάμαστος βορράς.

Μια αρκτική ερημιά...

...που απλώνεται από τη Σκανδιναβία μέχρι τον Βόρειο Πόλο.

Είναι ένα από τα πιο αφιλόξενα κλίματα του κόσμου...

οπού μόνο οι πιο σκληροτράχηλοι ζουν όλο το χρόνο εδώ.

Το καλοκαίρι όμως, κάτω από τον μεταμεσονύχτιο ήλιο...

οι ουρανοί βρίθουν από επισκέπτες.

Οι βορειοδυτικές άκρες της Ευρώπης είναι γεμάτες νησιά...

και βρέχονται από το Ρεύμα του Κόλπου.

Αυτά τα νερά που δεν έχουν πάγο είναι από τα πιο πλούσια του κόσμου.

Δεν είναι όμως μόνο τα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη της Ευρώπης...

που έχουν διαφύγει από την εύκολη επιρροή μας.

Οι ’λπεις.

Μια ερημιά που υψώνεται στην καρδιά της ηπείρου.

Η πιο ψηλή και πιο εκτεταμένη οροσειρά της Ευρώπης.

Οι ’λπεις περιτριγυρίζονται από δάσος.

Αλλά τα πιο γόνιμα δάση της Ευρώπης βρίσκονται πιο ανατολικά.

Εδώ... ανάμεσα στα Καρπάθια και στα Βαλκάνια.

Η παραδοσιακή γεωργία έχει περισσότερο βάρος στην αρμονία με τη φύση.

Εδώ και αιώνες, λίγα άλλαξαν.

Στην άγρια ανατολή της Ευρώπης, οι βοσκοί και οι αγρότες...

ζούσαν πάντα ειρηνικά με τα μεγάλα αρπακτικά.

Στη δύση, τα ίδια ζώα τα φοβόντουσαν και τα έδιωχναν.

Αυτά τα δάση είναι πλέον σημαντικά καταφύγια...

για ζώα που έχουν εξαφανιστεί από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Σλοβακία και η Ρουμανία είναι το σπίτι που φιλοξενεί...

τον μεγαλύτερο αριθμό αρκούδων, λύκων και λυγκών.

Για μισό αιώνα αυτό το ακμάζον ανατολικό δάσος...

ήταν αποκομμένο από τα εναπομείναντα δάση της δυτικής Ευρώπης.

Από τη Βαλτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα...

η Ευρώπη ήταν χωρισμένη στα δύο.

Η διαχωριστική γραμμή είναι 3.000 χιλιόμετρα μακριά.

Το Τείχος του Βερολίνου ήταν ένα σύνορο θανάτου, απάνθρωπο και αφύσικο.

Γεμάτο νάρκες, παγίδες, ηλεκτροφόρους φράχτες...

πύργους, σκυλιά και χιλιάδες στρατιώτες και αστυνομικούς...

που είχαν τη διαταγή να σκοτώνουν.

Μέρα και νύχτα οι σκοποί παρακολουθούσαν για κινήσεις κοντά στα σύνορα.

Μέσα από τον φράχτη υπήρχε μια πλατιά λωρίδα γης 5 χιλιομέτρων...

για δεκαετίες, μια νεκρή ζώνη.

Όταν το Τείχος κατεδαφίστηκε...

ο φράχτης έπεσε, τα ναρκοπέδια καθαρίστηκαν...

και οι πύργοι ισοπεδώθηκαν.

Σήμερα, υπάρχουν μόνο λίγα ίχνη της ύπαρξης του τείχους.

Όπως η παλιά διαδρομή της περιπόλου.

Αυτό όμως που απομένει είναι ένας πράσινος διάδρομος κατά μήκος της ηπείρου.

Και εκεί, η άγρια φύση θα καταλάβει γρήγορα τα άδεια κτήρια...

και τις εγκαταλελειμμένες στρατιωτικές βάσεις...

δημιουργώντας ένα νέο είδος ερημιάς.

Για πρώτη φορά μετά από έναν αιώνα, οι λύκοι επιστρέφουν στη Γερμανία.

Ήρθαν από την ανατολή.

Μια πρώην σοβιετική στρατιωτική βάση που δεν είναι μακριά...

από το Βερολίνο, είναι τώρα καταφύγιο για την άγρια ζωή που επιστρέφει.

Το παλιό σύνορο του θανάτου έγινε πλέον ένας νέος διάδρομος ζωής.

Στο μήκος του, οι χώρες ενώθηκαν...

για να σχηματίσουν μια αλυσίδα εθνικών πάρκων.

Υπάρχουν λίγα μέρη στην ήπειρο οπού η φύση έχει τόση ελευθερία...

και η άγρια ζωή ήδη κινείται προς τα εκεί.

Οι λύγκες ανθίζουν στα απέραντα δάση της Πολωνίας και της Σλοβακίας...

αλλά τον τελευταίο αιώνα παραλίγο να εξαφανιστούν από τη δυτική Ευρώπη.

Τώρα, οι μεγάλες γάτες της Ευρώπης σιγά-σιγά επανέρχονται.

Η άγρια αραιοκατοικημένη περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας...

πάντα είχε μεγάλο αριθμό από καφέ αρκούδες.

Κάποιες ήδη άρχισαν να επιστρέφουν στη δύση...

φτάνοντας μέχρι τις ’λπεις.

Ακόμα όμως και με τη βοήθεια νέων πράσινων διαδρόμων...

όλα τα άγρια ζώα έχουν και άλλα εμπόδια να αντιμετωπίσουν.

Τα ατυχήματα των δρόμων κοστίζουν...

τις μισές ζωές των άγριων ζώων της ηπείρου.

Τα περισσότερα συμβαίνουν στις μικρότερες λωρίδες των δρόμων.

Με 5 εκατομμύρια χιλιόμετρα ασφάλτου...

οι δρόμοι της Ευρώπης θα μπορούσαν να τυλίξουν τον Ισημερινό 100 φορές.

Υπάρχουν 110 εκατομμύρια αυτοκίνητα στην Ευρώπη.

Σε κάποιους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας...

δεκάδες χιλιάδες ζώα σκοτώνονται κάθε μέρα.

Τέτοιοι δρόμοι είναι αδιαπέραστοι.

Με όλο και περισσότερους δρόμους να είναι υπό κατασκευή...

τι πιθανότητες έχουν τα ζώα;

Αυτό που συμβαίνει εδώ...

αλλά και σε άλλα μέρη της ηπείρου είναι μόνο μια ένδειξη ελπίδας.

Μια πράσινη γέφυρα με πλάτος 200 μέτρα κάνει τόξο στον αυτοκινητόδρομο.

Έχουν φυτευτεί προσεκτικά θάμνοι και δέντρα...

με τέτοιο τρόπο ώστε να ξανανοίξουν τον παλιό δρόμο μετανάστευσης.

Υπάρχει και άλλος τρόπος πρόσβασης...

από τα ανατολικά στα δυτικά της ηπείρου. Το νερό.

Πάντα ήταν σημαντικό για την μετακίνηση της άγριας ζωής.

Χιλιάδες δέντρα κόβονται κατά μήκος των απομονωμένων τοπίων του Δούναβη.

Οι ξυλοκόποι; Οι κάστορες.

Μετά από συνεχές κυνήγι, σχεδόν εξαφανίστηκαν...

από την κεντρική και τη δυτική Ευρώπη μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα.

Μετά όμως από την επανένταξή τους κοντά στη Βιέννη πριν από μια δεκαετία...

καταλαμβάνουν ξανά την παλιά περιοχή τους.

Αυτές οι προστατευόμενες υγρές περιοχές κοντά στο Τείχος του Βερολίνου...

είναι ιδανικές και ο αριθμός των καστόρων αυξάνει γρήγορα.

Είναι από τις πιο επιτυχημένες επανεντάξεις της Ευρώπης.

Τώρα, χάρη στα προγράμματα επανένταξης σε αρκετές χώρες...

ο πληθυσμός στην ήπειρο έχει ξεπεράσει τους 250.000.

Υπάρχουν τόσοι λίγοι Ευρωπαίοι...

που έχουν δει έναν πραγματικά πρωτόγονο παραπόταμο.

Μόνο το 2% των καναλιών του νερού της ηπείρου είναι ακόμα φυσικά.

Και αυτό είναι ένα δέλτα ποταμού στη φυσική του θέση.

Ο Δούναβης. Ελίσσεται μέσα από την Ουκρανία...

τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία... μια απέραντη έκταση υγρής γης.

Ο κάτω Δούναβης είναι πια το μόνο μέρος της ηπείρου...

όπου πέρα από την καταστροφή που θα θεωρούνταν αλλού...

οι ετήσιες πλημμύρες είναι ευπρόσδεκτες.

Τα πλημμυρισμένα λιβάδια διατηρούν έναν πλούτο υδρόβιας ζωής.

Γύρω στα 80 είδη ψαριών και άλλα τόσα μαλάκια.

Αυτά με τη σειρά τους έχουν μια από τις πιο πλούσιες συγκεντρώσεις

πτηνών σε όλη την ήπειρο.

Σχεδόν 300 διαφορετικά είδη.

Για τους Δαλματούς και τους Λευκούς πελεκάνους...

οι μεγαλύτεροι καλαμιώνες του κόσμου είναι σημαντικοί για την αναπαραγωγή τους.

Η άγρια ζωή όμως, δεν έχει αυτό το ποτάμι μόνο για τον εαυτό της.

Αυτό είναι το ίδιο ποτάμι στα δυτικά...

μόνο που είναι αποκομμένο από τα φυσικά πλημμυρισμένα λιβάδια.

Και ο Δούναβης και ο Ρήνος έχουν ισωθεί...

εκβαθυνθεί και στενεύει, έχουν παραχωθεί και έχουν φραχτεί.

Καθώς τα οδικά δίκτυα έχουν επιβαρυνθεί...

η κίνηση στρέφεται σε αυτά τα ποτάμια για αντίστοιχους δρόμους.

200.000 πλοία διασχίζουν κάθε χρόνο τα σύνορα Ολλανδίας και Γερμανίας...

κάνοντας τον Ρήνο τον πιο πολυάσχολο ποταμό του κόσμου.

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα...

τα βιομηχανικά και τα οικιακά απόβλητα...

μολύνουν το μεγαλύτερο ποτάμι της Γερμανίας.

Το αποκορύφωμα ήρθε τη δεκαετία του '60, με μια χημική καταστροφή.

Σκότωσε τα τελευταία ψάρια.

Μέχρι το 1920...

μπορούσες να πας για ψάρεμα, από το Ρήνο...

μέχρι τη Βόρεια Θάλασσα στις ’λπεις.

Το καλύτερο ψάρι ήταν ο σολομός...

αλλά σήμερα οι παλιές ιστορίες ότι έπιαναν τέρατα μοιάζουν με διηγήσεις ψαράδων.

Στα πρόσφατα χρόνια οι καιροί άλλαξαν.

Αντί να προσαρμόζουν το ποτάμι στα μεγάλα πλοία...

τα αντικατέστησαν με μικρότερα.

Τώρα υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουν τη μόλυνση.

Τα ποτάμια και οι λίμνες στη δυτική Ευρώπη...

είναι πολύ πιο καθαρά από ό,τι 50 χρόνια πριν.

Ενώ κάποια άγρια ζώα επιστρέφουν στο Ρήνο...

ο Ατλαντικός σολωμός δυσκολεύεται.

Χρειάζεται βοήθεια.

Κάθε καλοκαίρι, για σχεδόν 20 χρόνια, εκατομμύρια μικρά...

που έχουν εκτραφεί, ελευθερώνονται στους παραπόταμους.

Αν το ένα από τα 10.000 μικρά ψάρια επιβιώσει...

θεωρείται επιτυχία.

Οι νεαροί σολωμοί αντιμετωπίζουν πολλούς κινδύνους...

και φυσικούς και τεχνητούς.

Μόνο λίγα ενήλικα φτάνουν στη Γερμανία κάθε χρόνο...

από τα μέρη που τρέφονται στον βόρειο Ατλαντικό.

Έχουν επίσημη υποδοχή από δημοσιογράφους και πολιτικούς.

Κάποιοι από τους νέους σολωμούς αναπαράγονται...

και δίνουν την ελπίδα ότι αυτό το ποτάμι θα ξαναδεί μέρες δόξας.

Κάθε χρόνο, όλο και περισσότεροι επισκέπτονται την Κολωνία...

για να παρακολουθήσουν τη γιορτή του Ρήνου.

Τώρα έχουν καλό λόγο για να γιορτάσουν.

Όπως ο Ρήνος, πριν από μια δεκαετία...

...ο Έλβας ήταν δηλητηριασμένος. Το καθάρισμα έχει αρχίσει και εδώ...

και η άγρια ζωή επιστρέφει.

Όμως με την επιστροφή της ζωής υπάρχουν και εκπλήξεις.

Οι ψαράδες δεν πιάνουν μόνο ψάρια.

Ψαρεύουν και χέλια... Είναι καλή ψαριά.

Αλλά η ψαριά τους απειλείται από έναν ξένο στα νερά της Ευρώπης.

Τα καβούρια-γάντια.

Αυτοί οι αδηφάγοι εισβολείς αποτελούν απειλή για την ντόπια άγρια ζωή.

Τα συγκεκριμένα καβούρια δεν συναντώνται στην Ευρώπη.

Πως βρέθηκαν εδώ;

Τα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης, το Ντόβερ...

το Αμβούργο, το Ρότερνταμ, το Μπιλμπάο, το Φόλκστοουν...

είναι πύλες για διηπειρωτικό εμπόριο.

Ένα λιμάνι σαν αυτά μπορεί να πηγαινοφέρνει...

3 εκατομμύρια κοντέινερ τον χρόνο.

Αυτά είναι περισσότερα από 300 κάθε ώρα...

μέρα και νύχτα, και έρχονται από όλο τον κόσμο.

Παρ' όλο που υπάρχουν μέτρα κατά των επιβλαβών ζώων...

ο τεράστιος αριθμός των εμπορευμάτων κάνει την έρευνα δύσκολη.

Κάθε χρόνο, 150 ξένα είδη φτάνουν στις ακτές.

Τα περισσότερα δεν επιζούν.

Κάποια βρίσκουν μια γωνιά. ’λλα όμως γίνονται εισβολείς.

Τα καβούρια-γάντια έφτασαν από την Ασία πριν από δεκαετίες.

Από ειρωνεία της τύχης, το καθάρισμα των ποταμών της Ευρώπης...

...τούς επέτρεψε να φτάσουν στην ενδοχώρα και να φέρουν την καταστροφή.

Καθώς η εισβολή συνεχίζεται, τα καβούρια δεν είναι το πιο καταστροφικό είδος.

Ο φονιάς που θα μπορούσε να κόψει το σπάργανο της Ευρώπης...

δεν έρχεται σε μεγάλο αριθμό.

Για να βρεθεί ένα, είναι σαν να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα.

Μπορεί να είναι κρυμμένο σε κάποιο είδος ξυλείας από την ανατολική Ασία.

Ένα θανάσιμο τέρας...

Ο Ασιατικός μακρόκερος του ξύλου.

Τα περισσότερα παράσιτα ειδικεύονται σε συγκεκριμένα δέντρα.

Ο πληθυσμός τους αυξάνει μόνο υπό σπάνιες συνθήκες.

Όμως οι προνύμφες του ασιατικού μακρόκερου...

...τρέφονται από οποιοδήποτε ξύλο.

Αν βγουν στη φύση και αναπαραχθούν ελεύθερα...

τα δάση της Ευρώπης μπορεί να μοιάζουν κάπως έτσι.

Ένα νεκροταφείο στο Σουώνσι της Ουαλίας.

Τα βρετανικά νεκροταφεία μοιάζουν συχνά άγρια...

αλλά αυτό είναι διαφορετικό.

Για χρόνια η τοπική αρχή αντιμετώπιζε μια ανελέητη σφαγή.

Είναι σαν να παλεύεις με μια Λερναία 'Υδρα.

Γιαπωνέζικα αγριόχορτα, που εισήχθησαν από την Ασία...

για να στολίσουν τους κήπους της Ευρώπης, πέρασαν τους φράχτες.

Οι δηλητηριώδης ρίζες τους φτάνουν τα τρία μέτρα...

ενώ οι πανίσχυροι βλαστοί τους πνίγουν τους ανταγωνιστές.

Ακόμα και αν όλα τα δέντρα πεθάνουν από τους μεγαλόκερους...

η εξοχή τουλάχιστον θα παραμείνει πράσινη...

χάρη στα ξένα φυτά.

Αν υπάρξει ποτέ έλλειψη πρασίνου στην Ευρώπη...

θα φταίει πιθανότατα ο άνθρωπος.

Σκεφτείτε αυτό το τοπίο.

Μοιάζει σαν μελλοντική φαντασία...

αλλά αυτή είναι η Ευρώπη σήμερα.

Η Πλαστική θάλασσα...

στην Αλμερία της νότιας Ισπανίας.

Φαίνεται και από το φεγγάρι.

Κάτω από την επιφάνεια υπάρχουν καλές συνθήκες διαβίωσης.

Ηλεκτρονικοί υπολογιστές ρυθμίζουν το νερό, τη θερμοκρασία...

την υγρασία, και το διοξείδιο του άνθρακα.

400 φορτηγά γεμάτα πιπέρι...

αγγούρια και ντομάτες πακετάρονται κάθε μέρα του χρόνου.

Ο έλεγχος του κλίματος άλλαξε...

την πιο φτωχή περιοχή της Ισπανίας στην πιο πλούσια της Ευρώπης.

Όλα όμως εξαρτώνται από ένα πράγμα.

Από τον ήλιο.

Η ζωή στον πλανήτη μας οδηγείται από ενέργεια που έρχεται από το διάστημα...

από απόσταση 155 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Η ενέργεια που παίρνει η γη από τον ήλιο είναι ασύλληπτη...

αλλά ένα μικρό μέρος της φαίνεται στην Ισπανία...

στον πρώτο ηλιακό σταθμό της Ευρώπης.

Σαν ένα μπαλέτο τέλειου συγχρονισμού...

200 καθρέφτες συγκεντρώνουν τις ανακλάσεις του σε έναν δέκτη.

Η θερμοκρασία εδώ φτάνει τους 1.000 βαθμούς Κελσίου.

Ακόμα και μια ελάχιστη παρέκκλιση της δύναμης του ήλιου...

που φτάνει στη γη, θα μπορούσε να αλλάξει τρομερά τις συνθήκες ζωής.

Στην Ευρώπη, μπορούμε να το δούμε να συμβαίνει.

Η ήπειρος ζεσταίνεται με δραματικές συνέπειες.

Στα πρόσφατα χρόνια τα θέρετρα των ’λπεων χρειάστηκαν...

να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Δεκάδες χιλιάδες κανόνια χιονιού βομβάρδισαν τις πλαγιές.

Χωρίς αυτές, ο μεγάλος τουρισμός θα χανόταν.

Από εδώ και εμπρός, με σιδερένια πυγμή...

τις πιο δραματικές αλλαγές στην ήπειρο θα τις κάνει το κλίμα.

Όταν οι παγετώνες λιώσουν, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει.

Καθώς οι ωκεανοί θα ζεσταθούν, θα επεκταθούν και θα πνίξουν τις ακτές.

Το φράγμα του Τάμεση φτιάχτηκε για να σώσει την πόλη από πλημμύρες.

Ήδη αποδεικνύεται πολύ χαμηλό.

Κανείς δεν ξέρει ως πότε η θάλασσα θα είναι υπό έλεγχο.

Το ανέβασμα της στάθμης ένα μέτρο ανά αιώνα είναι σχεδόν αδύνατο.

Στην επόμενη χιλιετία, το Λονδίνο μπορεί ακόμα να μοιάζει έτσι...

όχι όμως αν η παλίρροια υπερισχύσει.

Αν το φαινόμενο του θερμοκηπίου συνεχιστεί...

η πρωτεύουσα της Αγγλίας θα γίνει βάλτος.

Γενικά, το μοτίβο των τελευταίων 2 εκατομμυρίων χρόνων...

ήταν η ταλάντευση ανάμεσα στο ψυχρό και το ζεστό...

ανάλογα με την πορεία του Ρεύματος του Κόλπου.

Και αυτό θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα να πάρουν άλλη τροπή.

Λονδίνο... και Βερολίνο.

Και τα δύο στέκονται εκεί τα τελευταία στρώματα πάγου σταμάτησαν.

Κατά την επόμενη Εποχή των Πάγων...

η ζωή ίσως είναι δυνατή μόνο κάτω από το γυαλί

Στο αποκορύφωμα της τελευταίας περιόδου των πάγων...

όλα όσα υπήρχαν βόρεια του Βερολίνου ήταν κατάλευκη ερημιά.

Αυτό δεν είναι κάτι νέο.

Έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Ομοίως, το Παρίσι μπορεί να ξαναγίνει τροπικό δάσος...

...ή να το ξανακαταπιεί η έρημος.

Δεν υπάρχει λόγος να σκέφτεται κανείς ότι οι κλιματολογικές αλλαγές θα τελειώσουν.

Ούτε ότι οι δυνάμεις που σχημάτισαν την ήπειρο θα ησυχάσουν.

Μετά από 250 εκατομμύρια χρόνια...

η Ευρώπη θα ενωθεί με την Αφρική...

και θα σχηματίσουν μια υπερ-ήπειρο.

Αλλά για την ώρα, αυτή είναι μια ήπειρος ζωντανών θησαυρών...

...άφθονων, αλλά όχι απεριόριστων...

...υπάρχουν για να μοιραστούν από τους ανθρώπους και την άγρια φύση.

Οι θησαυροί της Ευρώπης...

...οι άφθονες πόλεις της...

...οι όμορφες εξοχές της...

...και η άγρια ομορφιά της.

Αξίζουν να υπάρχουν.

Αξίζουν να τα μοιράζεσαι.

Όλα αυτά συνδυάζονται και κάνουν αυτήν την ήπειρο μοναδική.