Original subtitles

Je kunt een goede ruiter worden,

maar zorg dat je altijd controle houdt.

Zodra je dreigt te verslappen, neemt het paard de leiding.

Zoals met alles: om niet te worden overheerst,

moet je zorgen dat je de baas blijft over de situatie.

In?s?

In?s, is er iets?

In?s?

Ik heb te laat gereageerd.

Wat is er aan de hand, In?s?

Ik heb te laat gereageerd.

In?s, wat is er met je?

In?s!

Ik heb te laat gereageerd.

Ik heb niks gedaan. Alma, ik zweer het je.

Als ik niet had geslagen, had ze me ook gedood.

Ik heb het niet gedaan.

Ik heb hem niet vermoord.

Niet waar Alma bij is, papa!

Papa...

Papa, doe het niet.

Doe het niet. Ze is het niet waard. Doe het niet.

Alsjeblieft, papa. Alsjeblieft.

Je krijgt spijt dat ik je gespaard heb.

Reken maar.

ONSCHULDIG

Ok?, ik luister.

Ik liet haar komen om ons te verzoenen.

Al was het maar... zodat ze haar dochter kon zien.

Ze was ooit mijn beste vriendin.

En waarom liep het fout?

Weet ik niet. Toen ze aankwam, was ze in alle staten.

Ze had het over een complot tegen haar.

Ik dacht dat ze dronken of stoned was.

Sinds ze vrij is, is Roxane gek.

Ik probeerde haar te zeggen dat ik het...

wou uitpraten, maar ze luisterde niet.

- En toen Pablo kwam... - Ze bedreigde hem gisteren nog.

Wat is er gebeurd?

Hij wou haar tot rede brengen.

Ze beschuldigde hem van de gekste dingen, allerlei onzin.

Hij liep naar haar toe om haar te kalmeren

en toen pakte ze de pook en sloeg ze hem ermee.

Mijn broer zakte in elkaar.

Ze wou hem weer slaan, dus...

- Sloeg u mevrouw Delage neer? - Te laat.

Hij was al dood. Ik heb te laat gereageerd, papa...

Dank u. We zullen u voorlopig alleen laten.

- En Roxane? - Die wordt verhoord,

maar gezien de feiten en haar voorgeschiedenis

gaat ze vast een lange tijd terug de gevangenis in.

Des te beter.

Goed, ik luister.

Het was In?s Ortiz. Ik ben onschuldig.

3 getuigen hebben u met het wapen in de hand gezien.

Al die notabelen hoorden u hem bedreigen...

- Hij wou me doden. - Zijn zus zag het.

Ze liegt. Zij heeft hem vermoord.

Haar eigen broer.

- Werkelijk? Waarom? - Ik heb geen idee.

Ze vroeg me te komen. Het was een val.

- Hoezo, een val? - Ik heb geen idee.

Al wat ik me herinner, is dat ik daar aankwam...

en toen werd ik wakker naast het lichaam van Pablo.

Net als acht jaar geleden met Fontan?

- Is hoofdagent Combas er? - Die zit niet op dit onderzoek.

Mevrouw Delage, we zijn nog maar net begonnen,

maar alles wijst op u.

Beken. Dat is het beste wat u kunt doen.

Ik heb nooit iemand vermoord.

Fontan toen niet en Pablo Ortiz nu niet.

- Ok?. We zijn klaar. We gaan. - Roger. Over.

We gaan.

We zijn allemaal moe, papa. Moet je niet even slapen?

Wil je iets eten?

Zal ik iets voor je klaarmaken?

Blijf daar niet zo staan.

Het komt goed, liefje.

Alles komt goed.

Waar ga je naartoe?

Papa!

Als ik haar had willen zien...

Nee. Hou op, liefje. Het is jouw schuld niet.

We hebben haar toestand onderschat.

Ze gaat terug de gevangenis in. Ze kan je niets meer doen.

Wees gerust, ik ben er.

Hugo, we hebben een motief, bewijs en getuigen.

Bekijk het als een smeris. Er is geen twijfel mogelijk.

Het is niet logisch.

Sorry, het is niet logisch. Snap je dat?

Ze was wanhopig, geobsedeerd door wraak,

ze dacht dat Pablo de schuld van alles was.

- Het is echt logisch. - Dat vind ik niet.

Herpak je, Hugo.

Iemand die niet wil, verander je niet.

Dat weet je.

- Het is jouw schuld niet. - Wel.

En dat weet je.

- Maar je kunt haar wel helpen. - Hoe dan?

- Praat met haar. - Wat moet ik haar zeggen?

Dat ze niet weer ontkent, net als toen.

Verdomme, klotezooi.

Ik luister.

Ik heb niks gedaan.

Dat verzeker ik je.

- Alma zag alles. - Nee.

- Nee? - Zij heeft me Pablo niet zien doden.

In?s heeft me in de val gelokt.

Roxane, niemand zal je geloven. Snap je dat?

Ze hield van Pablo. Waarom zou ze?

Jij bedreigde hem tegenover 100 getuigen.

Je dochter zag hoe je het moordwapen vast had.

Verander van versie.

Verander van versie, snel.

Vraag me niet iets te bekennen wat ik niet gedaan heb.

- Niet jij, Hugo. - Wat wil je dat ik doe?

Besef je je situatie?

Ik heb het geprobeerd.

Shit, wat heb ik veel geprobeerd.

- Smakelijk. - Bedankt.

- Mogen we de rekening? - Ok?.

- Mogen we wat water? - Het komt eraan.

Niet nu, Fran?ois. Ik heb weinig personeel.

- Mijn zoon is dood. - Heb ik gehoord.

Het spijt me. Maar je had niet moeten komen.

Ik heb je nodig.

- Dit is te ver gegaan. - Alsjeblieft.

- Ik wil ermee stoppen. - Wat?

- Ik wil je niet meer zien. - Nu ik mijn zoon kwijt ben?

Je zoon, die Roxane probeerde te doden,

voor wie ik in jouw plaats heb gezeten. Het is genoeg geweest.

Ik heb je nooit gedwongen.

Vaarwel, Fran?ois.

Denk je dat ik je laat gaan?

- Denk je dat ik je laat gaan? - Doe wat je wilt.

Wil je me slaan?

Doe het maar!

Dat verandert niks.

Ik heb me in jou vergist.

Ik walg als ik eraan denk wat ik voor je gedaan heb.

Ik walg van al onze herinneringen, ik walg van jou!

Donder op!

- Heb je wat kunnen slapen? - Nee.

Heeft ze bekend?

Nog steeds niet.

Als ze zo doorgaat, stuurt de rechter haar naar de gevangenis.

Als we toen ons werk hadden gedaan, had ze niet gezeten

en was dit nu niet gebeurd.

- Neem afstand. - Ja, hoor.

Ze heeft het zelf verkloot.

- Combas? - Ja?

Ze wil je graag spreken.

Hier.

Je wou me spreken?

Ik luister.

Ik wil je om een gunst vragen.

Heb ik het recht om te bellen?

Ja.

Ik wil Alma graag spreken.

Maar ik weet zeker dat ze op zou hangen,

dus vraag haar om te luisteren.

Alsjeblieft.

Die nacht dat we samen waren,

wat zei je toen over Alma?

Dat ik niet zou riskeren haar te verliezen.

Ik heb Pablo niet gedood.

Waar zat je toch?

Je had je telefoon kunnen opnemen.

- Papa... - Ik heb geen zin om te praten.

Ik zocht je overal. Ik was bezorgd.

Laat me met rust, In?s!

Ik zie je pijn. Laat me je helpen.

Je kunt niet helpen. Hoe zou jij dat kunnen?

Je bent nutteloos.

Dat is toch niet moeilijk te begrijpen.

Waarom heeft niemand dat opgeruimd?

Moet ik dat misschien weer doen?

Ruim dat op!

Tenzij een spons hanteren minderwaardig is voor mejuffrouw.

Zeg, ik heb ook troost nodig.

Denk je dat je de enige bent die verdriet heeft?

Eh, neem me niet kwalijk.

Chlo? vroeg of ik naar haar wou komen.

Ja, dat zal je afleiden.

Ik kan ook blijven.

Maak je niet druk om ons.

In?s heeft gelijk, hier blijven heeft geen zin.

- Tot vanavond. - Tot dan.

Het spijt me.

Ok??

Allicht.

Papa.

Ik heb mijn hele leven gevochten om iets op te bouwen,

iets degelijks,

voor mijn familie, voor jullie.

We gaan ermee door, papa.

We gaan door, zoals altijd.

Het is zwaar nu hij er niet meer is.

Het zal tijd kosten om het te boven te komen,

maar we gaan door.

Net als na mama's dood.

Jij zei toen dat we sterk moesten zijn,

moesten vechten...

Jullie waren kinderen. Wat moest ik anders zeggen?

Je moet je herpakken.

Met wie spreek ik?

Met Combas. Weet je wie ik ben?

Je moeder is bij me.

Ze wil je graag spreken.

- Het is belangrijk. - Niet voor mij.

Is ze je geen uitleg verschuldigd?

Ik zou uitleg willen.

Ik zou willen weten waarom ze alles verpest heeft.

Zeggen dat ik boos ben dat ze weer terug moet.

Terwijl we samen nog zo veel moesten meemaken.

Geef haar maar.

- Meisje... - Dat ben ik niet.

Ik ben blij dat je teruggaat naar de gevangenis.

Ja, ik ga weer de gevangenis in, maar...

Snap je niet dat ik wil dat je me met rust laat?

Luister goed, Alma,

de familie Ortiz zal voor je zorgen. - Precies.

Alsjeblieft, vertrouw ze nooit.

Ik verzeker je dat ze gevaarlijk zijn.

Mocht je problemen hebben,

beloof me dat je dan hoofdagent Combas belt.

Ik moet gaan, ik heb mijn sleutels gevonden.

- U weet wat haar wacht. - Ze zegt onschuldig te zijn.

En?

Ik zei al dat zij het niet was.

Meester.

Ik ben met niks begonnen, In?s.

Ik had niks, geen geld, geen toekomst.

Jij weet niet wat het is om te vechten,

hoe ver je durft te gaan als het nodig is.

Je moet soms smerige besluiten nemen, In?s.

En die smerigheid blijft altijd aan je hangen.

Je hebt geen idee wat voor smerigs ik voor jullie heb gedaan,

wat ik gevraagd heb van mensen van wie ik hield.

En waarvoor?

Voor Pablo, die nu dood is. Voor jou.

Wat wil je zeggen, papa?

Dat het leven zinloos is nu Pablo dood is?

Je snapt er niks van, In?s. Ik heb niet mijn hele leven gevochten

om wat gebeurd is te aanvaarden zonder iets te doen.

Soms is het bloed voor bloed.

Waar heb je toch over?

We moeten ons van Roxane zien te bevrijden.

- Definitief. - Pardon?

- Hallo? - Met Alma, Roxanes dochter.

Ze is in gevaar.

Hoezo, in gevaar?

Fran?ois laat haar vermoorden. Ik heb het gehoord.

Wacht even.

Hij laat mijn moeder vandaag nog vermoorden. Doe iets.

Waar ben je nu?

Thuis. Ze weten niet...

dat ik ze gehoord heb. - Ga weg.

Naar een plek waar mensen zijn.

- Goed. - Ik zorg voor je moeder.

En bel me om te vertellen waar je bent.

- Ben je gek? - Ik wist dat je 't niet zou snappen.

Ze zullen ons verdenken.

- Ik weet wat ik doe, In?s. - Ik weet ook wat ik doe.

Je vernedert me altijd, je behandelt me als een loser,

maar je bent niks beter dan mij.

- Hoe laat is de overdracht? - Dat ligt aan jullie.

Bedankt.

Mevrouw Delage, u kunt het recht niet ontlopen,

dat weet u. Dus, voor de laatste keer,

beken toch.

Dan hebt u kans...

Wat is er aan de hand?

- Boei jezelf en de advocaat. - Hugo!

- Snel! - Serieus?

Meester, sta op.

Vooruit!

Kom! Denk niet dat ik gek ben!

Vooruit!

Geef me de sleutels. De sleutels.

Je bent gek geworden.

Bevrijd jezelf.

Goed, en nu?

Boei jezelf. Andere hand.

Scheur door.

Kom. Maak dit vast.

Ik haal je hieruit.

- Dit is niet het moment. - Nee, nooit.

Heb jij soms altijd gelijk?

Altijd het laatste woord!

Ik luis Roxane erin, en jij bemoeit je ermee.

En het boeit je niet dat de kans groot is dat dit ons de kop kost!

Wacht even...

Ik begrijp het niet. Hoe...

Hoe heb je ervoor gezorgd dat Roxane de bak ingaat?

Pushte je haar om je broer te doden?

Of...

In?s...

In?s...

Het is niet waar, dat heb je toch niet gedaan?

Hij heeft Alexis vermoord, besef je dat papa?

- En nu? - Zeg dat we haar overbrengen.

Maar dat doen we niet, we pakken mijn auto.

Hij is zijn leven aan het verknallen voor u.

- Hugo? - Ik weet wat ik doe.

Kom, we gaan.

We gaan, zei ik.

Ah, brigadier!

De commissaris wil u spreken in zijn kantoor.

- Ik ben bezig. - Het leek vrij dringend.

Ik ga wel na de overdracht van mevrouw Delage.

Zoals u wilt, brigadier.

Fran?ois Ortiz wil Roxane vermoorden.

- Stap in de auto. - Je bent gek, Hugo.

Er is een verrader op het bureau. Ze is er niet veilig.

En in de gevangenis zeker niet. Start de auto.

- Vooruit! - Klotezooi!

Alexis was de man van mijn leven. Hij had hem niet mogen doden.

Maar hij was je broer.

Jij bent degene die gek is.

Ik ben niet gek.

Ik ben je dochter.

Alma?

Alma!

Jullie zijn monsters.

Alma.

- Jullie allemaal. - Alma!

Blijf staan!

Alma.

Hoe weet je dat hij me wil vermoorden?

Alma belde me.

Ze hoorde hem met In?s praten.

Ik heb haar gezegd weg te gaan.

Wanneer?

Vlak voor ik je kwam halen.

Mag ik haar bellen?

- Hier. - Bedankt.

Geef gas.

Denk je echt dat dat nodig is?

Zeg maar dat ik je gegijzeld had.

We zijn onder ons. Wat denk je dat ik zou doen?

Geen idee.

Ze neemt niet op.

Sla rechtsaf.

- Waar gaan we heen? - Ortiz. Ze is in gevaar.

Bel een ambulance. Het kan ernstig zijn.

- Kom op! Waar wacht je op? - Ze heeft ons gehoord.

Papa, ze heeft een dokter nodig.

Begrijp je het?

Ze kan ervoor zorgen dat we de gevangenis ingaan.

Nee, misschien heeft ze wel niks gehoord.

Waarom rende ze dan weg

en noemde ze ons monsters?

Ik zal wel met haar praten.

In?s, In?s.

Je weet wat je soms moet doen om te overleven.

Wat doe je?

Ik doe wat nodig is. Luister.

Ze is uitgegleden op de trap, stootte haar hoofd en toen...

sleepte ze zichzelf naar het zwembad

en viel in het water. Het was een ongeval.

Papa, nee, hou op!

Ze is al wat ik heb van Alexis.

Laat me met rust!

Dit is niet makkelijk.

Het breekt mijn hart.

Ik had dit natuurlijk ook liever niet hoeven doen.

Papa?

Denk je dat het goed afloopt als we haar daarheen brengen?

We regelen het.

Nog steeds niks?

Ik krijg de voicemail.

- Wat betekent dat? - Bel opnieuw.

Het spijt me, Hugo.

Vorder je al met de zaak Tessier?

Ik ben bijna klaar, baas.

Hoorde jij nu ook iets?

Nee, niks.

H?, gaat alles goed daarbinnen?

Doe de verhoorkamer eens open.

Kom op, opschieten.

Wat is dit nu weer?

Combas heeft Roxane Delage meegenomen.

Wat?

Hugo.

Hugo.

Laat hem waar hij is.

Moet u me doden voor Fran?ois Ortiz?

Hij liet me geen keuze.

Wacht even. Waarom?

Als ik het niet doe, doodt hij mijn zoon.

Nee.

U bent daar niet toe in staat.

- U bent geen moordenaar. - Blijf daar!

En gaat u Hugo ook vermoorden?

Mijn dochter is ook in gevaar.

Ik wil hem ook op laten pakken.

Sabine.

Sabine, wat doe je?

Ga naar je dochter.

- Gaat het wel? - Ik zit alleen maar vast. Ga.

Ik zorg voor hem. Ga maar.

- Hallo? - Met commissaris Delorme.

Ik bel u

om u te waarschuwen dat Roxane Delage ontsnapt is.

- O ja? - Ze had een medeplichtige.

We doen wat we kunnen om haar te vinden en te arresteren.

We sturen mannen naar u,

voor het geval ze u iets zou willen aandoen.

Mevrouw Ortiz?

Ja, ja. Goed.

Ze blijven discreet.

Hun taak is uw huis bewaken. Je weet maar nooit.

Wanneer zijn ze er?

Zo snel mogelijk. Zo'n twintig minuten, denk ik.

Ok?.

Bedankt.

Dit komt allemaal door jou.

Hoezo door mij?

Het ging twee jaar lang heel slecht met me, Hugo.

Ik hielp mezelf de vernieling in:

antidepressiva, alcohol,

slaapmiddelen... Op het werk kon ik amper de schijn ophouden.

Niemand zei iets.

En toen...

"En toen"?

Op een dag,

tijdens een routinecontrole in de loodsen van Ortiz, ging het fout.

Hoezo?

Dat maakt niet uit.

Ik had de bak in moeten gaan.

Ortiz hielp me uit de problemen.

En ik was hem wat schuldig.

Dus jij hebt Costello geholpen?

Shit!

Ik wist niet dat hij hem zou doden.

Hij zou hem bang maken, zodat hij zou zwijgen.

- En Roxane? - Dat weigerde ik.

Ik weigerde het.

Dat maakte hem gek.

Hij had niks te verliezen.

Hij zei dat als...

Hij zei dat het Roxane was of mijn zoon.

Waarom heb je niks gezegd?

Ik zou er voor je geweest zijn.

Dan hadden we dit samen doorstaan.

Snap je?

- "Samen doorstaan"? - Ja.

Grappig dat je dat zo zegt. Vind je niet?

Wat is er gebeurd?

Combas is onschuldig.

U moet mij oppakken. Ik zal u alles uitleggen.

Haal hem daaruit.

Ik luister.

Alma.

Alma.

Alma?

Liefje.

Word wakker.

Ik heb al een ambulance gebeld.

Ze zullen hier zo zijn. En de politie ook, trouwens.

Wat is er gebeurd?

Ik weet het niet.

De dood van Pablo, drank, de politie...

Ik weet het niet precies.

Hij wou haar doden. Besef je dat?

Als iemand gezegd had dat ik mijn vader zou doden...

Echt, had jij me hiertoe in staat geacht? H??

Het was inderdaad niet makkelijk.

Altijd alles in de hand willen houden.

Hij liet me eigenlijk nooit de keuze.

Stoppen met mijn studie,

voor het bedrijf gaan werken,

hier bij hem wonen...

Maar hij was toch mijn vader.

Heb je echt hulp gebeld?

Natuurlijk. Ze is als een dochter voor me.

Die ik met Alexis had moeten hebben.

En dan te bedenken dat ik jullie heb voorgesteld.

Dit alles is jouw schuld.

Waarom pakte je hem af? We waren voor elkaar gemaakt.

Jij zat ons in de weg. Je verpestte ons leven.

Ik zag hem elke dag op kantoor.

Ik zag hem hier met jou. Een marteling.

- Ik wist het niet. - O, je wist het niet?

Hij had je moeten verlaten toen ik iets met hem had.

Dat wist je ook niet?

Stomkop.

Herinner je je jouw reis van drie weken naar Mexico niet?

We vonden elkaar weer terug.

Want Alexis en ik, dat was onvermijdelijk.

Onze band was te sterk.

En toen... Toen je terugkwam,

ik weet niet wat hem overkwam, angst, paniek,

hij kon het nog niet, wou je niet kwetsen,

Bravo, Alexis!

Zie je nu het resultaat?

Je laat je grote liefde niet ongestraft stikken.

Hij mocht wat wij hadden niet opgeven.

Voor dat miserabele huwelijk van jullie?

Nee, zo ben ik niet.

Ik ben een Ortiz.

Ik ben net als mijn vader.

Tot alles bereid om te krijgen wat ik wil.

Zelfs tot moord?

Heb je Fontan gedood om mij en Alexis te scheiden?

Roxane, jullie scheiden was niet voldoende geweest.

Ik moest zijn liefde voor jou vernietigen.

Hij moest boos op je zijn, je haten.

Heb jij de toestand met Fontan opgerakeld?

Hij was lastig te vinden, hij was van naam veranderd.

Laurent Pujol. Ik vraag me af waarom hij die naam koos.

Maar goed, ik heb hem verleid, vrij makkelijk, moet ik zeggen.

En ik belde met hem en stuurde sms'jes

met een telefoon die ik speciaal daarvoor gekocht had.

En toen...

via Marchepied, die valse certificaten maakte

voor de smokkel van mijn vader,

kon ik mooie stukken uit de opslag van jouw werk bemachtigen.

En toen ik klaar was...

Sprak ik af met Fontan, zoals gewoonlijk.

Die arme man zag niks aankomen.

Ik plaatste het lokaas.

Je was op tijd,

stipt als altijd.

Je zag het masker meteen.

Zoals voorzien kon je het niet laten. Je ging ernaartoe

en je zag mij niet komen.

Het was simpel.

Ik kleedde je uit, om op seks te wijzen.

Ik zette je vingerafdrukken op de telefoon en op het moordwapen

en legde je badge naast het lijk.

Daarna nam ik het masker mee,

zodat niemand jouw verhaal zou geloven.

De schoonmaakster kwam altijd om 17.00 uur.

Ik had geen kans.

Geen enkele kans, net als vandaag.

Ga je me doden?

Dat had ik meteen moeten doen, dat was simpeler geweest.

Maar ik wou Alexis en Alma

geen verdriet doen, dus liet ik je leven.

M'n vader had gelijk, soms is het bloed voor bloed.

In?s,

we waren vriendinnen,

hartsvriendinnen zelfs.

We hielden van dezelfde man.

Alexis had nooit gewild dat wij elkaar zouden doden.

Politie!

Leg dat wapen weg. Heel rustig.

Waarom deden jullie er zolang over?

- Bel hulp voor Alma. - Ze viel me aan.

Da's niet waar. Zij doodde Fontan 8 jaar terug.

In?s, kijk naar me.

Het is voorbij.

Dus leg dat wapen weg.

Kom op.

U hebt geen bewijs.

Helemaal niets.

Ik zie je in het ziekenhuis zodra ik klaar ben. Het komt goed.

Altijd het laatste woord.

Ik luisde Roxane erin, maar jij moet

je er weer mee bemoeien, ongeacht het risico!

Hij doodde Alexis. Besef je dat?

Hij had de man van mijn leven niet moeten vermoorden.

Commissaris.

Alles staat hierin.

Mevrouw Delage.

Het scheelde niet veel, maar...

we hebben de bloeding gestopt.

Uw dochter is buiten gevaar.

Over een uurtje mag u bij haar.

- Bedankt. - Geen dank.

H?, kom eens hier, kom eens hier.

Haal rustig adem.

Het is voorbij.

Mama.

Het spijt me. Ik vraag je om vergiffenis.

"Vergiffenis", waarom?

Ik hou van je, liefje.

Ik ben bij je.

6 maanden later

Hallo, L?a.

Stoort het je ouders echt niet?

- Nee. Ze zijn dol op haar. - Mooi.

- Veel plezier, meisjes. - Bedankt.

- En leer nog wel een beetje. - Ja.

- Heb je je verslag bij je? - Ja, mama.

Bellen we?

Vertaling: Ilse van Haneghem voor Eclair Media

Repair and Synchronization by Easy Subtitles Synchronizer 1.0.0.0