Original subtitles

ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ 28ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1815 ΣΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ

Μερσεντές...

Ξέρω ότι θα στενοχωρηθείς, αλλά...

...έχει επιβεβαιωθεί.

Το "Φαραώ" θεωρείται οριστικά χαμένο!

- Ποιος σου το είπε; - Ο πιλότος τού λιμανιού.

Δεν το πιστεύω! Δεν πιστεύω κανέναν!

Ο πιλότος από τότε που τον απάτησε η γυναίκα του βλέπει παντού συμφορές!

Όλη η Μασσαλία θα σου το πει.

Ναι, εσύ καλά κάνεις! Εγώ έχω εμπιστοσύνη!

Ο Νταντές θα επιστρέψει.

Είτε επιστρέψει είτε όχι, ένα είναι σίγουρο:

Θα γίνεις γυναίκα μου, και όχι δική του!

- Αλήθεια το πιστεύεις; - Είμαι σίγουρος!

Είμαι πεισματάρης, ξέρεις! Όπως όλοι οι Μοντέγκο.

Κι εγώ το ίδιο! Είμαι εξαδέλφη σου.

Παίρνω πάντα αυτό που θέλω, Μερσεντές!

Θυμάσαι πριν 18 μήνες, που έφυγα για να καταταγώ;

Είχα ένα σακίδιο στον ώμο και τρύπια παπούτσια.

Και τώρα κοίταξέ με! Επιστρέφω με άδεια και είμαι ανθυπολοχαγός.

Έτσι ξεκίνησε και ο Ναπολέων.

Ο Ναπολέων; Συνέχεια μιλάς για τον Ναπολέοντα.

Αλλά τον περασμένο μήνα ορκίστηκες στον Λουδοβίκο XVIII.

Γιατί όχι;

Ο ανθυπολοχαγός Βοναπάρτης πήρε όρκο στον Λουδοβίκο XVI.

Η επιτυχία είναι ένα παιχνίδι.

Και στο παιχνίδι πρέπει να προσαρμόζεσαι.

Αν είσαι φιλόδοξος, παντρέψου μια πλούσια.

Όχι! Μου μπήκε στο κεφάλι να σε παντρευτώ και θα σε παντρευτώ!

Και θα δεις! Κάποια μέρα θα γίνω ο "άρχοντας" τού Παρισιού!

"'Aρχοντας τού Παρισιού"! Φτωχέ μου Φερνάν, πάντα το ίδιο ανόητος.

Κι εσύ; Είσαι λογική που περιμένεις όλη την ημέρα...

- ...ένα πλοίο που δεν θα φτάσει ποτέ; - Φερνάν!

Που δεν θα φτάσει ποτέ! Ακούς; Ποτέ!

Παρεμπιπτόντως θα σου δώσω μια συμβουλή.

Μην κοιτά πολύ συχνά προς αυτήν την μεριά τού ορίζοντα.

Δεν αρέσει στους κυρίους τής αστυνομίας.

350 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΕΛΒΑ, ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΝΗΣΙ...

...ΟΠΟΥ Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΕΓΙΝΕ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ ΤΟΥ.

ΦΑΡΑΩ ΜΑΣΣΑΛΙΑ

- Καπετάνιε, θέλουμε να σου πούμε κάτι. / - Τι;

- Είμαστε ευχαριστημένοι. - Ευχαριστημένοι; Γιατί;

Για τίποτα. Έτσι απλά. Είμαστε ευχαριστημένοι.

Ο καπετάνιος Νταντές άλλαξε το δρομολόγιο.

Ο καπετάνιος Νταντές σταματούσε όπου ήθελε.

Καθυστερήσαμε 36 ώρες. Τίποτα περισσότερο.

Ήδη καθυστερήσαμε αρκετά.

Στο κάτω-κάτω εγώ είμαι ο υποπλοίαρχος!

Προηγείται η πειθαρχία και αν όχι, τιμωρία. Τα λέμε!

Τι συμβαίνει με σας; Θέλετε έξοδο; Το κατάστρωμα θέλει κι άλλο καθάρισμα.

Πρόσεχε! Όταν ο κύριος Νταντές λείπει, εγώ είμαι καπετάνιος!

Αν δεν υπακούτε θα πάτε 15 μέρες στα σίδερα όταν φτάσουμε!

Δοκίμασε αυτό, καπετάνιε!

Σπουδαίο!

Ένα βαρέλι κρασί σε όποιον ξέρει γιατί μας έχει να περιμένουμε εδώ.

Παρουσιάστε...αρμ!

Παρά πόδα...αρμ!

Κύριε στρατάρχα, θα περιμένατε τον καπετάνιο Νταρνεβίλ, τού "Φαραώ".

- Πράγματι; - Πέθανε πριν μια εβδομάδα.

Ήμασταν στον Τάραντο όταν έπαθε πυρετό.

Ορίστε αυτό που με επιφόρτισε να σας παραδώσω.

Ο καημένος ο Νταρνεβίλ!

Σκόπευα να του ζητήσω μια εξυπηρέτηση.

Μην ανησυχείτε, δεν είναι κάτι πολιτικό.

Στο Παρίσι μας κατηγορούν ότι συνωμοτούμε.

Αλλά δεν συνωμοτούμε, κύριε.

Ιδού η απόδειξη.

Διαβάστε το! Ναι, ναι, διαβάστε το!

"Κύριε, επιβεβαιώνω την παραγγελία σας."

"50 βαρέλια λευκό κρασί και 50 βαρέλια κόκκινο κρασί."

"Θα φορτωθούν στις στις 28 Φεβρουαρίου..."

"...από έναν εφοπλιστή από το Λιβόρνο."

"Θα μεταφερθούν στο Παρίσι όπου θα παραδοθούν στις 20 Μαρτίου."

- Βλέπετε; Μια απλή εμπορική υπόθεση. - Κύριε στρατάρχα...

Αυτό το γράμμα θα έδινα στον καπετάνιο Νταρνεβίλ...

...να το παραδώσει στον αντιπρόσωπό μας.

Κύριε στρατάρχα, ανέλαβα να σας παραδώσω ένα γράμμα.

Σας το παρέδωσα. Η αποστολή μου τελείωσε.

Έστω! Δεν θα μιλήσουμε άλλο γι'αυτό!

Παρουσιάστε...αρμ!

Μην ενοχλείστε!

Παρά πόδα...αρμ!

Το πλοίο σας έχει την σημαία με τα βασιλικά κρίνα.

Πάντα κάνουν τον γύρο για να αποφύγουν την Έλβα.

Ο κόσμος φοβάται τους 500 στρατιώτες, τα 4 κανόνια και τη σημαία μου.

Μεγαλειότατε...

Γι'αυτό χαίρομαι που βλέπω εδώ έναν Γάλλο ναυτικό.

Παρουσιαστείτε!

Εντμόντ Νταντές, καπετάνιος τού "Φαραώ".

Νταντές...Ήξερα έναν Νταντές. Ήταν...ήταν...

Αρχι-τυμπανιστής στο 2ο σύνταγμα τής Φρουράς. Ήταν εξάδελφός μου

Θυμάμαι...

Οι τυμπανιστές τού 2ου συντάγματος ήταν οι καλύτεροι τού στρατού.

- Ο εξάδελφός σας παρασημοφορήθηκε; - Όχι, Μεγαλειότατε.

Λυπάμαι.

Αντίο, Νταντές!

Έχεις την τύχη να κυβερνάς το "Φαραώ".

Είδα ότι είναι όμορφο πλοίο. Ποιος είναι ο εφοπλιστής;

- Ο κύριος Μορέλ, Μεγαλειότατε. - Εξαίρετος εφοπλιστής.

Δώστε του τους χαιρετισμούς μου!

Κύριε στρατάρχα, θα πάρω το γράμμα.

Μα...δεν θα βάλετε διεύθυνση;

Κάποιος θα έρθει να το πάρει από το σπίτι σας.

- Ξέρετε πού είναι το σπίτι μου; - Ασφαλώς.

Αφού είστε ο διάδοχος τού Νταρνεβίλ.

Και...ποιος θα έρθει;

Κάποιος κύριος Νουατιέ.

- Νουατιέ. - Ο καιρός είναι καλός.

Αν σαλπάρετε αμέσως, θα είστε στη Μασσαλία μεθαύριο το πρωί.

Τα πανιά στον άνεμο!

Ανοίξτε πανιά!

Κύριε Μορέλ! Είναι εδώ! Έφτασε!

- Κύριε Μορέλ! Έφτασε! - Μα ποιος έφτασε;

Μα τι άλλο; Το "Φαραώ"!

Φερνάν, το "Φαραώ" έφτασε! Ήμουν σίγουρη ότι θα έφτανε!

Μη θυμώνεις, έλα μαζί μας.

Αν δεν έλθεις, θα νομίσουν ότι ζηλεύεις εξαιτίας μου.

Δεν έχω χρόνο.

Κύριε Νταντές! Κύριε Νταντές!

Τι συμβαίνει;

- Μα, γιατί δεν μιλάς; - Φοβάμαι την καρδιοπάθειά σας.

Ετοιμαστείτε για μεγάλη χαρά!

- Ο Εντμόντ; - Ναι, είναι στο λιμάνι!

Δεν μπορείτε να έρθετε έτσι!

- Το καπέλο. / - Ναι, ναι... - Να'το! Και η γραβάτα!

Ευτυχώς, ξέρω που είναι τα πράγματα εδώ πέρα!

Ναι! Όχι, όχι, δεν χρειάζεται. Θα τη δέσω στον δρόμο.

- Α...το μπαστούνι μου; - Το κρατάτε στο χέρι!

Τον καημένο τον Νταρνεβίλ. Τι δυστυχία!

Και το φορτίο; Έπαθε αβαρία;

Απάντησε! Εσύ είσαι ο καπετάνιος!

Όχι, δεν έπαθε καμία αβαρία. Εδώ είναι τα τιμολόγια.

Τα τσέκαρα. Όλα είναι σε καλή κατάσταση.

Εμπρός!

Κύριε Νταντές, σας περιμένει ο πατέρας σας με μια κυρία.

- Βιάσου, λοιπόν! - Δεν είδατε το ημερολόγιο τού πλοίου.

Μου είπες όλα όσα έγιναν. Δεν χρειάζεται να το διαβάσω.

Έλα, πήγαινε, πήγαινε!

Λοιπόν; Το ημερολόγιο, να το αφήσω εδώ;

Ασφαλώς. Θα το διαβάσω αργότερα όταν τελειώσω τις δουλειές μου.

- Θα με διασκεδάσει. - Ίσως καμιά φορά να σας ξαφνιάσει.

Τι εννοείς;

Τι; Τι βλέπω εδώ;

Προχθές το ταξίδι διακόπηκε για δυο ώρες στην ανοιχτή θάλασσα;

Α, όχι στην ανοιχτή θάλασσα. Ήταν ένα νησάκι κοντά.

Του ζήτησε ο κύριος Νταρνεβίλ. να αφήσει ένα πακέτο εκεί.

Τελικά, καταλάβατε;

Ο Νταντές εκτέλεσε μια διαταγή που έλαβε.

Προηγείται η πειθαρχία, όπως καλά γνωρίζεις.

Ασφαλώς.

Αλλά αυτά δεν έχουν σημασία. Εξάλλου δεν υπονόησα τίποτα.

Ξέρετε τον χαρακτήρα μου. Κακό κεφάλι αλλά καλή καρδιά.

Μην το σκέφτεστε, κύριε Μορέλ.

Ας σκεφτούμε πιο σοβαρά πράγματα. Σε οκτώ ημέρες είναι ο γάμος.

Θα πάω τώρα στο Δημαρχείο για τη δημοσίευση τής αναγγελίας.

'Aκουσέ τον! Κάνει σαν να παντρεύεται ο ίδιος.

Είναι σχεδόν αλήθεια. Είμαστε όλη την ώρα μαζί.

- Και μιλούσαμε μόνο για σένα. - Και φυσικά για τον Βικτόρ.

- Τον Βικτόρ; Ποιον Βικτόρ; - Έτσι θα λέγεται ο πρώτος γιος σου.

Γιατί φυσικά θα είναι αγόρι.

- Συνέχεια αυτό λέει. - Θα είναι ένα ζωηρό αγόρι.

Τον βλέπω εδώ, μπροστά στα μάτια μου, τον λατρευτό Βικτόρ.

Εντμόντ, θυμάσαι τι μου υποσχέθηκες την ημέρα που έφυγες;

Φυσικά! Ότι θα γλεντήσουμε την ημέρα που θα επιστρέψω.

Κι θέλεις απόψε να καλέσουμε όλους τους φίλους, ε;

Α, Νταντές, σε έψαχνα.

Κύριε Μορέλ, να σας γνωρίσω τη μνηστή μου

Γνωριζόμαστε. Μιλούσαμε για το δείπνο των αρραβώνων σας.

Και φυσικά αυτοπροσκλήθηκα. Πάμε στην άμαξά μου!

Μα, υπάρχει πολλή δουλειά στο πλοίο. Το τελωνείο και...

- Ο Καντερούς θα αναλάβει το τελωνείο. - Μα πρέπει να γίνει πρώτα.

Για μια φορά ας γίνει μετά! Εξάλλου εγώ διατάζω! Έλα, πάμε!

- Έι, Καντερούς! Σε περιμένω απόψε! - Ναι, θα έρθω.

Πάντως, είναι πολύ τυχερός.

"Είναι πολύ τυχερός." "Είναι πολύ τυχερός."

Δεν μου λες, έμεινε καθόλου απ το χθεσινό λευκό κρασί;

Α, όχι φίλε μου! Το ήπιαμε όλο.

Να οι τελωνιακοί. Τώρα θα παραστήσεις τον καπετάνιο.

- Και σου έδωσε το χέρι; - Μα τι σας λέω;

- Πως; - Μα, απλά έτσι!

- Και ανέφερε το "Φαραώ"; - Σας στέλνει τους χαιρετισμούς του.

- Δηλαδή, ξέρει κι εμένα; - Μα φυσικά! Γιατί πρόσθεσε...

"Ο κύριος Μορέλ είναι σπουδαίος εφοπλιστής."

Δεν θα το ξεχάσω ποτέ!

Ελπίζω μια μέρα να μπορώ να φωνάξω: "Ζήτω ο Αυτ..."

"Ζήτω οι νεόνυμφοι!"

- 'Aσχημα νέα; - Όχι.

Από τον Φερνάν. Τον εξάδελφο που σου έχω μιλήσει γι'αυτόν.

- Ήθελα να σου τον γνωρίσω. - Λοιπόν;

Έπρεπε να φύγει ξαφνικά.

Αν βιαστούμε θα τον προλάβουμε.

- Έλα, υπάρχει ακόμα χρόνος. - Θα επιστρέψω.

"Κύριε Βασιλικέ Εισαγγελέα."

- Πάντα τόσο αργά γράφεις; - Γράφω με το αριστερό, όπως μου είπες!

"Ως φίλος τού Θρόνου..."

"...και της εκκλησίας, σας προειδοποιώ ότι..."

Δεν μου λες, είναι αλήθεια ότι γέλαγαν με μένα πριν λίγο;

Ναι.

Γύρισε σε αυτούς που ήταν εκεί και είπε:

"Ο Καντερούς θα γίνει καπετάνιος τον μήνα που δεν έχει Σάββατο."

Γουρούνι!

"...σας προειδοποιώ ότι κάποιος Εντμόντ Νταντές...

...ύπαρχος τού "Φαραώ"...

Φέρε άλλο ένα μπουκάλι!

"...σταμάτησε προχθές..."

- Για πες μου... - Τι;

Δεν είναι άσχημο ένα ανώνυμο γράμμα;

Ίσως, αλλά...είναι ή όχι αλήθεια;

- Ναι, είναι αλήθεια! - Τότε...

Έχεις δίκιο. Η αλήθεια δεν χρειάζεται υπογραφές. Η αλήθεια είναι ιερή.

- Έχεις πιει αρκετά! - Ποτέ δεν είναι αρκετά!

Λένε: "Η αλήθεια κρύβεται στο κρασί". Εγώ είμαι η απόδειξη.

Δεν θα γράψω ούτε λέξη ακόμα αν πιω νερό.

"...σταμάτησε προχθές..."

"...στο...νησί...Έλβα."

Προσοχή, έρχονται! Δεν θέλω να τη δω!

- Γεια σου, καπετάνιε! - Δεν είμαι καπετάνιος, ξέρεις!

Κύριε Καντερούς, μήπως είδατε τον υπολοχαγό τού πυροβολικού...

...Φερνάν Μοντέγκο; Τον γνωρίζετε;

Α, ναι, μόλις έφυγε.

Αργούσε η άμαξα τής γραμμής και μπήκε σε ένα όχημα του στρατού.

- Α, κρίμα! - Θα γιορτάσουμε χωρίς αυτόν.

- Θα στενοχωρηθείς; - Ναι, λίγο.

- Δεν κάθεστε για ένα κρασί; - Μα, θα σε δούμε σε λίγο.

Ναι, αυτό είναι αλήθεια!

- Και θέλουμε να σου ζητήσουμε κάτι. - Ναι.

Να γίνεις κουμπάρος μας, σε 8 ημέρες.

- Γιατί αυτά τα μούτρα; - Ελάτε, κύριε Καντερούς!

- Έλα, φίλε, δεν θα αρνηθείς. - Λοιπόν; Συμφωνείτε;

Τι να πω...τι να πω... Δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος...

- Καλά...νομίζω ναι. - Ευχαριστώ, φίλε μου!

Μπορώ σας φιλήσω, κύριε Καντερούς;

Ναι, μπορεί;

Θα σας δούμε απόψε!

Να πάρει! Να πάρει! Να πάρει!

Όχι! Έγραψα το μισό. Δεν μπορώ να προχωρήσω.

- Γιατί; / - Δεν τον χωνεύω, αλλά του έσφιξα το χέρι!

"Να μην γνωρίζει η δεξιά σου τι πράττει η αριστερά σου." (Ματθαίος).

Και επιπλέον μου αρέσει η μικρή.

Είναι πιο όμορφη από πέρσι.

- Και είναι ανοησία να κάνεις άσχημες σκέψεις. / - Πάψε.

Τώρα θα είναι στην παραλία και θα την κρατάει στην αγκαλιά του.

"...στο νησί Έλβα..."

"...όπου συνάντησε... τον σφετεριστή...

"...ο οποίος του έδωσε...ένα...γράμμα."

Συνεχίζεις να πιστεύεις στη χειρομαντεία;

Σου έχω πει πως ό,τι θα μας συμβεί είναι γραμμένο εκεί.

Τα απάντα. Απολύτως τα πάντα.

- Ακόμα κι αυτό; - Ναι, ακόμα κι αυτό!

Αν με φιλάς έτσι, πώς θέλεις να διαβάσω το μέλλον;

Θα διαβάσεις το μέλλον αύριο! Σήμερα το παρόν μας αρκεί.

Τι είναι αυτό; Πού έπαθες αυτό το σημάδι;

Δεν είναι τίποτα!

- Κάποιο ατύχημα; - Όχι. Μη με ρωτάς!

Εντάξει, όπως θέλεις.

Εντμόντ, εγώ το έκανα.

Κάποια νύχτα, είδα ένα φριχτό όνειρο.

Έφυγες για πάντα και δεν ήξερα για πού.

Ξύπνησα τρομαγμένη. Το ξέρεις ότι είμαι προληπτική.

Και για εξορκίσω αυτό το κακό όνειρο έκανα αυτό το τραύμα.

Και όπως είδες έκανα καλά.

Το όνειρο δεν βγήκε. Γιατί είσαι εδώ.

'Aκου! Το αναγνωρίζεις; Είναι το τραγούδι μας.

Όσο καιρό έλειπες, κάθε φορά που το άκουγα έκλεινα τα μάτια μου...

...και ονειρευόμουν ότι ήμουν μαζί σου.

- Πρέπει να γυρίσουμε. - Γιατί; Δεν είναι καλά εδώ;

Ω, είναι πολύ καλά, αλλά φοβάμαι μην αργήσουμε στο τραπέζι των αρραβώνων.

Τι θα έλεγες να το σκάγαμε;

Να πάρουμε μια άμαξα και να εξαφανιστούμε κάπου για 8 μέρες.

Δεν μπορούμε τώρα, αλλά τα μεσάνυχτα να βρούμε μια άμαξα.

Δεν κλειδώνετε ποτέ την πόρτα;

- Ναι, ποτέ. - Παράξενο.

Ο κύριος Εντμόντ Νταντές, νέος καπετάνιος τού "Φαραώ";

- Ναι, εδώ μένει! - Μπορώ να του μιλήσω;

- Λυπάμαι, αλλά ο γιος μου βγήκε. - Μήπως άφησε ένα γράμμα;

- Είμαι ο κύριος Νουατιέ. - Όχι, δεν άφησε τίποτα.

- Είστε σίγουρος. - Απολύτως, αλλά θα ρωτήσω.

- Μερσεντές! Μερσεντές! - Τι συμβαίνει;

'Aφησε ο Εντμόντ ένα γράμμα για τον κύριο Νουατιέ;

Δεν άφησε κανένα γράμμα!

Βλέπετε; Δεν άφησε κανένα γράμμα!

- Μάλιστα. Έχετε γιορτή στο σπίτι... - Έχουμε αρραβώνες!

Για να παντρευτείς το 1815 χρειάζεται θάρρος. Τέλος πάντων.

- Ωραία, θα ξαναπεράσω. - Βεβαίως να περάσετε.

Τα λέμε αργότερα.

Κύριε...Κύριε... Πείτε μου πάλι το όνομά σας!

Νουατιέ!

52 ετών, φαβορίτες, μαύρο παλτό πλατύγυρο καπέλο...

...και παράσημο τής Λεγεώνας τής Τιμής. Αλλά δεν ξέρουμε το όνομά του.

Το αλλάζει κάθε μέρα.

- Τον παρακολουθήσατε από το Παρίσι; / - Ναι.

Μπήκε σε μια ανοιχτή άμαξα στο οδόφραγμα τού Μοντ Ρουζ.

- Σίγουρα σταμάτησε στη Μασσαλία; - Απολύτως, κύριε.

Και δεν ζήτησε καν αλλαγή αλόγου.

Ο ιδιοκτήτης είναι δικός μας.

Ναι, το ξέρω.

- Και ποιος είναι αυτός ο άντρας; - Πράκτορας του σφετεριστή.

- 'Aλλος ένας; - Ναι.

Και εδώ και καιρό όλα τα ίχνη οδηγούν στη Μασσαλία.

Ο ίδιος ο υπουργός το παρατήρησε.

- Ο υπουργός; - Είδα τον επικεφαλής τού γραφείου του.

Ξέρει ότι μπορούμε να βασιζόμαστε σε σας. Παρά τις...επαναστατικές σας ρίζες.

Τις επαναστατικές μου ρίζες;

Ο πατέρας σας ήταν αξιωματικός τού Αυτοκράτορα.

- Δεν βλεπόμαστε συχνά. - Το ξέρουμε.

Είμαι αρραβωνιασμένος με την κόρη τού μαρκησίου Σαιν-Μιράν.

Ο οποίος, όπως ξέρετε, ήταν εξορισμένος βασιλόφρων.

Το ξέρουμε και αυτό.

Θα κάνετε έναν γάμο που θα εκτιμηθεί πολύ.

Ο γάμος μου δεν είναι μόνο θέμα καρδιάς, κύριε, αλλά και μυαλού.

Σε έναν έντιμο άντρα αυτά πάνε μαζί.

Φυσικά.

Να διευκρινίσω ότι υπέκυψα στον Κορσικανό, όπως όλοι.

Δυστυχώς κι εγώ το ίδιο.

Αλλά δεν φώναξα "Ζήτω ο Αυτοκράτορας!"

Ούτε εγώ! Αυτό ποτέ!

- Να γιατί μπορούμε να βασιζόμαστε... - Ο ένας στον άλλο.

Πατέρα...

Σου απαγόρευσα να έρχεσαι στο γραφείο μου!

Και τι θέλεις; Η ατμόσφαιρα στη Μασσαλία δεν σηκώνει...

...κάποιον που ψάχνει καταφύγιο.

Και πού θα βρει καλύτερα από την οικογένεια; Ουφ, ανάσανα!

Γιατί σε παρακολουθούν, φυσικά.

Ναι, μου αρέσει το περπάτημα.

Και όταν είδα το κτίριο, που ο Θεός ξέρει γιατί, ονομάζεται...

...Υπουργείο Δικαιοσύνης, θυμήθηκα ότι ο γιος μου είναι εισαγγελέας.

Αμέσως με πλημμύρισαν τα πατρικά μου αισθήματα.

Και να'μαι! Στο γραφείο τού εισαγγελέα Νουατιέ.

- Ντε Βιλφόρ! - Ντε Βιλφόρ.

Ντε Βιλφόρ, αν έτσι θέλεις.

Πραγματικά δεν μπορώ να συνηθίσω το όνομα που πρόσθεσες στο δικό μου.

Ήθελα να ξεκόψω από το Βοναπαρτικό παρελθόν σου. Ξέρεις τη γνώμη μου.

Φυσικά. Είναι πάντα σύμφωνη με τις οδηγίες τής κυβέρνησης.

Δυστυχώς ξέρω και τη δική σου. Συνωμοτείς, κύριε.

Ασφαλώς.

Και θα κατηγορηθώ για προδοσία αν σε καλύψω.

Προδοσία; Μη φοβάσαι, δεν ξέρω κανέναν πιο τυχερό από σένα.

- Συγνώμη, κύριε, αλλά έχω και συνείδηση. - Συνείδηση;

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα την εποχή μας.

'Aνθρωποι σαν εσένα χρειάζονται δυο συνειδήσεις.

Μια για σήμερα και μια άλλη για αύριο.

Και κυρίως δεν θέλεις να συλλάβουν τον πατέρα σου τη βραδιά των αρραβώνων σου.

Θέλεις ο μαρκήσιος ντε Σαιν-Μιράν να διαβάσει στις εφημερίδες:

"Σύλληψη τού πατέρα τού εισαγγελέα Νουατιέ;"

- Ντε Βιλφόρ! - Ντε Βιλφόρ!

Ντε Βιλφόρ! Με έπρηξες με αυτό το "ντε Βιλφόρ".

Αλλά σήμερα μπορεί να μας εξυπηρετήσει. Χάρη σε αυτό το διπλό όνομα...

...ο κύριος ντε Βιλφόρ μπορεί να σώσει τον κύριο Νουατιέ.

Και θα το κάνει!

Γιατί αν επιστρέψει ο Αυτοκράτορας...

...ο στρατηγός Νουατιέ θα μπορεί να βοηθήσει τον κύριο ντε Βιλφόρ.

Εμπρός...Αποφάσισε! Λοιπόν;

Αποφάσισα!

Έχεις δίκιο. Ο γιος πρέπει να σώσει τον πατέρα.

- Μπες εκεί μέσα! - Καλή τύχη!

Συγνώμη, κύριε εισαγγελέα που σας ενοχλούμε τέτοια ώρα.

Είμαστε στα ίχνη ενός πολύ ύποπτου ατόμου...

...που για να ξεφύγει κρύφτηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Αστειεύεστε, κύριοι.

Ξεχνάτε ότι είμαι ο Βασιλικός Εισαγγελέας!

Δεν το ξεχνάμε, κύριε εισαγγελέα. Αλλά οι διαταγές είναι διαταγές.

Για να δούμε.

- Αυτή η πόρτα δεν ανοίγει. - Είναι προσωπική είσοδος στο γραφείο μου.

Μια είσοδος μπορεί να είναι και έξοδος.

Φυσικά. Ορίστε το κλειδί. Το έχω πάντα μαζί μου.

Δίπλα είναι το γραφείο τού γραμματέα που είναι κι αυτό κλειστό.

Α, συγνώμη παιδί μου! Βλέπω ότι έχεις δουλειά με τους κυρίους.

- Κύριε... - Κύριε...

Μην ενοχλείσαι.

Μόνο, κύριοι, σας παρακαλώ να μην τον καθυστερήσετε.

Πρέπει να πάει έγκαιρα στη μνηστή του, πριν ο νομάρχης ανοίξει τον χορό.

Και, Ζεράρ, μην ξεχνάς τι έχει πει ο κύριος Ταλεϊράνδος...

...την επομένη τού διορισμού του στο υπουργείο:

"Πάνω απ'όλα, κύριοι, όχι υπερβάλλοντα ζήλο."

Χαιρετισμούς στον κύριο ντε Σαιν-Μιράν!

Κύριοι, χάρηκα!

Και "Πάνω απ'όλα. όχι υπερβάλλοντα ζήλο"!

Σαν στο σπίτι σας, κύριοι! Κάντε το καθήκον σας!

Βλέπετε ότι δεν είναι κανείς.

Πραγματικά. Θα συνεχίσουμε την έρευνα στα διπλανά γραφεία.

Παρακαλώ, κύριοι, συνεχίστε. Συνεχίστε.

Τώρα να με συγχωρείτε, γιατί άργησα!

Αν υπάρξει κάτι νεώτερο, η ασφάλεια του κτιρίου θα με ενημερώσει.

- Ο κύριος ντε Βιλφόρ; - Τι θέλετε;

"Κύριε Βασιλικέ Εισαγγελέα."

"Ως φίλος τού Θρόνου και της εκκλησίας σας πληροφορώ ότι κάποιος..."

"...Εντμόντ Νταντές, ύπαρχος τού "Φαραώ" σταμάτησε προχθές στο νησί Έλβα..."

"...όπου συνάντησε τον σφετεριστή ο οποίος του έδωσε ένα γράμμα."

"Αν το συλλάβετε θα βρείτε αυτό το γράμμα επάνω του."

Αγαπητέ μου Νταντές...

Το πιο όμορφο ιστιοφόρο τής Μασσαλίας...

...και το πιο όμορφο κορίτσι στην Καταλανική γειτονιά.

Αυτά κέρδισες στη μεγάλη λοταρία τής ευτυχίας.

Και σήμερα θα ήθελα να λέγομαι Εντμόντ Νταντές για ένα τέταρτο.

Έτσι θα καταλάβαινα πως νοιώθει ένας ευτυχισμένος άντρας.

Ανοίξτε, στο όνομα του Βασιλιά!

Α, κάποιος κάνει φάρσα.

Ποιος από εσάς, κύριοι, είναι ο Εντμόντ Νταντές;

Τι με θέλετε;

Εντμόντ Νταντές, στο όνομα τού Βασιλιά, σας συλλαμβάνω!

- Μα γιατί με συλλαμβάνετε; - Θα το μάθετε στην πρώτη ανάκριση.

Δεν γίνεται να τον πάρετε! Όχι τώρα, τουλάχιστον!

Είμαι υποχρεωμένος.

Έχουμε τσουγκρίσει τα ποτήρια μας πολλές φορές στο λιμάνι.

Γιατί δεν μπορείτε να μου πείτε τι συμβαίνει;

Ελάτε, κύριε Μπαρμπαρού!

Στο καθήκον δεν υπάρχει "κύριος Μπαρμπαρού".

Υπάρχει μόνο "κύριος αστυνόμος".

Λοιπόν, αστυνόμε, σίγουρα έχει γίνει λάθος!

Αν έγινε λάθος, κύριε Μορέλ, να είστε σίγουρος ότι σύντομα θα διορθωθεί.

Σίγουρα όλα θα εξηγηθούν.

Έχεις ιδέα τι μπορεί να συμβαίνει, παιδί μου;

- Απολύτως καμία, μπαμπά! Ορκίζομαι! - Εμπρός, εμπρός! Γρήγορα!

Αντίο, μπαμπά.

- Αντίο, κύριε Μορέλ! - Σύντομα θα τα πούμε, παιδί μου!

- Αντίο, Καντερούς! - Σύντομα θα τα πούμε

Σίγουρα θα γυρίσει αμέσως!

Εμπρός! Εμπρός! Πάμε!

Και χορέψτε όσο θα με περιμένετε!

Ζεράρ, μη με αφήνεις απόψε. Όχι απόψε!

Μα, Ρενέ, έχω καθήκον να πάω αμέσως για να ανακρίνω αυτόν τον άνθρωπο.

Αν ο κύριος ντε Βιλφόρ, δεν έβαζε πρώτα το καθήκον από τη διασκέδαση...

...δεν θα ήταν αντάξιός μας.

Ειδικά αν πρόκειται να προλάβει μια συνομωσία αυτού του Βοναπαρτιστή.

Αναμφίβολα! Αλλά μια κοπέλα μόνο μια φορά αρραβωνιάζεται.

Μη μου χαλάς αυτήν βραδιά, πατέρα!

Ξεχνάς κόρη μου, ότι ο παππούς σου ανέβηκε στο ικρίωμα το '92;

Και ότι περάσαμε 15 χρόνια σε αυτοεξορία;

Έδινα μαθήματα πιάνου! Εγώ!

Το ικρίωμα του παππού και τα μαθήματα πιάνου τής μητέρας!

Δεν μιλάμε για τίποτε άλλο σε αυτό το σπίτι.

Κι εγώ απόψε χόρεψα μόνο μια φορά!

Ελπίζω ο κύριος ντε Βιλφόρ να μη σε άκουσε, παρά την καταγωγή του.

Ξέρετε καλά κυρία ότι στο ικρίωμα καταλήγουν οι πράκτορες τού σφετεριστή.

Πάντα ζητάω την ποινή του θανάτου.

- Ελπίζω να την πετύχετε και αυτήν τη φορά! / - Πατέρα!

Ρενέ, διαβάζεις πολύ.

Πρέπει να εγκαταλείψεις αυτά τα ανθρωπιστικά συναισθήματα.

Να ζητήσεις από τον μνηστήρα σου να είναι αμείλικτος.

- Τα λέμε αργότερα. - Λοιπόν, Ρενέ;

Τι σου είπα να ζητήσεις από τον κύριο ντε Βιλφόρ;

Ζεράρ, να είσαι αμείλικτος!

Αλλά παρόλα αυτά, όχι πολύ. Θυμήσου, απόψε είναι ο αρραβώνας μας.

Είναι η πρώτη φορά που σου ζητάω κάτι.

Σου το υπόσχομαι!

Περάστε!

Ο αστυνόμος είναι εδώ με κάποιον Νταντές.

Να περάσει ο Νταντές!

Ο κύριος Νταντές!

Κύριε εισαγγελέα, όπως φαίνεται έχει κάνει λάθος.

Θα σας ήμουν υπόχρεος αν το διορθώνατε γρήγορα!

- Οι φίλοι μου με περιμένουν! - Έχετε κάποια γιορτή;

- Ναι, γιορτάζουμε τον αρραβώνα μου. - Αδύνατον.

Ξέρετε, τέτοια μέρα μια τέτοια ανωμαλία είναι πολύ δυσάρεστη.

- Το καταλαβαίνετε. - Εμένα μου λέτε;

- Θέλω να μάθω την κατηγορία. - Ωραία, ας αρχίσουμε με τη σειρά.

Είστε ο Εντμόντ Νταντές, καπετάνιος τού πλοίου "Φαραώ";

- Μάλιστα! - Και δεν υπήρξατε ποτέ Βοναπαρτιστής;

Κατατάχθηκα στο ναυτικό όταν ήμουν 16 ετών...

...και έχω κάνει τον γύρο τού κόσμου, αλλά από πολιτικά...

- Έχετε εχθρούς; - Όχι, από όσο γνωρίζω.

Ποτέ δεν ξέρεις.

Ορίστε ένα γράμμα που έλαβα και που σας αφορά.

Μου μοιάζει παραποιημένος γραφικός χαρακτήρας.

Δεν ζήτησα να αναγνωρίσετε το γράψιμο, αλλά να πείτε αν η κατηγορία είναι ψεύτικη.

Πείτε μου αν φέρατε ένα γράμμα από την Έλβα...

...και θα σας ελευθερώσω αμέσως.

Λοιπόν, απαντήστε!

Μάλιστα, κύριε εισαγγελέα! Έφερα ένα γράμμα!

Ορίστε.

Βλέπετε ότι αφορά βαρέλια με κρασί. Τίποτε πολιτικό.

Ναι, αλλά μπορεί να είναι κωδικοποιημένο.

- Μα, κύριε εισαγγελέα... - Α, μην ταράζεστε!

Στην Έλβα σας εκτίμησαν ως έναν πιστό και έντιμο άνθρωπο.

Και κανείς εδώ δεν έχει κακή εντύπωση για σας.

Για εμάς το μόνο σας "έγκλημα" είναι ότι είστε "καλό παιδί".

Δεν θα πάτε φυλακή γι'αυτό. Θα ήταν υπερβολή.

- 'Aρα θα με αφήσετε να φύγω; - Ίσως.

Είναι σίγουρο. Και χαίρομαι για σας και για μένα.

Για σας, γιατί;

Ναι, φανταστείτε ότι κι εγώ έχω απόψε χορό αρραβώνων!

Μια σύμπτωση που με διασκεδάζει. Και θέλω να την εκμεταλλευτείτε.

Οπότε είμαι ελεύθερος.

Μα φυσικά.

Η ελευθερία σας είναι ένα μικρό δώρο που θα κάνω απόψε στη μνηστή μου.

Η δική μου θα στενοχωριέται και θα με περιμένει.

Και η δική μου νομίζω ότι θα είναι ανυπόμονη επίσης.

Α, ξέχασα!

Μια τελευταία ερώτηση. Σε ποιον θα δίνατε το γράμμα;

- Σε κάποιον που θα ερχόταν να το ζητήσει. / - Ποιος;

Κάποιος κύριος...Νουατιέ.

- Πώς το είπατε; - Νουατιέ!

Αυτό το γράμμα... το δείξατε σε κανέναν;

- Όχι, όχι! Σε κανέναν! - Πολύ καλά!

Για να δείξω την καλή μου προαίρεση, κοιτάξτε τι κάνω.

Τώρα δεν υπάρχει πια γράμμα.

- Είστε ευχαριστημένος; - Ευχαριστώ, κύριε εισαγγελέα.

Τώρα εμείς είμαστε οι μόνοι στη Μασσαλία...

...που γνωρίζουν ότι υπήρξε αυτό το γράμμα.

Μην ξαναμιλήσετε γι'αυτό!

Τίποτα δεν θα πάθετε. Και γλιτώσατε οριστικά.

Μην ανησυχείτε, σας ορκίζομαι.

Είναι πολύ απλό. Ποτέ δεν είδα το γράμμα.

Ποτέ;

- Ούτε τον κύριο Νουατιέ; - Ούτε τον κύριο Νουατιέ.

Ορκιστείτε!

Πάρτε! Στη Βίβλο!

- Σηκώστε το δεξί χέρι και ορκιστείτε! - Ορκίζομαι!

- Και τώρα, μπορώ να φύγω; - Θα σας πάνε πίσω.

Παρακαλώ, κάντε λίγη υπομονή ακόμα!

Δείξτε εμπιστοσύνη και αφήστε να σας οδηγήσουν χωρίς αντιρρήσεις.

Βασιστείτε σε μένα.

Κύριε Μπαρμπαρού...

Ορίστε η διαταγή. Φροντίστε να γίνουν όλα σωστά!

"Διαταγή φυλάκισης τού Εντμόντ Νταντές στο φρούριο τού Ιφ."

"Να φυλάσσεται με την πιο μεγάλη μυστικότητα και την πιο αυστηρή επιτήρηση."

- Πού με πηγαίνετε; - Θα σε οδηγήσουμε. Προχώρα!

Μου είπε ότι θα με αφήσετε, όχι ότι θα με συλλάβετε! Τι κάνετε;

Μη με κρατάτε! Αφήστε με να φύγω!

Ξεκίνα για το Παρίσι!

Μεγαλειότατε, ακόμα και στην Έλβα, ο Βοναπάρτης παραμένει επικίνδυνος.

Μα, όχι! Όχι!

Ο Μεγαλειότατος δεν πρέπει να ανησυχεί.

Ο Βοναπάρτης περνάει τις μέρες πετώντας βότσαλα στο νερό.

Βλέπετε, αγαπητέ Μπλακάς...

...ο Υπουργός τής Αστυνομίας είναι αισιόδοξος.

Μεγαλειότατε, ίσως να μη με πιστεύετε.

Παρακαλώ, τουλάχιστον, ακούστε τον εισαγγελέα της Μασσαλίας.

Καλώς, κύριε, φέρτε τον μέσα!

Είναι δώρο από τον εξάδελφό μου, τον Αυτοκράτορα τής Αυστρίας.

Εμπρός, κάντε γρήγορα!

Πάρτε και ρίξε μια ματιά στην αλληλογραφία που ήρθε!

Μεγαλειότατε...

Μεγαλειότατε, με τις πληροφορίες που συγκέντρωσα...

...υποθέτω ότι ο σφετεριστής...

Πρόκειται να κάνει απόβαση.

Και τρέξατε στο Παρίσι για να μου πείτε για μια...υπόθεση.

Λοιπόν...

Παρακαλώ, επιστρέψτε στη Μασσαλία, κύριε!

Δώστε τους χαιρετισμούς μου στον μαρκήσιο ντε Σαιν-Μιράν.

- Μεγαλειότατε! - Τι πάθατε;

- Πρέπει να αποφασίσουμε σε 5 λεπτά. - Για ποιο πράγμα;

- Ο σφετεριστής αποβιβάστηκε 1η Μαρτίου. - Και σήμερα είναι 3!

Και ως συνήθως το μαθαίνω τελευταίος!

Ένας απλός εισαγγελέας βρήκε πιο πολλά από εσάς και την αστυνομία σας!

Κύριε, θα σας θυμάμαι. Δεν πρόκειται να σας ξεχάσω.

Μεγαλειότατε, απολύομαι;

Ξέρετε πολύ καλά πως όχι!

Δεν μου αρέσουν οι βλάκες.

Αλλά ακόμα λιγότερο μου αρέσουν τα νέα πρόσωπα.

Ευχαριστώ.

Εξάλλου, αυτήν τη στιγμή σίγουρα ο Βοναπάρτης θα έχει συλληφθεί.

Θα τον βάλουμε να χορεύει μπροστά στη Μεγαλειότητά σας...

...με αλυσίδες στα πόδια σαν αρκούδα σε πανηγύρι.

Και τώρα, δουλειά!

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Πέρασαν 92 ημέρες από την απόβαση τού Αυτοκράτορα.

Και μόνο σήμερα κρεμάσαμε το πορτραίτο του!

Η αρμόδια υπηρεσία για τα έπιπλα άργησε.

Πάντα αργεί αυτή η υπηρεσία.

- Ο κύριος εισαγγελέας ντε Βιλφόρ; - Μα με λέτε απλά: Νουατιέ.

Είναι πάλι για τον Εντμόντ Νταντές. Αλλά τώρα ήρθα με τον πατέρα του,

- Κύριε... - Και τη μνηστή του.

Και αυτοί είναι μερικοί φίλοι του.

- Πραγματική αντιπροσωπεία. - Περάστε, κύριοι.

Η υπόθεση, Νταντές. Τη θυμάμαι πολύ καλά.

- Εντμόντ Νταντές...Κατηγορήθηκε... - Ότι είναι Βοναπαρτιστής.

Η δικαιοσύνη τού Βασιλιά ίσως έκανε λάθος που τον συνέλαβε, αλλά...

...σήμερα απευθυνόμαστε στη δικαιοσύνη τού Αυτοκράτορα.

Κύριοι, υπηρέτησα τον Βασιλιά όπως όλοι οι άλλοι. Δυστυχώς!

Αλλά ποτέ δεν φώναξα: "Ζήτω ο Βασιλιάς!"

- Τώρα ο πατέρας μου αποκαταστάθηκε. - Το ξέρουμε.

Βλέπετε ότι μπορείτε να βασίζεστε σε μένα.

Εάν δεν ελευθερωθεί ο Νταντές...

...οι φίλοι μου στους αυτοκρατορικούς κύκλους τής Μασσαλίας...

...θα υποβάλλουν εκείνοι αίτημα.

Το πρόβλημα είναι ότι άλλαξε φυλακή πολλές φορές.

Και είναι δύσκολο να τον βρω.

Θα γράψω στη Διεύθυνση φυλακών, και μετά θα ρωτήσω τον Υπουργό.

- Με όλα αυτά, θα τον ελευθερώσουν. - Ευχαριστώ, κύριε.

Μη με ευχαριστείτε, δεσποινίς. Θα το φροντίσω προσωπικά.

Ευχαριστώ, κύριε.

Μη με ευχαριστείτε! Κάνω το καθήκον μου, ως συνήθως.

Κύριε Μορέλ, ήσασταν με τους αυτοκρατορικούς κύκλους σήμερα;

Από εκεί έρχομαι.

Κανένα νέο για τη μάχη που μας τηλεγράφησαν χθες βράδυ;

Κανένα.

- Που γίνεται; - Στο...Βα...Βατερλό.

Ένα άγνωστο μέρος.

- Αλλά σίγουρα θα νίκησε. - Σίγουρα.

Σύντομα θα γιορτάσουμε συγχρόνως...

...την απελευθέρωση τού Εντμόντ Νταντές και τη νίκη στο Βατερλό.

Ευχαριστώ.

- Αυτό είναι για να ταχυδρομηθεί; - Όχι ακόμα. Θα περιμένει μέχρι αύριο.

- Πάλι εσύ και η βρωμοφάτσα σου! - Έχω συνηθίσει τις προσβολές.

'Aκου!

- Θα σου δώσω 100 ασημένια νομίσματα. - Έχεις ασήμι;

Ναι, στο σπίτι μου.

Είναι ό,τι έχω και θα σου το δώσω.

Αν έχεις την καλοσύνη να πας στην Καταλανική γειτονιά...

...και να δώσεις ένα γράμμα σε μια κοπέλα, τη Μερσεντές.

Έστω και δυο γραμμές.

Και αν χάσω τη δουλειά μου;

Αν αρνηθείς, δεν θα φτάσεις στην πόρτα.

Θα σου σπάσω το κεφάλι με το σκαμνί.

Θα καταλήξω στο νοσοκομείο όπου θα ξεκουραστώ.

Αλλά σε προειδοποιώ ότι εσένα θα σου βάλουν ζουρλομανδύα.

Και αυτό είναι πολύ δυσάρεστο.

- Θέλω να δω τον διευθυντή! - Γιατί όχι τον Πάπα; Ή τον Θεό;

Τότε...

- ...τι να κάνω; - Να περιμένεις.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ουφ! Κουράστηκα με τόσες μετακινήσεις!

Λοιπόν; Πώς νοιώθετε σήμερα;

Ακόμα είμαι εδώ.

Αλλά νομίζω ότι πλησιάζει το τέλος, αγαπητέ Μορέλ.

Α, όχι! Δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε!

- Ορίστε η σούπα σας. - Ευχαριστώ.

- Σας ευχαριστώ, κύριε Μορέλ! - Πληρώθηκαν οι προμηθευτές;

- Και το ενοίκιο. - Δεν έπρεπε, κύριε Μορέλ!

Είστε κι εσείς στριμωγμένος. Μα ναι, το ξέρω.

- Ποιος σας το είπε; - Πουλήσατε ένα νέο πλοίο.

Σας βεβαιώνω, δεν πουλάω το "Φαραώ".

Περιμένει τον γιο σας! Έχετε εμπιστοσύνη.

Ορίστε ένα πουγκί που κέντησε η γυναίκα μου για σας.

Δέχομαι το πουγκί, αλλά δεν θέλω τα χρήματα που έχει μέσα.

Καλά, καλά, καλά... Τα παίρνω όλα πίσω!

Θα είναι τρομερό να πεθάνω χωρίς να τον ξαναδώ.

Τώρα που δεν υπάρχει ο Αυτοκράτορας, κανείς δεν θα μας ακούσει πια! Κανείς!

Κύριε Μορέλ, πείτε του να μη βασανίζεται έτσι.

Πείτε της να μη χάνει τον καιρό της φροντίζοντάς εμένα.

Και να περιμένει τον μνηστήρα της.

Όσο ο γιος σας είναι ζωντανός, θα τον περιμένω.

Υπολοχαγός Μοντέγκο! Ήρθα να σας συγχαρώ.

Που σας έχω δει; Α, ναι! Τη νύχτα που ήρθατε με τους άλλους.

Ας μη μιλάμε γι'αυτό, κύριε εισαγγελέα. Ήμουν εκεί χωρίς να συμφωνώ.

Πού σας έχω δει πριν από εκείνη την ημέρα;

- Μια νύχτα, τον Φεβρουάριο τού 1815. - Α, μάλιστα.

Αυτήν τη συνάντηση πρέπει να την ξεχάσουμε.

Αν και μας ωφέλησε και τους δυο.

Πώς; Ωφέλησε κι εσάς;

Εννοούσα στην άσκησή των καθηκόντων μου ως εισαγγελέα.

Αλλά, αν μπορέσω κάποια μέρα να σας φανώ χρήσιμος, μη διστάσετε.

Ευχαριστώ.

- Σας ζηλεύω, κύριε εισαγγελέα. - Για τη θέση μου;

Όχι! Για τον γάμο σας!

Μακάρι να μπορούσα να κάνω το ίδιο.

- Με τη Μερσεντές. - Ποιος σας το είπε;

Θυμάμαι ότι στο γραφείο μου προσπαθούσατε να μην την κοιτάτε.

Ναι.

Η Μερσεντές δεν με παντρεύεται όσο πιστεύει ότι...

...ο Εντμόντ Νταντές είναι ακόμα ζωντανός.

- Δεν μου ζητάτε να... - Μα, κύριε εισαγγελέα...

...δεν χρειάζεται να τον εκτελέσετε στ'αλήθεια.

Φτάνει να κυκλοφορήσετε τη φήμη.

Μετά τις 100 ημέρες έγιναν τόσες ομαδικές εκτελέσεις...

Έχω πολλούς νεκρούς χωρίς πιστοποιητικό θανάτου.

Θα είναι η πρώτη φορά που θα υπάρχει πιστοποιητικό χωρίς νεκρό.

- 'Aλλωστε εμείς κερδίσαμε! - Εννοείται! Καημένε Νταντές!

- Καημένε Νταντές... - Καημένε Νταντές...

Και τώρα θα πάμε;

Στο νούμερο 27, κύριε επιθεωρητά. Εδώ είναι ο...

Δεν μπορώ να διαβάσω. Η υγρασία θάμπωσε το όνομα...

- Νταντές. Πόσο καιρό είναι εδώ; - 17 μήνες.

- Και...σε πλήρη απομόνωση; - Ναι, ναι.

Στην πλήρη απομόνωση δεν έχουμε πολύ δουλειά με τους φυλακισμένους.

Σε δύο χρόνια τρελαίνονται και δεν υποφέρουν πια.

Νταντές!

Ο Γενικός Επιθεωρητής των φυλακών θέλει να σου κάνει μερικές ερωτήσεις.

Φίλε μου, μην κάνεις τον κόπο να απαντήσεις.

Τις απαντήσεις τις ξέρω εκ των προτέρων.

Τις ακούω εδώ και 15 χρόνια σε όλες τις φυλακές τής Γαλλίας.

Η τροφή δεν είναι καλή και είσαι αθώος, έτσι;

- Ναι. - Η παράδοση συνεχίζεται.

Μόνο που δεν με νοιάζει η κακή τροφή.

- Ναι; Γιατί; - Για 4 ημέρες αρνείται να φάει.

- Μπα; - Θέλω να δικαστώ!

Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει δικαστεί;

Μια δίκη! Αυτό μόνο ζητάω!

Για να μάθω τι έγκλημα έκανα! Και για ποιο λόγο καταδικάστηκα!

Φίλε μου, σου υπόσχομαι ότι θα εξετάσω τον φάκελό σου.

Τότε υπάρχει ελπίδα! Θα περιμένω!

Ασφαλώς! Αλλά όσο περιμένεις γιατί στα κομμάτια δεν τρως;

Δεν λέω ότι εδώ είναι ωραία σαν το "Καφέ Ανγκλέ", αλλά...

...δοκίμασα τη σούπα και είναι αρκετά καλή.

Εν πάση περιπτώσει, ελπίζω ότι στην επόμενη επίσκεψή μου...

...θα έχεις δικαστεί...

...και θα είσαι ήρεμος.

Δεν έχεις τίποτε άλλο να μου ζητήσεις;

Ναι. Τι ημερομηνία έχουμε;

- 30 Ιουλίου, 1816. - Ευχαριστώ, κύριε επιθεωρητά.

- Και τι έχει μέσα ο φάκελός του; - Τώρα θυμήθηκα.

- Ένα σημείωμα από τον κύριο ντε Βιλφόρ. - Τον νέο Βασιλικό Εισαγγελέα;

Ναι. Συνέλαβε αυτόν τον άντρα, την παραμονή τής απόβασης τού σφετεριστή.

Ω...τότε προφανώς καλύτερα να αφήσω τα πράγματα ως έχουν.

30 ΙΟΥΛΙΟΥ 1816

Είσαι καλύτερα;

- Τι έκανες το κανάτι; - Το έσπασα.

- Αυτό είναι 15 μέρες φυλακή. - Είμαι ήδη μέσα.

Τόσο το χειρότερο για σένα!

Δεν νομίζεις ότι θα σου φέρω άλλο κανάτι, έτσι;

Πρέπει να ανέβω 180 σκαλιά. Ούτε να το σκεφτείς!

Βολέψου με αυτό!

- Έχεις κάτι να αναφέρεις; - Δεν έχω κάτι να αναφέρω.

Με ακούς; Είσαι ακόμα εκεί;

Φοβάσαι να απαντήσεις; Τι συμβαίνει;

Τίποτα!

Δεν είναι...Δεν είναι κανείς από την άλλη μεριά του τοίχου!

'Aκουσα λάθος; Φαίνεται ότι τρελαίνομαι!

Ποιος είσαι; Απάντησέ! Ποιος είσαι;

Κι εσύ; Ποιος είσαι εσύ;

Ο φυλακισμένος νούμερο 27.

Εγώ είμαι το νούμερο 34.

- Έχεις εργαλεία; - Μόνο ένα κομμάτι σίδερο.

Σκάψε προς το μέρος μου.

Εδώ;

Είσαι κοντά.

Εδώ!

Ναι! Ναι, εντάξει!

Ποιος είσαι;

Είμαι...Ή, τουλάχιστον ήμουν ο αβάς Φαρία.

Αβάς Φαρία...

Είναι παράξενο.

Ξεσυνήθισα να ακούω να προφέρουν το όνομά μου.

Είναι πάντως ωραίο το όνομα, Φαρία.

Ένα όνομα που όλοι οι επαναστάτες στην Ιταλία το εκτιμούσαν.

- Κι εσύ, ποιος είσαι; - Ο Εντμόντ Νταντές.

Εντμόντ Νταντές...

Κι εγώ έχω την εντύπωση ότι το ακούω πρώτη φορά.

Πάντως, σίγουρα δεν είσαι φυλακισμένος για πολύ καιρό.

17 μήνες...2 χρόνια...δεν ξέρω πια.

Τα νούμερα είναι θολά μέσα στο μυαλό μου.

- Κι εσύ; Είσαι πολύ καιρό εδώ; - 10 χρόνια.

Καταδικάστηκα ισόβια στη Γαλλία και στην Ιταλία.

Για ποιο λόγο;

Τον ίδιο όπως παντού. Αγαπάω την ελευθερία.

- Συνωμοτούσες; - Ναι, εναντίον όλων των τύραννων.

Και συνεχίζω!

Το μίσος δίνει δύναμη. Δίνει σκοπό για να ζήσεις.

Αλλά κι εσύ είσαι πολιτικός κρατούμενος, αφού βρίσκεσαι στο φρούριο τού Ιφ.

Εσύ θα μου πεις για τους δικούς σου εχθρούς...

...κι εγώ θα σου πω για τους δικούς μου.

Θα αρχίσουμε να σχεδιάζουμε μαζί την εκδίκησή μας.

Δεν μου αρέσει η εκδίκηση.

Όταν η εκδίκηση είναι στην υπηρεσία τής δικαιοσύνης...

...δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο πάνω στη γη.

Κι εγώ ποιόν να εκδικηθώ; Δεν έχω εχθρούς.

Δεν έχω καν δικαστεί. Με έφεραν εδώ χωρίς καμία εξήγηση.

Με τίνος διαταγή;

Α, κανείς δεν μου λέει.

Όσο και να προσπάθησα δεν το βρήκα.

Θα το βρούμε! Και αν δεν μου λες ψέματα...

...και ξέρω ότι δεν μου λες ψέματα, θα τιμωρήσουμε τους ενόχους.

Εξάντλησα τις δυνάμεις μου πολεμώντας την αδικία.

Και τώρα θα ξαναρχίσω τη μάχη μαζί σου.

Και έχουμε τα μέσα.

Και πρόσεξε καλά τι σου λέω!

Ο κουρελής φυλακισμένος που έχεις μπροστά σου...

...είναι ίσως ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο.

- Με περνάς για τρελό κι εσύ; - Όχι, αλλά θα ήθελα να μάθω...

...πως κατάφερες να παραμένεις τόσο θαρραλέος μετά από 10 χρόνια.

Δεν πέρασε ούτε μια μέρα χωρίς να δουλέψω.

- Πάνω σε τι; - Στη δραπέτευση!

Προσπάθησα τα πάντα.

Προσποιήθηκα τον άρρωστο. Δωροδόκησα τους φύλακες.

Πρόσφερα τα πλούτη μου στον διευθυντή.

Όλα απέτυχαν.

Όμως κατάφερα να φτιάξω αυτό το εργαλείο.

Και για τρία χρόνια σκάβω.

Τρία χρόνια για να βγάλω μερικές πέτρες.

Και μετά πάλι από την αρχή...

...γιατί έκανα λάθος στους υπολογισμούς μου.

Νόμιζα ότι θα έβγαινα κάτω από το προαύλιο και πάνω από τα βράχια.

Μα οι βράχοι είναι από εδώ! Το ξέρω!

Όταν με κατέβαζαν εδώ από τη σκάλα ήμουν σχεδόν αναίσθητος, αλλά...

...διατηρούσα τον προσανατολισμό μου. 'Aρα μπορούμε να ξαναπιάσουμε δουλειά.

Αλλά ακόμα και για δυο άτομα, θα μας πάρει μερικά χρόνια ακόμα.

Όταν αναπτερωθεί η ελπίδα, ο χρόνος δεν έχει σημασία.

Και θα δεις τι όμορφη θα είναι η μέρα που ξαναδούμε τη θάλασσα.

Τη θάλασσα...

Ανοίξτε όλα τα πανιά!

Καπετάνιε, κάνεις λάθος! Πίστεψέ με! Κοίτα τον ορίζοντα!

Σκασίλα μου τι λες εσύ! Εγώ διατάζω εδώ, και κανείς άλλος!

Είσαι σκληρός, ε;

Είμαι ο άρχοντας πάνω στο πλοίο, μετά από τον Θεό.

Αλλά, αν ο Θεός ασχολιόταν με μας, δεν θα ήμουν εδώ! Ούτε κι εσύ!

Αλλά ας πιούμε για τον διορισμό σου! Ανέβηκες πολύ γρήγορα!

Ναι, τοποθετήθηκα στο Τουρκικό Επιτελείο.

Γι'αυτό μου ζήτησες να σε πάω στην Κωνσταντινούπολη.

Είναι σημαντικό πόστο. Πώς τα κατάφερες;

Με τη βοήθεια ενός φίλου, που είναι Βασιλικός Εισαγγελέας.

Στην υγεία τού εισαγγελέα! Που νομίζω ότι ξέρω το όνομά του!

- Μιλάς πολύ. - Με σένα, ίσως.

Ο καημένος ο Νταντές! Να πεθάνει με εκτέλεση.

- Ναι, άσχημη μοίρα. - Πολύ άσχημη.

Αλλά τι να γίνει, φίλε μου; Η μοίρα φταίει.

"Μεκτούμπ", όπως τη λένε οι 'Aραβες.

Κανείς δεν φταίει για ό,τι του συμβαίνει. Είναι το γραφτό του.

Και ίσως και να γράφτηκε λίγο με το αριστερό χέρι!

Σου είπα ότι μιλάς πολύ!

Ακόμα κι αν δεν τα καταφέρουμε...

...ο ένας από εμάς σίγουρα θα δραπετεύσει μια μέρα.

Πως θα γίνει αυτό;

Όταν ένας φυλακισμένος πεθάνει βάζουν το σώμα του σε έναν σάκο...

...και τον πετάνε στη θάλασσα.

Λοιπόν, εκείνη την ημέρα παίρνεις τη θέση τού νεκρού στον σάκο.

Μα στον σάκο δεν μπορείς να κινηθείς.

Μόλις βρεθείς στο νερό, θα βουλιάξεις.

Όχι αν σκίσεις γρήγορα τον σάκο με ένα μαχαίρι.

Αλλά πρέπει να έχεις μαχαίρι.

Έχω μαχαίρι.

Μου πήρε πολύ καιρό να το φτιάξω. Δοκίμασε τη λάμα!

Βλέπεις; Ο επιζήσας θα μπορέσει να δραπετεύσει.

Και αφού εσύ είσαι ο νεώτερος...

Αλλά, θα έχεις την υπομονή να περιμένεις;

Νομίζεις ότι θα μπορούσα να σε σκοτώσω;

Όχι! Τώρα πια ξέρω ότι δεν κάνεις άσχημες σκέψεις.

Δεν έχεις αλλάξει.

Μεταξύ των δυο μας, ο Θεός θα αποφασίσει.

ΜΕΡΕΣ...ΜΗΝΕΣ... ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ...

Μια τελευταία προσπάθεια, και τελειώσαμε!

Πάτερ, χτύπησες; Απάντησέ μου, πάτερ!

Χτύπησες, πάτερ!

Δεν μπορώ να κινηθώ.

Κάτι πρέπει να έσπασε...εδώ.

- Θα τους φωνάξω. - Όχι, όχι! Δεν πρέπει!

Μη μιλάς! Μη μιλάς και κράτα τις δυνάμεις σου μέχρι το βράδυ.

Όχι, το βράδυ θα έχω πεθάνει.

Μα, όχι πάτερ, δεν θα πεθάνεις!

Ναι, ναι, θα πεθάνω! Αλλά δεν λυπάμαι.

Οι εμπειρίες μου... οι σκέψεις μου...το έργο μου...

Τίποτα δεν χάθηκε, αφού τα μεταβίβασα όλα σε σένα.

Εσύ είσαι ζωντανός και θα τα συνεχίσεις.

Πάτερ, σε παρακαλώ...

Πρέπει να σου αποκαλύψω το μυστικό μου.

'Aκουσέ με, Νταντές!

Εσύ θα γίνεις ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο.

Κατάφερα...

...να βρω τον θησαυρό τού Καίσαρα Σπάντα.

Ο θησαυρός είναι κρυμμένος για πάνω από δυο αιώνες...

...κοντά στο Ορμπετέλο...

...στο νησί Μοντεχρήστος.

Πήγαινε να δεις... εκεί στον τοίχο...

Ναι, εκεί...

Το σχέδιο του νησιού. Το οικόσημο των Σπάντα.

Σε μια σπηλιά... ο θησαυρός...ο...

- Μην ταράζεσαι. - Ο θησαυρός...

- Αλλά...δεν με πιστεύεις... - Μα ναι! Όμως έχεις πυρετό.

- Ορκίσου! Ορκίσου ότι θα πας! - Ορκίζομαι!

Βλέπεις, ο Θεός αποφάσισε.

Θέλει εσύ να αποδώσεις δικαιοσύνη.

Εσύ να τιμωρήσεις τους ενόχους.

Αλλά...μην ξεχάσεις... μην ξεχάσεις...

- Τι; - Το...

Το...το μαχαίρι.

- Θα πάρω τη θέση σου, αν πεθάνεις. - Ευχαριστώ.

Αν είναι δυνατόν! Ακόμα κοιμάσαι;

Τυχερέ. Θα άλλαζα τη θέση μου με τη δική σου.

Δεν είσαι καλά;

- Έπιασε ψύχρα. - Αυτός δεν θα κρυώνει.

Ένα!

Δυο!

Τρία!

Τυχερέ! Όλη μέρα κοιμάσαι ενώ άλλοι δουλεύουν.

Δεν είσαι καλά;

Σίγουρα είναι παγίδα των τελωνειακών. Δεν θα σταματήσουμε.

- Στρίψε αριστερά! - Τρελάθηκες, Τζάκοπο;

Ο Τζάκοπο, δεν αφήνει κάποιον να πεθάνει.

Εξάλλου στους τελωνιακούς δεν αρέσει να βρέχονται.

Και πάντως δεν έρχονται από εδώ.

Τι κάνεις; Σου είπα να στρίψεις αριστερά!

Λοιπόν; Έκανες καλό μπάνιο; Από πού έρχεσαι;

Έλα, απάντησε! Δεν παίρνουμε τον καθένα!

Το πλοίο μας έπεσε στα βράχια. Χθες τη νύχτα.

- Στα βράχια; Πού; - Εκεί πέρα.

Περάσαμε πριν λίγο.

Και δεν είδαμε τίποτα παράξενο.

Ούτε πλοίο, ούτε συντρίμμια, ούτε τίποτα! Μας κοροϊδεύεις;

Δεν έχεις καλύτερη εξήγηση να μας δώσεις;

Όχι.

Είναι το κανόνι από το φρούριο τού Ιφ.

Ίσως κάποιος φυλακισμένος δραπέτευσε.

Πάρε, είναι ρούμι.

Σίγουρα δεν θα έχεις πιει για πολλά χρόνια.

- Τι ημερομηνία έχουμε; - 28 Φεβρουαρίου.

- Τίνος έτους; - Του 1833.

Α, όχι! Με κοροϊδεύεις!

1833; Είναι αδύνατον!

18 χρόνια.

Έλα, πιες μια γουλιά!

Και μη φοβάσαι. Εδώ είσαι σαν στο σπίτι σου.

Προτιμάμε τους δραπέτες από τους τελωνειακούς.

Δηλαδή, καταλάβατε;

Ασφαλώς!

Στους δραπέτες απονέμουν μεγάλο χαιρετισμό!

12 κανονιές, σαν σε ναυάρχους.

Αν σε πιάσουν είναι μικρός χαιρετισμός.

12 σφαίρες στο κορμί. Σαν δευτεροκλασάτος.

Αλλά δεν πρόκειται να σε πιάσουν.

Νομίζω ότι για την ώρα είναι καλύτερα να χωριστούμε.

'Aφησέ με σε κάποιο νησάκι που...

...που κανείς δεν αποβιβάζεται. Που το έχουν ξεχασμένο.

Σε πόσες μέρες θα περάσεις πάλι από εδώ;

Σε 8 μέρες.

- Τότε θα με παραλάβεις περνώντας. - Όπως θέλεις.

Πού να σε αφήσω;

'Aφησέ με στο νησί Μοντεχρήστος, αν είναι στον δρόμο σου.

Σύμφωνοι. Θα είμαστε εκεί αύριο την αυγή.

Σε 8 μέρες!

Ναι! Σε 8 μέρες!

Τι θα θέλατε;

Φαίνεται ότι...έκανα λάθος.

- Όλοι κάνουμε σήμερα, έτσι δεν είναι; - Δεν ήθελα να ενοχλήσω. / - Εντάξει...

Μπορώ να κάνω μια ερώτηση;

Τι απέγινε ο κύριος Νταντές; Παλιά ζούσε εδώ.

Για σταθείτε, Νταντές είπατε;

Εδώ ζούσε, αλλά πέθανε πριν πολύ καιρό.

Και...η δεσποινίς Χερέρα;

Μερσεντές Χερέρα;

Δεν την ξέρω. Ίσως είναι πριν πολύ καιρό.

- Ναι, πριν 20 χρόνια. - Α, δεν ζούσα τότε στη Μασσαλία!

Βαλεντίν! Βαλεντίν! Βαλεντίν!

Συγνώμη! Τους ακούτε; Είναι ανυπόμονοι.

Τι θέλετε; Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ όλη την ημέρα.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ...

...ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Α. ΜΟΡΕΛ ΤΗΝ 5η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1835

Τι συνέβη στον κύριο Μορέλ, τον εφοπλιστή;

Γιατί ρωτάτε; Δεν είδατε την αφίσα;

Ναι, έριξα μια ματιά.

Α...αν δε ήταν τόσο αγαπητός η αφίσα θα είχε μπει από καιρό.

Οι πιστωτές του έκαναν τα πάντα για να τον βοηθήσουν.

Αλλά τι τα θέλετε; Όλα ήταν εναντίον του.

- Ο ανταγωνισμός, η αστυνομία... - Γιατί η αστυνομία;

Για τις ιδέες του. Και κυρίως για την κακή του τύχη.

- Θα πιεις ένα ποτήρι μαζί μου; - Δεν θα με βλάψει.

Όλα άρχισαν όταν βυθίστηκε το "Φαραώ".

Βυθίστηκε το "Φαραώ";

Και χωρίς να έχει κακό καιρό.

Πρέπει να πω ότι είχε ένα γελοίο άτομο για καπετάνιο.

Έναν μπεκρή που δεν χαίρεσαι να τον γνωρίζεις, τον Καντερούς!

Καντερούς;

Ναι. Πήρε τη θέση κάποιου που συνελήφθη για πολιτικούς λόγους.

- Που λεγόταν...Περιμένετε... - Και ακόμα είναι καπετάνιος;

Α, όχι! Μετά το ναυάγιο τού ξήλωσαν τα γαλόνια.

Παντρεύτηκε και τώρα έχει ένα πανδοχείο.

- Πού βρίσκεται; - Στο Ποντ ντυ Γκαρ.

Καλά τα πάμε για Σαββατόβραδο! Δεν ήρθε κανείς.

Τι ήθελα και σε παντρεύτηκα! Δεν θα το έκανα ξανά με τίποτα.

Δεν έχουμε πελάτες εξαιτίας σου! Τους κλέβεις όλους στον λογαριασμό.

- Το ίδιο κι εσύ! - Όχι πάντα!

- Αλλά τουλάχιστον το κάνω χαμογελώντας. - Χαμογελώντας...

Όταν θέλησα να δανειστώ πού ήταν το χαμόγελό σου;

Χθες που ήταν εδώ ο αντιδήμαρχος;

Δεν θέλησες να ασχοληθείς μήπως τον ενοχλήσεις.

Δεν ήθελα να μπλέξεις. Τουλάχιστον όχι μαζί του!

- Και ούτε καν τον συμπαθώ. - Αμέσως τα μεγάλα λόγια.

Αλλά πάντα έτσι ήσουν.

Αν ένας φτωχός μου κολλάει θυμώνεις. Αλλά αν είναι πλούσιος κάνεις το κορόιδο.

Αν δεν βρω 1.000 φράγκα, χρεοκοπήσαμε.

Θα βρεθούμε στον δρόμο, κοπέλα μου!

Αν δεν ήσουν δειλός θα είχαμε βρει από καιρό τα 1.000 φράγκα.

Πώς;

Όταν οι λαθρέμποροι ήθελαν να κρύψουν τον καπνό στο υπόγειο...

- ...έπρεπε να δεχτείς. - Δεν θέλω περιττά ρίσκα.

Σου το είπα ότι είσαι δειλός.

- Θέλεις να τις φας; - Προσπάθησε, αν τολμάς!

Αλλά είσαι δειλός!

Δεν είσαι καν άντρας!

Συγνώμη, είμαι ο πάτερ Μπιζονί.

Θα ήθελα να μιλήσω με τον κύριο Γκασπάρ Καντερούς.

- Δεν έχω λεφτά για τους φτωχούς! - Σήμερα δεν ζητάω.

Τότε, καθίστε, πάτερ!

- Μήπως ενοχλώ; - Η γυναίκα μου.

Λοιπόν, γνωρίζατε το 1815...

...έναν αξιωματικό του ναυτικού... που λεγόταν...Νταντές;

Το ήξερα πολύ καλά! Ήμουν ύπαρχός του.

Και ένας από τους καλύτερους φίλους του.

Αρρώστησα όταν τον συνέλαβαν.

Τον καημένο τον Νταντές! Λέγεται ότι τον τουφέκισαν.

- Τον τουφέκισαν; Ποιος το λέει; - Ο Φερνάν. Ο Φερνάν Μοντέγκο.

- Τον γνωρίζετε; - Ναι! Ο Νταντές μού έχει μιλήσει.

Είναι εξάδελφος τής μνηστής του. Της Μερσεντές.

Ναι! Και ο Φερνάν είπε σε όλους το 1816...

...για την εκτέλεση τού Εντμόντ Νταντές.

Η Μερσεντές τον πίστεψε;

Αλλιώς δεν θα τον παντρευόταν, όπως καταλαβαίνετε.

Α, ο μπαγάσας ο Φερνάν, ήταν έξυπνο παιδί.

'Aρα δεν εκτελέστηκε ο Νταντές;

Όχι. Πέθανε πρόσφατα και πήγα να τον εξομολογήσω.

- Ήξερε γιατί φυλακίστηκε; - Όχι.

Φυλάκισαν έναν άνθρωπο χωρίς να του πουν τον λόγο! Τι εποχές!

Ο καημένος, θα πέθανε μέσα στη φτώχια.

Κάθε άλλο. Είχε έναν συγκρατούμενο πολύ πλούσιο...

...που αποφυλακίστηκε πέρσι και του έδωσε ένα διαμάντι.

- Ένα διαμάντι; - Ναι.

- Αλήθεια; - Ορίστε!

Πόσο αξίζει;

50.000 φράγκα. Και περισσότερο, μαζί με το δέσιμο.

- Και είστε κληρονόμος του; - Όχι, ο εκτελεστής της διαθήκης του!

Μου ζήτησε να μοιράσω τα λεφτά από το πετράδι στη μνηστή, στον πατέρα...

...και στον φίλο του τον Καντερούς.

Αφού ο πατέρας του πέθανε, δεν είναι πια κληρονόμος.

Το ξέρω, γι'αυτό θα μοιραστεί στα δυο.

- Μπορώ να το δω; - Μα, ναι.

Δεν έχω δει ποτέ τόσο μεγάλο. Και γιατί μόνο τα μισά;

Γιατί τα υπόλοιπα ανήκουν στη Μερσεντές.

- Η Μερσεντές δεν το έχει ανάγκη. - Γιατί;

- Μίλα! Πες του! - Ξέρω ότι παντρεύτηκε.

Εκτός που παντρεύτηκε, ο πρώην μνηστήρας θα είχε κάτι να την κατηγορήσει;

- Λοιπόν, ναι! - Τι;

Όπως είπαμε πριν, δεν το χρειάζεται.

Ο Μοντέγκο έκανε καριέρα στην Ανατολή και είναι πλούσιος.

Τώρα ονομάζεται, αν το πιστεύετε, κόμης ντε Μορσέφ.

Αυτός δεν είναι λόγος για να χάσει την κληρονομιά.

Δεν πειράζει, θα σας τα πω όλα.

Αν ο Νταντές πήγε στη φυλακή, αιτία ήταν μια καταγγελία.

Αδύνατον!

Ο Φερνάν δεν είναι άσχετος με την καταγγελία.

Μιλάς πολύ! Είναι μια υπόθεση. Τίποτα περισσότερο.

Αν είναι μια απλή υπόθεση...

Μα όχι! Είναι αλήθεια! Ο άντρας μου ήταν εκεί!

- Μιλάς πολύ! - Είδε πολύ καλά τον Φερνάν...

...να τελειώνει το γράμμα!

Και ποιος το άρχισε;

Καλά, ίσως εγώ! Αλλά δεν ήξερα τι έκανα! Ήμουν μεθυσμένος.

Πάντως, ο Φερνάν πήγε το γράμμα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης!

Σε αυτήν την περίπτωση, είναι προφανές.

Θα μας το αφήσετε;

Ο καημένος ο Νταντές ποτέ δεν είχε φίλο καλύτερο από τον Καντερούς.

Και απόδειξη είναι ότι εγώ φρόντισα την κηδεία τού πατέρα του.

- Εσείς; - Ναι, πούλησα όλα του τα έπιπλα.

Είχαμε δυσκολίες να τα μεταφέρουμε.

Δείτε αυτό το τραπέζι. Ήταν δικό του.

- Και οι δυο καρέκλες. - Αυτή η κρεμαστή λάμπα...

...η τσαγιέρα και κοιτάξτε, ακόμα και αυτό το πουγκί.

Ναι, όπως βλέπετε δεν τον ξεχάσαμε.

Μα γράφει "Ζ" και "Μ"! Αυτά δεν είναι τα αρχικά του κυρίου Νταντές.

Α, όχι! Αυτά είναι τα αρχικά τού κυρίου Μορέλ.

Το άφησε στον κύριο Νταντές με μερικά λεφτά μέσα.

Λοιπόν, όλα μου φαίνονται εντάξει. Το διαμάντι σάς ανήκει δικαιωματικά.

- Είναι αργά και πρέπει να φύγω. - Μα καθίστε να σας προσφέρουμε κάτι.

Ίσως ένα ενθύμιο από τον φίλο μας τον Νταντές;

Τότε...εντάξει. Το πουγκί. Αν είναι άδειο, φυσικά.

Ω, είναι δικό σας, αν σας ευχαριστεί.

- Για τους φτωχούς σας; - Δεν ξέρετε πόσο καλά το είπατε.

Αντίο!

Και αυτό το διαμάντι να σας φέρει αυτό που σας αξίζει.

Ελπίζω τουλάχιστον να είναι αληθινό!

Σίγουρα είναι αληθινό. Μας το έδωσε παπάς!

Αλλιώς δεν ξαναπάω στην εκκλησία!

Καλύτερα να ρωτήσουμε τον κ. Ζουανές, τον κοσμηματοπώλη από το Παρίσι.

Μόλις έφτασε στην πόλη.

Καλύτερα να ρωτήσουμε έναν Παριζιάνο. Οι ντόπιοι είναι φλύαροι.

Θα πάρω το άλογο και θα πάω.

- Λοιπόν; - Το διαμάντι είναι αληθινό.

Αλλά προσφέρει 45.000 φράγκα.

- Μόνο; - Ναι.

Δεν τα βρήκαμε με τον άντρα σας. Ήθελε και τη δική σας γνώμη.

Λυπάμαι, αλλά δεν είμαστε πλούσιοι για να χάσουμε 5.000 φράγκα.

Α, κρίμα! Έφερα τα λεφτά.

Όχι! Θα βρούμε άλλον αγοραστή.

Α...ο οποίος ίσως βρει παράξενο...

...που ένα διαμάντι έπεσε από τον ουρανό έτσι ξαφνικά.

Και ίσως καλέσει ακόμα και την αστυνομία.

Πάντως, ό,τι θέλετε, έτσι δεν είναι;

Έλα! Δώσε το διαμάντι!

Κι έτσι δεν θα έχουμε ενοχλήσει τον κύριο Ζουανές για το τίποτα.

45.000, ορίστε!

- Και τώρα θα δειπνήσετε μαζί μας, έτσι; - Α, όχι, λυπάμαι!

Α, κύριε Ζουανές, τώρα που γνωριστήκαμε δεν θα αρνηθείτε.

- Για γούρι! Ελάτε! - Θα χαρούμε πολύ.

Όχι, πρέπει να φύγω.

- Περιμένετε να σταματήσει η καταιγίδα! - Μα μπορεί να κρατήσει όλη τη νύχτα!

Ακριβώς! Κοιτάξτε, καλύτερα να κοιμηθείτε εδώ.

Όχι, έχω μια δουλειά ακόμα.

- Τότε να πάτε στη δουλειά σας. - Ευχαριστώ.

Α, μην ενοχλείστε. Ξέρω που είναι ο στάβλος.

Καληνύχτα! Α, δεν βλέπω τίποτα!

Ακολουθείστε το κανάλι! Όλο ευθεία! Καληνύχτα!

Γιατί τον άφησες να φύγει; Δεν είδες πόσα λεφτά κουβαλούσε;

Του άφησα τις 5.000 φράγκα με σκοπό να τα πάρω πίσω.

Πάψε!

Είμαι σίγουρη ότι σκέφτηκες το ίδιο με μένα.

- Μόνο που δεν είσαι άντρας. - Τι;

Αν ήσουν άντρας, δεν θα τον άφηνες να φύγει!

Πάψε! 45.000 δεν είναι λίγα για μια μέρα, έτσι;

Φυσικά, εσύ ικανοποιείσαι εύκολα.

Αλλά πρώτα θα πάρω τα λεφτά. Εγώ τα κέρδισα!

Έι! Τα λεφτά είναι δικά μου!

Δώσε μου τουλάχιστον τα μισά αμέσως!

- Γιατί μου τα χρωστάς! - 'Aσε με ήσυχο!

Κύριε, ο Θεός σας έφερε πίσω.

Μόλις μιλούσαμε για σας!

Λέγαμε, πώς σας αφήσαμε να φύγετε με τέτοια βροχή;

Τώρα κι εγώ λέω το ίδιο, ε;

Θα σας αρέσει εδώ. Είναι ζεστά και στεγνά.

Καντερούς! Φέρε ένα μπουκάλι για να γιορτάσουμε την επιστροφή του.

- Μα... - Τι;

- Η καταιγίδα σταμάτησε. - Αντιθέτως, μόλις άρχισε.

Δεν φοβάμαι τους κλέφτες, αλλά μια τέτοια καταιγίδα θα τους βγάλει έξω!

Πω-πω, ακούστε! Σκεφτείτε όσους είναι έξω, ε;

Τους καημένους!

Όσο για σας, έχετε μια καλή φωτιά και σας περιμένει το κρεβάτι σας.

- Α, είναι πολύ! - Τίποτα δεν είναι πολύ, για τους φίλους.

- Τι ώρα φεύγετε; - Με το ξημέρωμα.

Αυτό θα το δούμε. Θα κοιμηθείτε σαν κούτσουρο.

Εντωμεταξύ θα φάμε ένα καλό δείπνο!

Α! Κάθαρμα!

Συγνώμη, δεσποινίς! Είστε η Ζουλί Μορέλ, η κόρη του εφοπλιστή;

Μάλιστα!

- Δίνετε αυτό στον πατέρα σας; - Εκ μέρους ποιου;

- Το όνομά μου του είναι άγνωστο. - Μα, κύριε...

Μη με ρωτάτε. Θα καταλάβετε αργότερα.

Λοιπόν, να πούμε αύριο, στις 10:00 ακριβώς.

Ξέρω πόσο οδυνηρό είναι να παρίστασθε στον πλειστηριασμό των υπαρχόντων σας.

Θα σας συμβούλευα να μην ερχόσασταν.

Εκτός, εννοείται, αν θέλετε να πλειοδοτήσετε κι εσείς.

Αν είχα χρήματα να πλειοδοτήσω. δεν θα είχα φτάσει εδώ.

Προφανώς.

Πατέρα! Πατέρα!

- Πατέρα - Τι συμβαίνει;

- Σώθηκες! - Σώθηκα;

Πάρε, άνοιξέ το! Μα άνοιξέ το!

Μου το έδωσαν να σου το φέρω. Όλα τα γραμμάτια είναι εδώ!

- Εξοφλημένα; - Εξοφλημένα!

Ποιος σου το έδωσε;

Κύριε Μορέλ! Κύριε Μορέλ!

Τι έγινε πάλι;

Ο λιμενάρχης με έστειλε να σας προειδοποιήσω...

...ότι ένα πλοίο με τη σημαία σας, που λέγεται "Φαραώ", μόλις μπήκε στο λιμάνι.

- Ο κύριος Μορέλ; - Ναι, αλλά...

- Γιατί έχετε τη σημαία μου; - Το πλοίο σας ανήκει.

- Τα χαρτιά είναι στην καμπίνα μου. - Μα, δεν καταλαβαίνω.

- Και από πού έρχεστε; - Από τη Γένοβα, όπου παραγγέλθηκε.

- Ναι, αλλά από ποιον παραγγέλθηκε; - Μια τράπεζα το πλήρωσε.

Και ούτε το ναυπηγείο ούτε εγώ γνωρίζουμε ποιος έδωσε την εντολή.

Είναι ένας άγνωστος.

Καλημέρα, καλέ μου Τζάκοπο!

Δεν πιστεύω να νοσταλγείς το παλιό σου επάγγελμα;

Α...από καιρό το έχω βαρεθεί. Ταμπάκο και πάλι ταμπάκο.

Θέλω να το αλλάξω.

Έχεις γίνει ο ακόλουθος τού κόμη Μοντεχρήστου.

Ναι, αυτόν τον τίτλο μου έδωσε ο Υψηλότατος δούκας τής Τοσκάνης.

Που είχε και μεγάλη ανάγκη από χρήματα.

- Κύριε κόμη... - Έλα, σταμάτα.

Ποτέ να μη με πεις "κόμη".

Ανέβα, θα σου εξηγήσω.

200 λουδοβίκεια αν είμαστε στην πύλη τού Λουξεμβούργου, την Τρίτη πριν το μεσημέρι.

Και τώρα θα μάθεις γιατί ο κόμης Μοντεχρήστος...

...βιάζεται να επιστρέψει στο Παρίσι.

ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ

Τζάκοπο, θα σου πω όσα δεν ήξερες όταν με ψάρεψες από το νερό πριν ένα χρόνο.

Λοιπόν, πριν 20 χρόνια νόμιζα ότι ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άντρας στον κόσμο.

Ήμουν ύπαρχος στο "Φαραώ".

Είχαμε βάλει ρότα για τη Μασσαλία όπου με περίμενε η μνηστή μου, η Μερσεντές.

Ο Καντερούς, ο δεύτερος αξιωματικός...

...ήθελε να με ξεφορτωθεί για να γίνει καπετάνιος.

Είχε την ιδέα να γράψει ένα ανώνυμο γράμμα...

...και να με καταγγείλει ως πράκτορα τού Βοναπάρτη.

Ο εξάδελφος τής μνηστής μου, ο Φερνάν, ήταν ερωτευμένος μαζί της.

Αυτός και ο Καντερούς έγραψαν το γράμμα...

...και ο ίδιος προσωπικά το πήγε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Τη βραδιά των αρραβώνων μου με συνέλαβαν...

...και με ανέκρινε ο εισαγγελέας κύριος ντε Βιλφόρ.

Ο Βιλφόρ υποσχέθηκε να με ελευθερώσει.

Αλλά, στην πραγματικότητα, επειδή ήταν κι αυτός μπλεγμένος, διέταξε το αντίθετο.

Και εκείνο το βράδυ, αντί να με επιστρέψουν σπίτι μου...

...οι στρατιώτες με μετέφεραν στο φρούριο τού Ιφ.

Ζήτησα να δικαστώ, αλλά δεν έγινε τίποτα.

Ήμουν φυλακισμένος μυστικά και για όλη μου τη ζωή.

Θα είχα τρελαθεί αν δεν είχα καταφέρει να επικοινωνήσω με έναν άλλο φυλακισμένο.

Τον αβά Φαρία.

Μια μέρα ένοιωθε ότι θα πέθαινε...

...και μου έκανε μια μεγάλη αποκάλυψη.

Είχε ανακαλύψει στο νησί Μοντεχρήστος...

...ένα θησαυρό που ήταν θαμμένος εδώ και τρεις αιώνες.

Την επομένη μέρα κατάφερα να δραπετεύσω.

Μπήκα στον σάκο ταφής που θα πετούσαν στη θάλασσα...

...στη θέση τού πτώματός του.

Και έτσι με ψάρεψες, Τζάκοπο.

Σου ζήτησα και με άφησες στο νησί Μοντεχρήστος.

Και όλος αυτός ο θησαυρός...

...θα χρησιμοποιηθεί για να τιμωρηθούν οι τρεις άντρες που μου πήραν:

Ο ένας τη μνηστή μου, ο άλλος το πλοίο μου και ο τρίτος την ελευθερία μου.

'Aρχισα με τον Καντερούς.

Μεταμφιέστηκα σε μοναχό και τον επισκέφθηκα.

Του έδωσα ένα διαμάντι. Το ίδιο βράδυ, τρελαμένος από τα λεφτά...

...προσπάθησε να σκοτώσει τον κοσμηματοπώλη...

...στον οποίο ήθελε να το πουλήσει.

Ήθελα να διαλέξει ο ίδιος τη μοίρα του.

Και τη διάλεξε.

Αλλά έχω ακόμα δυο λογαριασμούς να κλείσω.

Του Βιλφόρ...και του Φερνάν.

Ο Βιλφόρ έγινε Βασιλικός Εισαγγελέας στο Παρίσι.

Όσο για τον Φερνάν, ονομάζεται τώρα στρατηγός ντε Μορσέφ.

Και θα γίνει δεκτός με επίσημη τελετή την Τρίτη στη Βουλή.

Έχεις το δικαίωμα να εκδικηθείς, μετά από τόσα χρόνια.

Αυτό είναι μια υπόθεση ανάμεσα στον Θεό κι εμένα.

Παρουσιάστε...αρμ!

Επ'ώμου...αρμ!

Επί δεξιά! Εμπρός...μαρς!

Κύριοι...

Υποδεχόμαστε σήμερα επίσημα...

...τον στρατηγό κόμη ντε Μορσέφ...

...που μόλις είχε την τιμή να γίνει βουλευτής της Γαλλίας.

Δεν θα παραθέσω τα βήματα μιας καριέρας αφιερωμένης στο κοινό καλό.

Και δίνω τον λόγο στον κύριο ντε Μορσέφ, καλώντας τον να ανέβει στο βήμα.

Κύριοι...

Πριν σας ευχαριστήσω, επιτρέψτε μου να δηλώσω την υπακοή και την πίστη μου...

...στον Μεγαλειότατο Βασιλιά Λουδοβίκο- Φίλιππο, και μέσω...

Νεβέιγ, εσύ καλύπτεις τον λόγο για τη "Νασιονάλ";

- Ναι, 50 γραμμές. - Και τι σημειώνεις εκεί;

Ότι η κυρία ντε Μορσέφ παρακολουθεί τον λόγο του συζύγου της.

Αλλά χαμογελάει υπερβολικά και βεβιασμένα. Μάλλον βαριέται.

Στη Γαλλία, όπως και στην Ανατολή ακολουθούσα την ευθεία γραμμή...

...που είναι πάντα η πιο σωστή και η πιο καθαρή.

Ως στρατιώτης ποτέ δεν σκέφτηκα τον εαυτό μου!

Αλλά αυτήν την ηρωική σημαία που υπηρετώ πιστά και σέβομαι!

"Αν με φιλάς έτσι, πώς θέλεις να διαβάσω το μέλλον;"

- Και τώρα φεύγω. - Θα πάτε στον Χορό τής Όπερας απόψε;

Ναι, και ξέρω τι κοστούμι θα φορέσει η κυρία ντε Μορσέφ.

Έχουμε την ίδια μοδίστρα.

Δε μου λέτε; Τι θα ντυθεί για να το γράψω στη "Νασιονάλ".

Τσιγγάνα.

Αυτός ο δήμιος της Βενετίας ψάχνει κεφάλια να κόψει ή να στραγγαλίσει;

- Τι από τα δυο προτιμάς; - Με αυτόν δήμιο, δεν με νοιάζει.

Ούτε που μας ακούει καν.

Δεν είναι ο δήμιος της Βενετίας. Είναι δήμιος καρδιών!

Θα δεχτεί η όμορφη τσιγγάνα να πει το μέλλον τού δήμιου της Βενετίας;

Θέλω πολύ να το μάθω το μέλλον ενός δήμιου.

Να ένα πολύ περίεργο χέρι.

Αυτή η γραμμή δεξιά, δείχνει ότι σκέφτεστε πολύ.

Πιθανόν.

Εδώ...αυτή η εγκάρσια...

...δείχνει ότι αναγκαστικά αφήσατε μια γυναίκα που αγαπούσατε.

Ναι, πιθανόν.

Θα την ξαναβρείτε...ναι!

Όμως δεν θα δεν θα μπορέσετε να είστε μαζί εξολοκλήρου.

Έχω την εντύπωση ότι έχω ξαναδεί αυτό το χέρι.

Σας έχω πει άλλη φορά το μέλλον;

- Ναι, ίσως. - Πότε;

Αυτό θα το βρείτε εσείς. Αφού διαβάζετε το μέλλον...

...θα μπορείτε να διαβάζετε και το παρελθόν.

Αφού είστε τόσο τρομακτικός, σωστά διαλέξατε τη μεταμφίεσή σας, κύριε δήμιε.

Ποιος λέει ότι είναι μεταμφίεση. Ίσως είμαι αληθινός δήμιος...

...που παρακολουθεί τα θύματά του.

- Είναι στον χορό; - Ίσως!

Είμαι περίεργη να τα γνωρίσω.

Να είστε σίγουρη, όμορφη τσιγγάνα, ότι θα τους γνωρίσετε μια μέρα.

- Ποιος είστε; - Δεν έχει σημασία να σας πω.

- Νομίζω ότι έχω ακούσει τη φωνή σας. - Πού και πότε;

Αυτό ψάχνω.

Αν πιστεύετε στα φαντάσματα, θα έλεγα ότι είστε αληθινό φάντασμα.

Ένα φάντασμα που φέρνει καλές ή κακές αναμνήσεις;

Απαντήστε!

Κι εγώ ίσως να θυμάμαι την αποψινή βραδιά.

Να θυμάμαι αυτήν τη μουσική για πολύ καιρό. Για είκοσι χρόνια.

Κι εσείς;

Ναι. Ας διασκεδάσουμε συγκρίνοντάς τις αναμνήσεις μας.

- Πείτε μου για τις δικές σας! - Δεν θα τις βρείτε ενδιαφέρουσες.

Έτσι νομίζετε;

Και εκμεταλλεύεστε τη μεταμφίεση για να με κάνετε να σας μιλήσω.

Δεν ξέρω καν ποιος είστε. Σταματήστε.

Κάτω από τη μάσκα σας, τα μάτια σας είναι γεμάτα δάκρυα.

Δεν είναι τίποτα! Κάνει πολλή ζέστη εδώ.

Τι κοιτάτε;

Την ουλή στο αριστερό σας χέρι.

Είναι παλιά. Σχεδόν έχει εξαφανιστεί από το δέρμα.

Οι δήμιοι έχουν καλή όραση.

Οι Ισπανοί μερικές φορές τραυματίζουν έτσι το χέρι, για να αλλάξουν τη μοίρα.

- Ποιος σας το είπε αυτό; - Μόνο που δεν πετυχαίνει πάντα.

- Οδηγήστε με στο θεωρείο μου! - Γιατί;

Δεν θέλετε να χορέψετε άλλο μαζί μου;

Ναι, αλλά για πρώτη φορά στη ζωή μου...

...νοιώθω ότι προδίδω τις αναμνήσεις μου.

Πίνω στη σημερινή σου επιτυχία!

Ελπίζω να έρθει σύντομα η σειρά σου να μπεις στη Βουλή.

- Γιατί χαμογελάς; - Θυμάμαι πριν 20 χρόνια.

Ναι, ήταν μεγάλος ο δρόμος από τη Μασσαλία.

Και σου χρωστάω πολλά. Ναι, ναι!

Χάρη σε σένα με έστειλαν στην Ανατολή.

Γυρίζοντας από την Ανατολή με βοήθησες κι εσύ.

Βλέπεις, είμαστε πάτσι.

Βασικά, μια μικρή ομάδα που έκανε συμμαχία...

...τελικά κατέκτησε τον κόσμο.

Με την προϋπόθεση ότι τους κρατάει ενωμένους ένας...

Πες τη λέξη.

Ένας νεκρός.

Και τώρα, μαντάμ, δεν απομένει παρά να σας αποχωριστώ.

Ο στρατηγός ντε Μορσέφ και ο εισαγγελέας ντε Βιλφόρ...

...ελπίζω να με συγχωρήσουν που σας κράτησα τόσο πολύ.

Πώς μας αναγνωρίσατε;

Ο δήμιος τους αναγνωρίζει όλους, γιατί όλοι κάποια μέρα...

...ίσως έχουν να κάνουν με τον δήμιο.

Αφού γνωρίζετε τα ονόματά μας, κύριε, πείτε μας και το δικό σας.

Αδύνατον. Ο δήμιος δεν έχει όνομα.

Είναι το δεξί χέρι τής μοίρας.

Ο δήμιος πριν από όλα, είναι όργανο της δικαιοσύνης, κύριε.

Και είμαι ο Βασιλικός Εισαγγελέας.

Πάνω από τη δικαιοσύνη τού Βασιλιά, είναι η δικαιοσύνη τού Θεού.

Κι εγώ ίσως υπηρετώ μόνο αυτήν.

Είστε πολύ ρομαντικός, κύριε.

Φαίνεται ότι είστε θαυμαστής των έργων τού κυρίου Ουγκώ.

Δεν τα απορρίπτω.

Πολύ καλά. Σίγουρα θα συναντηθούμε στο ίδιο θέατρο.

Όλος ο κόσμος είναι ένα θέατρο, κύριε.

Αλλά δεν διαλέγεις πάντα τον ρόλο που θα παίξεις.

Θα ειδωθούμε ξανά αν ο...συγγραφέας το θελήσει.

Τα σέβη μου, κυρία μου!

Μαμά, μην ανησυχείς, φεύγουμε. Θα γυρίσουμε τα ξημερώματα.

Να περάσετε καλά, παιδί μου. Πού πηγαίνετε;

Θα πάμε στη Λαμπακούς. Στο καμπαρέ "Ντε λα Πλας".

Θα δείτε ότι η κακή φήμη τού μαγαζιού είναι διογκωμένη.

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

Σύντομα θα έρχονται οι ξένοι και θα πληρώνουν εισιτήριο, σαν σε μουσείο.

Ορίστε, ήρθαν τα πλουσιόπαιδα να διασκεδάσουν σε βάρος μας.

Πραγματικά, είναι γραφικό!

Τουλάχιστον είναι καλύτερα από την Όπερα, αγαπητέ μου.

Από δούκες και μαρκησίους μπουχτίσαμε. Προτιμώ τον απλό λαό.

Λοιπόν, παιδιά, θα πιείτε ένα ποτήρι κοκκινέλι μαζί μας;

Όχι, είναι 5:00 η ώρα το πρωί.

Οι ταβέρνες και τα γλέντια τέλος! Τώρα είναι η ώρα τής πραγματικότητας.

- Ποιας πραγματικότητας; - Είπε "της πραγματικότητας".

Και σε συμβουλεύω να το λάβεις σοβαρά υπόψη.

- Δεν ήρθαμε να σας προσβάλλουμε. - Κάπελα, σαμπάνια για όλους!

Έχεις τουλάχιστον χρήματα; Θα πληρώσεις προκαταβολικά.

- Φυσικά έχω! Παίρνω τα μέτρα μου. - Παίρνει τα μέτρα του!

- Έλα, κούκλα μου! - Αλμπέρ, καλύτερα να φύγουμε.

Εδώ μπαίνετε όταν θέλετε, αλλά φεύγετε όταν μπορείτε!

Είμαστε περαστικοί. Ψάχνουμε κάποιον.

- Ωραία, βρήκατε αυτόν που ψάχνετε. - Δεν ψάχνουμε εσένα.

Αλλά βρήκατε εμένα. Θέλατε να δείτε τον υπόκοσμο, ε;

Και τα ξημερώματα θα κοιμηθείτε στα πούπουλα...

...και οι υπηρέτες θα σας φέρουν ζεστή σοκολάτα το μεσημέρι.

- 'Aσε μας να περάσουμε! - 'Aντε στον διάβολο!

Σας χρωστάω πολλά, κύριε. Μπορώ να μάθω το όνομά σας;

- Είμαι ο κόμης Μοντεχρήστος. - Ονομάζομαι Αλμπέρ ντε Μορσέφ.

Η μητέρα μου θα θέλει να σας ευχαριστήσει.

Δέχεται την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα.

- Μοντεχρήστος; Μα είναι Ιταλικό όνομα. - Ναι, αλλά είναι Αμερικανός.

- Έχει χρυσωρυχεία στο Κολοράντο. - Είναι δυνατόν;

Ναι, ναι! Ο κρουπιέρης μού είπε...

...ότι έχασε πάλι σχεδόν 1.000.000 χθες βράδυ.

Μα όχι! Είναι ο τελευταίος απόγονος τού Χαλίφη τής Βαγδάτης.

Της Βαγδάτης; Σαν ιστορία από τις 1001 νύχτες!

Μητέρα, σας παρουσιάζω τον κόμη Μοντεχρήστο.

Σας ευχαριστώ, κύριε. Χωρίς εσάς δεν θα έβλεπα ξανά τον γιο μου.

Κι εγώ ευχαριστώ τον γιο σας!

Χωρίς αυτόν δεν ξέρω αν θα είχα τη μεγάλη χαρά...

...να βρεθώ μπροστά σας σήμερα.

Είναι μεγάλη χαρά και για μένα. Και έκπληξη.

Όλο το Παρίσι μιλάει μόνο για τον κόμη Μοντεχρήστο.

Ναι, όλοι αναρωτιόνται για αυτό το παράξενο άτομο.

Θέλουν να μάθουν από πού έρχεται, αν είναι παντρεμένος...

...ή μνηστευμένος.

Το καταλαβαίνω. Αλλά τι σας ενδιαφέρει εσάς;

Όταν είσαι πλούσιος, εύκολα ξεχνάς το παρελθόν.

Θα τα ήθελα, αλλά... δεν μπορώ πάντα.

Αλμπέρ, φρόντισε εσύ τους καλεσμένους μας.

Εγώ θα δείξω το θερμοκήπιο στον κύριο κόμη Μοντεχρήστο.

Εντμόντ, είσαι ζωντανός!

Τις προάλλες τον χορό ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι ήσουν εσύ.

Τότε γιατί έφυγες τόσο απότομα;

Αν έμενα λίγα λεπτά ακόμα, δεν θα γύριζα στον σύζυγό μου.

Ευτυχώς, συνήλθα εγκαίρως.

Φίλε μου...Φτωχέ μου φίλε... Είναι πολύ αργά.

Όχι!

- Είναι, πέρασαν 20 χρόνια. - 'Aκου, Μερσεντές.

Αυτά τα 20 χρόνια χωρισμού, θα τα σβήσουμε!

Θα φύγουμε απόψε, και κανείς δεν θα βρει τα ίχνη μας.

Σου είπα ότι είναι πολύ αργά.

Όχι! Δεν είναι για μας!

Στη φυλακή μέρα με τη μέρα δυνάμωνε η θέλησή μου.

Και τώρα είμαι ελεύθερος και έχω τεράστια περιουσία.

Θα σου εξηγήσω όταν φύγουμε.

Πιστεύω ότι τίποτα δεν μας κρατάει.

Μερσεντές, φεύγουμε απόψε.

Νομίζεις ότι είναι τόσο εύκολο να φύγουμε;

- Θα ήταν πολύ ωραίο. - Μα τι σε κρατάει;

Έχω έναν γιο. Ναι, ξέχασες αυτήν τη λεπτομέρεια.

Φαντάζεσαι όταν μάθει αύριο το πρωί ότι η μητέρα του έφυγε με έναν εραστή;

Θα αναρωτιούνται γιατί λείπω τόση ώρα από το σαλόνι.

Ακούω ήδη τα σχόλια των καλεσμένων.

Οι καλεσμένοι σου! Το σαλόνι σου! Ο γιος σου!

Νοιώθω σαν να σου είμαι ξένος!

Εγώ φταίω που σε κήρυξαν νεκρό; Ότι σε τουφέκισαν;

Ξέρεις ποιος το διέδωσε αυτό.

Τώρα καταλαβαίνεις!

Ναι, αλλά δεν μπορώ να αφήσω τον άντρα μου.

Ήμουν αποφασισμένος να ξεχάσω τις δυστυχίες μας.

Αλλά δεν θέλεις, για χάρη αυτών που τις προκάλεσαν.

Όχι, δεν θέλω να σε ακούσω άλλο!

Εσύ το αποφάσισες.

Καλή μου, άργησα, ως συνήθως. Συγχώρεσέ με!

Ο Αλμπέρ μου είπε ότι ήρθε ο κόμης Μοντεχρήστος.

Ναι, βγήκα να τον ξεπροβοδήσω. Βιαζόταν.

Ακόμα καλύτερα. Αυτή η επίσκεψη δεν μου άρεσε καθόλου.

Ο Αλμπέρ τον συμπαθεί πολύ.

Ίσως, αλλά ένας βουλευτής της Γαλλίας πρέπει να διαλέγει τις σχέσεις του.

Και αυτός ο Μοντεχρήστος πήρε τον τίτλο του πολύ πρόσφατα.

Το ίδιο κι εμείς.

Ένας λόγος παραπάνω να είμαστε επιλεκτικοί.

Και επιπλέον ξοδεύει πολλά Οι παλαιοί οίκοι δεν κάνουν τόση επίδειξη.

Και μια και μιλάμε για οίκους, αγόρασε άλλο ένα.

Ένα εντυπωσιακό μέγαρο στα Ηλύσια Πεδία.

Ο κύριος ντε Μορσέφ είναι νεκρός.

Όχι, θα φυλάξουμε τον κύριο ντε Μορσέφ για το τέλος.

Υπάρχει μια Αραβική παροιμία που λέει:

"Ο μεγαλύτερος ένοχος πρέπει να δει πρώτα τους άλλους να πεθαίνουν."

Τους άλλους; Δηλαδή ο κύριος ντε Βιλφόρ.

Προτίθεσαι να μονομαχήσεις με πιστόλια με τον κύριο ντε Βιλφόρ;

Ποτέ δεν αποφεύγω μια μονομαχία. Αλλά επίσης ποτέ δεν την προκαλώ.

Γιατί η τιμωρία είναι πολύ εύκολη και πολύ γρήγορη.

Με λίγη φαντασία... μπορεί να γίνει καλύτερη.

Ο κύριος ντε Βιλφόρ, δεν φαίνεται ευάλωτος.

Διάβασες την αναφορά τού πράκτορά μας;

"Εισαγγελέας, καλός οικογενειάρχης, ευυπόληπτος πολίτης."

Τίποτε που να προσάπτει κάποια μομφή στον κύριο ντε Βιλφόρ.

Εκτός από το σπίτι που νοίκιασε πριν 20 χρόνια με ψεύτικο όνομα...

...και ποτέ δεν πάτησε το πόδι του.

- Θυμάσαι τη διεύθυνση; - Οδός Λαφοντέν 28, στο Οτέιγ.

Λοιπόν, τι θέλετε να μου πείτε γι'αυτό το σπίτι;

Θέλω να σας πω, ότι είμαι αγοραστής.

Αγοραστής; Αγοραστής...

Αλλά πωλούνται πολλά σπίτια στη γειτονιά, καλύτερα από αυτό.

Ναι, αλλά εγώ αυτό θέλω.

Ταξιδεύω πολύ.

Αν αγοράσω το σπίτι, θα χρειαστώ ένα έμπιστο άτομο να το φροντίζει.

- Ένα άτομο σαν εσάς. - Έχω τη διεύθυνση τού συμβολαιογράφου.

Μα αυτή είναι η δεσποινίς Πικάρ, από το Μοντέρνο Θέατρο.

Έχετε δει τη δεσποινίδα Πικάρ να παίζει;

Όχι, αλλά έχω ακούσει πολλά γι'αυτήν.

Και έχω δει εικόνες της σε περιοδικά.

Εγώ είμαι αυτή!

- Όχι! - Ναι!

- Διέκοψα την καριέρα μου. - Κάποιο ατύχημα;

Όχι! Ένας ουσάρος τής φρουράς. Τι τα θέλετε;

Δεν ήταν εύκολος άνθρωπος. Με έβαλε να εγκαταλείψω το θέατρο.

Ήταν πολύ σκληρό.

Τα τελευταία 20 χρόνια ζω εδώ...

...κάνοντας μικροδουλειές δεξιά κι αριστερά.

Στην αρχή ήμουν συνοδός σε μια κοπέλα.

Κρυβόταν από όλο τον κόσμο.

Ήταν ένα μεγάλο μυστήριο. Σαν θεατρικό έργο.

- Σίγουρα δεν θα ζούσε μόνη. - Όχι!

Υπήρχε κάποιος που έλεγε ότι είναι ο βαρόνος Ντανγκλάρ.

Και η καημένη η μικρή!

Ήταν λίγο αγχωμένη. Κυρίως τον τελευταίο καιρό.

Αναγκαστικά, εξαιτίας τής κατάστασής της.

Ναι;

Μα φυσικά! Ήταν κοπέλα από πολύ υψηλή τάξη.

Γι'αυτό κρυβόταν εδώ.

Και όταν έφυγαν, δεν πήγατε μαζί τους;

Τι λέτε τώρα!

Το έσκασαν μια νύχτα έτσι...στα κρυφά. Σαν τους κλέφτες!

Εγώ κοιμόμουν.

'Aκουσα ξαφνικά μεγάλο θόρυβο στον κήπο, και μετά τίποτα!

Το σπίτι ήταν άδειο!

- Και δεν σας έγραψαν; - Ούτε ένα γράμμα.

Το επόμενο πρωί κάποιος "κύριος" μου είπε να κρατήσω το σπίτι.

Αυτό έγινε πριν πολύ καιρό;

Το 1817.

Τη νύχτα από 27 προς 28 Σεπτεμβρίου 1817.

- Τι μνήμη! - Τι τα θέλετε;

Ήταν τη νύχτα που με εγκατέλειψε ο εραστής μου. Ένας Κορσικανός.

Ονομαζόταν Μπερτούτσιο. Ωραίος άντρας!

Από εκείνη τη νύχτα δεν ξαναήρθε. Εξαφανίστηκε τελείως.

Τέτοια πράγματα δεν ξεχνιούνται, ξέρετε...

...όταν είχες κάποτε όλο το Παρίσι στα πόδια σου.

Ποτέ δεν ήρθε να με δει. Παρόλο που είναι εύκολο.

Νομίζω ότι είναι μετρ στο "Καφέ Ανγκλέ".

ΚΑΦΕ ΑΝΓΚΛΕ

Ευχαριστώ, κύριε κόμη.

- Καληνύχτα, κύριε κόμη! - Καληνύχτα, Μπερτούτσιο!

Το παλτό τού κυρίου κόμη!

- Χάσατε κάτι, κύριε κόμη; - Ναι, Μπερτούτσιο, το ρολόι μου.

Α, δεν είδα τίποτα!

Είστε σίγουρος, κύριε κόμη, ότι το είχατε όταν ήρθατε;

Απολύτως σίγουρος.

Πάντως δεν είναι ούτε πάνω ούτε κάτω από το τραπέζι.

Ψάξε στην αριστερή τσέπη τού γιλέκου σου.

Και πώς ξέρετε, κύριε κόμη, ότι είναι σε αυτήν την τσέπη και όχι σε άλλη;

Γιατί σε αυτήν την τσέπη σε είδα να βάζεις το πουγκί μου τις προάλλες.

- Ορίστε το ρολόι. - Κράτησέ το, καθώς και το πουγκί.

Ω, κύριε κόμη, είστε πολύ γενναιόδωρος!

Μπα, θα σου δίνω πολλά περισσότερα στο σπίτι μου...

- ...όταν μπεις στη υπηρεσία μου. - Στην υπηρεσία σας;

Ναι, από σήμερα θα είσαι ο μπάτλερ μου.

Θα έχεις τον μισθό υπουργού...

...και την άδεια να τον διπλασιάσεις με τον δικό σου τρόπο.

- Δηλαδή; - Κλέβοντάς με, Μπερτούτσιο!

Μα, κύριε κόμη, με προσβάλλετε!

Λοιπόν, κύριε Μπερτούτσιο; Σε περιμένω.

- Μα, πρέπει να ενημερώσω τη διεύθυνση. - Αυτό έχει γίνει.

- Και...πού... πού θα με πάτε; - Σε ένα σπίτι που μόλις αγόρασα.

Στην οδό Λαφοντέν 28, στο Οτέιγ.

Τι συμβαίνει; Δεν σου αρέσει η συνοικία;

Όχι...Δεν θέλω να πάω στο Οτέιγ.

Προτιμάς να καλέσω την αστυνομία;

- Γιατί με φέρατε εδώ; - Για να μου πεις τι έγινε...

...τη νύχτα 27 προς 28 Σεπτεμβρίου 1817.

Είναι η νύχτα που το ζευγάρι που έμενε εδώ εξαφανίστηκε.

Και επίσης από εκείνη τη νύχτα έπαψες να βλέπεις την ερωμένη σου.

Δηλαδή, πιστεύετε ότι έβλεπα τη δεσποινίδα Πικάρ από συμφέρον;

Για να κλέψω τα αφεντικά της; Λοιπόν, κάνετε λάθος, κύριε!

Δεν έκλεψα τίποτα!

Τίποτα!

- Ας πούμε, λοιπόν, ότι προσπάθησες. - Αυτό δεν το αρνούμαι.

Αλλά, υπήρξε ένα εμπόδιο.

Εκείνη...εκείνη τη νύχτα;

Ναι.

Κρυβόμουν στο βάθος του κήπου...

...όταν είδα έναν άντρα να θάβει κάτι.

Εκεί, στη βάση εκείνου του δέντρου.

Δεν μπορούσα να κινηθώ. Κατόπιν, ο άντρας γύρισε σπίτι.

Βγήκε πάλι βοηθώντας μια γυναίκα που δυσκολευόταν να περπατήσει.

Τους πήρε μια άμαξα.

Τότε, έτρεξα προς το δέντρο.

Νόμιζα ότι θα έβρισκα χρυσάφι, κοσμήματα...

- Ήταν...ήταν... - Ήταν...τι;

Ένα παιδί...άρχισε να κλαίει... πολύ λίγο...Λοιπόν...

...ήταν βλακεία, αλλά δεν μου πήγαινε να κάνω αλλιώς.

Πήρα το παιδί και έτρεξα.

- Ήταν κορίτσι ή αγόρι; - Αγόρι.

- Τι απέγινε; - Είχα ένα σχέδιο.

- Δεν θα με πείραζε να εκβιάσω τον πατέρα. - Τον βαρόνο Ντανγκλάρ;

Ναι, αλλά δεν υπήρξε ποτέ ο βαρόνος Ντανγκλάρ.

Ο πατέρας ήταν ο κύριος ντε Βιλφόρ. Ο Βασιλικός Εισαγγελέας.

Οπότε έκρινα ότι ήταν καλύτερα να μην επιμείνω.

Και πήγα το παιδί στον "δάσκαλο".

- Τι είναι αυτός ο "δάσκαλος"; - Έτσι τον φωνάζουν.

- Και που έχει το σχολείο του ο δάσκαλος; - Στη γειτονιά Γκούτ ντ'Ορ.

Έλα εσύ. Μαλακά, μαλακά. Από την αρχή. Προχώρα.

Μαλακά! Ποτέ μη ζορίζεις την τσέπη!

Πρόσεξε να μη χτυπήσει το καμπανάκι! Πρόσεχε!

Δάσκαλε...

Έλα, τώρα! Δεν γνωρίζεις τον Μπερτούτσιο;

- Πέρασαν πολλά χρόνια. - 20 χρόνια.

Ένας φίλος. Ενδιαφέρεται για έναν παλιό μαθητή.

- Σοβαρά; - Το παιδί το είχα φέρει εγώ.

20 χρόνια...20 χρόνια...

Α, θυμήθηκα! Βαφτίστηκε Μπρούνο.

Από τη χοντρή Σαρλότ! Τη θυμάσαι;

Είναι αυτή που ξάφρισε την εκκλησία τού Αγίου Σουλπικίου.

Έκανε την τύχη της με αυτόν.

Ήταν ο καλύτερος μαθητής της. Πάντα πρώτος σε όλα!

10 ετών ξεκούμπωσε τις τιράντες ενός λοχία στην πόλη, χωρίς να τον πάρει είδηση.

Και, τι απέγινε;

Ερωτεύτηκε τρελά.

Και από τότε άρχισαν οι ατυχίες.

Ειδικά σε ένα επάγγελμα που απαιτεί ακρίβεια, όπως το δικό μας.

Τον έπιασαν στην αγορά και χτύπησε τους χωροφύλακες που τον συνέλαβαν.

Γι'αυτό λέω πάντα στα παιδιά! "Ποτέ βία! Ποτέ βία!"

Τον έβαλαν φυλακή για 10 χρόνια.

- Είναι στη φυλακή; - Ναι, στην Τουλόν.

Τι κάνεις εδώ; Πίσω στη δουλειά! Θέλεις να τιμωρηθείς;

Τέκνο μου, είμαι σίγουρος ότι το μυστικό της γέννησής σου θα σε βασανίζει συχνά.

- Ναι, συχνά. - Το να είσαι ορφανό είναι σαν...

...να παίζεις τυφλόμυγα. Ψάχνεις για κάποιον αλλά έχεις δεμένα μάτια.

- Αλλά σήμερα σου φέρνω νέα. - Είναι και ο πατέρας μου κάθαρμα;

Ησύχασε, φίλε μου. Κατάγεσαι από αριστοκρατική οικογένεια.

Σε ευχαριστεί αυτό;

Δεν έχω τίποτα με τις αριστοκρατικές οικογένειες.

Εκτός του ότι έχουν προνόμια.

Πώς ονομάζεται ο πατέρας μου;

Θ σε αφήσω για λίγο ακόμα στο σκοτάδι. Αλλά θα μάθεις το όνομά σου αργότερα.

Εντάξει, θα περιμένω.

Καλά είναι τα ηθικά κηρύγματα αλλά δεν βλέπω λεφτά.

Αυτήν τη φορά είναι το ανάποδο. Δεν έχει κήρυγμα και θα πάρεις πολλά λεφτά.

Αρκετά για να φάω στην καντίνα;

Δεν θα χρειάζεται πια να τρως στην καντίνα, τέκνο μου.

Αύριο τη νύχτα μια άμαξα θα σε περιμένει στην πρώτη διασταύρωση αριστερά.

Δεν ξέρεις τι σημαίνει απόδραση. Οι σκοποί πυροβολούν επιτόπου.

Οι σκοποί θα πάρουν μια νταμιτζάνα κρασί.

- Και η πόρτα του θαλάμου; - Θα είναι ανοιχτή.

Τη νύχτα είμαστε αλυσοδεμένοι.

Η αλυσίδα θα είναι μισή λιμαρισμένη κι εσύ θα αποτελειώσεις τη δουλειά.

Ορίστε, τέκνο μου. Αυτό είναι ένα ψωμί που πήρα άδεια να σου δώσω.

Είμαι αναγκασμένος να τα μοιραστώ με τους άλλους. Έτσι συνηθίζεται εδώ.

Το ξέρω.

Θα κανονίσω να κρατήσεις το μισό. Θα βρεις μια λίμα.

Και τώρα πήγαινε, τέκνο μου.

Και κάνε υπομονή.

Δεν πρέπει να προκαλέσεις υποψίες την τελευταία σου μέρα εδώ.

Είσαι παράξενος μοναχός, πάντως.

Και φρόντισε να εκμεταλλευτείς στο μέλλον τη σημερινή ευκαιρία.

Πώς λέγεται ο μοναχός; Πώς λέγεται;

'Aφησέ με! Είσαι τρελός;

- Λέγεται Μπιζονί; Μπιζονί; - Παράτα με!

Έλα, δώσε μου τη λίμα!

Δώσ'την!

Περίμενε!

- Είμαστε δυο. Αυτός είναι ο Καντερούς. - Πάρτε με στην άμαξα, αλλιώς θα φωνάξω!

- Θα φωνάξει. - Καλά. Θα μοιραστείτε τα ρούχα, ελάτε!

- Είναι δυο. - Τους είδα. Γνωρίζω και τον άλλο.

Τόσο το χειρότερο γι'αυτόν.

Θα ήθελα να μιλήσω με τον Γενικό Επιθεωρητή των φυλακών, παρακαλώ.

Γράψτε μια αίτηση και θα σας απαντήσουμε.

- Εσείς διαβάζετε όλα αυτά τα βιβλία; - Όχι.

- Τότε, ο κύριος επιθεωρητής. - Όχι, η γυναίκα του!

Έχει ήδη καταβροχθίσει τρεις βιβλιοθήκες.

Μπορείτε να αναγγείλετε στον κύριο επιθεωρητή...

ΜΠΑΛΖΑΚ

...τον κύριο Ονορέ ντε Μπαλζάκ;

Ο κύριος Ονορέ ντε Μπαλζάκ επιθυμεί να σας δει.

Ο κύριος Ονορέ ντε Μπαλζάκ;

Περάστε, κύριε!

Είστε πράγματι ο κύριος ντε Μπαλζάκ, ο συγγραφέας;

Ναι, αλλά σας παρακαλώ να μην το πείτε σα κανέναν.

Έχω φίλους στη Μασσαλία και θέλω να αποφύγω τις επισκέψεις.

Σας το υπόσχομαι. Χαίρομαι για τη γνωριμία, κύριε.

- Και σε τι μπορώ να σας εξυπηρετήσω; - Θέλω να γράψω ένα μυθιστόρημα.

Και το πρώτο κεφάλαιο διαδραματίζεται σε μια μεγάλη φυλακή.

Μιλάτε για το φρούριο τού Ιφ.

Δυστυχώς, κύριε, οι κανονισμοί απαγορεύουν την επίσκέψη εκεί.

Ναι, αλλά μπορείτε να μου δώσετε πληροφορίες.

Οι φυλακισμένοι ζουν σίγουρα μια λιτή ζωή αλλά υγιεινή.

Ξέρω, ξέρω.

Φυσικά τους επισκέπτομαι συχνά. Και εξετάζω προσεκτικά όλα τα παράπονα.

Ναι, μου το έχουν πει.

Και δεν προσπάθησαν ποτέ να δραπετεύσουν;

Ναι, μερικές φορές. Για να κρατήσουν την παράδοση.

Μου έχουν μιλήσει για κάποιο περίεργο άτομο. Τον αβά...Φαρία.

- 1833. - Τι μνήμη είναι αυτή!

Αλλά ο θάνατος αυτού του φουκαρά...

...εμπλέκεται με μια μοναδική κατάσταση.

Μάλιστα...Ένας φυλακισμένος στο διπλανό κελί, κάποιος...περιμένετε...

Κάποιος...

Νταντές, μάλιστα! Επικίνδυνος άνθρωπος σημειώστε.

Κατάφερε να επικοινωνήσει με τον Φαρία.

Όταν αυτός πέθανε, κατάφερε να τον αντικαταστήσει στον σάκο ταφής...

...και τον πέταξαν στη θάλασσα.

- Και μπόρεσε να δραπετεύσει; - Όχι, όχι. Ποτέ δεν βγήκε στην επιφάνεια.

Σίγουρα δεν ήξερε ότι δένουμε μια μπάλα κανονιού των 36.

Ευχαριστώ!

Θα ήθελα να τον έβλεπα τώρα.

Ναι, κι εγώ το ίδιο!

Γελάσαμε πολύ με τον διευθυντή.

Εκείνη την ημέρα είπε κάτι χαριτωμένο:

"Ήξερα ότι ο αυτός Φαρία είχε πάνω από ένα κόλπο στο σακούλι του."

Βλέπω ότι έχετε πολύ πνεύμα στη φυλακή.

Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται σε μένα.

- Μπορώ... - Μα, ασφαλώς, κύριε ντε Μπαλζάκ.

Όταν οι φυλακισμένοι πεθάνουν, οι φάκελοι δεν είναι πια απόρρητοι.

Έχω να υπογράψω κάτι γράμματα. Επιτρέψτε μου.

- Μπα, ένα ανώνυμο γράμμα. - Α, έχουμε πολλά στα αρχεία μας!

- Ψάχνετε να βρείτε ποιοι τα γράφουν; - Ναι, μερικές φορές.

Μάλιστα είναι πολύ απλό.

Αρκεί να βρεις ποιον ωφελεί το γράμμα.

Φυσικά.

"Διαταγή φυλάκισης τού Εντμόντ Νταντές στο φρούριο τού Ιφ."

Υπογράφουν οι ντε Βιλφόρ και Νουατιέ.

Υπάρχουν δυο υπογραφές στο ίδιο έγγραφο.

Ο κύριος Νουατιέ ντε Βιλφόρ είναι τώρα Βασιλικός Εισαγγελέας στο Παρίσι.

- Σίγουρα τον έχετε γνωρίσει. - Ναι, τον συνάντησα μια φορά, πριν καιρό.

Αν τον ξαναδώ θα του μιλήσω για την υπόθεση Νταντές.

- Είναι εδώ; - Μάλιστα, Εξοχότατε.

Έφτασαν με το πλοίο. Παρακαλώ...

Εξοχότατε, αυτή είναι η Χάιδω.

Είναι η νεαρή σκλάβα που ο άρχοντας Ελ Κομπίρ ανέφερε στο γράμμα του.

Ο άρχοντας Ελ Κομπίρ δεν μιλάει Γαλλικά.

- Εσείς ποια είστε; - Ονομάζομαι Φατιμά.

Ήμουν στην υπηρεσία τού Πασά των Ιωαννίνων.

Ακολούθησα τη Χάιδω στη σκλαβιά.

- Τι της λέει; - Της λέει "Καλημέρα".

Πες του να την αφήσει ήσυχη!

- Χαίρομαι που αγοράσατε τη Χάιδω. - Την χτυπούσε;

Έχετε τα χαρτιά;

Ορίστε τα χαρτιά της προηγούμενης πώλησης. Έγινε πριν 13 χρόνια.

"Ο δουλέμπορος Ελ Κομπίρ πλήρωσε 1.500 Τουρκικές λίρες..."

"...για την αγορά τής μικρής Χάιδως, 6 ετών, κόρης τού άρχοντα Αλί Τεπελενλή..."

"...που ήταν ο Πασάς των Ιωαννίνων."

Υπογράφει ο Φερνάν Μοντέγκο.

Και το πιστοποιητικό γέννησης τής Χάιδως, που πιστοποιεί την καταγωγή της.

Τέλεια.

Ο ακόλουθός μου θα του δώσει το συμφωνημένο ποσό.

Χάιδω...

Ποτέ δεν θα υποχρεωθείς να μου χαμογελάσεις, αν δεν θέλεις.

Ούτε να μου μιλήσεις.

Με ακούς;

Νομίζεις ότι μπορούμε να γίνουμε φίλοι οι δυο μας;

Το...πιστεύω.

- Εξοχότατε, η άμαξά σας είναι έτοιμη. - Ευχαριστώ πολύ.

Οπότε φεύγουμε...

Φεύγουμε για το Παρίσι.

Έχεις ακούσει ποτέ για το Παρίσι;

Στο διάβολο! Δεν μπορώ να δω το Παρίσι από αυτήν την τρύπα.

Εσύ ήθελες να έρθεις μαζί μου!

Στην Τουλόν τουλάχιστον μπορούσα να αναπνεύσω.

Εγώ είμαι άνθρωπος για τον καθαρό αέρα!

Πέρασαν 15 ημέρες από την απόδραση και πεθύμησες τη φυλακή, ε;

Στη φυλακή έβλεπες ελεύθερα παντού και όχι αυτά τα χάλια.

Μα, φίλε μου, η πόρτα είναι ανοιχτή. Δεν σε κρατάει κανείς.

Όχι, θα με τσιμπήσουν στον δρόμο κι εσύ θα χαρείς.

Η δουλειά είναι όλη πάνω σου. Εσύ θα κάνεις τη μεγάλη συνάντηση.

"Πατέρα, περίμενα αυτήν την ημέρα για 20 χρόνια."

Δεν θα γλιτώσεις από τον Καντερούς! Θα είμαι στο κόλπο! Χρειάζομαι λεφτά!

- Μα έχουμε συμφωνήσει. - Εγώ είμαι φλύαρος! Κατάλαβες;

Ναι!

Και πεινάω! Ο φίλος σου άργησε. Τώρα δεν είναι η ώρα του;

Όπως βλέπεις ήρθε.

Και τώρα να δούμε τις μας έφερε. Ελπίζω να είναι αυτά που θέλουμε.

Πες στο αφεντικό σου ότι είναι καλοδεχούμενα.

- Ένα πουκάμισο. - Είναι για τον κύριο.

- Και τα παπούτσια; - Είναι για τον κύριο.

- Και το κουστούμι; - Είναι για τον κύριο!

Το ίδιο και η γραβάτα, τα γάντια το καπέλο και το μπαστούνι.

Κι εγώ;

Θέλει ο κύριος να τον βοηθήσω να ντυθεί;

Ευχαριστώ, φίλε μου! Ευχαριστώ!

Και ρούχα για μένα;

Δεν έχω καμία διαταγή όσον αφορά εσάς.

- Ούτε καν φαγητό; - Ναι.

Ο κύριος θα βρει το πρωινό του σε αυτό το πακέτο.

- Αυτό είναι όλο; - Ναι.

Σκέτο ψωμί;

Ο κύριος μπορεί να προσθέσει μερικά κρεμμύδια.

Μα δεν φτάνει και για τους δυο μας.

Α, όχι! Το ψωμί είναι για σας. Μη ντρέπεστε.

- Κι αυτός; - Ο κύριος θα δειπνήσει στην πόλη.

Όχι! Με δουλεύεις;

'Aρα θα γλεντήσουμε απόψε;

- Κι εγώ; - Υπηρετώ μόνο τον κύριο.

Ο κύριος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει!

- Σκατά! - Πρόσεχε τις εκφράσεις σου, αγαπητέ!

Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας;

Καντερούς! Προσπάθησε ένα είσαι λίγο εκλεπτυσμένος επιτέλους!

Αν όλα πάνε καλά για μένα θα πάνε και για σένα. Το έχουμε συμφωνήσει.

- Αλήθεια; - Στον λόγο της τιμής μου.

Δεν εμπιστεύομαι τον λόγο τιμής.

- Δώσ'μου απλά τον λόγο σου σαν άντρας. - Στον λόγο μου σαν άντρας!

Σίγουρα δεν ανήκουμε στους ίδιους κύκλους.

Κόμης Μοντεχρήστος. Ηλύσια Πεδία.

Μην προσπαθήσετε να με παρηγορήσετε. Είναι ανώφελο.

Θα αυτοκτονήσω από τη θλίψη μου.

Αν δεν πεθάνω από τον πόνο.

Λίγη σαμπάνια θα σας κάνει καλό.

Θα πιω λίγη σαμπάνια, αλλά και πάλι θα αυτοκτονήσω.

- Εμιλιέν... - Ω, μην ανησυχείτε.

Θα το κάνω αθόρυβα. Κανείς δεν θα το καταλάβει.

Θα πεθάνω από θλίψη στη Νάπολη.

Όπως την τελευταία φορά.

Όχι, την τελευταία φορά ήταν στο Παλέρμο.

Και τότε ήταν για κάποιον ασήμαντο Πρίγκιπα.

Μα σήμερα, πρόκειται για τον δούκα τής Σαξονίας.

Δεν τον κατηγορώ που παντρεύτηκε. Ήταν υποχρεωμένος.

Έπρεπε να το κάνει για τη δυναστεία. Έτσι δεν είναι;

Αλλά δεν πειράζει, αφού εγώ δεν θα ζήσω.

Μου είπαν ότι φάνηκε γενναιόδωρος.

Μόνο τρεις σειρές μαργαριτάρια.

Και φεύγετε σήμερα;

Ξεχνάτε ότι χορεύω απόψε στην όπερα; Θα είναι το κύκνειο άσμα μου.

Εμιλιέν, θέλετε ειλικρινά να πεθάνετε;

- Και τι θέλετε να κάνω; Πρέπει! - Έχετε δίκιο, Εμιλιέν.

Σε μια μεγάλη λύπη σαν τη δική σας υπάρχουν μόνο δυο λύσεις:

- Να πεθάνετε στη Νάπολη, ή... - Ή;

Να βρείτε νέο εραστή!

Δεν θα βρεθεί ποτέ αντικαταστάτης τού δούκα της Σαξονίας!

Ποτέ;

Εκτός, εννοείται, αν είστε εσείς.

- Οι αναμνήσεις με πνίγουν. Αν το θέλεις... - Όχι, σήμερα δεν πρόκειται για μένα.

Ε; Και τότε για ποιον;

Ένας υποκόμης που μόλις ήρθε από τη Φλωρεντία. Ο Αντρέα Καβαλκάντι.

Καβαλκάντι; Είναι σημαντικό όνομα;

Ας πούμε αξιοπρεπές όνομα. Και με πολύ μεγάλη περιουσία.

Πολύ μεγάλη περιουσία; Περίεργο. Δεν έχω ακούσει να μιλάνε γι'αυτόν.

Είναι γιατί την απέκτησε μόλις πριν λίγες ημέρες.

Αυτό το αγόρι, κατά κάποιον τρόπο το εγκατέλειψαν οι γονείς του.

Και τον μεγάλωσε...δεν ξέρω ποιος.

Αλλά τότε δεν θα έχει κοινωνική μόρφωση.

Αυτό είναι κάτι που θα το μάθει από εσάς.

Αγαπητέ μου, με περνάτε για γκουβερνάντα!

Δεν πειράζει.

Θα τον γνωρίσω στην Αρμαντίν.

Δεν είναι αλήθεια!

Ο υποκόμης έχει ήδη τις πιο ωραίες άμαξες στο Παρίσι.

Όταν βγάλει το πρωί την Αρμαντίν βόλτα στο δάσος, όλοι θα την κοιτάνε.

Γιατί με βασανίζετε;

Πριν λίγο ήσασταν έτοιμη να πεθάνετε.

Καλή μου φίλη, αυτό που μετράει για τους Παριζιάνους είναι τι συμβαίνει στο Παρίσι.

Μια βόλτα με ωραία άμαξα στο δάσος...

...είναι πολύ καλύτερη από μια αυτοκτονία στη Νάπολη.

Είναι αλήθεια. Ανατρέψατε όλα μου τα σχέδιά.

Εμπρός!

- Ο κύριος κόμης, μπορεί να δεχτεί; - Αυτός είναι. Λοιπόν, ναι ή όχι;

Ναι, ασφαλώς!

Μα είμαι χάλια, έτσι, χωρίς προετοιμασία; Θα φαίνεται η λύπη στο πρόσωπό μου.

Πρέπει να συμμαζευτώ λίγο. Περιμένετε ένα λεπτό!

Όχι, όχι! Μπορώ και μόνη.

- Και ο Καντερούς; - Είναι έξαλλος. Δεν καταλαβαίνει τι γίνεται.

Τέλεια.

Πατέρα! Περίμενα αυτήν τη στιγμή 20 χρόνια!

Χάλια! Φωνάζεις και σηκώνεις τα χέρια σου.

- Ναι, αλλά... - Έκανες πρόβα αυτήν τη φράση 15 μέρες.

- Πώς το ξέρετε; - Α, δεν σε κατηγορώ.

Αλλά, θέλω να σου δώσω μια συμβουλή.

Η μοίρα σου, σήμερα σού δίνει την πιο μεγάλη ευκαιρία τής ζωής σου.

Προσπάθησε να την αξιοποιήσεις.

Και κυρίως μη μιμείσαι συναισθήματα που δεν μπορείς.

Τουλάχιστον, όχι ακόμα.

- Τελείωσε το μάθημα; - Ναι.

Και τώρα άσε να σε κοιτάξω!

Ναι, τελικά μπορείς να κάνεις μια καλή παρουσία στην κοινωνία.

- Φτάνει να έχω ένα όνομα. - Κατανοητό.

Ίσως το δικό σας όνομα κύριε Μοντεχρήστο.

Όχι. Με χαρά σε πληροφορώ ότι δεν είσαι παιδί μου.

Γνωρίζω πολύ καλά τον πατέρα σου.

Έχω κάποια θέματα μαζί του και θα προσπαθήσω να τα λύσω σύντομα.

Αν έχω οικογενειακό όνομα, να μου το πείτε αμέσως. Έτσι πρέπει.

Θα σου το πω όταν φτάσει η μέρα.

Για αρχή θα εγκατασταθείς στη νέα σου κατοικία.

Στην οδό Λαφοντέν 28, στο Οτέιγ.

Μα, με ποιο όνομα;

Θα ονομάζεσαι για την ώρα υποκόμης Αντρέα ντε Καβαλκάντι.

Επειδή είναι σημαντικό να μη γελοιοποιηθείς...

...ορίστε ένα χειρόγραφο που αφορά τις περιπέτειες των προγόνων σου.

Μπα! Είχαμε δυο Πάπες στην οικογένειά μου!

Στην τελευταία σελίδα θα βρεις το γενεαλογικό σου δέντρο.

- Κι εγώ πού είμαι; - Στον τρίτο κλάδο αριστερά, στην κορυφή.

Αυτό δε φτάνει. Ένας υποκόμης ντε Καβαλκάντι πρέπει να έχει χρήματα.

Που είναι το χρήμα, λοιπόν;

Σωστά, κύριε.

Κάθε μήνα θα σου δίνω 15.000 φράγκα.

- Εσείς πληρώνετε ή ο μπαμπάς; - Για την ώρα εγώ.

Αλλά μην ανησυχείς. Έχω μεγάλη υποχρέωση στον πατέρα σου.

Πως έτσι;

Οφείλω κατά πολύ την περιουσία μου σε...

...σε κάποιο ταξίδι που με έστειλε και που κράτησε πάνω από 15 χρόνια.

Πάνω από 15 χρόνια; Θα είδατε πολλές χώρες.

Όχι τόσες πολλές.

- Η δεσποινίς Εμιλιέν ντε Μποζανσί... - Όχι, όχι, μην ενοχλείστε, δεν θα μείνω.

Πρέπει να φύγω. Υποσχεθείτε μου ότι θα έρθετε απόψε στην Όπερα.

Δυστυχώς απόψε, αγαπητή μου φίλη, είμαι προσκεκλημένος.

Αλλά είναι εδώ ο υποκόμης ντε Καβαλκάντι που ονειρεύεται να σας δει να χορεύετε.

Ω, μα απόψε έχω έναν μικρό ρόλο στο μπαλέτο.

Τίποτα σπουδαίο. Αλλά, παρόλα αυτά, με κολακεύετε.

- Εδώ πρέπει να σας χαιρετήσω. - Θα σας πάει ο υποκόμης.

- Η άμαξά του είναι κάτω. - Η άμαξά μου;

- Ασφαλώς. Παρακαλώ... - Α, εντάξει.

Σίγουρα ο νεαρός είναι εξίσου αχρείος με τον πατέρα του.

- Κύριέ μου... - Χάιδω...

Μα ναι! Μέσα στην καρδιά μου είστε πραγματικά ο κύριός μου.

Οπότε επιτρέψτε μου να σας λέω έτσι.

Αλήθεια, είναι η πρώτη μου χαρά όταν έρχεστε να με δείτε.

Και ποια είναι η δεύτερη;

Να σας ετοιμάζω τον ναργιλέ. Θα βάλω πολύ ταμπάκο! Πολύ!

Και γιατί πολύ, ε;

Δεν θέλεις να μου πεις;

Γιατί αν έχει πολύ ταμπάκο ο ναργιλές, θα μείνετε πιο πολύ ώρα.

- Χάιδω, είσαι ευτυχισμένη; - Ναι και όχι.

Ευτυχισμένη που είμαι μαζί σας. Και όχι ευτυχισμένη που είμαι στο Παρίσι.

Και γιατί; Γιατί, Φατιμά;

Γιατί ένα κορίτσι 18 ετών είναι ήδη γυναίκα στην Ανατολή.

Εδώ είναι ακόμα παιδί.

Θα πάμε στην Ανατολή, και σύντομα θα γίνεις γυναίκα.

Αλλά για την ώρα πρέπει να μείνουμε στο Παρίσι.

Γιατί; Τι σας κρατάει στο Παρίσι;

Μια άλλη γυναίκα.

Δεν θέλετε να μου πείτε, αλλά είμαι σίγουρη.

Θα είναι στα μεγάλα σουαρέ που δίνετε.

Απαντήστε! Θα είναι εκεί;

Αν είχαμε παντρευτεί πριν 20 χρόνια...

Θα ανεβαίναμε τα σκαλιά τής εκκλησίας χέρι-χέρι.

Όπως τώρα.

Θα ήμασταν ένα πολύ ωραίο ζευγάρι, δεν νομίζεις;

Τέλος πάντων, ας προσπαθήσουμε να ξεχάσουμε αυτά που δεν έχουμε.

Πρόσεχε, μας παρακολουθούν!

Θα μείνετε πολύ στο Παρίσι, αγαπητέ κόμη;

Όλα εξαρτώνται από τις δουλειές μου. Ετοιμάζω μια μεγάλη γιορτή...

...που θέλω για την ώρα να την κρατήσω μυστική.

Αμέσως μετά θα φύγω.

Είναι αλήθεια ότι φεύγεις; Μόνος;

Όχι, με την μικρή προστατευόμενή μου.

- Την οποία δεν θέλεις να μας παρουσιάσεις. / - Όχι ακόμα.

Τι μυστήριο! Συγχαρητήρια!

Έχω την εντύπωση ότι παρηγορήθηκες πολύ γρήγορα.

Μην κάνεις αστεία. Είναι ακόμα παιδί.

Τα αγόρια μερικές φορές είναι παιδιά. Τα κορίτσια ποτέ! Είναι πάντα γυναίκες.

- Ζηλεύεις; - Ίσως λίγο.

Δεν έχεις παρά να πεις μια λέξη...

...και αύριο θα στείλω τη μικρή στη χώρα της.

Όχι, ξέρεις πολύ καλά ότι είναι αδύνατον.

Γιατί καλύπτεις το πρόσωπό σου όποτε έρχομαι;

Η Χάιδω είναι δυστυχισμένη γιατί δεν εγκαταλείπετε αυτήν τη γυναίκα.

Της μίλησα για σένα.

Η Χάιδω δεν είναι μόνο δυστυχισμένη. Είναι και ταραγμένη.

- Γιατί; - Κοιτάξτε...

Αυτός ο άντρας είναι ο Φερνάν Μοντέγκο.

Ο Γάλλος αξιωματικός που πρόδωσε τον πατέρα της πριν 12 χρόνια.

Ηρέμησε, Χάιδω! Αυτός ο άντρας είναι εχθρός μου όπως είναι και δικός σου.

Για να τον τιμωρήσω σε έφερα στη Γαλλία.

Για να τον αναγνωρίσεις τον κάλεσα απόψε.

Με πιστεύεις, Χάιδω;

Και η έρευνα που ήθελες να κάνω, τελείωσε.

Η υπογραφή τού Μοντεχρήστου γίνεται δεκτή σε όλες τις Ευρωπαϊκές τράπεζες.

Όπως βλέπεις δεν είναι απατεώνας.

- Λυπάμαι. - Κι εγώ.

Δεν θα με πείραζε να τον συλλάβω.

Παρόλα αυτά ήρθαμε στο σπίτι του, μαζί με όλο το Παρίσι, αυτήν τη σεζόν.

Κύριε Μοντεχρήστο, σας κουτσομπολεύαμε.

Φίλε μου, σε ενοχλώ για να σε συστήσω σε κάποιον.

- Σε έναν εισαγγελέα. - Εισαγγελέα; Πολύ αστείο.

Τέλος πάντων, ίσως κάποτε αποδειχθεί χρήσιμος.

Κύριε εισαγγελέα, επιτρέψτε μου να σας συστήσω τον υποκόμη ντε Καβαλκάντι.

- Συχνά του αρέσει να μιλάει αργκό. - Για να είναι στη μόδα.

Δεν φαντάζεστε την χαρά μου που σας σύστησα.

Θα σας δω αργότερα.

Γνωρίζω το όνομα Καβαλκάντι. Ευγενείς από την Αναγέννηση.

Είχαμε δυο Πάπες στην οικογένεια. Σοβαρά!

Κι εγώ γνωρίζω το όνομά σας.

Στον κύκλο μου μιλούσαν για σας κάθε μέρα.

- Είμαι δημόσιο πρόσωπο. - Κύριε εισαγγελέα, γνωρίζετε τον νόμο;

- Για τον Θεό... - Τότε θα πάρω το θάρρος...

Έχω έναν φίλο που είναι νόθος και ψάχνει να βρει τον πατέρα του.

Ευγενές συναίσθημα.

Ειδικά όταν ο πατέρας φαίνεται ότι είναι πλούσιος.

Και ο φίλος μου υποψιάζεται κάποιον.

Τι μπορεί να κάνει;

Η περίπτωση μού φαίνεται λεπτή!

Πιστεύεται ότι ένας...εκβιασμός θα έλυνε το πρόβλημα;

- Περίεργη ερώτηση, κύριε. - Ας μη μιλήσουμε άλλο γι'αυτό.

Με περιμένει στην άμαξα μια χορεύτρια τής Όπερας.

Οπότε ήρθε η ώρα να φύγω.

Αλλά αν θέλετε να δείτε τα παρασκήνια, ελάτε μαζί.

- Δεν θα ενοχλήσετε. - Όχι, ευχαριστώ! Δεν γίνεται.

Κύριε εισαγγελέα...

Λοιπόν; Δεν έχεις νέα; Δεν εμπιστεύεσαι πια τους φίλους;

- Όχι απόψε, φίλε, βιάζομαι. - Έι...

Αντουάν, ειδοποίησε τη δεσποινίδα Εμιλιέν ντε Μποζανσί στην Όπερα ότι θα αργήσω.

Θα πάμε στο "Καμπαρέ τής Καμπάνας", έλα!

Θα είμαστε καλύτερα για να μιλήσουμε, ε;

ΚΑΜΠΑΡΕ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΑΣ

'Aκου, Καντερούς, δεν έχω καθόλου χρήματα.

Με κοροϊδεύεις; Εσύ ξοδεύεις 20.000 τον μήνα.

Σου είπα ότι οι λογαριασμοί πληρώνονται κατευθείαν.

Ναι; Και η άμαξά σου; Το σπίτι σου στο Οτέιγ;

Τίποτα δεν είναι δικό μου, σου λέω! Τίποτα!

Δεν βλέπω καθόλου τα λεφτά. Είμαι φτωχός σαν εσένα.

Θέλεις να με αποκοιμίσεις! Αλλά μιλάω σοβαρά!

Αν σε μια βδομάδα δεν μπω στα κόλπα, θα σε καρφώσω!

'Aκου, έχω μια ιδέα. Είναι χρυσωρυχείο.

- Μετά θα με αφήσεις ήσυχο, σύμφωνοι; - Να ακούσω πρώτα.

Είδες το σπίτι από όπου βγήκα απόψε.

Ανήκει σε έναν από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στο Παρίσι.

Κάθε Παρασκευή βράδυ πηγαίνει στον πύργο του με τους υπηρέτες του...

...και το σπίτι μένει άδειο.

Υπάρχει ένα έπιπλο στο γραφείο του, γεμάτο λεφτά.

Σχεδίασέ μου το σπίτι.

Εδώ είναι η είσοδος...

"Προειδοποιείται ο κόμης Μοντεχρήστος ότι θα εισβάλλει την Παρασκευή βράδυ στο σπίτι του ένα άτομο πολύ επικίνδυνο..."

- Σε ποιον γράφεις, θησαυρέ μου; - Γράμμα σε έναν φίλο για μια εξυπηρέτηση.

Δεν μου λες, "επικίνδυνο", γράφεται με "υ" ή με "η";

Με "υ", θησαυρέ μου.

- Η ώρα είναι 11:30. - Όλα είναι έτοιμα.

Αν οι υπολογισμοί μου είναι σωστοί...

...ο διαρρήκτης θα έχει μαζί του και κάποιον που θα περιμένει έξω.

Πήγαινε στον πρώτο όροφο και να με ειδοποιήσεις αμέσως.

Ο δεύτερος έφτασε!

Καλησπέρα, Καντερούς!

Πάτερ Μπιζονί!

Ήμουν σίγουρος ότι θα σε ξανάβλεπα.

Έχουμε συναντηθεί δυο φορές.

Την πρώτη φορά, σου έφερα μια περιουσία και έγινες δολοφόνος.

Τη δεύτερη φορά σε βοήθησα να δραπετεύσεις και έγινες κλέφτης.

Ορίστε που κατάντησες, Καντερούς.

Κοίτα τι έκανες με τις δυο μεγάλες ευκαιρίες που σου έδωσα.

Ναι, είναι αλήθεια! Μου δώσατε δυο μεγάλες ευκαιρίες.

Δώστε μου μια τρίτη και μικρότερη!

Σας ικετεύω! Σας εκλιπαρώ! Δεν θα το ξανακάνω!

Αλλά μη με καταγγείλετε στην αστυνομία!

Κι εσύ, Καντερούς, δεν κατήγγειλες ποτέ κανέναν στην αστυνομία;

Δεν έστειλες κάποιον στη φυλακή; Έναν αθώο στο φρούριο τού Ιφ;

Το γνωρίζετε αυτό;

Ο Νταντές σας το είπε!

Ναι, εγώ το έκανα!

Το παραδέχομαι!

Ήμουν ένας άθλιος! Ένας αχρείος! Αλλά τώρα πήρα το μάθημά μου.

- Είναι πραγματικά αλήθεια; - Ορκίζομαι! Ορκίζομαι! Φτύνω!

Ωραία, Καντερούς, σου δίνω την τρίτη ευκαιρία.

Τι περιμένεις; Κάλεσε την αστυνομία!

Δεν συνηθίζω να φωνάζω την αστυνομία! Εμπρός! Φύγε! Αλλά από εκεί που ήρθες!

Αλήθεια; Μπορώ να φύγω;

Ναι, αλλά πρόσεξε! Να γυρίσεις σπίτι σου σώος και αβλαβής!

Φύγε, λοιπόν!

Γιατί με κοιτάζεις αντί να φύγεις;

Δεν ξέρω! Με τρομάζεις!

- Όταν ήμουν παιδί πίστευα στα φαντάσματα. / - Φύγε!

'Aφησέ τον να περάσει!

- Αντίο, πάτερ! - Αντίο, Καντερούς!

Θα τον αφήσεις να φύγει; Τον συγχωρείς;

Ο Θεός θα αποφασίσει.

Πιάστε τον!

Δολοφόνος!

Με μαχαίρωσε ο Μπρούνο!

Ο Μπρούνο, ένας δραπέτης των φυλακών!

Λέει ότι είναι ο υποκόμης...

...ο υποκόμης Καβαλκάν... Καβαλκάντι.

Ο κύριος κόμης Μοντεχρήστος.

Συγνώμη που ενοχλώ έναν πολυάσχολο άνθρωπο όπως εσείς.

Αλλά έγινε ένα έγκλημα έξω από την πόρτα σας.

Και υπάρχουν ίχνη τής εισβολής τού διαρρήκτη στον τοίχο.

Επομένως είμαι υποχρεωμένος να ακούσω τη μαρτυρία σας.

Τυπική διαδικασία πάντως.

Και ασχολούμαι ο ίδιος γιατί δεν υπάρχουν άλλες δολοφονίες αυτήν την περίοδο.

Σας έκλεψαν κάτι; Χρήματα; Έργα τέχνης;

Όχι, απολύτως τίποτα.

'Aρα ο φόνος έγινε πριν και όχι μετά τη διάρρηξη.

Καβγάς για το μοίρασμα τής λείας, ίσως.

Πείτε μου, αυτόν τον Καβαλκάντι τον γνωρίζετε πολύ καιρό;

Από την άφιξή του στο Παρίσι.

Είναι πολύ νέος.

Ζητάω την επιείκειά σας για λογαριασμό του.

Μη βασίζεστε σε αυτό.

Τον έχω γνωρίσει, και μάλιστα στο σπίτι σας.

Μου έδωσε την εντύπωση αχρείου.

Έχει όμως ένα ελαφρυντικό.

Ο βιολογικός πατέρας του τον εγκατέλειψε μόλις γεννήθηκε.

Α, έχουμε ακούσει τέτοιες ιστορίες.

Ίσως είναι αλήθεια.

Λίγη σημασία έχει.

Πάντως έχω την πρόθεση να ζητήσω την ποινή του θανάτου.

Κατηγορούμενε, σηκωθείτε όρθιος!

Πείτε μας το επώνυμο, το όνομα και τον τόπο γέννησής σας.

Το όνομά μου, κύριε Πρόεδρε; Ποιο; Έχω πολλά.

Στην αρχή ήταν Μπρούνο. Μπρούνο σκέτο.

Και μετά, όταν με έστειλαν φυλακή οι φίλοι με έλεγαν "Μακρυχέρη".

Μετά μου ζητήθηκε να πάρω το όνομα: "Υποκόμης ντε Καβαλκάντι".

Υποκόμης, ε; Γιατί όχι;

Έχω δει κι άλλους. "Εμπρός, πάμε στον υποκόμη."

Οπότε, διαλέξτε εσείς, κύριε Πρόεδρε. Εμένα δεν με νοιάζει.

Προχωράμε! Προχωράμε! Πάμε από την αρχή!

Γεννηθήκατε στις...

Κύριε Πρόεδρε, ο κατηγορούμενος ήταν έκθετο βρέφος.

Οπότε οι απαντήσεις του θα είναι αναγκαστικά κατά προσέγγιση.

Καλώς.

Κατηγορούμενε, δηλώσατε ότι σας ζητήθηκε να ονομάζεστε υποκόμης ντε Καβαλκάντι.

Από κάποιον άντρα.

Το δικαστήριο θέλει να μάθει ποιος είναι αυτός ο άντρας!

Μπρούνο, απαντήστε!

Ο κόμης Μοντεχρήστος!

- Πολύ εντυπωσιακή δήλωση. - Που μπορεί να επαληθευτεί!

Ο κύριος κόμης Μοντεχρήστος είναι μεταξύ των μαρτύρων.

Ο κλητήρας να καλέσει τον κόμη Μοντεχρήστο.

Είμαι υποχρεωμένος, κύριε, να ζητήσω όνομα, επώνυμο και ημερομηνία γέννησης.

Κόμης Εντμόντ Μοντεχρήστος.

Γεννηθείς στη Μασσαλία, στις 21 Σεπτεμβρίου 1793.

Ορκίζεστε να πείτε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.

Σηκώστε το δεξί σας χέρι και πείτε: "Ορκίζομαι"!

Ορκίζομαι!

Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι με δική σας παρότρυνση...

...αυτοαποκαλούνταν υποκόμης ντε Καβαλκάντι.

Είναι η αλήθεια, κύριε Πρόεδρε.

Μα τότε, κύριε, παραδέχεστε συνενοχή με τον κατηγορούμενο.

Σχετικά με την ταυτότητά του, ασφαλώς.

Αλλά η συνενοχή μου, όπως την είπατε, σταματάει εκεί.

Και ποιος ήταν ο λόγος που φερθήκατε τόσο περίεργα;

Ήθελα να αποφύγω τη δυσφήμηση και ίσως την ατίμωση...

...μια οικογένειας αξιότιμης και αξιοσέβαστης.

Ποιας οικογένειας;

Μη με ρωτάτε περισσότερα, κύριε Πρόεδρε!

Η απάντησή μου θα προκαλέσει σκάνδαλο.

Και αυτό το σκάνδαλο φτάνει μέχρι την κορυφή τού δικαστικού σώματος.

Η σιωπή σας κύριε είναι πιο σκανδαλώδης από την αλήθεια!

Αν γνωρίζετε την αληθινή ταυτότητα τού κατηγορουμένου, σας καλώ να την πείτε!

Ο επονομαζόμενος Μπρούνο γεννήθηκε τη νύχτα 28 προς 29 Σεπτεμβρίου 1817...

...στο Οτέιγ, στην οδό Λαφοντέν 28.

Φαίνεστε καλά πληροφορημένος. Πώς γνωρίζετε αυτές τις λεπτομέρειες;

Από τρεις ανθρώπους, που βρίσκονται στην αίθουσα.

Και με τη δικαιοδοσία που έχετε...

...σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε να τους καλέσετε για εξέταση.

Η υπεράσπιση συμφωνεί με την εξέταση των μαρτύρων.

Οι οποίοι είναι: ο κύριος Μπερτούτσιο, η κυρία Πικάρ και ο κύριος Μιρέιγ.

Καλώς. Τα αναφερθέντα πρόσωπα να πλησιάσουν την έδρα.

- Πώς ονομάζεστε; - Μπερτούτσιο, Εμίλ.

Γεννηθείς στις 14 Απριλίου 1790, στη Μπαστιά, πρώην μετρ...

...και τώρα στην υπηρεσία τού κυρίου κόμη Μοντεχρήστου.

Πείτε τι γνωρίζετε για τη γέννηση τού κατηγορουμένου!

Βρισκόμουν στον κήπο τού σπιτιού στο Οτέιγ...

...τη νύχτα 27 προς 28 Σεπτεμβρίου 1817.

- Τι κάνατε εκεί; - Είχα πάει να κλέψω το σπίτι.

Για να στηρίξει τις φανταστικές δικαιολογίες, η υπεράσπιση έφερε αυτούς τους αχρείους.

Αν δεν υπήρχαν οι αχρείοι όπως εγώ, δεν θα είχατε δουλειά, κύριε εισαγγελέα.

Πάντως, εκείνη τη φορά δεν έκλεψα τίποτα.

Στον κήπο, έπεσα πάνω σε έναν άντρα που έθαβε ένα νεογέννητο παιδί...

...ζωντανό! Που το πήρα όταν έφυγε.

Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι είναι ανώφελο να συνεχίσουμε.

Κύριε Πρόεδρε, ήμουν στην υπηρεσία του άντρα που ανέφερε ο κύριος.

Αυτός ο άντρας ήταν ο πατέρας του παιδιού.

Αυτοαποκαλούνταν "βαρόνος Ντανγκλάρ".

Τώρα είμαι και "βαρόνος Ντανγκλάρ"!

Ο βαρόνος Ντανγκλάρ δεν υπήρξε ποτέ!

Αυτός που το ισχυριζόταν...

...είναι ο κύριος ντε Βιλφόρ! Ο Βασιλικός Εισαγγελέας!

Ησυχία, αλλιώς θα εκκενώσω την αίθουσα!

Κύριε ντε Βιλφόρ...

...από εσάς εξαρτάται να διαψεύσετε αυτές τις αποτρόπαιες κατηγορίες.

Κύριε Πρόεδρε...

...όσα είπαν αυτοί οι άνθρωποι είναι ακριβή.

Δηλώνω ένοχος και τίθεμαι στη διάθεση του Βασιλικού Εισαγγελέα...

...που θα με διαδεχθεί!

Τώρα είμαι σίγουρος ότι σώθηκε το κεφάλι σου!

Η συνεδρίαση έληξε!

Φρουρά, πάρτε τον κατηγορούμενο!

Γιατί με καταδιώκετε; Πώς το μάθατε;

Δεν θυμάστε έναν ναυτικό, που του υποσχεθήκατε την ελευθερία του...

...και τον οποίο στείλατε στη φυλακή ισόβια;

Επίσης ήταν η βραδιά των αρραβώνων σας, αλλά και των δικών του.

Ορίστε...

Ιδού ένα σημείωμα υπογραμμένο με το χέρι σας.

Ο Εντμόντ Νταντές!

Αντίο, κύριε ντε Βιλφόρ!

Ο κύριος εισαγγελέας ντε Βιλφόρ τρελάθηκε!

Θα τον κλείσουν μέσα. Πιστεύω ότι δεν θα τον ξαναδούμε.

Και είναι ο κόμης Μοντεχρήστος που δημιούργησε αυτό το σκάνδαλο.

Τι έχεις;

Θα έλεγα ότι αυτή η δυστυχία σε άγγιξε προσωπικά.

Δεν είναι τίποτα. Είμαι εκνευρισμένη και κουρασμένη.

Ας ξεχάσουμε το Παρίσι! Ας τα ξεχάσουμε όλα!

Αλμπέρ, πρέπει να περάσουμε λίγες βδομάδες στην εξοχή.

Είναι αδύνατον! Ο πατέρας έχει συνεδρίαση στη Βουλή.

Και θα φύγουμε από το Παρίσι επειδή κάποιος δημιούργησε ένα σκάνδαλο;

Δεν έχουμε λόγο να τον φοβόμαστε, έτσι;

Κανέναν! Έχεις δίκιο.

"Ο ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΣ"

ΧΘΕΣ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

- Θα παρευρεθώ σε αυτήν τη συνεδρίαση. - Κι εγώ! Θέλω να ακούσω τις εξηγήσεις του.

- Τίνος; Του κυρίου ντε Βιλφόρ; - Μα όχι!

Ο κύριος ντε Βιλφόρ ήταν χθες. Αυτά είναι παλιά νέα.

Σήμερα πρόκειται για τον κύριο ντε Μορσέφ.

Μπερτράν, δώσε μου τον "ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟ"!

Ο κύριος ντε Μορσέφ, σίγουρα δεν θα εμφανιστεί.

Πρέπει να εμφανιστεί. Εκτός κι αν είναι στ'αλήθεια ένοχος.

Κύριε, επιτρέψτε μου να σας πω εκ μέρους των φίλων μας...

...ότι έχετε την αμέριστη συμπαράστασή μας.

Οι κατηγορίες τού Τύπου είναι απολύτως εξωφρενικές.

Μην ανησυχείτε! Βασιστείτε στη δημοκρατία!

Κύριοι, άρχεται η συνεδρίαση.

Ζητώ τον λόγο επί του θέματος της εκστρατείας του Τύπου...

...η οποία θέτει υπό αμφιβολία την τιμή αυτού του Σώματος.

Θέλω να ξέρω την απάντηση που δίνει ο κύριος ντε Μορσέφ...

...στις κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον του από τον "ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟ".

Αλλά ίσως ο κύριος ντε Μορσέφ, δεν είναι ακόμα έτοιμος να απαντήσει.

Ναι, κύριε!

Δεν θα διστάσω να αποκρούσω μια τέτοια επίθεση...

...σκηνοθετημένη από τους εχθρούς μου...

...που δεν είναι καθόλου άγνωστοι!

Γι'αυτό απαιτώ να γίνει άμεσα η συζήτηση!

Το Σώμα συμφωνεί;

Ναι...Ναι...Ναι...

Κύριε ντε Μορσέφ, έχετε τον λόγο.

Κύριοι...

Έγινα στρατηγός 36 ετών. Τραυματίστηκα δυο φορές.

Αφιέρωσα όλη μου τη ζωή, στο μεγαλείο τής χώρας μας.

Και ορίστε που μια εφημερίδα επιτέθηκε στην τιμή μου.

Αλλά όλοι ξέρουμε ότι πίσω από αυτήν την εφημερίδα είναι ένας άντρας.

Ένας ξένος, του οποίου η τεράστια περιουσία παραμένει ένα μυστήριο.

Κύριοι, ανάμεσα σ'αυτόν τον άντρα και σε μένα, να μη διστάσετε!

Με κατηγορεί για προδοσία...

...ισχυριζόμενος ότι παρέδωσα στους εχθρούς του τον Πασά των Ιωαννίνων...

...δίπλα στον οποίο είχα αποσπαστεί.

Αλλά για να σας αποδείξω πόσο πολύ με εμπιστευόταν ο Πασάς...

...αρκεί να σας πω...

...ότι πεθαίνοντας μου εμπιστεύτηκε τη σύζυγο και την κόρη του, τη Χάιδω!

Και τι απέγιναν;

Δυστυχώς σκοτώθηκαν στην τελευταία μάχη.

Και ο θάνατός τους παραμένει για μένα...

...μια από τις μεγαλύτερες λύπες τής ζωής μου.

Αυτά τα γεγονότα είναι μακρινά και οι μάρτυρες δεν υπάρχουν πια.

Κάθε άλλο, κύριε ντε Μορσέφ! Υπάρχει ένας και ζητάει να ακουστεί!

Αυτός ο μάρτυρας χωρίς αμφιβολία...

...θα αποδείξει την πλήρη αθωότητα τού συναδέλφου μας.

Προτείνω να τον ακούσουμε όλοι.

- Κύριοι, είστε σύμφωνοι; - Ναι...Ναι...Ναι...

Κύριε ντε Μορσέφ, πηγαίνετε πίσω στη θέση σας.

Κλητήρα, να προσέλθει ο μάρτυρας!

Θα είναι κάποιος απατεώνας! Δεν υπάρχει μάρτυρας, δυστυχώς!

Κυρία, μας λέτε παρακαλώ το όνομά σας;

Χάιδω...

Κόρη τού Αλί Τεπελενλή, Πασά των Ιωαννίνων!

Μπορείτε να αποδείξετε την ταυτότητά σας;

Μάλιστα.

Ορίστε το πιστοποιητικό τής γέννησής μου...

...καθώς και το πωλητήριο τής Πριγκίπισσας Χάιδως...

...στον δουλέμπορο Ελ Κομπίρ...

...από τον αξιωματικό Φερνάν Μοντέγκο.

Κύριε ντε Μορσέφ...

Αναγνωρίζετε την κυρία ως κόρη τού Πασά των Ιωαννίνων;

Όχι!

Όμως εγώ, ευτυχώς, σε αναγνωρίζω!

Εσύ πρόδωσες τον πατέρα μου, έγινες αιτία να πεθάνει και με πούλησες!

Κοιτάξτε τον! Έχει ακόμα στο μέτωπό του το αίμα τού πατέρα μου!

- Εξεταστική! - Ναι! Εξεταστική!

Εξεταστική! Εξεταστική! Εξεταστική!

Η εξεταστική είναι προσβολή!

Τα στοιχεία σάς καταδικάζουν!

Όσοι υποστηρίζουν την εξεταστική, να σηκώσουν το χέρι.

Κυρία, μπορείτε να φύγετε!

Η εξεταστική επιτροπή θα συνέλθει αύριο.

- Κύριε! Απαιτώ εξηγήσεις! - Εξηγήσεις στην Όπερα;

Θέλω να μάθει όλο το Παρίσι ότι εσείς, η ερωμένη και η εφημερίδα σας ψεύδονται.

Μια συμβουλή. Μην κάνετε τόση φασαρία.

Δεν έχει ο κάθε ένας τα κότσια να κάνει φασαρία, κύριε ντε Μορσέφ.

Είστε απατεώνας και δειλός!

Οι φίλοι σας θα με βρουν στο σπίτι μου μετά την παράσταση.

Κύριοι, να μην σας κρατάω.

Συμφωνούμε, αύριο στις 08:00 στο δάσος τής Βενσέν.

Με πιστόλια, από τα 20 βήματα. Πυρ κατά βούληση.

Σε περίμενα.

Δεν μπόρεσες να αντισταθείς να έρθεις αυτήν τη νύχτα.

Ήρθες να με παρακαλέσεις για τον γιο σου, για αύριο το πρωί, έτσι;

- Ναι. / - Θα κλάψεις ελπίζοντας στις αναμνήσεις μου.

Θα το ήθελα πολύ.

Ήρθες επίσης να μου πεις ότι επιτέλους δέχεσαι να φύγεις μαζί μου.

Ναι.

Τώρα είναι πολύ αργά, Μερσεντές.

Έδωσα ραντεβού στο πεδίο, και θα είμαι εκεί.

Αλλά, επιτέλους, γιατί μας καταδιώκεις;

Ασφαλώς ο Φερνάν είπε ψέματα τότε που μου έφερε τα νέα τής εκτέλεσής σου.

Και ποτέ δεν θα τον συγχωρήσω για εκείνο το ψέμα.

Αλλά, έτσι κι αλλιώς ήμασταν χωρισμένοι αφού ήσουν φυλακή.

Και από τίνος φταίξιμο;

Ορίστε! Διάβασε!

Εξαιτίας αυτών των 10 γραμμών πέρασα τα νιάτα μου στη φυλακή.

Και ο πατέρας μου πέθανε μέσα στη δυστυχία.

Και αυτή που αγαπούσα παντρεύτηκε άλλον.

- Μα, είναι ένα ανώνυμο γράμμα. - Και μάλιστα διπλά ανώνυμο!

Τις πρώτες γραμμές τις έγραψε ο Καντερούς.

Και τις τελευταίες ο Φερνάν Μοντέγκο. Ο σύζυγός σου!

Τότε, όλα χάθηκαν!

Όλα!

Ποτέ δεν θα με συγχωρήσεις.

Κι εγώ πονάω πολύ.

Παρόλα αυτά υπάρχει και χειρότερο.

Ναι, τη νύχτα έλεγα στον εαυτό μου ότι ο γιος μου θα σκοτωθεί.

Όλη τη νύχτα περίμενα την αυγή.

- Τι ώρα είναι; - 2:00 η ώρα.

'Aλλες 6 ώρες.

Θα ήθελα να σε συγχωρήσω. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω.

Μερσεντές!

Κέρδισες.

Σου υπόσχομαι ότι ο γιος σου θα επιστρέψει αύριο το πρωί ζωντανός.

Και συγχρόνως θα απαλλαγείς από μένα.

Ναι, εγώ θα αστοχήσω. Ας ελπίσω ότι δεν θα με πετύχει.

Έχει ένα δευτερόλεπτο να πυροβολήσει.

Αλλά μου υπόσχεσαι ότι δεν θα σκοτωθεί ή πληγωθεί;

Σου το υπόσχομαι.

Ευχαριστώ!

Ο κύριος ντε Μορσέφ μας έχει ενημερώσει ότι θα μας συναντήσει στο πεδίο.

Πάνω στην ώρα, να'τος!

Τι απρονοησία να έρχεται με άλογο για μονομαχία με πιστόλια!

Και με ανοιχτό σακάκι!

Είναι τρελός.

Πρέπει να μιλήσω στον κόμη Μοντεχρήστο!

Μα, είναι ενάντια σε κάθε κανόνα!

- Θέλετε να τον δείτε ιδιαιτέρως; - Όχι, μπροστά σε όλους!

Κύριε Μοντεχρήστο...

Όταν σας προκάλεσα χθες βράδυ δεν ήξερα παρά τη μισή αλήθεια.

Την υπόλοιπη μισή την έμαθα μόλις αυτή τη νύχτα.

Και θέλω να σας ζητήσω συγνώμη...

...για την προδοσία τού ανθυπολοχαγού Φερνάν Μοντέγκο πριν 23 χρόνια.

Ελπίζω οι μάρτυρές μου να μη με θεωρήσουν δειλό.

Αλλά, αν κάποιος έχει άλλη γνώμη για μένα...

...θα προσπαθήσω να του αλλάξω τη γνώμη.

Αγαπητέ ντε Μορσέφ, νομίζω ότι το θέμα μπορεί να λήξει εδώ.

Θα φύγω μαζί σου, ντε Μπρέβ.

Περάστε.

Ο κύριος ντε Μορσέφ θέλει να μιλήσει στον κύριο κόμη.

Κύριε! Ο γιος μου αρνήθηκε να χτυπηθεί μαζί σας!

Ελπίζω ότι δεν θα αρνηθείτε να χτυπηθείτε με τον πατέρα του!

Ναι, αλλά εδώ και τώρα!

Κοίταξέ με!

Τώρα μάθε ότι ο Εντμόντ Νταντές είναι αυτός που σε νίκησε!

Ο Εντμόντ Νταντές!

Οδηγήστε έξω τον κύριο ντε Μορσέφ!

Στο εξής είναι ανεπιθύμητος!

- Είστε έτοιμη; - Αμέσως.

"Ο ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΣ"

Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΕΚΠΤΩΤΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ντε ΜΟΡΣΕΦ

ΣΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1837

Μητέρα, μην είσαι θλιμμένη πια! Η σύμβαση υπογράφηκε.

Ο γιος σου θα γίνει αξιωματικός τού ναυτικού.

Και να με πάρει ο διάβολος αν σε 4 με 5 χρόνια δεν γίνω καπετάνιος!

- Ποια μέρα μπαρκάρεις; - Την Τρίτη. / - Για πού;

Για Αίγυπτο, μέσω Μπαστιά, Μάλτας και Τρίπολης.

Μάλιστα. Το δρομολόγιο δεν άλλαξε.

- Κι εγώ τι θα κάνω όσο θα είσαι εκεί; - Θα με περιμένεις.

Έλα...Θα κάθεσαι εδώ. Σε αυτό το παράθυρο.

Είμαι συνηθισμένη.

Πέρασα τα νιάτα μου περιμένοντας κάποιον.

Κοιτάζοντας τη θάλασσα.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΧΑΡΗΣ Ι.

...ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΧΡΗΣΤΟΥ.