Original subtitles

Δε γουστάρω να με βλέπεις έτσι, με καχυποψία,

ούτε να μου κάνεις ερωτήσεις λες κι είσαι ανακριτής,

γιατί το μόνο που δε μ' έχεις ρωτήσει

είναι πού έχεις κρύψει το πτώμα της Κύρας.

(Γεράσιμος)Δεν είσαι άρρωστη, ε; Έγκυος είσαι.

Απ' αυτόν τον γελοίο! Θα τον σκοτώσω!

Γεράσιμε, σε παρακαλώ. Τι λόγια είναι αυτά;

Αυτό που θέλω από σένα είναι να μου φέρεις τα αποτελέσματα του DNA.

Τα πραγματικά, όμως. Όχι αυτά που μαγείρεψε η Ζαμάνου.

Η κυρία από εδώ μας έχει αποκαλύψει πού έχει το χρηματοκιβώτιο,

οπότε έχω δώσει εντολή να το φέρουν.

Τι σκοπεύεις να κάνεις με την Ελισάβετ;

Θα την περάσεις από ιατρικό κόσκινο; Για να καταφέρεις τι;

Γιατί αποκλείω ότι το κάνεις από μητρική φροντίδα.

Δε θέλω να το μάθει κανείς.

Ειδικά ο Πέτρος.

Λέγε, Ευτυχία! Τι σχεδιάζει πάλι ο Μπόγρης;

Ο Γιώργος συμβουλεύει την Τασούλα να μείνει έγκυος

για να δέσει τον Σταυρίνο.

Ε, βέβαια!

Έπρεπε να το 'χα φανταστεί ότι είχες βάλει εσύ το χεράκι σου.

Εγώ έκανα ό,τι μπορώ για να βοηθήσω.

Από τη στιγμή που δεν μπορεί να 'ναι δική μου,

δε θα 'ναι και κανενός άλλου.

Ούτε του Πέτρου.

Αυτό δε θα τ' αφήσω ποτέ να γίνει. Το κατάλαβες;

Τι τρέλες είναι αυτές που λες, παιδί μου;

-Αν η Ελισάβετ είναι έγκυος... -Σταμάτα!

-Πρέπει να μείνουν μαζί σαν ζευγάρι. -Σταμάτα!

-Άκουσέ με! -Βούλωσ' το!

Πρέπει να φύγει απ' το μοναστήρι πάση θυσία.

Και πρέπει να τη βοηθήσουμε εμείς σ' αυτό,

ακόμη κι αν χρειαστεί να πάρουμε τον Πέτρο.

Αν θέλεις εξηγήσεις,

θα μου φέρεις αντίγραφο του φακέλου της δολοφονίας της γυναίκας μου

και θα με φέρεις σε επαφή με τον Δαμαλά.

Και στο εξής δε θα αναμιγνύεις στις υποθέσεις σου ούτε το σπίτι μου,

ούτε το μαγαζί μου, ούτε τον ανιψιό μου.

Η γιαγιά ήταν ξεκάθαρη.

Είπε ότι εδώ μέσα θα είναι φυλαγμένα όσα πρέπει να μάθουμε.

Τι συμβαίνει;

-Ποιος σε εμπόδισε να με ειδοποιήσεις; -Η πρώην Ηγουμένη.

Γιατί δεν της μιλάς ανοιχτά;

Έχεις σκεφτεί ποτέ να της μιλήσεις ανοιχτά;

(Βίκος)Αυτό δε γίνεται.

Είναι απαγορευτικό.

Αν θέλω να την κρατήσω ασφαλή δεν μπορώ να της πω όλη την αλήθεια.

Γι' αυτό και ήρθα εδώ.

Για να το βγάλω από μέσα μου.

(τραγούδι τίτλων αρχής)

(τέλος μουσικής)

Τα μανιτάρια που δεν κάνουν για μας δεν τα πειράζουμε ούτε τα χαλάμε.

Γιατί μπορεί για μας να μην είναι καλά, αλλά για τη φύση χρειάζονται.

Ωραία, εντάξει. Οκέι. Αυτό το κατάλαβα.

Θέλω, όμως, να μου δείξεις πώς τα μαζεύουμε.

Και νομίζω ότι πρέπει να χωριστούμε.

Δεν έχει νόημα να ψάχνουμε δύο άνθρωποι στο ίδιο σημείο.

Επίσης, πρέπει να μάθω να τα ξεχωρίζω

για να μη με κοροϊδεύουν στο χωριό ότι μπορεί να δηλητηριάσω κανέναν.

Ωραία, πάμε πρώτα να σ' τα μάθω και μετά θα χωριστούμε, εντάξει;

-Εντάξει. -Πάμε.

(απαλή μουσική)

Εδώ, εδώ!

(συνέχεια μουσικής)

Πού θα πάει; Θα βρω ένα!

Σταυρίνο!

-Έλα! -(Τασούλα)Έλα!

Τι έγινε;

Τι βρήκες;

(μουσική μυστηρίου)

Είναι αυτός που μας την έπεσε στη μάντρα του Σαράντου.

Αυτός που σκοτώθηκε, ναι. Που τον έψαχνε η αστυνομία.

(ένταση μουσικής)

Τι δουλειά έχουν αυτά εδώ;

Όπως καταλαβαίνεις, στην κατάστασή σου δε γίνεται να μείνεις μόνη σου εδώ.

Πατέρα, σε παρακαλώ.

Κάτσε, βρε κορίτσι μου.

Κατάλαβέ με! Πατέρας σου είμαι! Δεν μπορώ να σ' αφήσω εδώ μόνη σου.

Μόνη μου θα το περάσω.

Αυτό είναι ένα απ' τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις όταν έρχεσαι εδώ.

Πως άμα θέλεις να έχεις την αγάπη του Χριστού,

πρέπει να υπομείνεις κάθε δοκιμασία.

Ναι, αυτό, όμως, δεν είναι μια απλή δοκιμασία.

Τώρα δεν έχεις να φροντίζεις μόνο τον εαυτό σου.

Έχεις κι ένα μωρό να φροντίζεις.

Μάζεψε τα πράγματά σου. Μη με κάνεις να το ξαναπώ.

Μην επιμένεις! Εδώ θα μείνω!

Ωχ Θεέ μου! Και με τον Πέτρο τι θα γίνει;

Πατέρας θα γίνει. Δεν πρέπει να το ξέρει;

Δε θα τρέξω στον Πέτρο επειδή συνέβη αυτό.

Τι περιμένεις; Ν' αλλάξει κάτι τώρα επειδή έγινε αυτό;

Δε γίνεται να μην το μάθει, όμως.

Πρέπει ν' αναλάβει κι αυτός τις ευθύνες του.

Όχι, μόνο εγώ έχω ευθύνη απέναντι στον Κύριο.

Εκείνος θα μου δείξει τον δρόμο κι εγώ θ' ακολουθήσω το θέλημά του.

Βρε αγάπη μου, ξέρω τι βουνό έχει πέσει πάνω σου τώρα.

Αλλά αυτός ο Θεός, ο Θεός της αγάπης που λες ότι θα σου δείξει τον δρόμο

θα σε βοηθήσει να πάρεις και τη σωστή απόφαση.

Μέχρι τότε, όμως, πάμε στο σπίτι, σε παρακαλώ.

Όχι, εγώ σε παρακαλώ. Μην επιμένεις άλλο.

Μπαμπά, γύρνα στο χωριό και πρόσεχε μη σου ξεφύγει τίποτα πουθενά.

Στη Φιλαρέτη και στον Γεράσιμο θα πούμε πως η εξέταση ήταν αρνητική.

Τι λες τώρα;

Για τον Γεράσιμο το καταλαβαίνω,

αλλά στη Φιλαρέτη δε γίνεται να μην το πούμε.

-Πρέπει να ξέρει, να σε φροντίσει. -Δε θα πούμε τίποτα σε κανέναν.

Γιατί ήθελες να μιλήσεις σ' εμένα;

Στο τηλεφώνημα που μου 'χες κάνει,

είχες προσφερθεί να με βοηθήσεις.

Όντως.

Όντως, αλλά δεν τόλμησα να σου ξανατηλεφωνήσω,

γιατί αισθάνθηκα ότι εκείνη την ημέρα

είχες εκνευριστεί λίγο απ' το τηλεφώνημά μου.

Άλλωστε δεν μπορείς να βοηθήσεις κάποιον που δε ζητάει βοήθεια.

Δε μου λες τώρα.

Ό,τι λέμε εδώ μένει εδώ;

Εννοείς το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης.

Αυτό ανήκει στη δικαιοδοσία Πνευματικού, όχι στη δική μου.

Αλλά σε βεβαιώνω

ότι ό,τι ειπωθεί μεταξύ μας θα μείνει μεταξύ μας.

Δεν έχω κάποιον λόγο να το κοινοποιήσω κάπου.

Σε ακούω.

Μίλησέ μου γι' αυτό που θέλεις.

Νιώθω ότι μ' αυτά που κάνω λερώνω κάτι που το θέλω καθαρό.

Θέλω να παραμείνει καθαρό.

Στη ζωή μου δεν έτυχε ποτέ να γνωρίσω κάτι τόσο όμορφο, τόσο αγνό,

και τώρα που το βρήκα το διώχνω.

Το διώχνω μακριά, λες και...

Τι σου λέω τώρα κι εσένα, και γιατί σ' τα λέω ούτε εγώ ξέρω.

Μπορείς να μου πεις ό,τι θέλεις.

Άλλωστε, εδώ μέσα δε σ' ακούω μόνο εγώ. Σ' ακούει κι ο Θεός.

Όχι μόνο ο Θεός. Κι ο άρχοντας παραπέρα.

Σεβασμιότατε...

Σε περιμένω στο αρχονταρίκι να μιλήσουμε.

-Ξέρετε πού μεταφέρθηκε ο κύριος Μαριάς; -Όχι, δεν άφησε κάποια διεύθυνση.

Ήθελα μια χάρη.

Αν επικοινωνήσει μαζί σας, πείτε του ότι το γράμμα δεν το πήρα.

Ότι εσείς μου το δώσατε, αλλά δεν το δέχτηκα.

-Όπως νομίζετε. -Ευχαριστώ πολύ.

Έτσι είχα βρει και την ταυτότητα στην Παλιόβρυση με τον Σαράντο.

Πάντως μπράβο μου.

Όταν σκάβω, πάντα κάτι βρίσκω.

Μπράβο, Τασούλα.

Δεν ανοίγει. Πρέπει να 'χει πάρει υγρασία η μπαταρία.

Ξέρεις τι θα κάνουμε;

Κάποια στιγμή είδα σ' ένα βιντεάκι έναν τύπο

που του 'χε πέσει το κινητό μέσα στο νερό.

Το πήρε και το 'βαλε σε μια λεκάνη με ρύζι

και το άφησε όλο το βράδυ,

και την επόμενη μέρα μια χαρά λειτουργούσε το κινητό

γιατί το ρύζι απορροφά την υγρασία.

Αυτό θα κάνουμε.

Να σου πω!

Τι δουλειά έχουν όλα αυτά εδώ πιστεύεις;

Για θυμήσου!

Πάνω του δε βρέθηκε τίποτα.

Στην έκθεση της αστυνομίας δε βρέθηκε τίποτα πάνω στον τύπο.

Κινητά, κλειδιά, λεφτά...

Αυτό που μου φάνηκε περίεργο, βέβαια,

είναι ότι είχε handsfree πάνω του.

Αυτό σημαίνει ότι θα 'χε το κινητό και κάποιος θα το τσούρνεψε.

Τελικά μάλλον ήταν ύποπτο.

Αυτά είναι που δε βρίσκανε πάνω του.

Αυτός που τον έστειλε στον άλλον κόσμο φρόντισε να θάψει κι αυτά.

Τι εννοείς;

Κάποιος που δεν ήθελε να συλληφθεί αυτός ο Στεργιόπουλος

και να τα ξεράσει όλα.

Κάποιος που θέλει να χάσω τη δουλειά μου κι όλη η ζωή μου να κρέμεται απ' αυτόν.

-Εννοείς... -Ναι, αυτόν εννοώ.

Τον αδερφούλη μου.

(λυγμοί)

Είχα μείνει σε αυτό που μου εξέφρασες με φλέγοντα πόθο.

Την κουρά σου.

Κι επειδή πλησιάζει η μέρα,

πίστευα πως αυτό θα ήταν το μόνο που θα σε απασχολούσε.

Μπορείς να μου πεις τι σου συμβαίνει; Γιατί σε βλέπω σε τέτοια κατάσταση;

Ελισάβετ μου;

(Κασσιανή)Τι είπε ο γιατρός;

-Η αδελφή δεν είναι καλά; -Τι έχεις; Τι συμβαίνει;

Όχι, καλά είμαι.

Τίποτα δε συμβαίνει.

Αγχώθηκα. Το άγχος φταίει.

Αγχώθηκα μ' όλα αυτά και ξέσπασα. Αυτό είναι όλο.

Με συγχωρείτε, Σεβασμιότατε που με είδατε έτσι.

Που δε ζήτησα την ευλογία σας.

-Την ευχή σας, Δέσποτα. -Του Κυρίου.

Πήγαινε στην προσευχή σου να ξεκουραστείς λίγο

και θα σε δω αργότερα.

Εσείς τώρα τι πιστεύετε; Πως είναι καλά;

Όταν έρθει η Φιλαρέτη,

θα σε παρακαλούσα να μας αφήσεις να τα πούμε μόνοι μας.

(ήχος κλήσης)

-Έλα, ρε Μήτσο. -(Μήτσος)Έλα, ρε! Δε μου λες!

Θα περάσεις καθόλου από τη φάρμα;

Γιατί θέλει ο Γιαννούλης να σε δει τώρα που θα 'ρθει να πάρει τα ζώα.

Θα περάσω αργότερα. Τώρα δεν μπορώ.

Είμαι στο μοναστήρι. Έχω κάτι να πω με τη Φιλαρέτη.

Κατάλαβα.

Θα του πω τότε όταν έρθει να σε πάρει τηλέφωνο, εντάξει;

Μπράβο, αυτό πες του. Ας με πάρει τηλέφωνο.

-(Μήτσος)Γεια. -Έλα, γεια.

Πώς είναι η Ελισάβετ;

-Νιώθει καλύτερα; -Τρομαγμένη είναι.

Και δε χρειάζεται να την τρομάξει κανένας άλλος περισσότερο.

Τι εννοείς;

Χρειάζεται ηρεμία, ρε Γεράσιμε.

Τι να εννοώ; Να μην τη στρεσάρεις. Αυτό εννοώ.

Πιστεύεις ότι ανήκω σ' αυτούς που θέλουν το κακό της;

-Αλήθεια τώρα; -Έτοιμος να παρεξηγηθείς είσαι.

Γεράσιμε, το ξέρω ότι την αγαπάς.

Απλά πώς να το κάνουμε τώρα; Μερικές φορές ξεφεύγει το πράγμα.

Αν φοβάσαι γι' αυτό που έμαθα χθες, να ξέρεις ότι εγώ θα 'μαι δίπλα της.

Η Ελισάβετ αυτή τη στιγμή χρειάζεται κάποιον περισσότερο από ποτέ.

Κακώς χρίζεις τον εαυτό σου φύλακα άγγελο της κόρης μου.

Και πάλι βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα.

Τα είπαμε, τα εξηγήσαμε.

Αν θες να ξέρεις, τώρα ερχόμαστε απ' τον γιατρό.

-Αναιμία έχει. -Δε χρειάζεται να μου λες ψέματα.

Η κόρη σου είναι ο πιο δικός μου άνθρωπος.

Δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα από μένα.

Λευτέρη, δεν αντέχω να μ' αντιμετωπίζεις κι εσύ.

λες και θέλω το κακό της.

Σαν εχθρό.

Δηλαδή, για όνομα του Θεού! Εγώ είμαι!

Ο Γεράσιμος, που την ξέρω από τόσο δα.

Που είμαστε οι καλύτεροι φίλοι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.

-Γιατί με βλέπεις κι εσύ αλλιώς τώρα; -Γεράσιμε, ηρέμησε!

Κανείς δε σε βλέπει αλλιώς!

Το ξέρω ότι την αγαπάς, αλλά πώς να το κάνουμε, ρε Γεράσιμε;

Μερικές φορές ξεπερνάς τα όρια. Αυτό λέω μόνο!

Εντάξει.

Δε θα το ξανακάνω. Στον λόγο μου.

Είχατε κουβέντα; Σας διέκοψα. Συγγνώμη.

Δεν υπάρχει θέμα.

Έχω έρθει να δω την Ελισάβετ.

-Πάω. -Όπως είπαμε.

-Γιατί μου έστειλες μήνυμα να βγω έξω; -Δεν ήθελα να σ' τα πω μέσα.

Η κόρη μου μού είπε να μην πω τίποτα σε κανέναν,

και να πω ότι η εξέταση βγήκε αρνητική.

Έχω ανησυχήσει.

Φοβάμαι μην κάνει κανένα κακό στον εαυτό της.

Μάλιστα.

-Δηλαδή, είναι σίγουρο. -Πιο σίγουρο δε γίνεται.

Τώρα ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Όπως το λες θα γίνει, Λευτέρη.

Ο Θεός θα τη βρει τη λύση. Έχε του εμπιστοσύνη.

(Πέτρος)Περιμένω την Αλεξία.

Μπορείς να προχωρήσεις τα σχέδια της Γερακιανής μόνος σου;

Θα έρθω αργότερα.

Δεν μπορείς να ρίξεις μια ματιά μέχρι να έρθω;

Έλεος, ρε Φραγκίσκο. Όλο γκρίνια είσαι.

Τι έγινε; Σ' αφήσανε;

Τώρα σε πήρε ο πόνος;

-Με μπαγλαρώσανε κι ούτε που νοιάστηκες. -Είχε άλλες ασχολίες ο Πέτρος.

-Τι είναι αυτό; -Το χρηματοκιβώτιο της γιαγιάς.

Και τι δουλειά έχει εδώ;

Το είχε η Φρόσω, η καθαρίστρια.

Να σου πω, έσπασε η Φρόσω;

Πόσες μέρες την κράτησαν στην αστυνομία;

Δεν μπλέχτηκε η αστυνομία.

-Εσύ πώς καθάρισες; -Χέσε με, ρε Πέτρο, τώρα.

Θα σ' τα πει ο θείος.

Αφού δεν μπλέχτηκε η αστυνομία, ποιος το 'κανε τότε;

(μουσική αγωνίας)

Δεν ξέρω ποιος πίεσε τη Φρόσω. Πάντως μόνη της δεν το έδωσε.

Μπορεί να φοβήθηκε. Τι να σου πω, δεν ξέρω.

Πήγαινε λίγο πάνω. Θέλω να μιλήσω με τον Πέτρο.

Τι έγινε;

Φοβήθηκε η Φρόσω και το έδωσε μόνη της ή κάποιος την εκφόβισε;

Κι αν την εκφόβισε κάποιος, ποιος είναι αυτός;

Η Φρόσω από μόνη της παραδέχτηκε ότι το πήρε.

Ναι, ρε παιδί μου, μόνη της. Στα χέρια σας πώς έφτασε;

Αφού δε θέλατε να τη δώσετε στην αστυνομία.

Τι έγινε;

Μετάνιωσε η Φρόσω, πήρε τηλέφωνο κι ομολόγησε;

Αυτό μου λες; Θες να το πιστέψω, Πέτρο;

Θα συνεχίζεις για πολύ να με δουλεύεις μες στα μούτρα μου;

Ο Μαριάς είμαι.

Με ζήτησε κανένας;

Τι εννοείς; Της έδωσες τον φάκελο και δεν τον πήρε;

Σου είπε γιατί;

Καλώς.

Συγγνώμη που σ' άφησα να περιμένεις, αλλά είναι δύσκολη μέρα η σημερινή.

Πολλές υποχρεώσεις, ε;

Κι απ' ότι είδες, με περιμένει κι ο Μητροπολίτης στο αρχονταρίκι.

-Σε πειράζει να τα πούμε λίγο αργότερα; -Μπορεί και να 'χω πει όσα ήθελα.

Βλέπω μια ξαφνική αλλαγή διάθεσης;

Θύμωσες λίγο ή μου φαίνεται;

Απλά αυτή που μ' ενδιαφέρει,

φτύνει το ενδιαφέρον μου στα μούτρα μου.

Μη μου τ' αλλάζεις τώρα. Εγώ άλλα κατάλαβα από τα λεγόμενά σου.

Αυτήν τη γυναίκα την αγαπάς πολύ.

Κι είσαι διατεθειμένος ν' αλλάξεις για χάρη της.

Κι ο τρόπος που μου έδειξες ότι αγαπάς αυτήν τη γυναίκα

είναι ο μόνος τρόπος που θα σε οδηγήσει να βρεις το καλό που έχεις μέσα σου.

Το χειρότερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος

είναι να δείξει αδυναμία.

Εγώ είμαι στην άλλη κατηγορία.

Και ποια κατηγορία είναι αυτή;

Οι κατηγορίες είναι δύο: οι δυνατοί κι οι αδύναμοι.

Εγώ με τους αδύναμους δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να βρεθώ.

Ακόμα κι αν στερηθώ τον μόνο άνθρωπο που 'χω αγαπήσει,

γιατί αυτό είναι η αγάπη.

Αδυναμία!

Όχι.

Η αγάπη είναι δύναμη.

Θυμήσου το αυτό.

Πού πας;

Σ' εμένα βρήκες να το παίξεις βαρύ πεπόνι;

Ποιος σας έφερε την καθαρίστρια στο πιάτο;

Ακούω!

Περιμένω ένα ναι ή ένα όχι. Ο Βίκος ήταν;

-Ποιος τον έβαλε; -Δεν ξέρω. Ρώτα την κόρη σου.

(μουσική αγωνίας)

(χτύπημα στην πόρτα)

(Γεράσιμος)Να μπω;

Πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου τώρα.

Να τρως και καμιά σοκολάτα, αν χρειαστεί.

Και μην ανησυχείς.

Η Παναγία δε θα σ' το λογαριάσει για αμαρτία.

Τα 'χεις παρεξηγήσει στο μυαλό σου, Γεράσιμε.

Αυτό που νόμιζες ότι κατάλαβες χθες δεν ισχύει.

Πήγαμε στον γιατρό και τελικά έχω αναιμία.

-Αναιμία... -Ναι, αναιμία.

Γι' αυτό, σε παρακαλώ.

Μην την ξανανοίξεις αυτήν την κουβέντα. Εντάξει;

Γιατί αν κυκλοφορήσει η φήμη στο μοναστήρι,

θα 'χω μεγάλο πρόβλημα.

Δε θα πω τίποτα. Ηρέμησε.

Ο Μητροπολίτης με είδε ανήσυχη

κι άρχισε πάλι να κάνει σκέψεις για την κουρά μου.

Θέλω να τελειώσει αυτή η ιστορία. Δεν αντέχω να περιμένω άλλο.

Σε καταλαβαίνω.

Και μη φοβάσαι, Ελισάβετ μου.

Όλα θα πάνε καλά.

Σε παρακαλώ, μη μου δημιουργήσεις άλλο πρόβλημα.

-Αν πραγματικά νοιάζεσαι για μένα... -Αν νοιάζομαι; Αν;

-Αμφιβάλλεις; -Όχι.

Φεύγω.

Για οτιδήποτε,

ξέρεις.

Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση, αλλά δεν μπορούσα ν' αφήσω τον πιστό.

Η πνευματική καθοδήγηση

είναι και θα πρέπει να είναι

μέσα στα κυριότερα μελήματα μας.

Θα μπω απευθείας στο θέμα

μια και γνωρίζεις για ποιον λόγο σε κάλεσα.

Θέλω να μου πεις τι συμβαίνει, Φιλαρέτη,

και να με προφυλάξεις, αν χρειαστεί.

Υπάρχει κάποιος λόγος

που δεν μπορεί η Ελισάβετ να λάβει το Σχήμα;

-Έχετε μιλήσει με την ίδια; -Όχι.

Ούτε κι εγώ μπορώ, όμως, ν' ανοίξω κάποια κουβέντα μαζί της.

Τουλάχιστον όχι με το αιτιολογικό

πως υπάρχουν πληροφορίες για ένα πρόβλημα υγείας.

Διότι ένα πρόβλημα υγείας, όσο σοβαρό και να είναι,

δεν αποτέλεσε ποτέ εμπόδιο να λάβει κάποιος το ιερό Σχήμα.

Ακόμα και την ιεροσύνη.

Αντίθετα, υπήρξαν περιπτώσεις που επισπεύσθηκε η χειροτονία

για να προλάβουν τον θάνατο.

Εν πάση περιπτώσει...

Καλό θα ήταν να έρθει η ίδια να μου μιλήσει,

όπως συνήθιζε να κάνει και στο παρελθόν.

Θα σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να της μιλήσω εγώ πρώτα.

Κι από τις απαντήσεις που θα μου δώσει

θα καταλάβω αν είναι έτοιμη για την κουρά της και θα σας ενημερώσω.

(μουσική μυστηρίου)

(Μητροπολίτης)Εσύ τι πιστεύεις;

Μπορεί η Ελισάβετ να λάβει το Σχήμα ή όχι;

(χτύπημα στην πόρτα)

Συγγνώμη αν σας διακόπτω.

Ήθελα να ρωτήσω τον Σεβασμιότατο κάποια πράγματα σχετικά με την πανήγυρη.

Φυσικά.

Πρέπει ν' αρχίσουν κι οι ετοιμασίες.

Έλα, Γεράσιμέ μου. Πέρασε, κάθισε.

Θα χρειαστεί να κρατήσω μερικές σημειώσεις.

Περιφορά εικόνας θα γίνει;

Θα το δούμε.

Σίγουρα θα υπάρξει λειτουργία,

στην οποία θα χοροστατήσω εγώ προσωπικά.

Ωραία, «λειτουργία». «Περιφορά βλέπουμε».

Με το φαγητό τι θα κάνουμε;

Έχετε κάποια ιδιαίτερη προτίμηση;

Αυτά θα τα συζητήσουμε με τον πατέρα σου.

Την ευλογία σας.

Από καλεσμένους;

Πόσες προσκλήσεις να υπολογίσω;

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με...

(άνοιγμα πόρτας)

(Αυξεντία)Ενοχλώ;

Προσεύχεσαι;

Ναι, αλλά έλα. Κάτσε.

Μόνο εσένα ήθελα να δω αυτή τη στιγμή. Κανέναν άλλον.

Γιατί; Τι έγινε;

-Τι έγινε, κόρη μου; -Με κούρασαν όλοι τους.

Θέλουν συνέχεια να μου δίνουν συμβουλές για το τι πρέπει να κάνω.

Εγώ, όμως, ξέρω πως κανένας μας δεν αποφασίζει μόνος του.

Ειδικά εμείς που έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στον Κύριο.

Πες μου ποιοι σε κούρασαν να πάω να τους μαλώσω.

Έφυγα από το κελί,

το δικό μου το κελί, να πάω στην κουζίνα.

Πώς βρέθηκα εδώ; Απορώ!

Δεν πειράζει, θεία! Ευτυχώς που ήρθες εδώ.

Άκουσέ με.

Άμα ποτέ φεύγεις απ' το κελί σου και δε θυμάσαι πού θέλεις να πας,

θα έρχεσαι εδώ σ' εμένα.

Εντάξει;

Ναι.

Η Φιλαρέτη πού είναι;

Δεν ξέρω.

Δεν πειράζει.

Νομίζω πως ο Θεός σε έστειλε εδώ στο κελί μου.

Λες;

Ναι.

Πολύ πιθανό.

Γιατί...

Γιατί ήθελα να μιλήσω σε κάποιον που δε θα με κρίνει,

που δε θ' αρχίσει να με πυροβολεί με συμβουλές για το τι πρέπει να κάνω.

Όχι ότι ξέρω τι πρέπει να κάνω.

Θα τ' αφήσω όλα στον Θεό,

κι Εκείνος αποφασίσει για μένα.

Εγώ το μόνο που ξέρω

είναι ότι έκανα ένα σοβαρό λάθος απέναντι στον Χριστό και στην πίστη μας.

Τι λάθος έκανες;

Νόμιζα ότι μπορούσα να εμπιστευτώ έναν άνθρωπο,

ότι μπορούσα να είμαι και εδώ και εκεί.

Λες και όλα αυτά που έγιναν όταν ήμουν παιδί δε μου έφταναν.

Πολύ σκληρή με τον εαυτό σου μού ακούγεσαι.

Κάποιες φορές αναρωτιέμαι...

Τόσα χρόνια εδώ μέσα δεν έχω μάθει τίποτα;

Διδάχτηκα την προσήλωση και την εμπιστοσύνη στον Θεό άνευ όρων.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αφεθώ εντελώς στα χέρια Του

και ν' αποφασίσει Αυτός για μένα.

Σ' ευχαριστώ που είσαι κοντά μου.

Λοιπόν, μ' αυτά εδώ σε ξόφλησα νομίζω.

Είναι κι η γουρουνοπούλα μέσα, και το κρασί, όλα.

-Σωστά; -Μια χαρά!

Και πάλι να μας ζήσουν τα παιδιά.

Πάντως έπρεπε ν' αφήσεις κι εμένα να βάλω κάτι σαν δώρο.

Έλα, βρε Μανώλη. Το ξέρω.

Την Τασούλα την έχετε σαν παιδί σας, αλλά δε χρειάζεται.

Δική μου ήταν η ιδέα για το τραπέζι, εγώ θα καλύψω και τα έξοδα.

Δεν πάει έτσι, ποιος είχε πρώτος την ιδέα.

(Πολυξένη)Έλα, βρε Μανώλη!

Μια φορά τον αρραβωνιάζει τον αδερφό του.

Λες να σκέφτεται τα έξοδα;

Λοιπόν, η γουρουνοπούλα σιγοψήνεται στον έξω φούρνο.

Θέλει τρεις-τέσσερις ώρες.

Μέχρι τότε θα 'χει φτιάξει κι η Ευτυχία τις τελευταίες πίτες.

Πίτες; Έφτιαξε η Ευτυχία πίτες; Τι πίτες, Ευτυχία;

-Είπες κάτι; Συγγνώμη, δεν άκουσα! -Λέω, τι πίτες φτιάχνεις;

-Πολλές και διάφορες. -Ωραία, πολύ συγκεκριμένο.

Μ' αυτά τα μούτρα θα 'σαι απόψε, βρε Ευτυχία;

Δεν κατάλαβα, Γιώργο μου.

Τι έχουν τα μούτρα μου;

Δεν τα λες και για γιορτή! Για κηδεία περισσότερο.

Α πα πα, τι λόγια είναι αυτά, παιδιά; Ούτε για αστείο να μην τα λέμε αυτά.

Αν δεν αρέσουν τα μούτρα μας στον Γιώργο

να περάσει μετά τις οχτώ που αρχίζει το σόου.

Μέχρι τις οχτώ έχουμε τα κανονικά μας μούτρα.

Δε ζήτησα κάτι παράλογο.

Τον αδερφό μου αρραβωνιάζω και θέλω να το χαρώ.

Και να το χαρείτε κι εσείς μαζί μου.

Πληρώνεις για να 'χεις έτοιμη τη γουρουνοπούλα στην ώρα της.

Όχι για να σου βαράμε παλαμάκια

και να σου κάνουμε τις μαϊμούδες στο τσίρκο.

(Ευτυχία)Έλα, σταματήστε.

Επειδή δεν απάντησα άμεσα στην Πολυξένη, θα μαλώσετε;

Ωραία, και τυρόπιτα έχω φτιάξει,

και σπανακόπιτα, και χορτόπιτα και μανιταρόπιτα.

Ευχαριστημένη;

Και μια γαλατόπιτα αν είχα δε θα με χάλαγε.

Τράβα φτιάχ' την τότε. Χρόνο έχεις!

Άντε σ' αυτό το χωριό.

Μια φορά αφαιρέθηκα με τα δικά μου

και μόνο που δε με κρεμάσατε στην πλατεία.

Το τραπέζι πού θα το κάνουμε;

(Ευτυχία)Τι κοιτάτε, καλέ;

Δεν το ξέρετε το μαγαζί ή μήπως θέλετε να το αγοράσετε κιόλας;

-Μέσα λες ή έξω; -Ξέρω 'γώ; Φοβάμαι μη βρέξει.

Κάτσε να δούμε τον καιρό.

-Καρφώνεσαι. -Χέστηκα!

Μανώλη, σε παρακαλώ!

Πετάξου μέχρι το μοναστήρι να ρίξεις μια ματιά στο παιδί.

Εντάξει, αλλά κι εσύ έχε τον νου σου εδώ.

-Μη γίνουν όλα κάρβουνα. -Μια ματιά μόνο. Μη σε πάρει χαμπάρι.

Πες ότι κάτι χρειάστηκες και πετάχτηκες να το βρεις.

Δίνει πιθανότητες για βροχή. Μην το ρισκάρουμε.

Πάντως τη διακόσμηση θα την αναλάβω εγώ.

Θα βάλω και μπουκετάκια από ελιές πάνω στα τραπέζια.

Θα τα κάνω πάρα πολύ ωραία.

Γιατί ελιές, καλέ;

Ξέρω 'γώ; Έτσι. Μ' αρέσουν.

Κι άμα σας πιάσει αλλεργία απ' τη γύρη;

Να σου πω!

Η μάνα σου τι έχει

κι είναι σαν να της χτύπησε ο Αρχάγγελος την πόρτα;

(ήχος κλήσης)

Έλα!

Έλα, μόλις με πήρε τηλέφωνο ο Σταυρίνος.

Βρήκαν το κινητό και το πορτοφόλι του Στεργιόπουλου κάπου θαμμένο.

Καλά!

-Θα σε πάρω εγώ μετά. -Έγινε.

-Έγινε κάτι; -Όχι! Τι να γίνει;

Μου φάνηκες κάπως, γι' αυτό.

Το τραπέζι εν τέλει μέσα; Οριστικό;

Ναι, Μανώλη. Μέσα.

Είναι πολύ βαρετά εδώ.

Γιατί δεν πάμε μια βόλτα στο χωριό;

-Δεν είναι εύκολο αυτό για μας, θεία. -Ναι, ε;

Κρίμα!

Έχω κάποια θέματα με τη μνήμη μου τελευταία.

Το ξέρω. Δεν πειράζει.

Περίεργο πράγμα η μνήμη.

Ενώ νομίζω ότι τα 'χω όλα ξεχασμένα,

προ ολίγου που περπατούσα στον κήπο, τι θυμήθηκα λες;

Τι θυμήθηκες;

Τον Λάμπη.

Αυτόν που μου 'χες πει απ' τα νιάτα σου;

Αχ, είναι κάποιες παλιές εικόνες,

κάποιες μνήμες που 'χουν αρχίσει και ζωντανεύουν πολύ έντονα.

«Αχ, και να γύριζαν, νά ρχονταν πίσω

τα χρόνια που εζησα πριν σε γνωρίσω.

Χρόνια αμνημόνευτα σα νά ταν ξένα

τα χρόνια που εζησα χωρις εσένα.

Ποτάμι που ετρεξε μες στα λιθάρια

και δεν επότισε μηδε χορτάρια,

κι η γη το ρούφηξε στ αφωτα βάθη

κι ως και τ αχνάρι του για πάντα εχάθη».

-Τι είναι αυτό -Ένα ποίημα που του έλεγα.

«Αχ, και να γύριζαν να διπλοζήσω,

αγάπη αδιάκοπη να σου χαρίσω,

και νά σαι η πρώτη μου, εσυ η στερνή μου,

απο τη γέννα μου κι ως τη θανή μου».

Το μήνυμα που προσπαθείς να μου περάσεις δεν είναι σωστό!

Ποιο μήνυμα;

Τι είναι αυτά τώρα;

Τι προσπαθείς να κάνεις;

Αλήθεια!

Είναι πάρα πολλά χρόνια που 'χεις αφιερώσει τη ζωή σου στον Θεό.

Κι απ' όλα αυτά που έγιναν,

αυτό που ήρθε ολοζώντανο στη μνήμη σου είναι κάτι που δεν έζησες;

Φαίνεται αυτά που δε ζήσαμε

είναι αυτά που μένουν για πάντα μέσα μας.

Συγγνώμη.

Το είχα τόσο πολλή ανάγκη αυτό το ντουζάκι.

Ένιωθα πολύ βρόμικος.

Εσύ τελικά τι έγινε; Έβγαλες άκρη με το χρηματοκιβώτιο;

Ούτε με το χρηματοκιβώτιο έβγαλα άκρη, ούτε με τα παιδιά μου.

Ειδικά με την Αλεξία.

Γιατί; Τι έγινε πάλι με την Αλεξία;

Πήγαινε στο μαγαζί καλύτερα, να μην είσαι εδώ όταν θα 'ρθει.

Ρε θείε, έχεις κι εσύ τα δικά σου,

σου φορτώνω κι εγώ τις δικές μου τις υποθέσεις με τον Μαγγίνα...

Σόρι!

Το θέμα είναι ότι όλες αυτές οι υποθέσεις που έχουν μπει στον γύψο,

μπορεί να τις βρούμε μπροστά μας, αν δεν παίξουμε έξυπνα.

Τέλος πάντων.

Εσύ τι έγινε με τη Θάλεια; Σου πέρασε τόσο εύκολα;

Αφού μ' έδωσε στεγνά.

Είχα κι εγώ την ευκαιρία να κάνω το ίδιο όταν την ανακάλυψα,

να έρθω, δηλαδή, να σ' το πω απευθείας, αλλά δεν το έκανα.

Πίστευα ότι αυτό που είχαμε ήταν κάτι αληθινό, αλλά μαλακίες.

Έκανα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.

Έχω μερικές απορίες και θέλω να μου τις λύσεις.

Είστε σίγουρος ότι δε θέλετε περισσότερες αφίσες;

Εννοώ, εντάξει με τα σάιτ,

αλλά οι μεγαλύτεροι δε μαθαίνουν από 'κεί για τις εκδηλώσεις!

Θα γίνει θυροκόλληση σε όλους τους ναούς των γειτονικών χωριών.

Θα μπουν και αφίσες σε κεντρικά σημεία.

Θα το αναλάβει η Μητρόπολη.

Από εκεί και πέρα, όσοι πιστοί ας προσέλθουν!

Κατάλαβα. Ωραία.

-Άμα δε με χρειάζεστε κάτι άλλο... -Μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα;

-Θέλω να συζητήσω κάτι μαζί σου. -Μαζί μου; Τι πράγμα;

Αφορά την Ελισάβετ.

Ξέρω πως είστε κοντά από μικρά παιδιά.

Άρα εσύ μπορείς να μου πεις αν ευσταθούν οι αμφιβολίες μου.

Τι αμφιβολίες έχετε;

Έχω την αίσθηση

πως η δόκιμη δεν είναι έτοιμη να καρεί μοναχή.

Εσύ τι πιστεύεις;

Μήπως έχει πέσει κάτι στην αντίληψή σου;

Τι λέτε τώρα; Πώς σας πέρασε κάτι τέτοιο απ' το μυαλό;

Η Ελισάβετ είναι πιο έτοιμη από ποτέ να γίνει μοναχή.

Τόσον καιρό την περιμένει αυτή τη στιγμή.

-Μην της το κάνετε αυτό. -Δεν είπα πως θα προβώ σε κάποια πράξη.

Απλά ήθελα την άποψή σου.

Δεν υπάρχει μέρα που να μη μιλάει για την κουρά της.

Το περιμένει πώς και πώς.

Ακόμα και τώρα που ήμασταν πριν μαζί

μού έλεγε πότε θα 'ρθει εκείνη η άγια ώρα.

Αν επιτρέπεται...

Αυτές τις αμφιβολίες που λέτε ποιος τις έβαλε στο μυαλό σας;

Γεράσιμε, γίνεσαι ασεβής.

Συγγνώμη.

Δεν ήθελα.

-Την ευλογία σας. -Του Κυρίου.

Αν καταφέρατε να βγάλατε άκρη με τον Γεράσιμο, θα σας παραδεχτώ!

Λίγοι τα καταφέρνουν.

Ο μόνος λόγος που τον κρατάω στο μοναστήρι

είναι γιατί συνήθως είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του.

Μια χαρά συνεννοήθηκα μαζί του.

Έδωσες την εξοφλητική επιταγή στον Σαράντο;

Την έδωσα.

Θα τον χρειαστώ τον Σαράντο.

Για την πτέρυγα που θέλω να φτιάξω στο επισκοπείο.

Α, και τον Πέτρο Καστρινό.

Αν θέλετε τη γνώμη μου,

καλύτερα να μην ανακατεύετε τον Πέτρο Καστρινό

σε υποθέσεις που αφορούν τη Μητρόπολη.

Γιατί;

Από τα σχέδια που έφτασαν στα χέρια μου, μου αρέσει σαν αρχιτέκτονας.

Έχει έξυπνες ιδέες.

Μʼ αυτές τις έξυπνες ιδέες κόντεψε να διασυρθεί το μοναστήρι μας.

Το λέω επειδή εξαιτίας του πέρασε τόσο άσχημα η δόκιμη.

Φτάνει!

Όποτε πιάνεις αυτή τη συζήτηση, την υποβαθμίζεις.

Αρκετά!

Την ευλογία σας.

Ορίστε, αυτά είναι.

Για πες! Τι υποθέσεις έχεις κάνει μέχρι τώρα;

Τι υποθέσεις έχω κάνει;

Ότι οι κρίκοι για την αλυσίδα συνδέονται όλοι, Σαράντο.

-Δηλαδή; -Μας την πέφτουν στη μάντρα σου.

Στο αυτοκίνητο που κοιμάμαι

βρίσκονται αποτυπώματα του Στεργιόπουλου.

Την επόμενη μέρα βλέπω τον αδερφό μου

να μιλά με τον Στεργιόπουλο στο μοναστήρι και μετέπειτα στο χωριό.

Κι αμέσως μια μέρα μετά, δολοφονείται ο Στεργιόπουλος

και πάνω του ούτε ένα αντικείμενο.

Και τώρα βρίσκω αυτά θαμμένα.

Πάντως ο αδερφός σου είναι σε τελείως άλλο μουντ.

Ετοιμάζει το τραπέζι των αρραβώνων σας.

Τασούλα, σόρι. Δεν ήθελα να σας το χαλάσω.

Δε με νοιάζει για το τραπέζι των αρραβώνων.

Απλά αυτά τα πράγματα που λέγονται είναι πολύ σοβαρά.

Είσαι σίγουρος;

Πρέπει να είσαι 100% σίγουρος για τον αδερφό σου.

Μιλάς σοβαρά τώρα; Φυσικά και είμαι σίγουρος!

Παιδιά, εγώ την καταλαβαίνω την Τασούλα.

Είναι λίγο ακραίο να το πιστέψεις όλο αυτό.

Απ' την άλλη, όμως, ό,τι περίεργο έχει συμβεί στη ζωή μας

με κάποιον τρόπο είναι από πίσω ο Μπόγρης.

Εσύ καλά κάνεις και τα πιστεύεις αυτά που πιστεύεις,

αλλά αυτή τη φορά πρέπει να 'μαστε προσεχτικοί πολύ.

Γιατί μέχρι τώρα ο Μπόγρης ήταν πιο έξυπνος από μας.

Μέχρι τώρα!

-Ο Βίκος την ξετρύπωσε! -Μάλιστα!

Και τι χάρη σου χρώσταγε εσένα ο Βίκος και καθάρισε για πάρτη σου;

Μπαμπά, δεν έχω όρεξη να τσακωθούμε.

Εγώ πήγα ευθέως και ρώτησα τον Βίκο αν ξέρει κάτι για τη γιαγιά,

γιατί η γιαγιά τον κατηγορούσε συνεχώς.

Είχε κάθε λόγο να την εξαφανίσει.

Θα συνεχίσεις για πολλή ώρα να μου λες χαζομάρες;

Τι θέλεις πια, μπαμπά;

Τις προάλλες η Θάλεια μου πέταξε κάτι μπηχτές

για τη μητέρα σου και τον Βίκο, κι εσύ πας και μπλέκεσαι μαζί του;

Είμαι σίγουρος ότι η μητέρα σου δεν είχε κάνει κάτι.

Το παραδέχτηκε κι ο ίδιος ο Βίκος.

Άλλωστε, αν το είχε κάνει, θα 'ταν ο πρώτος που θα μου το 'τριβε στη μούρη.

Το θέμα μας δεν είναι ο Βίκος. Είναι η γιαγιά.

Ναι, αλλά εσύ θεώρησες σκόπιμο να ζητήσεις βοήθεια από τον Βίκο!

Τουλάχιστον εκείνος βρήκε κάτι.

Εσύ κι η αστυνομία τι βρήκατε; Τίποτα!

Δε σου επιτρέπω ούτε να μου κάνεις κριτική,

ούτε να υπερασπίζεσαι τον Βίκο.

Κάθομαι σαν τον μαλάκα τόση ώρα και σ' ακούω να μου λες ψέματα.

Η κουβέντα μας τελείωσε.

Δεν τελείωσε!

(κοπάνημα πόρτας)

Η κουβέντα δεν τελείωσε! Μ' ακούς;

(ήχος κλήσης)

-Πες το! -Είμαι στο μαγαζί. Γύρισα για δουλειά.

Τι λες, ρε παιδί μου; Εκπλήσσομαι.

Σ' έδιωξαν απ' την υπηρεσία κι έμεινες άνεργη, ε;

(Παράσχος)Κι εμείς, ρε Θάλεια, τι θα κάνουμε

τώρα που είχαμε έναν δικό μας άνθρωπο στην μπατσαρία για τις δύσκολες στιγμές;

Τι θ' απογίνουμε;

Σε πήρα γιατί δεν είναι κανένας άλλος εδώ.

Εκτός από τον Βλάσση, δηλαδή, που άνοιξε το μαγαζί.

Ναι, μπορεί να περάσω αργότερα. Μπορεί και με παρέα.

-Θα δείξει άμα κάτσει. -Τι παρέα;

Σε κλείνω!

Θέλω να ελπίζω ότι με θυμάσαι.

Όχι.

Οκέι.

Σου έφερα πριν από μερικές ώρες κάποια δείγματα στο εργαστήριο

για γονιδιακό έλεγχο.

Α, ναι!

Φεύγοντας, βέβαια, απ' το εργαστήριο, συνειδητοποίησα

ότι δε με πολυενδιαφέρουν τα αποτελέσματα πια.

Το ενδιαφέρον μου έχει εστιαστεί σ' εσένα.

Τι ακριβώς θέλεις; Δεν κατάλαβα.

Κοίτα, δεν ξέρω αν θα βγάλει κάποια αδερφική σχέση

ανάμεσα σ' εμένα και στο άλλο δείγμα ο έλεγχος,

αλλά μικρή σημασία έχει για μένα αυτό.

Εγώ αισθάνομαι ήδη κερδισμένος, γιατί μέσα απ' όλο αυτό...

γνώρισα εσένα.

Μου την πέφτεις;

Θα προτιμούσα τη λέξη φλερτ,

αλλά καταλαβαίνω ότι το φλερτ στις μέρες μας είναι λίγο ξεπερασμένο.

Πειράζει, όμως, που εγώ είμαι άνθρωπος των παραδόσεων;

Κοίτα, μου αρέσεις πολύ κι ήθελα να σ' το πω.

Είναι τόσο κακό;

-Παράσχος! -Κάτια.

(Παναγιώτης)Ναι, βρε Ολγάκι μου. Δύο μέτριους είπαμε.

Να σου πω!

Φέρε και μια ζαμπονοτυρόπιτα γιατί μ' έχει κόψει η λόρδα.

Έγινε, γεια!

Έλα, Αυξεντία μου. Τι κάνεις;

-Δε σ' ενοχλώ; -Όχι, δε μ' ενοχλείς, αγόρι μου.

Θα μου πεις τι γίνεται με την Ελισάβετ;

Η Ελισάβετ; Τι έπαθε η Ελισάβετ;

-Αυξεντία μου, είσαι καλά; -(Αυξεντία)Καλά είμαι!

Μια χαρά κι εγώ κι η Ελισάβετ.

Κάθε πρωί κάνουμε τα διακονήματά μας,

και μετά με την ευλογία του Άη Γιώργη περνάμε τη μέρα μας.

Εσύ τι κάνεις;

(ήχος κλήσης)

Παρακαλώ.

Το αρχιτεκτονικό γραφείο του κυρίου Πέτρου Καστρινού;

Μάλιστα.

Μπορώ να μιλήσω με τον ίδιο; Είναι εκεί;

Αυτή τη στιγμή απουσιάζει.

Είμαι ο Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας, Χρυσόστομος.

(βουβά)

Έλα, Αυξεντία μου. Εντάξει.

Θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή. Σ' ευχαριστώ πολύ.

Γεια!

(Μητροπολίτης)Θα ήθελα να μεταφέρετε ένα μήνυμα στον κύριο Καστρινό.

Πείτε μου.

Θα ήθελα να δημιουργηθεί

μια καινούργια πτέρυγα στο επισκοπικό μέγαρο.

Πείτε του όποτε μπορέσει, τον περιμένω στην Τρίπολη

για να δει το κτήριο από κοντά και τα σχέδια.

Μάλιστα, θα τον ενημερώσω. Μείνετε ήσυχος.

-Τι έγινε; -Ο Μητροπολίτης ήταν.

Ο γνωστός Μητροπολίτης.

Θέλει ν' αναλάβεις να φτιάξεις

μια πτέρυγα στο επισκοπικό μέγαρο στην Τρίπολη.

Αυτό δεν το περίμενα.

Εντάξει, δεν τη βιάζεται, λέει. Όποτε ευκολύνεσαι.

Μπορώ και τώρα.

-Δεν πας καλά εσύ. -Γιατί, ρε; Μια χαρά μας έκατσε.

Θα πάμε στο μοναστήρι.

Θα μάθω επιτέλους τι γίνεται με την Ελισάβετ.

Δε θέλει να πάμε στο μοναστήρι. Στο μέγαρο θέλει να πάμε, στη Μητρόπολη.

Θα πούμε ότι μπερδεύτηκες.

Παναγιώτη, πρέπει να πάω στο μοναστήρι. Με την Αυξεντία δεν μπορώ να βγάλω άκρη.

Είναι ο μόνος τρόπος για να μάθω την αλήθεια.

(μουσική αγωνίας)

(Τασούλα)Να σε ρωτήσω κάτι; Δε θέλω, όμως, να νευριάσεις.

Καλά, τι ερώτηση είναι αυτή, Τασούλα; Ό,τι θες θα τον ρωτάς.

Κι άμα νευριάσει, δικό του πρόβλημα. Να το λύσει.

Λοιπόν, ας ηρεμήσουμε λίγο.

Ωραία, δεν είπες πριν, όμως,

για τον εκβιασμό που έκανε ο Στεργιόπουλος στον Περιφερειάρχη.

Πού ξέρουμε, δηλαδή,

ότι δεν το 'κανε επίτηδες ο Περιφερειάρχης για να γλιτώσει;

Νομίζω ότι πολύ εύκολα κατηγορείς τον αδερφό σου.

Όχι κι εύκολα.

Τόσα έχει κάνει ο Μπόγρης.

Έχει βάλει σκοπό σήμερα να χαλάσει όλη τη μέρα.

Σήμερα έπρεπε να γίνουν όλα;

Δε θα χαλάσει τίποτα. Ό,τι έχει κανονιστεί θα γίνει.

Λοιπόν, δεν ξαναμιλάω εγώ για Μπόγρη γιατί θα με λέτε κολλημένη.

Πάω να βοηθήσω στο τραπέζωμα των αρραβώνων.

Εντάξει, πήγαινε. Έρχομαι κι εγώ σε λίγο.

Λοιπόν, παιδιά, είμαστε πολύ τυχεροί. Έχουμε το κινητό του Στεργιόπουλου.

Αυτό που μένει είναι να μην κάνουμε τίποτα βιαστικό.

-Ναι, αλλά δε λειτουργεί. Το δοκιμάσαμε. -Δώσ' του λίγο χρόνο και θ' ανοίξει.

Είμαι σίγουρος πως μόλις γίνει αυτό, θα μας δώσει λαβράκι.

(ήχος κλήσης)

Ναι;

Πες μου έναν λόγο που δεν πήρες τον φάκελο.

Δεν έχω συνηθίσει να μ' αδειάζουν έτσι.

Όπως μ' αγνόησες εσύ, έτσι σ' αγνοώ κι εγώ.

-Το γράμμα το διάβασες; -Όχι.

-Γιατί; -Εσύ γιατί το έσκασες;

Το νέο μου στέκι είναι στη Φιλιατρών.

Σε περιμένω.

Τη συζήτηση που ξεκινήσαμε θα την τελειώσουμε.

Σ' ακούω.

Ξέρεις τι θέλω.

-Την αλήθεια για τον Βίκο. -Τι θέλεις να σου πω για τον Βίκο;

Αν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ σας, θέλω να το ξέρω.

Και να υπάρχει, τι σε νοιάζει;

Μου κάνεις πλάκα τώρα, έτσι;

Αντί ν' ασχολείσαι με το ότι χάθηκε η γιαγιά,

κάθεσαι κι ασχολείσαι με τον Βίκο;

Μην αλλάζεις κουβέντα.

Έπρεπε να πιαστώ από κάπου για να καταλάβω τι συνέβη στη γιαγιά.

Δεν το καταλαβαίνεις;

Τι δουλειά έχει μαζί σου αυτό το καθίκι; Έχεις αναρωτηθεί καθόλου;

Αλεξία, είσαι βούτυρο στο ψωμί του. Αυτό ήθελε πάντα!

Να μπει στην οικογένειά μου για να μπορεί να μου μπει στο μάτι.

Αλλιώς γιατί είχε τόσα κολλητηλίκια με τη μάνα σου, με τη γιαγιά σου,

και τώρα μ' εσένα;

Φύγε τώρα! Δε θέλω ν' ακούσω άλλα.

Φύγε! Φύγε, σου είπα!

(δραματική μουσική)

(τέλος μουσικής)

Μπορώ να σου πω λίγο;

Έχω λίγο δουλίτσα εδώ πέρα.

Ούτε να σου εξηγήσω δε θα μ' αφήσεις;

Έχει κάποιο νόημα;

Λουκά...

Δε σε έδωσα εγώ. Είμαι σε αργία.

Ωραία, πες τότε ποιος μ' έδωσε.

Μούγκα;

Τίποτα, ε;

Ούτε όνομα, ούτε τίποτα.

Το να κατηγορείς συνέχεια τους άλλους είναι τελείως άνανδρο.

Με τη δική σου την κατάθεση με μπουζουριάσανε.

Αν το θέλεις, θα φύγω απ' το Σώμα.

Αλήθεια;

Κι εμένα τι με νοιάζει; Κάνε ό,τι θες.

Δεν πα να μπεις και στην Πυροσβεστική; Χέστηκα!

Είστε ανοιχτά; Μπορούμε να πιούμε ένα ποτό;

Ναι, θα σας εξυπηρετήσει η Θάλεια.

Έλα!

-Πού πας; -Φεύγω. Τέρμα η συγκατοίκηση.

Είναι λύση τώρα αυτό;

Από μικρή αυτό έκανες.

Μόλις ερχόσουν αντιμέτωπη με την αλήθεια σηκωνόσουν κι έφευγες.

-Δε θα το συζητήσω άλλο. -Θα το συζητήσεις.

Τι νομίζεις;

Ότι μπορείς να με κρατήσεις εδώ με το ζόρι;

-Αν χρειαστεί, θα το κάνω κι αυτό. -Άσε με, ρε μπαμπά.

Πού πας; Πατέρας σου είμαι! Θέλω να ξέρω πού πας.

Αυτό συνέβαινε μέχρι τα δεκαοχτώ.

Να σου θυμίσω ότι έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε.

Εκεί που πας πιστεύεις ότι θα είναι καλύτερα από εδώ;

Σίγουρα θα είναι καλύτερα. Εδώ μέσα είναι αφόρητα.

Το εννοείς αυτό που λες;

Πες μου ότι είσαι εδώ για να μ' εμποδίσεις να φύγω.

Μα δείτε τι ωραίες που 'ναι αυτές οι ελίτσες.

Όχι, πείτε μου! Το έχω ή δεν το έχω με τη διακόσμηση;

Μήπως να σκεφτείς να το κάνεις κι επαγγελματικά τότε.

-Ποτέ δεν είναι αργά. -Καλά, γέλα εσύ!

Στην Αθήνα, αυτές οι δουλειές χρυσοπληρώνονται.

Ποιες; Να βάζεις λουλούδια στα τραπέζια;

Για τον στολισμό των εκδηλώσεων λέω. Γάμοι, βαφτίσια, αρραβώνες!

Κι αυτό εδώ το αχούρι με λίγα λεφτά σ' το κάνω εγώ κουκλάκι.

Από πότε έχετε να κάνετε ανακαίνιση;

Βασιλιά είχαμε!

-Πώς πάμε; Όλα έτοιμα; -Όλα όπως τα παρήγγειλες.

Την Τασούλα μόνο δεν είδα και πολύ στα καλά της.

-(Ευτυχία)Μέσα είναι, στην κουζίνα. -Τι έπαθε η Τασούλα;

Τι να σου πω; Τη ρώτησα, αλλά απάντηση δεν πήρα.

Λες να της είπε τίποτα ο αδερφός σου και να της χάλασε τη διάθεση;

Μέρα που βρήκε κι αυτός ο ευλογημένος!

Καλά, άσε θα πάω να τη δω εγώ σε λίγο μπας και μιλήσει σ' εμένα.

-(Λευτέρης)Γεια σας! -(Μήτσος)Γεια σας!

(Μανώλης)Καλώς τους!

Λευτέρη, έχω φέρει ένα κρασί... Δεν το 'χεις ξαναδοκιμάσει.

-Να μας ζήσουν, παιδιά! Όλα τα καλά! -Να 'σαι καλά, βρε Λευτέρη.

-Ευχαριστούμε πολύ. -Δε μίλησα σ' εσένα.

Ήρθαμε νωρίς, ε; Πού είναι το κορίτσι να της ευχηθούμε;

Στην κουζίνα είναι. Θα τη δείτε αργότερα.

Τέτοια μέρα και την έχετε στην κουζίνα να δουλεύει;

Της είπαμε να μη σηκώσει χέρι, αλλά την ξέρεις την Τασούλα.

Δεν μπορεί να μην ασχολείται με κάτι.

Άντε και στις χαρές της κόρης σου, Μήτσο.

Να 'σαι καλά, βρε Μανώλη μου. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.

Η Σωτηρούλα πού είναι; Γιατί δεν ήρθε;

Δυστυχώς είναι αδιάθετη και δε θα τα καταφέρει να 'ρθει.

Λοιπόν, καθίστε! Τι στέκεστε όρθιοι;

Να το το κορίτσι μας, η κούκλα μας!

Να ζήσετε, να ευτυχίσετε.

Ένα να σκέφτεσαι, παιδί μου.

-Η μάνα σου σε κοιτάζει και χαίρεται. -Φτου σου, κοπελάρα μου!

-Τασούλα, είσαι σήμερα κούκλα! -Πανέμορφη!

(Μπόγρης)Τασούλα μου, πρώτη φορά σε βλέπω τόσο όμορφη.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους.

Τι έχει;

Δεν ξέρω, αλλά θα μάθουμε σύντομα.

Η Τασούλα δεν μπορεί να κρατήσει μυστικό.

Εσύ ακόμα εδώ είσαι; Δε θα πας στο μοναστήρι;

Θα πάω, μωρέ! Φαγώθηκες! Πάω να πάρω τα κλειδιά του αυτοκινήτου.

-Τα 'χω στο τηγάνι. -Άντε.

Τι έγινε, Τασούλα μου;

Η εμφάνισή σου δεν ταιριάζει και πολύ με το ύφος σου.

Μπας και κατάλαβες τι μουρλοκομείο είναι ο αδερφός μου

και αποφάσισες να την κάνεις σιγά-σιγά και δεν ξέρεις πώς να μας το πεις;

Όλα καλά. Μην ανησυχείς.

(Πολυξένη)Τι όλα καλά;

Δεν το βλέπω!

-Αρραβώνα έχουμε ή... -Μην το πεις!

Δε θέλω δυσάρεστα τέτοια μέρα στο μαγαζί μου.

Ευτυχία, σήμερα όλη μέρα μου τη λες. Δε θα τα πάμε καλά.

Μαμά, δε με βοηθάς λίγο μέσα;

Κοίταξε να δεις, Γιώργο.

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για ό,τι κάνεις για μένα και τον Σταυρίνο.

Πραγματικά το εκτιμώ πάρα πολύ. Δε θέλω να 'μαι αχάριστη.

Αλλά η αλήθεια είναι, πως ναι, κάτι συμβαίνει με τον Σταυρίνο.

Κι επειδή δε θέλω ν' ακούγονται διάφορα...

(Λευτέρης)Να κι ο γαμπρός!

(Μήτσος)Ρε συ, γαμπρέ!

Έδειξες μέσα στο κουστούμι. Άλλος άνθρωπος είσαι!

Μοντέλο! Μανεκέν!

Ναι, αλλά και τι κορίτσαρο παίρνει. Να τα λέμε κι αυτά!

Από την ώρα που επιστρέψατε με τον πατέρα σου απ' τον γιατρό

δεν έχεις πει κουβέντα.

-Τι σου είπε ο πατέρας μου; -Εσύ θέλω να μου πεις.

Από σένα περιμένω να μιλήσεις, να μου πεις τι σκέφτεσαι.

Δεν ξέρω τι σκέφτομαι.

Πρώτη φορά στη ζωή μου είναι τόσο θολό το μυαλό μου.

Ο Μητροπολίτης περιμένει μια απάντηση από μένα.

Για ποιο πράγμα;

Για ποιο πράγμα, άραγε;

Για την κουρά σου φυσικά.

Λοιπόν!

Άκουσέ με! Πίστεψέ με!

Δεν υπάρχει τίποτα άλλο σ' αυτόν τον κόσμο

που θέλω παραπάνω απ' το να γίνω μοναχή.

Να χειροτονηθώ, να γίνω μοναχή,

και να μείνω όλη μου τη ζωή σ' αυτό το μοναστήρι.

-Σε παρακαλώ. -Ηρέμησε, Ελισάβετ.

Πίστεψέ με. Πέφτω στα πόδια σου. Γιατί δε με πιστεύει ποτέ κανείς;

-Ηρέμησε, παιδί μου! Σε πιστεύω! -Δεν τη θέλω αυτή την εγκυμοσύνη!

(μουσική αγωνίας)

Ποια εγκυμοσύνη;

Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι έγιναν έτσι τα πράγματα.

-Εγώ εσένα... -Εσύ εμένα τι; Μ' αγαπάς;

Θα ρισκάριζες τη δουλειά σου για μένα;

Όχι φυσικά!

Είναι παράλογος ο μπαμπάς

που δεν τρώει αμάσητο ό,τι σου σερβίρει ο Βίκος.

Τι σου έδωσε; Την καθαρίστρια;

Μπάζει από παντού, Αλεξία μου. Το καταλαβαίνεις;

Ο Καστρινός με ρώτησε

ποιον θα υποψιαζόμουν για ρουφιάνο στην ομάδα.

Του 'πα τον Βλάσση.

Ας το κοιτάξουμε λίγο.

Δεν υπάρχει περίπτωση ν' αφήσω κανέναν να σε πειράξει.

-Κανέναν! -Μα κανένας δε θέλει να με πειράξει!

-Θέλει! -Όχι.

Θέλει να σε πάρει από εδώ. Να σε πάει πού;

-Πρέπει να βγεις έξω! -Πού θα την πάτε;

-Βγες έξω, Γεράσιμε; -Πού θα την πάτε;

Θα μας περάσεις εσύ τις βέρες;

Εσύ θέλω να μας σταυρώσεις.

Γιατί εσένα έχω σαν μάνα μου.

Άκου λέει!

Θ' άφηνα εγώ κανέναν άλλον να το κάνει αυτό για την κόρη μου;

Έλα εδώ, βρε!

Θα βγάλεις ανακοίνωση

ότι η πανήγυρις για τα εικοσάχρονα της επισκοποίησης

δε θα γίνει εδώ.

-Έλα να χορέψουμε. -Δε θέλω, άσε με. Δεν έχω όρεξη.

-Έχεις πιει. -Έλα, σου λέω.

(κραυγή έκπληξης)

-Πώς κι απ' το χωριό; -Με ζήτησε ο Δεσπότης.

Με πήρε τηλέφωνο να με δει, αλλά έχουμε ραντεβού στη Μητρόπολη.

Απλά εγώ θα του πω ότι μπερδεύτηκα και θα πάω στο μοναστήρι.

-Γεράσιμε! -(ουρλιάζοντας)Ακόμα εδώ είσαι, ρε;

Φύγε, ρε! Θα σε σκοτώσω!

Αφήστε με!

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.