Original subtitles

- Dat is alles wat ik kon vinden.

- Ze hebben het net aangekondigd

de Duitsers en de Sovjets hebben een pact getekend

ons land verdelen tussen hen!

Polen bestaat niet meer!

- Ga het de anderen vertellen.

- Ik zal de benodigdheden halen. - Bedankt.

- Bobby!

- Aaah!

- Mama?

Pardon meneer, maar...

Waarom deed je uit dit huis komen?

- Ik woon daar.

Wie ben je?

- Het spijt me dat ze veranderd zijn alle namen van de straten.

Ik... dat moet ik hebben gedaan het verkeerde adres.

- Amen.

Amen.

Corpus Christi.

Corpus Christi.

Corpus Christi.

- Raus!

De straat op!

Jullie allemaal!

- Let op, Polen!

Van nu af aan,

je gaat werken om een ​​bijdrage te leveren aan de Duitse oorlogsinspanning.

Werk hard, en jou zal geen kwaad overkomen.

Natuurlijk, neem wat je wilt.

- Jij.

Jij.

Jij, jij.

Jij, jij.

Jij ook.

In die vrachtwagen daar.

Je hebt gehoord wat zei de majoor, beweeg!

De commandant...

Irena, ga weer aan het werk.

- Wat lijkt er nu op het probleem zijn?

Als een werknemer flauwvalt,

het brengt de efficiëntie in gevaar van de gehele plant.

Dat zal ik niet hebben. - Ja, meneer majoor...

- Meneer Majoor, alstublieft, je kunt het iedereen vragen.

Ik heb hier gewerkt voor meer dan een jaar.

Ik ben een heel goede werker.

- Ik ben verantwoordelijk voor een bepaalde hoeveelheid productie,

quota, efficiëntie.

Begrijp je het wel? die woorden?

Als ze het niet kan volhouden met het werk, doe haar weg.

- Natuurlijk. - Herr Majoor, alstublieft.

Ik zweer op het leven van mijn moeder ik ben opgevoed

om hard en goed te werken.

Ik zal... verdubbel mijn inspanningen.

- Hoe heet je?

Uw naam? -Irena Gut.

-Irena Gut.

Je moet van Duitse afkomst zijn met een naam als Gut.

Jouw eigenschappen... Ja.

Absoluut Germaans.

- Ik heb mijn familie nooit gekend aan mijn vaders kant.

Ik werd gewoon gebeld Irena Gutowna.

- Hm!

Nou, ik bewonder je eerlijkheid.

- Ik heb niets te verbergen.

Ik ben een heel goede werker.

- Je gaat niet terug. Je bent hier klaar.

- Nee, meneer majoor, alstublieft. Ik zal alles doen...

- Het werk is te moeilijk voor je.

- Nee, als je mij gewoon laat...

- Hoe gaat het met je keukenwerk? en eten serveren?

- Eh... ja, ook al hadden we bedienden,

mijn moeder heeft mij opgevoed in alle aspecten van het huishoudelijk werk.

- Voedsel voorbereiding?

Naaien?

Witwassen? - Ja, meneer majoor!

- Ja, meneer majoor.

Da.

Hoe is het met je eten?

- Je doet het heel goed, Irena, efficiënt werk.

- Dank u, meneer Schulz.

Ik ga nu voor de afwas zorgen.

- Laat ze een tijdje staan, je hebt iets te eten nodig.

Ga zitten.

Neem de tijd, kauw je eten.

Niemand zit achter je aan.

Je doet me denken aan mijn dochter.

Dezelfde leeftijd als jij.

Nou, Irene...

naast uw keuken en eetkamerwerkzaamheden,

jij zult de leiding hebben toezicht houden op de joden

die in de wasserij werken,

maar ook verantwoordelijk zijn voor al het maatwerk

voor beide officieren en de vrouwelijke secretarissen.

Ik vermoed dat de joden hebben gelogen

over hun kleermakersvermogen.

We zullen het zien een duidelijke verbetering

in hun prestaties.

Jouw overleving in dit nieuwe positie zal daarvan afhangen.

Is dat duidelijk, Irena?

- Ja, meneer Schulz.

- Dit zijn moeilijke tijden voor ons allen...

Vroeger was ik herbergier.

Nu werk ik voor de majoor.

Hij was een fabrieksmanager.

Hij kan hard zijn.

Weet jij hoe iemand overleeft? dit soort verandering in het lot?

Je kijkt naar beneden.

Je kijkt ook niet naar links noch naar rechts, noch naar boven,

en zelfs niet rechtdoor.

Je kijkt naar je eigen twee voeten stap voor stap nemen.

Wat ik bedoel is...

je maakt je zorgen om jou.

Jij zorgt voor jou.

Je weet alleen wat je nodig hebt weten en de rest,

jij zult zijn zoals een van de apen.

Hoor niets, zie niets, spreek niets!

- Hallo.

Mijn naam is Irena Gut en vanaf nu,

Ik zal hier de leiding hebben.

Het spijt me dat te moeten zeggen de officieren en secretarissen

zijn niet blij met het maatwerk dat is tot nu toe gedaan.

In feite, mijn superieuren,

De heer Schulz en majoor Rugemer zelf hebben voorgesteld

dat je misschien hebt gelogen over uw kleermakersvaardigheden.

- Oh nee, Fraulein, in tegendeel.

We waren, weet je, voor de oorlog, deskundige kleermakers.

- Ja. - Wij allemaal.

- Ja, misschien hebben we gewerkt een klein beetje--

- Ik ben niet hier om iemand te informeren.

Onze overleving in deze posities zal afhangen

hoe goed wij ons nieuwe werk doen.

Ik overdreef tegen de majoor mijn kleermakersvaardigheden en...

Ik verdenk sommigen van jullie heeft misschien hetzelfde gedaan.

Ik studeerde verpleegster zijn.

- Ik ben een verpleegster.

Ik was.

Mijn naam is Clara, Clara Bauer.

- Ik ben Tomas Bauer, haar man.

Mijn vrouw, ze was, ze is nog steeds, een uitstekende naadpersoon.

- Naaister.

Een van de beste. Clara, vertel het aan de Fraulein

- Ik ben niet 'de Fraulein'.

Ik verloor mijn huis, Ik heb mijn familie verloren.

Ik ben een Pools meisje die een dwangarbeider is,

net zoals jij.

-O, met alle respect, Mevrouw Gut,

je bent niet "net zoals wij".

Wij zijn Joden.

Ze hebben verschillende dingen voor ons in gedachten

dan zij voor jou hebben.

Ze hebben gemaakt... ze hebben gemaakt invallen in het getto.

We hebben allemaal verschillend gehoord soorten geruchten.

- Ja, Lazar, geruchten!

Maar we hebben allemaal een baan.

Wij zijn noodzakelijke werkers,

zoals wij allemaal hebben een achtergrond in maatwerk.

- Het meisje heeft gelijk.

We moeten goed werk doen anders zullen we dat niet zijn

voor hen zo noodzakelijk.

En zoals ik zei, Ik ben een verpleegster,

en mijn man Tomas is een accountant.

- Ik ben Moise en dit is mijn vrouw, Zosia.

We waren net getrouwd.

Ik zat in mijn laatste jaar van de medische school.

- Ik ben Lazar, Lazar Haller. En...

dit is mijn vrouw, Ida...

- Ook geen kleermakers, Ik ben bang.

- Ja.

- Alex Rosen.

Nog minder een kleermaker dan zij.

- Abram Klinger.

Ik ben muziekleraar.

- Joseph Weiss.

Als u een advocaat nodig heeft, Ik kan helpen.

Anders...

- Marian Wilner... scheikundige.

- Mijn naam is Fanka Silberman.

Ik hou van tekenen.

- Oh, ze is heel goed.

- Wat moet ik doen te doen voor de werknemers, hè?

Die ik gewoon kan krijgen een geheel nieuwe fabriek

vol onervaren mensen en, en mijn quota halen?

- Rugemer, het is omdat jij bent mijn lieve vriend

dat ik je vertel alles van dit.

Vertrouw niet op uw Joden.

Vind vervangende werknemers, Polen, zoals uw dienaar hier,

mensen zoals ons.

- Maar geschoolde fabrieksarbeiders zijn zeer moeilijk te vinden.

- Binnen een paar maanden,

Het spijt me te moeten zeggen dat dit niet het geval zal zijn wat er nog over is in dit gebied.

Wen aan de gedachte, Rugemer.

Zoek vervangingen.

De aardappelen...

zijn uitstekend.

Paprika?

- Het recept van mijn moeder.

- Dat moet je moeder zijn een geweldige kok.

- Frauleïne?

Waarom loop je mij voorbij?

- Majoor Rugemer heeft daarover geklaagd de producten waren verwelkt, dus...

- De mijne komt recht van de boerderij, Fraulein.

Kijk.

Hoeveel heb je nodig?

- Voor de majoor,

voor de officiersmess en secretarissen, dat zijn vijftien,

daarna elf in de was.

- Wasserijpersoneel?

Jij geeft verse producten voor joden?

- Ja.

- Je moet voorzichtiger zijn in wat u zegt, Fraulein.

Het is niet veilig.

Begrijp je dat?

- Van de straat!

Nu van de straat!

Fraulein, ga van de straat.

Ga van de straat!

Nu van de straat!

- Ga van de straat!

Kom op, jullie Joodse varkens!

Ze is nog maar een baby! Alsjeblieft!

Ze is nog maar een baby, alsjeblieft!

- Kom op!

Houd ze in beweging!

Sturmbannführer Rokita.

- Wat? - Ze is nog maar een baby, alsjeblieft.

- Je bent bang kan de baby gewond zijn?

- Ja, Edelachtbare. - Ah.

Jouw eer?

Heel beleefd.

Zeer respectvol.

Oh!

Schatje, mag ik?

Hm!

Oyoyoy, kleine baby.

Hm!

Hm?

- Nee!

- Nee--

- N--

- Houd ze in beweging.

Kom op!

Houd ze in beweging!

- Irena, breng...

- Ik heb dingen gezien, meneer Schulz.

Vreselijke dingen, vreselijke dingen.

- Vertel het me niet.

Ik wil het niet weten.

En als je het weet Wat is goed voor jou,

je zult het vergeten alles wat je hebt gezien.

Trek jezelf nu bij elkaar en ga daarheen

en serveer een dessert.

- Maar ik...

Maar ik... Zij...

- Ik wil het niet weten.

Jij gaat dienen dessert nu, Irena.

Begrijp jij mij?

Je gaat een dessert serveren en je gaat het je herinneren

wat ik je heb verteld over jouw overleving hier.

Omdat soms, overleven betekent het serveren van een dessert.

Nou ja, als het niet om de wegen gaat,

deze plek zou onvruchtbaar zijn.

Anders had het niet gekund vandaag vlotter gegaan.

Ah!

Kasekuchen , mijn favoriet.

Hoe wist je dat?

Mmm!

Volgende stap, we zullen slaan Staroskolnastraße.

Mm-mmm! Echt heerlijk!

Echt Irene, jij bent iemand om mee te trouwen!

Geen geschreeuw...

Niemand schreeuwt.

- Sturmbannführer Rokita, er is daar niemand!

- Wat?

Geef dat aan mij.

Zoek overal!

Overal, hoor je mij?

Ik wil elk leegstaand gebouw hermetisch afgesloten!

Ik wil niet dat een muis dat kan om een ​​schuilplaats te vinden!

Het zijn niet alleen de eindresultaten, Rugemer.

Maar het is de techniek, het genie ervan.

Het is de applicatie van de moderne wetenschap

naar een politiek en sociale ziekte.

- Ik run fabrieken, mijn vriend.

Ik ben geen filosoof.

- Dit is geen filosofie.

Het is goede Duitse techniek.

In eerste instantie niets belangrijks, je moet een ster dragen.

Wie gaat er vechten over een ster, hmm?

Dan verbied je ze uit openbare parken.

Oké, lastig.

Maar niemand gaat een opstand te beginnen

omdat ze niet kunnen lopen hun hond in het park.

Dan verbied je de hond.

Elke keer de cirkel vernauwt zich nog een beetje.

Elke keer, je laat ze geloven

dat een stukje papier kan ze redden.

Een stuk papier die alleen jij ze kunt geven.

Elke keer krijgen ze zoveel meer gewend om in rijen te staan

en precies doen zoals hen wordt verteld.

Gebruik ze voor arbeiders, in alle opzichten.

Haal er wat goeds uit.

Maak ze minder resistent, soepeler, coöperatiever.

Tot we ze opgebruiken.

Tot er niets meer over is.

Tot wat overblijft rechtvaardig is iets dat je zou weggooien.

Mmm!

Ach, brood!

Zo warm!

- Geef mij sterke werkers om aan mijn quota te voldoen,

geen versleten exemplaren.

Mijn fabrieksbehoeften efficiënt zijn.

- Denk je dat je quota hebt?

Ik verzeker je dat het niets is vergeleken met de druk

wij in de S.S. zitten onder.

Ik heb tot 22 juli de tijd om er zeker van te zijn

dat deze hele sector is jodenvrij.

Daarna,

als er maar één levende Jood is achtergelaten in Tarnopol...

Ik kan kussen mijn promotie vaarwel.

- Om iedereen te vermoorden?

Iedereen in het werkkamp?

Het hele getto?

- Je denkt er niets van heeft het enige zin?

Het zijn gekken! Moordenaars!

- Tomas heeft gelijk.

Misschien gaan ze gewoon toeslaan de ene of de andere straat, maar...

- Rokita heeft het aan de majoor verteld.

Ik heb hem zelf gehoord.

En vanmorgen vertelde hij het mij hij zou krijgen...

elf vervangingen... 22 juli.

Alsjeblieft, je moet me geloven.

- Waarom zouden ze ons vervangen?

Wij zijn noodzakelijke werkers!

- Wat ze nodig hebben is het wegwerken van alle Joden!

En als ze klaar zijn, ze zullen Polen gaan vermoorden...

iedereen die ze denken behoort niet tot het Meesterras.

Je moet vinden een plek om je te verstoppen!

- Irena, als dat zo was een plek om je te verstoppen,

we zouden ons verstoppen.

- Ik was Ik wacht op jou, Irena.

Waar ben je geweest?

- Ik was in de was om de werkschema's door te nemen--

- U hoeft zich geen zorgen te maken daarover vanaf nu.

Uw diensten zullen dat niet zijn hier nog langer nodig.

- Maar waarom?

Ik denk dat ik dat ben geweest een goede werker.

- Genoeg! Ik vraag het niet, Ik zeg je!

Ik ga verhuizen

van deze vrijgezel officiersverblijven.

Ik verwacht te doen een stuk leuker

en ik heb iets nodig meer... weelderig.

Ik heb gecommandeerd een villa aan het einde van de stad

en ik wil jou om mijn huishoudster te zijn.

Je zult... soldaten, schilders

om het zware werk te doen en schoonmaken.

Jij... zal de leiding hebben.

Je kunt beginnen met werken zodra

de huidige huurders zijn vertrokken, 23 juli,

en dan zul je dat ook doen heb 2 weken

waarin te krijgen de plek in vorm.

- Ja.

Ja natuurlijk, Heer majoor.

Ik zag een plek waar ik je kan verbergen.

- Waar vond je zo'n plek?

Waar niemand ooit zou denken van het zoeken naar jou.

In het huis

van een van de hoogste ranglijsten Duitse officieren in Tarnopol.

- Wat? Dat is gestoord.

Waarom ga je niet gewoon ons uitleveren aan de Gestapo?

- Ik heb niets anders aanbieden.

Er is echter één probleem.

Er is een Poolse familie wie huurt de villa

van de autoriteiten.

De majoor geeft ze tot de 23e om te verhuizen.

- Oh...

En het Duitse plan om ons te elimineren

en elke andere Jood in Tarnopol is op de 22e...

- Precies.

- Dus we moeten zoeken een plek om je te verstoppen voor dit gat.

- Ja...

Als je kunt nadenken van iets beters, vertel het me.

De majoor gaat naar buiten tot een theatervoorstelling

op de 21e.

Terwijl hij weg is, Ik kan je binnen krijgen.

- En hoe wil je haal ons eruit?

- Ik heb niet nagedacht daarvan nog.

- Denk je niet dat je dat zou moeten doen?

- Ik denk dat als we dachten hier helemaal niets van,

wij zouden het niet doen.

We zouden gek worden om zoiets zelfs maar te overwegen.

- Irene?

Wat doe je hier?

- Meneer Schulz, uh...

Nou, ik wil het gewoon afwijzen het bed van de majoor en dan...

Nou, hij heeft waarschijnlijk gedoucht,

dus ik moet het schoonmaken voordat hij terugkomt.

Het zal vers zijn voor de ochtend.

- Waar zijn de handdoeken?

- Eh, de handdoeken, Meneer Schulz?

- Je zou moeten leg ook schone handdoeken neer.

Goede turndownservice.

Schone handdoeken.

Begrijp je dat?

- Ja, dat zal ik krijgen sommige meteen.

- Hm.

- Hier.

Tot morgenavond.

- Waar zijn uw wasserijpersoneel?

Mijn manifest laat het mij zien dat je hebt...

elf joden aan het werk in uw wasgoed.

- Herr luitenant heb je een vraag gesteld.

Waar zijn de Joden uit de was?

- Ik weet het niet.

Ze zitten niet in de was, Ik verzeker u, luitenant.

Ik heb de kamer zelf op slot gedaan.

- Waarschijnlijk zijn ze opgepakt met de kantoormedewerkers

deze morgen.

Sterker nog, ik weet het zeker dat moeten ze geweest zijn.

- Als de luitenant dat wenst om de was te doorzoeken,

Ik heb de sleutel.

- Natuurlijk, als je het gewoon doet onderteken het feit

dat ze werden opgepakt met de anderen vanmorgen,

Je zult ons allemaal redden veel problemen.

Maar dat is aan jou.

Aan de andere kant, Als je ze niet kunt vinden,

jij bent misschien degene wie verantwoordelijk zal worden gehouden.

- Ja...

Ik weet het zeker, zoals je zegt...

ze werden opgepakt deze morgen.

Bedankt.

- Ik wil niet om iets te weten.

Veel geluk in jouw nieuwe functie, Irena.

En tot ziens.

- Ga je uit? vanavond weer, majoor?

- Nee...

er is geen plaats om vanavond te gaan.

Geen plek om weg te komen van het lawaai.

ik ga vroeg naar bed.

Ik heb het gisteravond een beetje overdreven, Ik ben bang.

Doe je schoenen uit.

Hier, help mij.

Geen lawaai, geen licht.

En de ramen.

Pas op met de hoeken.

Ik ga iets leuks halen en koud om te drinken,

en wat eten.

OK, laten we gaan!

- Dus, na de lunch, Zullen we de zolder gaan opruimen?

- Nee, eerst de kelder.

Ik wil graag dat je installeert een elektrisch licht, alstublieft,

met één schakelaar in mijn kamer, één in de keuken

en eentje hier beneden.

Als ik moet gaan hier beneden in het donker,

Ik wil niet om mijn enkel te breken.

- Zeker.

Goedenacht, Fraulein Gut.

Morgen de zolder, ja?

- Ja perfect!

- Goed...

het ziet er tenminste niet uit meer als een varkensstal.

Hm?

- Dank u, meneer majoor.

- Hoe dan ook,

het zal zoveel gemakkelijker zijn voor jou vanaf nu.

Ik ga verhuizen een verpleger om u te helpen

met het zware werk, een soldaat.

Hij staat op jouw bevel en hij kan in de kelder slapen.

- Maar dat kan niet! Eh...

- Dat kan ik niet?

Ik kan niet wat? Waar heb je het over?

- Meneer, ik weet dat ik dat heb gedaan niets van jou te vrezen.

Je bent een beschaafde en een volwassen man, maar...

Ik had een slechte ervaring met soldaten...

Sovjet-soldaten en...

Onder hetzelfde dak met een soldaat,

Ik zou doodsbang zijn de hele tijd.

- Wees geen idioot.

Er is veel te veel werk voor een persoon.

Ik heb er veel mensen voor diner het eerste feest alleen.

Dat kun je onmogelijk doen al het werk voor hen!

- Maar ik kan het, je zult het zien!

Ik weet hoe ik moet rennen een efficiënte keuken.

En een ordonnans zou dat doen alleen maar in de weg zitten.

- Ik geef je één kans en slechts één kans.

Maar als je het niet kunt volhouden op dit feest,

de volgende dag, Mijn ordonnans komt binnen.

- Danke schoen.

Wil je wat kaviaar?

Het is erg goed.

Dank je, Irene.

Vind je het feestje leuk?

- Ik zal er nog een paar halen.

- Mijn gasten krijgen een beetje ongeduldig, Fraulein.

We moeten gaan zitten Binnenkort eten, ja?

- Ja, meneer majoor.

- Goed.

- Rugemer! - Ah!

- Salade!

- Eén seconde, één seconde...

Ja oke!

Gaan! Ga Ga Ga!

- Goed! OK!

Eet smakelijk!

Genieten!

- Oh, luister, het is een strudel.

Het is klaar om te koken, 20 minuten in de oven.

- OK! - Het recept van mijn grootmoeder!

Aha, hier zijn we!

Irena, de strudel!

- Koffie, meneer majoor? - Ja, alsjeblieft, bedankt.

- Nou, nogmaals bedankt, heerlijk feestje!

- En de strudel was goddelijk.

- Bedankt. Ik ben er blij om jullie hebben genoten.

- Welterusten. - Welterusten.

Hm...

Verbazingwekkend.

- Ik ben bijna klaar, Heer majoor.

- Hé!

Ik zweer... je hebt het gedaan het werk van zes mensen.

- Bedankt.

- Ben je...

Ben jij net als Assepoester, dan, hmm?

Met een leger muizen dat zijn jouw geheime lakeien

en bijkeukenmeisjes?

Hm? - Nee meneer...

Ik ben me er gewoon van bewust Om deze positie te behouden,

Ik moet het je bewijzen mijn efficiëntie in de keuken.

- Ah...

Goed...

jouw dienst vanavond Het is bevredigend geweest, Irena.

Efficiënt en bevredigend.

Voorlopig dus

we kunnen het zonder een ordonnans stellen.

Welterusten. - Welterusten.

We hebben het gedaan!

- Neem nu wat water.

- Irene?

Irene? Doe open!

Het is niet nodig om op te sluiten elke keer.

- Bedankt.

- Ik heb alleen dit gevonden.

- Waarom heb je het mij niet verteld over onze gasten in de kelder?

En doe niet alsof alsof je het niet wist.

- Weet u wat, meneer? - Ik wil dat ze uitgeroeid worden.

- Majoor, ik heb geen idee...

- Ik wil niet een spoor van hen daar beneden!

- Maar eerlijk gezegd... - De ratten!

- De ratten?

- Smerig, walgelijk, door ziekten geteisterde ratten!

En vertel het mij niet dat je ze niet hebt gehoord!

Jouw kamer bevindt zich precies boven hen in de kelder

en ik heb ze gehoord, Ik kan je verzekeren.

Je had moeten--

je had voor ze moeten zorgen toen je de plek schoonmaakte!

- Je hebt gelijk. Ik ben geweest zin om iets te zeggen.

- Ik kan het niet tolereren zelfs de gedachte eraan!

Ze moeten weg, hoe eerder hoe beter.

Boven naar beneden.

- Ja, dat is precies wat moet er gedaan worden.

Maar je moet me wat tijd geven, Alsjeblieft, meneer majoor.

- Tijd? Tijd voor wat?

- Nou, er zijn groenten,

die zijn geweest zo moeilijk te verkrijgen.

Je weet hoe je eist verse groenten.

Ze zijn moeilijk dezer dagen te vinden.

Geef mij gewoon het moment om hem te laten verhuizen.

- Gewoon... dood... de ratten!

Begrijp je dat?

Dood... die ratten! - Ja, meneer majoor.

Deze keer weet ik het niet.

- Misschien... - Misschien wat, Abram?

- Misschien niet hoe ernstig ze ook lijken.

- Ik ben blij dat je er zo over denkt.

En wanneer komen de verdelgers?

- Wat ik bedoel is... het was een Joods huis.

- Hm?

Het werd gebouwd door Joden.

- Dus?

- Dus dat moet zo zijn een schuilplaats!

- Dat is juist! - Ja.

Geen enkele Jood zou een villa hebben gebouwd zo zonder kamer,

groot genoeg om te verbergen zijn hele familie!

- Er moet er hier een zijn. - Ja.

- Ik heb het gevonden!

- Abram, kan dat? Zie je waar het naartoe leidt?

- Nog niet!

- Abram, alles goed met je?

- Zou dat kunnen? op straat komen?

Kunnen de Duitsers heb je hem gezien?

- Ratten!

- Wat?

- Ratten!

- Is dat alles wat je gevonden hebt?

- Nee.

- We zijn in de tuinen, ergens.

- We staan ​​naast het tuinhuisje.

- Het is perfect.

Niet alleen totdat ze klaar zijn ontsmetten,

maar we kunnen hier veilig zijn.

- Ja. - Het is een echte schuilplaats.

- Mm-hmm.

- Irena, als je ons kunt pakken wat elektrische draad,

Ik kan een alarmbel opzetten.

- Mm-hmm.

- Er zijn er nog een paar matrassen in de kelder.

Die kunnen we hierheen brengen.

- Ja. - En zeep en water.

- Misschien wat kranten

zodat we iets kunnen lezen van wat er buiten gebeurt.

- Ja.

- Misschien wat boeken. - Oh ja, boeken.

Ik mis boeken zo erg!

- We kunnen een schaakspel maken.

Misschien kunnen we het krijgen een spel kaarten.

- Schaken? Kaarten?

Dit is geen resorthotel.

- Een hotel?

We leven in een kolenbak,

volledig afgesneden en doodsbang

over wat er zou kunnen gebeuren voor onze families daarbuiten.

Dus als Tomas erom vraagt schaakspel of misschien een boek,

plotseling voor jou, Is dat een resort?

We hadden dingen... Tomas en ik!

Wij hadden een huis zo mooi als deze villa!

En porselein en gordijnen en feesten!

- Nou, ik kan het meenemen de papieren naar beneden

nadat de majoor klaar is met hen en...

Ik kan het krijgen een spel kaarten,

Het spijt me, Ik dacht niet...

- Nee, je hebt niets spijt van hebben.

Zonder jou, we zouden allemaal dood zijn.

- Hij heeft gelijk. - Ja.

- Bedankt. - Bedankt.

- Ja.

- Oh, dat ben je altijd de gelukkige!

- Het is fantastisch!

- Welkom, Irene, naar ons bescheiden huis!

- Wat is dat? Opslag?

- We hebben het gedoopt de bruidssuite.

Er zijn 3 getrouwde stellen hier dus, weet je....

Wij hebben alleen water,

maar... de gelegenheid vraagt ​​om iets.

OK. - Hier ben je.

- Bedankt. - Dus...

Jongens, L'Chaim!

- L'Chaim!

- Op het leven. - Ja.

- L'Chaim!

- L'Chaim!

- Jij bent de dame vanaf het plein,

de groenteverkoper. - Ja, van de markt.

- Nou ja, dat hebben we gedaan alle groenten die we nodig hebben,

en ik verwacht de fumigators toch

dus ik heb geen plek om ze op te slaan.

- Ik begrijp.

Ik heb gekeken jouw huis.

Je verbergt hier Joden.

- Dat is een smerige leugen!

Ik werk voor een heel belangrijke Duitse officier--

- Mijn man is een Jood.

Ik heb hem zelf verborgen,

maar het is slechts een kwestie van tijd voordat hij gevonden wordt.

Alsjeblieft, je hebt het om hem binnen te halen.

-Henry Weinbaum?

- Mijn God... hij werkte voor...

- Hij werkte zelf voor Rokita!

Hij was zijn butler nadat hij weg moest

zijn beroep als drukker.

Kon niet werken als printer.

- Daarom is Rokita geweest als een gek naar hem op zoek.

Hij neemt het als een soort belediging

dat zijn persoonlijke Jood heeft kunnen ontsnappen.

- Nou, geweldig.

We nemen de meest gezochte Jood mee in Polen hier beneden.

Ik zeg dat het uit is van de vraag.

- Daar ben ik het mee eens.

- Ik weet dat het een tragedie is,

maar we kunnen niet alles verbergen alleenstaande Jood in de kelder.

-Henry Weinbaum... weet al dat we hier zijn.

Dus pakken ze hem, Denk je niet dat ze dat zullen vragen?

wat andere Joden zitten ondergedoken en waar?

En denk je niet Rokita zou er zijn eigen zaak van maken

om elk beetje te krijgen van informatie uit hem?

-Henry Weinbaum.

- Abram vond de piano.

- Ja.

- Prachtige muziek.

- Wat was dat? - Er komt iemand aan!

Naar de schuilplaats!

- Wat is het?

- Ik weet het niet!

- Loop!

- Gaan! Gaan! Gaan!

- Open het nu of ik breek de deur in!

Waarom in Godsnaam open deze deur niet

als SS-officier zegt dat je dat moet doen, ben je doof?

- Sorry, ik was mijn haar aan het wassen, Ik heb je niet horen bellen.

- Uit mijn weg.

Hoeveel mensen wonen in dit huis?

- Eh, maar twee. - Hm.

- Ik ben de huishoudster.

- Heel veel gerechten voor slechts 2 personen,

Zou je niet zeggen, Fraulein?

- De majoor had een kleine hier gisteravond bijeen

met Sturmbannführer Rokita.

- De burgemeester?

- Majoor Edward Rugemer.

Dit is zijn huis.

Als u wilt zoeken,

je moet misschien krijgen toestemming van hem.

- Niemand verlaat dit huis, je begrijpt?

Niemand!

- Wie is de imbeciele idioot wie heeft hier de leiding?

Ben jij het?

Ga in de houding staan ​​wanneer een hogere officier praat met je,

jij brutale jonge zwijnen!

Je durft mij te beschuldigen van het verbergen van Joden in mijn huis?

Geef antwoord!

- Duidelijk majoor, we waren... slecht geïnformeerd.

- Dit is Fraulein Gut,

mijn huishoudster en vertrouwde assistent.

Zij zal je rondleiden. Zoek grondig.

Als u Joden vindt, kom terug "bank" schiet me neer.

Als je er geen vindt,

dan zullen we zien wie er neergeschoten moet worden.

- Alstublieft meneer, zoeken is niet nodig.

- Oh!

Het is zeer noodzakelijk. Mijn eer staat op het spel!

Verdwijn uit mijn zicht en ga je Joden zoeken!

- Zullen we beginnen op de zolder?

- Ida is zwanger.

- Dat is geweldig!

- Ik heb het je verteld zou zo reageren.

- Hier is de lijst van de dingen die ik nodig heb.

Je gaat gewoon naar de apotheker--

- Er is genoeg tijd om medische benodigdheden te krijgen.

- Irena, dit zijn de dingen Ik ga nodig hebben

een abortus uit te voeren.

Clara zal mij helpen.

- Irena, dat kunnen we niet breng hier een baby in.

- Het zou gevaar opleveren ons hele leven.

- Die van jou ook.

- Het zou slechts een kwestie zijn enige tijd vóór de majoor

of iemand anders hoorde het huilen.

- Luister, we hebben alles sprak er over.

Het is het enige dat je kunt doen.

- Dat kan ik niet. Ik--ik...

Dit is absurd.

En mijn religie...

- Dit is niet een kwestie van religie.

Dit is leven en dood.

- Dat kan ik niet.

Ik kan dit niet doen. - Je hoeft dit niet te doen.

Ik ga naar.

Ik wil alleen dat je het haalt de benodigdheden die ik heb aangevraagd.

- Ida... iedereen praat behalve jij.

Iedereen lijkt een mening hebben.

En jij dan?

Wil jij dit kindje krijgen?

- Ja natuurlijk.

Maar niet nu.

Niet in deze omstandigheden.

Het zal te gevaarlijk zijn voor ons allen.

Je hebt gelijk.

Dit is niet alleen een kwestie van religie.

Ik zag een kindje...

uit de armen van zijn moeder gerukt en vermoord voor mijn ogen,

en... ik kon niets doen.

Ik heb toen een gelofte afgelegd dat als ik ooit een leven zou kunnen redden, zou ik dat doen.

Daarom zonder zelfs maar na te denken Ik heb je hierheen gebracht om je te verbergen.

Het is niet genoeg om gewoon... een leven redden...

om simpelweg te overleven.

Wij moeten leven.

Anders de Hitlers van de wereld hebben gewonnen.

Ida, als er geen Hitler was, nee-geen kampen, geen S.S.,

geen majoor Rugemer...

zou jij dit kindje krijgen?

- Ja.

- Dan ga ik niet helpen Hitler krijgt nog een Joods kindje.

Hij komt niet van je af... van ons.

Ik denk dat we vertrouwen moeten hebben.

Want als we dat niet doen,

iets anders zal sterven ook binnenin ons.

- Maar als er iets misgaat, wij betalen allemaal de prijs.

- Alles heeft al fout gegaan,

en we zijn er nog steeds.

- Toen ik was een klein meisje, ik...

Ik had er een hekel aan toen mijn moeder mij maakte

help haar met de afwas.

ik had nooit gedacht Ik zou er naar uit kunnen kijken...

maar dat had ik nooit gedacht Ik zou in een kelder wonen.

- Gaan! Ga Ga Ga!

- "Jij jodenminnende hoer.

‘Ik weet dat je Joden verbergt in dit huis.

"Ik geef je tot vanavond, zeven uur,

"om 60.000 zloty mee te nemen in een zak.

‘Breng het naar het treinstation en laat het op de bank liggen

"naast de klok.

"Vertel het aan niemand, kijk niet achterom.

"Ik zal je in de gaten houden, klaar om je neer te schieten.

Als u niet voldoet, de Gestapo zal jullie allemaal pakken."

- Waar kunnen we komen dat soort geld?

- En zelfs als we betalen,

wat hem tegenhoudt door meer te eisen?

- Wie het ook is weet het niet zeker.

Misschien gissen ze alleen maar.

- In welk geval, als we betalen,

wij hebben het hem verteld hij raadde het goed.

- Ja, maar als we niet betalen, hij zal naar de Gestapo gaan.

En deze keer, ze zullen een echte zoektocht doen.

- O, hou op met die onzin.

Wij hebben het geld niet.

- Irena heeft genoeg voor ons gedaan.

Misschien moeten we dat ook doen wacht gewoon tot het donker is en...

- Nee, daar is geen sprake van.

- Trouwens, misschien wel ons huis in de gaten houden.

- Er zou kunnen zijn een elegante manier om hieruit te komen.

Irena, laat het briefje zien aan de majoor.

- Ben je gek geworden? - Wat?

Dat is belachelijk!

- Mag ik alstublieft.

Kijk.

Wat zou er gebeuren als we gewoon afscheurden,

"Jij jodenminnende hoer," hmm?

- Zodat iedereen als ik dit lees, kan ik dat niet zeggen

het was gericht aan een vrouw.

- Eh...

- Je zult denken het werd overgelaten aan de majoor.

- Dat is slim.

Schweinhundt!

Iemand... iemand probeert mij te ruïneren.

Ik zal ze vermoorden!

Dit zwijn denkt dat hij het kan mij beschuldigen van het herbergen van Joden?

Irene, weet je elke centimeter van dit huis.

Je weet dat het onmogelijk zou zijn dat ik Joden verberg!

- Natuurlijk niet meneer majoor.

- Rokita? I...

Ik word gechanteerd.

Dit is een zaak voor de Gestapo en ik vraag uw garanties

dat zul je doen onmiddellijk verhuizen.

Ik heb hier een brief ontvangen eist dat ik 60.000 zloty betaal

vanavond of deze oplichter zal het de Gestapo vertellen

dat ik Joden heb verborgen in mijn huis!

In mijn huis!

Je bent hier vaak geweest.

Het volgende dat je weet,

dat zullen ze zeggen jij bent een medeplichtige!

Irene?

Misschien. Misschien heb je gelijk.

Irene...

er is iets Ik wil dat jij het voor mij doet.

- Rustig maar, Irena.

Hier... drink dit.

Ja?

Ja?

Uitstekend.

Wat deed ze?

Ach, weet je...

Hm!

Bedankt mijn Vriend.

Welterusten.

Dat was Rokita.

Hij zei dat je vrijuit ging een schreeuw in de wachtkamer

toen een arme oude man heb je gestoten.

Hij zei dat je het kon Maak nooit een spion.

Ze hebben de afperser nu in handen van de Gestapo.

Heb je hem gezien?

- Waarom? Zal ik hebben om hem te identificeren?

- Nee.

Ik denk het niet.

Ze schoten hem neer.

Varkens...

Je hebt het goed gedaan vanavond. Je kunt een dag vrij nemen.

ik kan zien naar mijn eigen ontbijt.

- Bedankt.

- Oh, en als je het ziet eventuele Joden in de kelder,

doe ze mijn groeten.

- Dank!

Ja ik weet het!

Ah!

Nou, ik ben blij dat je dat gedaan hebt eindelijk wat hulp geaccepteerd.

Hè?

- Je had gelijk.

Bedankt voor het aannemen De heer Schulz.

- Pardon een ogenblik alstublieft.

Misschien eens hiermee proberen.

- Het is hier zo vochtig.

Onmogelijk om ervan af te komen van haar astma.

- Lazar?

- Wat?

- De baby beweegt!

- We hebben ons te veel uitgestrekt onszelf

aan het Oostfront.

Het is een klassieke fout,

maar ze willen niet luisteren bij ons in Berlijn.

Oh nee.

En ondertussen hebben de Sovjets...

ze gaan elke dag vooruit!

- Nee, mijn beste majoor, Berlijn weet het het beste.

Tenminste, dat is wat ze blijven het mij vertellen.

- Hm!

- Het is goed om je hier te zien, Schulz.

- Mijn leven is geweest saai sinds je weg bent.

- Zijn de gasten genieten van het eten?

- Ach ja, de gasten die geïnteresseerd bent in het eten,

zijn natuurlijk genieten van het eten.

Maar die Rokita!

Hij had zijn hand de rok van zijn secretaresse omhoog

onder de tafel het gehele diner.

- De man is een varken. - Hmm!

Hij kon niet wachten het einde van de avond.

Hij bracht haar naar het tuinhuisje.

- Kun je dienen? de koffie, alstublieft?

- Is er iets aan de hand? - Nee!

Nee helemaal niet.

- Niet weer. Deze niet weer.

- Ja kom op!

- Wat is dat?

Stil, stil, stil.

- Opnieuw buikkramp.

- Contracties.

Je hebt weeën.

Ze is nog niet uitgerekend.

- Haal gewoon adem.

Adem langzaam.

- Kom op.

- Er komt iemand aan!

- Wat? - Er komt iemand aan!

Sturmbannführer Rokita?

Ik bracht jou schnaps en strudel.

Mijn majoor zei dat je moest proberen...

- Dank je, Irene. Ik heb niets nodig.

Ojee, ik denk dat we moeten gaan terug naar binnen, vind je niet?

- Ja. - Oh! Maak je er geen zorgen over.

Ik haal het op. - Wees voorzichtig met de stap!

- Bedankt!

- Laten we gaan halen een glas champagne.

We gaan later verder.

- Iedereen naar het stadsplein.

Schnell!

- Waar gaat dit allemaal over? - Blijven gaan!

- Ik ben van majoor Rugemer huishoudster.

Hier kan je mijn papieren onderzoeken.

- Geen uitzonderingen! Beweeg mee!

Schnell!

- Attentie, attentie!

Je bent hierheen gebracht vandaag om getuige te zijn ...

straf.

Dit is wat er met Ariërs gebeurt die Joodse varkens proberen te beschermen!

Europa gaat om jodenvrij te zijn.

En het zal gratis zijn ook van jodenliefhebbers.

Omdat dit zo is wat zal er met hen gebeuren...

en hun dierbare Joden!

Muziek alsjeblieft.

- Goedemorgen!

-Irene, hoe kunnen we vandaag helpen?

Is alles goed?

Je ziet er verschrikkelijk uit.

- N-nee, met mij gaat alles goed.

- Kunnen we je helpen met alles?

- Je ziet eruit alsof je had een geest gezien.

- Wat heb je gedaan?

Ik vertrouwde je!

Voor zover we weten,

ze zouden kunnen kijken het huis nu!

Je hebt ons allebei vermoord.

Je hebt ons allebei vermoord!

- Herr Majoor-- - Weg met ze nu!

- Ga naar beneden naar de schuilplaats.

- Wat ga je doen?

Ik weet het niet.

Herr Majoor-- - Hoe kon je?

- Je bent een goed mens. Ik weet dat je dat bent.

- Dat waren ze altijd al in mijn huis.

Drie Joden in mijn huis!

Dit is wat de afperser is brief ging over, hè?

En toen Rokita hier was, je lachte me uit.

Jij en de Joden lachten mij uit.

- Nee!

Nee, het zijn 3 onschuldige vrouwen, 3 vrouwen die mijn vrienden zijn.

- Het zijn Joden!

Het zijn Joden!

Zij zijn de vijand!

- Nee, dat is niet zo, Herr Major.

Ze zijn niemands vijand!

Maar als je denkt dat de straf want dit zou de dood moeten zijn,

dan... dood mij.

Dood me of geef me aan. Maar laat ze gaan.

Neem me aan de Gestapo.

Ik zal bekennen, maar geef ze een kans om te ontsnappen.

Alsjeblieft, ik smeek je, Heer majoor.

- Idioot!

Denk je dat ze dat zullen doen? geloof dat ik het niet wist

Er waren 3 Joden verstopt in mijn huis!

Zul jij?

Rokita zal mij laten vermoorden, gewoon om zijn eigen huid te redden!

Je hebt ons allebei vermoord, Irene.

Je hebt ons allebei vermoord!

- Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars...

- Stil.

- ... nu en op het hele uur van onze dood.

- Zwijg, ik zei: zwijg!

- Gezegend zijt gij onder de vrouwen-- - Stil!

Zo een...

... vindingrijkheid... je hebt.

Ik ben oud...

en moe...

van de moord.

van dit alles.

Van alles.

Je aangeven?

Er kan een manier zijn.

Er is misschien een manier...

dat ik je geheim kan bewaren.

Als ik...

als ik dacht dat jij...

je hield van me...

wilde mij, een man...

een man zou dat voor een vrouw kunnen doen waarvan hij wist dat hij van hem hield...

wilde hem.

Het zou moeten zijn...

Dat zou zo moeten zijn dat dacht ik

dat je van me hield, Irena...

en als... dacht ik dat jij mij ook wilde...

- Herr Majoor-- - Irene...

Irene, ik...

Oh...

Ik zal je helpen.

Ik zal helpen houden jouw geheim, Irene.

Ons geheim.

Irene...

... Mijn liefje...

Vertel me over je familie.

- Waarom?

- Omdat ik geïnteresseerd ben, Ik wil weten wie je bent.

- Wat maakt het uit wie we zijn?

Wat we doen is wie we zijn.

- Ja.

- Mijn vader is scheikundige en architect en...

waar mijn moeder voor zorgde mijn 4 jongere zussen en ik.

Mijn moeder is warm en...

vol energie.

- Dat zet me aan het denken van iemand naast mij.

- Ons huis is weggenomen.

ik hoop gewoon ze leven nog.

-Oorlog is smerig.

Dieren gedragen zich beter dan mensen.

Mijn moeder was...

streng...

maar met een hart van goud.

Als ze mij kon zien...

mijn leven...

ze zou schreeuwen van schaamte.

Je ziet er zo verrukkelijk uit, Mijn liefje.

- Hoer!

- Mama! Wat ben je aan het doen?

Het spijt me zo, Fraulein! - Frauleïne?

Ze is een Poolse hoer!

Je verdient het niet eens Pool genoemd worden.

Slapen met deze Duitse officier!

- Stil, mama!

Rustig!

Alsjeblieft, ik smeek je.

Zij verkocht. Ze is seniel.

Ze weet het niet wat ze zegt.

- Je wilt verkopen aan een hoer, verkopen aan een hoer.

- Ik wil geen problemen.

- Geef me twee dozijn eieren en 4 kilo aardappelen alstublieft.

- Van wat ik lees,

de Duitsers zijn een aantal terreinen verliezen.

Natuurlijk zullen ze het niet zeggen blanco in het papier,

maar als je leest tussen de lijnen...

"Het Poolse verzet wint terrein,

‘waardoor het uitdagender wordt voor Hitlers leger.

‘Ze zijn gewend

"aan de sterke van de Rus aanvallende stijl.

Ze zullen het snel ontdekken AK's strategische... manoeuvres."

- Er is dus hoop!

- Het Sovjetleger kan voorlopig sterk zijn,

maar onze troepen zal blijven vechten.

Juist, mijn liefste? - Ja.

Er zijn geruchten dat de Poolse partizanen

vermenigvuldigen zich in het gebied.

- Zou jij zorgen hebben over een hors d'oeuvre, Herr Hauptmann?

- Ik ben verrast, de oude man houdt nog steeds de schijn op

om haar te laten dienen.

- Ze dient in de slaapkamer, waarom niet hier?

- Nou, ik denk het is walgelijk,

de manier waarop hij jaagt naar zijn Poolse varken.

- Hou je mond.

Je bent gewoon jaloers omdat ze ziet er beter uit dan jij.

- Ze hebben opgeslokt de hors d'oeuvres al?

- Ja, meneer Schulz...

ze zijn zo goed!

Vind je het erg als ik het neem? sommige naar mijn kamer...

gewoon voor een hapje voor het geval ik later honger krijg?

- Gewoon als tussendoortje?

Ja.

Zeker.

Hier.

Je kunt het nooit zeggen hoe hongerig je kunt worden

midden in de nacht.

En ik heb meegenomen ook wat extra dekens.

Ik zou je niet willen of de majoor om het te koud te hebben.

Nee nee!

Vertel het mij niet.

Ik wil niet om iets te weten.

- Meneer Schulz, ik...

Ik hoop dat op een dag,

Ik zal elkaar kunnen ontmoeten je vrouw en dochter en...

vertel ze wat een werkelijk fijn mens ben jij.

- Op een dag, ja, misschien...

... op een dag.

- Ik moet gaan voordat ik gemist wordt.

- Irene?

Vrolijk Kerstfeest.

- Chanoeka-desserts zijn de beste.

Dit is heerlijk.

- Hm...

- Iemand...

iemand heeft geklaagd naar het hoofdkantoor in Berlijn.

Dit is waarschijnlijk allemaal begonnen

met dat venijnige afperser gerucht.

Je herhaalt een leugen Vaak genoeg, weet je...

Hoe het ook zij, in Berlijn

ze zeggen dat ik ben geworden verliefd op een Pools meisje.

En omdat...

daarom,

mijn leiderschap is... verslechterd.

Waarom ik, hè?

Waarom ik?

Ik heb een indrukwekkende carrière gehad.

En nu...

nu is het weg!

Jij bent het.

Het is jouw schuld!

Jouw schuld.

Irene, het is...

het valt allemaal uit elkaar.

Alles.

Het is geweldig,

verbazingwekkend hoe snel het afbrokkelt.

Het moest blijven duren duizend jaar.

Het zal niet eens duren tot Pasen.

Ik moet binnenkort vertrekken om een ​​nieuw hoofdkantoor op te zetten

voor de laatste verdediging van het Vaderland.

Als ik ga, moet jij nemen uw Joden het bos in.

- Ja.

Ja dat weet ik.

- En dan kom jij en doe mee, ja?

- Ja natuurlijk.

- Ja natuurlijk.

Zal ik het je vertellen Is er iets grappig?

Ik dank God voor uw Joden.

Mm-hmm!

Ik dank God voor hen elke dag.

Want zonder hen...

zonder hen,

Ik zou het nooit geweten hebben deze keer met jou.

Is de baby geboren?

- Nog niet.

- Dus ik zie je over een paar dagen, ja?

- Ja, over een paar dagen.

- Mm-mmm!

- Hm?

Hm? - Mm-mmm!

- Nee.

Wat denk je?

- Mm...

Iets korter aan de mouwen en het is perfect.

- Je bent een echte kleermaker ten slotte.

Gefeliciteerd, Hendrik!

OK. En nu...

voor jou...

- Nog één reis en we zijn klaar.

- Dat controlepunt was er niet eerder.

- Nou, het is er nu.

- Kun je iets niet doen?

- Probeerden. Ik weet niet wat ik anders moet doen.

- De ba--de baby is duw--duw in mijn maag.

- Lach, lach hysterisch. Maar lach!

- Doe wat hij zei, lach!

- Hé, soldaat, voor jou en je vriend.

Geniet van de avond! En pak je geweer!

- Ja! - Gaan!

- Hendrik! - Helen!

- Jij bent Irena? - Ja

Irena Gut.

Zosia, Clara, Tomas, Marian, Jozef,

Abram... Alex.

- We moeten verhuizen.

Wij zullen niet veilig zijn hier al lang.

- Ik wilde het gewoon zeker weten ze zijn allemaal hier.

- We zijn er allemaal, Irena.

- OK.

- Ik hoop je snel te zien. - Ik ook.

- Bedankt! - Ida!

Lazar, wees voorzichtig van uw gezin.

- Ik zal.

We zijn nu veilig. Tot leven!

- Chaim! - Chaim!

- Bedankt. - Zosia...

- We zullen je niet vergeten, Irena.

- Hoi. - Bedankt!

OK.

- Bedankt.

- Irene. - Clara, mijn vriendin.

Oh godzijdank! - Goed, je praat met God.

- Als er iets is Ik kan doen om je te helpen,

laat het me weten.

- Ja, we zullen bellen heel binnenkort op jou.

Let op je veiligheid.

- Op een dag, Je hebt een gelofte voor ons afgelegd.

Vandaag geven wij u terug hetzelfde.

Hier is uw paspoort.

- Bedankt.

"Sofie Soferstein."

- Je bent nu een Joodse vrouw.

- U wordt gerepatrieerd vanuit Polen naar een vluchtelingenkamp,

waar je vrij zult zijn.

- Dit is mijn baby!