Original subtitles

Όλοι έχουμε ένα μυστικό,

ένα κομμάτι μας που κρατάμε για τον εαυτό μας.

Κάποιες φορές είναι από εγωισμό ή δειλία

ή επειδή δεν μπορούμε να μοιραστούμε τα πάντα με τους αγαπημένους μας.

Ωστόσο, το να έχεις ένα μυστικό σημαίνει να κρατάς μέσα σου κάτι πολύτιμο και ιερό.

Μα, όταν του δώσεις όνομα, εξαφανίζεται.

Όλα γίνονται σκόνη

και χάνονται στον άνεμο του κουτσομπολιού και της κριτικής από άλλους.

THE IGNORANT ANGELS

Συγγνώμη, Σέρα. Τι της είπες;

-Έλα. -Δεν λέει τίποτα!

-Δεν θα ξανάρθει. -Ηλίθια!

Με συγχωρείτε. Ξέρω ότι είναι ώρα φαγητού και…

-Συγγνώμη, ποια είστε; -Ποιος σας έδωσε τα κλειδιά;

Ο άντρας μου.

Βασικά, τα είχε αυτός.

Θέλω να πω δυο λόγια στην κυρία Μαριάνι και θα φύγω.

-Δεν είναι εδώ. Σ' το είπα. -Την ξέρεις;

Μιλήσαμε χτες.

Πρέπει να της επιστρέψω τον πίνακα και να τη ρωτήσω κάτι.

Έχω το τηλέφωνό σου.

Θα της πω να σε πάρει το συντομότερο.

Όλοι ξέρατε τον άντρα μου, σωστά;

Δεν ξέρουμε κανέναν.

Ο άντρας μου είχε τα κλειδιά του διαμερίσματος.

Αν μένετε εδώ, πρέπει να τον ξέρατε.

Κανείς μας δεν μένει εδώ.

Είμαστε εδώ για το γεύμα της Κυριακής.

Η κυρία Μαριάνι μάς παραχωρεί το σπίτι και την ταράτσα,

-επειδή είμαστε πολλοί. -Ναι.

Είναι πολύ σημαντικό για μένα, αλλιώς δεν θα είχα εισβάλει.

Μπορείς να τον αφήσεις, αν θες. Μάλλον είναι βαρύς.

Όχι, θα της τον δώσω η ίδια.

-Άφησέ μας τα κλειδιά, τουλάχιστον. -Μα είπατε ότι δεν μένετε εδώ.

Θα τα δώσω στην ιδιοκτήτρια.

Δεν θα τα ξαναχρησιμοποιήσω, το υπόσχομαι.

Αλλά είναι πολύ σημαντικό για μένα.

Είναι κάτι καθαρά προσωπικό.

Με συγχωρείτε.

-Καημένο κορίτσι! -Μπορώ να πιω κάτι;

-Ήταν η… -Ποια άλλη να είναι;

Έδειξε ότι έχει κότσια. Ήρθε στο στόμα του λύκου.

Άρα εγώ είμαι ο λύκος;

Μην κρύβεσαι, Σέρα. Είσαι μαλακισμένη.

-Εσύ φταις για την κατάσταση. -Ποιος πηδούσε τον Μάσιμο;

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξηγηθεί στη χήρα τώρα.

Άνοιξε.

Θα βαρεθεί.

Μπορούμε να κλείσουμε το ρεύμα.

Έχει τα κλειδιά, ηλίθιοι. Άνοιξε.

Σέρα, άνοιξε, άντε!

Μου λέτε ψέματα.

Προσπαθείτε να με κοροϊδέψετε όλοι.

Θέλω να μάθω ποια από εσάς είναι η κυρία Μαριάνι.

Η ερωμένη του συζύγου μου.

Δεν θα φύγω μέχρι να μου πείτε.

Γιατί επιμένεις; Δεν καταλαβαίνω.

Αν δεν καταλαβαίνεις, δεν έχεις αγαπήσει ποτέ.

Ο Μάσιμο δεν θα ξανάρθει.

Θεούλη μου, δεν το βουλώνει το ρημάδι.

Τότε, είχα δίκιο.

Όλοι ξέρατε τον Μάσιμο, και ξέρετε ότι έχει πεθάνει.

Το μαντέψαμε από τα λόγια σου.

Το να τη συναντήσεις δεν θα σ' τον ξαναφέρει.

-Ένα κομμάτι του, ναι. -Ένα κομμάτι που δεν ήταν για σένα.

Εγώ θα το αποφασίσω. Δεν σας πέφτει λόγος.

Κάνεις λάθος.

Ποιο είναι το λάθος μου;

Το ότι ψάχνω την αλήθεια;

Δεν φοβάμαι.

Δεν θα με κάνει να υποφέρω περισσότερο από τον θάνατο του Μάσιμο.

Αν ήταν ζωντανός, δεν θα ήμουν εδώ…

και θα τον αντιμετώπιζα ευθέως.

Μα τώρα, για να μάθω την αλήθεια,

ποιον άλλο να ρωτήσω παρά αυτήν τη γυναίκα;

Αυτή η γυναίκα δεν υπάρχει.

Λυπάμαι, Αντόνια.

Ξέρεις το όνομά μου;

-Ποιος είσαι; -Ο άντρας του σπιτιού, ο κύριος Μαριάνι.

-Έξω στην ταράτσα. Πηγαίνετε στον ήλιο. -Ναι.

-Πηγαίνετε. -Έλα, δεν θα σε ενοχλήσουμε.

-Κι εσύ. -Δεν θα έρθεις;

Θα έρθω μαζί σου. Άσε το ποτήρι σου.

Είναι η γυναίκα σου, έτσι;

Δέξου το. Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι πια μαζί μας.

Ούτε μαζί σου ούτε μαζί μου.

Τι εννοείς;

Είναι το σπίτι μου, Αντόνια. Μόνο δικό μου.

Δεν μένω με κανέναν, και δεν υπάρχει κυρία του σπιτιού.

Αυτοί είναι οι φίλοι μου.

Για να είμαι ειλικρινής, η οικογένειά μου.

Έρχονται και φεύγουν απ' το σπίτι όποτε θέλουν.

Έχουν και κλειδιά.

Όλοι συμπαθούσαν τον Μάσιμο.

Κι εκείνος τους συμπαθούσε.

Πολύ.

Δεν είχε μόνο εμένα.

Δεν καταλαβαίνεις ακόμη;

Θέλεις να σ' το πω ξεκάθαρα;

Δεν καταλαβαίνω.

Εγώ ήμουν ο εραστής του άντρα σου για πάνω από έναν χρόνο.

Λοιπόν;

-Κατάφερε να με κάνει να νιώσω ένοχος. -Βασικά…

Που να πάρει, δεν έκλεψα τον άντρα της.

Βασικά…

Απίστευτο. Τώρα πρέπει να δώσω λογαριασμό και σ' αυτήν;

Έπρεπε να το περιμένεις.

Εσύ μη μιλάς. Δεν έχεις δικαίωμα να μιλήσεις για τρεις μέρες.

-Έψαχνε την ερωμένη του άντρα της. -Γιατί; Για να την προσβάλει;

Είναι ένας τρόπος να θρηνήσει.

Η αφιέρωση πίσω απ' τον πίνακα πρέπει να τη σόκαρε.

-Το μεγάλο σοκ ήταν εδώ. -Μετά απ' ό,τι της είπες.

Ο Μικέλε δεν χάλασε το σπίτι τους.

Θα την έπιανα και θα την πέταγα έξω.

Θα τον υπερασπιζόσουν ακόμα κι αν πυροβολούσε κουτάβια.

Προσαρμοζόμουν στο πρόγραμμά του, σε ό,τι είχε να κάνει.

Δεν περάσαμε ούτε μία γιορτή μαζί.

-Δεν ταξιδέψατε. -Ούτε ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο.

Έπαιρνα μόνο όσα μου έδινε. Δεν του έθεσα ποτέ κανέναν όρο.

Ελάτε, παιδιά. Ήταν συντετριμμένη. Χήρα και προδομένη.

Ήθελε να αφαιρέσει το τραύμα συνειδητά και ασυνείδητα.

Ο κόσμος της γκρεμίστηκε.

Και μετά της έδωσες τη χαριστική βολή.

-Τι; -Πρέπει να είναι Κριός

με ωροσκόπο Δίδυμο, και είναι άσχημα και τα δύο.

Το ήξερα απ' τη στιγμή που μπήκε.

Ήσουν ανυποχώρητος, μα εκείνη ήταν θεϊκή.

Μια πολεμίστρια, που έδωσε μάχη ως το τέλος.

Περήφανη. Υπέροχη. Μία απ' τις Ερινύες.

-Ξεκάθαρα δεν θα το έβαζε κάτω. -Γιατί μας έδιωξες;

Μας έδιωξε επειδή ήθελε μόνος του να ευχαριστηθεί την ταπείνωσή της.

Βασικά, ήταν πράξη καλοσύνης.

Ήξερε τι επρόκειτο να της πει,

και δεν ήθελε να το κάνει μπροστά σε όλους. Τη γλίτωσε απ' αυτό.

Η Σέρα έχει δίκιο. Δεν ήθελε να το κάνει μπροστά σε όλους.

Τι ξέρω εγώ;

Μου είχατε σπάσει τα νεύρα, μαζευτήκατε γύρω μας σαν όρνεα.

-Το διασκεδάζατε πολύ. -Ναι, πράγματι.

Εγώ όχι. Ένιωσα άσχημα γι' αυτήν.

-Ήταν πολύ… -Άνοστη.

-Εκτεθειμένη. -Εκτεθειμένη.

-Δεν σκεφτόταν καθαρά. -Εντελώς χαμένη.

Στη θέση της ποιος δεν θα ήταν;

Παιδιά, αναγκάστηκα να το κάνω.

Εντάξει, αλλά ήσουν λιγουλάκι σκληρός.

Τι έχεις;

Έχασα τον άντρα μου, μαμά. Δεν είναι αρκετό;

Όχι, ευχαριστώ.

Όχι.

Σε ξέρω. Υπάρχει κάτι άλλο, καλή μου.

Δεν καταλαβαίνω γιατί νιώθεις ότι πρέπει να κοιμάσαι εδώ.

-Ησύχασε, δεν σ' αφήνω μόνη σου. -Ναι.

Αν δεν μπορείς να ελέγξεις τον εκνευρισμό σου,

μάλλον θέλεις να μου πεις κάτι, μα σε κάνει και θυμώνεις.

Ο πίνακας που έφερες από το γραφείο του Μάσιμο…

-Τι έγινε; -Άσε με μια φορά να τελειώσω μια φράση.

Συγγνώμη.

Υπάρχει μια αφιέρωση από πίσω.

Ο Μάσιμο είχε ερωμένη.

Επί έναν χρόνο.

Σήμερα πήγα στο σπίτι της.

Τη γνώρισες;

Συγχαρητήρια. Επιτέλους έκανες κάποια κίνηση.

Τη χαστούκισα κιόλας.

Καημενούλα.

Με λυπάσαι;

Όχι εσένα. Εκείνη είπα καημενούλα.

Δεν έχεις ιδέα πώς είναι να είσαι η ερωμένη.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα, πάντα έρχεσαι δεύτερη,

πάντα πρέπει να τα βολέψεις με τον χώρο που αφήνει η σύζυγος.

Άρα είσαι με το μέρος της;

Ήσουν πάντα σαν καλόγρια.

Πώς να καταλάβεις πώς είναι να είσαι η ερωμένη;

Κι εσύ ξέρεις τόσα γι' αυτό; Δεν…

Ξέρω. Κι έχω καλό λόγο.

Τι εννοείς "καλό λόγο";

Τίποτα. Κάτι δικά μου.

Κάνει πολλή ζέστη εδώ έξω. Συγγνώμη.

Όχι, δεν θα φύγεις έτσι.

Λοιπόν;

Ο στρατηγός Σπερέλι.

-Ο φίλος του μπαμπά; -Φίλος;

Συνάδελφος, μάλλον.

Όχι όταν ο μπαμπάς ζούσε.

Και η γυναίκα του;

Είναι άρρωστη επί χρόνια, η καημενούλα.

Δεν έχεις αρχές! Είσαι κυνική. Δεν…

Γλυκιά μου, επί επτά χρόνια ζω στη σκιά.

Ο κυνισμός είναι κάτι φυσιολογικό.

Επτά χρόνια;

Ποτέ δεν πρόσεξα τίποτα.

Εσύ; Τι να προσέξεις εσύ;

Ευχαριστώ, μαμά.

Όχι, Αντόνια. Συγγνώμη.

Ποτέ δεν θα το κάνω σωστά.

Ρίκα; Γεια. Άκου, πώς…

Καλά, ναι.

Πώς λένε την εφαρμογή για ραντεβού που χρησιμοποιείτε με τον Λουσιάνο;

Όχι. Έτσι, για ξεπέτες.

Ακριβώς.

Εντάξει, αυτή έχει πιο πολλή πλάκα;

Τέλεια. Σ' ευχαριστώ.

Γεια.

Πώς είναι αυτή;

Δεν ξέρω. Δεν τη θυμάμαι.

Έτσι κι αλλιώς, δεν μ' αρέσουν.

"Αρέσουν"; Είναι πάνω από μία;

Είναι ένα σπίτι γεμάτο κόσμο.

Γεμάτο φίλους, συνένοχους, ψεύτες.

Μου φέρθηκαν σαν σκουπίδι.

Όλοι ήξεραν τον Μάσιμο.

Ήταν σαν να είχαν κάνει συμφωνία.

Τι εννοείς "συμφωνία";

Δεν ξέρω.

Ξέρω μόνο ότι ο Μάσιμο βρήκε εκεί κάτι που εγώ δεν έχω.

Θα το αποκτήσεις.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου.

Όταν κάτι τελειώνει, πού πάει;

Ναι.

Βρίσκει καταφύγιο στον πόνο ή γίνεται μια απλή ανάμνηση;

Όταν αυτό που τελειώνει είναι η αγάπη, τι αφήνει πίσω;

Μπορεί η αγάπη να μεταμορφωθεί, ώστε να μείνει ένα ίχνος της;

Ίσως αρκεί να ξέρεις ότι δεν έχει μόνο ένα σχήμα.

Αν είναι αληθινή και βαθιά, μπορεί να αλλάζει όνομα και χρώμα.

Αν μάθεις να την αναγνωρίζεις, συνειδητοποιείς

ότι ήταν πάντα εδώ και δεν έχει φύγει.

Πώς πάει;

Καλά. Έχω να τελειώσω ένα ωροσκόπιο και μετά ένα άλλο.

Θα έρθουν για ωροσκόπια σήμερα;

Μόνο για ένα.

Το άλλο θα το ηχογραφήσω.

-Κι εσύ, καλά; -Ναι.

Μπορεί να πάω στο γραφείο.

-Δεν κλείσατε για διακοπές; -Ναι.

Μα έχω έναν ασθενή. Δεν με αφήνει να φύγω…

-Να τον παρατήσεις. -Όχι, δεν μπορώ.

Είναι περίπλοκο. Είναι… Όχι.

Όχι. Άκου, δεν θέλω να μάθω. Έχω τους δικούς μου…

Έχεις πελάτες, όχι ασθενείς.

Είναι πολύ χειρότερα απ' τους δικούς σου.

Τι λες να πάμε έξω να φάμε, εσύ κι εγώ;

Όχι. Σου είπα ότι έχω δουλειά. Πήγαινε εσύ.

Είσαι σίγουρη;

-Ναι. -Έχεις κάτι να φας;

Είμαστε σπίτι. Έχω ψωνίσει. Ναι.

Θες να στρώσω τραπέζι;

Όχι, θα το κάνω εγώ.

Εντάξει.

Έφυγα.

Φράνκο;

Φράνκο, σε ζητάνε.

-Γεια. -Γεια.

-Πάολο. -Φράνκο.

Μη φτιάξεις για μας. Θα φύγουμε σε λίγο.

Αν δεις τον Μικέλε, πες του να τα υπογράψει σήμερα.

Όχι. Θα πιω τον καφέ μου και θα πάω στο μαγαζί.

Άφησα τη Σέρα εκεί. Τρομάζει τους πελάτες.

Κατάλαβα. Ευχαριστώ. Θα του στείλω μήνυμα.

Τι κάνετε εδώ;

Φέραμε να υπογράψεις τα χαρτιά για την τράπεζα και την εφορία.

Θα τα υπογράψεις τώρα ή να έρθουμε αργότερα;

Είναι μόνο τρεις υπογραφές.

Πού;

Εκεί που είναι οι σταυροί με μολύβι.

-Συγγνώμη. Ένα λεπτό. -Φυσικά.

Αυτός είναι…

ένας παλιός φίλος.

-Συναντηθήκαμε από κάτω. -Για φαντάσου.

Ναι.

Πάολο.

-Πάολο. -Γεια.

-Γεια. -Λουτσιάνο, Ρικάρντο, Λουιζέλα.

-Γεια. -Γεια.

-Τελείωσες; Πρέπει να φύγουμε. -Ναι.

-Δεν σας λέω να μείνετε… -Προφανώς.

-Γεια σου, αγάπη. -Γεια.

-Γεια, Πάολο. -Γεια.

Συγγνώμη, δεν περίμενα…

Ο καφές. Τον ήθελα.

Εσύ θα πιεις;

Αν υπάρχει, ναι. Ευχαριστώ.

Αν υπάρχει.

Σε πειράζει να τον πιεις στην ταράτσα;

Στο μεταξύ, θα κάνω ένα γρήγορο ντους.

Μα αν πρέπει να φύγεις…

Όχι, καθόλου. Δεν βιάζομαι.

Η Σέρα προσέχει το μαγαζί. Γοητεύει τους πελάτες μου.

-Τότε, είσαι η οικοδέσποινα. -Με την ησυχία σου.

Πλύσου με την ησυχία σου.

Καφές.

Βουαλά.

-Είναι ωραία εδώ, έτσι; -Ναι.

Ειδικά σήμερα. Είναι όλα πολύ ωραία.

-Ζάχαρη; -Όχι, χωρίς.

Φαίνεται. Παρακαλώ.

Ο Φράνκο μού είπε ότι μένει μόνος του.

Ο Φράνκο;

Όχι. Εγώ δεν μένω εδώ.

Παράξενη η ζωή μερικές φορές, έτσι;

Όταν δεν το περιμένεις, γνωρίζεις κάποιον

-που σε κάνει να λύσεις τα μαλλιά σου… -Ναι.

…κάποιον που σ' αρέσει πολύ.

Σπάνια συναντώ κάποιον που να μου αρέσει με την πρώτη ματιά.

Συγγνώμη. Καίει.

-Κατάλαβες ότι σου έκανα κομπλιμέντο; -Ευχαριστώ.

"Ευχαριστώ";

Δεν θα ήταν ωραίο να πεις…

"Κι εγώ";

Καταλαβαίνω. Δεν σ' αρέσω. Σε απωθώ, έτσι;

Κι όμως, μου λένε ότι μοιάζω με…

Μάντεψε.

Περίμενε. Στο προφίλ.

-Μπριζίτ Μπαρντό. -Ποια Μπριζίτ;

Θεέ μου, άσ' το.

Είσαι πολύ καλή, όμως.

Πες μου ότι είμαι τυπάκι, να πηδήξω απ' τη βεράντα.

Όχι. Απλώς, ξέρεις, μόλις γνώρισα τον Φράνκο στο τσατ και…

Κι ύστερα σου λέει "παλιοί φίλοι".

Είσαι ειλικρινής.

Λοιπόν, το κατάλαβα. Ήσουν ξεκάθαρος απ' την αρχή.

-Όχι. -Δεν σ' αρέσω.

Μπράβο.

Όχι. Απλώς είμαι…

γκέι.

Προφανώς. Αρκετά με τις ταμπέλες:

γκέι, ετεροφυλόφιλος, αμφιφυλόφιλος.

Καταλαβαίνω. Δεν είσαι ελαστικός.

Αλλά…

Μα όλοι θα έπρεπε να είμαστε πιο χαλαροί.

Χαλαροί. Έτσι;

Δεν θα ήταν καλύτερο;

-Έχει λίγο καφέ για μένα; -Συγγνώμη, έχω αργήσει.

-Καλημέρα σε όλους. -Καλημέρα.

-Σέρα. -Εσύ ποιος είσαι;

Πάολο. Χάρηκα.

-Και το μαγαζί; -Άφησα τον Μαχμούντ.

-Είναι αργά. Πρέπει να φύγω. Συγγνώμη. -Εγώ συγγνώμη. Άργησα;

Όχι. Μα ας το κάνουμε άλλη φορά, εντάξει;

Γεια. Ευχαριστώ για τον καφέ.

Χαίρετε, κυρία μου.

Άσε το χέρι μου.

Κυρία; Αυτός είναι η κυρία.

Μ' αρέσει γλυκός.

-Προφανώς δεν θα πήγαινε μαζί σου. -Πώς το ξέρεις;

Τέλος πάντων, εγώ τον ψώνισα.

Και λοιπόν; Θα πούμε ποιος τον είδε πρώτος;

Συγγνώμη, εσύ πόσο καιρό ήσουν σε πένθος;

Ψάχνεις ήδη στο ίντερνετ;

-Τα κλειδιά; -Μην υπερβάλλεις.

Πάμε.

Κοίτα, θα τα πάρω από όλους αν συνεχίσετε έτσι.

Σπίτι σου είναι, κάνεις ό,τι θες.

Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Βάλ' τα στο ψυγείο και μην πεις τίποτα στην κόρη μου. Εντάξει;

Ναι, κυρία Βερόνικα.

Σε ξέρω εσένα. Πρόσεχε, αν μιλήσεις, δεν θα σου ξαναπώ τίποτα.

Δεν θα το πω, κυρία.

Και μη βάλεις τις μπανάνες στο ψυγείο. Γίνονται πάντα κατάμαυρες!

Καλά, κυρία.

Πόσα πράγματα ψωνίσατε;

Έχει κι άλλες σακούλες έξω. Πάω να βοηθήσω.

Όχι, θα πάω εγώ.

-Συγγνώμη, κυρία! -Νόρα;

Νόρα.

Μα τι έγινε, Νόρα;

Ο κύριος Μάσιμο δεν έπρεπε. Δεν έπρεπε!

Νόρα, πού πήγες;

-Τι είπες στη Νόρα; -Τίποτα.

-Μην την ακούς, είναι τρελή. -Θέλω να μάθω τι της είπες.

Κοίτα, έπρεπε να το πω σε κάποιον. Είναι ο μόνος τρόπος να κρατάς μυστικό.

-Πες το σε έναν. Εσύ το είπες σ' εμένα. -Είσαι μητέρα μου.

Κατάλαβα. Κι εκείνη είναι μόνο η Φιλιππινέζα υπηρέτρια.

Αυτή είσαι. Κάνεις ταξικές και φυλετικές διακρίσεις.

Ενώ εσύ είσαι της συμπερίληψης.

Η Νόρα λατρεύει τον Μάσιμο. Γιατί να της το πεις;

Γιατί έτσι θα σταματήσει όλες αυτές τις προσευχές.

Νόρα;

Θα το πληρώσεις αυτό.

Δεν είπα τίποτα, κυρία. Απλώς κλαίω. Δεν φταίνε τα δάκρυα.

Γεια, Αντόνια. Λυπάμαι πολύ.

Ο Μάσιμο δεν έπρεπε να σ' το κάνει αυτό.

Πάρε με όποτε θες. Να ξέρεις ότι είμαι εδώ για σένα.

Το είπες και στη Μαρία Γκράτσια! Και σε όλους στο ιατρείο;

Η κυρία Βερόνικα έφυγε.

Παρακαλώ;

Ποιος είναι; Δεν ακούω.

Σέρα;

Ναι, ξέρω πώς να το κάνω.

Για ποιον;

Ναι, μπορώ να είμαι εκεί σε μία ώρα.

Είμαι ερωτευμένη.

Νιώθω απελπισμένη.

Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν κάτι περαστικό.

-Εγώ κι εσύ δεν… -Όχι, περίμενε. "Εγώ κι εσύ" τι;

Μετά ξέφυγε και… Δεν μπορούσα να σ' το πω.

Όχι. Καταλαβαίνω.

Καλά.

Πρέπει να είναι η γοητεία του απαγορευμένου, έτσι;

-Του κρυφού; -Όχι.

Άννα-Μαρία, σε παρακαλώ. Είναι πιο περίπλοκο.

Σε παρακαλώ. Μη λέμε μεγάλα λόγια, όπως "περίπλοκο".

Εσύ…

πηδάς κάποια άλλη.

Και γιατί το λες σ' εμένα;

Σ' το λέω επειδή είσαι το πιο σημαντικό άτομο στη ζωή μου.

Επειδή αγαπιόμαστε για πάνω από δέκα χρόνια,

και σ' αγαπώ ακόμη.

Κι αν δεν πω σ' εσένα τι μου συμβαίνει, σε ποιον να το πω;

Όχι. Φύγε.

Θα προτιμούσες να μη σου είχα πει τίποτα;

Να το κάνω στα κρυφά;

Θες να σου πω ψέματα; Τι πρέπει να κάνω;

Ρωτάς εμένα;

Θες να φερθώ σαν τον Μάσιμο; Με την κρυφή διπλή ζωή, τα ψέματα;

Οι σχέσεις αλλάζουν. Αν δεν αλλάζουμε κι εμείς, χανόμαστε.

Όχι. Μπερδεύεις την ενέργειά μου. Εντάξει;

Πηδάς μια άλλη! Τι σκατά πρέπει να κάνω;

Ποιο είναι το πρωτόκολλο σε τέτοια περίπτωση;

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς νιώθω;

Κανείς δεν ρωτάει πώς είμαι. Ούτε καν εσύ.

Πάντα όλοι ζητούν συμβουλές, αλλά σ' εμένα ποιος δίνει συμβουλές;

Φροντίζω όλους τους άλλους. Ποτέ το αντίστροφο.

Εγώ φταίω;

Όχι, αλλά δικαιούμαι και κάτι διαφορετικό.

-Δεν αλλάζει κάτι μεταξύ μας. -Βασικά, αλλάζει λίγο.

Δεν θέλω να σε βγάλω από αυτό το κομμάτι της ζωής μου.

-Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη… -Ναι.

-…είσαι φοβισμένη. Με μισείς. -Ναι.

-Και σε αηδιάζω. -Ναι.

Μα δεν θέλω να σ' αφήσω. Θέλω να μείνω εδώ μαζί σου.

Εντάξει, λοιπόν.

Εντάξει, μείνε εσύ εδώ…

κι εγώ θα πάω δίπλα για λίγο.

Δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις τώρα.

Σκέψου το.

Μη μου ζητήσεις να φύγω.

Είναι μια ευκαιρία και για τις δυο μας.

Άννα;

Άννα-Μαρία;

Σε δέκα λεπτά θα πονάς λιγότερο.

-Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο. -Το κάνεις ν' ακούγεται εύκολο.

Οι κολικοί πονάνε πολύ. Συμβαίνει συχνά αυτό;

Η τέταρτη φορά μέσα σε τρία χρόνια. Είμαστε εξοπλισμένοι.

Χάρη σ' έναν φίλο νοσοκόμο, έχουμε τα πάντα στο σπίτι.

-Τον πήραμε, μα δεν είναι στη Ρώμη. -Ναι, δεν μπορούσε να έρθει.

Συνήθως λύνει όλα τα προβλήματα, μα όχι σήμερα.

-Αντόνια, ό,τι χρειαστείς… -Εσύ μη μιλάς.

Ό,τι χρειαστείς,

υδραυλικό, κλειδαρά, ντετέκτιβ, οτιδήποτε. Μας φωνάζεις, κανένα πρόβλημα.

Αντόνια, δεν ήξερα σε ποιον άλλο να απευθυνθώ, συγγνώμη.

-Καλά έκανες. -Ευχαριστώ.

Είστε όλοι εδώ;

-Γεια. -Γεια.

Τι συμβαίνει;

Ήθελα να μείνω μόνη. Τέλος πάντων, θα κατέβω σε λίγο.

-Τι έγινε; -Τίποτα.

Πες μας. Θα μας πεις έτσι κι αλλιώς αργά ή γρήγορα.

-Η Ρομπέρτα. -Τι έκανε;

Είναι ερωτευμένη με άλλη. Και είναι μαζί.

Ένιωθα ότι αργά ή γρήγορα θα έσκαγε.

Δεν ήθελε πραγματικά να μου το πει.

Απλώς δεν ήθελε να είναι σαν τους συζύγους

που τα κάνουν όλα αυτά κρυφά και δεν λένε τίποτα.

-Τουλάχιστον μου το είπε. -Μία αγία.

-Μάρτυρας της ειλικρίνειας. -Το πιστεύει στ' αλήθεια.

-Την υποστηρίζεις; -Δεν ξέρει τι κάνει.

-Άσε μας! -Μα είναι πληγωμένη.

Τώρα που μου το είπε, καθάρισε το κάρμα της.

Της έφυγε ένα βάρος;

Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί έφυγες εσύ και όχι εκείνη.

Επειδή δεν σκοπεύει να φύγει.

Θέλει να είναι και μαζί μου.

Τι κάνεις; Άρχισες πάλι το κάπνισμα;

-Όχι. -Τι είναι αυτό;

Θεέ μου. Δεν το πρόσεξα.

Έχω κρατήσει ένα πακέτο για τις δύσκολες στιγμές.

Αλλά τώρα είτε θα κλάψω, και δεν το θέλω, ή…

-Ή θα πιεις. -Θα πιω.

Όχι, πίνω και το αλκοόλ με ζαλίζει. Και μετά καπνίζω.

Τι σκέφτεσαι να κάνεις;

Έπρεπε να αρρωστήσει στο σπίτι μου;

-Δεν το έκανε επίτηδες. -Το ξέρω, απλώς…

Αυτόν τον καιρό δεν θέλω κόσμο στο σπίτι. Δεν…

Είναι κι ο Σάντρο εκεί.

Θα γίνει νοσοκόμα, μόνο και μόνο για να είναι κοντά σου.

Παρεμπιπτόντως, η Σέρα βρήκε τον νοσοκόμο;

Μάλλον το έκανε ο Ρικάρντο. Η Σέρα θα μου είχε τηλεφωνήσει.

Καλά. Πάω να πάρω τη Βέρα. Γεια.

-Μαχμούντ, κλείνεις εσύ. -Ναι.

-Σου ξαναέδωσα τα κλειδιά; -Όχι.

Τα ξαναπήρα. Ξέρω πού τα βάζεις.

Μπράβο. Γεια.

-Μικέλε; -Τι;

-Πότε θα σε ξαναδώ; -Βλεπόμαστε κάθε μέρα.

Τι είναι αυτό, τώρα;

-Διώξ' την. -Υπερβολές.

Τα θέλει όλα, η πονηρή.

Να πηδάει την άλλη και να είναι σπίτι μαζί σου. Βολικό;

Άννα-Μαρία, συμβαίνουν αυτά.

Θα μπορούσε να συμβεί και σ' εσένα, αργά ή γρήγορα.

Δεν είχες ποτέ κάποιον πειρασμό;

Φαντασιώσεις.

Ούτε μία στα γρήγορα;

Ζω σαν να είμαι σε μοναστήρι.

-Να βεβηλώσεις το μοναστήρι. -Με ποια;

-Αν θες, έχεις πολλές. -Δεν έχω μυαλό γι' αυτό.

Δεν σου χρειάζεται το μυαλό γι' αυτό.

-Τελείωσα. -Πώς είναι;

-Καλά. Κοιμάται. -Σ' ευχαριστώ.

Απ' αυτά να πάρει δύο το πολύ, αν πονάει το βράδυ. Μα δεν νομίζω.

Αύριο θα χρειαστεί κι άλλη ενδοφλέβια.

Και θα προσπαθήσουμε να μη σ' ενοχλήσουμε. Ευχαριστώ, Αντόνια.

-Θα σε συνοδεύσω. -Ναι.

-Χαίρετε. -Γεια.

Πραγματικά, πάντως, ό,τι χρειαστείς, απλώς…

-Πολύ καλή. -Ναι, αν το 'ξερε ο Μικέλε…

Είναι καλύτερα τώρα.

-Ευχαριστώ. -Δεν κάνει τίποτα.

Σέρα! Πόσο σου αρέσει να βάζεις το μαχαίρι στην πληγή, έτσι;

Δεν βρίσκαμε κανέναν.

Είσαι κανονική Οθωμανή.

Κι εσείς; Με όλους τους γνωστούς σας δεν βρίσκατε νοσοκόμα;

-Όχι. Μερικές φορές συμβαίνει. -Αλήθεια. Προσπάθησε.

Ήθελα να αποφύγω τα επείγοντα. Θα τρώγαμε ώρες.

Συγγνώμη.

Τι τρέχει;

-Η Ρομπέρτα αγαπά κάποια άλλη. -Τι;

-Μα δεν θέλει ν' αφήσει την Άννα-Μαρία. -Θέλει να έχει και τις δύο.

-Το έχω ήδη ζήσει αυτό, ευχαριστώ. -Όχι, δεν είναι το ίδιο.

Ποια είναι η διαφορά;

Ο Μάσιμο κράτησε τα χαρτιά του κλειστά. Η Ρομπέρτα θέλει να μοιραστεί.

-Έλα, πάμε να κλάψουμε μαζί. -Έρχομαι κι εγώ.

Θα χρειαστούμε κι άλλο αύριο;

Όχι. Είναι ο τελευταίος.

-Όταν ξυπνήσει, θα μπορεί να σηκωθεί. -Και να γυρίσει σπίτι;

Φυσικά, ναι.

Ωραία.

Τι κάνει;

Γιατί, ούτε καν μιλάτε τώρα;

-Αποφάσισες τουλάχιστον; -Δεν ξέρω. Γιατί με ανακρίνεις;

-Τι λένε τα άστρα; -Δεν ξέρω.

-Δεν το κάνω για μένα. -Τότε, θα σου πω εγώ.

Έχεις κάτι ανάδρομο, σίγουρα.

Όλα καλά. Του έβγαλε τον τελευταίο ορό.

Σε λίγο θα ξυπνήσει το μωρό.

-Πάλι καλά. -Επιτέλους.

Έφτιαξα χωριάτικη πίτα.

Ακριβώς τη μέρα που εκείνη είναι εδώ, έφτιαξες την αγαπημένη πίτα του Μάσιμο;

Όντως. Δεν το σκέφτηκα καλά.

Με τίποτα. Δεν κάνεις τίποτα τυχαία.

Μα τι ξέρει εκείνη για την αγαπημένη πίτα του Μάσιμο;

Μπορεί να την έχει φάει. Θυμάστε;

Ο Μάσιμο ήταν τόσο λαίμαργος, που έπαιρνε και για το σπίτι.

Έτρωγε συνέχεια και δεν πάχαινε ποτέ. Δεν ξέρω πώς το έκανε.

Μία φέτα να φάω, πάει κατευθείαν στον κώλο μου.

Πού είναι ο κώλος σου; Εδώ;

Πολλές φορές έλεγε στον Λουτσιάνο να πάρει κρέας από το Πάνθεον.

-Μόνο λωρίδες από φιλέτο. -Το κρέας, το φιλέτο.

Δεν μαγείρευε καλά, αλλά όλο ανακατευόταν στην κουζίνα.

Ο Μάσιμο ήθελε να μαθαίνει τα πάντα.

Όχι σαν εσένα, που δεν παίρνεις τον κώλο σου.

-Κοίτα ποια μιλάει. -Δεν μιλάτε για κάτι άλλο;

Τι να πούμε; Να πούμε για τότε που τραγουδήσατε όπερα.

Το σκοτώσατε, ήσασταν φάλτσοι.

Αναμνήσεις. Δεν είναι κακό.

Για τον Μάσιμο; Με εκείνη δίπλα;

Μας έπιασε νοσταλγία.

Θα είστε, όπως πάντα, άξεστοι.

Αλλά χτες δεν ήσουν τόσο συμπονετικός.

-Τελείωσα. -Ευχαριστούμε.

Έβγαλα τον τελευταίο ορό. Δεν θα χρειαστεί άλλο.

-Όχι, ευχαριστώ. -Μείνε για ένα ποτό.

-Ένα ποτήρι κρασί; -Πρέπει να φύγω.

Έφτιαξα και μια πίτα. Κάτι νόστιμο να τσιμπήσεις.

-Όχι, ευχαριστώ. -Γεια.

-Θα σε συνοδεύσω. -Ευχαριστώ.

Τέλος πάντων, αυτός τώρα…

Υποτιτλισμός: Μαίρη Λεφάκη