Original subtitles

-Γεια. -Τι κάνεις;

Βλέπω ταινία με τη Νόρα.

Άλλαξαν τα σχέδια. Έρχομαι σπίτι.

Θα με περιμένεις να πιούμε ένα ποτό;

Θα πάρει πολύ;

Όχι, θα έρθω γρήγορα.

Πρέπει να σου μιλήσω.

Για ποιο πράγμα;

Για κάτι σημαντικό.

Δηλαδή;

Θα σου πω αργότερα.

-Δεν μπορείς να περιμένεις; -Μια μικρή γεύση;

Όχι απ' το τηλέφωνο, έλα τώρα.

-Εντάξει. Έλα γρήγορα. -Μην ανησυχείς. Έρχομαι.

Γεια.

Ναι;

Γεια. Τι κάνεις;

Θαυμάζω μια όμορφη κοπέλα.

Τότε, δεν υπάρχει κίνδυνος. Βρήκα το ποίημα που μου άφησες.

Δεν θα ήταν πιο γρήγορο να ζητήσεις συγγνώμη;

Σκέψου το.

Ο θάνατος, όπως κάθε τέλος, έχει μέσα του μια νέα αρχή.

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

Για κάθε ιστορία που τελειώνει, μια άλλη ξεκινά.

Είναι η ιστορία της συνάντησης δύο ανθρώπων

που νομίζουν ότι δεν έχουν τίποτα κοινό,

κι αργότερα ανακαλύπτουν ότι μοιάζουν πολύ.

Ο Μικέλε είναι ένας απ' αυτούς.

Δεν φαντάζεται ότι θα συναντήσει ένα άτομο με το οποίο θα συνδεθεί,

παρότι είναι εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες.

Η Αντόνια είναι το άλλο μέρος της ιστορίας.

Κανείς απ' τους δύο δεν φανταζόταν ότι θα συναντηθούν σε έναν χρόνο.

Το πρωινό είναι στο τραπέζι.

Θυμήσου ότι η Νόρα έχει ρεπό. Θα φύγει σε μία ώρα.

Θα έρθεις για βραδινό;

Εντάξει. Στείλε μου μήνυμα.

Γιατί σου μιλάω; Είσαι υπναράς.

Νόρα, φρόντισε να είναι έτοιμο το τοστ όταν ξυπνήσει.

Μάλιστα, κυρία.

Έλα έξω. Θέλω να σου δείξω κάτι.

Καθάρισε τη βεράντα, το τραπέζι και τις καρέκλες πριν φύγεις.

-Εντάξει; -Μάλιστα, κυρία.

THE IGNORANT ANGELS

Να φτιάξουμε ρολό κιμά, για αλλαγή.

Ναι.

-Ξύπνησες νωρίς! Γεια. -Καλημέρα.

Δεν εκπλήσσομαι που είστε ήδη εδώ.

Γιατί; Σ' ενοχλεί;

Εσύ γιατί μιλάς; Δεν είσαι θυρωρός.

Βασικά, μένω στο διαμέρισμα του θυρωρού.

Δεν έπρεπε να σου το νοικιάζουν, κανονικά δεν είναι σπίτι.

Μένεις παράνομα. Το έψαξα.

Γιατί δεν ψάχνεις το ότι ο γαμπρός σου απατά την κόρη σου;

Ψέματα. Είναι φακ νιουζ.

-Λέγεται "φέικ νιουζ". -Καλά.

Η Τουρκάλα έχει δίκιο. Όλοι το ξέρουμε.

Όλο το ίδιο κάνετε, έτσι;

Εξαιτίας των καβγάδων σας, η Σέρα κουτσομπολεύει περισσότερο.

Πρέπει να είσαι ευγνώμων. Τουλάχιστον έχει κάτι να σου πει.

Ποιον κάλεσες για φαγητό την Κυριακή;

Δεν ξέρω. Είμαι της τελευταίας στιγμής.

-Γιατί δεν έρχεστε; -Όχι εγώ.

Έχω σπίτι, και είναι πιο άνετο από οτιδήποτε.

Εγώ θα έρθω. Πάντα τρώμε καλά σπίτι σου.

Μα πρέπει να αλλάξεις φίλους. Μπουχτίσαμε μ' αυτούς που έχεις τώρα.

-Πόσα μαριτόζι έχεις φάει; -Έχω θέμα με τον θυρεοειδή.

-Έλα, πάμε. Γεια. -Γεια.

-Θεέ μου, είναι πολύ καλά. -Κόφ' τα. Σου κάνουν κακό.

Είναι πιο εύκολο να βρείτε φλέβα στο δεξί χέρι.

-Ή προτιμάτε το αριστερό; -Καλό είναι το δεξί.

Ανοίξτε και κλείστε την παλάμη.

Κάντε μια γροθιά.

Ανοίξτε την παλάμη.

Αν δεν ήμουν παχύσαρκος, θα βρίσκατε φλέβα αμέσως, γιατρέ.

Τη βρήκα γρήγορα.

Και δεν είστε παχύσαρκος.

Κάνετε εξετάσεις αίματος για να σας δώσουν δίαιτα

-και δεν την ξεκινάτε. -Μου κάνετε κήρυγμα τώρα;

Όχι. Μα αν θέλατε πραγματικά να χάσετε βάρος…

Ας πούμε ότι ακολουθώ τη δίαιτα και χάνω βάρος.

Θα βγείτε μαζί μου τότε;

-Δεν ξέρετε ότι είμαι παντρεμένη; -Τότε, φέρτε τον άντρα σας.

Είναι ζηλιάρης, καλύτερα να μην τον γνωρίσετε.

-Ορίστε. -Θα τα καταφέρω αυτήν τη φορά.

-Σας το υπόσχομαι. -Υποσχεθείτε το στον εαυτό σας.

-Μα θα συνιστούσα άλλο διαιτολόγο. -Είμαι στον τρίτο.

-Αντίο, γιατρέ. -Αντίο.

Ακόμη παίρνεις αίμα, ενώ έχεις τόσα να κάνεις;

Δεν αφήνει άλλον να το κάνει.

Είναι απίστευτο που ο κόσμος εδώ λέει ότι δεν είσαι κοινωνική.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Ελάτε, παρακαλώ.

ΟΠΕΡΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

-Αντρέα, καλημέρα. -Καλημέρα, Μικέλε.

-Σέρτζιο, καλημέρα. -Καλημέρα, Μικέλε.

Σάντρι, καλημέρα.

Θα έρθεις απ' το σπίτι μετά τη δουλειά να οργανώσουμε το γεύμα της Κυριακής;

Έχω μάθημα σήμερα και δεν μπορώ να λείψω πάλι.

Ρώτα τη Σέρα.

Ήδη είναι μέσα.

-Δεν πειράζει. Θα σκεφτώ κάτι. Γεια. -Γεια.

Όπα! Ξύπνησες χαράματα;

Ήρθες να με ελέγξεις;

Αυτό το μπλε θέλει λίγη ανάμιξη, αλλιώς θα γίνει σβώλος χρώματος.

Σχεδίαζα να το τελειώσω σήμερα. Μην ανησυχείς.

Μπορείς να έρθεις να με βοηθήσεις.

Δεν μπορώ πια να στέκομαι επί οκτώ ώρες με ένα πινέλο.

Η πλάτη μου ουρλιάζει.

Άσε που έχεις γίνει πολύ καλός με το πινέλο.

Ναι, αλλά… Ατίλιο.

-Ο μαθητής δεν έχει ξεπεράσει τον δάσκαλο. -Αυτό δεν θα γίνει.

-Η μπογιά που ζήτησες χτες. -Ευχαριστώ.

Τι είναι τόσο σημαντικό και μας μαζεύεις όλους την Κυριακή;

-Τι έγινε; -Περίμενε ως την Κυριακή.

Έλα, μια μικρή γεύση;

-Θα μάθεις μαζί με τους άλλους. -Δεν έχω το δικαίωμα αρχαιότητας;

Γι' αυτό σηκώθηκες χαράματα να έρθεις. Είσαι πιο περίεργος κι από γάτα.

Δεν σου λέω τίποτα.

Είσαι πολύ αδιάφορη για τη ζωή, αγάπη μου.

Είσαι πολύ αντικοινωνική.

Θα μείνεις για βραδινό, μαμά;

Όχι, ευχαριστώ. Ήρθα για να πω γεια.

Νόρα;

Εντάξει, καταλαβαίνω. Έτσι είσαι.

Είσαι σαν τον πατέρα σου.

Ήταν κολλημένος. Θεός σχωρέσ' τον.

Μη με παρεξηγείς, τον αγαπούσα.

Το λέω για σένα, όμως.

Νόρα!

Εδώ είσαι.

-Βάλ' το στο τραπέζι. Ευχαριστώ. -Ναι, κυρία.

Είσαι συνέχεια στο σπίτι.

Δεν βγαίνεις ποτέ, περιμένεις τον άντρα σου να γυρίσει.

Ζεις γι' αυτόν.

Καταλαβαίνω. Φυσικά, καταλαβαίνω.

Ήταν ο πιο όμορφος στην παρέα σου.

Όλα τα κορίτσια τον ήθελαν,

και δεν το πίστευες ότι διάλεξε εσένα.

Εσύ δεν το πίστευες. Όχι εγώ. Εσύ.

Ναι. Εντάξει.

Κάποιες στιγμές αναρωτιόμουν "Τι βλέπει στην κόρη μου;"

Αυτό ήταν 15 χρόνια πριν. Αρκετά πια.

Ακριβώς. Έχουν περάσει πολλά χρόνια,

και όλο αυτόν τον καιρό τι κάνεις;

-Αυτό. -Τίποτα. Έχεις κολλήσει εδώ.

Δεν κάνεις ποτέ τίποτα, κάθεσαι ήσυχα στη γωνίτσα σου.

-Λίγο-λίγο σβήνεις, αγάπη μου. -Τι είμαι, κερί;

Μαμά, είμαι εξουθενωμένη.

Δούλευα όλη μέρα.

Δεν ξέρω καν αν ο Μάσιμο θα έρθει για βραδινό. Σε παρακαλώ.

Εντάξει. Κατάλαβα. Δεν είμαι καλοδεχούμενη.

Θα πάω σπίτι μου.

Θα μείνετε για βραδινό, κυρία; Τι να ετοιμάσω;

Τι γίνεται μ' εσένα;

-Τίποτα, κυρία. -"Τίποτα";

Είσαι μακιγιαρισμένη. Δεν σε έχω ξαναδεί μακιγιαρισμένη.

Έχω αγόρι. Μάλλον.

Η κυρία Αντόνια δεν το ξέρει.

-Είναι Φιλιππινέζος; -Όχι. Είναι από την Γκάνα.

Από την Γκάνα.

Πρόσεχε, Νόρα.

-Μη μας φέρεις καμιά έκπληξη. -Δεν καταλαβαίνω, κυρία.

-Κοιμάσαι μαζί του; -Μαμά.

Λίγο.

Εντάξει. Να κοιμάσαι μαζί του, αλλά μόνο λίγο. Εντάξει;

Πότε θα μας πεις τα μεγάλα νέα;

Παιδιά.

Παιδιά, μόλις τον γνώρισα και ήδη είμαι τρελά ερωτευμένος.

-Ποιον; -Γνωριστήκαμε σε βιβλιοπωλείο.

Με πορνοπεριοδικά;

-Κι οι δύο ψάχναμε το ίδιο βιβλίο. -Το ίδιο βιβλίο;

Ένα υπέροχο βιβλίο ποίησης.

Μπήκα στο βιβλιοπωλείο και πήγα κατευθείαν στον υπάλληλο.

-Και το έκανες μ' αυτόν. -Σταμάτα! Αρκετά!

Έλα, τώρα!

Σου είπα, ψάχναμε το ίδιο βιβλίο. Πώς μπορούσε να είναι ο υπάλληλος;

Περίμενε.

Ρώτησα τον υπάλληλο για το βιβλίο.

Άρχισε να κοιτά στον υπολογιστή και πήγε να το πάρει.

Τον ακολούθησες στον πίσω χώρο και κάνατε σεξ.

-Ακριβώς. -Έλα!

Ξεφύλλιζα ένα βιβλίο,

όταν ξαφνικά ένιωσα κάτι παράξενο.

Συγγνώμη, ψάχνω μια έκδοση των ποιημάτων του Χικμέτ.

Με κόκκινο εξώφυλλο. Κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Ήρθε με ένα χαμόγελο που…

"Που"; Δεν τελειώνει τις προτάσεις του;

-Θα το έκανε, αν έσκαγες. -Αφήστε τον να μιλήσει!

Χαλάτε την ατμόσφαιρα.

Με πέρασε για τον υπάλληλο

και ήρθε να με ρωτήσει για το βιβλίο που περίμενα.

-Δεν δουλεύω εδώ. -Συγγνώμη. Σε είδα και σκέφτηκα…

Όχι. Θα γυρίσει. Και τότε θα του ζητήσουμε ένα και για σένα.

-Απίστευτο; -Όχι, δεν είναι.

Ο Ερμής σχημάτιζε τρίγωνο με την Αφροδίτη. Κάποιος θα εμφανιζόταν.

-Αν το λέει εκείνη, ισχύει. -Είναι θέμα δονήσεων.

Το ίδιο βιβλίο;

Όλα τα ποιήματα του Χικμέτ, με ανέκδοτο υλικό.

Είναι παράξενο, έτσι;

Κι οι δύο ψάχνουμε το ίδιο βιβλίο την ίδια στιγμή.

Ο Χικμέτ είναι ο αγαπημένος μου.

Κι ο δικός σου;

Μετά ο υπάλληλος ήρθε με το βιβλίο.

Εδώ είναι.

Φέρτε ένα αντίτυπο και γι' αυτόν.

Συγγνώμη, ήταν το τελευταίο αντίτυπο.

-Μπορώ να το παραγγείλω. -Πότε θα φτάσει;

Σε δύο με τρεις μέρες, πιστεύω.

Πολύ αργά για μένα. Θα δοκιμάσω αλλού. Ευχαριστώ.

Είχα μια φοβερή ιδέα.

Όχι, πάρ' το εσύ. Μπορώ να περιμένω.

Συγγνώμη, δεν θα εκμεταλλευτώ την καλοσύνη σου.

Βασικά, με ενδιαφέρουν μόνο τα ανέκδοτα ποιήματα.

Μπορώ να τα φωτοτυπήσω και να σου δώσω το βιβλίο.

-Ιδιοφυές κόλπο. -Ατσίδας από κούνια.

Το πιστεύετε; Το ίδιο βιβλίο; Ποιήματα; Θα τον γνώρισε στο ίντερνετ.

-Όχι. -Έτσι νομίζεις;

Πού πας; Έλα.

Οι φίλοι δεν πρέπει να λένε ψέματα!

Ναζίμ Χικμέτ Ερωτικά Ποιήματα

Μαλάκες. Εδώ είναι το βιβλίο.

Μα τι κόκκινο!

Είναι το χρώμα σου. Θα σε συνοδεύει όλο τον χρόνο.

-Σημαίνει χαρές και λύπες. Πιάσε. -Το κόκκινο πάει με όλα.

Κι αυτές είναι οι φωτοτυπίες των ποιημάτων που θα κρατήσω.

-Το βιβλίο θα πάει σ' αυτόν. -Πότε;

Λοιπόν, σκέφτηκα κι άλλο ιδιοφυές κόλπο.

Εντάξει. Πότε;

Δεν ξέρω. Μέχρι να βγουν οι φωτοτυπίες.

Δεν μπορώ τώρα, επειδή βιάζομαι, μα…

αργότερα;

Το θέλω σε δύο μέρες το αργότερο.

Είναι αρκετός χρόνος για να φωτοτυπήσω όλο το βιβλίο.

Εντάξει.

-Με λένε Μικέλε. -Μάσιμο, χάρηκα.

Και μετά είπα…

Αν μου δώσεις το τηλέφωνό σου, μπορώ να σε πάρω και…

Ναι, εντάξει.

Μου παίρνει το κινητό απ' το χέρι…

-Θα γράψω το μικρό μου όνομα. -…γράφει το νούμερό του και μου το δίνει.

-Παιδιά, με κυρίευσε. -"Κυρίευσε". Έλα, σε παρακαλώ.

-Δεν μου έχει ξανασυμβεί ποτέ. -Σ' εμένα πολλές φορές.

-Ναι; Πότε; -Χωρίς αμφιβολία.

Μετά του τηλεφώνησα, για να έχει το νούμερό μου.

-Γατόνι! -Ατσίδας!

Βγάζει το πορτοφόλι του

και λέω "Όχι. Αφού θα κρατήσω το βιβλίο…"

Χρειάζομαι και κάτι για τον Μανέ, αν το έχετε.

Όχι. Αν είναι δικό μου, πληρώνω εγώ.

Ναι. Οι τέχνες… Συγγνώμη.

-Οι τέχνες είναι εκεί. -Εντάξει.

-Από εδώ. -Θα σε ξεπληρώσω αργότερα.

Θα το δούμε.

Ευχαριστώ. Θα τα πούμε.

-Ναι. -Ευχαριστώ.

Στεκόμουν δίπλα στο ταμείο

όσο ακολουθούσε τον υπάλληλο ανάμεσα στα ράφια.

Στεκόμουν εκεί,

κι απλώς τον κοίταζα.

Δεν έδινε καμία σημασία στον υπάλληλο.

Στεκόταν εκεί

και με κοίταζε.

Παιδιά, φάνηκε σαν μια αιωνιότητα.

Πήγε στο ταμείο, πλήρωσε κι έφυγε.

Εγώ…

δεν πήρα τα μάτια μου από πάνω του,

ούτε καν την ώρα που περπατούσε στην πλατεία.

-Και τι σκεφτόμουν; -Αν κοιτάξει πίσω, ενδιαφέρεται.

-Πώς το ξέρεις; -Είναι κλασικό.

Και κοίταξε πίσω;

Και βέβαια.

Συνέχισα να τον κοιτάζω.

Και κοίταξε και πάλι.

Θα φάμε, όμως;

Ψάχναμε το ίδιο βιβλίο…

Γεια.

Είσαι κουρασμένος;

Όχι.

Τι είναι αυτό;

Γιατί;

Το είδα στη βιτρίνα και δεν μπορούσα ν' αντισταθώ.

Είναι ένα βιβλίο.

Θυμήθηκα τη μέρα που είπες

"Όταν είμαστε στον κήπο μας είναι σαν να είμαστε σε πίνακα του Μανέ".

Γιατί γελάς;

Τίποτα.

Είναι πολύ όμορφο βιβλίο.

Έλα, πες.

Μονέ. Κλοντ Μονέ.

Είπα ότι ήταν σαν να είμαστε σε κήπο που ζωγράφισε ο Μονέ, όχι ο Μανέ.

-Εντάξει. Θα το πάω πίσω. -Όχι.

Είναι υπέροχο. Είναι ένα υπέροχο βιβλίο.

Μανέ, Μονέ. Έκανα λάθος ένα φωνήεν.

Θα με συγχωρέσεις;

Έχεις τα κλειδιά;

Ναι, τα έχω εδώ.

-Φεύγεις; -Ναι.

-Όχι επειδή έρχεται αυτός, έτσι; -Κι αν ήταν έτσι;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μικέλε έχει κάποιον.

Αυτήν τη φορά είναι αλλιώς.

-Λάμπει όταν μιλάει γι' αυτόν. -Εντάξει. Και λοιπόν;

Δεν φταίει αυτός. Εγώ φταίω. Μπούχτισα.

Δεν είσαι το αγόρι του Μικέλε, και δεν ήσουν ποτέ.

-Πρέπει να το δεχτείς. -Δεν έχεις ιδέα, μαλακισμένη!

-Τι είπα; -Ακριβώς. Τι είπες;

Σαντρίνο. Περίμενε λίγο, σε παρακαλώ.

Βγαίνουν μόνο έναν μήνα. Μην υπερβάλλεις.

-Και λοιπόν; Δεν είμαι ασθενής σου. -Ξέρω, μα είσαι φίλος.

Ξέρεις ότι μας νοιάζει αν δεν είσαι εδώ. Ή σε νοιάζει μόνο ο Μικέλε;

Όχι, φυσικά. Συγγνώμη.

Άννα-Μαρία, συγγνώμη.

Να χαρείτε το γεύμα σας.

Σάντρι, είναι ο Ουρανός.

Σε δύο βδομάδες θα φύγει το τετράγωνο.

Είναι στο τετράγωνο τώρα. Θα πάρει έναν μήνα τουλάχιστον.

-Πού πηγαίνει ο Σάντρο; -Δεν ξέρω.

Δεν θα μείνει για φαΐ;

-Παράξενο. -Παράξενο. Πάντα τρώει εδώ.

-Νομίζω ότι κατασκοπεύει κάποιον. -Με τίποτα.

Κάτι τρέχει μ' αυτόν, έτσι;

Ποιος είναι αυτός; Πού πάει;

-Να κάνει μπουγάδα με σαμπάνια. -Γιατί μιλάς για μπουγάδα;

Το διαμέρισμα του Μικέλε ήταν πλυσταριό.

-Ποιος λέει ότι πάει εκεί; -Σωστά.

Είναι προφανές. Τον βλέπω εδώ σχεδόν έναν μήνα.

Όχι. Εγώ τον έχω δει μόνο δύο φορές.

Εγώ τον έχω δει περισσότερες.

Την πρώτη φορά ήταν εδώ με τον Μικέλε.

ΜΑΡΙΑΝΙ

Καλώς ήρθες.

Έλα μέσα.

Ευχαριστώ.

Δώσ' το μου.

-Άργησα; -Όχι, είναι όλοι στη βεράντα.

Σε περιμένουν. Έχουμε απαρτία.

Νιώθω σαν αγοράκι.

Επειδή είσαι αγοράκι.

Στάσου, τι ξέρουν;

Ξέρουν ότι είμαι ερωτευμένος μαζί σου;

Όχι.

Μα ξέρουν ότι είμαι τρελός για σένα.

-Είσαι έτοιμος; -Όχι.

-Έλα. -Πάμε.

Να τους.

Ετοιμάσου για την τρέλα.

-Γεια. -Γεια σας.

Από εδώ ο Μάσιμο.

-Γεια. -Γεια.

Εγώ είμαι η Λουιζέλα.

Δεν θα σου πω ηλικία.

Έχω μανάβικο

και μερικά χρέη, αλλά κάτι θα σκεφτώ.

Και όλοι μου λένε ότι μοιάζω με την Μπριζίτ.

Την Μπριζίτ Μπαρντό. Δεν συμφωνείς;

-Πες ναι. -Ναι.

Ναι, μα υπερβάλλουν λίγο.

Χάρηκα. Είμαι η Βέρα.

Έχω ένα καθαριστήριο,

και μένω στον τρίτο όροφο με τη Λουιζέλα.

Εγώ μένω προσωρινά.

Προσωρινά τα τελευταία δύο χρόνια.

Φτιάχνω ωραία αφροδισιακά κοκτέιλ.

Μπορείς να δοκιμάσεις όποτε θες. Απλώς ζήτα το.

Άννα-Μαρία.

Είμαι χαρτομάντισσα. Και λεσβία εδώ και 16 χρόνια.

Η Ρομπέρτα, ψυχίατρος και γυναίκα μου. Κάναμε σύμφωνο συμβίωσης.

-Μπορώ να κάνω τον αστρολογικό χάρτη σου. -Ναι.

Τον έκανε ήδη. Πήρε τα στοιχεία απ' τον Μικέλε.

Εγώ ήμουν πάντα λεσβία, επ' ευκαιρία.

Σε νιώθω αυτήν τη στιγμή.

Λες και σε ξέρω καλά.

-Μένουν στον δεύτερο όροφο. -Είμαι ο Βάλτερ.

Δεν μένω εδώ. Έχω μια γκαρσονιέρα.

Ένα μικρούλικο σπιτάκι.

Ναι, είμαι ένας γέρος συνταξιούχος, μα δίδαξα στον Μικέλε όσα ξέρει.

Ούτε εμείς μένουμε εδώ. Γεια, είμαι ο Ρικάρντο.

-Χάρηκα. Λουσιάνο. -Ο Λουσιάνο είναι ο λογιστής μου.

-Ο Ρικάρντο δουλεύει σε τράπεζα. -Χάρηκα.

Είναι σαν ζευγάρι παπαγάλων. Εγώ είμαι μόνος.

-Ελπίζω να μην είσαι γεροντόφιλος. -Όχι.

Επ' ευκαιρία, αν χρειαστείς κάτι, πες μας.

Ξέρουμε τα πάντα για όλους.

-Είμαστε παντού. -Ευχαριστώ.

Καλώς ήρθες. Είχαμε περιέργεια να σε γνωρίσουμε.

Είμαι η Σέρα.

Είσαι η μόνη ξένη;

Όχι. Είμαι Τουρκάλα.

Είμαι η σουλτάνα του κτιρίου.

Αυτή είναι η ομάδα.

Είναι συνέχεια εδώ, μα ο καθένας μπορεί να φέρει όποιον θέλει.

Σωστά. Για παράδειγμα, ο Μικέλε έφερε εσένα.

-Ναι. -Ευχαριστώ. Χαίρομαι.

-Λοιπόν, πάμε στο τραπέζι. -Ώρα να φάμε!

-Καθίστε. -Εσύ κάτσε εδώ.

Κοίτα εδώ.

Πρέπει να την ανοίξεις εσύ.

-Ποιος έφτιαξε τις πατάτες; -Ήθελα μόνο μία.

Σέρα; Ξέρω ότι είσαι υπεύθυνη γι' αυτήν την κομπίνα.

-Δεν τελειώσαμε. -Όχι!

Συγχαρητήρια!

Παιδιά, πού είναι ο Σάντρο;

Έφερε γλυκά και μετά πήγε σπίτι.

Η μαμά του δεν είναι καλά.

Λες και δεν ξέρετε. Δεν μπορούσε να το διαχειριστεί.

Ναι, καλά…

Λουιζέλα, ξέρεις γιατί γελάς;

Φυσικά και δεν ξέρει.

Αυτό εκεί!

Όχι αυτό! Αυτό!

Πολύ συμπαθητικοί οι φίλοι σου.

Νόμιζα ότι δεν θα φύγουν ποτέ.

Είναι λίγο ζηλιάρηδες.

Σκέψου ότι συνήθως αγνοούν τους καινούριους.

Συνήθως τους κάνουν να νιώθουν ξένοι.

Και γιατί δεν ήταν έτσι μαζί μου;

Πώς θα μπορούσαν;

Ποιος να σε αγνοήσει εσένα;

Τέλος πάντων, δες τη θετική πλευρά.

-Τώρα έρχεσαι όποτε θες. -Άρα δεν είμαι πια ο μυστικός εραστής.

-Μπορώ να έρχομαι όποτε θέλω. -Δεν είναι μικρό πράγμα, έτσι;

-Είναι καλό να μην το κρατάμε μυστικό; -Εσύ τι λες;

Όπως και να 'χει,

μην επαναπαύεσαι τώρα.

Ούτε εσύ.

Μάσιμο;

Τίποτα.

Με κοιτάς;

Ναι.

Γιατί με κοιτάς επίμονα;

-Όχι επίμονα. Σε κοιτάζω. -Όχι, με κοιτάς επίμονα.

-Ντρέπεσαι; -Φυσικά και όχι.

Απλώς κοιτάζω τι χάνω.

Αντόνια, το κάναμε χτες.

Ακριβώς. Χτες το απόγευμα.

Τι σκέφτεσαι όταν με κοιτάς;

Γιατί;

Επειδή…

κάποτε, όταν κοιτιόμασταν, ήμουν σίγουρη ότι νιώθουμε το ίδιο.

Τώρα δεν ξέρω πια.

Ίσως φταίει ο χρόνος που περνάει.

Βλέπω εσένα όταν σε κοιτάζω, Αντόνια.

Είσαι ακόμη το άτομο που διάλεξα.

Και ξέρω γιατί το έκανα.

Μα, για να με ρωτάς, μάλλον δεν το έχεις καταλάβει.

Οπότε μη με ρωτάς.

-Το μυρίζεις αυτό; -Ποιο;

Τη μυρωδιά του νοητικού αυνανισμού.

Χαζούλη. Δεν μυρίζω τίποτα.

Σε κυριεύει.

Είσαι βλάκας.

Όταν δεν δουλεύεις και δεν είμαι εδώ, πώς περνάς τον χρόνο σου;

Αν ήξερες.

Σε σκέφτομαι όταν δεν είσαι εδώ.

Σε σκέφτομαι συνέχεια.

Ο γαμπρός μου πηδιέται σίγουρα από 'δώ κι από 'κεί.

Κάποιος σαν αυτόν ήταν πάντα δημοφιλής στις γυναίκες.

Έχει πολλούς πειρασμούς. Έλα, τώρα.

Ας είμαστε ρεαλιστές.

Από την άλλη, δεν κάνει σχέσεις. Όχι.

Οπότε…

Αντόνια, μείνε ήσυχη.

Ο Μάσιμο δεν έχει άλλη γυναίκα.

Δεν κρατιέσαι, έτσι;

Είναι απίστευτο. Δεν κρατιέσαι.

Έχεις δίκιο, συγγνώμη.

Συγγνώμη. Είμαι λίγο κακιά.

Το καταλαβαίνω, αν και λίγο αργά.

Έλα.

Ειρήνη.

-Ειρήνη. -Συγχώρεσέ με.

Έλα, Μικέλε.

Είναι προφανές ότι ο Μάσιμο σου κρύβει κάτι.

Γιατί εκπλήσσεσαι;

Ξέρεις αν βλέπει άλλον;

Τα χαρτιά λένε ναι.

Τα χαρτιά να κοιτούν τη δουλειά τους.

Κι εσείς το ίδιο.

Δεν έρχεται σχεδόν ποτέ, σπάνια τα βράδια.

Συνήθως κάνετε σεξ αργά το πρωί, μερικές φορές το απόγευμα.

-Γυρνά σε άλλον το βράδυ. -Και τι έγινε αν το κάνει;

Δεν είναι το αγόρι μου.

-Όχι; -Όχι.

Τι είναι, τότε;

Πρέπει να του δώσω όνομα;

Γίνεσαι υστερικός αν δεν τον βρίσκεις για μία ώρα.

Έχει πολλά να κάνει. Ελεύθερος επαγγελματίας. Έχει εταιρεία.

-Τι εταιρεία; -Εισαγωγές και εξαγωγές.

Εισάγει και εξάγει εραστές;

Να αλλάξουμε θέμα, παρακαλώ;

Τότε, να αλλάξεις τη διάθεσή σου.

Αν είσαι έτσι μουτρωμένος, για τι θέλεις να μιλάμε;

Αν θα τρώτε πανετόνε τα Χριστούγεννα;

Να μιλήσουμε για το πάρτι που έρχεται.

Είναι πιο σημαντικό.

Είμαι χαρούμενος τώρα. Μου φτάνει.

Ναι.

Ελάτε.

Να τον!

Χρόνια σου πολλά

Ελάτε, με κάνετε να ντρέπομαι.

Χρόνια σου πολλά

Χρόνια σου πολλά, Μάσιμο

Χρόνια σου πολλά

-Σταματήστε. -Δύσκολο να σταματήσεις αν ξεκινήσεις.

Σωστά. Φίλα τον.

Ευχαριστώ, παιδιά. Είστε υπέροχοι.

Δεν το περίμενα.

Σωστά. Αφού τα γενέθλιά σου ήταν δέκα μέρες πριν…

Ταξιδεύει συνέχεια για τη δουλειά. Πάει κι έρχεται. Επιστρέφει.

Σ' αυτά τα ταξίδια έρχεται μαζί και η γυναίκα σου;

Γιατί είπε "η γυναίκα σου";

-Δεν είσαι παντρεμένος, έτσι; -Δική του δουλειά είναι.

Άρα δεν το έχει πει ακόμη;

-Θα μπορούσες να με ρωτήσεις. -Ο Μικέλε έπρεπε να σε ρωτήσει.

Μπορεί να μη με ρώτησε επειδή η αγάπη μου του αρκεί.

Δεν είχες κάτι καλύτερο να κάνεις; Ξέμεινες από τσόντες στο ίντερνετ;

Δεν ήταν και πολύ δύσκολο.

Όνομα, επίθετο, και τα βρίσκεις όλα στο ίντερνετ.

Βασικά, υπεραρκετά.

Τι σκατά κάνεις;

Σήκω και φύγε τώρα.

Φύγε.

-Σάντρο! Φύγε! -Είναι μικρός, δεν καταλαβαίνει.

-Μη γυρίσεις αν δεν σου πω εγώ! -Δεν καταλαβαίνει.

-Άσε τα δράματα. -Βάλτερ!

Ήμασταν πάντα ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Και λοιπόν;

Πριν από χρόνια είχα κι εγώ έναν παντρεμένο.

Όταν εξαφανιζόταν για καιρό, τρελαινόμουν από χαρά.

-Η απουσία του με ερέθιζε! -Είσαι μαζοχιστής, αυτός δεν είναι.

Πάντα είναι κάπως όταν δεν απαντάς στα μηνύματά του.

Δεν έπρεπε να μας πεις ψέματα, Μάσιμο.

-Αν δεν είμαι πια ευπρόσδεκτος, θα… -Όχι.

-Όχι. -Έλα. Σε παρακαλώ.

Είναι παντρεμένος; Δική του δουλειά!

Φυσικά και είναι.

Μα δεν μας το είπε.

Δεν νομίζω ότι πρέπει να εξηγηθώ για τη ζωή μου σ' εσάς. Συγγνώμη.

Αν μη τι άλλο, έπρεπε να το έχω πει στον Μικέλε. Έκανα λάθος.

Μα φοβήθηκα ότι θα τον χάσω.

Όλοι μας έχουμε μυστικά. Εσείς δεν έχετε κανένα;

Εγώ όχι. Γινόμουν πάντα ρεζίλι.

Όπως και να 'χει,

δεν πειράζει να είμαι ο εραστής.

Έχεις δίκιο, έχει πλεονεκτήματα να είσαι η άλλη γυναίκα.

Όμως, Μάσιμο,

δεν έχεις πια κανένα δικαίωμα όσον αφορά τον Μικέλε.

Αν μάθαινες ότι σε απατά,

θα έπρεπε απλώς να το δεχτείς.

-Η Σέρα έχει δίκιο. -Έχει δίκιο.

Μην τολμήσεις να γίνεις ζηλιάρης.

Δεν μπορείς πια να βάζεις κανόνες.

Θα ακολουθείς τους κανόνες του Μικέλε και του σπιτιού.

Όλου του σπιτιού.

Όταν μιλάτε γι' αυτό το σπίτι, είναι σαν να μιλάτε για ένα άτομο.

Επειδή είμαστε ένα άτομο.

Δεν νιώθεις την ταυτότητα αυτού του σπιτιού;

Δεν νιώθεις την καρδιά του που χτυπά;

Δεν θα το έλεγα καρδιά.

Ίσως άλλο μέρος του σώματος, που αυτή δεν γνωρίζει καλά.

Κόψτε την τούρτα να φάμε.

Να κόψουμε την τούρτα. Δώσε μου το μαχαίρι.

Πάμε. Τούρτα!

Περίμενε. Ναι, έτσι γίνεται.

Είναι τεράστιο, πρέπει να το μοιραστούμε.

-Από πότε έχει κλειδιά; -Τα έχει εδώ και καιρό. Ξύπνα.

-Δεν το είχα προσέξει. -Γερνάς. Πάει ένας χρόνος.

Έβγαλε ρίζες εδώ.

Δεν μας κοίταξε καν. Ούτε ένα απλό "Καλησπέρα".

Ούτε ένα απλό "Άντε γαμηθείτε".

Δεν θέλω να το κάνεις για μένα.

Δεν σ' το ζήτησα. Δεν σου το έκανα θέμα.

Είμαι βλάκας.

Νόμιζα ότι θα έπεφτες στην αγκαλιά μου, φωνάζοντας από χαρά.

Δεν είπες απλώς ότι θες να αφήσεις τη γυναίκα σου.

-Ζήτησες την άδειά μου. -Όχι ακριβώς.

Για να σιγουρευτείς ότι θα είμαι ακόμη εδώ;

Ότι θα έχεις κάπου να πας;

Είπα μόνο "Κι αν άφηνα τη γυναίκα μου;" Δεν είπα ότι θα το κάνω.

Αν μη τι άλλο, κάν' το πρώτα και πες το μετά.

Δεν θέλω να είμαι υπεύθυνος για τη δυστυχία κάποιου άλλου.

Ακούς αυτά που λες;

Κοίτα τον εαυτό σου.

Είναι η φάτσα κάποιου που λέει αλήθεια στον εαυτό του;

Ξέρεις τι θα κάνω;

Αντί να της πω ότι φεύγω, θα πω

"Αγάπη μου, πάμε ένα υπέροχο ταξίδι".

Άντε γαμήσου, τότε.

-Γεια. -Τι κάνεις;

Βλέπω ταινία με τη Νόρα.

Άλλαξαν τα σχέδια. Έρχομαι σπίτι.

Θα με περιμένεις να πιούμε ένα ποτό;

-Θα πάρει πολύ; -Όχι, θα έρθω γρήγορα.

Πρέπει να σου μιλήσω.

Για ποιο πράγμα;

-Για κάτι σημαντικό. -Δηλαδή;

Θα σου πω αργότερα.

Δεν μπορείς να περιμένεις;

Μια μικρή γεύση;

Όχι απ' το τηλέφωνο, έλα τώρα.

-Εντάξει. Έλα γρήγορα. -Μην ανησυχείς. Έρχομαι.

Γεια.

Ναι;

Γεια. Τι κάνεις;

Θαυμάζω μια όμορφη κοπέλα.

Τότε, δεν υπάρχει κίνδυνος.

Βρήκα το ποίημα που μου άφησες.

Είναι όμορφο. Ευχαριστώ.

Όχι τόσο όμορφο όσο αυτή εδώ. Σίγουρα.

Μιλάω για το ποίημα, χαζέ.

Σκέψου το.

Να φτιάξω τζιν με τόνικ, κυρία;

Όχι. Φέρε τα ποτήρια του κρασιού.

Μην ανησυχείτε, κυρία. Θα τα καθαρίσω.

Ναι.

Πάω να φρεσκαριστώ.

Ο θάνατος, όπως κάθε τέλος, έχει μέσα του μια νέα αρχή.

Όλοι το ξέρουν.

Για κάθε ιστορία που τελειώνει, μια άλλη ξεκινά.

Υποτιτλισμός: Μαίρη Λεφάκη