Original subtitles

OPERATIE WATCHTOWER

WAS HET EERSTE GROTE VS-OFFENSIEF TEGEN JAPAN IN WO II

NA VELE AANVALLEN VROEG DE VS OM VERSTERKING

IN EEN LAATSTE POGING OM HET TOT HET EIND VOL TE HOUDEN

SALOMONSEILANDEN, MALEISIË SEPTEMBER 1942

Ze weten niet van ophouden.

Je kunt op me rekenen. -Dat weet ik.

Mijn god, we gaan hoe dan ook naar de hel, wat we ook doen.

EEN WEEK LATER

Volgende, graag.

Zonder dat ik iets vroeg. Toe maar. -Ik ben hiermee bekend, mevrouw.

Het is niet mevrouw. Juffrouw.

John Caputo, West-New York.

Italiaans, de zesde van tien kinderen. -Marinier, bokskampioen.

Tot wanneer? -De mariniers of het boksen?

Als het maar een mooi verhaal is. Ik verveel me.

Als je maar niet denkt dat je me kan versieren.

Het staat allemaal in m'n dossier.

Ik kreeg ontslag. Daar speelde het boksen een rol in...

en toen...

zag ik wel wat in een baantje als vrachtwagenchauffeur.

Daarna wou ik weer het leger in. Ik meldde me aan.

Ik had al eerder bij de mariniers gezeten.

Dat was... -Je hebt het geprobeerd.

De volgende. -Ik diende m'n land niet als chauffeur.

Ik was er ook niet goed in.

En toen besefte ik: Ik kan meer doen als ik aan het front ga vechten...

en er zit hier een vriend van de familie.

Je redt het hier niet met je bokshandschoenen. Het is hier de hel.

Je zit in Holloman bij compagnie D.

De volgende, graag. Je papieren, ik vraag het maar één keer.

Hij was een goede soldaat.

Ik was ook goed met hem bevriend.

Nog beter.

Hou vol. Nog even en we mogen naar huis.

Ik hoop het.

Ik raakte er net aan gewend dat ik hier het rijk alleen had.

Lees je nog steeds die rare boekjes?

Maak je nog steeds schetsjes?

Zo kom ik tot rust. Dat weet je.

Ik kom tot rust met rare boekjes. Dat weet jij.

Evans?

Dood.

Hopelijk heb jij wel geluk.

Ik geloof niet in geluk. -Dat weet ik, je hield er nooit over op...

tot je wel ophield.

Ik dacht dat je ermee was gestopt.

Dat is ook zo. Ik kijk er soms nog graag even naar.

Het leek een verloren zaak voor Williams, maar hij komt sterk terug.

Caputo hangt in de touwen.

Caputo herpakt zich en is nu aan zet.

Nu hangt Williams in de touwen.

Het gaat hard tegen hard.

De winnaar, na zes ronden:

John T-Bone Caputo.

De scheidsrechter vraagt medische hulp aan voor Williams.

Dit ziet er niet best uit, dames en heren.

Williams reageert helemaal nergens meer op.

Nog zo'n aanval op het strand en we houden nauwelijks mannen over.

Het duurt weken voordat ze hier zijn, vooral als het om versterking gaat...

maar dat weet je.

Er zijn de afgelopen 24 uur anders wel 3000 mariniers bij gekomen.

Ik zie niet in welk scenario dat genoeg is.

We hebben dit eerder meegemaakt en we konden niks beginnen.

Ik wil niet dat het nog eens gebeurt.

Zonder die machinegeweren waren we eraan gegaan.

Vandergriff zegt dat er weer een aanval komt. We gaan hergroeperen.

Ik zie het niet zo somber in.

We zijn goed uitgerust, gezonder en beter bevoorraad dan vorige maand.

Ik heb net gehoord dat Aka's kamp mannen aan de griep heeft verloren.

Als dat geen goed nieuws is, weet ik het ook niet meer.

Bij ons heeft de malaria slachtoffers geëist.

U onderschat de vijand.

Vandergriff verwacht eenzelfde aanval.

Sector C is onze zwakste schakel...

en als zij door kunnen breken, en van voren en achteren erdoor komen...

houdt het op.

We begrijpen en waarderen je bezorgdheid.

Anders kunnen we net zo goed inpakken en wegwezen...

want we gaan eraan op deze eilanden.

De jongens zijn beter af in Europa, of zelfs thuis.

Precies. -Je zegt maar wat.

Dat heb ik altijd gezegd. -Doe er dan eens wat aan.

Stuur steuntroepen en help die jongens.

Er komt geen signaal door vanwege de jungle.

Afgewezen. De troepen moeten elders in actie komen.

We hebben al onze boter al uitgesmeerd.

Wanneer heeft u dat gehoord? -Een week terug. De top wil het zo.

Luister.

Met alle respect, als ik hier niet mag doen waar ik goed in ben...

wat doe ik dan hier?

Ik snap het al.

Heren, kan ik nu weer aan de slag?

Ik heb nog veel papierwerk liggen. -Ja, precies.

Ed, als je het niet van mijn kant kunt bekijken...

zal ik je met je neus op de feiten drukken.

Bij deze militaire invasie is net als bij iedere andere invasie van de VS...

stront aan de knikker...

en hoe je het ook wendt of keert, iedereen moet er een hap van nemen.

Heb je dat begrepen?

Als je mij dan nog een lol wil doen, geef je jezelf een scheerbeurt.

We komen morgen weer bij elkaar. Rust eens uit.

Hoe bevalt het voer? -Ik mis het eten van m'n vriendin.

Een boek slaat niet terug.

Wel als je ex je ermee bekogelt in de keuken.

John Caputo. -Bennie Conroy.

Waar kom je vandaan? -Oost-St. Louis.

Van de Cardinals. -Ja.

M'n broertje is er middenvelder.

Ben je fan? -Van m'n broer. Niet van honkbal.

Ik hou van zwaardere sporten, ik was worstelkampioen.

Dat is goed om te weten, Bennie...

want dat kun je hier goed gebruiken. -Ik heb hier de kans nog niet gehad.

Dat komt nog wel, vooral als er een stel Japanners achter je aan zit.

Heb je ooit gebokst? -Ik heb veel wedstrijden gezien...

maar ik zou het graag willen. -Is dat zo?

Ik hoop dat je weet wat je sterke en je zwakke punten zijn.

Dat is belangrijk.

Ik wil je iets vragen. -Wat?

Hoe hou je het tien rondes vol tegen Sugar Ray Robinson?

Daar heb ik geen antwoord op.

Ik weet het niet. Ik weet alleen dat iedereen klappen kan uitdelen.

Veel mensen kunnen de hamer zijn, en maar weinigen de spijker.

Alleen degene die het echt wil.

Hoe weet je dat?

Dat weet je gewoon.

Leuk je te leren kennen, Conroy. -Insgelijks, Caputo.

James, die man deugt toch wel?

Hoe is het met je vrouw? -Daar wil ik het niet over hebben.

Ik haal jullie zo in, ik moet heel nodig.

Moet je weer pissen, Morgan? Dat moet je laten weten.

We moeten door.

Je doet er langer over dan m'n oma.

Die van je oma is vast niet zo groot. -Dat denk je maar.

Het is toch tijd om te gaan eten.

Banzai.

Een van de patrouilles heeft zich nog niet gemeld.

Kijk hier maar.

Ze zitten vast in de kantine. -Wat is er te eten?

Gehaktbrood, kool, en maïsbrood, geloof ik.

Gehaktbrood is hier niet te vreten.

Wat is dit voor iets smerigs? -Maïsbrood.

Dat zegt zo'n domme Ier niets. -Zo'n domme Ier als ik?

Ik ben ook een Ier, dan mag het.

Mijn oma maakte het allerbeste maïsbrood.

Het smolt gewoon op je tong. Het ultieme brood.

Dat zeiden de meiden van mij in Ditmars.

Hij smelt in je mond. -Niet zo onsmakelijk.

Ik trek het ook niet. -Hoe kwamen we van maïsbrood op...

Zeg het niet. Ga er met respect mee om.

Op de grootte van je geslachtsorgaan. -We eten.

Niet zo grof. We moeten om deze maagd denken.

Moest je uitwijken naar medische termen?

Het is ook niet onder woorden te brengen, het is een categorie op zich.

En dan de smaak, natuurlijk. -Ik zit hier te eten.

Nu hoef ik oma's brood niet meer. Dat moet ik haar ooit vertellen.

Ik zeg het vanavond wel als ik er toch langsga.

Ik zal haar ook vertellen over Big Papa Simmons.

Hoe zat het ook weer, Jack? Ben je ontmaagd door een cocker spaniel?

Wij hadden het arm, dus het was een geit of een bak warme grits.

Doe mij de grits maar. -Mij ook.

Ben jij een van de nieuwelingen? -Ja.

Er komen er te weinig bij. -Dat heb ik gehoord.

Dit is John Caputo.

Een oude vriend van de familie.

Simmons en Adams, twee absolute toppers op het slagveld.

Dit is Jack.

Hij is er ook nog maar net, maar hij is veelbelovend.

Ik moet het nog zien. -Dan hou ik me bezig met je moeder.

Kom maar op met die grappen.

Caputo, dus? -Dat klopt.

Ik heb je zien boksen. Hij kan er wat van in de ring.

Ik heb je in Fort Hamilton gezien. Je kan goed uithalen.

Waarom ben je gestopt? -Ik wou er even tussenuit...

maar ik kan die bok hebben als ik thuiskom.

Laten we hem maar in leven houden. -Vind ik ook.

Fijn. Dat zou ik waarderen.

Goeienavond.

Ik ken je nog niet. Ben je hier nieuw? -Ja.

Maar je kent het front.

Ik heb hier vele types gezien. Ik ken jouw type.

Heeft u ook veel gezien?

Naar sommige plekken wil ik niet meer toe.

Dat is dan iets wat we gemeen hebben.

Dat dacht ik al.

Als je ooit met iemand wil praten, kun je altijd bij me aankloppen.

Bedankt.

Bevalt het eten hier?

Beter dan die vleeshap van m'n vader waar jij zo ziek van bent geworden.

Dat probeer ik al twintig jaar te verdringen.

Kom je nog steeds moeilijk in slaap? -Ja.

Sommige dingen veranderen nooit.

Ik ben blij dat ik dit spul hier kan krijgen.

Ik doe geen oog meer dicht na die laatste verrassingsaanval.

Evans zat in de kuil naast me. Iedereen was dood.

Hij probeerde z'n kuil te bereiken.

Hij begon te schieten, maar hij had te weinig munitie.

Toen werd hij in z'n hoofd geraakt.

Hij ging dood en z'n levenloze ogen keken me aan.

Ik had de Japanners voor me, achter werd geschoten, ik moest weg.

Ik had nog geen schrammetje.

Dynamiet.

Daar ben ik bang voor.

Als je zoiets 's nachts op je af ziet komen, staat de tijd even stil.

Weet je wat ik niet begrijp?

Je kon zoveel kanten op. Wat kom je doen in deze hel op aarde?

Misschien wil ik zorgen dat jou niks overkomt.

Je weet toch dat we nu volwassen zijn?

Ik heb veel doorgemaakt sinds vorige keer.

Dat weet ik.

Ik weet het, maar je moet niet vergeten...

dat ik je voor het eerst heb zien vechten, op je 10e of 11e.

Je had die jongen tegen een schutting aan gewerkt...

en duwde z'n hoofd er steeds tegenaan. En hij maar janken.

Maar jij zat ook te huilen.

Natuurlijk. En jij riep: Waarom huil je? Jij bent aan het winnen.

Hij was zwaarder en ouder dan jij.

Je was aan het winnen, en daar was je niet blij mee.

Ik was zo kwaad op jou.

Dominic Roberto, zo heette hij.

Dat was z'n naam. Dominic Roberto.

Kun je je z'n knappe zus herinneren? -Jij vast en zeker.

Zij heeft je ontmaagd.

Moet je ons nou zien.

We zitten te ouwehoeren als twee oude vrienden.

Dat zijn we toch ook?

Die goeie, ouwe tijd.

Het is alleen wel zo...

dat het altijd op hetzelfde uitloopt.

24 oktober, 1942

DAG 1

Niet slecht.

Dank u wel. -Blijf zitten. Op de plaats rust.

Hij komt me bekend voor. -Het is m'n kamergenoot.

We kennen elkaar nog niet.

Zit jij bij de andere troepen? -Inderdaad.

Sergeant Edward Foley. -Ik heb veel over u gehoord.

John Caputo. -Ik heb ook veel over jou gehoord.

Sergeant van de artillerie.

Je hebt uitstekend werk verricht. -Dank u wel.

De helft van die verhalen over mij zijn gelogen.

Welke helft dan? -Ik weet niet welke helft je kent.

M'n grappen slaan nooit zo aan.

Dat maakt niet uit, we hebben hier genoeg tijd omhanden.

Ik heb hier ook weinig anders...

want respect hoef ik hier niet te verwachten. Dat is me wel duidelijk.

Waar kom je vandaan? -Buffalo Niagara.

Dat meen je niet. Het is een kleine wereld.

Syracuse.

Zijn er hier veel mensen uit die buurt? -Een paar.

Ze lijken mij te mijden. -Denk je? Ik weet het wel zeker.

Kan ik u iets vragen?

Bent u niet te oud voor die rang? -En dat zeg jij.

Ik ben nog steeds een van de toppers van West Point.

Ik snap het.

Kunnen we een aanval verwachten?

Wat denk jij?

Moet je horen, John.

Je moet ons zien als een soort schaakstukken.

Zij bepalen waar ze ons neerzetten.

We krijgen gezelschap. Bij de toevoerketen op het strand...

en ook bij Blood Ridge.

Het probleem is alleen dat sommige schaakstukken beschadigd zijn.

Sommige dingen veranderen, andere dingen blijven hetzelfde.

Dat mag je wel zeggen.

Als je ooit de laatste roddels wil uitwisselen...

kun je altijd langskomen.

Als je trouwens nog eens wat wil schetsen, teken mij dan eens.

Zonder litteken. Zorg dat ik eruitzie als Clark Gable.

Ik zie je nog wel.

Dominee...

ik zit hier alleen maar omdat m'n commandant me dat opdroeg.

En ik maar denken dat je het fijn vindt. -Dat is ook zo...

maar u kunt uw tijd beter besteden. We ontkomen er toch niet aan.

Waaraan?

Aan de dood. -De dood hoort bij het leven.

Je hoeft er niet bang voor te zijn.

Hoe weet u dat? -Dat is iets tussen jou en God.

Je kunt opeens een kogel door je kop krijgen. Dan is het afgelopen.

Denk je dat?

Ik weet niet wat ik denk. -Dan ben je dus nog op zoek.

Het lijkt wel een raadsel. -Ieder pad is anders.

Dit is jouw pad.

Kun je nog steeds niet slapen? -Nee...

maar de whisky helpt.

Het goeie spul.

Drinkt u whisky? -Ik kom uit Philly.

Zijn er hier meer whiskydrinkende predikanten?

Er zijn er in ieder geval een paar.

Genoeg om de oorlog mee te winnen? -We zullen zien.

Dat was niet zo romantisch. -Ik kom te laat.

Pardon? -Te laat voor m'n werk.

Ik moet weg.

Later meer? -Misschien.

Als Harmon me niet met werk overlaadt. -Ik weet wat je bedoelt.

Dan ga ik maar trainen.

Als je maar wat energie overhoudt. Ik sloof me niet uit in bed.

Er zijn hier verkenners gespot, en toen zijn ze verdwenen.

Voor de tweede keer deze maand? -Ik hoopte dat het opzet was...

maar we weten wel beter.

Hier werden de Jappen met bevoorrading gezien.

Dat is een grot. -Ja.

Hebben we er mannen staan? -Nee, dan ga je er meteen aan.

Dat is vast met die verkenners gebeurd.

Ze verbergen zich. -Hoe weet u dat?

Krijg je betaald voor die vragen? Zo ga ik te werk, begrepen?

Ophouden. -Heb je dat begrepen?

Zo ga ik te werk. -Hou op.

Je zit er niet naast, Ed, maar ik kan weinig voor je doen.

Je kunt er met één sectie naartoe, maar moge God je genadig zijn.

Ze zeggen dat niks eeuwig duurt. Ik wil graag jouw niks zijn.

Dat is de allerslechtste versierpoging...

die ik hier op de hele legerbasis heb meegemaakt.

Doe nog eens een gooi. -Nog een keertje?

Is dat een uitnodiging? -Nee.

Is het een verzoek?

Wie weet.

Waar heb je op school gezeten? -In Boston.

Dan houdt het op. -Wat heb je tegen Boston?

De Boston Braves. Daar heeft de Babe voor het laatst gespeeld.

Ik kan niet met iemand uit die stad omgaan.

Over welke babe heb je het eigenlijk?

Ruth. Babe Ruth, de grote Bambino.

Babe Ruth, de Sultan of Swat.

De King of Crash.

En wat heb ik te maken met Babe Ruths carrière?

Hier blijven, ik ben nog niet klaar.

HEEFT OFFICIERS AANGEVALLEN PSYCHISCHE PROBLEMEN?

Ongelooflijk.

Waar waren we? -Het spijt me.

Ik ga niet om met iemand uit de stad waar Babe zo slecht heeft gescoord.

Je komt nog wel terug.

Ik zou er niet op rekenen. -Je komt terug.

Je hebt gelijk.

Zorg dat je dan een betere tekst hebt.

Dat is al beter. Goed zo.

Kom op, Robinson.

Dat is al beter. Goed zo.

Hou hem goed in de gaten, Robinson.

Kom op, Robinson. Hou hem in de gaten.

Kom op. Zo gaat het goed.

Kijk naar Conroy, niet naar Caputo.

Gaat het, James? -Laat het los. Je kunt het.

Zou je de Japanners uit het oog verliezen aan het front, James?

Lazer toch op.

De strijd die je straks moet leveren is het belangrijkst.

Dat lijkt mij ook.

Je moet naar je vrienden luisteren.

En Evans dan? -Wat is er met hem?

Bij je laatste gevecht ging het ook zo. -Niet hier, jongens.

Wat ging ook zo? -Waar heeft hij het over?

Hoe je dat ook weet, dit is niet het moment.

Wanneer dan wel? Hier met die bokshandschoenen.

Alsjeblieft. -Dit is het moment.

Doe die handschoenen aan.

Doe ze aan.

Wil je het zo spelen?

Ja. Nu, direct.

Wil je het zo, James? -Ja. Ga je er soms weer vandoor?

Ik help je wel.

Dit zat er al lang aan te komen.

Hoeveel rondes? -Tot het eind.

Is dit een goed idee? -Hij heeft gelijk.

Het zat er al lang aan te komen.

Kom op dan.

James, ik wilde...

Pak hem nog een keer.

James.

Haal hem weg.

Je was als een broer voor me.

Niet doen. -Afkoelen, Robinson.

Pak die handschoenen. -Even een pauze.

Wat was dat? -Laat maar.

Waar ging dat over? -Het is een lang verhaal.

Niks aan de hand. Dank jullie wel.

Iemand moet de spijker zijn. -Het is al goed.

We weten wie dat is.

Je kunt op me rekenen, dat weet je.

Ja, dat is altijd zo geweest.

Dit is net binnengekomen.

Klopt het? -Jazeker.

Sneller dan ik had verwacht.

Lees het.

Ik zei het toch.

Hopelijk houden de steuntroepen het. -Verzoek om meer bataljons.

Is het een verzoek?

Een bevel.

Dit is niet uw taak. -Dat is dan onterecht.

Daar komt het vliegtuig. Zeg aaa.

Spoelen en uitspugen.

20 minuten erop en 20 minuten eraf. -Dank je wel.

Van binnen is het een bende, verder zie je er goed uit. Hoe kwam het?

Push-ups. -Touwtjespringen.

Welke van de twee? -Push-ups.

Kies er eentje uit.

Als je wil liegen, doe het dan goed, en bereid je voor.

Geef het door aan de anderen.

We waren aan het duiken. -Zwemmen.

Laat mij het woord doen. -Dat werkt niet.

Witte mannen hebben geen ritmegevoel. Je bent te traag.

Toch een gevoel voor ritme. Dat zag ik niet toen je met James vocht.

James is er blijkbaar vandoor.

Voor de zoveelste keer.

Wat hebben jullie toch?

James is niet iemand die iets lang kan oppotten.

Hij is iets vergeten. -En jij hebt iets gevonden.

Dat is z'n lievelingswhisky.

Ik ging naar m'n moeder en ze vroeg: Ga je naar het front?

Ik wou haar opvrolijken en kietelde haar bij haar voeten.

Toen zei ik dat ik naar het front ging.

Hoor je dat? -Ja.

Die zijn niet van ons. -Zoek dekking. Weg hier.

Hebben jullie gezelschap nodig?

Help me.

Er komen er nog meer aan.

Verdomme. -Bommenwerpers.

Het ging ze om de voorpost.

Je gaat eraan, hufter.

Gaat het?

Haal die klootzakken hier weg.

Als je hem wil doodschieten, moet je mij eerst uit de weg ruimen.

Ze zijn zover. Daar komen ze.

Kun je echt worstelen? -Dat zie je zo.

Laat me met rust.

God zij geprezen.

Halleluja.

Je wilde dat er wat ging gebeuren. -Niet dit.

Dit wou niemand.

Wachten we het nu af? -Ja.

Zijn er doden na die bombardementen? -Nee.

Jezus, niet schieten. -Wat een slagveld.

Het spijt me, dominee. -In orde.

Zag u het aankomen? -Ik had Harmon allang gewaarschuwd.

Hij dacht dat ze hier niet zouden toeslaan.

Ze hadden het over een paar honderd vliegtuigen, maar ik wist wel beter.

Dan zijn we dus in de minderheid. -Dat klopt.

Hoe kwamen ze erdoor? Ze zeiden dat dat onmogelijk was.

Ook tegen mij.

Ze kwamen er achter de kantine in. Een dode hoek voor de wachttoren.

Volgens mij is dat gelul.

Er zijn tientallen soldaten, hulpverleners en anderen dood.

Ze willen ons allemaal dood hebben. -Je meent het.

Luister. Misschien is het een afleidingsaanval.

Het ging ze om de toevoerketen.

De kust wordt bewaakt, dus ik snap niet hoe ze erdoor kwamen.

Maar ze zijn er nu eenmaal.

Ik denk dat ze in het midden gaan toeslaan, bij de Ridge.

John?

Er is een doorgang naar de rivier. Daarvandaan hebben we goed zicht.

Jij bent toch een artillerist?

Neem een paar man mee. Er zijn drie kuilen waar de weg zich opsplitst.

Je moet die klootzak zien tegen te houden.

John, hoe dan ook. -Begrepen.

Wil jij mee? Heb jij aan het front gevochten?

Ja, dus.

Ik neem een paar man mee, en we sturen versterking hiernaartoe.

We hebben hier een paar duizend man en dat moet zo blijven.

De mensen die achterblijven, houden stand.

Jullie blijven hier en jullie bewaken het fort.

Heeft iedereen het begrepen?

Zijn er vragen? -Nee.

Dan doen we het zo.

John? -Ik kom.

Twintig meter verderop zie je een pad dat helemaal tot aan de rivier loopt.

Ik ga de hele basis af en kies een paar mannen uit.

Breng ze terug.

Werkt dat ding? -Voor zover ik weet.

Mooi. De verkenners houden het strand in de gaten, als ze nog in leven zijn.

Als dat zo is, kijken ze of ze op jou afkomen.

Dan hoor je van ons. Begrepen?

Goed dan.

Allemaal achter mij aan. John?

Robinson, Murdoch, Conte, Simmons, Jack, Conroy, meekomen.

Opschieten.

We hebben een schat gevonden. -Zeker weten.

Is het al kerst? Ik heb geen agenda.

Ik loop al maanden achter. -Je moeder was net nog jarig.

Leuk geprobeerd, ouwe rukkers. -Zo is het genoeg. Inpakken.

We hebben nog een probleem. -Zoals?

Een paar honderd man in de jungle tegen wie weet hoeveel Japanners.

Luisteren.

We maken maar een kleine kans...

maar dit is ons werk. Vragen? -Nee.

We kunnen wel wat gebeden gebruiken, dominee.

Pas als de nood het hoogst is. -Ingerukt.

Neem de kist met munitie mee.

Zet die daar maar neer.

Goed zo, jongens.

Hier? -Ja, dat is prima.

Zo goed? -Geen idee.

Laat zien.

Niet zo opgefokt. Zo verspil je veel te veel energie.

Niks aan de hand. -Niet zo hard.

Ik hoor mezelf niet eens nadenken. -Doe geen moeite.

Nog iemand die boksles wil, John. -Niet zo'n gek idee.

Als je me ook kan leren dansen, vind ik het best.

Niet eens zo'n raar idee. -Ik zou met een meisje gaan trouwen...

maar ik moet leren dansen. -Moet je anders wegblijven?

Dat zei ze.

Dat lijkt me een blijvertje. -Dat is ze ook. Ze is bloedmooi.

Hoe heet ze? -Ze heet Judy Watts.

M'n vrienden en ik noemden haar altijd Judy met het schommelkontje.

Lekker genoeg om in te bijten.

Ze komt uit Kansas City. -In Kansas, of Missouri?

Missouri natuurlijk. -Die stad probeer ik te mijden.

Niet als z'n moeder er zat, toch?

Die kant wou ik niet op, maar je hebt gelijk.

Ik heb er een truck doorheen gereden. -Door z'n moeder?

Als we hier weg zijn, moeten jullie de meiden daar eens komen bekijken.

Als ze er maar meer Dorothy's hebben dan Toto's.

Ik mis haar echt. Ik hoop dat ik een man ben op wie ze wil wachten.

Je bent het waard. Dat zijn we allemaal.

Hebben jullie stadsjongens thuis nog een gezin?

Ik heb een vrouw. Victoria. We zijn twee jaar getrouwd.

En jij, lover boy? -Nee.

Nog niet.

O nee?

Heb je iemand op het oog? -Jawel...

maar ik moet eerst wat voor mezelf uitzoeken.

Zoals wat? -Dat staat nog niet in het woordenboek.

Horen jullie dat? -Wat?

Dat bedoel ik. Het is stil.

Weet iemand hoe laat het is?

Het is kwart voor twaalf.

Dan lig ik er altijd al in. -Ik ook.

Het hele Japanse leger komt recht op jullie af.

Begrepen.

Ze komen eraan.

Dit wordt niks, ze blijven komen.

Help hem.

Hou ze bij me weg.

Foley.

Alles uit de kast.

Het zou eens tijd worden.

Dat was het.

Godzijdank.

Gaat het?

Ja.

Nee. Zo kijk je altijd alleen als je me voorliegt. Je liegt.

Nee, het is niet gelogen.

Ik moet gewoon even slapen. -Dat is goed.

Ga slapen. Ik sta als eerste op de uitkijk.

Rust allemaal uit nu het nog kan. -Daar hoef je niet op aan te dringen.

Maak me wakker in het Walhalla. -Waar is dat?

Daar kom je achter in het hiernamaals.

En jij dan? -Iemand moet op de uitkijk staan.

Dominee...

ik kan nu wel een gebed gebruiken.

Ik heb al gebeden. Daarom heeft Caputo het gered.

Dat was geen stom geluk.

En nu slapen. Jij ook. -Je weet dat ik toch geen oog dichtdoe.

De dokter noemt het slapeloosheid. -Dan moet je het zelf maar weten.

Was dat het? Ga je me niet de les lezen?

Nee...

daar ben ik te moe voor. Ik ga alleen even zitten.

Je doet maar.

Je bent nog steeds kwaad op me. -Ja, de helft van m'n leven al.

Hoe wist je het van dat gevecht? -Het stond in het dossier.

Het dossier? -Ik moest er wel in kijken.

Waarom ben je niet naar mij toe gekomen?

Ik had van alles aan m'n hoofd. -Ja, natuurlijk.

Ik moest wat dingen accepteren.

Ik wou jullie erbuiten laten, maar m'n brieven waren blijkbaar niet genoeg.

Toen ik hoorde dat je hier zat, dacht ik:

Ik moet er weer tegenaan. -Je gaat nog één keer de strijd aan.

Het was bij jou altijd alles of niets, dat weet je.

Als je iets om me had gegeven, had je al die jaren contact gehouden.

Dat heb ik niet goed aangepakt.

Wil je nu de verloren tijd inhalen? -Misschien is dat wel zo.

Je vader liet van zich horen, een paar jaar nadat ik vertrokken was.

Hij wist me altijd overal op te sporen...

wat jou nooit is gelukt.

Ik mis hem. -Ik ook.

Je was niet eens op de uitvaart. -Ik had van alles aan m'n hoofd...

en ik heb er iedere dag spijt van. -De deur stond altijd open.

Dat zeg jij. -Luister.

Ik wil het er niet meer over hebben.

Niet zo hard ademen. Straks gaan we eraan.

Rustig blijven. Begrijp je wat ik tegen je zeg?

Kom mee.

Bingo.

Kun je hiermee omgaan? -M'n eerste opdracht.

Dit is bekend terrein.

Gaat het lukken?

DAG 2

We hebben duidelijk gezelschap.

We blijven op onze hoede.

Er zijn nog groepjes mensen die hulp nodig hebben.

Deel jullie eenheid op in groepjes van drie.

Dan denken ze dat we met meer zijn, dat kan in ieder geval geen kwaad.

Begrepen? Op pad dan.

Doorlopen.

In het westen het pad naar de verkenners.

Ze hebben hulp nodig. Jij moet naar ze toe.

Zorg dat je moeder trots op je kan zijn.

Heb je nooit eerder gekaart? -Ik ken alleen Go Fish.

Je zit te tellen, Adams. -Echt?

Jij telt ze. -Welnee.

Er is iemand die valsspeelt. -Jij kan niet eens tellen.

Hoe lang heb ik geslapen? -Lang genoeg.

Heeft hij weer whisky gehad?

Nee...

maar hij is nog wel kwaad op mij. -Dat weet ik.

Ik hoorde het, ik ging er naar van dromen.

Jullie gingen tekeer alsof jullie de vijand waren.

Ik had nu nog wel een aanval verwacht. Hoe gaat het met de buren?

Ze houden blijkbaar een feestje.

Ik speel geen Go Fish. -We hebben vijf kaarten.

Het blijft poker. -Laat je kaarten niet zien.

Het is geen Go Fish.

Wij zijn niet eens uitgenodigd.

Dit zijn mijn kaarten, ik ben hier blij mee.

Hoor je dat?

In positie.

Opschieten.

Mijn god.

Uw gebeden zijn dus verhoord. -Blijf erin geloven.

Gaat het? -Ja.

Ik ben geraakt.

Hier komen. -Ik red me wel.

Herladen.

Kom maar hier, John. Kom maar.

Dank je. -Niets te danken.

Nu kan ik het nog zeggen. -Straks ook.

Waarom blijven ze komen?

We blijven ze maar afschieten, en zij blijven komen.

Ik maak ze af en zij blijven maar komen. Verdomme.

Zo zijn die mensen. Ik heb jaren met ze doorgebracht.

Ze zijn niet net als wij.

Ik ga dit overleven, als het even meezit.

Het is mijn schuld. -Je weet dat dat niet zo is.

Dat is het wel.

We hebben het toch over de dood gehad?

Hoe kijk je er nu tegenaan?

Hij is er niet meer. -Is dat wel zo?

Het enige wat ermee ophoudt, is z'n lichaam.

Maar wat je hier hebt, en hierboven...

dat is hier nog ergens.

Waar dan? -Daar komen we snel genoeg achter.

Conroy en Murdoch zijn er nog ergens, en ze wachten op ons.

Dat is een leuk idee...

maar misschien kun je ze vragen om nog even in de buurt te blijven.

Om ons hierbij te helpen.

God, Onze Vader.

Met het leven van Christus, uw zoon, overwon U de dood...

en bood U ons een kans op een eeuwig leven.

We willen U herinneren aan onze broeders Conroy en Murdoch...

en vragen uw hulp voor iedereen die ze levend houdt in z'n herinnering.

Verzeker ons van uw aanwezigheid en uw gratie...

met de geest die U ons gegeven hebt...

door Jezus Christus, onze Heer.

Amen.

Ik heb een cadeautje voor je.

Je had iets laten liggen.

Dank je.

Als dit allemaal voorbij is, kunnen we ons eigen merk opzetten.

Ik dacht aan Peacemaker-whisky. Dat klinkt goed, wat vind jij?

Misschien kunnen we een toost uitbrengen?

Beter een andere keer. Ik slaap nu al half.

We moeten alert zijn.

Het is al een paar uur stil en dat bevalt me niet.

Je vijand moet ook af en toe slapen.

Misschien wachten ze het juiste moment af.

Het kan allebei waar zijn.

Het was een goed mens.

Een goede soldaat.

We hadden samen wat afgesproken.

Hij, Evans en ikzelf.

We zouden elkaar uit de wind houden.

Dat is me bij allebei niet gelukt. -Je ziet het verkeerd.

Het is oorlog, je hebt gedaan wat je kon.

Heb je er nog eentje?

Williams.

De bokser tegen wie ik heb gevochten. Laurence van voren.

Ik zie z'n gezicht iedere avond voor me. Net zoals jij Evans ziet.

Het maakt nogal wat uit of je hier iemand afmaakt of in de ring.

Iedereen staat om je heen te juichen.

Hij kon goed uithalen, die jongen. Hij was beter dan ik.

Hij was sneller dan ik en sterker dan ik.

Ik had geluk. Daarom zeg ik steeds dat ik niet geloof in geluk.

Na afloop zei de dokter dat hij al iets onder de leden had.

Ik heb het proces alleen wat versneld.

Dat maakt mij verder niets uit. Het is nog steeds mijn schuld.

Ik stuurde z'n gezin iedere maand bloemen.

Ik stuur ze iedere maand geld, maar ze sturen het altijd terug.

Kort daarna werd ik aan de kant gezet.

Toen dacht ik: 'John, waarom word je geen vrachtwagenchauffeur?

Zulke ritten leiden je vast af.' Nou, vergeet het maar.

Het nam me steeds meer in beslag, ik werd er gek van.

Een paar jaar en een mislukt huwelijk later zit ik hier met een jongen...

die zich bij ons thuis altijd vol zat te vreten.

Die met m'n zusje de koffer in wou duiken.

Wil je slapen?

En jij dan? -Drie dagen? Ik zit goed.

Ik heb nog niet geslapen en ben het niet van plan.

Dan blijf ik ook op.

Goed zo.

Ik heb een cadeautje voor je. Alsjeblieft.

Weet je nog dat we vroeger samen zoveel tekenden?

Al die familieportretten?

Er was er eentje die ontbrak op die foto's.

DAG 3

Mijn god.

We dachten dat je erin zou blijven. -Het zal wel.

De New Yorkers en de dominee zijn nog op, zie ik.

Dat is de stad die nooit gaat slapen.

Daar trekken we nu profijt van.

Laten we hopen dat West-New York en de stad hier geen bonje krijgen.

Is het daar zo erg?

Heel erg.

Daar drink ik een borrel op.

Nee, neem jij eerst maar een slok.

Waar ga ik een toost op uitbrengen?

Als we hier wegkomen, laat ik het jullie weten.

Daar heb ik niks op tegen.

Goed spul.

Nu mag jij.

Ik heb ook iets wat ik jullie moet vertellen...

maar ik bewaar het voor een speciale gelegenheid.

Ik vertel je mijn wens. -O ja?

Meer whisky.

Daar drink ik op.

Wat het ook is, als we dit overleven gaan we bier drinken in de kroeg.

Misschien hebben we snel beet.

De dominee niet.

Zoek dekking.

Ik kan dit niet. Ik kan het niet meer.

Kom op. We geven het niet op.

Banzai.

De Jappen hebben gewonnen.

Uitkijken.

Je moet erop drukken. Blijven drukken.

Alsjeblieft.

Verdomme.

Hard drukken.

Ik wil je bedanken omdat je hiernaartoe bent gekomen.

Omdat je me hebt geholpen.

Al heb je het goed verpest, eikel. -Ik help je nu tenminste, hufter.

Blijven drukken.

Wil je weten waar ik een toost op wou uitbrengen?

Nee, dat mag je me later vertellen.

Hebben we nog genoeg munitie? -Er is niks over.

Kom op dan.

Kom op.

Je dacht dat ik je niet op zou komen halen.

Help me even.