Original subtitles

Βιντσέντζο!

ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

Το αποφάσισα. Θα πάμε στο Παλέρμο.

Ο Μπάρμπαρο έχει εκεί έναν ξάδελφο. Θα αναλάβουμε το κατάστημά του.

Η Τζουζεπίνα είναι έγκυος.

Θα αποκτήσεις αδερφούλη, Βιτσέ.

Σκότωσες τον γιο μου; Τι γυναίκα είσαι;

-Δεν το έκανα! -Το ήθελα αυτό το παιδί!

Βλέπεις πώς φέρεται και δεν κάνεις τίποτα;

Πάντα μου συμπαραστέκεσαι.

-Τη σκέφτεσαι ακόμα; -Συνέχεια.

Δεν πρέπει να δουν στο Παλέρμο ότι είμαι άρρωστος.

Βλάπτει τη δουλειά.

ΠΑΛΕΡΜΟ, ΣΙΚΕΛΙΑ 1815

Σκεφτόμουν, θείε.

-Το θειάφι. -Ναι;

Βρίσκεται παντού στη Σικελία,

με τον πόλεμο, αυξήθηκε η ζήτησή του.

Μα ο πόλεμος τελείωσε, Βιτσέ.

Ο Ναπολέων ηττήθηκε και τα κανόνια σίγησαν.

Όχι για πολύ.

Σκεφτόμουν τα εργοστάσια.

-Μπορεί... -Ξέχνα το.

Έλα μαζί μου.

Ο Καντσονέρι. Τι διάολο θέλει πάλι;

Παλιά, ήμασταν πολύ φτωχοί. Τώρα, είμαστε πολύ πλούσιοι.

Αγνόησέ τον. Είναι ασήμαντος.

Μη δίνεις ικανοποίηση σε τέτοιους ανθρώπους.

Τους θρέφει ο θυμός και η ζήλια.

Ινιάτσιο και Βιντσέντζο Φλόριο.

ΙΝΙΑΤΣΙΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΣΕΝΤΖΟ ΦΛΟΡΙΟ

Τώρα είμαστε οι δυο μας. Μίλησα στον στρωματοποιό,

σύντομα θα πάρουμε και το δικό του μαγαζί.

Πρέπει πάντα να βλέπεις μπροστά.

Βλέπω πολύ μπροστά.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ

Πέπε! Αυτό θέλει κι άλλο άλεσμα. Φέρε μου το γουδοχέρι.

Συγγνώμη, κύριε Βιντσέντζο. Θα μας ξέφυγε.

Δεν πειράζει, Πέπε, μην ανησυχείς. Και σταμάτα να με λες "κύριο".

Παίζαμε μαζί μικροί.

Ακόμα θυμάμαι το ξύλο που μου έριχνε.

Τώρα είσαι το αφεντικό.

Εσύ μπορείς να με δέρνεις.

Ο θείος είναι το αφεντικό.

Τώρα είναι καλό.

Ναι;

Κύριε, σας ζητάει ο κύριος Βιντσέντζο Φλόριο.

Ευχαριστώ.

-Βιντσέντζο, καλημέρα. -Κύριε Ίνγκαμ.

Ήρθα για την παραγγελία.

Φυσικά, πέρασε. Ο μπάτλερ μου ετοίμασε το έγγραφο.

-Τέλεια. -Λοιπόν, πώς πάει η δουλειά;

Δεν έχουμε παράπονο. Με την ευκαιρία, τι λέτε για το θειάφι;

Θέλει να επενδύσει σε αυτό ο θείος σου ο Ινιάτσιο;

-Όχι, μια ιδέα είναι. -Τίνος ιδέα; Δική σου;

Ναι. Άκουσα ότι η ζήτηση αυξάνεται στα εργοστάσια

και υπάρχει άφθονο στη Σικελία.

Μου θυμίζεις τον πατέρα σου.

Κάποιες φορές, δεν τον θυμάμαι καλά.

-Πούρο; -Φυσικά. Δεν έχω δοκιμάσει ξανά.

Σε λίγες εβδομάδες...

θα επιστρέψω στην Αγγλία για λίγους μήνες.

-Θα ήθελες να έρθεις μαζί μου; -Εγώ; Στην Αγγλία;

Να δεις τον κόσμο έξω από το Παλέρμο.

Πολύ θα το ήθελα, αλλά πώς; Δεν μπορώ να φύγω τώρα από το μαγαζί.

Τα πράγματα δεν θα πηγαίνουν καλά για πάντα.

Οι Γάλλοι έφυγαν ήδη. Τώρα οι Άγγλοι κάνουν το ίδιο.

Τα λιμάνια είναι άδεια και θα ακολουθήσει οικονομική κρίση.

Για να επιβιώσουμε στην κρίση,

θα χρειαστούμε νέους ανθρώπους και, συγκεκριμένα, νέες ιδέες.

Γι' αυτό, έλα μαζί μου στην Αγγλία.

Λυπάμαι. Δεν μπορώ να έρθω μαζί σας.

Τι σε κρατάει εδώ;

-Καλημέρα. -Βαρόνη.

Καλημέρα σας. Τι θα θέλατε;

Θα ήθελα βουλοκέρι.

-Πόσο χρειάζεστε; -Ένα κουτί αρκεί.

Το φέρνω αμέσως.

Θα ήθελα και ένα άρωμα.

-Ποιο άρωμα; -Θα διαλέξετε εσείς για μένα;

Λευκό τριαντάφυλλο και γιασεμί.

Τέλειο.

Ευχαριστώ.

Ξέχασα το βουλοκέρι.

Μην ανησυχείτε. Θα έρθω αύριο να το πάρω.

Πρόσεχε.

Τι να προσέχω;

Μη νομίσουν ότι αν σου κάνουν τα γλυκά μάτια, δεν θα πληρώνουν.

Μιλάς για τη βαρόνη Πιλιτέρι. Πρόσεχε τι λες.

-Μόνο ο τίτλος τής απέμεινε. -Τι εννοείς;

Ο πατέρας της έχασε τα πάντα στον τζόγο.

Κανείς δεν τους κάνει πια πίστωση, μόνο εσύ.

Συγκεντρώσου στη δουλειά.

Τι κοιτάς;

Πώς με είδες, χωρίς καν να γυρίσεις το κεφάλι;

Σε πρόλαβε η μυρωδιά των μπαχαρικών.

Η μοδίστρα, για να με ευχαριστήσει για το κινίνο,

μου χάρισε αυτό το σατέν.

-Κοίτα πόσο φίνο είναι. -Ναι; Τι να το κάνω;

-Φτιάξε ένα φόρεμα για σένα. -Σατέν φόρεμα; Πολύ ωραία.

Πού θα το φορέσω; Στην αγορά με την υπηρέτρια;

Ή για να χορεύω στο σπίτι μόνη;

Πόσο καιρό ακόμα θα τον πενθείς;

Δεν πενθώ εκείνον. Εμένα πενθώ. Νιώθω νεκρή μέσα μου.

-Τι είναι αυτά που λες; -Σίγουρα είμαι νεκρή για σένα.

Τι μου ζητάς;

Ξέρεις.

Δεν μπορούμε.

Γιατί;

Έχουμε μια καλή ζωή, Τζουζεπίνα. Έχουμε τα πάντα

Μην τη χαλάσουμε.

Όχι. Δεν έχουμε τα πάντα.

-Βιντσέντζο. Τι κάνεις; -Έψαχνα το σακάκι του μπαμπά.

-Τώρα; Γιατί; -Να το δοκιμάσω.

Έλα.

Ορίστε.

Πώς είναι;

Δείχνεις άντρας.

Βιντσέντζο, γιατί είσαι ανήσυχος;

Δεν είμαι ανήσυχος. Απλώς είναι αποπνικτικά εδώ.

-Αμήν. -Αμήν.

Καλά μύρισα το άρωμα που σας διάλεξα.

-Φοράω μόνο λίγες σταγόνες. -Ναι; Σας ταιριάζει τέλεια.

Χάρη σε εσάς.

-Σκεφτόμουν... -Πάμε.

-Αυτή δεν είναι για σένα, Βιντσέντζο. -Ποιος το λέει;

Ο πατέρας της άφησε μονάχα χρέη,

ο αδερφός της ξοδεύει ό,τι απέμεινε σε πορνεία

και η μητέρα της νομίζει πως θα την παντρέψει με έναν πλούσιο ηλίθιο.

Αυτή τι σχέση έχει με τα χρέη του πατέρα και του αδερφού της;

Ακριβώς.

Αυτοί έχουν τίτλο, εμείς έχουμε χρήματα.

Θα επωφεληθούμε όλοι από τον γάμο.

Μα τι λες, Τζουζεπίνα;

-Βιτσέ, σου αρέσει; -Ναι, μαμά.

Ποτέ δεν μου επέτρεψαν να αποφασίσω για κάτι στη ζωή μου,

μα ο Βιντσέντζο είναι άντρας.

Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.

Ο άντρας πρέπει να παίρνει ό,τι θέλει.

Αλλιώς, δεν είναι άντρας.

-Ιζαμπέλα. -Δεν έπρεπε να έρθεις εδώ. Τρελάθηκες;

Θα φύγω αν το θέλεις, αλλά έπρεπε να σε δω.

Σε σκεφτόμουν σήμερα.

Ήλπιζα να έρθεις στο μαγαζί. Μου έλειψες.

Κι εμένα μου έλειψες. Θα περάσω σύντομα.

-Αλήθεια; -Κι εγώ σε σκεφτόμουν.

-Τι θες από την κόρη μου; -Τίποτα. Απλώς μιλούσαμε.

Φύγε, αλλιώς θα πω στον γιο μου να σε δείρει

όπως αξίζει σ' έναν αχθοφόρο σαν εσένα.

Αν τον βρεις.

Ο γιος σου θα είναι μεθυσμένος σε πορνείο,

σπαταλώντας τα λιγοστά σας χρήματα.

Αλήτη! Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι;

Γύρνα πίσω στην τρύπα απ' όπου ήρθατε εσύ και η οικογένειά σου!

-Δεν ντρέπεσαι; -Γιατί να ντραπώ;

Που δουλεύουμε σκληρά;

Η σκληρή δουλειά μάς επιτρέπει να ντυνόμαστε αξιοπρεπώς.

Όχι σαν άλλους που τριγυρνούν με τρύπια ρούχα,

επειδή δεν έχουν λεφτά να τα μπαλώσουν. Σωστά, κυρία;

Θα μου απευθύνεσαι ως βαρόνη!

Αν είναι απαραίτητο.

Πάμε, Ιζαμπέλα.

Ιζαμπέλα, πες της τι νιώθεις. Έχω καλές προθέσεις!

Θέλω να σε παντρευτώ.

Θα έχεις μια ζωή ανάλογη του ονόματός σου.

Προτιμώ να γίνει πόρνη σε οίκο ανοχής,

παρά να την αγγίξει κάποιος σαν εσένα.

Μπορεί να έχεις όσα χρήματα θες,

αλλά πάντα θα μυρίζουν ιδρώτα. Βρομερέ αχθοφόρε!

Βιντσέντζο. Πέρασε.

Αυτή ήταν η δούκισσα Σπανταφόρα;

Δεν αρέσουν μόνο σ' εσένα οι αριστοκράτισσες.

Η διαφορά είναι πως εσύ είσαι νέος και πιστεύεις ακόμη στον έρωτα.

-Τα μάθατε; -Τα νέα μαθαίνονται γρήγορα στο Παλέρμο.

Πάρε, το χρειάζεσαι.

Ο έρωτας είναι άλλο ένα εμπόρευμα.

Μια οικονομική συναλλαγή, προσφορά και ζήτηση.

Και εσύ έχεις μια ζήτηση που δεν αντέχεις οικονομικά.

Ποτέ ξανά. Δεν θα μου συμβεί ποτέ ξανά.

Μην ανησυχείς. Αυτή η πόλη ξεχνά γρήγορα.

Η πόλη δεν με χωράει πια.

Θα έρθω μαζί σας στην Αγγλία.

Στην Αγγλία, λοιπόν.

Θα χαμογελάσεις, σε παρακαλώ; Θα τον στεναχωρήσεις. Έλα.

Ήρθε η άμαξα. Μαμά, άσε να το κάνει η υπηρέτρια.

Όχι, το θέλω. Τελειώνω σ' ένα λεπτό.

Έβαλα το όνομά του στην επιγραφή του μαγαζιού, κι αυτός με αφήνει.

Μόνο για τρεις μήνες.

Σε δίδαξα και σε χάνω. Μόλις έμαθες το εμπόριο, Βιτσέ.

Κάποια πράγματα ούτε εσύ δεν μπορείς να μου τα διδάξεις.

Θέλω να δω τον κόσμο. Να μάθω καινούργια πράγματα.

Εσύ μου έμαθες να κοιτάζω μπροστά.

Τι θα κάνω; Πώς θα τα καταφέρω χωρίς εσένα;

Δεν θα είσαι μόνος. Σε αφήνω σε καλά χέρια.

Μια χαρά θα είμαστε.

Έλα, αγάπη μου. Κάνε με μια αγκαλιά.

Να προσέχεις.

Έλα, μαμά. Η Αγγλία είναι μακριά.

Τώρα κατάλαβα τι συμβαίνει.

Φοβάσαι να μείνεις μόνος μαζί μου.

ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ

Τα ρούχα που σου έδωσα είναι αρκετά ζεστά;

Νόμιζα πως παντού είχε ζέστη την άνοιξη.

Φυσούν άνεμοι από τον ωκεανό. Δεν είναι σαν τη Σικελία.

Ούτε τέτοιο βαμβάκι έχουμε στη Σικελία.

Είναι πολύ πιο απαλό.

Φτιάχνεται στους μηχανικούς αργαλειούς που θα δούμε.

Μηχανικούς αργαλειούς;

-Καλώς ήρθατε ξανά, κύριε. -Ο φίλος μου ο Βιντσέντζο.

Ξενάγησέ τον στο εργοστάσιο. Ήρθε για να μάθει.

Αυτή είναι ατμομηχανή.

Ελάτε να σας δείξω πώς λειτουργεί.

Ο ατμός κινεί τον τροχό που περιστρέφεται και θέτει σε λειτουργία τους αργαλειούς.

Κάθε επανάσταση έχει ένα τίμημα.

Πάμε.

Μπορούμε να στείλουμε τέτοια μηχανήματα στη Σικελία;

Το πρόβλημα δεν είναι τα μηχανήματα, το πρόβλημα της Σικελίας βρίσκεται εδώ.

Δεν έχει επιχειρηματίες.

Στο Παλέρμο, οι άνθρωποι συμβιβάζονται με ένα κατάστημα ή πουτία όπως το λέτε.

Αυτό μόνο. Δεν κάνουν μεγάλα όνειρα.

Αυτό πιστεύετε για τον θείο μου;

Απλώς πιστεύω πως ο πατέρας σου ήταν διαφορετικός.

Αρκετά μιλήσαμε για δουλειές. Υπάρχουν κι άλλα στη ζωή ενός άντρα.

Πού πάμε;

Έχε μου εμπιστοσύνη.

Όταν ο πατέρας με έφερε στο σπίτι σας για να γνωρίσω τον άντρα μου,

ήμουν πολύ χαρούμενη.

Νόμιζα πως θα ήσουν εσύ.

Είσαι πολύ όμορφη.

Θυμάσαι τότε που συναντηθήκαμε πρώτη φορά στην πλατεία;

Με κοιτούσες κι εσύ. Το παρατήρησα.

Μετά έμαθα ότι θα παντρευόμουν τον αδερφό σου...

αλλά ποτέ δεν έπαψα να σε κοιτάζω έτσι.

Ούτε κι εσύ.

Μην το λες αυτό.

Γιατί; Ποιος θα μας ακούσει; Μόνοι μας είμαστε.

Είναι τόσα χρόνια νεκρός, αλλά ακόμα σε ελέγχει.

Στέφανι.

Πάμε; Με την ησυχία σου.

Ήταν η πρώτη σου φορά, έτσι;

Μη μου πεις ότι την ερωτεύτηκες κι αυτήν.

Όχι. Εσείς; Έχετε ερωτευτεί ποτέ;

Παραλίγο να παντρευτώ πριν λίγα χρόνια.

Μα το πλοίο στο οποίο είχα επενδύσει τα πάντα βούλιαξε.

Ξαφνικά, δεν είχα χρήματα ούτε προοπτική,

και η μνηστή μου με παράτησε.

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην επιστρέψω στη γενέτειρά μου,

μέχρι να μπορώ να την αγοράσω ολόκληρη.

Θα έλεγα πως βρίσκεστε πολύ κοντά, κύριε Ίνγκαμ.

Άσε τις τυπικότητες.

Λέγε με Μπεν.

ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

-Βιτσέ. -Μαμά!

-Μου έλειψες. -Κι εσύ μου έλειψες.

Άφησες μουστάκι;

-Μου αρέσει. -Έχει μουστάκι.

-Τι όμορφος νεαρός. -Αγαπημένε μου θείε.

-Μου λείψατε και οι δύο. -Μετρούσα τις μέρες.

Κύριε Ίνγκαμ.

-Καλώς ήρθατε ξανά. Πώς είστε; -Πονάω παντού.

Μακάρι να είχα τα νιάτα του γιου σας.

Ταξιδεύει μέρες και δείτε τον.

Ήταν φρόνιμος;

Ντόνα Τζουζεπίνα, αυτός ο νεαρός θα σας κάνει πολύ υπερήφανη.

Εμένα με συγχωρείτε.

-Πρέπει να κανονίσω το φορτίο. -Φυσικά.

-Πάμε σπίτι; -Ναι.

Πάμε. Σου ετοίμασα κάτι καλό.

-Τι είναι; -Έκπληξη.

Είσαι πολύ όμορφος με το μουστάκι.

Γιατί το λιμάνι είναι άδειο;

Βιτσέ, τα πράγματα άλλαξαν τους τελευταίους τρεις μήνες.

Ξέρεις το ξενοδοχείο Ρόουζ, όπου έμεναν όλοι οι Άγγλοι;

-Ναι. -Έκλεισε.

-Ο Μπεν μού είπε πως όλοι θα έφευγαν. -Ναι.

Η πόλη μοιάζει νεκρή.

Όμως, βλέπω πως εσύ δεν πενθείς πια.

Στην Αγγλία έχουν ένα έθιμο. Το λένε "μπουκάλια δακρύων".

-Μπουκάλια γεμάτα δάκρυα. -Μπουκάλια με δάκρυα;

Όταν πεθαίνει ο σύζυγος, η χήρα μαζεύει τα δάκρυά της σε ένα μπουκάλι,

κι όταν τα δάκρυα εξατμιστούν, τελειώνει το πένθος της.

Πολύ όμορφο, έτσι;

Εντάξει. Πάμε σπίτι.

-Θέλω πρώτα να περάσω από το μαγαζί. -Μόλις γύρισες. Έλα.

Μια στιγμή θα κάνω. Έρχομαι αμέσως.

-Βιτσέ. Μα μόλις γύρισες. -Έρχομαι.

Πώς σου φάνηκε η ιστορία του Βιντσέντζο για το μπουκάλι με τα δάκρυα;

Τι ήθελε να πει;

Τίποτα.

Ινιάτσιο, δεν το παρατήρησες; Είναι άντρας πια. Άφησε μουστάκι.

Γιατί να νοιάζεται για εμάς;

Εδώ δες!

Δεν είσαι κουρασμένος από το ταξίδι; Πήγαινε σπίτι να φας.

-Ναι, πάω σ' ένα λεπτό. -Τι γράφεις;

Σκεφτόμουν για το κινίνο.

Τι σκεφτόσουν;

Το κόστος αγοράς και επεξεργασίας του,

και το κέρδος μας.

Οι φαρμακοποιοί βγάζουν πιο πολλά χωρίς να κάνουν τίποτα.

Πράγματι. Μπορούσες να με ρωτήσεις. Ξέρω απ' έξω όλα αυτά τα νούμερα.

Το κινίνο είναι το σημαντικότερο εμπόρευμά μας.

-Το γράφει και στην επιγραφή. -Ναι.

Μα δεν είναι αρκετά επικερδές.

Δέκα εργάτες δουλεύουν σε αυτό.

Στην Αγγλία, είδα μηχανικό μύλο που το αλέθει σε σκόνη.

Το μηχάνημα κάνει σε μισή ώρα, ό,τι δέκα άντρες σε μία.

Μηχανικό μύλο;

Είναι λίγο ακριβός, όμως...

με την αύξηση των πωλήσεων, θα κάνουμε άμεσα απόσβεση.

Τον αγόρασες ήδη;

Όχι! Ποτέ δεν θα έκανα κάτι τέτοιο χωρίς να μιλήσω πρώτα μαζί σου.

Βιτσέ, αυτόν τον καιρό πρέπει να αποταμιεύουμε, όχι να επενδύουμε.

-Ζητήσαμε τραπεζικό δάνειο. -Τραπεζικό δάνειο;

-Από πότε ζητάμε λεφτά από τράπεζες; -Απ' όταν οι πελάτες δεν πληρώνουν.

Καταλαβαίνεις τι γίνεται στη Σικελία;

Ο βασιλιάς Φερδινάνδος μας πνίγει στους φόρους.

Δεν γίνεται τίποτα.

Αν ο κόσμος δεν μας πληρώνει, δεν έχουμε χρήματα.

Δες αυτό.

Όλοι αυτοί είναι ανεξόφλητοι λογαριασμοί. Βλέπεις χάλια;

Το ταμείο μας είναι άδειο. Δεν έχουμε χρήματα για μηχανικούς μύλους.

Όμως, μην ανησυχείς. Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα εδώ, το ξέρεις.

-Θα περιμένουμε μια καλύτερη στιγμή. -Όχι!

Αυτό ακριβώς δεν πρέπει να κάνουμε!

Αν δεν κάνεις μεγάλα όνειρα, μένεις πίσω.

Πρέπει να κάνουμε υπομονή. Υπομονή! Εδώ είναι Σικελία, όχι Αγγλία.

Έλα σπίτι. Η μητέρα σου σε περιμένει.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1816 - Η ΣΙΚΕΛΙΑ ΠΡΟΣΑΡΤΑΤΑΙ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΝΑΠΟΛΗΣ

Φύγετε!

Αφήστε μας να δουλέψουμε!

Πρέπει να σαλπάρουν τα πλοία μας!

Δεν αφήνουν τα πλοία να σαλπάρουν;

Απόφαση του βασιλιά. Για την προστασία της τάξης.

Τι σχέση έχουν τα πλοία μας με την πολιτική;

Αυτό προσπαθούμε να πούμε στον διοικητή. Πρέπει να μας αφήσουν να σαλπάρουμε.

Τι κοιτάνε αυτοί;

Αγνόησέ τους.

Είμαστε στο ίδιο στρατόπεδο!

Έχουμε μεγαλύτερα προβλήματα.

Αν δεν ξεφορτώσουμε το εμπόρευμα, θα καταστραφεί όλο.

Το ξέρω. Τι θα κάνουμε;

Με συγχωρείτε.

-Φραντζιπάνε! -Φλόριο, εσύ.

-Ναι. Ήθελα να σου μιλήσω. -Σήμερα δεν είναι καλή μέρα για μένα.

Ναι, ούτε για μένα.

Τι θέλεις, Φλόριο;

Εσύ πες μου. Τι θέλεις, Φραντζιπάνε;

-Δεν καταλαβαίνω. -Για να φύγουν τα πλοία μας.

Τα πλοία δεν μπορούν να φύγουν. Μην αρχίζεις κι εσύ.

Τα πλοία των Φλόριο και Ίνγκαμ πρέπει ν' αναχωρήσουν.

Πες μου. Τι θέλεις;

Τι εννοείς; Είναι εντολές άνωθεν.

Δεν μας ενδιαφέρει η πολιτική.

Είμαστε επιχειρηματίες. Μόνο μία γλώσσα καταλαβαίνουμε.

Τι κάνεις, Φλόριο;

Κάθισε.

-Θείε; -Πού ήσουν;

Έχω τις άδειες αναχώρησης των πλοίων μας. Και του κυρίου Ίνγκαμ επίσης.

-Πώς τις πήρες; -Έχουν ημερομηνία πριν τρεις μέρες.

Ακριβώς.

Έτσι, αν ελέγξουν, θα πούμε ότι πήραμε τις άδειες

πριν την απόφαση του βασιλιά.

Τα πλοία μας θα φύγουν χωρίς να προκληθεί σάλος.

Μπράβο σου, νεαρέ! Με εντυπωσιάζεις.

Πόσα πλήρωσες για τις άδειες;

Λιγότερα απ' όσο θα μας κόστιζε αν τα πλοία δεν έφευγαν.

Σας χρωστάω χάρη. Να σας καλέσω για δείπνο να σας το ξεπληρώσω;

Ευχαριστώ, Ίνγκαμ, αλλά κουράστηκα πολύ σήμερα.

Εσύ πήγαινε, αν θέλεις.

Η άμαξά μου είναι από εκεί.

Όχι, Μπεν. Δεν πειράζει.

Θα μείνω εδώ να βεβαιωθώ ότι τα πλοία όντως θα φύγουν.

Μπράβο σου!

Γύρισες κιόλας;

Τι έγινε;

Είχαμε ένα θέμα με τα πλοία στο λιμάνι,

αλλά ο Βιντσέντζο το τακτοποίησε.

-Πού είναι τώρα; -Στο σπίτι του φίλου του του Άγγλου.

Είμαστε μόνοι μας.

-Τι είναι; Δεν με θέλεις πια; -Φυσικά και σε θέλω.

Φυσικά και σε θέλω.

Τι σκέφτεσαι;

Τον Βιντσέντζο. Άλλαξε.

Απ' όταν επέστρεψε, δεν τον καταλαβαίνω πια.

Πρέπει να καταλάβεις...

ότι έμοιασε στον πατέρα του.

Πήγαινε να ντυθείς, πριν γυρίσει.

Τι είναι αυτό;

Πανέμορφο, έτσι; Το αποκαλώ "Κτήνος".

Ήθελα να είναι έκπληξη, αλλά μιας και είσαι εδώ,

θα σου δείξω πώς λειτουργεί.

Αυτός ο τροχός θέτει σε λειτουργία αυτόν τον ιμάντα.

-Μετά ο ιμάντας... -Βιτσέ!

Υποσχέθηκες να μην κάνεις τίποτα χωρίς να με ρωτήσεις.

Ναι. Τουλάχιστον δες πώς λειτουργεί.

Ο ιμάντας ενεργοποιεί τον μύλο που κονιορτοποιεί το κινίνο.

Κοίτα πόσο καλά τριμμένο είναι. Κάνει τη δουλειά δέκα εργατών!

Πουλώντας κινίνο χωρίς φαρμακοποιούς,

θα κάνουμε απόσβεση σχεδόν αμέσως.

Θα πουλάμε το κινίνο χονδρική σε όλη τη Σικελία!

Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;

-Από τον Άγγλο; -Δική μου ιδέα ήταν.

Δική μου.

Όμως, εμπρός,

συνέχισε να μου φέρεσαι σαν παιδί που το ξεγελά ο καθένας.

Τι λες να κάνουν οι φαρμακοποιοί όταν τσεπώσουμε το εισόδημά τους;

-Μας νοιάζει για τους φαρμακοποιούς; -Μας νοιάζει!

Θα το κάνουν μεγάλο θέμα!

Θα παραπονεθούν στον εκπρόσωπο του βασιλιά και δεν θα πάρουμε ποτέ άδεια πώλησης.

Και πώς θα πληρώσουμε το μηχάνημα;

Δουλεύοντας.

-Πέπε, ας συνεχίσουμε τη δουλειά! -Πίσω στη δουλειά!

Βιτσέ! Δεν σε περιμέναμε απόψε για δείπνο.

-Πεινάς; -Ναι.

-Κάτσε μαζί μας. -Πρώτα πρέπει να δω κάποια χαρτιά.

Κανόνισα συνάντηση με τον εκπρόσωπο του βασιλιά.

Ποιος σου είπε να το κάνεις;

Σταματήστε και οι δυο σας! Όλο τσακώνεστε.

Ο γιος σου αποφάσισε να στρέψει τους Σικελούς φαρμακοποιούς εναντίον μας.

Εντάξει. Η συνάντηση είναι αύριο. Τι να κάνω;

Να πω στον εκπρόσωπο ότι οι Φλόριο άλλαξαν γνώμη;

Θα μιλήσω εγώ στον εκπρόσωπο. Αλλιώς δεν πάμε.

Σύμφωνοι.

-Εξοχότατε. -Εξοχότατε.

Εξέτασα το αίτημά σας,

μα ακόμη δεν ξέρω τι θέλετε να κάνω για εσάς.

Ο ανιψιός μου κι εγώ θα θέλαμε,

και μας συγχωρείτε που σας απασχολούμε...

Ενδιαφέρεστε για το κινίνο, έτσι; Ακούω.

Ναι, θα θέλαμε να το πουλάμε χονδρική σε όλη τη Σικελία.

Όμως, να επισημάνω κάτι σημαντικό.

Δεν θέλω να θεωρήσετε...

Εξοχότατε, δεν θέλουμε χάρες.

Ζητάμε μόνο να πουλάμε τα προϊόντα μας σε Σικελούς μαγαζάτορες.

-Συγχωρήστε τον ανιψιό μου... -Δεν θα αποκλείσετε τους φαρμακοποιούς.

Μπορούμε να παράγουμε μεγαλύτερη ποσότητα σε χαμηλότερη τιμή.

Οι φαρμακοποιοί παραπονιούνται γιατί δεν θα κλέβουν τους εμπόρους.

-Βιντσέντζο. -Αυτό κάνουν.

Εμείς δουλεύουμε, αυτοί πλουτίζουν.

Πρέπει να ικανοποιήσω τις ανάγκες όλων των πολιτών μας.

Κάντε το! Δώστε μας την άδεια, και όλοι οι πολίτες θα ωφεληθούν.

Θα μπορούν να λαμβάνουν θεραπεία σε λογική τιμή.

Δεν θα εκμεταλλευτούμε την έλλειψη κινίνου, όπως οι φαρμακοποιοί.

Ακούστε, εμείς οι Φλόριο δεν έχουμε προστάτες αγίους, το γνωρίζουμε.

Ήρθαμε εδώ πρωί πρωί, αλλά περιμέναμε όλη μέρα για να μας δείτε.

Μην είσαι αγενής.

Όλοι έρχονται σ' εσάς και ζητούν χάρες ή παραχωρήσεις.

Εμείς δεν θέλουμε κάτι τέτοιο.

Σας ζητάμε μόνο την ευκαιρία να κάνουμε αυτό που κάνουμε καλύτερα,

να είμαστε ο εαυτός μας, έμποροι.

Δεν θέλουμε οι καρποί των κόπων μας να πάνε σε εκείνους που δεν κάνουν τίποτα.

Θέλουμε να πάνε σε όσους έχουν ανάγκη, στον λαό του Παλέρμο και της Σικελίας.

Πρώτη φορά μου ζητά κάποιος την άδεια για να δουλέψει.

Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά.

Ακόμη και στη Σικελία, τα πράγματα αλλάζουν.

Γιατί δεν χαίρεσαι;

Χωρίς μεσάζοντες, θα βγάλουμε πολλά χρήματα. Το ξέρεις.

Σου είπα να αφήσεις να μιλήσω εγώ.

Δίκιο έχεις, θείε. Παρασύρθηκα, συγγνώμη.

Όμως, τώρα μπορούμε να πουλήσουμε

εκτός Σικελίας, σε όλο τον κόσμο.

-Ακόμα για την Αγγλία μιλάς; -Ναι!

Πρέπει να σκεφτόμαστε τους στόχους μας, όπως κάνουν εκεί.

Να παράγουμε μεγάλες ποσότητες και να πουλάμε παντού.

Ας αρχίσουμε να βλέπουμε μακριά. Έτσι θα φτιάξουμε τη βιομηχανία μας.

-Και βιομηχανία μάλιστα. -Ναι.

Ναι. Δεν καταλαβαίνεις;

Εμείς πρέπει να αλλάξουμε τα πράγματα.

Τι συμβαίνει; Γιατί σταματήσαμε;

Δεν είναι τίποτα.

Ένας γάμος.

Καλημέρα, Πέπε!

Ο εκπρόσωπος τήρησε τον λόγο του.

Έχουμε την άδεια να πουλάμε χονδρική.

Είναι επίσημο.

Ωραία.

Βιτσέ...

γιατί δεν χαίρεσαι;

Δείτε.

Οι κατσαρίδες βγαίνουν απ' τη φωλιά.

Σαγκούτο! Τρελάθηκες; Ντροπή σου!

-Αρκετά! -Βιτσέ!

Φύγε πριν σου σπάσω τα μούτρα με την πέτρα.

Ποιον λαδώσατε για την άδεια;

Νομίζατε πως θα μας κλέβετε τη δουλειά;

Κανείς δεν κλέβει τη δουλειά σας. Αρκεί για όλους.

Όχι για κάτι σαν εσάς. Είστε τσαρλατάνοι.

Το παράκανες!

Βιτσέ!

-Φύγετε! -Πήγαινε μέσα!

Θα το πληρώσεις, Φλόριο! Καταραμένε!

Μην το ξανακάνεις αυτό. Άκουσες;

Ποτέ. Δεν πρέπει να δείχνεις ότι σε επηρεάζουν οι προσβολές τους. Ποτέ!

Λες να μην ξέρω πώς μας αποκαλούν;

Γι' αυτούς, πάντα ήμασταν και θα παραμείνουμε αχθοφόροι.

Δεν έχουμε καμία αξία. Μα εγώ δεν είμαι αυτό.

Ούτε κι εσύ. Είσαι ο Βιντσέντζο Φλόριο.

Τους ρίχνεις στη μούρη τα λεφτά σου,

όχι τις γροθιές σου, όχι σαν ένας κοινός αχθοφόρος.

Τον θυμό σου, Βιτσέ...

έλεγξέ τον.

Ελέγχεις καλά τα συναισθήματά σου, έτσι;

Τι εννοείς;

Εννοώ, μπορεί εσύ να τα κρύβεις, αλλά εγώ ξέρω τι συμβαίνει στο σπίτι μου.

Ινιάτσιο;

Με τρόμαξες.

Νιώσε πόσο απαλό είναι.

Ο Βιντσέντζο ξέρει.

-Και λοιπόν; -Δεν σε νοιάζει πώς νιώθει ο γιος σου;

Πρώτα ήταν ο Πάολο...

τώρα ο Βιντσέντζο.

Πότε θα σκεφτείς τον εαυτό σου;

Θυσίασα τη ζωή μου για να τον μεγαλώσω.

Τώρα είναι άντρας.

Τι να κάνουμε;

Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τη ζωή του.

Υποσχέθηκα στον αδερφό μου να μη σ' αγγίξω ποτέ.

Αυτό πρέπει να τελειώσει, Τζουζεπίνα.

Αυτό είναι το σωστό.

Είσαι αξιολύπητος.

Δεν αποφασίζεις για τον εαυτό σου. Ακολουθείς εντολές του αδερφού σου.

Εκείνος αποφάσιζε κι εσύ τον ακολουθούσες.

Ήρθες στο Παλέρμο,

έγινες επιχειρηματίας, επειδή το είπε αυτός.

Εκείνος αποφάσιζε κι εσύ ακολουθούσες!

Τώρα που ο αφέντης σου πέθανε...

περιμένεις πλάι στην πόρτα...

σαν σκυλί.

Όχι επειδή τον αγαπάς...

αλλά επειδή μόνο αυτό ξέρεις να κάνεις.

-Με ζήτησες; -Πέπε.

Η σημερινή μισθοδοσία.

Δώσε τη στους εργάτες, πες ότι είναι η τελευταία.

Τι εννοείς;

Να μην έρθουν αύριο.

Μένουν μόνο οι εργάτες του μύλου.

Να τους το πω εγώ;

Εξαρτάται.

Σκεφτόμουν να σε κάνω γραμματέα μου.

Θεώρησέ το ως πρώτη σου δουλειά.

Βιντσέντζο, έχουν οικογένειες. Στον δρόμο θα τους αφήσεις;

Τους ξέρεις χρόνια. Είναι καλοί άνθρωποι.

Κάθε επανάσταση έχει ένα τίμημα.

Να το θυμάσαι αυτό.

Ινιάτσιο!

Βιτσέ!

Βιτσέ! Βοήθησέ με.

-Βιτσέ, βοήθησέ με, σε παρακαλώ. -Μαμά. Θείε.

Μη μ' αφήνεις.

Θείε, μείνε μαζί μου! Μην κλείνεις τα μάτια. Κοίτα με!

Όμορφε, μικρέ άγγελε

Σε προσέχω και σε προστατεύω

Σ' έχω κοντά στην καρδιά μου

Κοντά στην καρδιά μου

Ντόνα Τζουζεπίνα, να σας βοηθήσω να διαλέξετε ρούχα;

Εγώ θα φροντίσω τον Ινιάτσιο.

ΣΤΗΝ ΤΖΟΥΖΕΠΙΝΑ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1807

Ήρθαν όλοι.

Πήγαινε να τους χαιρετήσεις.

Βιτσέ, έλα εδώ.

Είσαι ο άντρας του σπιτιού.

Πήγαινε.

-Συλλυπητήρια, ντον Βιντσέντζο. -Σας ευχαριστώ.

-Συλλυπητήρια, ντον Βιντσέντζο. -Συλλυπητήρια, ντον Βιντσέντζο.

Σας ευχαριστώ.

-Συλλυπητήρια, ντον Βιντσέντζο. -Ευχαριστώ πολύ.

ΠΑΛΕΡΜΟ, ΣΙΚΕΛΙΑ 1834

Βιτσέ, θα ελέγξεις το φορτίο;

Δεν χρειάζεται.

-Χάσαμε τίποτα στην καταιγίδα; -Όχι.

Ξεφορτώσαμε 200 κιβώτια θειάφι χωρίς γρατζουνιά.

Έχουμε κι ένα επιπλέον.

-Τι εννοείς επιπλέον; -Δες.

Τίνος είναι αυτά τα βιβλία;

Τα βιβλία είναι δικά μου. Τα έψαχνα παντού.

Οι αχθοφόροι θα έκαναν λάθος.

Όλα τα εμπορεύματα του λιμανιού ανήκουν στον Βιντσέντζο Φλόριο.

Βιντσέντζο Φλόριο;

Είμαι στο Παλέρμο λίγες ώρες και ακούω παντού το όνομά σας.

Είμαι πολύ δημοφιλής στο Παλέρμο.

Χαίρομαι για εσάς.

Μπορώ τώρα να έχω το κιβώτιό μου;

Δώστε μου τη διεύθυνσή σας. Θα πω να σας το παραδώσουν.

-Για ποιον δουλεύετε; -Τι εννοείτε;

-Για ποιον ήρθατε να πάρετε το κιβώτιο; -Για εμένα. Γιατί;

Δεν είστε υπηρέτρια κάποιου;

Όχι, τα βιβλία είναι δικά μου.

Παρακαλώ, συγχωρήστε τους. Στο Παλέρμο δεν έχουν συνηθίσει

-να βλέπουν μια γυναίκα... -Που διαβάζει;

Όχι. Μια γυναίκα να κυκλοφορεί μόνη της.

Δεν είμαι μόνη μου. Με βοηθούν αχθοφόροι.

Γιατί δεν μου λέτε πού μένετε;

-Θα σας φέρουν σήμερα τα βιβλία. -Δεν χρειάζεται.

Αντίο.

Δεν μου είπατε καν το όνομά σας.

Δεν με ρωτήσατε.

-Ποια είναι αυτή η γυναίκα; -Πρώτη φορά τη βλέπω.

-Μάθε ποια είναι. -Εντάξει.

Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φωκά