Original subtitles

Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου

-Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου -Έλα, Σωτήρα

-Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου -Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΛΙΕΥΜΑΤΩΝ ΑΡΕΝΕΛΑ, ΣΙΚΕΛΙΑ 1830

Ο μεγιστάνας της τρώγλης έρχεται με το πάσο του.

Ήρθαν, βαρόνε.

-Κύριε Φλόριο. -Βαρόνε.

-Επιτέλους, συναντιόμαστε ξανά. -Δεν θυμάμαι να έχουμε συναντηθεί.

Δεν εκπλήσσομαι.

Ήμουν παιδί. Ήμουν με τον πατέρα μου.

Ήταν πολύ καιρό πριν.

Σας ακούω.

Λοιπόν...

Λοιπόν;

Ο βαρόνος τον τελευταίο καιρό επιβαρύνθηκε με απρόβλεπτα έξοδα

και του λείπουν κάποια μετρητά.

-Πόσα χρειάζεστε; -Οκτακόσιες ουγγιές.

Ο εξοχότατος θα προσφέρει ως εγγύηση τη βιομηχανία αλιευμάτων.

Πρέπει να την εκτιμήσουμε.

Επιμένω να έχετε αποφασίσει ως αύριο.

Θα έχεις μια εκτίμηση ως αύριο;

Ο γραμματέας μου λέει ότι είναι αδύνατον.

Μία εβδομάδα, βαρόνε. Τόσο θέλουμε για να εκτιμήσουμε την εγγύησή σας.

Να εκτιμήσετε την εγγύησή μου; Κοίτα γύρω σου, για τον Θεό!

Ξέρεις πόσα αξίζει μια τέτοια βιομηχανία αλιευμάτων;

-Θα σας απαντήσω σε μία εβδομάδα. -Περίμενε!

Θα είναι πολύ αργά.

Βαρόνε, τόσο απελπισμένος είστε;

Πώς τολμάς! Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

Ήσουν ένας αδέκαρος χωριάτης, όπως αυτοί οι άνθρωποι!

Βιντσέντζο Φλόριο, όλοι ξέρουν από πού προέρχεσαι.

Κανείς δεν θα το ξεχάσει.

Ούτε εγώ θα το ξεχάσω. Μην ανησυχείτε.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ

Μαμά!

-Βιντσέντζο! -Μαμά!

-Βιντσέντζο! -Βγείτε έξω!

-Βιντσέντζο! -Πάμε, γιε μου. Έλα.

Έλα.

-Βιντσέντζο! -Να φύγουμε.

-Βιντσέντζο! Τρέξε! -Βγείτε έξω!

-Όχι! -Έξω! Έλα!

ΜΠΑΝΙΑΡΑ, ΚΑΛΑΒΡΙΑ 1802

-Είδες τους αδερφούς μου; -Τους είδα, εκεί είναι.

Τι θα κάνουμε τώρα; Πρέπει να το ξαναχτίσουμε όλο.

Είναι το σπίτι μας.

-Θα το φτιάξουμε. -Ινιάτσιο!

Πάολο!

-Είστε όλοι καλά; -Καλά είμαστε.

-Εσείς είστε καλά; -Το σπίτι καταστράφηκε.

Τα πάντα έτρεμαν.

-Καταστράφηκε το μισό χωριό. -Η βάρκα. Ήταν γεμάτη εμπορεύματα.

Η βάρκα; Αυτή σε νοιάζει τώρα;

Από το λιμάνι έρχομαι. Όλα καλά, μην ανησυχείς.

Δόξα τω Θεώ, δεν έγιναν ζημιές.

Όμορφε, μικρέ άγγελε

Σε προσέχω και σε προστατεύω

Σ' έχω κοντά στην καρδιά μου

Τώρα μπορείς να κοιμηθείς

Με τον χτύπο της αγάπης μου

Βαρέθηκα την τιμωρία του Θεού.

Το αποφάσισα.

-Θα πάμε στο Παλέρμο. -Στο Παλέρμο;

-Εδώ είναι το σπίτι μου. -Μέχρι να πέσει να σε πλακώσει.

Η μητέρα μας και η οικογένειά σου έτσι πέθαναν. Αυτό θέλεις;

Δεν θα πεθάνω κάτω από συντρίμμια

ούτε θ' αφήσω να πεθάνει η οικογένειά μου έτσι.

Ο Μπάρμπαρο έχει έναν ξάδελφο εκεί.

Θα αναλάβουμε το μαγαζί του με τα μπαχαρικά. Πες της το.

Καλή ιδέα.

Είναι καλό μαγαζί, πολυσύχναστο. Πίστεψέ με, είναι καλό μαγαζί.

-Αν ανοίξεις μαγαζί εδώ; -Στο Μπανιάρα;

-Ναι. -Και ποιος θα ερχόταν;

Συγκρίνεις το Παλέρμο με το Μπανιάρα;

Ναι.

Το Παλέρμο είναι πλούσια πόλη.

Και το λιμάνι είναι γεμάτο κόσμο από εδώ, σαν εμάς. Δεν θα είσαι μόνη.

Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;

Και, εσύ...

ήξερες ότι ο αδερφός σου ήθελε να πάει στο Παλέρμο;

Το συζητήσαμε, αλλά δεν το είχαμε αποφασίσει.

Και τώρα το αποφασίσαμε.

Θα έρθεις;

Δεν ξέρω, Πάολο. Δεν είχα χρόνο να το σκεφτώ.

Να σκεφτείς τι;

Δεν αρκεί αυτό; Δεν αρκεί όλο αυτό;

Εσύ πήγανε αν θέλεις, εγώ θα μείνω εδώ με τον Βιντσέντζο.

Είσαι η γυναίκα μου, θα έρθεις μαζί μου, αλλιώς θα σε σύρω.

-Για δοκίμασε. -Αποφασίστηκε.

Φεύγουμε.

Προσεκτικά!

Βιντσέντζο!

-Έλα δω. -Πήγαινε στον μπαμπά.

Έλα, Βιντσέντζο, γιατί κατσούφιασες;

Θα με ευχαριστείς κάποτε, θα δεις.

Δεν μπορώ να ανασάνω.

Δεν θέλω να πάω στο Παλέρμο, Ματία.

Γλυκιά μου, έτσι έχουν τα πράγματα.

Δεν έχουμε επιλογή.

Ο Ινιάτσιο; Δεν θα έρθει να μας αποχαιρετήσει;

Ίσως είναι καλύτερα έτσι.

Πάμε να δούμε...

το ξακουστό Παλέρμο.

Έλα δω.

Τα λέμε στο Παλέρμο.

-Προσεκτικά! -Καλώς ήρθατε στο Παλέρμο.

Καλημέρα. Η νύφη μου η Τζουζεπίνα.

-Χάρηκα. -Κι εγώ.

-Πάολο, ο ξάδελφος Μπάρμπαρο. -Καλημέρα.

-Επιτέλους! -Και ο Βιντσέντζο.

Γεια σου, Βιντσέντζο.

-Πάμε να δούμε το σπίτι; -Ακολουθήστε τον, θα σας το δείξει.

-Χρειάζεσαι βοήθεια εδώ; -Όχι, θα ξεφορτώσω και θα έρθω.

Θα μένετε κοντά σε ανθρώπους από το Μπανιάρα.

Και απέχετε λίγα βήματα από το μαγαζί.

-Πού είναι το σπίτι; -Να το.

-Αυτό είναι; -Ναι.

Ορίστε τα κλειδιά. Να είστε καλά.

Μαμά, είναι σκοτεινά εδώ μέσα.

-Αυτό είναι στάβλος, όχι υπνοδωμάτιο. -Μα εδώ...

Εδώ είναι πόλη. Δεν είναι όπως στο χωριό.

Πού μ' έφερε ο αδερφός σου;

Ευχαριστήθηκες; Πέτυχες καλή συμφωνία.

Μη μιλάς και καθάρισε.

Ας δούμε το μαγαζί με τα μπαχαρικά.

Ορίστε τα κλειδιά.

Θεέ μου!

Πόσα πλήρωσες γι' αυτό;

Ο Μπάρμπαρο δεν μας είπε ότι είναι έτσι.

Θέλει έναν μήνα για να ανοίξουμε.

-Μπορούμε να αλλάξουμε γνώμη, Πάολο. -Ποτέ! Δεν ξαναγυρίζω στο Μπανιάρα.

Όχι. Εντάξει, λοιπόν. Ας πιάσουμε δουλειά.

-Είναι ακόμα χειρότερα εδώ πίσω. -Ναι;

Ας ξεκινήσουμε.

Πήγαινε στο κατάστημα σιδηρικών. Χρειαζόμαστε τάβλες, καρφιά και σφυριά.

Τι χάλι!

Ώστε είναι αλήθεια.

Το μαγαζί ανοίγει ξανά.

Καλημέρα, κύριοι.

Οι ιδιοκτήτες;

Εγώ είμαι, μαζί με τον αδερφό και τον γαμπρό μου.

Πάλι μπαχαρικά θα πουλάτε;

-Ποιος θα σας προμηθεύει; -Έχουμε μια βάρκα.

Και ο γαμπρός μας θα μας φέρνει εμπόρευμα μια φορά τον μήνα.

Σας ανήκει το μαγαζί,

αλλά δεν έχετε χρήματα για να σας το καθαρίσουν;

Προσέχετε, αν δεν ξέρετε πώς γίνονται τα πράγματα εδώ,

θα κλείσετε σε λιγότερο από δυο μέρες.

Ή θα θεριέψουμε σε λίγα χρόνια. Ποιος ξέρει;

Δεν φοβόμαστε τη σκληρή δουλειά.

Δεν αρκεί αυτό.

Εδώ είναι Παλέρμο. Δεν είναι μέρος για ζήτουλες.

Το επαναλαμβάνεις; Δεν σε άκουσα.

Τι είπες; Έξω!

Έξω!

-Ζήτουλα! Θα το μετανιώσεις. -Φύγετε!

Σε δυο μήνες, θα ζείτε στον δρόμο.

Αυτό το σπίτι μού ανήκει.

Ζήτουλες. Πάμε να φύγουμε.

Αρκετά!

Τι έγινε; Ποιοι ήταν αυτοί;

Ο Καντσονέρι και ο κουνιάδος του, ο Καρμέλο Σαγκούτο.

-Εκείνο το μαγαζί είναι δικό τους. -Κατάλαβα, ο Καντσονέρι.

Έλα, έχουμε δουλειά.

-Τι ήθελαν; -Να μας τρομάξουν.

Μα είμαστε εδώ και θα παραμείνουμε.

Ορίστε τα καρφιά. Πάω να φέρω και τάβλες.

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΠΑΧΑΡΙΚΩΝ ΦΛΟΡΙΟ & ΜΠΑΡΜΠΑΡΟ

Βιτσέ, πώς σου φαίνεται; Γράφει το όνομά σου. "Φλόριο".

Πολύ όμορφο.

Παρακαλώ, περάστε μέσα να δείτε τι όμορφο που είναι.

Χαιρέτα τους.

Βιτσέ, έλα δω. Θα σου δείξω μερικά μπαχαρικά.

-Αυτό το σκούρο τι είναι; -Κάρι.

Αυτό είναι σουσουλένα, σουσάμι.

Εδώ έχουμε... Δες, αυτό είναι σαφράν.

Είναι πολύτιμο σαν χρυσάφι.

Αυτό είναι πιπερόριζα.

Αυτό είναι κουρκουμάς, θεραπεύει πολλές ασθένειες.

Πρέπει να το δοκιμάσεις αυτό. Είναι πολύ νόστιμο.

Είναι μαραθόσπορος.

-Νόστιμο. -Νόστιμο;

Εδώ δουλεύουν ο μπαμπάς και ο θείος. Πήγαινε σπόρους και στη μαμά σου.

"Δουλεύουν"; Έχετε ανοίξει έναν μήνα. Βιτσέ, βλέπεις κανέναν πελάτη;

Ο Καντσονέρι προσπαθεί να μας κλείσει, αλλά θα έρθουν πελάτες.

Κι αν δεν έρθουν;

Θα έρθουν.

Μαμά, θα έρθουν.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Καλησπέρα, Τζουζεπίνα.

Το φαγητό κρύωσε.

Ξέρω ότι είναι αργά.

Ήρθε ο Μπάρμπαρο να πάρει παραγγελίες.

Παραγγελίες; Δεν έχετε πουλήσει τίποτα.

Γιατί χαμογελάς; Φαίνεσαι κεφάτη.

Θες ν' αποδείξεις ότι ο Πάολο έκανε λάθος κι εσύ είχες δίκιο;

-Πού είναι αυτός; -Κάνει τα λογιστικά.

Θα βοηθήσεις να γράψω γράμμα στη Ματία;

Θέλω να ξέρει ότι τακτοποιηθήκαμε και είμαστε καλά.

Βλεπόμασταν κάθε μέρα και τώρα ποτέ.

Δώσε μου το χαρτί.

Αγαπητή Ματία...

πάντα σκέφτομαι...

εσένα και το Μπανιάρα μας.

"Εσένα...

"και το Μπανιάρα μας".

Ευτυχώς...

είναι εδώ ο Ινιάτσιο...

και με αγαπάει.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Ο Μπάρμπαρο; Δεν ήρθε μαζί σου;

Έφυγε. Είπε πως είχε καλό καιρό. Άφησε ένα μπουκάλι λικέρ καρύδι.

Σε ποιον γράφεις;

Στη Ματία.

-Τι γράφεις στην αδερφή μου; -Ότι μου λείπει.

Τότε, ας πιούμε από αυτό το λικέρ που έφτιαξε εκείνη,

για να σου λείπει λιγότερο.

-Στην οικογένεια! -Στην οικογένεια!

Στην οικογένεια!

Είναι πολύ καλό!

Είναι κρύο!

Άργησες.

Δουλεύω όλη μέρα και δεν μπορώ να φάω ούτε λίγο ζεστό φαΐ όταν γυρίζω.

-Να έρχεσαι νωρίτερα. -Πρέπει πάντα να μου αντιμιλάς;

Με πονάς.

Ντόνα Τζουζεπίνα;

-Ντόνα Τζουζεπίνα; -Έρχομαι!

-Με ζήτησες; -Ναι.

Θέλω μια χάρη.

Θέλω να μείνεις μαζί του. Έχει πυρετό.

Επιστρέφω σ' ένα λεπτό.

Βιντσέντζο.

Ψήνεσαι, αγάπη μου.

Ο Βιντσέντζο έχει πυρετό. Χρειάζεται κινίνο.

Δεν υπάρχει πουθενά κινίνο, μετά την επιδημία γρίπης.

Ψεύτη.

Είπες ότι ο Καντσονέρι έχει. Πήγαινε πάρε απ' αυτόν.

-Προτιμώ να πεθάνω. -Προτιμάς να πεθάνεις;

Κι αν πεθάνει ο Βιντσέντζο;

Πρέπει να του ρίξουμε τον πυρετό!

Ούτε ο Καντσονέρι έχει.

Γιατί δεν τον ρώτησες πριν;

Αύριο ο Μπάρμπαρο θα μας φέρει δικό μας κινίνο.

-Κι αν δεν φέρει; -Θα φέρει!

Θα είμαστε το μόνο μαγαζί με κινίνο στο Παλέρμο.

Ναι, καταλαβαίνω ότι νοιάζεσαι περισσότερο να κάνεις λεφτά,

-παρά να σώσεις τον γιο σου. -Πώς τολμάς!

Αν αφήσεις τον γιο μου να πεθάνει...

θα σκοτωθώ.

Ο πυρετός δεν πέφτει.

Πρέπει να έχουμε πίστη.

Το βρήκες;

Δεκαπέντε πακέτα, Πάολο!

Ευλογία!

Έλα να το ξεφορτώσουμε!

Καλά Χριστούγεννα!

Ευχαριστώ. Θα το ετοιμάσω.

Βιτσέ.

Θα περάσει.

Καλημέρα!

Δώστε μας ένα λεπτό να ανοίξουμε και μπείτε.

Έχουμε άφθονο κινίνο.

Ορίστε. Παρακαλώ, περάστε!

Μια στιγμή, να εξυπηρετήσουμε αυτούς και μετά εσάς. Ευχαριστώ.

Παρακαλώ!

Για δες. Ώστε είναι αλήθεια. Ο Καντσονέρι δεν έχει πια κινίνο.

Με συγχωρείτε.

Περίμενε τη σειρά σου!

Δίκιο έχουν, περιμένετε τη σειρά σας.

Δεν είστε φαρμακοποιοί. Δεν μπορείτε να πουλάτε φάρμακα!

Έχετε δίκιο, δεν είμαστε φαρμακοποιοί. Είμαστε έμποροι.

Πώς μας λέτε στο Παλέρμο; "Μαγαζάτορες".

Και όμως...

δείτε.

Πού το βρήκατε;

Οι έμποροι ξέρουν από πού να προμηθευτούν.

Αν το χρειάζεστε...

περιμένετε τη σειρά σας. Όπως όλοι.

Δεν τελειώσαμε, Φλόριο.

Άντε χάσου.

Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Τι χρειάζεστε;

Κάτι που χρειάζονται όλοι και μόνο εσείς έχετε.

Αρκούν αυτά...

για ένα πακέτο τέτοιου μεγέθους;

-Πουλάμε ποσότητες μόνο για θεραπεία. -Κατάλαβα.

Είστε σε πλεονεκτική θέση, όπου η ζήτηση ξεπερνά την προσφορά.

Γιατί να βοηθήσετε έναν συνάδελφο έμπορο; Άλλωστε, είμαι ανταγωνιστής.

Και δεν είμαι από το Παλέρμο, άρα, δεν πρέπει να περιμένω χάρες.

Ούτε εμείς είμαστε από εδώ, ούτε κι εμάς μας κάνουν χάρες στο Παλέρμο.

Όμως, δείτε, όλοι οι αριστοκράτες του Παλέρμο

έστειλαν τους υπηρέτες τους να αγοράσουν από εσάς.

Από έναν παρείσακτο προς έναν άλλον, εφόσον κανείς δεν μας βοηθά,

ίσως μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον. Σωστά, ντον Πάολο;

Λοιπόν, τι θα γίνει, ντον Πάολο;

-Αρκεί ένα πακέτο; -Σας ευχαριστώ.

Μπεν Ίνγκαμ. Σας χρωστάω χάρη.

Φλόριο.

Μπορείς! Πέτα το!

-Θα χάσεις, έτσι κι αλλιώς! -Μπορείς!

-Έξω! -Έχασες.

Βιτσέ, σε παρακαλώ, μην αστοχήσεις.

-Ναι! -Ναι!

Σ' το είπα!

Ο Βιτσέ νικάει!

Πάντα νικάμε!

Καλέ μου, σε περιμέναμε.

-Καλησπέρα, μαμά. -Κάθισε.

-Καλώς τον. -Καλησπέρα, θείε.

Στο λιμάνι ήσουν;

-Όλο παίζει. -Τι άλλο να κάνει στην ηλικία του;

Σωστά. Τι άλλο να κάνει;

Είναι ξέγνοιαστος.

Η κατάσταση θα αλλάξει από αύριο. Το πρωί θα διαβάζεις

και μετά θα έρχεσαι στο μαγαζί.

Θα μάθεις ανάγνωση, γραφή και λογιστικά. Τα πάντα.

Τέρμα το παιδικό παιχνίδι. Κάτω τους αγκώνες.

Και τρώγε πιο αργά! Τρως σαν ζητιάνος.

Ευχαριστώ.

Και δεν θέλω να παίζεις πια με τα παιδιά από το Μπανιάρα.

Γιατί; Είναι φίλοι μου.

Είναι ζήτουλες, όπως οι γονείς τους.

-Ευχαριστώ. -Εσύ δεν είσαι σαν αυτά.

Είσαι ο γιος του Πάολο Φλόριο. Μην το ξεχνάς ποτέ.

Δεν κατάγεται κι αυτός από το Μπανιάρα;

Γιατί πάντα με αμφισβητείς;

Εξαιρετικές οι αγκινάρες, Τζουζεπίνα.

Όχι σαν του Μπανιάρα.

Θεός φυλάξοι, μη και κάτι είναι καλύτερο απ' ό,τι στο Μπανιάρα!

Κοίτα αυτό το σπίτι!

Είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο στο Μπανιάρα.

Είναι παγωμένο ακόμα και το καλοκαίρι. Έχει πολλά δωμάτια.

Αν είναι μικρό, είναι πολύ μικρό! Αν είναι μεγάλο, είναι πολύ μεγάλο!

Τι να τον κάνουμε τόσο χώρο;

Ίσως είναι ώρα να τον γεμίσουμε.

Βιντσέντζο, θα ήθελες έναν μικρό αδερφό;

-Πού πας; -Μου κόπηκε η όρεξη.

-Ακόμα τρώμε. -Θα καθαρίσω.

Έχουμε υπηρέτρια γι' αυτό. Σου πήρα ακόμα και υπηρέτρια!

Πήγαινε έξω.

Έναν χρόνο δεν με αφήνεις να σε αγγίξω.

Είμαι άντρας, ξέρεις.

Φύγε!

Μη μ' αγγίζεις!

-Είσαι η γυναίκα μου. -Παράτα με.

-Θα κάνεις ό,τι λέω, όταν το λέω. -Παράτα με!

Σταμάτα!

-Άσε με! -Σταμάτα!

-Άσε με! -Σταμάτα!

Αντίο.

Καλημέρα, βαρόνη.

Καλημέρα. Θα ήθελα να κάνω μια παραγγελία.

Στη διάθεσή σας. Τι να σας φέρουμε;

Θα ήθελα κεχριμπάρι Βαλτικής, λακ μαλλιών και σαφράν.

Γράφε, Βιντσέντζο. Θα σας τα παραδώσουμε την άλλη εβδομάδα.

-Σας ευχαριστώ. -Χαρά μας.

Βαρόνη!

Με συγχωρείτε. Να σας ετοιμάσω τον λογαριασμό.

-Δεν έχω χρήματα επάνω μου. -Κανένα πρόβλημα.

Με όλο τον σεβασμό,

μήπως να αφήσετε κάτι ως εγγύηση;

Δεν χρειαζόμαστε εγγύηση. Η βαρόνη είναι έμπιστη πελάτισσα.

Ο σύζυγός μου θα στείλει κάποιον να πληρώσει. Καλημέρα.

Καλώς, ευχαριστούμε.

Πότε θα στείλει αυτόν τον κάποιον;

Έχουμε τόσες απλήρωτες παραγγελίες της βαρόνης.

Δεν θα δούμε λεφτά.

Κατέβασε τα μανίκια. Δεν είμαστε αχθοφόροι.

Και να τα κατεβάσω, δεν αλλάζει τίποτα.

Ποτέ δεν θα μας σεβαστούν.

Μας μισούν, Πάολο, επειδή είμαστε "μαγαζάτορες"

που ασχολούνται με χρήματα.

Με αυτό πρέπει να ασχοληθούμε.

Με το χρήμα, Βιντσέντζο.

Το χρήμα είναι η μόνη δύναμή μας απέναντί τους.

Μόνο έτσι θα μας σεβαστούν.

Ποτέ δεν θα γίνουμε σαν αυτούς.

Ποιοι είμαστε;

Το μυρίζεις;

Μυρίζεις τα μπαχαρικά;

Αυτό είμαστε.

Κλείσε το μαγαζί.

Από τώρα;

Θέλω να σας δείξω κάτι.

Μια έκπληξη.

Όχι!

Κοίτα πόσο μεγάλο είναι!

Σκέψου πόσα μπαχαρικά μπορούμε να αποθηκεύσουμε εδώ.

Εδώ θα βάλουμε το κινίνο.

Εδώ το σουμάκ,

και υπάρχει κανέλα, πιπέρι, κύμινο, γλυκάνισος, σαφράν. Τα πάντα.

Τι λέει αυτός ο σκύλος ο Μπάρμπαρο;

Τι σχέση έχει εκείνος με αυτό;

Συνέταιρός μας είναι. Δεν μπορούμε να τον αποκλείσουμε.

Εμείς σηκώνουμε όλο το βάρος.

Το μαγαζί είναι δικό μας.

Ήδη όλοι στο Παλέρμο μας μισούν.

Θέλουμε να αποξενωθούμε κι από την οικογένειά μας;

Η μόνη οικογένεια που έχει σημασία για εμένα είναι αυτή.

Και σύντομα, θα μεγαλώσει.

Η Τζουζεπίνα είναι έγκυος.

Θα αποκτήσεις μικρό αδερφό, Βιτσέ. Χαίρεσαι;

Ναι, μπαμπά.

Λοιπόν;

Πολύ καλό νέο!

Αγαπητή Ματία, η απουσία σου γίνεται όλο και πιο στενάχωρη.

Ακόμα δεν έχω μάθει να ζω μακριά από το Μπανιάρα.

Νιώθω αυτόν τον τόπο εχθρικό.

Δηλητηριάζει το αίμα μου.

Η δουλειά του Πάολο πάει καλά.

Κάθε μέρα και καλύτερα.

Αλλά δεν μπορώ να χαρώ.

Κάποιες φορές σκέφτομαι ντροπιαστικά πράγματα...

να πάρω αποφάσεις που ίσως μετανιώσω.

Το θέμα είναι...

πως όταν ζητάω βοήθεια από τον Θεό, δεν μου απαντά

και αποφασίζω μόνη μου.

Με κίνδυνο να κάνω λάθος.

Πού μένει η ντόνα Μαριούτσα;

Εκεί κάτω.

Εκεί κάτω;

Ευχαριστώ.

Είσαι η ντόνα Μαριούτσα;

Τι θέλεις;

Άκουσα ότι βοηθάς γυναίκες με πρόβλημα.

Πέρασε.

Για να δούμε πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα.

Υπάρχει ακόμα χρόνος. Ευτυχώς που ήρθες αμέσως.

Όσο πιο νωρίς, τόσο πιο καλά.

Η γιαγιά μου μού είπε πως όταν μια γυναίκα πετάει το παιδί της,

η Παναγία τής γυρνάει την πλάτη.

Σε μένα ήρθες. Ξέχνα την Παναγία.

Θα πονέσω;

Ντόνα Τζουζεπίνα, ξέρω ποια είσαι.

Έχεις ένα μαγαζί, μεγάλο σπίτι, σύζυγο, ένα όμορφο παιδί.

Γιατί δεν θέλεις κι άλλο; Τι πρόβλημα υπάρχει;

Πάντα αποφάσιζαν άλλοι για μένα.

Πρώτα ο πατέρας μου, μετά ο σύζυγός μου.

Σειρά μου τώρα.

Έχεις σύζυγο;

Τότε δεν θα καταλάβεις.

Οι ρίζες είναι εδώ.

-Πόσα πακέτα πήραμε; -Είκοσι επτά, μόλις χθες.

Απλώστε αυτά τα φύλλα. Έχουμε χώρο!

Νόμιζα πως ήταν άλλο ένα ψέμα του Καντσονέρι, αλλά είναι αλήθεια.

Καλημέρα, αδερφέ.

Η πινακίδα του μαγαζιού γράφει "Φλόριο & Μπάρμπαρο", σωστά;

Είμαστε και συνεργάτες και συγγενείς!

Τώρα το θυμήθηκες;

Το είχες ξεχάσει όταν μας πήγες σ' εκείνο το σκουληκιασμένο μαγαζί;

Χάρη σ' εμάς τους δύο το μαγαζί έγινε αυτό που είναι σήμερα.

Ας το λύσουμε πολιτισμένα.

Χάρη σ' εσένα;

Ποιος σου έφερε το κινίνο όταν τελείωσε σε όλους στο Παλέρμο;

Ποιος βρήκε προμηθευτή;

Ποιος τον έπεισε; Ποιος έκανε μαζί του συμφωνία;

Αν είσαι τόσο καλός στη διαχείριση,

πώς και δεν ξέρεις καν τι συμβαίνει στην ίδια σου την οικογένεια;

Τι εννοείς;

Είδαν την Τζουζεπίνα...

να πηγαίνει στη Μαριούτσα, τη μαμή.

Τη γυναίκα που σκοτώνει αγέννητα μωρά.

Έξω! Φύγε από δω!

Φύγε, είπα!

Φύγε αμέσως!

Δεν τελειώσαμε!

Άσ' τον να φύγει.

Πρόσεχε!

Μην τον ακούς, Πάολο.

Μην τον ακούς.

Τι διάολο έκανες;

-Τι κάνεις; -Σκότωσες τον γιο μου;

-Τι γυναίκα είσαι; -Δεν το έκανα!

Σε είδαν!

Τώρα όλοι στο Παλέρμο ξέρουν τι γυναίκα είναι η Τζουζεπίνα Φλόριο!

-Με ντρόπιασες! -Μόνο αυτό σε νοιάζει!

Το ήθελα εκείνο το παιδί. Το ήθελα!

-Άφησέ την! -Φύγε από δω!

-Μπαμπά! -Έξω!

-Το ήθελα! -Το κράτησα!

Ακόμα εδώ είναι.

Είσαι ακόμα έγκυος;

Γιατί πήγες στη μαμή;

Επειδή σε μισώ.

Μισώ το σπίτι κι αυτήν την πόλη.

Μόνη μου χαρά είναι ο Βιντσέντζο.

Αλλά μεγαλώνει, και σύντομα δεν θα μου απομείνει τίποτα.

Γι' αυτό άλλαξα γνώμη.

Όμορφε, μικρέ άγγελε

Σε προσέχω και σε προστατεύω

Σ' έχω κοντά στην καρδιά μου

Κοντά στην καρδιά μου, κοιμήσου ήσυχα

Μαμά; Τι έπαθες;

Δεν είναι τίποτα.

Όλα καλά.

Τι είναι;

Τίποτα. Κοιμήσου, Βιτσέ.

Αιμορραγείς.

Πρέπει να ξεκουραστείτε.

Μείνετε στο κρεβάτι τρεις μέρες. Να προσέχετε, ντόνα Τζουζεπίνα.

Ορίστε.

Πάντα μου συμπαραστέκεσαι.

Πάντα.

Λοιπόν;

Τι είπε η μαμή;

Βιτσέ, πάμε μια βόλτα εμείς.

Το μωρό;

Τη χτύπησε. Ήμουν μπροστά.

Μην το σκέφτεσαι.

Πώς βλέπεις τι άνθρωπος είναι και δεν κάνεις τίποτα;

Επειδή προσπαθώ να βλέπω παραπέρα.

Δεν υπάρχει τίποτα παραπέρα,

μονάχα η θάλασσα.

Γιατί δεν έχεις σύζυγο;

Επειδή η γυναίκα που αγαπούσα, παντρεύτηκε άλλον.

Δεν μπορούσες να τον δείρεις;

Όχι.

Όχι.

Τι λύνει η βία; Τίποτα.

Τη σκέφτεσαι ακόμα;

Συνέχεια.

Τότε, πρέπει να της το πεις.

Το ξέρει ήδη.

Αυτό έχει σημασία για μένα.

Έλα δω. Σήκωσε το πανί.

Μπράβο! Τώρα δέσ' το με σφιχτό κόμπο.

Βιτσέ!

ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ ΦΛΟΡΙΟ

Να δούμε αν είσαι αρκετά δυνατός να με βοηθήσεις με την τσάντα.

Ορίστε.

Κι άλλο γράμμα από τη Ματία;

Είναι το πέμπτο. Αλλά δεν θα συγχωρήσω τον Μπάρμπαρο.

-Άντρας της είναι. -Κι εμείς αδέρφια της.

-Μην της ζητάς να διαλέξει. -Διάλεξε.

Θυμάσαι όταν πήρε τη βάρκα μας και δεν είχαμε πού να στραφούμε;

-Ή μήπως το ξέχασες; -Είσαι ξεροκέφαλος σαν αυτούς.

Ναι, καλά.

Τι έπαθες;

Είσαι καλά; Θέλεις λίγο νερό;

Όχι.

Καλά είμαι.

Να αγοράσουμε ένα δώρο για τη μαμά; Σήμερα είναι η γιορτή της.

Θα βγω.

Έχω να κάνω κάτι πρώτα.

Μάλλον, Βιτσέ, έλα μαζί μου.

Θα σου δείξω πώς κερδίζουν οι Φλόριο τον σεβασμό των άλλων.

Αγαπημένε μου Πάολο, προσεύχομαι για σένα

και σε ικετεύω να πάψει αυτή η διχόνοια ανάμεσα σε αδέρφια.

Μακάρι τα χρήματα να πάψουν να δηλητηριάζουν τις καρδιές μας.

Ντόνα Ελεονόρα, καλημέρα. Πώς είστε;

Ποιος είναι αυτός;

Πάολο Φλόριο, χάρηκα. Και ο Βιντσέντζο, ο γιος μου.

Ήμουν περαστικός

και σκέφτηκα να σας θυμίσω εκείνο τον μικρό λογαριασμό

στο κατάστημα, που εκκρεμεί.

-Ποιος λογαριασμός; Τι λέει; -Δεν είναι τίποτα.

Σίγουρα έγινε παρεξήγηση. Ο υπάλληλός σας θα ξέχασε να τον πληρώσει,

αλλά μιας και είμαι εδώ...

Τι λες; Εμείς δεν ασχολούμαστε με χρήματα.

Χωρίς παρεξήγηση.

Αλλά σίγουρα ένας άνθρωπος της δικής σας καταγωγής

γνωρίζει ότι τα χρέη πρέπει να πληρώνονται.

Εφόσον ξέρεις τόσα για την καταγωγή μου, θα γνωρίζεις επίσης

ότι άνθρωποι σαν εσένα δεν μπορούν να μιλούν σε ανθρώπους σαν εμένα.

Πήγαινε τώρα!

Μην τολμήσεις να έρθεις ξανά να ζητιανέψεις.

Κι εσύ, μάθε πώς λειτουργεί ο κόσμος, όσο ακόμα προλαβαίνεις, μικρέ.

Έλα, πάμε.

Γι' αυτό σκοτώνομαι στη δουλειά.

Για να μη σου φέρονται ποτέ έτσι. Ποτέ.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

-Καλησπέρα. -Τι θα θέλατε;

-Θέλω ένα δώρο. -Για;

-Για ονομαστική γιορτή. -Όχι, εννοούσα για ποιον.

-Για τη σύζυγό σας; -Τη σύζυγό μου;

Όχι, δεν είναι για τη σύζυγό μου, είναι για τη νύφη μου.

Έχετε υπόψη κάτι συγκεκριμένο;

Φόρεμα; Καπέλο;

Της αρέσουν τα κομψά πράγματα, αλλά όχι τα εξεζητημένα.

Απλά πράγματα.

Κάτι που θα χρησιμοποιεί καθημερινά...

αλλά ξεχωριστό.

-Κριστίνα, δείξε του την καρφίτσα. -Ναι. Η καρφίτσα είναι τέλεια.

Αυτή. Ναι, είναι πολύ όμορφη.

Αυτήν.

Πανέμορφη, έτσι;

Τζουζεπίνα;

Τζουζεπίνα.

-Ινιάτσιο, ευτυχώς, ήρθες. -Τι έγινε;

Ο Πάολο δεν νιώθει καλά.

Πάολο!

Τι συμβαίνει; Τι έγινε;

Δεν είναι τίποτα. Άδικα το κάνει θέμα.

Αυτό εσένα σου φαίνεται τίποτα; Έκανε αιμόπτυση.

Δεν είναι τίποτα, είπα. Σταμάτα να λες...

Δεν είναι τίποτα; Άκου τον.

Να πλύνετε τα σεντόνια με βραστό νερό και αλισίβα.

Ολίμπια.

Έλα εδώ.

Πήγαινέ με έξω από την πόλη.

Δεν πρέπει να δουν στο Παλέρμο ότι είμαι άρρωστος.

Βλάπτει τη δουλειά μας.

Πρέπει να γίνεις αυτό που εγώ δεν μπορώ πια.

Και φρόντισε τον Βιντσέντζο.

Ξέρεις ότι πάντα τον αγαπούσα σαν δικό μου παιδί.

Ναι. Δεν είναι μόνο αυτό.

Να τον μεγαλώσεις.

Πρέπει να γίνεις ο πατέρας του.

Ήρθες για να μου πεις ότι πέθανε;

Πες το μου. Τι περιμένεις;

Όλων μας η μοίρα είναι γραμμένη, Βιτσέ.

Από τη μέρα που γεννιόμαστε.

Αυτή ήταν η μοίρα του πατέρα σου. Είναι θέλημα Θεού.

Αν αυτό θέλει ο Θεός, δεν το δέχομαι.

Φοβάσαι;

Πήγαινε να τον αποχαιρετήσεις.

Πήγαινε να του πεις αντίο.

Το μυρίζεις; Μυρίζεις τα μπαχαρικά;

-Αυτό είμαστε. -Αυτό είμαστε.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΛΙΕΥΜΑΤΩΝ ΑΡΕΝΕΛΑ, ΣΙΚΕΛΙΑ 1830

Ως αντάλλαγμα για το ποσό του δανείου, ο βαρόνος Μερκούριο Νάσκα των Μοντεματζόρε

παραχωρεί στον Βιντσέντζο Φλόριο τον εξοπλισμό θαλάσσης και ξηράς, σανίδες,

άγκυρες, βαρέλια,

τα παρακείμενα νερά και τα καταστήματα αλιευμάτων.

Είμαστε όλοι σύμφωνοι;

Βαρόνε, είστε σίγουρος ότι θέλετε να πουλήσετε τα πάντα δια παντός;

Αυτός ο τοκογλύφος δεν μου αφήνει επιλογή! Εκμεταλλεύεται την ατυχία μου!

Με αναγκάζει να τα πουλήσω κοψοχρονιά.

Υπαναχωρήστε.

Αφήστε τα πράγματα ως έχουν, είναι δική σας επιλογή.

Υπόγραψε και φύγε να μη σε βλέπω!

Είσαι μικροπρεπής και ασεβής.

Είσαι αυθάδες παράσιτο!

Καλή τύχη, βαρόνε.

Ο βαρόνος έχει δίκιο σε κάτι. Είμαι ακριβώς σαν όλους εσάς.

Ξέρω πώς είναι να δουλεύεις σκληρά,

να σκοτώνεσαι, για να ταΐσεις τα παιδιά, την οικογένειά σου.

Υπάρχει χώρος για όλους σας εδώ,

αν το αποφασίσετε.

Μείνετε ή φύγετε. Από εσάς εξαρτάται.

Αν αποφασίσετε να μείνετε,

υπόσχομαι να σας φερθούμε με αξιοπρέπεια και σεβασμό, όπως αξίζετε.

Κατανοητό;

Αντίο.

Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου

-Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου -Έλα, Σωτήρα

Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου

Σώσον...

Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φωκά