Original subtitles

Je snapt toch wel dat ze een jonge vrouw wordt?

Natuurlijk, dat is het niet, maar... Niemand heeft 't me gezegd.

Wat, dat kinderen groeien?

U moet nu gaan. - Ik kan niet teruggaan.

Ik moet aan m'n vrouw denken. - En een dochter.

We doen alles om te overleven, zodat onze dierbaren overleven.

Je geloofde ooit dat iedereen de kans...

en vrijheid moet hebben om te worden wat hij wil.

Iedereen heeft dromen, Misjka. Alleen kinderen geloven ze als ze ontwaken.

We moeten allemaal zwijgen. Russisch brood.

U ziet uw vriend nooit meer.

Dit hotel is een gevaarlijke plek.

Het wordt alleen erger, vooral voor u.

Hij is nergens.

We wachten.

Moskou hier.

Beste kameraden en vrienden...

het hart is gestopt met kloppen in Lenins gevechtskameraad en opvolger

Jozef Vissarionivitsj Stalin.

Stop.

Ik zei stop.

Op onze glorieuze leider, Stalin.

Stalin.

Wanneer zou Sofia klaar zijn?

Tien uur. Ik verwachtte ze een uur geleden.

Audrius, waarom maak je geen fantastische cocktail om de tijd te doden?

De Goldenrod is de perfecte keuze voor de gelegenheid.

Dank je, Richard, maar dat is geen goed idee.

Ja. Vooral omdat dat uw vrouw was aan de telefoon...

om te vragen wanneer u terugkomt.

Ik hou je niet op, Richard. Groeten aan Yvette.

Alexander.

Wel, wat is er gebeurd?

Het was Mozart zeker, hè?

Je had je gevoel moeten volgen en Rachmaninov doen.

Ik heb gewonnen. - Heb je gewonnen?

Ja. - Je won. Ze won.

Ik wist het. Ik twijfelde geen seconde aan je.

Als je het had kunnen horen, Sasha. En het applaus.

Het schudde het stof van de kroonluchters.

Mijn heerlijke, briljante Sofia. Ik wou dat ik erbij was geweest.

Ik ook.

Notre championne. Emile heeft je favoriet gemaakt.

Dobos-taart met chocoladeroom.

We wilden wachten om te zien of je zou winnen, maar Emile was zo zeker...

dat hij gewoon begon. - Dit is te veel. Bedankt, iedereen.

Ze heeft het beste nog niet verteld. - Wat is het?

Na de wedstrijd zeiden ze...

dat de winnaar meegaat op tournee door Europa met het conservatorium.

Ze gaat naar Parijs, Praag en eindigt in Minsk.

Alstublieft. - Bedankt.

Bedankt.

Sofia. - Wat is er? Het is maar Beethoven.

Stalin verbood de blues, maar hij is er niet meer.

Ja.

Brava.

Bieten passen net zo goed bij varkensvlees als appels.

Tegen de helft van de prijs.

Dat zou je denken.

Verander de menu's.

Er is een privédiner voor 20 personen in suite 417...

volgende week zaterdag. Partijzaken.

En de Novikovs zijn later deze week in het restaurant.

Geef ze een fles Domaine de la 'Roman-Cont' van het huis, alsjeblieft.

Bedoelt u Domaine de la Romanée-Conti?

Zeg ze dat hij van de manager komt.

Ga nu.

Jij blijft. Sluit de deur.

Ik heb gehoord dat er wereldse muziek werd gespeeld in het Sjaljapin...

drie nachten geleden door uw dochter, Sofia Rostova.

Ik wist niet dat Beethoven verboden was.

Beethoven?

Ja, Für Elise, om precies te zijn.

Dus wie dit zei liegt?

Nee, ik neem aan dat ze misschien geen muzikaal oor hebben.

Ik wil geen ontaarde muziek in mijn hotel.

Ik zal het Sofia laten weten.

Zorg daarvoor.

Hemeltje, Richard, die zien er explosief uit...

Ik haalde Audrius over om alle alcohol in de bar te gebruiken...

en daagde hen uit om te zien hoeveel ze op konden.

Vind je dat verstandig? Ik hoor mezelf nauwelijks denken.

Anderen ook niet.

Dat is de bedoeling.

Ik ga wat zeggen.

Luister. Blijf lachen.

Sinds de oorlog...

is de relatie tussen onze landen niet echt vriendschappelijk...

maar hij was voorspelbaar.

Nu Stalin dood is, is het ons niet echt duidelijk wie de baas is.

Wie zijn 'ons'? - De Verenigde Staten.

Hemeltje, Richard. Al die jaren van vriendschap...

Je wist niet dat ik Amerikaan was?

Ik wist niet dat je spion was. - Niet zo dramatisch.

Ik ben een observerende causeur.

Meer niet.

Misschien slaan Ruslands deuren open naar de wereld...

of ze worden dichtgeslagen en van binnenuit vergrendeld.

We moeten hopen op het eerste. - Absoluut.

Maar voorbereiden op het laatste.

Wat wil je precies van me?

Een ontmoeting met de hoogste Sovjetleiders...

vindt volgende week plaats in dit hotel.

Voor een belangrijke aankondiging. - Nee, Richard, alsjeblieft.

We willen dat jij daar bent en ons zegt wat het is.

Ik bespied mijn land niet.

Sofia zal in dit land nooit het leven hebben dat ze verdient.

We hadden het er net over dat Rusland de deuren opent.

Als dat gebeurt, is de verandering traag. Te traag voor haar.

Help me en ik zal erop toezien dat Sofia's reis naar Parijs...

slechts een tussenstop is op weg naar Amerika en een nieuw leven.

Tot ziens.

Het is allemaal wit.

Mijn boomgaard.

Na de donkere herfsten en koude winters ben je weer jong...

vol geluk.

De hemelse engelen verlieten je niet.

Kon ik maar deze last van mijn borst en schouders laten vallen...

kon ik mijn verleden maar vergeten.

En ze verkopen deze boomgaard om schulden af te betalen.

Vreemd genoeg.

Kijk...

mijn dode moeder gaat de boomgaard in...

gekleed in het wit. Dat is ze. - Waar?

Leer ze zelf.

Sorry. Het is onmogelijk om je serieus te nemen.

Is er iets?

Gaf Richard Vanderwhile je dit?

Je dochter.

Wat is een 'gemak' in hemelsnaam?

Afwasmachines, toasters, televisies.

Wasmachines, stofzuigers.

Ik zie jou niet met een stofzuiger.

En wat is in hemelsnaam een 'automatische garagedeur'?

Een garagedeur die zichzelf opent en sluit voor jou.

Wat denk je daarvan?

Als ik een garagedeur was, zou ik terugverlangen naar de oude tijd.

Wil je in Amerika wonen?

Iedereen wil in Amerika wonen.

Dat geldt niet voor mij.

Jij bent fataal Russisch, je ziet niet voorbij de liefde voor je land.

Ik wil er graag heen.

Ze hebben misschien niet veel in theater of cultuur, maar ze zijn vrij...

in hun muziekkeuze, zeggen wat ze denken, gaan waar ze willen.

En laten we de gemakken niet vergeten.

Ik zal zeggen wat gemakkelijk is.

Slapen tot het middaguur en iemand een dienblad met ontbijt laten brengen.

Een vergadering op het laatst annuleren.

Niet trouwen in je jeugd en geen kinderen krijgen.

Dat zijn enkele van de grootste gemakken.

En ooit had ik die allemaal.

Maar uiteindelijk...

waren de ongemakken het belangrijkst voor me.

Alleen omdat je opgesloten zit op de gemakkelijkste plek.

Je onderging niet wat de rest van Rusland onderging.

Ja?

Hij is nu hier bij me.

Oké.

Misjka? Misjka. Ik ben Alexander.

Misjka, kijk me aan.

Misjka. Ik ben het.

Help me hem binnen te brengen. Hij moet opwarmen.

Kom. Haal hem uit de kou. Kom op.

Hij slaapt nog steeds.

Zijn schoenzolen zijn erg dun.

Hij heeft honderden kilometers gelopen.

Vanaf waar? In welk gevangeniskamp zat hij?

Dat zei hij niet. Hij spreekt nauwelijks.

Denk je aan je ouders?

Ik probeer het niet. Ik moet repeteren.

Blijf je vandaag liever thuis?

Ik blijf liever bezig.

Sofia?

Manager Leplevski sprak gisteren met me...

over de muziek die je... - Het was Beethoven, papa.

Mijn beste vriend.

Hoelang heb ik geslapen?

Gisteravond en vandaag de hele dag.

Ik wilde je op de stoel laten slapen, maar je prefereerde de grond.

Daar ben ik aan gewend.

Ik heb wat fruit en...

Ik verloor mijn manieren. De weinige die ik had.

Waar was je?

Ik kwam gisteravond per trein uit Javas.

We reisden samen.

Rondzwervend, verdwaald.

'We'? Wie zijn dat? Je kameraden?

Kameraad?

Er zijn geen kameraden.

Mijn medegevangenen.

Sorry.

Ik kan nergens anders heen.

Natuurlijk.

Ik haal wat water voor je.

Hier.

Het is al goed.

Je bent in orde.

Ja.

De Novikovs kijken niet naar ons.

Hij wil mijn baan.

Ik zou niet anders zijn.

Als we sterk lijken...

dan zijn we sterk.

Mr en Mrs Glebnikov, dat is lang geleden.

Volg mij maar, ik heb de beste tafel gereserveerd.

Wilt u iets drinken?

Hebt u iets uit Oost-Georgië? Een fles Rkatsiteli, misschien.

Ik moet in de kelder kijken. - Doe dat dan.

Ik ben zo terug.

Laat geen angst zien.

Ik heb genoeg geoefend.

Gasten zijn hier normaal niet toegestaan.

Ik maak graag een uitzondering voor u.

De leiders van de partij ontmoeten elkaar hier volgende week.

Ik wil weten wie er is en wat er wordt besproken.

Ik weet niet hoe ik kan helpen.

Ik deed dingen voor jou, voor Sofia.

En ik wil mijn dank betuigen. - Doe dat dan.

Hier opgesloten zie ik weinig.

Ik lees de krant, natuurlijk, maar...

het is onmogelijk te weten wat er in dit land gebeurt.

En wat het wordt zonder Stalin.

Mijn directe leidinggevenden zijn al weg.

Als Chroesjtsjov de macht krijgt...

gebeurt er hetzelfde met iedereen van het oude regime.

Als het Malenkov is, hij laat dingen eerder bij het oude...

en dan is er een kans voor mij en Maria.

Ik zal doen wat ik kan.

Die zal goed zijn.

Hoe was het?

Hoelang was je er?

Mijn ouders zijn naar Siberië gestuurd.

Toen de goelags werden geopend, hoopte ik dat ze terugkwamen.

Niemand komt terug.

Delen komen terug.

Het spijt me.

Sofia, je moet naar bed, zodat je morgen fris bent.

Het wordt laat. - Welterusten.

Welterusten, Sofia.

Welterusten, oom Misjka.

Ik heb iets uit de keuken voor je.

Het waren de mensen, wij brandden het af.

Wat brandde je af? - Moskou. Rusland.

Napoleon nam de stad en ons volk brandde hem af.

Heb je het over 1812?

Recht voor onze ogen. Kan je 't voorstellen?

Je bent hier veilig, bij mij.

Wij kunnen samen oud worden.

We kunnen tot laat praten en liegen over onze jeugd.

Klinkt als een prachtige droom.

Ik wilde je vertellen...

Wat wilde je me vertellen?

Het is weg.

Ik ga voor je zorgen, Misjka. Je zal beter worden.

Je krijgt nieuwe kleren. Je kan opnieuw beginnen, morgen...

Er is geen morgen, niet voor mij.

Mag ik u voor stellen aan Michail Fjodorovitsj Minditsj?

De beste man en mijn oudste vriend.

Ik heb veel goeds over je gehoord.

Aangenaam, Michail.

Nikolaj Petrov, in levenden lijve.

Prins Nikolaj Petrov voor jou.

Nina.

Wat ik nodig heb, is dat iemand op Sofia let terwijl ik mezelf vestig.

Ik vond een uitweg.

Het brengt haar niet terug, Sasha.

Sofia.

Sneeuw vulde de lucht van de piazza...

maar het was geen sneeuw...

het was as en vonken van de stad die afbrandde.

Misjka sprak met me over het afbranden van Moskou.

Hij gaf elk deel van zichzelf aan dit land...

en het verwoestte hem.

En Nina ook...

dat prachtige meisje...

dat briljante, heldere licht, onverschillig gedoofd.

Ik accepteer niet dat dat met Sofia gebeurt.

Dat kan ik niet toestaan.

Hoe hartverscheurend ook, we moeten... - We moeten haar laten gaan.

Richard kwam naar mijn kleedkamer na het toneelstuk.

Dan begrijp je waarom we niet meer met elkaar kunnen associëren.

Associëren? Is dat wat we al die tijd deden?

Anna, maak dit niet nog moeilijker.

Als ik betrapt word... - Wat gebeurt.

Je hebt weinig vertrouwen.

Daar heeft het niets mee te maken.

Als Sofia niet terugkomt uit Parijs, weten ze dat je hielp. Ze vinden je.

Dus je moet zo ver mogelijk van me wegblijven.

Ze zullen je vermoorden.

Nadat ze je mishandeld hebben.

Het laatste wat ik wil, is dat jij betrokken...

Dwaas.

Ik ben erbij betrokken.

Ik ben er al 30 jaar bij betrokken. Ik hou van je.

Wat?

Ik ga het niet herhalen.

Wat er ook gebeurt...

we doen het samen.

Verwacht je dat hij dat draagt?

Ik begrijp de zorgen. Mijn meerderen stonden erop. Anders geen deal.

Het is goed, Anna.

Hoe breng ik je de tapes?

Sofia moet ze naar Parijs brengen...

en bezorgen bij de ambassade, waar ik wacht.

Wanneer vertrek je? - Vanavond.

Zodat je land niet geconfronteerd wordt...

met opsluiting van een onderdaan als dit misgaat.

Alexander, neem dit niet licht op.

Stalin is weg, maar maak je geen illusies.

Als je betrapt wordt... - We kennen de gevolgen goed.

Ik laat zien hoe het werkt.

Dit is het populairste horloge in de USSR...

goedgekeurd door Stalin.

De microfoon activeert zodra de draad erin wordt geduwd.

Dan begint de opname.

Je ziet de secondewijzer bewegen.

Trek 'm eruit en hij stopt.

Dat moet me nog lukken.

Sofia?

Ik wil je spreken in mijn kantoor.

Je ziet de verhoogde beveiliging in het hotel.

We hebben belangrijke gasten, dus ik wil de muziek doornemen...

die je vanavond in de Piazza speelt.

Kan je de deur sluiten?

Prokofjevs Piano Concerto Nummer Twee.

Geschreven nadat hij zich tegen de revolutie keerde.

Zijn muziek zal ons overleven.

Er verbleef ooit nog een meisje in dit hotel.

Nina Koelikova. Klinkt die naam bekend?

Ze is mijn moeder. - Zo zonde.

Je moet weten dat ik al het mogelijke voor haar deed.

Wat bedoelt u?

Ik waarschuwde haar vader dat ze de verkeerde kant opging.

En hij stuurde haar weg naar een school, maar...

helaas betekende haar corrupte aard...

en gebrek aan moreel... - Stop.

...dat het onvermijdelijk was dat ze zou rebelleren.

U weet niets van haar.

Ik weet meer dan jij.

Je ouders zijn schuldig bevonden aan anti-Sovjetcorruptie.

Ze werden naar een kamp gestuurd waar ze nooit uit kwamen.

Waarom zegt u dat?

Sorry.

Ik wilde je niet van streek maken.

Wat zal je doen? - Sofia speelt in de Piazza.

Ik wilde geen argwaan wekken door onze plannen te wijzigen.

Ik ben pas na middernacht klaar.

Als ik... - Er is geen 'als'.

Laat er geen 'als' zijn.

Ze zouden je ondervragen.

Zeg dan dat je bezorgd was om mijn vriendschap met Richard.

Verzet je niet.

Word niet betrapt.

Goedenavond, Andrej.

Goedenavond meneer. Ik ben één van de obers.

Handen omhoog.

Dank u.

Sofia?

Ik ben in orde. - Dat ben je duidelijk niet.

Zeg me wat er is.

Wat denk je? Deze plek, alles. Ik kan niet ademen.

Ze vermoordden mijn ouders.

Ik doe het niet meer. - Sofia, niet vanavond.

Vertrouw me, vertrouw je vader. Wat je ook wil doen...

Pardon?

Er had al muziek moeten klinken.

Sofia? Excuses voor de onderbreking...

maar gezien het publiek van vanavond is iets patriottischer misschien geschikter?

Het volkslied, wellicht?

Kameraden, willen jullie ons volkslied horen?

Ja.

Tenzij je politieke objecties hebt?

Wees stil, mijn kloppend hart.

Het is Chroesjtsjov.

Ik begrijp nu hoe u zich voelde na de Revolutie.

Gaat u vluchten? - Ik kan nergens heen.

'Hij die leeft met het zwaard, sterft door het zwaard.'

Wie was dat, Shakespeare?

Het Evangelie van Matteüs.

U denkt dat ik mijn verdiende loon krijg.

Ik hoop dat u de gerechtigheid krijgt die u zovelen ontzegde.

Al die mensen.

Ze waren iemands kind, iemands moeder, vader.

Iemands vriend.

Waar was het voor nodig?

Dat is nu een makkelijke vraag.

Toen was die moeilijker.

Hoe dan ook, het is gedaan.

Wanneer vertrok hij? - Een uur geleden.

Hij liet dit achter.

Dit is 1913. Het jaar dat we afstudeerden.

'Waar is ons doel nu?'

Misjka schreef dit gedicht in de zuidelijke salon van IJdelstonde.

Het was toen nog gevaarlijk om politieke gedichten te schrijven.

Gezien zijn achtergrond besloten we het onder mijn naam te publiceren.

De ironie is dat jaren later, toen ik geëxecuteerd zou worden...

ze me spaarden omdat ze dachten dat ik dit geschreven had.

Misjka.

Mijn lieve, lieve vriend.

Toen hij vertrok, vroeg ik waar hij heen ging.

Maar hij zei: Doet dat ertoe?

Het is tijd om dit gekkenhuis te verlaten.