Original subtitles

Wat bedoel je 'hoezo'?

Ik moet van anderen horen dat Oscar je in de problemen bracht...

en dat je door hem bijna levend gekookt bent?

Ik weet dat hij 1 miljoen euro heeft gestolen.

We lenen het geld of ik verkoop het paard dat hij me naliet.

Wat moet ik met een volbloed?

- Wat moest hij ermee? - Geld witwassen.

Dat paard is een fortuin waard.

Maak je geen zorgen over dat geld.

Vicent had het en we hebben het teruggegeven.

Ze willen nu iets anders.

Een blauw notitieboekje dat Oscar gestolen zou hebben.

Een blauw notitieboekje? Waarom zou hij dat stelen?

Ik weet niet waar hij mee bezig was. Ik weet niks van Oscar.

- Enig idee waar het kan zijn? - Nee.

Fran, denk je dat Oscar van plan was te vluchten...

met een derde vrouw?

- Was er een derde vrouw? - Geen idee. Er is een derde appartement.

In Taracuellos, een dorp in Castellón. Ik was er met de politie.

- Wat deed hij daar? - Geen idee.

Shit.

Luister, ik beloof je dat ik zal zoeken tot ik dat notitieboek gevonden heb.

Goed?

Alex, zeg alsjeblieft niks tegen de politie.

- Heb je gezien wie dit heeft gedaan? - Nee, hun gezichten waren bedekt.

Het enige wat ik kon zien, was dat een van hen een litteken op z'n hand had.

Je hebt me niet laten komen om m'n geklaag aan te horen.

- Een borrel dan maar? - Ja.

Ja? Tequila?

Twee tequila, graag.

Maak er maar vier van.

Hallo.

Hoi, wat ben je aan het doen?

Wat ik aan het doen ben? Het is twee uur 's nachts.

- Waarom ben je zo laat nog wakker? - Ik ben wezen dansen.

Daar had ik ontzettend veel zin in.

Toen heb ik Fran gebeld en we hebben 25 shotjes gedronken.

25 shotjes, echt?

Nou ja, het waren er drie, maar alles draait.

Ik snap het.

Het beste is om te gaan liggen en alles te laten draaien.

- Lig je? - Ja.

Weet je, ik kijk graag naar je als je ligt.

Ik hou van de kleine kuiltjes in je rug.

- In m'n rug? - Ja, boven je stuitbeen.

Wat ik ook heel mooi vind, is de glooiing van je taille.

Hoe die vanaf je heupen smaller wordt en weer omhoog golft.

Toen ik Sol naar de bus had gebracht die ochtend...

moest ik gewoon weer bij je in bed kruipen.

Je straalt zoveel warmte uit 's ochtends.

Je kwam naakt terug in bed.

En...

Ik denk dat het me een beetje opwond.

Heel erg, eigenlijk.

Ga je me niet vragen wat ik aanheb?

Ik bel je eigenlijk om iets te vragen.

Wat dan?

Vind je het erg als ik naar je toe kom in Valencia?

- Natuurlijk niet. - Weet je het zeker?

Ja, waarom zou ik dat erg vinden?

Hallo.

Kom ik ongelegen?

Nee, hoor. Ik krijg altijd visite om twee uur 's nachts.

Je ziet er mooi genoeg uit voor visite.

Jij ook.

Kom binnen.

Je woont hier mooi.

En het uitzicht is prachtig.

Het is vast geweldig om wakker te worden omringd door glas en beton.

En een heleboel mensen om te begluren.

Ik kon niet slapen.

En ik moest steeds denken hoe moedig het van je was...

om naar de Albufera te komen.

Om te zien hoe Oscar en ik leefden.

En sinds ik van al z'n louche zaken weet...

realiseer ik me dat ik niet wist wie hij was...

niet hoe hij leefde...

en niet wat hij wilde.

Het gekke is, toen we samen waren maakte het me allemaal niet uit.

Ik hoefde niet te weten waar hij was...

of aan welke kant van het bed hij bij jou sliep.

Maar ik denk dat ik het nu wel wil weten.

Om hem uit m'n hoofd te krijgen.

Vertel me eens een fijne herinnering die je van jullie samen hebt.

Ik wil je in cellofaan verpakt zien

Heel gek, ik herinner me een van m'n moeders verjaardagen.

M'n moeder is niet graag jarig.

In plaats van haar eigen vrienden nodigt ze de mijne uit.

Vraag me niet waarom.

En ik dacht: Het beste moet nog komen, het feest.

Neem me niet kwalijk, Blanca. Dit is een belangrijk telefoontje.

Marcos, hoe gaat het met je?

Niet te geloven dat je moeder weer vertelt...

over die literatuurprijs die ze in dat bordeel ontving.

Dat kan ik niet meer aanhoren.

- Dat klinkt als een goed idee. - Ja, toch?

Het probleem is dat ik nu niet op kantoor ben.

Laten we nu naar het toilet gaan.

Dat gaat nu niet lukken, want dan moet ik de tekeningen bekijken.

Ik bekijk de tekeningen wel voor je om de nooduitgang te vinden.

Betast jezelf.

Betast jezelf nu. Ik zie je.

Ik ga even naar buiten, Het is hier te rumoerig om te praten.

Nee, blijf zitten. Het windt me op als je het doet waar mensen bij zijn.

Ja, momentje. Mag ik wat water?

- Water? - Niet lachen. Hou op.

Ik wist niet dat jullie het in openbare ruimtes deden.

Dat deden we ook niet.

Oscar plaagde me graag, omdat hij wist dat ik dat niet kon.

Ik heb het nog nooit gedaan in een toilet of garderobe of iets dergelijks.

- Nee? - Nee, dat is niet mijn ding.

En jullie twee?

Nee, wij ook niet.

Dank je wel.

Graag gedaan.

- Katia, het is zeven uur. - Ik moest het huis uit.

Voordat Ada wakker werd.

Ik kan haar niet in de ogen kijken.

Dan weet ze dat ik iets verberg.

Waarom vertel je het haar niet?

Ik weet nog niet hoe. Het zal een schok voor haar zijn.

Als je het niet snel vertelt, komt ze er zelf achter.

En Big Boss ook.

Dat maakt me niet uit. Hij weet dat hij niet de enige was.

En als hij het vraagt? Je kunt niet zeggen dat het van een ander is.

Dat slaat nergens op, Katia.

Het is mijn kind, want ik krijg het.

- Ik zet niemand een pistool op het hoofd. - Wat bedoel je?

Als ik het hem vertel, trekt hij de champagne open.

Hij geeft ons allemaal vakantie en verlaat Minerva.

Dan wil hij me terug.

Hij is gek op kinderen, je hebt geen idee.

Onze relatie ging niet over rozen, maar het was wel echt.

- Ik wil geen molensteen om z'n nek zijn. - Goed, dan ga je niet naar hem terug.

Maar je moet het hem wel vertellen.

Hij is de vader.

Mag ik even gaan overgeven?

Goeiemorgen.

Ik hoorde jullie praten. Ik wilde niet storen, maar gefeliciteerd.

Dank je.

Hallo.

Heb je nog meer van deze?

Volgens mij niet.

Vertel, zijn jullie samen of niet?

- Jij durft. - Wat maakt het uit?

We hebben allemaal met een vriendin gerommeld.

Vertel haar maar met wie je gerommeld hebt.

Met Conrado.

Met de luitenant van politie?

Lang leve Spanje, meid.

Het werd tijd dat je een goeie wip kreeg. Therapie is prima, maar wel saai, niet?

Een ervaren veteraan. Niet verkeerd af en toe.

Nou, ik moet wel eerlijk zeggen dat hij erg goed in bed is.

Wat nou? Het is waar.

Oké.

Maar goed...

Hij wil waarschijnlijk ook verder met z'n leven.

Ik ben blij voor je, maar ik ken je. Je bent niet van de onenightstands.

- Is het serieus tussen jullie? - Ik weet het niet. Ik vind hem leuk.

En hij helpt me alles even te vergeten.

Momentje.

Shit. 'De Qatarese investeerders zijn onderweg, waar zijn jullie?'

- Betaal jij? Ik haal de auto. - Komt niks van in. Ik trakteer.

De rekening, graag.

Verónica...

toen je al m'n spullen verbrandde, heb je die van Oscar toen ook verbrand?

Een paar dingen.

Nou ja, alles.

- Hoezo? - Heb je een blauw notitieboekje gezien?

Nee, niet dat ik me kan herinneren. Hoezo?

Dat is het kasboek van Andrés. Volgens Fran had Oscar het gestolen.

- Echt waar? - Ja, en Andrés is ernaar op zoek.

Wat moest Oscar ermee?

Geen idee, maar het kan verband houden met z'n dood.

We moeten het vinden.

Oké, ik zal ernaar zoeken.

Ik zal het project kort omschrijven, daarna gaat Arturo in op de kosten.

Jullie zeggen alleen iets als ze iets vragen, wat ze niet zullen doen.

Dat is geen seksisme of pesterij. Jullie weten dat jullie geweldig zijn.

Als er ook maar iets aan dit project of onze hoofden ze niet aanstaat...

kunnen we die wolkenkrabber vergeten. Begrepen?

- Ja, Jaume. We houden onze mond. - Net als de podiummeisjes bij de Tour.

Nee, bij de Formule 1, want die zijn echt bloedmooi.

Het is zover. Iedereen op z'n plaats.

Artur, hier. En dames, jullie hier.

De rechte lijn is verleden tijd. Dit ronde, asymmetrische gebouw...

met een bebost dak, dat is de toekomst.

Dit is de Martina Toren. Dit zijn de architecten.

Deze wolkenkrabber wordt de opvallendste ter wereld.

Daarin komen 420 luxe appartementen.

We willen geen appartementen.

Die investeringen zijn veel te hoog.

Deze grond heeft een woonbestemming.

Dat moet een commerciële bestemming worden.

De bestemming van het gebouw kan niet meer gewijzigd worden.

Bij de verkoop van appartementen speelt de constructie niet per se een rol.

Mr Abdelai...

mag ik u erop wijzen dat u een vergissing maakt.

Iedereen is op zoek naar identiteit.

Als je in een ander huis woont dan de rest, is dat je identiteit.

Elk appartement in deze toren is uniek. Daarom denk ik dat het zeer rendabel is.

Jullie zijn Arabieren.

Arabieren zijn gevoelig voor mooie dingen: Paarden, kunst, astronomie.

Wij in het Westen zijn handelsgericht en corrupt. We missen die fijngevoeligheid.

En nu zegt u dat u hier bioscopen en winkelcentra in wilt maken...

in plaats van het tot leven te brengen?

Ik verzeker u dat die appartementen verkocht worden.

- En dat u enorm veel winst kunt maken. - Minimaal 28 procent.

Ik zal u iets vertellen, wat ik eigenlijk niet mag doen.

We hebben dit project aan zes mensen laten zien.

Die hebben allemaal al ingetekend op een appartement.

Deze mensen kunnen uit honderden woningen kiezen.

Waarom denkt u dat ze voor dit gebouw kozen?

Alleen omdat ze het mooi vinden?

Nee, ze kiezen voor exclusiviteit.

Wij bepalen de verkoopprijs. Exclusiviteit is onbetaalbaar.

Vertrouw op ons.

Wat denk je?

Dat we ontslagen zijn.

Ik denk... O jee.

Nu komt het.

Stelletje pokkewijven.

We hebben 'm binnen.

Luister, iedereen naar de werkborrel.

Wie over tien minuten nog werkt of nuchter is, is ontslagen.

Is dat duidelijk?

Wat is er?

Zeg het dan, lieverd.

Wat is er, lieverd?

Ada, wat is er?

Dit portret van Arnolfini en z'n vrouw...

is kenmerkend voor de 15e-eeuwse Vlaamse kunst.

Dat is nog eens een kunstwerk, man.

Stilte.

Een dubbele Whopper, Ada trakteert.

- Wat bedoelen ze met Whopper? - Dat doet er niet toe, mam.

Iedereen heeft die foto's gezien.

Oké, even rustig.

We gaan met de leraren praten, dan is het opgelost.

Dat lost niks op. Ze hebben ze al gezien en ze weten dat ik het ben.

Ik wil dood.

Wacht even. Zeg dat niet, alsjeblieft. Dat zijn geen grapjes.

Mam...

ik had bijna alle pillen genomen die we in huis hebben.

- Wat vertel je me nou? - Ik wil gewoon verdwijnen.

Ik wil er niet meer zijn. lk begrijp Oscar nu.

Luister naar me.

Als je dat weer denkt, beloof me dat je me dan belt.

Ik heb gebeld, je nam niet op.

- Ik heb je wel 20 keer gebeld. - Dan bel je 40 keer.

Of bel Alex of Bianca tot ze opnemen.

Verdomme.

Kijk me aan.

- Je wilt niet dood. - Wat weet jij nou?

Ik weet het. Ik ben je moeder.

Waarom? Omdat ik een kind ben dat niks van het leven weet?

Omdat je een grote zus wordt.

U heeft twee nieuwe berichten.

Ik wilde een gesproken bericht sturen...

maar je hebt geen WhatsApp, dus spreek ik je voicemail weer in.

Sorry, ik hing per ongeluk op.

De muziek is van de werkborrel.

We vieren dat we m'n wolkenkrabber voor de tweede keer hebben verkocht.

Ik bel je om je te zeggen...

dat ik meestal niet met vreemden naar bed ga.

Alhoewel, nu ik erbij stilsta, kende ik m'n man ook niet echt.

Jemig, wat gênant.

Ik ben niet iemand die met iemand naar bed gaat...

en 'm dan de volgende ochtend smeert.

Ik weet niet wat dit is of waar dit naartoe gaat...

maar ik wil dat je dat weet.

Dus... Een knuffel, of een kus, wat je liever hebt.

Mam.

Waarom heb je dat niet eerder verteld?

Ik weet het niet.

Omdat ik 40 ben en omdat de vader het niet weet.

En als ik eraan denk dat ik een baby krijg, word ik daar vreselijk blij van.

Maar dan kom jij binnen en zegt dat je dood wilt en... Verdomme.

Het moederschap is een mijnenveld en ik weet niet of ik er klaar voor ben.

- Nee, dat ben ik niet. Ik kan het niet. - Natuurlijk kun je dit, mam.

Ik maak me niet van kant. Dat wilde ik, maar nu niet meer.

Dat klinkt niet overtuigend.

Laten we dit afspreken.

Als ik de neiging krijg om iets stoms te doen...

beloof ik dat ik Blanca bel of Alex, zelfs de president als het nodig is...

maar ik maak me niet van kant. We moeten nu voor deze baby zorgen.

Oké.

Alles oké? Ik vergat m'n sleutels. Kom je naar het feest, Ada?

Dank je, Jaume. Maar we gaan naar huis.

Hou je mond.

- Katia, je wilt je baan toch houden? - Ja, natuurlijk.

Ik heb al m'n werknemers naar beneden gestuurd voor een borrel.

Wacht, had je niet in de gaten dat mam een grapje maakte?

Mama, ik ga naar huis om m'n huiswerk te maken.

M'n telefoon staat aan.

Als je over 20 minuten thuis bent, weet ik dat je me niet vertrouwt.

- Ik hou van je. - Ik ook van jou.

- Het boek. - Mam, wat doe je hier?

Ik laat het niet uitgeven.

Ik heb m'n uitgever gezegd dat ik m'n dochters leven niet wil verpesten.

Ik ben een uur bezig geweest en heb 50 files van m'n computer verwijderd.

Ik was voor een keer een echte moeder.

Maar egocentrisch als ik ben, heb ik het boek toch voltooid.

Ik dacht: Als Phillip Roth het leed van z'n eigen vader kan gebruiken...

om een meesterwerk te schrijven, mag ik toch m'n dochters verhaal schrijven?

- Phillip Roth? - Ja.

Het enige goede is dat ik het weet, voordat het gepubliceerd wordt.

Eerlijk gezegd, dacht ik dat je me groen licht zou geven.

Dat je het niet erg zou vinden en blij zou zijn...

als ik een prijs krijg en ze er een tv-serie van maken.

Dat is emotionele chantage.

Het zou een goed boek zijn als het niet over mij ging.

Je hebt gelijk.

Een gin-tonic?

- Mag ik twee gin-tonic? - Welke gin wilt u?

Blijf doorpraten als ik weer aan tafel ga zitten...

en zeg dan dat je je niet lekker voelt. Dan kunnen we hier weg.

Ik begrijp dat je haast hebt, maar dat gaat nu helaas niet.

- Alles goed, schat? - Ja.

Blanca, vertel nog eens, want ik heb het gemist.

Ik vertelde het verhaal over die keer dat ik die prijs kreeg in dat bordeel.

- Alles goed met je? - Ja.

Sorry, dat ik je onderbreek, mam. We gaan. Ik ben een beetje dronken.

- Blijf nou, lieverd. - Je weet dat ik niet tegen drank kan.

Schat, ik moet gaan.

- Ja, we gaan. - Nee, ik moet echt weg.

Dit is belangrijk. De Japanse beurs, Fran.

Sorry, schat. Ik moet echt weg. Het spijt me.

- Fran. - Hoe gaat het?

- Alles goed? - Ja. Wat doe je hier?

Ik kwam je ophalen van je werk, maar je was al weg, dus...

Ja, we vieren dat m'n gebouw voor de tweede keer verkocht is.

Dat is fantastisch.

Dan is dit een perfecte dag.

Ik heb m'n vrouw verlaten.

Wat is er gebeurd?

Ik weet het niet, Alex. Ik realiseerde me plotseling...

dat niets in m'n leven echt was. Begrijp je?

En...

dat ik altijd iemand anders leven geleid heb.

Oscars leven, dat van Marisa...

Het is alsof ik nooit m'n eigen beslissingen heb kunnen nemen.

Ben ik hier om je te vertellen dat het enige echte wat ik me herinner...

is dat ik altijd al verliefd op je ben geweest, Alex.

Altijd al.

Wauw, in één keer.

Sorry, dat het zo lang duurde, maar het viel niet mee om verse rozen te vinden.

Wat een mooi cadeau. Heel erg bedankt.

- Dank je wel. - Graag gedaan.

Ze ruiken zalig.

- Moet je ruiken. - Kom eens hier daarmee.

We konden niet gaan zonder haar iets te geven.

Ga je mee?

Mensen, we moeten ervandoor.

Veel plezier nog. We zien elkaar vast weer snel.

En ik kan niet verder zo.

Ik wil geen excuses meer bedenken om niet met m'n vrouw naar bed te hoeven.

Ik kon dit niet langer voor me houden.

- Hallo. - Alles goed?

- Waar is Alejandra? - Die staat daar ergens.

Dank je.

- Alejandra. - Hoi.

Hoi.

Vind je het niet erg dat ik zomaar langskom?

Natuurlijk niet. Ik ben blij dat je gekomen bent.

Kun je me even vijf minuten geven?

Ja, natuurlijk.

Fran.

Kijk me aan.

Ik hou heel erg veel van je, Fran.

Echt heel erg veel.

Maar ik ga door een ander proces dan jij.

Ik heb altijd een stabiele relatie gehad.

Een heel normaal leven, en dat was erg fijn.

Maar ik moet nu een ander pad inslaan.

Snap je? Ik moet...

Ik moet m'n eigen weg vinden.

Ook al weet ik niet waar dat toe zal leiden...

maar ik moet...

onbetreden paden gaan bewandelen. Snap je?

En...

- En jij... - Ik begrijp het.

Ik begrijp het heel goed.

Ik lijk altijd terug te komen op het geijkte pad.

- Het spijt me. - Dat hoeft niet.

- Ik weet het niet. - Dank je wel.

Voor mij blijven het de piramides.

Het Empire State Building is vast mooier...

maar in bouwkundig opzicht kan niets aan de Egyptische piramides tippen.

Hij is precies wat je nodig hebt.

Een politieagent?

- Een dekhengst. - Hoe weet jij dat nou, mam?

Kijk dan hoe ze zich aangetrokken voelen tot hem...

en de geur van testosteron.

Dekhengsten zijn trouwens een bedreigde soort.

- Die zijn erg gewild. - Nou en of.

Die kan je gelukkig maken in bed. Hij brengt een dode nog tot leven.

Wat is er?

- Wat heb ik gezegd? - Een dode?

Zo bedoelde ik het niet.

Weet je waar die vis van gemaakt is? Die is gaaf.

- Alles goed? - Ja, prima.

- Met Ada? Ze had gehuild, zag ik. - Ach, niks. Gewoon tienergedoe.

- En met mij? - Met jou is ook alles goed.

Mooi.

Dat je ons niet bij de bespreking wilde, was toch niet omdat we uit elkaar zijn?

Katia, je bent de machtigste vrouw in m'n team.

Ik wil je absoluut nergens bij weghouden, oké?

Oké, dank je.

We zijn niet zo leuk uit elkaar gegaan. Kunnen we daar een keer over praten?

- Wat zeg je? - Je hebt me wel verstaan.

Je hebt me met Minerva gezien.

- We hebben een paar keer afgesproken. - Hoe gaat het met haar?

Ze is jou niet.

Maar ik heb nagedacht over wat je zei over met een schone lei beginnen...

en dat proberen we.

Ik ben blij voor je.

Fran, je moet me helpen. Er is iets ergs gebeurd.

Vang jij Alex op? Bedankt, maat.

Verónica.

- Hoe maakt Sol het? - Je hoefde niet te komen, zei ik.

- Natuurlijk wel. - Het is geen hersenvliesontsteking.

- Wat is het dan? - Geen idee. Griep of angina, denk ik.

Shit, ik ben zo geschrokken.

Kan ik haar zien?

Ze zijn haar aan het onderzoeken, daar duurt nog wel even.

Je hebt vast geen sigaretten.

Echt niet, hè?

- Je zou toch stoppen? - Ja, maar dit leek me geen goede dag.

- Zal ik kijken of ik wat kan vinden? - Nee, laat maar.

Je kunt beter gaan.

- Nee, ik blijf hier, bij Sol en bij jou. - Het komt goed. Ze heeft geen koorts.

Ik overleef het wel zonder nicotine en anders bijt ik wel een verpleegkundige.

- Nee, ik blijf. - Je was toch ergens mee bezig?

Ga nou maar. Snel.

Toe dan.

Ga. Ik bel je straks wel.

Ga nou maar.

Maak je maar geen zorgen.

Hup, maak dat je wegkomt.

Nee, ik wil niet dat je stopt met roken.

Dan kan ik straks midden in de nacht sigaretten gaan halen.

- Ik wil echt stoppen dit keer. - Dat weet ik.

Maar gooi geen tabak meer weg. Die arme eenden.

En als ik het vriendelijk vraag?

Dan geef ik het je nog niet.

- En als ik nou ga gillen? - Als je dat doet, jaag de eenden weg.

- Geef op. - Nee, al ga je schoppen.

Ik verstop het, zodat je het niet kan vinden.

- Geef hier. - Nee.

- Waar is het? Vertel op. - Nee, genade.

Ik heb het zo goed verstopt, dat ik niet meer weet waar.

- Ik vind het wel. - Tuurlijk.

Wacht.

Aangetekend pakket

ik wil langskomen vandaag

Vertaling: Marja de Zeeuw BTI Studios