Original subtitles

Ik weet dat je niet slaapt.

Heb je het gedaan of niet?

Vind je Martina leuk?

Is het dat?

Wat is het dan?

Vertel...

Vertrouw je me niet?

Kom op, opstaan. -Ik wil niet gaan.

En ik wil niet dat school mij de hele tijd belt.

Kom op, hup. -Nee.

Kom op...

We moeten Nerea ophalen. We komen te laat.

Ik heb buikpijn.

Doe dit aan.

Dat wil ik niet. Dat ga ik niet aantrekken.

Hou op, alsjeblieft.

Ik vind het niet mooi.

Goedemorgen...

We gaan bij Martina langs voor we Nerea ophalen.

Gorka, alsjeblieft, laat het los. We missen de trein.

We kunnen niet wachten tot september.

We moeten het nu doen. -Ze zullen elkaar niet zien.

Hij zei dat het niet meer zou gebeuren.

Ik stond voor schut. -Het zijn kinderen.

Benat is een schreeuwlelijk.

Is huilend thuiskomen normaal bij kinderen?

Natuurlijk niet.

Heb je Martina's badpak meegenomen?

Geef antwoord. Ja of nee?

Als dit door blijft gaan, ga ik het oplossen.

Jij hebt zo'n kort lontje.

Nu zitten we met deze ellende.

Ik ga daar geen vakantie vieren.

Goede reis.

Opzij. -Laat weten wanneer je terugkomt.

Hoe was het gisteren? Ging de voordracht goed?

Geen idee. Vraag het de ouders die erbij waren.

Nerea... -Wat is er?

Alleen jullie waren er niet.

We waren onderweg, maar de school belde.

Goed, rustig maar, Gorka.

Coco bederft altijd alles. -Noem me niet zo.

Hou je mond.

Kom op, uitstappen.

Hup, hup.

Hup...

Waarom zet je de motor niet uit, papa?

Ik ga niet mee. -Waarom ga je niet mee?

Hij kan niet mee, schat.

Mama, ik ga ook niet. -Eneko, luister:

als je terug bent, gaan we iets leuks doen.

Wij samen.

Kom op. -Oké.

Eneko, niet doen. -Eneko, luister.

Kusje?

Tot later, Nerea. -Tot later.

Ga maar. -Doei.

Eneko, hup.

Eneko, kom op.

Een week is zo om.

Je kan de hele week in het zwembad liggen.

En het is midzomernacht.

Hou op.

Wat doe je? Niet doen.

Goedendag.

Is die bagage van u? -Ja, kan dat zo?

Het gaat wel. Kaartjes, alstublieft?

Samen delen.

Geef je koptelefoon. -Echt niet. Coco...

Ik heet geen Coco. Mam, zeg er wat van.

"Ik heet geen Coco. Mama..."

Geef het dan. -Genoeg nu.

Coco... -Eneko, hou op.

Dank u.

Kaartjes, alstublieft.

Is dat een brug? -Ja.

De brug. Nu al?

Ah ja.

Is dat de grens, mama?

Ja.

Dan is dat Hegoalde.

Drie,

twee,

één...

20.000 SOORTEN BIJEN

Gaat het? -Ja.

Wil je die pakken? -Waarom ik?

Daarom. -Neem jij die maar.

Lukt het?

Goed, ja...

Hoe gaat het? -Hallo...

Blijven jullie hier slapen? -Ja, een paar dagen.

Maar Lita is niet thuis. -Is ze er niet?

Nee. -Ze is vast bij het vreugdevuur.

Bedankt. -Wat zijn je kinderen knap.

Ja, ze zijn groot geworden.

Doei. -Er is niemand hier, mam.

Er moet een sleutel zijn.

Hebbes.

De sleutel. Kom op.

Even kijken...

Zo... Geef je rugzak.

We gaan naar het vreugdevuur. -Goed.

Kom nou. -Ik kom eraan.

Tante...

Peio... -Hoi, schat.

Alles goed?

Hoe is het? -En jij?

Prima. -Mag ik een kusje?

Ze houdt niet van kusjes. -Mama, mag ik met hen gaan spelen?

Natuurlijk, ga je gang. -Waar is mijn neefje?

Ze is in Edinburgh.

Wanneer waren jullie hier voor het laatst?

Nerea's lijf is veel veranderd. -Ze is een vrouw nu.

Even het piemeltje van mijn kleine jongen schoonmaken.

Hij lijkt heel veel op jou.

Maar dan knapper.

Hoe gaat het allemaal?

Goed... Ik ben doodop.

De kapsalon, het dopen, en Peio die niet wil slapen...

Laat je hem dopen? -Heeft je moeder dat niet verteld?

Niet zoals mijn moeder doen, hè? -Hoe gaat het met haar?

Zoals gewoonlijk.

Jij vindt het grappig, maar...

je tante gaat hard achteruit.

Je kan niet meer op haar rekenen.

Ze bezoekt de bijen meer dan haar kleinkinderen.

Wanneer is het? We moeten kleren kopen.

Over tien dagen. -Als de beschermheilige dan gevonden is.

Johannes de Doper? Alweer? -Het beeld is weer verdwenen.

Vertelt je moeder dan niets?

Ze zoeken overal. -Tante...

Je moeder is gespannen. Een doop zonder Johannes de Doper.

Hé, wat is je haar lang.

Waarom geef je geen antwoord?

Je moet zo naar het vreugdevuur gaan. -Nee.

Probeer haar tot rede te brengen. -Mama, de rook...

Voor we een wens doen,

moeten we drie keer om het vuur lopen.

Wie wil de pen? -Ikke.

Als je niet van hier bent,

moet je je wens vertellen.

Hoezo?

Omdat ik het zeg. Punt.

En als ik dat niet wil?

Dan moet je gaan.

Waarheen? -Terug naar je stad.

We vertellen de onze niet.

Maar jij komt uit Frans Baskenland.

Hoe heet je?

Dat is geen naam. -Jawel.

Je naam is wat ie is.

Is dat een naam?

Ik had het nog nooit gehoord.

Laten we naar het vuur gaan.

Je bent groot geworden. Waar zijn de anderen?

Aitor is daar.

Hoi, lieverd.

Tante... -Tante is er.

Ik herkende je niet door dat haar.

Krijgt tante een kusje? -Nee.

Hallo. -Nerea, lieverd...

Mama, het is ijskoud. -Sla deze om je heen.

Aitor wilde me geen kus geven. -Forceer het niet.

Slechts een kusje voor zijn tante. -Dwing hem niet.

Kunnen we niet wat langer blijven. -Eneko, kom.

Na het eten gaan we terug.

Waarom wil je niet bij mij slapen? -Gewoon.

Ga dan maar op de grond slapen.

Dan slaap ik liever op de grond, lul.

Toe dan.

Wat is er aan de hand?

Je zoon is een lul.

Waar gaat het over? -Blijf op jouw kant.

Doe je hoofd omhoog.

Aitor, hou op. Ga liggen.

Weet je wat hij zei?

Niet schreeuwen, het is al laat. Een beetje stil, alsjeblieft.

Oké...

Rot op. -Rustig aan jij.

Genoeg, hou op.

Mama, weet je wat hij zei? -Hou op. Het is welletjes.

Ga eronder.

Ga eronder als je het koud krijgt. Eneko, kom op.

Ik slaap bij jou. Ik wil niet bij hem slapen.

Dus het beeld is weer weg.

Het is niet weg, het is gestolen.

Ze hebben nergens meer respect voor.

Het overleeft het deze keer niet als ze het in de rivier gooien.

Het is in slechte staat.

Het zijn vast dezelfde lui. Ik neem dit mee.

Goed,

Het was niet pap's beste beeld.

Niet het beste, maar wel het meest gekoesterde van het dorp.

Waarom ben je zo opeens gekomen?

Vanwege de doop.

De doop?

Gaan jullie scheiden?

Helemaal niet.

Kunnen we morgen de rest opruimen?

Ik weet het niet. De vorige keer deed je precies hetzelfde.

Ik wil het atelier gebruiken.

Wat goed. -Waarom ligt het gereedschap buiten?

Die dingen daar? -Ja.

Er is iemand bezig in het atelier...

en hij moet ze nog opruimen.

Betaalt hij daarvoor?

Heb je geld nodig, Ane?

Nee.

Wanneer komt Gorka?

Hij heeft het druk. Ik weet niet of hij komt.

Gaat het wel? Redden jullie het?

Mama, ik ben bekaf. Zullen we morgen verder praten?

Natuurlijk. -Goed dan.

Welterusten...

Krijg ik geen kusje?

Rust goed uit. Tot morgen.

Alles ruikt nog hetzelfde.

Het huis en alles...

Sylphiden, één...

Sylphid...

Eén, één, één.

Mama, wat is een Sylphide?

Mama...

Die collectie heet de Sylphiden.

Opa heeft ze gemaakt.

Een Sylphide is een lange, slanke vrouw.

Mama, is het zo goed? -Prima.

Heeft opa die allemaal gemaakt?

Opa heeft die gemaakt en ik deze.

Hallo, goedemorgen. -Hallo...

Niet aankomen, Eneko. Ga naar Aitor.

Mama, wat een verrassing om dit beeld te zien.

Ik had het heel lang niet gezien.

Het was de moeite waard om te houden. Ik ben het aan het schoonmaken.

Waar zijn de anderen? -Ik moest ruimte maken.

Heb je ze weg gedaan? -Wat is dat?

Niets.

Mama, niet doen.

Wat ben je van plan hier? -Niets, mama.

Ben ik de enige die het atelier niet mag gebruiken?

Waar was je? -Zullen we ontbijten?

Ik heb al ontbeten.

Eneko, schat...

Niet mee spelen.

Ane, dit is geen plek voor kinderen.

Rustig maar, Leire neemt ze mee zwemmen.

Oma, waar ga jij heen? -Ik ga op zoektocht. Ga je mee?

Ja. -Nee, ga zwemmen.

Laat me gaan. -Niet naar de mis.

Ik ga niet naar de mis.

Ik ga met je tante het beeld zoeken in de rivier.

Oké... -Laat hem, als hij met me mee wil.

Dwing hem niet.

Goed.

Mag hij mee dus? -Zeker.

Tot later, Eneko.

Tot later.

Neem je de auto? -Natuurlijk.

Mag ik mee? Ik heb bijenwas nodig.

Zijn we te vroeg? -Een beetje.

Ik kom naar beneden. Ik ben klaar.

Hé, kerel.

Laat me eruit, Tibet. Kom op, weg.

Wegwezen...

Weet je wat dit is?

Wat is er, makker?

Wat is het? -Bijenwas.

Deze is veel harder.

Het koelt snel af.

En dan wordt het hard.

Het is heel hard.

Kijk... Hier...

Tjonge.

Je kan het vervormen, hè? -Ja.

Je kan er beelden van maken.

Het weer wordt slechter.

Ja, daar lijkt het op.

Pater Esteban vroeg weer naar de kaarsen.

Laat het hem weten als die er niet zijn, dan weet hij dat.

Bent u dokter?

Ik niet, de bijen.

Mijn oma heeft me dat geleerd.

Jouw overgrootmoeder.

Zo simpel is het.

Geen doop geneuzel toen.

Dit is genoeg.

Julian's boom heeft schimmel.

We moeten de bijenkorf weghalen voor de boom omvalt.

Goed...

We zijn klaar.

Pardon, tante, heb je nog meer bijenwas.

Ik weet niet of daar nog meer is.

We moeten het smelten en opruimen.

Niko, hoe is het werken met opa?

Heel leuk. -Goed zo.

Ik heb een goede assistente.

Absoluut de beste.

Wat is dit? -De restanten van de coöperatie.

Hoeveel zijn het er? -Acht.

Dat is goed. -En ze hebben sommigen weggedaan.

Ze wilden dat ik er meer meenam. -Oké.

Kijk.

Het leeft. -Ja.

Vind je het vies. -Ja.

Mag ik het vasthouden?

Niet laten ontsnappen. -Alsjeblieft.

Goed. -Voorzichtig...

Ik heb het. -Nee, nee, nee...

Voorzichtig.

Het beweegt.

Kijk, het bloedt.

Zie je dat? -Ik zie het.

Dat is een boomstam, toch?

Ik weet het niet zeker.

Zijn hier meerminnen?

Meerminnen leven in de zee, niet in de rivier.

Esteban, kom op...

Meerminnen bestaan niet.

Dat hangt ervan af.

Meerminnen zijn fantasie...

en fantasie is deel van de realiteit.

Oké... -Ik zie niets vanaf hier.

Het lag de vorige keer bij de poelen.

Zullen we daar kijken?

Conchite, het ligt niet op dezelfde plek als de vorige keer.

Waarom niet? -Dat zou een wonder zijn.

Laten we het geloof niet verliezen.

Wat is geloof?

Geloof is ergens op vertrouwen...

dat je van binnen voelt.

En het is de reden dat je doorgaat.

Je bent ergens van overtuigd.

Voorzichtig, niet kapseizen.

Ja, rustig aan. -Voorzichtig.

Wat je gelooft, is een overtuiging.

Dat is het. Bijvoorbeeld...

Welke kleur ogen heb jij?

Bruin en mooi.

Weet je zeker dat ze niet blauw zijn? -Ze zijn niet blauw.

Dat is een overtuiging.

Maar geloof gaat verder...

dan wat je met je ogen kan zien.

Het is iets dat van binnen zit.

Begrijp je?

Soort van.

Laten we verder gaan zoeken.

Zie je iets? -Nee.

Wat zoeken we? -Een prachtig beeld.

Hier is het water helder. -Eens kijken...

Er ligt niks hier. -Niets.

Tot later, Isabel.

Tot ziens. -Haar kleindochter?

Hallo. -Hallo, hoe gaat het?

Prima. -Ze is gegroeid, hè?

Ja, hè. Ze zijn snel groter dan ik.

Koester haar, want...

Koester hem. -Ze groeien zo snel.

Ik weet het. -Ze is mooi.

Hij is prachtig. -En met vakantie.

Mijn schoondochter is met vakantie. De kleinkinderen zijn bij mij. Heerlijk.

Je geniet ervan. -Je weet hoe het is.

Ik zou wel zo'n meisje willen. -Tot ziens.

We gaan eten maken. -Tot ziens.

Mama...

Lieverd, er is geen plaats.

Mama?

Wat is er? -Word ik zoals papa als ik groot ben?

Waarom vraag je dat?

Ik wil niet zoals hij worden.

Je mag worden wie je wil.

Ga nu maar lekker slapen, lieverd.

Goed werk. Je kleermakerij was een succes geweest.

Nou, je oom had hulp nodig in het atelier.

Hij kreeg bestellingen. We moesten kiezen.

Maar je hield van naaien. -Ja, zeker...

Ik vind veel dingen leuk.

Met naaien had ik niet zo veel gereisd en mensen ontmoet.

Nietwaar, Peio?

Ik zal je laten zien hoe ze samen passen.

Ik zal ze halen. -Oké.

Mama, ik ga voetballen, goed?

Wel schoon blijven. -Voorzichtig zijn.

Ik zet deze hier op, en deze, je lievelings.

Ik vind die heel mooi.

Peio zal er prachtig uitzien. -Schitterend.

Oma? -Ja.

Wat is dopen?

Dopen betekent onderdompelen.

Dat wist je vast niet. -Maar ze dompelen hem niet onder.

Ze gieten water over zijn hoofd en noemen zijn naam.

Waarom? -Om hem van zijn zonden te reinigen.

Heeft Peio gezondigd?

Hij heeft geen zonden begaan.

Eneko moet helpen.

Waarom gieten ze water over zijn hoofd?

Om van de hitte af te koelen.

En we gaan ook zwemmen. -Ze zijn klaar.

Daarna gaan we naar de kapper om je haar te knippen.

Nee. -Dan koel je ook af.

Jij kan je grijze haar verven.

Het lijkt wel alsof ik twee kleindochters heb.

Wat een onzin. Hij heeft prachtig lang haar.

Hij heeft prachtig haar,

maar laten we het bijknippen als een jongenskapsel.

Nee.

Het is gewoon lang haar, dat vindt hij leuk.

Ja. -Nietwaar, Peio?

Ik ben klaar. -Mooi zo.

Ga je mee zwemmen?

Ik kan niet, schat.

Ben je de hele zomer in het atelier?

Kom, ga met ons mee.

Ik kan niet. Ik moet in de garage werken.

Leire, kan je me bij de kleermaker afzetten. Ik heb knopen nodig.

Ik ga met oma mee.

Nee, je gaat naar het zwembad.

Eneko, kom.

Eneko, kom naar beneden. -Waarom niet?

Daarom niet.

Ik heb ook buikpijn.

Weer buikpijn?

Dan moeten we naar de dokter.

Zeg eens...

Waarom wil je niet gaan zwemmen?

Omdat ik me schaam.

Schaam je je?

Waarvoor?

Mijn tenen.

Je tenen?

Laat eens zien.

Deze voet? Laat eens zien.

Deze tenen?

Je hebt mooie tenen.

Ik wil ze opeten.

Ze zijn mooi.

Ze zijn mooi. En je vingers ook.

Laat eens zien.

Kijk naar je vingers. Ze zijn prachtig.

Ze zijn lelijk. Ze zijn mooi. Kijk.

Wat zijn ze? -Lelijk.

Mooi.

Ze zijn mooi. -Zullen we ruilen?

Kijk naar de mijne.

Weet je het zeker?

Ja?

Ga nou maar. Het is leuk in het zwembad.

Kom met me mee.

Dat kan niet. -Het kan wel, maar je wilt niet.

Hé kampioen, hoe heet je? -Niet weer...

Kom op. Ik geef je die van Eneko.

Het is maar een pasje. Stop nu.

Hou op, alsjeblieft.

Genoeg...

Hij heeft er ook één nodig.

Hou op, alsjeblieft. Echt...

Hou op. -Mag ik die?

Dank je.

Mama, ik heb mijne. -Zie je, Eneko heeft zijn pasje.

Ga maar. Wacht binnen op ons, goed? -Oké.

Zeg je naam en we maken je pas aan.

Nee... -Ane, wij gaan naar binnen.

Luister...

Iedereen moet wachten. -Ik wil naar huis.

Je zou gaan als ik meekwam. Ja, toch?

Ik verliet het atelier.

Als je zo doorgaat, stuur ik je naar papa in Bayonne.

Zullen we het opschrijven.

Alstublieft. -We schrijven je gegevens op.

Anders kan ik geen pas aanmaken en mag je het zwembad niet in.

Kom op. -Ik geef je een formulier.

Schrijf je daar je naam op?

Kom op.

Ik doe het wel.

Tante? -Ja?

Wilde je een jongen?

Ik wilde dat het gezond was.

Maar ja, na Amaia wilde ik een jongen. -Waarom?

Ik had al een meisje, dus wilde ik een jongen.

Maar stel dat hij zijn naam niet mooi vindt.

Peio? Dat is toch een mooie naam. Ik vind 'm mooi.

De meisjeskleedkamer is daar. De jongenskleedkamer daar.

Goed. -Goed.

Jij bent de schoonmaker. -Echt niet.

Ik wil een lidmaatschapskaart. -Hoe heet je?

Maddi. -Hoe oud ben je?

Ik ben vijf, dus het is gratis.

Je bent echt geen vijf.

Oké, ik ben zeven. Hoeveel is het? -Tien euro.

Alsjeblieft. -Ik wil ook een lidmaatschapskaart.

Jij bent toch Coco? -Ja, Coco.

Waarom doe je je badjas niet uit?

Daar heb ik geen zin in.

Dan mag je niet in het zwembad. Mijn regels.

Wat is deze geur?

Doet me ergens aan denken.

Is hij in slaap gevallen? -Diep in slaap.

Ane, ik dacht dat...

Maak je geen zorgen over geld. Ik betaal de doopkleren.

Leire, ik weet niet of we komen.

Waarom niet? Dat moet, je bent er nooit.

Alsjeblieft. -Ik wil niet dat je geld verspilt.

Maak je geen zorgen. Alles is in de uitverkoop.

Dag, Nerea. -Bij Maider, kom op.

Je zal er prachtig uitzien. Kom, alsjeblieft.

Ik zal erover denken.

Goed, maar zeg "ja". -Oké.

June, hij is vrij.

Jullie kunnen meekomen.

Dat is te klein. -Dan nemen we de grote.

Wil je dat?

Goed dan,

We zullen zien, kom.

Maar jullie komen, hè?

Die is behoorlijk groot.

Wat leuk dat je vader in het zwembad werkt.

Ben je hier elke dag? -Ja.

Ja?

Zou jij dat willen? -Nee.

Nee?

Nee. -Ik hoef niet meer te plassen.

Oké...

Ik heb met je vader op school gezeten. -Dat wist ik niet.

Als kind.

Toen we zes waren.

Waarom gaat hij zitten?

Jongens plassen ook zittend.

Mama, stil.

Hoezo, lieverd?

Dus Coco is geen meisje.

Hij heet geen Coco, maar Aitor.

Mama, hou je mond. -Ik wist het.

Mama, stil. -Als hij een jongen is,

waarom verkleedt hij zich dan bij de meisjes?

Omdat hij dat wil en ik het goed vind. Wil je weggaan?

Schat...

Kom op.

Wat is er aan de hand?

Goed...

Hou je mond.

Wat heb ik misdaan?

Niks.

Waarom schreeuw je? Wat is er?

Kom hier.

Kom hier.

Schatje...

Wil je ophouden?

Praat niet zo tegen me.

Ik vraag het je, maar je gaat maar door.

Wat zit je dwars? Knuffeltje?

Ik begrijp het niet. -Je houdt me vast.

Ik zei: stop, maar je ging door.

Je ging door.

Toch?

Wat doe je hier?

Ik wil niet bij Eneko slapen.

Waarom niet?

Omdat ik in Frankrijk bij mijn moeder slaap.

En waar slaapt je vader?

Op de bank.

Blijf daar vanaf.

Kom hier.

Kom hier. Kom bij je oma liggen.

Voorzichtig. -Wat een prachtige ketting.

Het is geen ketting.

Wat dan? -Een rozenkrans.

Staat mooi als armband. -Daar is hij niet voor.

Een rozenkrans is om te bidden.

Oma? -Ja, lieverd.

Waarom ben ik zo?

Wat bedoel je met "zo"?

God maakt ons perfect.

We zijn perfect.

Wat doe jij hier?

Ik kan er niets aan doen als je niet vertelt wat er is.

Is het omdat ik haar er uitgezet heb?

June mag zeggen wat ze wil, maar er bestaat geen meisjes- of jongensdingen.

Oké?

Ze is misschien daar. -Ja, daarin.

Kijk, daar. Stop haar erin, kom op.

Als de koningin daar is, volgen ze allemaal.

Ja, zo...

Mama, wat is dit? Wie heeft dit opgeschreven?

Het is een inventarislijst.

Je oma houdt die bij.

Heel zorgvuldig.

Ik dacht dat opa dat deed.

Nee.

Opa maakte slechts beelden.

Mama hield de voorraad bij.

De verkoop ook.

De leveranciers...

PR, al die dingen.

Eigenlijk was het idee om replica's van bijenwas te maken...

om de omzet te verhogen van oma.

Kijk, een foto van opa en jou.

Mama?

Wat is dit?

Laat eens zien.

Komen die meisjes hier uit het dorp?

Ja, de meesten wel.

Ze zijn de Sylphiden.

Dus opa heeft naaktfoto's van hen genomen?

Vond oma dat niet vervelend?

Ik denk van wel.

Nog een beetje.

Goed. -Je vindt dit leuk, hè?

Beeldhouwen maakt je blij. -Ja.

Heeft opa deze ook gemaakt?

Nee, die heb ik gemaakt.

O ja? -Ik heb daar een tien voor gekregen.

Wat is dit?

Wat jij ervan maakt.

En deze? -Deze heet Pudor (bescheidenheid).

Hoezo?

Je ziet er mooi uit in Niko's pak.

Kom, eruit. We gaan.

Dit is bijenwas, het valt in de emmer.

Pas op, brand je niet. -Oké.

Weet je wat dit is?

Het is bijenhuid.

Kijk...

Zie je?

Het zijn cellen.

Als larven in bijen veranderen,

laten ze hun huid achter.

Waarom verbranden we ze?

Vanwege een ziekte, Amerikaans vuilbroed.

De kleinste bijen, de larven, raken besmet.

Ze ontwikkelen zich niet goed.

Het kan zich verspreiden en alle bijen doden.

Daarom verbranden we de honingraten.

Het is jammer, maar het is niet anders.

Voorzichtig...

Coco, ben je bang voor bijen?

Ja.

Mijn opa was ziek,

maar de bijen hebben hem genezen.

Mijn opa zegt dat er veel soorten bijen zijn...

en ze zijn allemaal goed.

Migueltxo komt. Hij wil je ontmoeten.

De assistent van papa? -Wie anders?

Waarom komt hij?

Omdat ik het wil verkopen.

Het huis?

Nee.

Wat dan? -Papa's kunstwerken.

Wat?

Je mag zijn kunstwerken niet verkopen.

Heb jij geen geld nodig? -Nee.

Papa's kunst is meer waard dan een schijntje.

Het is geen schijntje.

We hebben ze bekeken. -En hoeveel is het?

Het houden kost geld en tijd.

Het neemt veel ruimte in. -Ruimte voor wat?

Wat ga jij daar dan doen?

Ik word misschien leerkracht aan de kunstacademie van Bayonne.

Ik ben één van de kandidaten. Ik moet een presentatie sturen.

Dat zou mooi zijn.

Tellen de miniaturen mee?

Die tellen niet mee voor de graad.

Wat ga je presenteren?

Ik maak een beeld en maak mooie foto's van Sprues.

Waarom niet je Parijse kunstwerken?

Dat ga ik niet doen. Dit is geen Parijs.

Het mag niet ouder dan 15 jaar zijn.

Bebederos (drinkers) is van voor je studententijd.

Dat weten zij niet.

Bebederos is het enige goede stuk van de serie.

Hoe weet jij wat goed is?

Jij bent van de cijfers. Je hebt geen idee.

Dat is waar.

Maar ik heb dat niet gezegd.

Wie dan wel?

Je vader.

Dat heeft papa nooit gezegd. Hij bewonderde mijn werk.

Nou, ik ben geen expert op jouw gebied,

maar ik vertrouw op zijn oordeel.

Het enige dat hij zei, was:

mooi, schat.

Meer niet.

Je vader was me er één.

Wil jij even op de kinderen letten?

Of is dat te veel gevraagd?

Natuurlijk. -Ja? Bedankt.

Maar vergeet niet wat ik gezegd heb: wil je dit full-time doen,

dan was één kind genoeg, maar jij moest er drie.

Wat moet je in Bayonne?

Er is niets in Bayonne.

Ik heb een goed voorbeeld.

Je was te bang om papa te verlaten na het drama met de Sylphiden.

Niet te hard.

Weet je waarom we niet op bezoek komen? -Als je je druk maakt over wat men zegt,

doe dan wat aan Aitor. Ze denken dat hij een meisje is.

Aitor heeft er niets mee te maken. Hou hem erbuiten.

Bepaal de grenzen, kind.

Hij is verward.

Verward? Hij is acht.

Hij is acht en bijzonder fijngevoelig.

Hij is zichzelf aan het ontdekken. Hij is niet verward.

Zichzelf aan het ontdekken? Het is jouw schuld.

Je maakt hem in de war door hem zo te verwennen.

Mama, niet doen. Hij is een grote jongen.

Kom, snij het zelf.

Ik had je gebeld.

Heb je de appartementen gezien die ik je gestuurd heb? Moet je doen.

En kijk ook op je mobiel.

Ik heb ze gezien, Gorka.

Heb je die gezien met het kleine atelier?

Onmogelijk. Dat kunnen we niet betalen.

Hoe gaat het?

Haal je de deadline?

Ja, zeker.

Ik kan het wat rekken als je iets van de baan hoort.

Heb je overwogen om naar de doop te komen?

Ik weet het niet, ik denk het niet.

We moeten het ze vertellen.

Nu komen maakt de zaken gecompliceerder.

De kinderen zullen opgewonden zijn.

Ik weet niet...

Ik wil me niet tegenover de familie verantwoorden.

Je hoeft niet te blijven.

Ja, maar het is al laat.

Het is al laat. -Het is aan jou.

Hoe gaat het met de kinderen? Kan ik ze spreken?

Natuurlijk.

Ik geef ze je nu.

Ze zijn niet in hun slaapkamer.

Het maakt mij niets uit.

Verdorie, ik heb het laten vallen.

Gorka, ik bel je terug.

Was dat papa? -Wat doen jullie?

Geef antwoord. -We zijn aan het spelen.

Aan het spelen? -Is spelen verboden?

Als oma erachter komt dat jullie aan haar spullen komen... Doe af.

Het is op slot.

Luister goed...

Raap op en vouw het netjes op.

Netjes opvouwen.

Zo?

Waar lag die jurk?

Hier. -Leg terug waar het lag.

Ze is deze vergeten.

Er zit geen code op.

Alweer? -Het was een ongelukje.

Kom me helpen.

Eneko? -Wat is er?

Heb je altijd geweten dat je een jongen bent?

Altijd.

Waarom vraag je dat?

Eneko? -Wat is er?

Denk je dat er iets mis is gegaan in de buik van mama.

Wat bedoel je?

Alles is goed.

Kleed je om en ga naar bed. Het is al laat.

Prachtige bijenwas...

maak me blij.

Want ik heb...

vanavond een lange weg te gaan.

De bijen komen als we ze voedsel geven.

Hoe heet deze bloem?

De mijne is tijm.

Weet je wat jouwe is?

Lavendel.

Een bij. -Ze zijn hetzelfde, maar ruiken anders.

Kijk...

Kom...

Ruik aan deze.

En nu aan die.

Ruik je het?

Kijk, kijk, kijk...

Rustig, rustig...

Rustig blijven.

Haal diep adem.

Klaar? Dan zullen ze je niet prikken.

Heel goed.

Goed zo, rustig blijven.

Zeg tegen ze wat ik zeg:

Ik kom in vriendschap.

Ik zal jullie geen pijn doen.

Ik wil jullie alleen maar helpen.

Goed zo...

Goed zo...

Zie je wel? Goed gedaan.

Beter, hè? -Jeetje...

Zag je dat? Ik leek wel een bang meisje,

maar ik luisterde naar wat je zei en daar werd ik rustig van.

Een bang meisje?

Je leek rustig. -Voel maar, mijn hart gaat te keer.

De voedsterbij...

die de larven eten geeft,

welke zou dat zijn?

Welke denk je?

Tante Leire. -Heel goed.

En wie bewaakt de ingang van de bijenkorf, zodat alleen familie binnenkomt?

De oude vrouwtjes van de streek.

Wie? -De oude vrouwtjes van de streek.

Dat klopt.

Ze zitten altijd op het bankje, hè? -Ja.

Precies.

En de dar?

Wat is dat? -De dar...

is de man van de bijenkorf.

Wie zou dat zijn?

Nou? -Mijn vader.

Precies.

Opzij...

Hebben we nu iedereen gehad?

Ja, heel goed...

En...

de koningin?

Ik.

Ben jij de koningin? -Ja.

Ik dacht dat ik dat was. -Jij?

Ja, ik. -Jij kan geen bij zijn.

Waarom niet?

Omdat je de bijenhouder bent.

Oké, oké...

Jij past op ons.

Hallo...

Als mama erachter komt...

Je bent nu medeplichtig.

Het water is koud.

Echt niet.

Laten we meer schuim maken.

Hier is veel.

Een sikje.

Oma vindt dat een goede band.

Sergio en Estibaliz... -Oma?

Zeg het eens.

Wie is dit?

Raad eens.

Je moeder. -Met een kaal hoofd?

Ja. -Dat geloof ik niet.

Dat is mama niet. -Jawel.

Laat eens zien, Eneko.

Dit is mama niet. -Jawel.

Het giet.

Ik heb opgeruimd en wat kleren meegenomen.

Kleren van Amaia? -Ja.

Laat zien. -Deze...

Is het mijn maat? -Ja, het zal je goed staan.

Kijk deze eens.

Vind je die mooi? Het is voor jou.

Kijk deze, Nere.

Wauw, wat schattig.

Het is praktisch nieuw. -Echt waar?

Is dit allemaal voor mij? -Allemaal.

Dit zijn feestkleren.

Zo ja. Ziezo.

Nu... -Deze herinner ik me.

Is dit voor volwassenen? -Echt niet.

Wat groot, hè? -Het is hier dikker.

Amaia is weg dus ik greep mijn kans om op te ruimen.

Kijk deze spijkerbroek.

Zijn die niet te lang voor mij.

Ik denk het niet.

Je kan ze omslaan. -Ja.

Wat is dit allemaal? -Ik heb kleren meegenomen.

En nu...

Deze voor oma. -Vind je onze keuze goed?

Het maakt mij niet uit.

Zeker weten dat Amaia dit niet erg vindt? -Ja.

Bedankt, Leire.

Alles is mooi. Ik vind het prachtig.

Ik heb thuis nog meer.

Deze staat beter als ik me scheer.

Het is goed. Ik heb me vandaag niet geschoren.

En de broeken, zoals ik zei.

Deze had beter gestikt moeten worden.

Hij zou stuk kunnen gaan. Hoe zit ie?

Wat een mooie zeemeerminstaart, hè?

Hij is prachtig.

Ik dacht dat je niet van zwemmen hield.

Kom hier. Kom.

Kom hier.

Laat me dat mooie gezicht eens zien.

Hé...

Waarom schreeuwde je tegen me in de kleedkamer?

Waarom moet ik je dat vertellen?

Omdat ik me zorgen maak. Daarom wil ik het weten.

Je noemde me Aitor.

Word je liever Coco genoemd?

Ik dacht dat je dat haatte.

Hoe moet ik je noemen?

Noem me niets.

Leg de steen hier neer.

Wil je mijn tas geven?

Wat is dit?

Geen idee. -Weet je het niet?

Nee.

Julian heeft het me gegeven.

Niko zei dat Coco het aan haar gegeven had.

Ben jij Coco?

Nee.

Ik heb geen naam.

Dat kan niet.

Mijn moeder zei vroeger: iets zonder naam bestaat niet.

En jij bestaat toch?

Ja. -Precies.

Je bent hier. Ik kan je zien.

Dat is zo.

Bedenk een naam voor jezelf.

Leg dit terug waar het vandaan kwam.

Als iemand ernaar vraagt, zeggen we dat Coco het gedaan heeft.

Goed?

Wat zijn dat voor krassen?

Het jeukte.

Wat doe je daar? Kom hierheen.

Kom erin.

Ik ben bang.

Waar ben je bang voor?

Kom erin.

Goed zo. Het is niet koud, hè?

Laten we dieper gaan. Kom, we gaan dieper.

Goed zo...

Goed gedaan.

Wil je zwemmen? Heb je hulp nodig?

Nee... -Kom op, kom op.

Goed. -Ik help je.

Wacht, zo? --Zo ja, heel goed.

Wat ben jij dapper.

Goed zo.

Goed zo.

Geweldig. Goed zo.

Ik ga je pakken.

Ik ga je pakken...

Daar gaan we.

Ik hou je vast en jij boent goed.

De penis van een meisje moet altijd brandschoon zijn.

Goed zo.

Klaar. -Mooi.

Goed, ga maar.

Eens kijken, voorzichtig.

Zo is het goed, ja.

Met één hand nu. -Goed.

Goed zo.

Ik breng je naar het circus. -Dit kan ik ook.

Weet je zeker dat ie het houdt?

Het lijkt niet droog.

Het dampt nog.

Dat is Santa Lucia.

Ze bidt tot Santa Agatha. -Waarom?

Zodat ze een wens mag doen.

Wat is haar wens? -Dat de armen geholpen worden.

Ze wil niet constant aanbidders. -Is ze arm?

Nee, daarom willen ze haar uithuwelijken.

Waarom heeft ze make-up op?

Ze heeft geen mak-up op, schat.

Santa Lucia werd gestraft,

omdat ze opkwam voor waarin ze geloofde.

Herinner je je nog wat geloof betekent? -Ja.

Dat is het.

Ze heet Santa Lucia van Syracuse.

Kom, we gaan wat kaarsen aansteken.

Wie ontbreekt daar? Sint Lucia?

Nee, Johannes de Doper.

De Sint die we in de rivier zochten.

Kom... -Is dit Sint Lucia?

Dat is Sint Lucia.

In de naam van onze Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Amen.

Kijk, doe dit.

Kietelt het?

Ja. -Bij mij ook.

Wat is dat?

Wat? -Dat.

Laten we het pakken.

Wat een mooie zwembroek.

Laat de jouwe zien.

Zullen we ruilen? De mijne kruipt tussen mijn billen.

Goed.

Mijn echte naam is Lucia.

Niet Coco? -Hou het geheim.

Een jongen in mijn klas heeft een spleetje.

Hoe is hij?

Lief.

Het is heel koud.

Kom, we gaan erin. Eén, twee, drie.

Ik pas dit een beetje aan.

Het heeft geen armen. -Die maak ik nu.

Heb je er twee? -Ja.

En wie is dat dan?

Papa en ik. -Papa?

Wat goed, schat.

Het is niet heet genoeg.

Wil jij het opwarmen?

Ja. -Verdorie.

Alsjeblieft. -Dank je wel.

Deze kant ook. -Oké.

Laat jouwe eens zien.

Kijk, het is mijn droomlijf.

Je lichaam is perfect zoals het is.

Je hoeft dat niet te idealiseren, maar je hebt een goed oog voor omvang.

Dat heb ik geërfd.

Echt, de proporties zijn heel goed.

Dank je. -Heel goed.

Aitor, wil je de jouwe laten zien?

Laat zien.

Een zeemeermin, hè? -Ja.

Is het een zelfportret?

Min of meer.

We zouden zelfportretten maken.

Ik heb gemaakt wat ik leuk vond.

Het is heel mooi.

Wat is er? -Niks.

Ik wilde alleen weten of je iets gemaakt hebt dat je mooi vond...

of een zelfportret.

Dus dit ben jij. -Ik zie er mooi uit, hè?

Het lukt me niet.

Ja. -Dus?

Ik ben blij dat het op tijd was.

Ja, natuurlijk.

Ik sta te popelen om te beginnen.

Ik ben heel blij.

Laat me weten wanneer ik kan beginnen.

Prima.

Tot ziens.

Bedankt, bedankt.

Ik weet dat je het niet expres deed, maar je luistert niet naar me.

Het zijn hele kwetsbare jurken.

Wat is er aan de hand? -Hij maakt de jurken vuil.

Zeg dat hij eraf moet blijven. -Ja.

Heel vaak. -We zijn z'n moeder niet.

Ik ben zijn moeder. -Ane...

Eneko, kleed je om.

Ik bedoel...

Mama mia. -Wat een drukte om een jurk.

Weet u hoeveel deze jurken kosten?

Wie gaat dat betalen?

Wil je dat ik het betaal?

Luister, Leire... -Ane, het is er niet één, maar twee.

Goed. -Maak je geen zorgen.

Ik betaal deze jurk en het pak van Eneko.

Laat maar. -Nee, nee...

Hij stopt niet. Ik word er gek van.

En mijn tieten doen pijn.

Doe hem in bad. We zijn onderweg. -Echt waar?

Ja, echt waar. Jeetje...

Je kwam binnenstormen. -Waarom praat je zo tegen hem?

Hij sloeg helemaal dood.

Je moet het beter oplossen.

Toen je kwam, hadden het al heel vaak gezegd.

Ik betaal de pakken.

Daar gaat het niet om.

Hoe was het?

Bedankt voor het oppassen.

Graag gedaan.

Wat mooi.

Het is klein. -Beter nog.

Wat moet ik met één van je grote beelden?

Deze kan ik bij me houden.

Luister, Ane...

Nou,

we moeten over Aitor praten.

Ik denk dat hij op z'n gemak is...

bij de bijenkasten. -Ja.

Ik bedoel,

ze lijkt ontspannen.

Wat zei je?

Dat zegt ze zelf.

Ik ben een rustig meisje. Ik ben een moe meisje.

Ik ben een saai meisje.

Niet te geloven.

Ik leer hem dat er geen typische jongens of meisjesdingen zijn.

Beïnvloed hem niet.

Dat doe ik niet.

Ik hoor het alleen.

Luister ik niet dan?

Wel, ik was de laatste tijd dan misschien een beetje afwezig,

maar geloof me, ze zijn erg onrustig.

Iedereen heeft zijn oordeel klaar, maar het zijn mijn drie kinderen.

Ik weet alleen dat Niko,

Julian's kleindochter, haar vriendin hier,

denkt dat hij een meisje is en hij verbetert haar niet.

Hij noemt zich Coco als ze samen zijn.

En ik kwam hier om je te bedanken...

Ik wil niet dat je me bedankt.

Ga eens rustig met hem praten.

Of je kan als je moeder doen:

de andere kant op kijken.

Wat moet ik hem vragen?

Dat weet je best.

Waar ben je bang voor?

Ik heb de baan als leerkracht.

Nou,

Dat is geweldig. Toch?

De Sylphiden hebben me de baan bezorgd.

De Sylphiden?

Je hebt het werk van je vader ingestuurd?

Waar ben ik mee bezig? Ik herken mezelf niet meer.

Doe wat je wilt.

Maar laat je kinderen hun leven niet in schaamte leiden.

Heb je het papier? -Ja.

Eneko, help me.

Het is zwaar.

Leg neer. -Wacht even.

Laat mij het doen. -Ik doe het.

Zo is het goed.

Wat is jouw wens?

Dat is geheim. -Je kan het mij wel vertellen.

Dat papa komt.

En de jouwe?

Dat ik Lucia genoemd word.

Alles is eraf gevallen. Het is kapot.

Haar voet...

Naar bed. Nu.

Lita, over de kunstwerken en beelden maak ik me de minste zorgen.

Wat is dit? -Luister gewoon. Het is belangrijk.

Ane, met wie bespreek je belangrijke dingen?

Ma, kom op. -Met je tante of je moeder?

Want ik begrijp het niet. Heb ik geen inbreng?

Dit gaat ook mij aan.

Ik overleg met Gorka en besluit dan.

Wat maakt het uit dat ze zich een meisje voelt?

Een meisje? Wat krijgen we nou?

Wat bedoel je, Lourdes? -Dat heb ik gezegd.

Het probleem van de jongen is dat hij omringd is door vrouwen.

Kan je je ook maar een beetje voorstellen...

wat er met het kind aan de hand is?

Ga jij me voorschrijven...

hoe ik met mijn kleinkinderen om moet gaan, dochter?

Natuurlijk niet. -Goed dan.

Wil je dat je kleinzoon of kleindochter gelukkig is of niet?

Eerlijk gezegd zou ik het op prijs stellen als je ons alleen laat.

Ma, kom op. Tante, nee. -Ik kan maar beter gaan.

Mama... -Rustig maar, ik bel je later.

Het spijt me, lieverd.

Het spijt me.

Laat je tante je niet in de war brengen.

Hoe weten jullie wie je bent en ik niet?

Ik wil dat jullie me Lucia noemen.

Hallo. -Papa...

En hoppa...

Hoe is het? -Prima.

Prima? -Ja.

Papa, blijf je? -Ja.

Echt waar? -Ja, ik blijf.

Dat is geweldig.

Wat zijn dat?

Archizaiolas, kaarsenhouders.

Ze zien er raar uit.

Het zijn speciale kaarsen.

Hele lange.

Ze verlichten het pad voor de doden.

Leg het maar op tafel.

Wie zijn deze vrouwen?

Degene links is mijn oma.

Zie je hun kaarsen? -Ja.

Voor hen waren bijen familie.

Onze oma en overgrootmoeder hadden ook bijenkasten.

Toen ik geboren werd, sloeg mijn moeder met een stok drie keer op de bijenkasten.

En zei: bijen, Lourdes is geboren.

Ze zette het bijenkorfframe voor hen open om honing te maken.

Ze deed hetzelfde bij je oma.

Ik zal je eens wat vertellen.

Toen mijn oma stierf, deed ik hetzelfde.

Ik sloeg drie keer op de bijenkasten.

Ik zei: bijen, ik heb bijenwas nodig...

om de kaarsen te maken die mijn moeder de weg wijzen.

Waar is ze heengegaan?

Dat weet ik niet.

Haar lichaam is weg,

maar ik voel haar hier van binnen.

Tante?

Ja, schat.

Kan ik doodgaan...

en herboren worden als meisje?

Daarvoor hoef je niet dood te gaan.

Je bent al een meisje.

En een knappe ook.

De knapste van iedereen.

Lieverd...

Hij is te jong, hij kan dat nog niet weten.

Thuis is één ding,

maar een jurk, Ane?

We hebben hem te veel verwend.

Laatst kwam zijn vriendin.

Je had hem moeten zien.

Hij had nooit vrienden, Gorka.

We hebben er geen aandacht aan besteed.

We waren te blind om het te zien.

Waarom gaan we niet naar huis en denken erover.

Misschien kunnen we met het geld van je moeder,

ik weet het niet hoor, rondkomen.

Ik ga daarvan een klein atelier kopen.

Een klein atelier?

We kunnen geen twee huizen betalen en jij wilt een atelier kopen?

Ane, we moeten er rustig over praten.

En je baan als leerkracht?

Ik heb de baan, Gorka.

Waarom heb je dat niet gezegd?

Ik ga hem niet aannemen.

Vind je het mooi?

Komt de hele familie?

Ja.

We kunnen het ook een andere keer doen.

Het hoeft niet per se vandaag.

Weet je het zeker?

Hij komt niet daarin.

Jawel. -Nee.

Jawel. -Over mijn lijk.

We zijn niet thuis. -Vertrouw me.

Jij was hier niet de afgelopen dagen.

Je vertelt me nooit iets.

Dat is het probleem.

Hij mag thuis aantrekken wat hij wil. -Tante...

Je ziet er geweldig uit. Je mag het houden.

Heb je Aitor gezien? -Nee.

Heb je Aitor gezien?

Waarom heb je je omgekleed?

Ik wil niet dat jullie boos worden.

Zoals oma.

Wil je me alleen laten?

Je liet me schrikken.

Kom, laten we een foto nemen.

Kom op, verzamelen voor een foto.

Julian, Niko, kom...

Kom, we gaan op de foto.

Richard, kom.

Lange mensen achteraan. Papa, kom op.

Nerea, daar op je hurken.

Netjes bij elkaar staan.

Kinderen, iets dichterbij.

Mooi. Goed, iedereen klaar?

Alles goed? We nemen 'm.

Eén, twee, drie.

Zeg "cheese".

Hoi. -Heb je Coco gezien?

Nee.

Jij ook niet?

Nee. -Nee?

Aitor, waar ben je?

Waar ben je?

Aitor, waar ben je?

Dat werkt niet.

Hoe moet ik hem dan noemen?

Ik wil alleen maar dat hij terugkomt.

Ik noem hem zoals hij wil.

Waar ben je? Aitor?

Lucia...

Bijen, ik ben Lucia.

Bijen, ik ben Lucia.

Bijen, ik ben Lucia.

Mama...

Ben je wakker?