Original subtitles

Κοίτα Μάριο, Μάριο. Το'πιασα! αγκιστρώθηκε για τα καλά! Το νοιώθω!

Κουνήσου, Μάριο. Σκότωσέ το όταν προσγειωθεί!

- Κοίτα το μέγεθός του. - Είσαι πολύ κοντά στο νερό, πατέρα.

- Σκότωσέ το, λιώσ'του το κεφάλι. Μάριο, Μάριο! - Ναι.

Πιάσε μια πέτρα, πιάσε μια πέτρα.

Θεέ μου ,προσπαθείς να ξεφύγεις, κακάσχημε φονιά;

- Δωσ'μου μια πέτρα, Μάριο. - Εδώ.

Εδώ, κράτα την ουρά του.

- Πάρε αυτήν και αυτήν! - Πέθανε, πέθανε!

Γερά τώρα. Κράτα το γερά.

Πόσο μεγάλο.

Κοίτα το, τώρα δεν μπορεί να βλάψει κανέναν πια.

Τι είδος ψαριού είναι;

Είναι πέστροφα, το πιο αιμοβόρο ψάρι που υπάρχει. Είναι τέρας.

Κοίτα τί μου έκανε.

Κοίτα, Μάριο, κοίτα, πέρασε ακόμα και τα γάντια.

- Το βλέπεις; - Ανάθεμα τους προγόνους του!

Φέρε το καλάθι μου, Μάριο, και πάμε να φύγουμε.

Κοίτα το! Δεν είναι ωραίο;

Είσαι ψαράς β' διαλογής, μπαμπά.

Τι μου λες, β' διαλογής; Προκαλώ τον οποιονδήποτε να τα βάλει με τέτοιο ψάρι.

Ωραίο και καθαρό, ούτε κεφάλι ούτε σπλάχνα…

…έτοιμο για το τηγάνι. Είπες β' διαλογής; Α, καλά!

Καλά, πολύ καλά. Αυτό τον σεβασμό δείχνει στον πατέρα του.

Τι είναι αυτό; Σήκωσε μπαϊράκι;

Άρχισε κιόλας να υψώνει την φωνή του;

- Είμαι σπουδαίος ψαράς. - Ό,τι πεις.

Σε συγχωρώ μόνο και μόνο επειδή πέρασες τις εξετάσεις σου.

Λοιπόν, Μάριο, ήξερες τις απαντήσεις για όλες αυτές τις ερωτήσεις;

Τις είχα στο τσεπάκι μου όπως πάντα, μπαμπά.

Λογιστής! Ο γιος μου είναι λογιστής. Το φαντάζεσαι;

"Επιτρέψτε μου δόκτωρ, να σας συστήσω τον γιο μου;

Λογιστής Μάριο Βιβάλντι.

Δόκτωρ Σπατσιάνι, επικεφαλής στο τμήμα συνταξιοδοτήσεων"...

"Μεγάλη μου τιμή".

Είσαι μέσα, Μάριο, είσαι μέσα. Είναι πραγματική απόλαυση!

Να σκέφτεσαι ότι αρχίζεις την καριέρα σου…

…απ'όπου ξεκίνησα μετά από 30 χρόνια καριέρας.

Αν όλα πάνε καλά, θα αλλάξει η ζωή μας! Άλλος ένας μισθός στο σπίτι.

Θα πάρουμε καινούργια τηλεόραση, και εσύ καινούργιο αυτοκίνητο.

Αυτό έγινε σαν κοτέτσι!

Σκέψου μόνο τον εαυτό σου, Μάριο. Μόνο τον εαυτό σου.

Να θυμάσαι ότι σε αυτόν τον κόσμο…

…αρκεί να πεις όχι με τα μάτια, και ναι με το κεφάλι…

…και κάποιος θα σε μαχαιρώσει πισώπλατα.

Από την άλλη πάλι, εγώ και η μητέρα σου είμαστε ικανοποιημένοι.

Ο γιος μας έγινε λογιστής, τί άλλο να θέλουμε;

Για μας οι άλλοι δεν υπάρχουν. Από εδώ και μπρος είναι όλα τακτοποιημένα.

Είμαστε γέροι. Δεν έχουμε άλλες φιλοδοξίες.

Μας είναι αρκετό να πεθάνουμε εν ειρήνη, με καθαρή συνείδηση.

Ποιος είναι γέρος, μπαμπά, για τι πράγμα μιλάς;

Για τι πράγμα μιλάω; Είμαι γέρος, λες να μην το ξέρω;

Λες να μην το ξέρω.

Αυτό δεν μοιάζει με Κυριακή, κοίτα.

Το ξέρω. Ποτέ δεν μοιάζει με τίποτα εδώ.

Ούτε Κυριακή, ούτε καθημερινή.

Δεν ξέρεις τι είναι, κοίτα. Σίγουρα είναι ωραία εδώ.

Έξαλλου κανείς δεν το ξέρει αυτό το μέρος. Είναι σαν έρημο νησί.

Πότε βγαίνεις στη σύνταξη, μπαμπά;

Σύντομα, τα χαρτιά μου είναι σχεδόν έτοιμα.

Είναι στο γραφεία του Σπατσιάνι.

Μόνο ένα πιστοποιητικό λείπει που να δείχνει ότι ήμουν στην αντίσταση.

Ήσουν στην αντίσταση, μπαμπά;

- Ε; - Ήσουν στην αντίσταση;

Ναι, ήμουν.

Και αυτό θα σε ωφελήσει;

Δεν ξέρω πώς ακριβώς, αλλά σύντομα θα περάσει ένας νέος νόμος…

…στα τέλη του Μάρτη, που θα μου δώσει επιπλέον μόρια.

Θα το χρησιμοποιήσεις για να φτιάξεις την παράγκα;

Σίγουρα. θα βγάλω το παράθυρο από εδώ και θα βάλω ένα αποχωρητήριο.

Στον εξωτερικό χώρο θα φτιάξω μια υπέροχη βεράντα!

Θα αρέσει στη μαμά να μένει εδώ;

Στην περίπτωση της μάνας σου μια κλωτσιά στα πισινά φτάνει, σίγουρα.

Μια φορά να έρθει εδώ και θα της αρέσει, θα δεις.

Το πήρα για μας αυτό το σπίτι.

Μπορώ να σε βοηθήσω.

Τι άλλο μου μένει να κάνω με τα λεφτά του μισθού μου;

Μάριο! Έτσι θα χάσεις τα λεφτά σου.

Κάνε ό,τι μας έμαθαν στο σχολείο. Επένδυσε τα λεφτά σου.

Αγόρασε μετοχές, κρατικά ομολόγα.

Πάρε ένα βιβλιάριο ταχ. ταμιευτηρίου, σωστά. και ταχ. ταμιευτηρίου, όχι τράπεζας…

…γιατί οι τράπεζες χρεοκοπούν, ενώ το ταμιευτήριο είναι κρατικό…

Το κράτος ποτέ δεν χρεοκόπει!

Σκότωσα αυτό το ψάρι, πραγματικός καρχαρίας!

Γαμώτο, πιστεύεις ότι θα προλάβουμε πριν αρχίσει ο αγώνας;

Έκτος και εάν κολλήσουμε πίσω από όλους αυτούς τους ηλίθιους!

- "Και με αγαπάς;" - "Ναι, ναι."

Αργήσαμε. Γαμώτο.

Άρχισε κιόλας; Ποιο είναι το σκορ;

Που να ξέρω; Είναι στο 17ο λεπτό.

Είστε μούσκεμα, βγάλτε τα ρούχα σας.

Γυρίζει όλη τη μέρα στη βροχή.

Και αυτή η παράγκα είναι τόσο υγρή.

Είμαι σίγουρη ότι θα αρρωστήσετε.

Ασ'το, ποια υγρασία! Είναι μια χαρά και στεγνός.

Μην παραπονιέσαι μετά ότι έπαθες αρθρίτιδα.

Μα τι λες αφού δεν ξέρεις, δεν έχεις έρθει ποτέ.

- Και λοιπόν; - Μπορώ να ακούσω το παιχνίδι;

Το ακούς. Δες το παιχνίδι.

- Παίζει καλά η Λάτσιο, Μάριο; - Ε! Φτιάξε τα γυαλιά σου.

Είσαι οπαδός της Λάτσιο; Αντίπαλος με τον πατέρα σου;

Κλώτσα την!

Ποιος είναι αυτός; Ποιος είναι αυτός ο παίχτης, Μάριο;

Μαμά...

…αυτό το φως!

Θα το σβήσω.

Έλα, έλα καλή πάσα.

Έλα ρε, καλή επίθεση. πάμε, πάμε, πάμε.

- Δίχτυα! - Μπράβο, Μάριο!

- Μπορείς να μου φτιάξεις ένα ψωμάκι; Πεινάω. - Καν'τα δυο θέλω και'γω.

- Το'δες το γκολ; - Ναι, αλλά δεν τελείωσε ακόμα.

Ο διαιτητής σφυρίζει στο γάμο του καραγκιόζη.

- Ποτέ δεν κάνει ησυχία, δεν έχω δίκιο. - Το'πιασα, άστο να περάσει!

Αμάλια.

Ξέρεις τι ονειρεύτηκα;

Αμά...

Αμάλια.

Ξέρεις τι ονειρεύτηκα απόψε;

Αμάλια, άκου.

Ήμασταν δίπλα στη θάλασσα εγώ και ο Μάριο, και γινόταν πόλεμος.

Πίσω μας υπήρχε μια κουζίνα.

Όχι, κουζίνα κατασκήνωσης...

…μια κουζίνα σαν αυτή εδώ.

Και πάνω στο μάτι υπήρχε ένα κατσαρόλι με σάλτσα να βράζει…

…και ο Μάριο ανακάτευε, ανακάτευε.

Ξάφνου έρχεται ο δρ. Σπατσιάνι…

…ο επικεφαλής του γραφείου αξιωματικών…

…ντυμένος συνταγματάρχης.

Βλέπει τον Μάριο και λέει: "Είναι αξιωματικός, δεν θα'πρεπε να ανακατεύει!

Ο πατέρας του μπορεί να μείνει, αυτός πρέπει να πάει να πολεμήσει!"

Κατάλαβες;

Σημαίνει ότι είναι κάποιος. Κάποιος πολύ σπουδαίος.

Είναι ένα χαζό όνειρο. Τι σόι όνειρο είναι αυτό;

Εάν είχα δει εγώ το όνειρο, θα έμενε στην κουζίνα…

…να ανακατεύει την σάλτσα, παρά...

να βγει έξω στον πόλεμο, και πιθανόν να πεθάνει.

Αλλά είναι όνειρο, Αμάλια. Ένα όνειρο!

Τα όνειρα δεν είναι πραγματικότητα.

Πρέπει να κατανοούμε τα όνειρα.

- Δώσε μου το ψωμί, Αμάλια. - Δεν ψήθηκε, περίμενε.

- Δεν πειράζει. - Τζιοβάνι;

Πιστεύεις ότι ο Μάριο θα τα καταφέρει να μπει στο υπουργείο;

Σίγουρα, γιατί εσύ δεν το πιστεύεις;

Έφαγα όλη μου τη ζωή σ'αυτά τα γραφεία.

Όλοι με ξέρουν. Είμαι αξιοσέβαστος και με εκτιμούν.

Εάν τους ζητήσω χάρη, θα μου την κάνουν.

Πρώτον: οι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα και για κανέναν χωρίς αντάλλαγμα.

Δεύτερον: πρέπει να περάσει τα τεστ και ξέρω ότι είναι δύσκολο.

Τρίτον: θα είναι χιλιάδες υποψήφιοι σαν και αυτόν στις εξετάσεις.

Και θα πετύχει, Αμάλια. Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;

Αμάλια, ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ξέχασες;

Μπορείς να νοιώσεις αυτή την σκληρή γροθιά, και αυτές τις γερές πλάτες;

Ναι, ναι, μπράβο, τώρα πήγαινε πάλεψε με τον καφέ πριν κρυώσει.

Θα μιλήσω στον Σπατσιάνι σήμερα το πρωί.

Ξέρω, δεν μιλάω με τους τύπους μαζί του.

- Κοίτα... - Μέρα…

Θα σε περιμένω στο υπουργείο στις 11 ακριβώς!

Ετοίμασες το καφέ σακάκι του;

Είναι έτοιμο, γυάλισα και τα παπούτσια του.

Μάριο, θα σου δώσω την μπορντό γραβάτα, αυτήν που αγόρασα 4.000 λιρέτες.

Θα την πάρω, μην ανησυχείς.

Μπορώ να έχω λίγο ψωμί;

Θα δουν τον διάολο στο γραφείο μόλις σε δουν.

Βαλ'του χαρτζιλίκι στην τσέπη.

Το έκανα ήδη, τα έβαλα στη τσέπη του.

Μάριο, άκου…

…πρέπει να είσαι ευγενικός με όλους.

Ευγενικός αλλά χωρίς υπερβολές.

Και πάνω απ'όλα μην υπερβάλλεις…

…μην επιδεικνύεσαι, θα τους κάνεις να ζηλέψουν και θα τους κάνεις εχθρούς σου.

Μην την ακούς, Μάριο. Μην της δίνεις σημασία.

"Πολλοί εχθροί μεγάλη τιμή". θυμήσου το.

Άκου αυτό από έναν άντρα με μεγάλα αρχίδια.

Τι σκέφτεσαι;

Έλα... πάμε...

Εγκληματία!

Άντε γαμήσου εσύ και όλο το λεωφορείο σου.

Γαμώ το σήμα σου, σωστά;

Γύρω-γύρω. Ποτέ ένα άδειο σημείο...

Κοίτα, κοίτα...

Όλοι πάνε με αυτοκίνητο στο γραφείο…

Κανένας δεν έρχεται με λεωφορείο ή τραμ; ανάθεμα σε σας και τους προγόνους σας.

Τι κάνεις, είσαι τρελός; Δεν βλέπεις;

- Τι; - Τράβα να σε δει κανένας οφθαλμίατρος.

Είσαι θυμωμένος μαζί μου;

- Ναι, είμαι θυμωμένος μαζί σου! - Υπήρχε άδεια θέση και την πήρα.

Ναι, αλλά ήταν δικιά μου!

- Γύρισα τρεις φορές γύρω-γύρω για να την βρω! - Και τί με νοιάζει, εγώ γύρισα 6.

- Γεια! - Γιατί είσαι τόσο αγενής;

- Για όνομα του Θεού! - Αλλά είσαι ήρεμος.

Καταλαβαίνεις ότι πρέπει να φύγεις; Ότι πρέπει να αδειάσεις την θέση;

- Να κάνω πίσω, δεν σε ακούω. - Καθάρισε τα αυτιά σου.

- Μπρος, για μίλα. Δεν σε ακούω. - Δεν με είδες;

Είσαι από το υπουργείο;

Εγώ από το υπουργείο; Όχι, δεν είμαι από το υπουργείο.

30 χρόνια δουλεύω εδώ, είναι ο χώρος στάθμευσης του υπουργείου.

Και'γω έχω το μαγαζί εδώ.

Εάν οι καταστηματάρχες παρκάρουν εδώ, τότε είναι άχρηστο το δικαίωμα.

Έχω το ίδιο δικαίωμα να παρκάρω εδώ όσο και εσείς οι σφουγγοκωλάριοι του υπουργείου.

Σταμάτα το, κανείς δεν έχει το δικαίωμα από εδώ και μπρος.

Άσε με να περάσω, ξέρω ότι αυτή τη φορά ο δόκτωρ Σπατσιάνι θα με δυσκολέψει.

Μετά τις 8 και 5 κανείς δεν επιτρέπεται να περάσει.

Μα, μα για δυο λεπτά τι πειράζει.

Θες να πέσω στα γόνατα, να σε παρακαλέσω; Διάολε!!

Είσαι σωστός αυτοκράτορας, έτσι;

Ποιος έδωσε ραντεβού σ'αυτόν τον άνθρωπο, πες μου;

Γρήγορα κύριοι. Ονομα, επώνυμο, τμήμα και όροφος.

Γρήγορα...

Μετά 30 χρόνια σ'αυτό το υπουργείο, θα'πρεπε να μου ανήκει.

Μπαίνω μέσα και αυτός με το μάτι με σταματάει.

Και αυτός με το όπλο με σημειώνει λες και είμαι κάνα πιτσιρίκι.

Σαν παιδιά!

Ποιος είναι;

- Γεια σου, Βιβάλντι. - A, γεια σου, Σουπίνο.

- Έχω μια συναλλαγματική που λήγει. - Μην ανησυχείς για αυτά, σκέψου την υγεία σου.

Θυμήσου ότι όταν έχεις την υγεία σου, δεν είσαι ποτέ φτωχός.

Μην ανησυχείς!

- Γεια σου, Βιβάλντι. - Γεια.

- Καλημέρα σε όλους. - Γεια σου, Βιβάλντι.

Άκου, αυτός ο ηλίθιος που'βάλαν κάτω…

…είναι καινούργιος; Δεν τον έχω ξαναδεί.

Με σκοτώνει.

Τίποτα δεν ξεφεύγει απ'αυτό το μάτι.

Τι έγινε ο Γκουαρνάτσι; Δεν ήρθε ακόμα;

Είναι μια χαρά...

Ακούω ότι έχει τεράστια αυτιά.

Δεν είναι παιδική ασθένεια;

Και από αυτούς που αντιπαθούν τις γυναίκες.

Πράγματι δεν ήξερα ότι έχει αυτό το κουσούρι.

- Έρχεται ο Ενρίκο Τότι. - Τι άθλια εξυπηρέτηση.

Στο οικονομικό τμήμα άνοιξαν ένα υπέροχο μαγαζί.

- Δώσε μου ένα κουλουράκι με σταφίδες. - Μόνο εδώ δεν έχουν.

Τότι, δώσε μου και ένα καπουτσίνο.

Λένε ότι δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος.

Θα κάψουμε μερικά χαρτόκουτα στο αρχείο…

…και θα δούμε μετά απ'αυτό εάν δεν υπάρχει χώρος. Ο Μιλιορίνο πληρώνει για τον χώρο.

Ο διαχειριστής θα πληρώσει, όχι εγώ.

Και τι έχει να πει γι αυτό ο διαχειριστής;

- Γιατί δεν είναι έξω απ'το παιχνίδι; - Φεύγω!

- Καλημέρα σ'όλους. - Καλημέρα, Πέννα.

Αυτά είναι από τον δόκτορα Σπατσιάνι, έχεις τους χαιρετισμούς του.

Καλύτερα από τον ίδιο.

Δουλέψτε, σκλάβοι!

Ευλογημένος οποίος δεν έχει κόκορα.

Η αργία είναι ο πατέρας της αθλιότητας, και'γω το παιδί της αργίας.

Όχι, είσαι το παιδί πόρνης, Πέννα.

Είναι αλήθεια ότι έκανες παιδί;

Ναι, αλήθεια είναι. 4 κιλά φρέσκια σάρκα.

- Στοίχημα ότι είναι αγόρι. - Έχεις δίκιο.

Πίστευες ότι ο Πέννα θα φέρει κορίτσι πάνω στη γη;

Πώς τον λένε, μικρή Πέννα;

Όχι, το όνομά του είναι Τζουζέπε. Οπως ο σύζυγος της Παναγίας.

Συγγνώμη, Πέννα, άκου, πώς είναι η διάθεσή του σήμερα;

- Έτσι και έτσι. - Τι θα γίνει αν τον συναντήσω;

Δοκίμασε, ποιος ξέρει;

Γεια σας, νεανίες.

Α, ξέχασα, μαζεύουν λεφτά.

- Για ποιο λόγο; - Ο Σκονιαμίλιο παντρεύεται.

Κάθε μέρα κάποιος παντρεύεται, συνταξιοδοτείται πεθαίνει.

Και σύντομα θα το κάνουν και για σένα!

Τι πιτυρίδα, κοίτα πράγμα που κατέβασε.

- Ποιος είναι; - Μπορώ να μπω; Εγώ είμαι, ο Βιβάλντι.

Ναι, έλα.

Συγγνώμη, Τζιοβάνι.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα ξύνω την πιτυρίδα.

Ναι, πολύ.

- Πώς είσαι, Τζιοβάνι; - Μια χαρά.

Συγγνώμη, πρέπει να σε ενοχλήσω για δυο λεπτά.

Για το μέλλον του γιου μου, του Μάριο.

A! Τι κάνει ο λογιστής;

Θα δώσει εξετάσεις με το γκρουπ β'.

Εδώ είναι η ανακοίνωση, κοίτα;

Εδώ, κοίτα λίγο.

Γκρουπ "B"; 900 θέσεις.

Ναι, 900 θέσεις. Δεν είναι και λίγες...

Ναι, αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο όσο νομίζεις.

Πρώτα απ'όλα πρέπει να σκεφτείς ότι ο αριθμός των διαγωνιζομένων...

θα είναι...

Κοίτα το μέγεθος αυτό εδώ...

Γαμώτο, είναι μεγάλο. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο.

Κατάλαβες, Τζιοβάνι; Θα έλεγα ότι οι διαγωνιζόμενοι θα ξεπεράσουν τις 20.000.

Αλλά είναι ο γιος μου. Μετά από τόσα χρόνια…

…δεν μπορώ να ζητήσω αυτή την χάρη; Δεν ζητάω πολλά.

Σε σέβεται.

Τζιοβάνι, συμφώνα με τον νόμο, τα παιδιά μας…

…είναι ίσα με τα παιδιά του ταξιτζή και του Ελευθεροτέκτονα.

Μα, δεν είναι δίκαιο, πρέπει να τον πάρεις.

Έχω υπηρετήσει το υπουργείο για 30 χρόνια.

Τζιοβάνι, πόσο καιρό με ξέρεις;

Τον Απρίλιο κλείνουμε 23 χρόνια γνωριμία.

23 χρόνια!

Λες αλήθεια. 23 χρόνια!

Πώς περνάει έτσι ο χρόνος.

Θυμάσαι πώς ήταν τα μαλλιά μου.

Ήταν το καμάρι του 4ου ορόφου.

- Σπατσιάνι, τι θα κάνεις με τον Μάριο; - Ποιος;

Τον Μάριο μου, θα τον πετάξεις στην μέση του δρόμου;

Ή θα του δώσεις την θέση...

- Πάντα εύχομαι τα καλύτερα για σένα… - Και'γω εύχομαι για σένα.

Εξάλλου…

…για πολλά χρόνια υπηρέτησα μόνο εσένα.

Δεν έχω κανέναν άλλο. Μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις.

Και θα κάνω ό,τι περνά απ'το χέρι μου…

…και ακόμα περισσότερα, πιστεύω στο ρητό "Αγάπα όσους σε αγαπούν, ακόμα και αν είναι σκύλος".

Ευχαριστώ, Σπατσιάνι, ευχαριστώ.

Συγγνώμη, Σπατσιάνι, θα ήθελα να σε συστήσω στο γιο μου.

Σίγουρα, με μεγάλη μου χαρά…

…πες του να έρθει μια μέρα, ίσως και αύριο, κατάλαβες;

Κατάλαβα, ήξερα ότι θα θες να τον γνωρίσεις…

- Τον πήρα μαζί μου, είναι απέξω. - Τι απέξω;

- Μπορείς να έρθεις μέσα. - Έλα, Μάριο, κοίτα εδώ.

- Μπορώ να σε συστήσω στον Μάριο; - Σε παρακαλώ.

Ο λογιστής Βιβάλντι, ο δόκτωρ Σπατσιάνι…

…επικεφαλής του γραφείου προσωπικού, τμήμα συνταξιοδοτήσεων.

- Χαίρω πολύ. - Δική μου τιμή.

Η τιμή είναι δίκη μας.

Λοιπόν, νεαρέ μου, ποιος είναι ο βαθμός του πτυχίου σου;

Ο μέσος όρος είναι 6… 6.2...

Είναι υψηλότερος, νομίζω.

Αρρώσταινε συχνά στις εξετάσεις.

Θα πρέπει να έχεις παρακολουθήσει...

…κάποια σεμινάρια εξειδίκευσης, δεν ξέρω, ίσως κάποια γλώσσα.

Δεν παρακολούθησες σεμινάρια δακτυλογράφησης, αυτό το καλοκαίρι…

…όπου τα πήγες τόσο καλά;

- Α, ναι, θυμάμαι. - Πήρε πολλά συγχαρητήρια.

Δεν είναι τόσο η δακτυλογράφηση, εξάλλου δίνει μόνο 2 μόρια.

Πρέπει να ξέρεις ότι υπάρχουν μόρια για κάθε προσόν του υποψήφιου.

Για παράδειγμα, παιδί ανάπηρου παίρνει 5 μόρια.

Παιδί χήρας 4 μόρια.

Γραφομηχανή, στενογραφία, καλλιγραφία όλα αυτά δίνουν 2 μόρια.

Έτσι, όσα περισσότερα γράψεις στο ερωτηματολόγιο, τόσο το καλύτερο.

Τώρα συγχώρεσέ με, έχω μια σπουδαία συνάντηση.

Ναι, φεύγουμε αμέσως.

Γράψε όλες τις ικανότητές του στο ερωτηματολόγιο.

Συμπλήρωσέ το και μετά δωσ'το μου.

- Θα του ρίξω μια ματιά, κατάλαβες; - Α, θα το φροντίσεις, γεια...

- Καλημέρα, δόκτωρ. - Ευχαριστώ, δόκτωρ Σπατσιάνι.

Πάρε ένα, Μάριο. Πάρε ένα ωραίο τσιγαράκι.

- Όχι, ευχαριστώ, όχι το πρωί. - Όχι; Δεν πειράζει!

- Γεια, Βιβάλντι. - Γεια, Ριτσέτι.

- Ο γιος σου; - Σεμνύνομαι. Το βλέπεις;

- Ωραίο παλληκάρι. Συγχαρητήρια! - Ευχαριστώ.

Έλα, Μάριο. Πάμε.

Θα συναντηθούμε αργότερα στο μπαρ και θα πιούμε καφέ...

- Τον ξέρεις; - Ποιος είναι;

- Ένας ηλίθιος. - Γιατί ηλίθιος;

Είναι ένας ηλίθιος! Δεν πρόσεξες την μυρωδιά του;

- Δεν παρατήρησα τίποτα. - Ω, Θεέ μου!

Κοίτα, κοίτα, κοίτα πώς κάθεται στα σκαλιά.

Αυτός που πίνει;

Αυτός είναι ο Κοζιμάνο...

Μα, ποιος είναι;

Είναι μεγαλοστέλεχος, διευθυντής τμήματος.

- Έλα να σε συστήσω. - Άσ'το, πατέρα.

Μην συμπεριφέρεσαι έτσι. Πρέπει να τους γνωρίσεις, έλα.

Συγνώμη, δόκτωρ Κο...

Είπε να περιμένω.

Ναι, ξέρω... αλλά νομίζω ότι είναι απασχολημένος.

Όχι, δεν είναι!

Θέλω να σε συστήσω!

Έλα... πάμε, πάμε.

Εάν μου επιτρέπεις, δόκτωρ Κοζιμάνο; Να σου συστήσω τον γιο μου.

- Χαίρω πολύ, Βιβάλντι Μάριο. - Πήρε πτυχίο λογιστή!

Μπράβο, τον έφερες για τον διαγωνισμό;

Σίγουρα, εάν δεν μπορώ εγώ ποιος μπορεί;

Είναι δύσκολοι οι καιροί, παιδί μου, αλλά προσπάθησε.

- Ναι, θα προσπαθήσει, δόκτωρ. - Καλημέρα, δόκτωρ Κοζιμάνο.

Ευχαριστώ, δόκτωρ Κοζι...

Είδες πόσο εύκολο ήταν;

Το σημαντικό είναι να είσαι ευγενικός με όλους!

Μπαμπά, με συμπάθησε το αφεντικό σου;

Ο Σπατσιάνι; Δεν πρόσεξες πώς σε υποδέχτηκε;

Τώρα πρέπει να γράψουμε ένα γράμμα και να του το δώσουμε.

- Αλλά τί να γράψω; - Θα σε βοηθήσει ο μπαμπάς σου.

Πήγαινε σπίτι τώρα.

- Αντίο. - Αντίο, Μάριο.

Μάριο, συγγνώμη, κάνε μου μια χάρη;

Όταν φτάσεις στην πόρτα, κάνε μια στροφή και έλα να σε καμαρώσω.

- Θέλω να σε δω από απόσταση. - Εδώ μπροστά σε όλους; Γιατί;

Θέλω να σε δω να περπατάς.

- Εντάξει; - Πολύ ωραία.

- Αντίο, μπαμπά. - Αντίο, Μάριο.

Θεέ μου, είναι υπέροχος!

Αυτά τα παιδιά σε σκοτώνουν.

Είναι σχεδόν 3! Γιατί χτυπάς το κουδούνι με τα κλειδιά στο χέρι;

Είναι μέσα ο Μάριο;

Όχι, έχει ραντεβού.

Τέτοια ώρα με ποιον; Πρέπει να εξυπηρετεί κάποια.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα την γκαστρώσει...

Ποιος; Ο Μάριο; Δεν είναι μικρό παιδί πια.

Είναι άντρας και τι άντρας!

Τον καμάρωνα σήμερα στο γραφείο.

Ωραίος, με δίπλωμα, με σίγουρη θέση στο υπουργείο.

Τι άλλο να θέλει μια γυναίκα;

Γαμώτο, τι είναι αυτό;

Πάρε, βάλε λίγη σάλτσα.

Ωραία! Με λίγη σάλτσα θα χαλαρώσει.

Ευχαριστώ.

Έτσι… ωραία.

Πες μου, λοιπόν. Δεν του μίλησες;

Αντιθέτως, είχαμε μια μακρά συζήτηση…

…πρόσωπο με πρόσωπο!

Τί είπε;

Είπε θα το σκεφτεί.

Και κατά την γνώμη σου είναι σίγουρο;

Ναι, ο λογιστής Μάριο Βιβάλντι πρέπει να θεωρείται ένας από εμάς.

Δεν χάρηκες;

Ναι, αλλά τι άλλο σου είπε; Πες μου.

Ότι θέλει το καλύτερο για μένα. Ναι, αυτό μου είπε, πρόσωπο με πρόσωπο.

"Τζιοβάνι, ξέρεις ότι θέλω το καλύτερο για σένα".

Να είσαι ευτυχισμένος...

Τι ευτυχισμένος;

Ότι μετά από 20 χρόνια ακόμα πιστεύεις σε αυτά!

Τι ξέρεις εσύ;

Ξέρεις ότι δεν είναι μαλάκας.

Είπε ότι θα το σκεφτεί και θα με βοηθήσει.

Δεν μπορείς να το συλλάβεις.

Κάποιος θέλει το καλύτερο για μένα χωρίς να περιμένει οφέλη.

Τί τρώγεσαι συνεχεία εδώ, σαν δηλητηριώδες φίδι;

Ιούδα! Παράσιτο!

Δουλεύω, δουλεύω, υπομένω για να ευχαριστήσω την κυρία.

Αλλά τώρα το ποτήρι ξεχείλισε.

Αρκετά, τα παρατάω όλα και φεύγω.

Πάρε την ομελέτα. Δεν πεινάω πια.

Δεν πεινάω!

Ο καφές σου.

Γιατί μου δίνεις τον καφέ. Θες να σπάσουν τα νεύρα μου;

Ο υπογεγραμμένος Μάριο Βιβάλντι, γεννημένος στη Ρώμη κλπ.,…

θα παραδώσω εάν χρειάζεται μια λίστα επικυρωμένων πιστοποιητικών...

…σε αλληλοδιάδοχη σειρά.

- Τι πιστεύεις, είσαι εντάξει με αυτό; - Ωραία!

- Πώς; - Τι σημαίνει επικυρωμένα;

Τι;

Θα παραδώσω εάν χρειάζεται μια λίστα επικυρωμένων πιστοποιητικών...

…σε αλληλοδιάδοχη σειρά…

Όλα αυτά τα λόγια που βγαίνουν απ'το στόμα σου, χωρίς να εξυπηρετούν κανέναν σκοπό.

Την άκουσες; Δεν εξυπηρετούν κανέναν σκοπό.

- Γαμώτο, τι άγνοια. - Oκ, ναι.

Βγάλε το "επικυρωμένα". και έτσι το καταλαβαίνουν.

"Επικυρωμένα";

- Καλύτερα έτσι; - Είναι άσκοπο.

- Θα πω "επικυρωμένα". - Είναι καλύτερα έτσι;

- Τελείωσες; - Σχεδόν τέλειωσα, μπαμπά.

Μισή σελίδα;

Μα τι να του πω; Δεν ξέρω τί να γράψω.

Μάριο! Δεν ξέρεις τί να πεις στον δόκτορα Σπατσιάνι;

Κάτσε να τελειώσω εδώ και θα το σκεφτώ.

Τσιν τσιν.

- Πώς είναι; - Α, μια χαρά.

Τζιοβάνι, Τζιοβάνι. Δεν έπρεπε να το κάνεις.

Άκου, ήμουν πολύ κοντά να επιστρέψω το κουτί.

- Ύστερα σκέφτηκα... - Τί σκέφτηκες;

Σπατσιάνι, δεν έχει να κάνει με τις εξετάσεις του Μάριο.

Ήταν μια ευγενική σκέψη, ένας συμβολισμός. Ακόμα και η Αμάλια μού είπε:

"Αυτό το πότο είναι υπέροχο, ωραία σκέψη…

…αλλά ο δόκτωρ Σπατσιάνι θα νομίζει ότι το κάνεις για προσωπικό όφελος".

Μην το ξαναπείς ούτε για αστείο.

Το ποτό είναι πέρα κάθε υποψίας.

Τι είναι αυτό;

Δεν ξέρω, δυο γραμμές που έγραψε ο Μάριο, ίσως κάποιες σκέψεις.

Ο Μάριο;

Μου είπε: "δωσ'το στον δόκτορα Σπατσιάνι".

Αλλά τι είναι;

- 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12. - 12!

- 12 σελίδες; - Ε, κάποιες σκέψεις,

- Μερικές βλακείες. - Τι αξιαγάπητο παιδί.

Είμαι συγκινημένος, Τζιοβάνι. Πραγματικά με άγγιξε.

Είσαι σίγουρος, 20.000 υποψήφιοι; Είναι τόσοι πολλοί, Σπάτσια;

Τζοβάνι, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου.

Υπάρχουν και προφορικές εξετάσεις που μπορούμε να βοηθήσουμε, κατάλαβες;

Αλλά στις γραπτές ο γιος σου πρέπει να γράψει.

Πρέπει να επιτύχει στα γραπτά, αυτό θα είναι πολύ σπουδαίο.

Και εάν δεν επιτύχει;

Όχι, όχι. Πρέπει, Τζιοβάνι, κατάλαβες;

Τα τεστ δεν είναι υπογεγραμμένα…

…συνοδεύονται από κλειστό φάκελο…

…που περιέχει το όνομα του εξεταζομένου.

Πρώτα δίνεται ο βαθμός, και μετά ανοίγουν τον φάκελο.

- Σπάτσια! Πρέπει να με βοηθήσεις. - Τζιοβάνι, σου είπα πώς είναι τα πράγματα.

23 χρόνια τώρα δεν σου έχω ζητήσει τίποτα.

Πρέπει να βοηθήσεις, πρέπει.

Πρέπει να κάνουμε κάτι για τον μικρό, τον ξέρεις από νήπιο.

Σπάτσια, σε ικετεύω. Σπάτσια, βοήθα με!

Ποτέ δεν ζήτησα τίποτα.

- Σπάτσια. - Σσσσ.

Όχι, Σπάτσια. Σπάτσια, φεύγεις;

Περίμενε.

Θα κάνω μια προσπάθεια εξαρτάται από σένα.

Από μένα;

Έχεις ακούσει για τον Ελευθεροτεκτονισμό;

Έχεις ακούσει για τον Ελευθεροτεκτονισμό;

Κάτι έχω ακούσει.

Γίνε τέκτων.

Μα, πώς μπορώ;

Κάτι θα σκεφτώ, έλα.

- Μείνε εδώ. - Συγγνώμη.

Περίμενε, κράτα αυτό.

- Διάβασέ τα, εντάξει; - Οκ.

Διάβασέ τα προσεκτικά, κατάλαβες; Και μετά έλα να ξαναμιλήσουμε.

Τι κάνεις, κρυφ'τα!

Μην πεις σε κανέναν τίποτα. Κατάλαβες;

Μελέτησέ τα και μετά μου τα επιστρέφεις. Να μην τα δει κανείς, γιατί μετά αντίο ζωή...

- Είσαι σίγουρος... - Μα τί λες;

Είσαι σίγουρος ότι υπάρχει ελπίδα με αυτά;

Φυσικά και υπάρχει, πήγαινε.

Τζιοβάνι!

Γιατί κουβαλάς αυτό το ποτήρι μαζί σου, όταν έχεις εξάψεις…

- …γιατί πίνεις όλη μέρα. - Είναι εκχύλισμα σίτου.

Είναι καλό για να καθαρίζει το έντερο.

Εάν δουλέψει για σένα, άντε γεια.

Τζιοβάνι, η μασονία είναι εναντία στη θρησκεία.

Ποιος το λέει;

Ο πατέρας Λουίτζι. Ναι, αυτός.

Οι μασόνοι είναι εναντία στον Θεό, και ενάντια στη θέλησή του.

Σου είπα να σκάσεις, αγελάδα. Προσπαθείς να με καταστρέψεις;

Μα, γιατί πας ενάντια στη θρησκεία;

Γιατί κάνεις παρέα με άθεους;

Γιατί; Άκου τι γράφει εδώ, ηλίθια.

Βασιλιάδες, πρίγκιπες, άνθρωποι του κράτους, στρατιωτικοί, φιλόσοφοι, σοφοί…

…όλοι το κατάλαβαν και εμφανίζονται στη λίστα της Στοάς…

…μαζί με βιομήχανους…

…και απλούς εργάτες. Ακόμα και ο Τοσκανίνι είναι Τέκτων.

Πολύ ωραία, ο Τοσκανίνι. Πριν απ'όλα ήταν άθεος.

Και άρα υπονομευτής. Και ανάξιος να διευθύνει άλλους.

Α, ο Τοσκανίνι δεν ξέρει να διευθύνει;

Ναι, είναι παράφρων και κανείς δεν τολμά να το πει…

…μόνο και μόνο επειδή είναι μασόνος.

Ακριβώς, κατάλαβες την σημασία του Τεκτονισμού.

Η βάση της Στοάς είναι η Αδελφότητα των Τεκτόνων.

Και στην κορυφή ο Σεβάσμιος Διδάσκαλος.

Μίλα μου, πες μου; Γιατί διαβάζεις αυτές τις ανοησίες;

Πρέπει να περάσω κάποιες εξετάσεις.

Γιατί πάντα πρέπει να δίνεις εξετάσεις;

Ναι, και'γω το ίδιο.

Τρελέ, τρελέ άνθρωπε. Είστε όλοι τρελοί.

Είμαστε όλοι τρελοί, άντε γεια.

Γεια σου, μπαμπά, ακόμα όρθιος;

Μάριο, τα καταφέραμε.

Πώς;

Θα γίνω Τέκτων.

Τι είναι αυτό;

Κοίτα, Μάριο. Στάσου εδώ. Θα'ρθω, θα σε χαιρετήσω και θα κάνω αυτή την κίνηση.

Καν'την και συ, έτσι, σήκωσε τον αντίχειρα. Κοίτα τον μπαμπά, διάολε, έτσι.

Τι σημαίνει;

Ότι είμαι Τέκτων και εάν είσαι και συ, το ξέρεις.

Κατάλαβες; Αλλιώς είσαι αμύητος.

Και όταν οι Τέκτονες αναγνωρίζονται μεταξύ τους, τι συμβαίνει;

Βοηθάνε ο ένας τον άλλον γιατί είναι Αδέλφια.

Και τα Αδέλφια σου οι Τέκτονες είναι πιο πολλά απ'τα αδέλφια εξ'αίματος.

Άντε να κοιμηθείς, ο μπαμπάς έχει διάβασμα. Καλή νύχτα.

Κοιμήσου καλά, Μάριο. Ο μπαμπάς θα μπει στην Αδελφότητα για χάρη του γιου του.

Κατάλαβες; Σκέψου το.

"Τι περιλαμβάνει η Στοά μας;".

Ποιος είναι;

Μπορώ να περάσω; Εγώ είμαι, Σπατσιάνι. Σου επέστρεψα τα βιβλία.

Λοιπόν, τι γνώμη σχημάτισες;

Δεν θέλω να είμαι αμύητος πια.

Είσαι έτοιμος να λάβεις το φως;

Είμαι.

Τζιοβάνι. Μα τι κάνεις; Δωσ'το μου.

Αυτή είναι η διεύθυνση.

Πέμπτη 11 του μηνός στις 21:30. Είναι μεγάλη στιγμή, να είσαι στην ώρα σου.

- Θα είμαι. - Κρυψ'το!

Ορίστε, μελέτησέ τα και προετοιμάσου.

Και μην με φέρεις σε δύσκολη θέση, επειδή σε πρότεινα.

Κάνε το καλύτερο.

Θα βάλω το καλύτερο σακάκι μου. Αυτό κάνει.

Ορίστε, σαν καινούργιο, μπράβο!

Ξέρω ότι είναι αμαρτία. Μεγάλη αμαρτία.

Αλλά εσύ που ξέρεις τα πάντα, ξέρεις ότι το κάνω για τον γιο μου.

Δεν με ενδιαφέρει ο Τεκτονισμός.

Πιστεύω μόνο σε σένα, αγαπώ μόνο εσένα…

…τον δημιουργό του ουρανού και της γης.

Εντάξει;

Παρακαλώ;

Ποιος είναι εκεί;

Α, υπάρχει ένα χέρι.

Παρακαλώ.

Μπορώ να μπω; Είμαι ο Βιβάλντι Τζιοβάνι.

Είναι κάνεις εδώ;

Τι είναι αυτό;

Σπατσιάνι! Συγγνώμη, τρόμαξα.

Τι θέλεις, αμύητε;

Τι θέλω; Δόκτωρ Σπατσιάνι, σου τηλεφώνησα.

Μου έδωσες και σημείωμα.

- Ναι, αλλά..."τί θέλεις, αμύητε;". - Ε, τί;

Θέλω...

Γαμώτο…. "Θέλω το φως"!

Μπράβο, έλα μέσα.

Ναι, ναι, σίγουρα.

Συγγνώμη μπερδεύτηκα.

- Και δεν θυμόμουν. - Κάτσε εδώ, ανάξιε αμύητε.

- Κάτσε! - Ναι, ναι.

Ξεκινούν οι Εργασίες της μυήσεώς σου.

Ναι;

Προετοιμάσου!

Ναι, αμέσως.

Τι υποτίθεται ότι κάνω;

Βγάλε το πανωφόρι σου. Έτσι θα μπεις;

- Ναι, ναι, σίγουρα. - Δεν καταλαβαίνω.

Να'το, το καλό μου σακάκι, Σπατσιάνι.

- Μπλε. - Εντάξει.

- Τί την θες την ομπρέλα; Βαλ'την στην άκρη! - Ω; Εντάξει.

Γύρνα! Είναι ένα μαντήλι.

Αυτή είναι η ιεροτελεστία; Σπάτσια, είναι σαν αστείο;

- Κάνε το σωστά. - Τι αστείο! Αυτό είναι σοβαρή υπόθεση.

- Έλα μαζί μου. - Ναι.

- Τι κάνεις; Πού πας; - Όχι, όχι! Σπάτσια!

- Πιάσε το σακάκι μου! - Από πού να πιαστώ; Το σακάκι...

- Κράτα το ξίφος. Το ξίφος! - Δώσε μου το ξίφος.

Μισό λεπτό! Η κουκούλα.

Είσαι έτοιμος; Δώσε μου πίσω το ξίφος.

- Δεν βλέπω τίποτα. - Θέλω το ξίφος πίσω.

Έλα μαζί μου, στο θυσιαστήριο.

- Ποιος είναι εκεί; - Εγώ είμαι, Σπάτσια.

Στάματα, να είσαι καλός!

Ποιος είναι εκεί;

Ένας αμύητος που θέλει το φως.

Αδέλφια, στα όπλα!

- Άσε μου το σακάκι. - Πώς να σε αφήσω;

- Κράτα εδώ! - Πού πάμε;

Έλα!

Αϊ! Γαμώτο...

Αμύητε, έχεις καταλάβει τους σκληρούς νόμους του Ελευθεροτεκτονισμού;

Ναι, όλους.

Τότε απάντησε: Τι είναι ελευθερία;

Η ελευθερία είναι τόσο δύσκολη, τόσο άπιαστη.

Η ελευθερία θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι...

…εν συντομία να δρας συμφώνα με τα πιστεύω σου.

Ελευθερία του λόγου, του τύπου, εν συντομία...

Η ελευθερία είναι ωραία, κρίμα που δεν υπάρχει πολύ απ'αυτή.

Και τί είναι για σένα η Αδελφότητα;

Η Αδελφότητα είναι η αγάπη για τους άλλους Αδελφούς Τέκτονες.

Τί οφείλεις σε σένα και τί στο έθνος;

Τίποτα για μένα, όλα για το έθνος.

Μπράβο, μπράβο.

Ξέρεις τι τρομερές δοκιμασίες σε περιμένουν, αμύητε;

Ναι, είμαι έτοιμος!

Ωραία, Αδελφέ Πρώτε Επόπτα, προχώρησε.

- Μην φοβάσαι. - Θα πονέσω;

- Είναι συμβολικό. - Τί είναι; Ω!

Σεβάσμιε Διδάσκαλε του 33ου βαθμού, ο υποψήφιος πέρασε την δοκιμασία της φωτιάς.

Προχωρήστε στη δεύτερη δοκιμασία.

Τι κάνεις; Ω!

Ο αμύητος πέρασε την δεύτερη δοκιμασία.

Τότε, προχωρήστε στην τρίτη και τελευταία δοκιμασία, την δοκιμασία του θανάτου.

Ω αμύητε, είσαι έτοιμος να πεθάνεις για τον Τεκτονισμό…

…για τους Αδελφούς και τον Μέγα Άγνωστο;

Α! Εάν είναι τόσο αναγκαίο για τον Μέγα Άγνωστο!

Πιασ'το, εδώ, εδώ.

Τί είναι αυτό;

Αμαρέτο Μοντενέγκρο.

- Πιες, σε διατάζω. - Ναι, ναι.

Ωραίο.

Ο αμύητος πέρασε την δοκιμασία του θανάτου.

Τώρα πέσε κάτω... στα γόνατα!

Επανέλαβε μετά από μένα:

- Υπόσχομαι πίστη... - Υπόσχομαι πίστη...

- …στον παγκόσμιο Τεκτονισμό... - …στον παγκόσμιο Τεκτονισμό...

...στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο…

…στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο...

Σβήστε τα φώτα!

Βγαλτε του το μαντήλι!

Το βγάλατε;

Μπορείς να αλλάξεις ακόμα γνώμη. Θες ακόμα το φως;

Ναι, θέλω το φως.

Γενηθήτω το φως!

Είναι η τελευταία σου ευκαιρία. Ακόμα δεν ξέρεις κανέναν.

Εάν θες να φύγεις, φύγε τώρα.

Φύγε τώρα!

Όχι, θέλω να μείνω.

Σε ονομάζω "Αδελφό Μαθητή Ελευθεροτέκτονα" αυτής της Στοάς…

…δόξα στον Σεβάσμιο και Ένδοξο Αρτούρο Τοσκανίνι.

- Τέκτονα. - Εγέρθητι!

Ναι.

Μπράβο.

- Ορίστε το Έμβλημά σου. - Το Περίζωμα, μπορώ να το φορέσω;

- Το σπαθί σου. - Το σπαθί;

- Και αυτή η θέση σου. - Πού; Πέννα! Μπράβο, Πέννα!

Αδελφέ Τζιοβάνι...

Ωραία, κηρύσσω το πέρας των Εργασιών.

Ποιος είναι εκεί; Μα όλοι είναι εδώ... Σουπίνο!

Κοίτα, είδες ποιος είναι;

- Αγαπητέ Βιβάλντι... - Δόκτωρ Κοσιμάνο!

Μεταξύ μας χρησιμοποιούμε τα μικρά ονόματα. Λέγε με Τζιουζέπε.

Τώρα είσαι στην πιο μικρή βαθμίδα, αλλά σου εύχομαι μεγάλη ανέλιξη.

Αναλάβατε τις θέσεις σας, Αδελφοί!

Ο λόγος στον Αδελφό μας Ρήτορα για ένα μικρό καλωσόρισμα.

Όχι, όχι. Η σειρά μου!

Ευχαριστώ, ευχαριστώ.

- Κάτσε εδώ. - Ναι.

Για τον Ελευθεροτεκτονισμό, κάθε αδύναμο συναίσθημα είναι δειλία…

…κάθε εξουσία έγκλημα, θυμηθείτε αυτό, Αδελφέ Μαθητή Ελευθεροτέκτονα.

- Το σύμβολο του Διαβήτη... - Μπορώ να κάτσω;

Τώρα είσαι στον πιο μικρό κύκλο…

…αλλά θα ανέβεις ψηλά, σιγά-σιγά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι κατώτερος, όχι!

Είσαι πάντα ένας κύκλος του Διαβήτη.

Δηλαδή είσαι ένας Αδελφός, ένας σαν εμάς.

Με αυτήν την έννοια Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι υπέρ της ισότητας.

Οι ανώτεροι έχουν και ανώτερα δικαιώματα…

…εσύ έχεις τα ιδία σε μικρότερη κλίμακα.

Αλλά αυτά τα δικαιώματα είναι δικά σου!

Ήμουν σαφής;

Εν συντομία, σε καλωσορίζουμε, Αδελφέ, ανάμεσά μας.

- Λογιστής Μάριο Βιβάλντι; - Εγώ είμαι.

Έχω ένα συστημένο για σένα.

Κράτα, θέλω υπογραφή.

Ευχαριστώ.

- Μπαμπά, μπαμπά. - Ε;

Αυτό είναι για μένα.

Τι είναι;

Υπουργείο Δημοσίων Σχέσεων. Είναι η ειδοποίηση για τις εξετάσεις!

Ω, Θεέ μου!

Βλέπεις; Χέστηκε κιόλας πάνω του.

Μάριο, μην συμπεριφέρεσαι έτσι. Μην κάνεις σαν την μάνα σου.

Τι σχέση έχω εγώ με αυτό.

- Δεν είναι ο γιος σου; - Και λοιπόν;

Εάν χέζεται πάνω του, σε ποιον έμοιασε, σε μένα;

Έξω, έξω, βγες έξω με αυτά τα μάτια.

- Μείνε ήρεμος. Θα σε βοηθήσω. - Σε 20 μέρες.

Ναι, αύριο θα πάρω 20 μέρες άδεια ή θα τηλεφωνήσω ότι αρρώστησα.

Και αν δεν τα καταφέρω;

"Αν δεν τα καταφέρω", λέει.

Μάριο! Δεν είμαστε μόνοι.

Πίσω από εμάς είναι ο "Μέγας Άγνωστος".

Η άγνωστη κεφαλή του Ελευθεροτεκτονισμού. Μπορούμε να ηρεμήσουμε…

…και εάν κάνουμε την δουλειά μας…

…με την βοήθεια αυτών που μπορούν, μπορείς να το κάνεις.

Είμαστε μέσα, αυτό είναι το θέμα για τις εξετάσεις του γιου σου.

Ακούς;

Γλυκιά μου Παναγία! Όμορφή μου Παναγία!

Σε ευχαριστώ, σε ευχαριστώ, σε ευχαριστώ, Αδελφέ.

- Μην κλαις. Δεν είσαι σπίτι . Δεν είμαστε μόνοι. - Όχι, δεν είδα κανέναν εδώ γύρω.

Κρυψ'το, αυτό μπορεί να μας στείλει φυλακή.

Πες στον γιο σου να τα μάθει όλα απέξω.

Και να μην έχει τίποτα γραπτό μαζί του.

Εάν το βρει κανένας, θα πέσουμε στα σκατά.

Ορκίζομαι, θα κάνω ό,τι μου πεις.

- Έκτος από το να αυτοκτονήσω. - Άσε με να φύγω τώρα!

Ίσο ποσό 1.500 λιρετών, προσαρμοσμένες για συνάλλαγμα…

…σωστό, διότι 4.000 τόνοι αποκτήθηκαν για…

…προσδιορίστε το τελικό κόστος σε ιταλικές λιρέτες χωρίς… εε;

Καημένε μου γιε, διαβάζει σαν αυτόματο.

Τι;

Έλα με τον μπαμπά, έλα.

Έλα, έλα, έλα, λογιστή.

Εκεί, έτσι.

Έτσι, καλόν ύπνο.

Γεια.

Κάτω!

- Είναι ωραίος! - Ευχαριστώ.

Ω, Μάριο. Ποιος ξέρει, μπορεί και αυτός…

…να έχει έναν γιο που δίνει εξετάσεις.

Ποιος;

Αυτός εκεί, τον βλέπεις; Που χαζεύει το ξημέρωμα.

Μπορεί.

- Πώς αισθάνεσαι; - Έτσι και έτσι.

Παναγία μου, για την αγάπη των παιδιών σου…

…δώσε στον γιο μου ένα χέρι βοήθειας. Ευχαριστώ.

Αλάτι, χέω αλάτι και σοφία, φέρε στο σπίτι μου τα αγαθά του Θεού.

Σιτάρι, χέω σιτάρι και σοφία, φέρε στο σπίτι μου τα αγαθά του Θεού…

…φέρε στο σπίτι μου τα αγαθά του Θεού.

Λιβάνι, χέω λιβάνι και σοφία…

…φέρε στο σπίτι μου τα αγαθά του Θεού.

Αμάλια, φεύγουμε.

Μάριο, άκου.

Η Παναγία να σε ευλογεί, και να σου φέρει τύχη.

Αντίο, μαμά.

Αντίο.

Ου, ξέχασα το καλύτερο.

- Υπεροχή γυναίκα η μητέρα σου, σωστά; - Την φαντάζεσαι να μην πιστεύει;

- Πάμε. - Θα πάρουμε το αυτοκίνητο;

Όχι, δεν έχω ασφάλεια. Θα πάρουμε το τραμ.

Ιησού Χριστέ, Ιωσήφ και Μαρία, ευλογήστε το σπίτι μου.

Ιησού Χριστέ, Ιωσήφ και Μαρία, ειρήνη και ευλογία στο σπίτι μου.

Ιησού Χριστέ, Ιωσήφ και Μαρία, στείλτε μακριά το κακό...

Πάμε.

- Μάριο, Μάριο, πού πας; - Δεν θα πάρουμε τον υπόγειο;

Ναι, αλλά είναι νωρίς ακόμα.

Θα πάμε στο καφέ πρώτα, να πάρουμε πρωινό.

Πρέπει να είσαι δυνατός. Πρέπει να τους σκίσεις.

Δυο καπουτσίνο και ένα κρουασάν.

Έλα, μην χάνεις την αυτοσυγκέντρωσή σου…

…αλλιώς δεν θα θυμάσαι τίποτα.

Όχι πατέρα, είναι όλα εδώ πάνω, σαν το "Πάτερ ημών".

Ωραία. Πού είναι το στυλό σου;

Έφερα επτά, όλοι καινούργιοι.

- Και το ρολόι σου; - Δεν το'χω, πώς θα με βοηθήσει το ρολόι;

Πώς θα βοηθήσει; Δώσε μου το χέρι σου!

Ο καφές σου.

Την κόλλα σου να μη την παραδώσεις ούτε πολύ γρήγορα ούτε πολύ αργά.

Θα συμπεριφέρεσαι σαν να μην γίνεται τίποτα. Περίμενε 2 ώρες, 2 και μίση.

- Θα πάρω ένα κρουασάν. - Αυτός ο καπουτσίνο δεν είναι δικός μου.

- Ορίστε... - Τι είναι; Δεν ήταν σωστά; Ευχαριστώ.

Συγγνώμη, αιδεσιμότατε. Αυτό είναι του πατέρα μου.

Ναι, δώσε αυτό στον παπά.

Σκέψου τις εξετάσεις, μην ασχολείσαι με άσχετα. Σου αρέσει αυτή;

Ναι, δεν είναι κακή. Εσένα σου αρέσει;

Εμένα, τι σχέση έχω εγώ με αυτά; Είμαι εκτός διαγωνισμού.

Δεν βλέπεις πως οι νέες έλκονται από τους ώριμους.

Ναι, ναι, ώριμοι. Είμαι αρκετά ώριμος να βγω στη σύνταξη.

Λες πως αν σου δινόταν ευκαιρία, θα την απέρριπτες;

Όχι, όχι, αντίθετα, πρέπει να αποφεύγουμε τέτοιες περιπτώσεις.

Πάμε, εκεί είμαστε. Όχι, αγόρι, εδώ.

Θα'χεις τις ευκαιρίες σου, Μάριο, μην ανησυχείς.

Όταν ήμουν στην ηλικία σου...

Πρόσεχε, γλιστράει όταν είναι βρεγμένα.

Κοίτα, αυτού του είδους οι κοπέλες, που μοιάζουν αξιοσέβαστες…

…είναι ύποπτες, πρόσεχε…

Γιατί είναι αυτές που σε σφηνώνουν.

Πρέπει να ξέρεις τις κοπέλες καλά.

Γιατί εάν δεν ξέρεις τι κάνεις; Και φέρεις μια άγνωστη στο σπίτι σου;

Πάρε για παράδειγμα αυτή την κοπέλα. Μοιάζει καλή…

σου αρέσει, αλλά ποια είναι; Ποιος την ξέρει;

Είναι εδώ γιατί...

- Τι έγινε; - Πάμε, σκυλιά, εδώ έξω είμαστε!

Ελάτε!

Γρήγορα, ηλίθιοι, μπείτε μέσα!

Μάριο! Μάριο!

Όχι! Όχι, Μάριο. Μάριο, Μάριο! Είναι ο μπαμπάς, ο μπαμπάς.

Κοίτα, κοίτα... είναι ο γιος μου. Ο γιος μου!

Είναι ο γιος μου!

Είναι ο γιος μου!

Ρώμη: οι εξετάσεις για τις θέσεις στο δημόσιο άρχισαν.

Πάνω από 20.000 υποψήφιοι, προερχόμενοι απ'όλη την Ιταλία…

…μαζεύτηκαν στην αίθουσα διαλέξεων μέσα στο Παλάτι των Σπορ.

Σήμερα έγινε αιματηρή ληστεία στην Τράπεζα Έουρ.

Η επίθεση έγινε γύρω στις 8 το πρωί…

…λίγο πριν το άνοιγμα των εξετάσεων.

Κλάπηκαν πάνω από 400.000.000 λιρέτες.

Στην ανταλλαγή πυροβολισμών…

…σκοτώθηκε ένας 22χρονος λογιστής ονόματι Μάριο Βιβάλντι.

Είχε έρθει στο Παλάτι των Σπορ για να πάρει μέρος στις εξετάσεις.

Πλησιάσαμε τον πατέρα, αλλά ο φτωχός άνθρωπος…

δεν θυμάται τίποτα από όσα έγιναν μπροστά στα μάτια του.

Αλλά ήταν ωραία κηδεία. Όλος ο 4ος όροφος ήταν εκεί.

Έχεις να με πληρώσεις για την κορώνα.

Ξέρω στις κηδείες, στους γάμους και τα άλλα υπάρχουν αριθμοί.

Πώς είναι η σύζυγος;

Πώς να είναι... Έπαθε εγκεφαλικό.

Θα'πρεπε να μηνύσω την τηλεόραση.

Δεν θα'πρεπε να παρουσιάζουν έτσι τις ειδήσεις…

…χωρίς να προειδοποιούν.

Άκουγε ήσυχη τις ειδήσεις…

…και της ήρθε νταμπλάς.

Δεν έπρεπε να έχουν ένα μόνο παιδί…

…πάντα πρέπει να υπάρχει ένα για ρεζέρβα.

Πώς πάει, γιατρέ;

Έτσι κι έτσι. Μάλλον δεν έχει νόημα να την ξαναδώ.

Εάν δεις κάτι περίεργο, κάλεσέ με.

Τι περίεργο; Σε παρακαλώ, εξήγησέ μου, γιατρέ.

Εάν δεις ότι δεν κουνάει τα μάτια της και δεν αναπνέει…

- …σε αυτή την περίπτωση με καλείς. - Δηλαδή δεν θα ξαναμιλήσει;

Σίγουρα θα είναι βάρος για σένα από'δω και πέρα.

Γιατί δεν παίρνεις μια αναπηρική καρέκλα;

Σίγουρα θα πάρω. Έκανα ήδη αίτηση στο αρμόδιο γραφείο.

Μου είπαν ότι την δικαιούμαι, αλλά πρέπει να περιμένω.

- Οκ, τότε σου εύχομαι τα καλύτερα. - Γεια σου, γιατρέ, ευχαριστώ.

Με την αναπηρική καρέκλα θα μπορείς να μετακινείσαι.

Κοίτα τι σου συνέβη, ταλαίπωρη. Γιατί δεν μιλάς, τί κάνεις;

Σκέφτεσαι; Τι σκέφτεσαι;

Πάντα τον Μάριο σκέφτεσαι, σωστά;

Προσεύχεσαι;

Πάντα προσεύχεσαι.

Όχι;

Το ψυγείο χάλασε πάλι, Αμά.

Γαμώτο, κοίτα αυτό.

Όλα σάπισαν.

Πρέπει να τα πετάξω.

Αμάλια, γάλα, έφτιαξα ζεστό γάλα.

Θες μπισκότα μαζί, Αμάλια;

Πεινάς;

Να τα σπάσω για σένα, Αμά;

Ορίστε.

Είναι υπέροχα, ξέρεις.

Λιώνουν, είναι πολύ μαλακά, θα σου αρέσουν.

Έλα, φάε!

Άνοιξε το στόμα σου, αγάπη μου.

Ορίστε...

Τώρα τι έγινε, πνίγεσαι Αμά;

Συγγνώμη. Θέλω εκπαίδευση.

Ορίστε, σιγά-σιγά, αγάπη μου.

Προσπάθησε. Άνοιξε το στόμα σου.

Δεν θες άλλο, αγάπη μου;

Στις 11 θα πάω στην αστυνομία.

Ο εισαγγελέας θέλει να μου μιλήσει. Ποιος ξέρει τι θέλει;

Μετά ίσως πάω λίγο στο νεκροταφείο.

Να δω εάν μπορώ να κανονίσω έναν ωραίο τάφο για τον Μάριο.

Θα προσπαθήσω να μιλήσω στον διευθυντή.

Έτσι, μια χαρά. Μείνε εδώ.

Ωραία!

Θα σου γυρίσω την τηλεόραση.

Εκεί.

Έτσι, προσπάθησε να μην τον σκέφτεσαι.

Το πρόγραμμα αρχίζει σε δυο ώρες. Καλή διασκέδαση.

Φεύγω, αλλά θα γυρίσω.

Γεια, Αμά.

- Είναι όλοι εδώ; - Μάλιστα, κ. δικαστά.

- Κύριε Βιβάλντι. - Ναι, ευχαριστώ.

Είδατε τα πρόσωπα των δολοφονών, σωστά;

Μόνο έναν, αυτόν που έδειξε το πρόσωπό του.

Θα τον αναγνωρίσετε;

Ω, ναι, ανάμεσα σε χιλιάδες.

Είστε σίγουροι ότι θα αναγνωρίσετε αυτόν που ψάχνουμε;

- Νομίζω. - Δεν είμαι τελείως σίγουρος.

- Ωραία, προχωράμε. - Φώτα!

Εσύ, έλα μπροστά!

Βγάλε τα γυαλιά.

Είμαστε σίγουροι ότι αυτός που ψάχνουμε είναι ανάμεσα σε αυτούς εδώ.

Εάν μας πείτε ποιος, θα αναλάβουμε τα υπόλοιπα.

Λοιπόν, τίποτα;

Όχι, όχι, κανείς από αυτούς, κ. δικαστά.

Ευχαριστώ.

Κουνηθείτε.

Μπορείτε να φύγετε!

Αγαπητέ Βιβάλντι, έχετε όλη την Αδελφική μου κατανόηση αλλά...

…αλλά δυστυχώς είναι αδύνατον να βρούμε…

έναν μόνιμο τάφο για τον φτωχό σας Μάριο.

Μα, δόκτωρ, έναν τάφο με καντηλάκι.

Καταλαβαίνω, αλλά κοίτα την λίστα αναμονής για τάφους.

Κοίτα, υπάρχουν εκατοντάδες και εκατοντάδες, προτεινόμενοι από γερουσιαστές, υπουργούς…

…ακόμα και από καρδινάλιους.

Πρέπει να κάνεις υπομονή.

Καταλαβαίνω.

Πρέπει να περιμένουμε.

Περίμενε να αδειάσει χώρος, φτωχέ μου Μάριο.

Ήταν πιο εύκολο να βρούμε θέση στο υπουργείο παρά στο κοιμητήριο.

Σάντουιτς, πορτοκαλάδες, λουλούδια, κεριά, Coca Cola...

Πού είσαι;

Συγγνώμη, πού είναι ο Τιρζιάνι Πέτρο, παρακαλώ;

Είναι στο γράμμα T. Είναι τόσα πολλά εδώ, κανένα δεν μετακινείται.

- Συγνώμη,... - Ε, τι λες;

Προσεύχομαι μια ώρα διπλά σε αυτό το πτώμα μέσα στο φέρετρο από καρυδιά.

Τι γράφει εδώ; Ποιο είναι το όνομα;

- Μπότσι Ανσέλμο; - Όχι, Αντζελούτσι Άννα.

- Είσαι σίγουρος; - Ναι, αυτό γράφει.

Γαμώτο...

Ανσέλμο! Ανσέλμο! Πού είσαι; Πού σε έβαλαν;

Εκεί. Μάριο;

Χριστόφορε...

Χριστόφορε, γιατί;

Κυρία, θέλετε βοήθεια;

Ευχαριστώ, είναι αυτό στην κορυφή. Ο Χριστόφορος Λο Σούρντο.

- Συγγνώμη, άλλη μία. - Παρακαλώ.

Κυρία, αστόχησα. Πήγε στον Πασκουίνι.

- Να σκαρφαλώσω και να το πιάσω; - Όχι, ευχαριστώ, δεν πειράζει.

- Δεν έχει σημασία εάν είναι ο Πασκουίνι; - Όχι, δεν έχει σημασία.

Πού σε πάνε;

Φτωχέ μου γιε!

Πού είσαι, Ανσέλμο;

Πιο κοντά, βάλτο στο ίδιο επίπεδο!

Πιο ψηλά.

- Πρόσεχε μην χτυπήσεις τίποτα. - Ποιος χέστηκε;

Έφυγε, έφυγε, φέρτε τον μου πίσω!

Πάρ'το, βάλ'το κάτω!

- Μην φοβάσαι. - Τι έγινε;

Κάθε λίγο γίνονται εκρήξεις απ'τα αέρια της σήψης.

Συνηθίζω να λέω ότι είναι ο θάνατος που εκρήγνυται.

Βλέπεις αυτό;

Είναι ο άντρας μου. Δικηγόρος Βιτσέντζο Βανόριο.

Ένα πρωί έκανε και αυτός έκρηξη!

- Δεν άντεχε άλλο όπως και οι υπόλοιποι. - Όχι.

Ευλογημένε, ακόμη πιστεύεις σε αυτό. Ο ένοχος είναι αυτός που…

…πουλάει τους τάφους και βάζει τα λεφτά στην τσέπη του.

Αυτός ο μπάσταρδος μακάρι να'χει έναν άσχημο θάνατο.

Πρέπει να τον πυροβολήσουν στο στόμα σαν σκύλο.

Ναι, θα τον πυροβολήσω για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον άντρα μου.

Είδες; Τι χασάπης.

- Συγγνώμη κυρία, η καρέκλα είναι δίκη σας; - Όχι, όχι, εδώ κάθομαι.

Σίγουρα έφτιαξαν έναν υπέροχο τάφο για τον φτωχό μας Μάριο.

Ήταν σε ένα πολύ γαλήνιο μέρος…

…περιτριγυρισμένο από πρασινάδα, όχι κυπαρίσσια όμως.

Από περίεργα δέντρα. Δεν ξέρω από που τα έφεραν. Από μακριά, υποθέτω.

Τελείωσες το κριθαράκι…

Θες λίγο τυρί; Λίγο τυρί, ναι.

Σου λέω, τα δέντρα πρέπει να τα'φέραν...

…από την Ιαπωνία, ποιος ξέρει;

Υπήρχαν πολύ όμορφα λουλούδια.

Κόκκινα, βιολετί, κίτρινα.

Όταν θα πάρουμε το αναπηρικό καροτσάκι...

…θα σε πάω, ποιος είναι; Συγγνώμη, Αμάλια.

- Ποιος είναι; - Ο αστυνόμος Κιάπι.

Καλημέρα.

Δεν δουλεύει το τηλέφωνό σας;

Πώς, δεν δουλεύει; Ωχ, όχι, το ακουστικό δεν είναι στη θέση του.

Το βγάζω όταν βγαίνω έξω…

γιατί ο ήχος του κουδουνιού ενοχλεί την γυναίκα μου. Είναι άρρωστη, ξέρετε.

Ο δικαστής σάς χρειάζεται επειγόντως. Έχω το αυτοκίνητο κάτω.

Δεν μπορώ να πάρω το δικό μου αυτοκίνητο;

Εντάξει. Αλλά γρήγορα όμως.

- Ναι, θα τακτοποιήσω την γυναίκα μου και θα'ρθω. - Εντάξει.

Αμάλια! Ο δικαστής θέλει να με δει πάλι.

Θα σου αφήσω την τηλεόραση αναμμένη. Στις 6 έχει μια ωραία ταινία.

Θα αφήσω τα κλειδιά στην κυρία Μαργαρίτα. Δεν θ'αργήσω.

Γεια, Αμά. Χαλάρωσε.

- Το κορίτσι δεν είναι εδώ; - Δεν την βρήκαμε.

Την μόνη που θυμόταν.

- Εάν θέλετε το καθυστερούμε. - Όχι, όχι!

Τι κάνετε;

Και εγώ θυμάμαι!

Είστε λιγότερο αξιόπιστος μάρτυρας…

…επειδή εμπλέκεστε συναισθηματικά.

Μπορεί να τυφλωθείτε από την επιθυμία σας για εκδίκηση.

Γι'αυτό να είστε προσεκτικός πριν μιλήσετε.

Αρχίζουμε!

Προχωρήστε!

Ευχαριστώ.

Κουνηθείτε!

Κύριε Βιβάλντι;

Συγγνώμη.

- Είπες να φέρει και καμιά φίλη της; - Όχι!

Δηλαδή θα βγούμε οι δυο μας με ένα κορίτσι;

Γιατί δεν έχεις καμιά;

Ποια να πάρω τέτοια ώρα.

Έτοιμο το τοστ!

Ορίστε, ευχαριστώ.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, κυρία.

Τι έπαθες; Θες βοήθεια;

Τι θες;

Ένα κονιάκ.

Κατάλαβες τι έκανα; Τι θα έλεγες εάν ήσουν στη θέση μου;

Πες μου, Αμάλια. Τι θα έλεγες;

Είναι αυτός, ο δολοφόνος.

Ναι, ίσως να τον έβαζαν μερικά χρόνια στη φυλακή.

Να τον ταΐζουν, να τον ποτίζουν, όχι, όχι!

Τον είδα, Αμάλια, στην πλατφόρμα.

Μαζί με τους άλλους, με αυτό το πρόσωπο του εγκληματία...

…σίγουρος ότι θα ξεφύγει, με αυτή την έκφραση της αλαζονείας.

Αλλά το πρόσωπο... ο ηλίθιος!

Βιβάλντι Τζιοβάνι, γεννημένος στο Ματέο, με αυτό το πράγμα... τον γρύλλο.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Θανάσιμη... και τι μάχη ακολούθησε, Αμάλια…

…τι αγώνας για να τον συλλάβω.

Όχι, όχι, Αμάλια, μείνε ήσυχη…

μείνε ήσυχη, δεν πρόκειται να μου ξεφύγει.

Πρέπει να φύγω. Θα σου τα πω όλα μετά.

Πρέπει να πάω στο υπουργείο, είναι αργά.

Έλα, πιες το φάρμακο, Αμάλια, θα στα πω μετά.

Όταν γυρίσω θα στα πω όλα.

Βοήθεια, βοήθεια, βοήθεια.

- Βιβάλντι, σε έψαχνε ο δόκτωρ. - Εμένα, γιατί με ήθελε;

Να πας να τον δεις.

Έλα μέσα!

- Ο Βιβάλντι είμαι. - Έλα μέσα.

- Με ζήτησες, δόκτωρ Σπατσιάνι. - Πώς είσαι, Τζιοβάνι.

Προχωράμε μπροστά.

Μπράβο, Τζιοβάνι. Βλέπω ότι συνέρχεσαι.

Ναι, ναι.

Η σύζυγος;

Η κυρία έτσι και έτσι, η κακόμοιρη γυναίκα.

Κοίτα, Σπατσιάνι, δεν θα το πιστέψεις αλλά...

- …αλλά μου κρατάει παρέα. - Ξέρω.

Όταν της λέω διάφορα, όταν... συγγνώμη, Σπάτσια…

- Όταν της λέω πράγματα... - Ναι;

Ακόμα δεν ξέρω αν με καταλαβαίνει ή όχι.

Τι βλέπω με αυτά τα μάτια…

…και της λέω τι συμβαίνει, δεν ξέρω εάν είναι χαρούμενη ή όχι.

Ωραία, ωραία, έχω έναν φάκελο για σένα, πολύ σπουδαίο.

Θέλω να τον προσέξεις.

- Ορίστε. - Α, είναι ο δικός μου.

Όπως βλέπεις, υπάρχει δήλωση ότι συμμετείχες στην αντίσταση…

…και έτσι μπορείς να πάρεις σύνταξη πόλεμου.

Όπως βλέπεις, "η μητέρα-πατρίδα" δεν ξεχνά τα παιδιά της.

Συγγνώμημ Τζιοβάνι ξεχάστηκα. Κουράγιο, ε;

Κουράγιο!

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

- Αντίο. - Αντίο.

Δολοφόνε, κτήνος, κάθαρμα!

Τι κάνεις, προσπαθείς να φύγεις; Να πας πού;

Δεν μπορείς να δραπετεύσεις. Πού θες να πας;

Δεν μπορείς να δραπετεύσεις. Όχι πια, κατάλαβες;

Όχι πια, κατάλαβες;

Δεν σε αφήνω. Όχι πια.

Θα μείνεις εδώ. Εδώ μαζί μου.

Θα δεις.

Θα δεις.

Θα σε......

…δέσω.

Έτσι...

Σε δένω σφιχτά.

Έτσι… έτσι!

Συγγνώμη, άσε με να περάσω.

- Έτσι φαίνεται. - Άσε με να περάσω.

- Τελείωσες με την ληστεία. - Λες και δεν πληρώνεσαι και εσύ;

Τι κάνεις εκεί; Δεν έχεις καμιά ντροπή πια;

Κοίτα, αυτή είναι η Αμάλια, η γυναίκα μου.

Παράλυσε εξαιτίας σου.

Ο φονιάς του γιου σου.

Πώς σε λένε; Έχεις ταυτότητα, χαρτιά; Πού είναι;

Να η άδειά του. Κοίτα, Αμάλια, μάλλον πλαστή είναι.

Φαντάζομαι κάποιος σαν και σένα...

Και αυτό, τι είναι αυτό;

Πού τα βούτηξες αυτά;

Τα'κλεψες από την τράπεζα; Κοίτα, Αμάλια…

Γι'αυτά σκότωσε τον γιο μας!

Ξεδιάντροπε, πάρ'τα, πάρ'τα, πάρ'τα πίσω, είναι δικά σου.

Με αηδιάζεις.

Πάρε λίγο, πιες!

Αμάλια, σε αφήνω για λίγο.

Πάω να πάρω λίγο γάλα και κάτι για να φας.

Μην ανησυχείς, δεν είναι επικίνδυνος. Θα ξανάρθω.

Αμάλια, εγώ είμαι.

Δεν άργησα;

Έφερα λίγα μπισκότα.

Γιατί;

Αμάλια.

Πέθανε ο μπάσταρδος.

Αγαπητέ Βιβάλντι, με την συνταξιοδότησή σου…

το τμήμα μας χάνει μια από τις κολώνες του.

Η παλιά φρουρά φεύγει, χωρίς να ξέρει το μέλλον.

Εγώ και οι συνάδελφοί μου θέλουμε...

…να δείξουμε την αγάπη μας…

…με αυτό το μετάλλιο, με δυο γραμμές:

1945, την μέρα που ήρθες στο γραφείο…

…1977, την ημερομηνία που'φυγες…

για να απολαύσεις επιτέλους την σύνταξή σου.

Ευχαριστώ, ευχαριστώ.

Ευχαριστώ, συνάδελφοι, είπατε πολύ ευγενικά λόγια...

…δεν έπρεπε. Είναι υπέροχο αναμνηστικό, σας ευχαριστώ.

Ησυχία.

Κανονίσαμε μισθό 6 μηνών από τώρα, σε συνεννόηση με τον Κοσιμάνο.

Που είναι το 80% του μισθού σου συν την πλήρη σύνταξη.

- Τυχερέ! - Η φυλακή σου τελείωσε.

- Είσαι σαν τον Πάπα... - Μισθός χωρίς να δουλεύεις!

Εάν δεν σε πειράζει, μπορώ να σας επισκέπτομαι από καιρού εις καιρόν;

Για να'μαστε μαζί όπως παλιά.

Όποτε θες, Τζιοβάνι. Όλοι σε συμπαθούμε.

Πιστός στη ρήση: "Αγάπα όσους σε αγαπούν, ακόμα και εάν είναι σκύλος!"

Σοφά λόγια.

Και τώρα θέλουμε λόγο.

Λόγο! λόγο! λόγο!

Είμαστε στο υπουργείο, γραφείο συνταξιοδοτήσεων…

…και από τότε που λειτούργει ο τομέας…

…έχουμε στείλει πολλούς στη σύνταξη.

Τους στέλνουμε στη σύνταξη, και ίσως δεν σκεφτόμαστε…

ότι μια μέρα και'μείς θα βγούμε στη σύνταξη.

Και έτσι η μέρα αυτή φτάνει.

Και φτάνει σαν έκπληξη, σαν σφυριά στο κεφάλι.

- Μπράβο, μπράβο. - Είπες μια μεγάλη αλήθεια.

Μπράβο, μπράβο, Βιβάλντι, σου ευχόμαστε τα καλύτερα.

Όσους φίλους χάνεις... τόσα σκαλιά ν'ανέβεις.

Πόση συντροφικότητα υπάρχει μεταξύ μας.

Μετά από πολλά χρόνια καταλαβαίνουμε ότι θέλουμε να τα πάμε καλά.

Αμά... ποσό ανόητος είμαι!

Έβαλα το ξυπνητήρι. Ξέχασα ότι συνταξιοδοτήθηκα.

Ξέρεις τι ονειρεύτηκα απόψε;

Ονειρεύτηκα ότι... ήμουν στο πάρκο.

Ξέρεις… το πάρκο κάτω από το σπίτι μας…

…εκεί που είναι το κανόνι και το μνημείο του πόλεμου 1915-18.

Σκέψου, Αμάλια…

…υπήρχαν παιδιά που έπαιζαν και'γω καθόμουν στο παγκάκι.

Σπουδαία, βγήκα στη σύνταξη!

Κάθισα και απόλαυσα τον ήλιο…

…ένας ήλιος που έκαιγε σαν να'χα πυρετό...

Αμά…

Αμάλια!

Ω, γαμώτο...

Ω, όχι, Αμάλια. Όχι!

Θεέ μου... Αμάλια.

Αμάλια!

Βοήθεια!

Κυρία Μαργαρίτα, η γυναίκα μου πέθανε!

Πέθανε, πέθανε, κυρία Μαργαρίτα.

Πόσο μικροί είναι οι άνθρωποι, τρώνε, κοιμούνται, πίνουν…

…ζευγαρώνουν, αφοδεύουν, και μετά… μετά χάνονται.

Μόνο αυτοί που σαν και μας, είναι υποχρεωμένοι να ακούν κάθε μέρα…

…τα μυστικά της εξομολόγησης τις ιστορίες που λένε οι άνθρωποι…

…τις βρωμιές τους, τις ανωμαλίες τους…

…μπορούμε να εξηγήσουμε…

…την ματαιότητα των γήινων θεμάτων…

…των κρατών, των βασιλείων… των κρυφών ζώων μέσα στα σπίτια.

Εάν έπρεπε να καταλήξω σε μια γενική κρίση…

…σε μια ποινή…

θα επικαλούμουν ευχαρίστως τον κατακλυσμό…

…και θα προχωρούσα σε…

…μια αμετάκλητη ποινή γενικού θανάτου…

…αλλά είναι στο χέρι του Θεού να πάρει τις αποφάσεις.

Και για τους γονείς, αυτούς που μένουν ζωντανοί…

δεν μένει τίποτα παρά η προσευχή, για να παρακαλέσουμε για μια συνοπτική κρίση.

- Βρέχει! - Ναι, ευχαριστώ.

- Συγγνώμη. - Τι διάολο κάνεις, δε με είδες;

- Απλώς άνοιγα την πόρτα. - Άντε γαμήσου!

Αντε γαμήσου; Εσύ γαμήσου!

Nα ευχαριστείς τον Θεό σου που είσαι γέρος και τρελός.

Κοίτα τον!