Original subtitles

Wiemy, że silny kraj musi mieć silne granice.

Czcimy naszą historię i naszych bohaterów

oraz uważamy, że młodych Amerykanów należy uczyć

miłości do ojczyzny i szacunku dla jej tradycji.

Spokojnie, postawimy mur. Bez obaw.

Będziecie mieć mur.

CELA ŚMIERCI

- Juan Gispert? - Tam jest.

Dziękuję.

Raz był tu w warsztacie cały zdenerwowany.

Mówił, że będą go szukać.

- Przyznał się? - W tamtym chevrolecie.

Wszystko mi powiedział.

Włamał się do domu, który miał stać pusty.

Ale byli tam ludzie, kobiety, i musiał strzelać.

- I to on jest na nagraniu? - Bez dwu zdań.

Ma charakterystyczny chód. Przekręca stopę do środka.

Gdzie go znajdziemy?

Siedzi. Dostał dożywocie. Myślałem, że właśnie za to.

Inaczej bym wcześniej zadzwonił.

Mama miała rację. Cuda się zdarzają.

Być może. Zobaczymy.

Latami szukałam jakiejś nadziei, a ty mnie teraz studzisz.

Jeśli Ortiz się przyzna, zwolnią Pabla, prawda?

To tak nie działa.

I tak już ma dożywocie. Co mu za różnica?

Jako zabójca niemal na pewno dostanie karę śmierci.

Co więc możemy zrobić?

Poza odciskami poprosimy o badanie DNA Williama Ortiza.

Jeśli będzie pasowało do próbki z T-shirtu, Pablo wyjdzie na wolność.

Ale? Zawsze jest jakieś ale.

Jak wiesz, w końcu miesiąca

planowaliśmy wystąpić o powtórzenie procesu.

Jeśli będziemy czekać na badania Ortiza,

wszystko się przeciągnie.

Jak bardzo?

Nim zacznie się proces, nim sędzia wyda postanowienie,

- nim zrobią badania... - Miesiące?

Być może ponad dwa lata.

- Dwa lata? - Tanyu...

Benji...

Mamy mocne karty, żeby wygrać ten proces.

Ale to wy musicie zdecydować, czy idziemy tą drogą.

Chodzi o jego życie.

Ty co byś zrobił?

To jest twój wybór.

- Pytam przyjaciela, nie adwokata. - Też ci nie odpowiem.

Będę cię wspierać w twojej decyzji, ale ty sam musisz ją podjąć.

Wszystko tutaj straciłem.

Wszystko mi ukradli.

Z dwoma wyjątkami.

Tanyi i mojej rodziny.

A teraz każesz mi czekać 2 lata.

Nawet nie wiemy, czy to nie jest ustawione.

Wszystko dobrze?

Który będzie pasował?

Ten.

Coś nie tak?

Pablo postanowił poprosić o badanie DNA nowego podejrzanego.

Wycofasz apelację?

- Ile on już siedzi? - Zbyt długo. Ponad 15 lat.

Boże! To całe życie.

Za 15 lat nasze dzieci będą po studiach.

Będziemy mieć wnuki.

Wytrzymał to?

Bo jest niewinny.

2 LATA PÓŹNIEJ

Cześć, Ben.

Dzwonił mój kumpel Taylor.

Sąd uznał apelację Vinny'ego Arandy. Proces zostanie powtórzony.

Trenujesz do maratonu?

Chodź.

TANYA

Pośpij jeszcze trochę.

Nie mogę.

Muszę jechać na widzenie do Pabla.

Nie ma pośpiechu. Śpij.

Benji już mi powiedział o Vinnym.

Po tylu latach wreszcie wszystko zaczyna się układać.

Tak. Życz mu szczęścia.

My, przysięgli, uznajemy oskarżonego w sprawie o 3-krotne zabójstwo

za niewinnego.

Czy to ostateczny werdykt?

Vinny wygrał. Teraz muszą uznać twoją apelację.

- Rozmawiałaś z Benjim? - Nie.

Przyszły wyniki DNA. Gispert pomylił się co do sprawcy.

Ale to nie wszystko... Na tym T-shircie znaleźli moje DNA.

Przecież to niemożliwe.

Nie zrobiłem tego. Przysięgam.

- Wiem o tym. - Byłem z tobą.

Musiała zajść pomyłka. Na pewno.

Byłeś ze mną tamtej nocy. Żadne badanie tego nie zmieni.

Proszę, porozmawiaj z Benjim. Powiedz mu, że u mnie dobrze.

Najważniejsze teraz, żebyś był silny.

Jestem.

- Słowo? - Słowo.

Tysiąc razy to badali i teraz nagle znaleźli jego DNA?

To na pewno zanieczyszczenie próbki.

Ślad jest maleńki.

Laboratorium miało już takie przypadki.

A co będzie, jeśli prokuratura się dowie,

że zleciliśmy badanie?

Nie mamy obowiązku o tym mówić. Poza tym nikt, kto jest winny,

nie odważyłby się zlecić badania, które go obciąży.

Laborant mi powiedział, że torba z T-shirtem była otwarta.

Tanyu, wykażemy, że doszło do zanieczyszczenia próbki.

Nic się nie zmieniło. W tym tygodniu złożę apelację.

Już jest gotowa.

Ile to potrwa? Kolejne dwa lata?

Zawsze coś! To nigdy się nie skończy.

Już się wydawało, że mamy jakiś konkret,

i znowu zaczynamy od zera.

- 2 lata, 10 lat, 1000 lat! - Tanyu,

wiedzieliśmy, jakie jest ryzyko.

Vinny wyszedł, a Pablo nie.

Gdzie popełniamy błąd?

Tanyu... możecie poszukać innego adwokata.

Pablo nie chce innego adwokata. Ja też nie.

Bardziej się teraz martwi o ciebie niż o siebie samego.

Ale żeby wygrać apelację, trzeba zrobić coś więcej.

Dziękuję.

Od kilku dni nie spał. Zwija się z bólu.

Clay? Skarbie.

Napijesz się kawy?

Poproszę.

Clay?

Pamiętasz mnie?

Tanya... Quiñones.

Jak mógłbym zapomnieć?

Pablo...

- już...? - Jeszcze nie.

I...

Dlatego przyjechałam. Możesz mu pomóc.

Nie jestem w najlepszej formie.

Nie wiem, co mógłbym zrobić.

Przyznać, że go źle broniłeś i dlatego został skazany.

Trzeba to powiedzieć, bo inaczej go zabiją.

Zrobiłem, co mogłem.

Byłeś chory, brałeś tabletki.

Jeśli to powiemy, Pablo będzie miał nowy proces.

Nic się nie zmieniło.

Gdybym zrobił to, co mówisz...

wyrzuciłbym swoją karierę zawodową na śmietnik.

To w sumie nic takiego.

Ale ona wierzy,

że jestem najlepszym adwokatem na świecie.

Chciałbym, żeby mnie tak zapamiętała.

Twoja matka byłaby dumna,

że jej syn pomógł uratować niewinnego człowieka z celi śmierci.

Nie sądzisz?

Dobre zagranie.

To znaczy "tak"?

Co to?

Oświadczenie Claya Monroe, że nie był w stanie bronić Pabla.

Jak to zdobyłaś? Z nami nie chciał rozmawiać.

To pomoże powtórzyć proces?

Podpisał?

Tak. Z numerem licencji.

Jutro złożę to w sądzie. Dobra robota, Tanyu.

To znaczy "tak"?

Dołączymy ten dokument do apelacji i zobaczymy, co powie Sąd Najwyższy.

Ale tak. Teraz nie powinni nam odmówić.

Kiedy dostaniemy odpowiedź?

Ile razy już o to pytałaś?

Nie wiemy kiedy, ale na pewno nieszybko.

Nic nie jest szybko.

Uchwały ogłaszają we czwartki o 11 rano.

Starzejesz się, Pablito.

Za dwa lata mnie dogonisz.

OK.

Pomyśl życzenie.

- Co pomyślałeś? - Nie mów, bo się nie spełni.

A teraz... Wszystkiego najlepszego, kochanie.

OK.

Co roku mi dają paczkę gwoździ.

Byle je potem zabrali ze sobą.

Ta jest z Finlandii.

W tym lesie mieszka św. Mikołaj ze swoimi pomocnikami.

Dziękuję, myszko.

Wcinaj.

Pablo! Nie!

4 LUTEGO 2016 R.

Tak lepiej?

Dobrze.

Zaraz wrócę.

Gdzie jesteś?

- A co? - Siedzisz?

Czemu pytasz?

Dziś ogłoszą, czy proces zostanie powtórzony.

Skąd wiesz? Jeszcze nie ma 11.

Znajomy z sądu mówi, że dziś będzie decyzja.

Zadzwonię wtedy do ciebie.

OK. Czekam pod telefonem. Dziękuję.

Zastąp mnie, proszę, w dziesiątce. Zaraz wrócę. Dziękuję.

Tak, Tanyu?

Candido, dziś nam powiedzą. O 11. Bądź przygotowany.

Benji do mnie zadzwoni.

Od razu daj mi znać.

Jasne. Na razie.

- Co jest? - To dzisiaj.

Halo?

CANDIDO

Tanya?

Jest. Już jest.

- Tata? - To koniec, Michael.

Wszystko się skończyło.

Dranie! Łajdaki zabiją twojego brata.

Tato, uspokój się! Jest dobrze. Dostał zgodę.

- Na pewno? Mówiłem z Tanyą. - Do mnie też dzwoniła.

Uznali apelację.

To dlaczego ja płaczę?

Myślałem, że ze szczęścia jak ja.

Tato!

Tato!

Candido.

Rozłączyłeś się.

W końcu jest dobrze czy źle?

Dobrze! Uznali apelację. Małą większością, 4:3, ale przeszła.

Pablo wyjdzie z celi śmierci.

PABLO

Hiszpan! Jesteś tam?

Nie!

Popijam mojito na plaży.

Wychodzisz. Dostałem cynk, że przenoszą cię z celi śmierci.

Wal się!

Wychodzisz, Pablo. Powtórzą proces.

Powtórzą go.

- Na pewno? - Tak.

- Chodź, Benji. - To chwila dla rodziny.

Właśnie.

Dziękuję.

Dziękuję.

Nie dziękuj mi jeszcze. Dopiero zaczynamy wojnę.

Słuchaj, Pablo, za kilka dni przeniosą cię do więzienia w Broward.

Będziemy tam mieli widzenia w jednym pokoju?

- Nie. - Wracamy do telefonu i ekranu?

Proces będzie bardzo ciężki. Nikt nie chce zwolnienia Pabla.

- Tylko my. - I wielu Hiszpanów.

Bardzo nam pomogli. Ale teraz jesteśmy sami przeciw światu.

Bardzo dziękuję, Benji.

Mam nadzieję, że cię więcej nie zobaczę.

Ja też.

Powodzenia.

Dzięki.

Jak się masz?

- Świetnie. - Właściwa postawa.

Przedstawię ci zespół. Znasz Todda Mullina.

- Cześć, Pablo. - Witaj.

Dana Moore wybierze przysięgłych i przygotuje świadków.

Charlie O'Connor, nasz strateg i mól książkowy. Do roboty!

- Todd, ty zacznij. - Jasne.

Powiedz, co robiłeś tej nocy,

kiedy zamordowano Sucharskiego i dziewczyny.

Znowu?

Tak.

Już to mówiłem w sądzie.

To było zeznanie wystraszonego młokosa.

Prokurator cię załatwił 3 pytaniami.

Mówiłem prawdę, ale nikt nie uwierzył.

Nasza głowa w tym, żeby teraz uwierzyli.

Dlatego musimy usłyszeć, jak teraz to opowiesz.

Spędziłem tę noc z Tanyą. Zadzwoniła, że rodzice wyjechali.

Poprosiła, żebym przyszedł do niej.

Musiałem się zakraść od tyłu, bo kuzynka mnie nie lubiła.

Spaliśmy razem.

Potem weszła kuzynka...

Musiałem uciekać.

Dlatego mogłem kryć Tanyę.

Wyobrażałem sobie, że wracam do domu.

Kiedy podeszliśmy do drzwi,

otwierałem je i zamykałem wiele razy.

Bo już mogłem wchodzić i wychodzić, kiedy chciałem. Rozumiesz?

Bardzo ci dobrze z tą brodą.

- Podoba ci się? - Bardzo.

Ciasteczko.

- Co mówi Benji? - Podoba mu się.

- Tak? - Tak.

Chce ci dać zielony garnitur i gładki krawat.

OK.

Na wszelki wypadek zostawię ci też niebieski.

Dzięki.

Co będziemy robić?

Z czym?

Jeśli wyjdę.

Wyjdziesz, Pablo.

- Wiem. - Dobrze.

Więc co będziemy robić?

Pojedziemy do domu.

Położymy się w moim łóżku...

W naszym łóżku. Naszym.

I będziemy się obściskiwać do utraty tchu.

Potem wstaniemy razem. Objęci.

Zaparzę ci pysznej kawy.

A ty będziesz otwierał i zamykał wszystkie drzwi w domu.

A potem?

A potem zobaczymy.

Tanyu, ja nic nie umiem.

Wiesz o tym, prawda?

Nauczysz się.

Tak. Nauczę.

Dziecko wie więcej ode mnie.

Nie umiem obsługiwać nowych komórek ani wejść do Internetu.

Nieważne. Ja umiem i cię nauczę.

Powoli cię wszystkiego nauczymy.

Prosiłem cię o zbyt wiele. Nie musisz...

O nic nie prosisz. Sama ci daję.

Pablo, kochasz mnie?

Wciąż mnie kochasz?

Ponad wszystko.

No widzisz. A ja ciebie. Nic więcej się nie liczy.

Będzie, co my być. Dużo się wydarzy.

Jestem przygotowana na wszystko.

Nawet na to, że ci się spodoba inna.

Przestań.

Wszystko może się zdarzyć. Jesteś wolny. W porządku. Rozumiem.

Nie wiem, kim będę na wolności, ale tego sobie nie wyobrażam.

Wiem. Dlatego ciebie wybrałam.

I jak na tym wyszłaś?

Nie mów tak. Niedoceniasz się.

Bardzo dobrze na tym wyszłam. Nikt mi nie kazał cię kochać.

Ja o tym zdecydowałam, nie ty.

Powinieneś się bać wielu rzeczy...

ale nie mnie.

Gotowy? Oskarżać będą same asy.

Rowland zawiesił emeryturę. To dla niego sprawa osobista.

Z tobą jest rodzina i grupa senatorów z Hiszpanii.

- Nie jesteśmy sami w tej walce. - Nie jesteśmy.

W porządku?

Tak.

Spędziłem noc z Tanyą.

Zadzwoniła, że rodzice wyjeżdżają na parę dni.

Zaprosiła mnie do siebie na noc.

Pojechałem do niej.

Kuzynka Elisabeth była w domu, więc Tanya otworzyła mi tylne drzwi

Jednak policji pan zeznał, że tej nocy był pan

w "Casey's Nickleodeon", klubie Casimira Sucharskiego.

Pomyliłem się. Byłem tam dzień wcześniej.

Nawet nie wiedziałem, co mi zarzucają.

Zabójstwo z zimną krwią 3 niewinnych ludzi.

Takiej masakry jak u Sucharskiego w życiu nie widziałem.

Jakie procedury pan wykonał na miejscu zbrodni?

Zebraliśmy ślady, odciski palców i materiał biologiczny.

- Czy coś wskazywało na pana Ibara? - Nie.

Mimo to zdecydowaliście, że jest zabójcą.

O niczym nie decydowaliśmy. Pan Ibar jest na nagraniu zabójstw.

Mówi pan o nagraniu,

na którym dwie czarne ofiary wydają się białe.

Taka jest jakość taśmy.

Jak państwo widzą,

ci dwaj podejrzani różnią się aż w 7 punktach.

Zarys podbródka jest inny, podobnie jak jego kształt.

Ale przede wszystkim prawa brew.

Co pan widzi na prawej brwi, w którą pan Ibar został uderzony?

Brew podejrzanego jest grubsza.

Czy pańskim zdaniem jako czołowego eksperta

to wyklucza pana Ibara z kręgu podejrzanych?

- Tak. - Dziękuję.

Widział pan Pabla Ibara w mercedesie pana Sucharskiego?

- Tak. - I rozpoznał go na policji.

- Tak. - Według wątpliwej procedury.

Spośród osób do wyboru tylko jedną widział pan na zdjęciach.

Sprzeciw.

Podtrzymuję.

Proszę się skupić na dowodach i wystrzegać ocen.

Oczywiście.

Dziwi mnie tylko, że prokurator, będąc tak pewnym winy pana Ibara,

nie poprosił świadka, by go rozpoznał dzisiaj na tej sali.

Panie Howe, czy ma pan pewność, że człowiek z nagrania,

którego pan kiedyś rozpoznał, to Pablo Ibar?

Nie mam, minęło wiele lat.

Proszę odpowiedzieć. Czy pan Ibar mógł być sprawcą trzech zabójstw?

Nie pamiętam tak dokładnie.

Nie pamięta. I nie jest w stanie zidentyfikować podejrzanego.

To mógł być on,

ale mógł też być facet, z którym gram w kręgle.

Proszę o ciszę! Bo każę opróżnić salę.

Mogę podejść?

Co on tu robi? Ustaliliśmy, że ława się nie dowie

o zwolnieniu pana Arandy.

Ja go nie zapraszałem.

Wyprowadzić przysięgłych!

Proszę za mną.

Co się dzieje?

Panie Aranda, jak pan wie,

zabroniłem panu pokazywać się w sądzie.

- Po co pan przyszedł? - Do przyjaciela.

Jest niewinny jak ja.

Nakazuję panu opuszczenie sali.

Pablo jest niewinny. To wolny kraj.

Nie macie prawa.

Znalazł pan T-shirt, który na nagraniu nosił zabójca.

Czy był na nim ślad DNA oskarżonego?

- Tak. - Sprzeciw!

Tę niejednoznaczną zgodność eksperci uznali za zanieczyszczenie.

Podważa pan wynik badań?

Według laboranta przeprowadzającego analizę

torba, w której dostarczono T-shirt, była otwarta.

Więc podważa pan pracę policji.

Proszę nie wprowadzać w błąd.

Zadziwiające, jak pan się przekonał do nauki.

Sądziłem, że dla pana DNA to magia.

Zgodność z moim klientem wykazało ledwie 5 na 15 markerów,

gdy standardy światowe wymagają 13 na 15.

I to ma być dowód obecności Pabla Ibara w miejscu zbrodni?

Prawdopodobieństwo błędnego wyniku wynosi 1 do miliarda.

Sam pan zamówił to badanie, sądząc, że oczyści pańskiego klienta.

Pomylił się pan. Znaleziono ślady DNA pana Ibara.

Dlatego zataił pan ten dowód przed prokuraturą.

To co znaleziono, nie jest DNA pana Ibara.

Poza tym obrona nie musi pana o niczym informować.

Skoro pan uważa, że wynik go nie obciąża,

mógł pan go ogłosić. Ja bym tak zrobił.

A może chciał pan ukryć fakt, który jednoznacznie świadczy

o obecności pańskiego klienta na miejscu zbrodni w Miramar?

Niemal 25 lat temu zaczął się koszmar latynoskiego chłopca,

który został zatrzymany

za podobieństwo do osoby na nagraniu kiepskiej jakości.

Za podobieństwo, które wykluczył

czołowy światowy ekspert w dziedzinie rozpoznawania twarzy.

Nagranie przedstawia miejsce zbrodni

pełne śladów fizycznych i biologicznych.

Mimo to ani jeden odcisk palca, ani jeden ślad DNA

nie pozwalał go powiązać z tą zbrodnią.

Co więcej, kobieta, która jest teraz jego żoną,

zawsze zeznawała - i potwierdzają to inni świadkowie -

że tę fatalną noc Pablo spędził u niej.

Czy można sobie wyobrazić,

żeby dziewczyna, która ma przed sobą całe życie,

wyszła za kogoś, kto mógłby być mordercą?

Czy poświęciliby państwo życie na walkę o ukochanego,

gdyby państwo nie byli pewni jego niewinności?

Ja na pewno nie.

Nikt by tego nie zrobił.

Nie potrafię sobie też wyobrazić, jak to jest,

kiedy ktoś ci zabiera 25 lat życia.

Połowę twojego życia.

I zamyka cię w celi za zbrodnię, której nie popełniłeś.

Pablo Ibar zawsze mówił:

"Nie byłem święty...

ale nie jestem mordercą".

Nikt mu nie odda tych 25 lat.

Nikt mu nie odda matki, z którą nie mógł się pożegnać.

Tak jak nikt nie odda życia

trzem niewinnym ofiarom tego przerażającego mordu.

Bo nie tylko Pablo coś tu stracił.

Casimir Sucharski.

Meghan Rivers.

Saundra Wilkins.

Nikt nie zdoła ukoić bólu ich bliskich.

A jednak mogą państwo im wszystkim coś oddać.

Sprawiedliwość!

Sprawiedliwość dla Pabla Ibara to uniewinnienie.

Sprawiedliwość dla ofiar to przyznanie,

że prawdziwi sprawcy zbrodni, wciąż za nią nie zapłacili.

Panie i panowie,

proszę się skupić na faktach i dowodach. Na niczym więcej.

25 lat... to całe jego życie.

Wyrządzono mu niesprawiedliwość, którą państwo mogą naprawić.

Dziękuję.

Przysięgli udadzą się na naradę.

19 STYCZNIA 2019 R.

Z oczywistych względów werdykt, jaki by nie był,

kogoś bardzo ucieszy, a kogoś zmartwi.

Wolno obserwować proces, ale nie wolno go zakłócać.

Jeśli ktoś zacznie krzyczeć z radości lub buczeć

albo jakkolwiek reagować fizycznie na werdykt,

zostanie natychmiast usunięty z sali. Proszę wprowadzić przysięgłych.

Panie i panowie przysięgli, czy uzgodnili państwo werdykt?

- Tak. - Proszę przekazać go woźnemu.

"Sąd Okręgowy XVII Okręgu Sądowego dla hrabsta Broward w stanie Floryda.

Sprawa numer 9413062CF10B.

Stan Floryda, oskarżyciel, kontra Pablo Manuel Ibar, oskarżony.

My, przysięgli...

uznajemy oskarżonego za winnego

w sprawie o wielokrotne zabójstwo I stopnia".

Tym samym sąd uznaje oskarżonego za winnego.

23 maja 2019 r. ława przysięgłych skazała Pabla Ibara na dożywocie.

W związku z nieprawidłowościami procesu następnego dnia obrońcy

złożyli apelację do 4. Sądu Apelacyjnego stanu Floryda.

Jeśli zostanie uznana, kolejny proces odbędzie się w 2025 r.

Pablo będzie miał wtedy 53 lata życia i 34 lata więzienia.

"Nigdy się nie poddam. Jeśli umrę, nim dowiodę swojej niewinności,

oby ktoś inny dokończył walkę w moim imieniu.

Jestem niewinny". Pablo Ibar

Serial jest fikcją nawiązującą do sprawy Pabla Ibara

opisanej w książce Nacho Carretera pod tym samym tytułem.

tekst Dariusz Rogalski