Original subtitles

Amerykanie długo czekali na ten dzień.

W ciągu ostatnich 25 lat

pół miliona Amerykanów zginęło z ręki innych Amerykanów.

Od 25 lat przestępczość była gorącym tematem politycznym,

po który często sięgano, by nas dzielić,

Państwo tymczasem szukało wymówek, dlaczego nie karze przestępców,

zamiast nas jednoczyć w celu zapobiegania przestępczości,

karania zbrodniarzy i przywracania obywatelom poczucia bezpieczeństwa.

MIAMI 26 CZERWCA 1994 R.

O Boże!

W mordę!

Zdejmują mu but. Skąd wiedzą, że tam trzymał forsę?

Może sam im powiedział, kiedy go bili?

O rany!

Masz pierwsze zabójstwo.

Co on robi?

Czekaj.

Zdjął T-shirt?

Zatrzymaj, Charlie. Cofnij.

- Boże! - Cholerny zboczeniec!

Mamy jego twarz. Wydrukuj to i przekaż wszystkim posterunkom.

Niech każdy zapamięta twarz gnoja.

Znajdziemy go, choćby w łonie matki.

- Zachować ostrożność! Jest groźny. - Chodź.

Mamy go.

Dawniej to była spokojna dzielnica. Teraz roi się tu od gangów.

Straszne! To mogłam być ja.

Całe hrabstwo śledzi sprawę potrójnego zabójstwa,

które wstrząsnęło Miramarem.

CELA ŚMIERCI

PABLO

MILFORD 2 MIESIĄCE WCZEŚNIEJ

Pablo!

Musisz przewidywać.

Twoja!

Nie oddawaj pola, Pablo.

Pablo!

Nie czekaj na piłkę, tylko jej szukaj.

Oczy na ścianę!

Piękna trzecia brew.

Nie śpij przez 8 godzin i przyjdź, gdyby ból się nasilał.

Kiedy wróci do gry?

Zobaczymy za tydzień po zdjęciu szwów.

Za 2 miesiące finały.

Spokojnie, tato. Nie przerwę treningów.

Mówię, jak jest. A wy róbcie, co chcecie.

To złoto, tato.

Na pewno masz wszystko?

Tak.

Zadzwoń do ojca, kiedy dojedziesz.

Nic nie mówi, ale martwi się o ciebie.

- Dobrze. - Bądź ostrożny.

Nie utucz się tam u matki, bo nie będziesz mógł biegać.

I nie trać czasu na głupoty. Twoja przyszłość to pelota.

Nie wiesz, braciszku, jak do tego tęskniłem.

Mama!

Cudownie, że jesteś! Witaj, synku.

Cześć, mamo.

Po co ta czapka? Jaki ładny chłopak!

Tylko chudy. Pewnie ojciec każe ci ciągle biegać.

Wchodź.

- Podoba ci się? - Nie ma jak w domu. Bardzo ładnie.

- Mam coś dla ciebie. - Prezent?

- Tęskniłem za tobą. - Nie wierzę! Czekoladka!

Będzie trochę ciasno.

To tylko tydzień.

Jak to tydzień?

Ledwie przyjechałeś, już myślisz o wyjeździe?

Gdyby to ode mnie zależało, zostałbym.

Pomóż mi.

Co ci powiedział ojciec?

Znasz go.

Trzymaj.

Puść. Nie zaczynaj. Bo mnie...

Jesteś niemożliwy!

Michael! Patrz, co robi brat!

- Łachotki. - Zostaw!

O rany!

Przepuść go.

- Pablo? Ty ciulu! - Fabio! Siema!

Nawet nic nie powiedziałeś.

Dopiero przyjechałem.

I nie zadzwoniłeś do kumpli? Wolisz teraz małolatów?

To Michael, mój brat.

- Jak go widziałem, był szczylem. - Już dorósł.

Jedziemy na imprezę. Będą laski.

Musimy wracać.

Chodź, zabawisz się.

Mam dużo zajęć.

- Jedziemy. - W tym stroju?

Coś ci pożyczę.

Ale odwieziemy brata.

Wyluzuj. Gorszego od siebie tu nie spotka.

Nie chrzań.

Vinny też będzie. Wsiadaj.

Tłucze gnojek szmal.

- Cześć, Lucho. - Siema.

Kto to?

Nie wiem.

Co to za chłopak?

Chyba ma na imię Pablo.

To moja siostra, gnojku.

- Vinny! - Kiedy przyjechałeś?

Szukam jakiejś spokojnej legalnej roboty.

Spokojnej? Ty? Bez jaj.

Nie chrzań. Wiesz, że złego diabli nie biorą.

Dobra, zastanów się.

Opowiadaj, jak tam ta twoja pelota.

Tu mam pelotę. Osiem szwów. Cholerny ból.

Pelota cię zdradzi, ale nie ja. Vinny cię utuli.

Spadaj!

Zdrowie!

Za spotkanie!

Rozmawiałaś o mnie?

Ja?

Nie, dlaczego?

Widziałem. Z tą w różowym.

To moja siostra.

Fajny jesteś, ale nie chodzę z chłopakami z gangu.

Nie należę do gangu. Nie słuchaj, co mówią.

- Sama widzę. - Nie jestem w gangu.

Ściskasz się z nimi. Widać zażyłość.

- Vinny to mój przyjaciel od dziecka. - Nie tłumacz się.

Tęskniłem do tych upałów.

Lubisz się pocić?

Lubię.

Mam na imię Pablo.

To woda.

Tanya. Miło mi.

Mnie również.

Siostra mówi,

że grasz w tę dziwną grę, w pelotę.

- W jai alai. - W co?

W jai alai. Podoba ci się?

Najnudniejszy sport na świecie.

A jaki lubisz? Piłkę nożną?

Futbol amerykański?

Balet? Musisz lubić jakiś sport. Gimnastyka?

Bejsbol.

- Marlins? - Jasne.

Więc coś nas łączy.

Lubię tę piosenkę.

Moja matka też. Uczyła mnie przy niej tańczyć.

Tańczysz?

To właśnie sugerowałem.

"Dobrze tańczysz, Hiszpanie".

Pochodzę z Miami, ale ojciec z Kraju Basków.

- Tańcz, nie gadaj. - Już się pogubiłem.

Czekaj, licz mi kroki. To jedyny sposób.

Przecież potrafisz. Spokojnie.

Tak się to robi!

Już się cieszę na piwko za twoje zdrowie.

Co to było? Chcesz mnie zabić?

- Musisz przewidywać. - Spadaj.

Twój serw.

9:8.

W porządku?

Myślałeś o zgoleniu wąsów?

Nie podobają ci się?

Na pewno?

Myślałem, że tylko na nie lecisz.

Wtedy bym cię nigdy nie pocałowała.

Kłujesz!

Kłujesz.

Zostaw je. Wyglądasz jak...

amant z telenoweli.

Więc je zgolę.

Muszę wracać do domu.

Jutro nie pracuję. Jak chcesz, zjemy razem lunch.

- Tata! - Cześć, Pablo.

- Co u ciebie? - Dobrze.

- Bardzo zimno? - Trochę.

Wyobrażam sobie.

Chciałbym zostać dłużej z mamą i Michaelem.

Są tu samotni, a kiedy ja jestem...

Wystraszyłeś się peloty? Nie żartuj.

Ja nie raz oberwałem. Chodzi o twoją przyszłość.

Już mam pracę. Dokładam do domu.

Był warunek, że wrócisz.

Nie naciskaj. Już zdecydowałem.

Co mówi matka?

To nie jej decyzja.

Zapomniała, po co...?

19, 20.

- Co robisz? Chodź tu. - Moment.

Mam czekać cały dzień?

Jest kolejka.

Co chcecie?

Pokoju na ziemi! Nie pytaj, tylko lej.

Co się gapisz? Pieprzony Kubańczyk!

Jestem stąd.

Z Kuby. To widać.

O co ci chodzi? Masz jakiś problem?

Spokojnie! Idź stąd. Ja ich obsłużę.

Zawsze to samo gówno. Nic nie poradzisz.

Kto jest na górze? Cholerni gringo. Oni rządzą.

Po nich czarni. Black Power.

Trochę niżej mulaci.

A na samym dnie Latynosi.

Wkurza mnie, że gliny zatrzymują mnie tylko dlatego,

że natura mi dała taką anielską buźkę.

Ty i anielska buźka!

A nie chodzi o to, że jesteś gorszy od trucizny?

Przesuń się.

No rusz ten zad!

Patrz. Fabio ci ją dał, żebyś chronił tyłek.

I żebyś nam pomógł rozkręcić parę biznesów.

Znowu będą kłopoty.

Już raz cię zepsuli i musieliśmy cię wysłać do Connecticut.

Dawno z tego wyrosłem.

Oczywiście! Skoro dziecko tak mówi, matka mu wierzy.

Zaraz jej przejdzie.

Pojutrze gramy w pelotę.

Słuchaj, co mówię.

I proszę cię, nie jedz cały dzień śmieciowego jedzenia.

Do zwrotu!

A w niedzielę masz przyjść na obiad. Bo cię sama przyciągnę za uszy!

Przyjdę na pewno. Słowo.

Boże.

"Dobrze tańczysz, Hiszpanie".

Nie jest ładne, ale... przynajmniej wygodne.

Co chcesz dziś robić?

Nie wiem, masz jakiś plan?

Jak chcesz, możemy zostać tutaj.

Albo iść na śnieg. Widziałaś śnieg w Miami?

- Jasne, że nie. - To patrz.

Jedyna okazja, żeby zobaczyć śnieg w Miami.

Jeśli ci się podoba, podaruję ci ją.

- Piękna. - Jest twoja.

Naprawdę.

Pablo...

Mam ją dla ochrony po tej zadymie na stacji.

- Od ochrony jest policja. - Tak.

Nosisz broń jak twoi kumple gangsterzy.

Nie jestem taki jak oni.

Ubierasz się jak oni

- i mówisz jak oni. - Jestem inny.

Mieszkasz z nimi.

Szukałem pokoju dla nas. Żebyśmy mieli trochę prywatności.

Czego chcesz?

Mam wrócić do matki?

Jutro oddam pistolet. Nie potrzebuję go.

To nie takie łatwe.

Nie podobasz się mamie.

A tobie? Podobam ci się?

Dobranoc.

Nie bądź dziecinna, Tanyu.

Tanya.

Zostawiłaś żakiet.

Żakiet.

Kiedy cię zobaczę?

Nie wiem.

Możesz jej powiedzieć, że dzwoniłem?

Dziękuję.

Już kilka dni nie odbiera. Zawsze kuzynka albo matka.

Zapomnij o niej. Po co ci taka cnotka?

Stary! Rozchmurz się.

Patrz, ocean jest pełen kolorowych rybek.

Butch, dwa shoty rumu.

Co tylko powiesz, Vinny.

Widziałeś? Kamera.

Butch nas obserwuje. Toast do kamery.

- Nie odbierasz? - Czuję, że to do ciebie.

Gówno czujesz.

Pieprzony Hiszpan.

Halo?

Randy?

Pablo.

Świetnie. Słuchaj, zabrakło nam benzyny na drodze nr 95.

Zaraz za KMART-em.

- Przywieź nam kanister. - Dopiero skończyłem zmianę.

Potem się wyśpisz.

Jesteśmy uziemieni, a musimy jechać coś załatwić.

OK.

Czekamy.

Odwdzięczę ci się.

Nie trzeba.

Możesz jechać z nami?

Wziąłeś pistolet?

- Wracam do domu. - Wyluzuj. Będzie grzecznie.

- Gdzie? - U jego kuzynów.

- To dla matki. - Jak to?

Złapali ją z koką, którą przechowywała kuzynom.

- Jadę tylko po szmal na kaucję. - Nie chcę się w nic pakować.

- Pablo. - Mówię, że nie.

Słowo, że będzie spoko.

Poza tym, jak ciebie z nami zobaczą, od razu dadzą kasę. Naprawdę luz.

Wiesz, jak mama cię lubi.

Musisz pomóc bratu.

Jestem w potrzebie.

Zostań w wozie, bo może będzie trzeba szybko wiać.

Wezwali gliny. Daj im kasę i wejdź do domu.

Gliny! Do środka!

Pały jadą!

Jesteś zatrzymany.

DETEKTYWI

Tutaj też.

Ostrożnie.

Meghan Rivers i Saundra Wilkins. 25 lat. Modelki.

Matka Meghan zgłosiła zaginięcie.

Biedaczka. Jezu Chryste!

- A ten? - Właściciel domu i mercedesa.

Casimir Sucharski, alias Butch Casey.

Prowadził spelunę "Casey's Nickelodeon".

- O co chodzi z tymi butami? - Nie wiem.

Przyszli okraść dom i nie wzięli biżuterii? Bez sensu.

Może nie chcieli otwierać jubilera?

Jezu! Może szukali czegoś cenniejszego?

- Czego? - Nie wiem.

- Sejfu? - Pojęcia nie mam.

- Co myślisz? - Nie wiem.

Czekaj...

Tu jest kamera.

Co?

Wygląda na to, że mamy tu amatora monitoringu.

Ożeż!

Moment...

Dokąd to idzie?

Tutaj.

- Nie mów, że to będzie takie łatwe. - I proszę! Jest taśma.

Chcę zatelefonować.

Nie teraz.

Pablo Ibar? Tak się wymawia?

- Ibar. - Ibar.

Pablo Ibar.

Dobrze. Dokonałeś napadu z Fabio Jimenezem...

- Nikogo nie napadliśmy. - Daj mu skończyć.

Sto razy mówiłem.

Pojechałem ze współlokatorem do jego kuzyna.

Po prostu wizyta u rodziny. Dlatego miałeś broń?

Nie miałem.

Czyżby?

Nie miał broni.

Współlokator, Fabio Jiménez, miał przy sobie Tec-9.

Więc on miał broń.

Mówię, że nie byłem uzbrojony.

Gdzie byłeś 26 czerwca o świcie?

Co to ma do rzeczy?

Pablo, odpowiedz na pytanie.

W pracy. Chyba.

- W pracy? - Tak.

O świcie?

Jeśli nie, to piłem piwo z Vinnym.

Jak się nazywa?

- Vinny. - Kto to?

Czemu pytacie? Mój przyjaciel.

Gdzie byłeś tamtej nocy?

Może w "Casey's".

- "Casey's"? - Tak.

W barze "Casey's"?

Tak.

- Znasz Casimira Sucharskiego? - Kogo?

Butcha Caseya?

- Znasz czy nie? - Właściciel. Znam go.

W porządku. Pokażę ci teraz zdjęcie.

Czy to ty?

- Ty. - To nie ja.

Włosy, oczy, strój gangstera, nos, wąsy... Wszystko pasuje.

Jak sądzisz?

Też myślę, że to on.

- To ty. - On.

Mylicie się.

Tak? Wiesz, skąd mamy twoje zdjęcie?

Z domu, gdzie zabiłeś Sucharskiego, Meghan Rivers i Saundrę Wilkins.

- Jak to? - Jesteś mordercą.

- Nikogo nie zabiłem. - Ale to ty. Ty czy nie?

To pomyłka.

Zobaczymy.

Posiedź tu. Będziemy mieli jeszcze parę pytań.

Nikogo nie zabiłem.

Do zobaczenia. Dzięki za pomoc.

To nie ja.

Dziękuję, że pan przyjechał. Proszę tutaj.

Proszę usiąść.

Witam, panie Howe.

W czym mogę pomóc?

Musi go pan zidentyfikować na podstawie tych zdjęć.

Rozpoznaje go pan?

Proszę się nie spieszyć.

Nie wiem.

Nie mam pewności.

Którego by pan wybrał?

Gdybym miał wybierać, powiedziałbym... numer 1.

- Numer jeden? - Tak.

- Na pewno? - Tak.

Ale załóżmy, że nie ma jedynki. To wtedy który?

To nie ten?

Gdyby musiał pan wybrać innego?

Rozumiem.

Wtedy trójka.

- Jest pan pewien? - Tak, całkowicie. Numer trzy.

Świetnie. Nr 3. Dziękuję.

Patrzeć na wprost i słuchać poleceń.

Poznaje pan człowieka ze zdjęcia?

Poznaje pan kogoś?

Tak.

Numer cztery.

Świetnie, dziękujemy.

TANYA

Zostawiłaś żakiet.

- Kiedy cię zobaczę? - Nie wiem.

Tanyu Quinones, gdzie byłaś?

- Na spacerze. - Z gangsterem?

Elisabeth mi powiedziała. Nie wstyd ci?

Nie jest w gangu. To taka moda.

Stałaś się ekspertką od mody?

To porządny dom. Zaharowujemy się, żeby ci dać szkołę i przyszłość.

- Mogę już iść spać? - Pójdziesz, jak skończę.

Wiesz, jak ciężko pracuję z tatą na szacunek w tym kraju?

Co ludzie powiedzą, widząc cię z takim?

Tylko to cię obchodzi. Co ludzie powiedzą.

Tanyu, popatrz w lustro.

Nie jesteś niebieskooką blondynką, która może robić, co chce.

Tylko czekają na twoje potknięcie.

Wstydzisz się nas?

- Tego nie mówię. - Właśnie powiedziałaś.

Mówię ci tylko, że przyszłość tego chłopaka i twoja

to dwa różne światy. Nie spotkasz się z nim więcej.

- Nie możesz mi nic kazać. - Jestem twoją matką. Mogę.

Śpij dobrze.

Masz długi język. Jak się w niego ugryziesz,

- otrujesz się jadem. - Nie w kościele!

Ja mam przynajmniej chłopaka, a na ciebie nikt nie spojrzy.

Na wszelki wypadek zostawiłam w kuchni numer do hotelu

i kartę telefoniczną.

Wiesz, że rodzice muszą pracować, ale niedługo wrócą.

To tylko tydzień.

A ty?

Uściśnij mnie. Będę do ciebie tęsknić.

Mogę być spokojna?

Oczywiście, mamo.

W porządku. Zachowujcie się.

- Miłego wyjazdu. - Jasne.

Pożegnaj się z mamą.

Halo?

- Cześć. - Cześć.

Co u ciebie?

- Dobrze. - Co robiłeś?

Nic, myślałem o tobie. Dzwoniłem,

ale twoja kuzynka mnie spławiała. Nie lubi mnie.

To wiedźma. Nie przejmuj się nią.

Robisz coś wieczorem?

Może wyskoczę z Vinnym na piwo.

Co za nuda!

Masz lepszy plan?

Rodzice polecieli do Europy. Są teraz w Irlandii.

Więc może wpadniesz do mnie?

Już ci przeszła złość?

Chyba że wolisz...

Tanya!

Otworzę ci od tyłu. Tylko bądź cicho.

Jesteś pewna?

Ja do ciebie zadzwoniłam.

Masz prezerwatywy?

Tak.

Już.

Tanya.

Tanya!

Posunęłaś się za daleko.

Elisabeth. Proszę, nie dzwoń do niej.

Elisabeth.

- Proszę, nie dzwoń. - Mama nas o coś prosiła.

Chcesz jej zepsuć wyjazd?

Zostawi pracę i będzie chciała wracać.

On już idzie. Więcej się z nim nie spotkam.

Powiemy im, kiedy wrócą.

Halo? Mama!

Jak jest w Irlandii?

Ładnie?

Patrz na mnie, kiedy do ciebie mówię.

Poszłaś do łóżka z tym chłopakiem?

I w czym problem?

Boże, co ci strzeliło do głowy?

- Zachowałaś się jak dziwka. - Alvin!

Mogła zajść w ciążę.

Słuchaj, to poważna sprawa. Obiecałaś matce,

że będziesz się dobrze zachowywać.

- Obojgu nam to obiecała. - Tak.

Złamałaś dane słowo. Zawiodłaś nas.

Przykro mi, ale nie sądzę, bym zrobiła coś złego.

On mi się podoba. W czym problem?

Idź do siebie.

- Dlaczego? - I koniec z nim.

Rób, co mówi tata.

Nie rozumiem.

- Do siebie! - Ale...

Nie mogę mieć chłopaka?

W ubiegłym miesiącu 1157 osób opuściło nielegalnie wyspę

i przybyło do USA.

To nowy rekord miesięczny.

Policja z Miramar ujęła podejrzanego o zabójstwo Casimira Sucharskiego,

Meghan Rivers i Saundry Wilkins.

Oskarżony nazywa się Pablo Ibar. Przyznał, że w noc zabójstwa

- był w klubie ofiary. - Wyłącz telewizor!

Postawiono mu zarzut potrójnego zabójstwa w Miami 2 tygodnie temu.

Policja nie dysponuje wizerunkiem drugiego podejrzanego.

Śledczy kontynuują dochodzenie i nie wykluczają dalszych zatrzymań.

- Wiadomości sportowe... - To on?

Boże, Tanyu.

Jest zabójcą.

Meli, też myślisz, że on to zrobił?

Mnie również to martwi...

ale...

nie wiem. Mama miała rację. Ten chłopak to kłopoty.

Wiem, że mama dużo dzwoni,

ale widzę na rachunku rozmowy, kiedy nas nie było.

Zaznacz swoje, potrącimy ci je z kieszonkowego.

Ta jest moja.

Ta jest moja.

Ta międzynarodowa to na pewno telefon Elisabeth do Irlandii.

Co się stało?

26 czerwca. Elisabeth dzwoniła wam powiedzieć,

- że Pablo tu był. - I co?

W TV mówili, że wtedy dokonano zabójstwa.

Był ze mną tamtej nocy. Patrz.

To nie on.

- Podali tę datę? - Nie zabił. Był tutaj.

- Elisabeth! Zawołaj ją. - Eli, chodź tu!

CRISTINA I CANDIDO

Proszę nam pomóc. Czy to może być pani syn?

Proszę się dobrze przyjrzeć.

To mógłby być on.

Wygląda trochę jak on.

Zatem, patrząc na to zdjęcie, może pani powiedzieć,

że to jest pani syn.

Chodzi o tę sprawę z Kolumbijczykami?

Mówiłam, żeby się z nimi nie zadawał. Ale nie słuchał.

- Dzieci myślą, że są takie mądre. - To prawda.

Więc to Pablo.

Proszę dla potwierdzenia podpisać się pod zeznaniem.

Dobrze?

Halo?

Candido!

Candido!

Co się stało?

Tata już jest.

Cześć, Michael.

- Podróż w porządku? - Tak.

Dobrze, że przyjechałeś.

Po co mu dałaś się wyprowadzić?

Więc to moja wina?

Miałam go przywiązać do nogi łóżka?

- Jeśli było trzeba... - To mogłeś to zrobić!

Wyjechałeś do innego stanu i zostawiłeś mnie samą z 2 dzieci.

A teraz się zjawiasz i będziesz mnie pouczał? Teraz?

Mówią, że jest nagranie.

Pokazali mi zdjęcie chłopaka podobnego do niego.

Myślałam, że chodzi jak zwykle o coś z jego kumplami.

Jeśli jest niewinny,

nie ma się czego obawiać. To kraj prawa.

WIĘZIENIE

Pablo, synku.

Mamo.

I tata przyjechał.

Jak się czujesz?

Dobrze. A wy?

Bardzo dobrze, synku. Nie martw się. U nas wszystko dobrze.

Pablo...

zapytam cię tylko jeden raz.

Czy zrobiłeś to, co mówią?

Nie zrobiłem, tato. Przysięgam.

Przykro mi. Skażą mnie na śmierć.

Wyciągniemy cię stąd, Pablo. Nic się nie martw.

Serial jest fikcją nawiązującą do sprawy Pabla Ibara

opisanej w książce Nacho Carretera pod tym samym tytułem.

tekst Dariusz Rogalski