Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
CYBORG 2087
Tłumaczenie: romulus2
ROK 2087
TRANSFER CZASU DO ROKU 1966
10... 9... 8...
7... 6... 5...
4... 3...
Garth A7.
Osiągnąłeś zaprogramowany cel w 1966 roku.
Możesz stosować dowolną technologię z tamtych czasów.
Twoja misja wygląda następująco:
Spotkanie w Desert City.
Zlokalizuj Future Industries Inc.
Znajdź profesora Sigmunda Marxa.
Zabierz Profesora do tego pojazdu.
Jeśli będzie stawiać opór, wyeliminuj go.
18 kwietnia 1906
Oto twoje stare miasto.
Tak, i cały czas piękne.
Tak. Dla kogoś, kto kocha miasta-widma.
Wolę życie w prawdziwym mieście.
To jest problem z wami, nową generacją.
Brak szacunku dla starych, dobrych czasów.
Pozwól, że ci powiem, synu,
że właśnie tutaj, na tej ulicy,
w moich czasach było więcej życia
niż kiedykolwiek zobaczysz w swoim mieście.
Chodź, znajdziemy coś do przepłukania gardła.
Dobry pomysł, wujku Pete,
chociaż czuję, że to miasto jest... zasuszone.
Chcesz się założyć?
Chyba nie sądziłeś, że jestem na tyle głupi, żeby trzymać tam kawę?
Chodź, chodź, pokażę ci kilka ciekawych miejsc.
Chodź tutaj, Tex.
Zanim trafisz nosem na grzechotnika.
Tex, chodź. Cholerny pies!
Chodź, Tex, chodź.
Tex, co się z tobą dzieje?
- Ugryzł go wąż? - Nie wiem.
Tam ktoś jest, wujku Pete.
Prawdopodobnie włóczęga.
Wypłoszmy go stamtąd.
Zajdź go od tyłu.
Wiemy, że tu jesteś.
Wyjdź z rękami do góry.
Ty łasico!
Złapię cię !
- Kto cię przysłał, dziadku? - Puść mnie natychmiast.
Odpowiedz. Przysłał cię Tropiciel?
Nie wiem, o czym mówisz.
W czym mogę pomóc, sir?
Czy w pobliżu można kupić jakieś ubranie?
Tak, M'sieur, jedź w kierunku wyjazdu z miasta.
Tuż przy głównej ulicy, nie można przegapić.
Czy to nie jeep Sama Gilmore'a?
To jego szczęśliwa zawieszka.
Znasz Sama?
Co z nim, jakiś szalony, czy co?
To Jeep Sama Gilmore'a!
Wzywam szeryfa!
Sam Gilmore?
Albo?
Stacja benzynowa.
Co miał na sobie?
Dobrze, to dobrze, zrozumiałem.
Zajmiemy się tym.
Dziękuję za telefon.
Jay C., naprawdę zamierzasz opuścić Desert City?
To miasto nie jest stworzone dla dziennikarza,
Wyjeżdżam do Los Angeles, tam się coś dzieje.
Wyślij Jednostkę 6 na patrol.
Powiedz im, żeby szukali nieznajomego w czerwonym jeepie.
Sprawdź rejestrację Sama Gilmore'a.
Dobrze, szeryfie.
Jednostka 6, tu biuro szeryfa. Wzywam Jednostkę 6.
- 600 North Main, szeryfie. - Dzięki, Harry.
Danny, wychodzimy.
Co się dzieje ? Hej, Dan, szeryfie!
Czekajcie.
Co się stało?
Szeryfie, Dan, zaczekaj.
Szeryfie, coś się stało, pozwól mi z wami jechać.
Tylko rutynowa kontrola, synu. 600 North Main Street.
Co się stało, szeryfie, napad?
Czy była strzelanina?
Ranni ludzie? Czy to włamanie?
Przepuść mnie, przepuść prasę.
Wygląda na to, że będę miał o czym porozmawiać.
Co się stało, szeryfie?
Nic specjalnego, Jay C., tylko włamanie.
Wygląda na to, że okradziono bank.
Słyszysz? Okradli bank!
Co zabrali?
Moi ludzie sprawdzają.
Nie tknęli sejfu.
Wygląda na to, że niczego nie zabrali.
Ok, dziękuję.
To jest Jeep Sama Gilmore'a.
Sprawdzili jego dom.
Dzieciak miał rację, byli w opuszczonym mieście.
Sam Gilmore, czy on jest podejrzanym?
Będzie o tym głośno w mieście.
Poczekaj chwilę, Jay C.
Nie powiedziałem, że Gilmore ani ktokolwiek inny jest podejrzanym.
Sprawdź swoje informacje przed oddaniem do druku.
Dobra, czyli jakie są te informacje?
Zostaw mnie w spokoju synu, mam pracę.
Trzeba zmobilizować wszystkich agentów na służbę.
Wyślij patrole w każdą alejkę, na każdą ulicę.
Przeczeszemy to miasto grzebieniem o drobnych zębach.
Zabierz tego Jeepa z powrotem do biura, przyjrzymy się mu.
Myślisz, że ich znajdziesz, szeryfie?
Świetnie.
To wszystko na dzisiaj.
Przypilnuj, żeby dobrze się wyspał, Johnson.
Ty też powinnaś odpocząć, Sharon.
Oszczędzaj energię dla nas wszystkich.
Specjalnie dla pana, profesorze.
Powinieneś odwołać dzisiejszy wykład.
Nie mogę...
Lepiej pójdę, nie chcę się spóźnić.
Komisja będzie tu jutro o godzinie 9:00.
Zadzwonię, kiedy będę gotowy do demonstracji.
Dobranoc, Happy.
Do Los Angeles długa droga,
nie wspominając o korkach.
Nawet nie jadłeś obiadu.
Mówiłem, że musisz przestać mi matkować.
Jeśli chcesz kogoś rozpieszczać,
dlaczego nie znajdziesz miłego młodzieńca i nie poślubisz go?
W takim małym mieście jest niemal pewne
że znam wszystkich od przedszkola.
Wolałabym kogoś spoza.
Jeśli jutrzejsza demonstracja będzie rozstrzygająca,
być może będziemy kontynuować nasze badania w Nowym Jorku.
Co powiesz na to, Sharon?
Byłoby wspaniale!
I nie martw się o jutro.
Kiedy ci ludzie z Waszyngtonu zobaczą, co osiągnąłeś,
dadzą ci laboratorium gdziekolwiek zechcesz!
Powinieneś iść, spóźnisz się.
Profesorze?
- Bądź ostrożny. - Tak.
Kim jesteś?
Doktor Garth.
Przestraszyłeś mnie.
Nie wolno tu wchodzić bez pukania!
Przyjechałem do profesora Marxa.
Przepraszam, ale profesor właśnie wyszedł.
Chciałeś go zobaczyć?
Nie, on na mnie nie czeka.
Czy jesteś jego partnerem?
Jednym z jego współpracowników, tak. Dr Mason, Sharon Mason.
Czy Profesor wróci dziś wieczorem?
Nie, jest w Los Angeles na wykładzie.
- Wróci jutro. - Wiem.
Jutro o 9 rano
Świat dowie się o ważnym odkryciu profesora Marxa
w dziedzinie radiotelepatii.
Skąd wiesz, że jego praca zostanie jutro upubliczniona?
To fakt historyczny, doktor Mason.
Fakt, który ulegnie zmianie.
Nie jestem pewna, czy cię rozumiem.
Nie rozumiesz też wagi odkryć profesora,
zresztą jak on sam.
Byłabyś przerażona, gdybyś wiedziała, jak ważna będzie radiotelepatia
na świecie za sto lat.
Wyobrażam sobie, że ty wiesz.
To jest powód mojej obecności.
Demonstracja nie odbędzie się jutro.
Kim właściwie jesteś ?
To nie ma znaczenia.
Jestem tu, aby zapobiec naukowej katastrofie.
Naukowej katastrofie?
Badania profesora są przedwczesne.
Dzisiejszy świat naukowy nie jest gotowy na takie odkrycie.
Wpadnie w niepowołane ręce.
Świat jutra będzie używał radiotelepatii do złych celów.
Rozumiem.
Pochodzisz ze świata przyszłości.
Tak.
Świata tortur i terroru.
Świata, w którym wolność myśli przestała istnieć.
Gdzie umysły ludzi są kontrolowane przez dyktatorów poprzez radiotelepatię.
Rozumiesz, doktor Mason?
Tak, tak, rozumiem.
Przepraszam na chwilę, zamierzam...
Nie rozumiesz, ale to nieuchronne.
Moje przybycie zostało odkryte.
Każda porażka może okazać się dla mnie fatalna w skutkach,
ale także dla mojej misji i dla wielu niewinnych ludzi.
Potrzebuję pani pomocy.
Dr Mason, jutro ma pani zamiar wziąć udział
w doskonałej demonstracji radiotelepatii.
Jak widać, mam wbudowany transponder.
Jest to jedno z wielu urządzeń mechanicznych i elektronicznych, które znajdują się w moim ciele.
Jesteś cyborgiem.
Tak. Organizmem cybernetycznym.
Wszyscy agenci specjalni przyszłości są wyposażeni w ten sposób.
Nie otrzymujesz rozkazów od władz międzynarodowych.
Niektórzy z nas zostali schwytani przez przywódców ruchu na rzecz wolności.
Nasze receptory telepatyczne zostały usunięte, możemy swobodnie myśleć.
Żadna masowa populacja nie może swobodnie myśleć.
Nie.
Większości ludzi w moich czasach
jeszcze jako dzieciom zostały wszczepione implanty do mózgu .
Ich myśli są kontrolowane przez państwo.
Musisz mi pomóc w wypełnieniu mojej misji.
Wróg odkryje moje plany do jutra rano.
Wyśle po mnie agentów Tropicieli.
Agenci ci to cyborgi zaprogramowane do poszukiwania i zabijania.
W klatce piersiowej mam nadajnik, który pozwala mnie zlokalizować.
Gdy Tropiciele zlokalizują mój sygnał,
nie będę już mógł przed nimi uciec.
Nadajnik należy wyjąć i zniszczyć.
Zabiorę cię do doktora Zellara.
To jest przyjaciel.
Musimy działać szybko.
Kiedy się obudzisz, nie będziesz pamiętać
że podporządkowałem twój umysł mojej woli.
Będziesz wiedziała tylko, że rozumiesz moją misję
i że musisz mi pomóc.
Dr Mason, obudź się.
Garth.
Chodźmy natychmiast do doktora Zellara.
Wyciągnął swoje 44-ki i zaczął strzelać do wszystkiego, co się ruszało.
Strzelać... Czekaj, z 44-ki?
Tak. Ale był powolny, więc rzuciłem się w jego stronę.
Dałem mu kilka ciosów, których szybko nie zapomni.
Uciekł, prawda?
Tak, pozwoliłem mu odejść.
Pobiegłem pomóc Samowi.
Był nieprzytomny.
A kiedy się odwróciłem, ten facet ukradł naszego Jeepa.
Nie rozumiem, co się stało.
Wiesz co? Mogło tak być.
Zabieram Sama do szpitala.
Coś nowego po twojej stronie?
Trzech podejrzanych, ale żaden nie pasuje do opisu.
Zaczyna się gromadzić tłum na zewnątrz.
Burmistrz też się zjawił...
To właściwie wszystko.
Wypuścimy ich, gdy opuścimy miasto.
Powiedz swoim ludziom, że wszystko jest pod kontrolą.
Tak, wszystko jest pod kontrolą.
Kto to robi i dlaczego.
Możesz żartować, Jay C.
Granie mądrali nie pomoże ci wypełnić dziennika.
Nie chcę żebyś wywołał panikę w mieście.
Sharon, nie wiem, co się z tobą dzieje.
Zawsze byłaś osobą racjonalną.
Jak możesz wierzyć w szalone historie zasłyszane od nieznajomego?
To prawda, Carl, musisz mi uwierzyć.
Nie bądź śmieszna, ten człowiek jest chory, Sharon!
Oczywiście schizofrenia.
Mógł być niebezpieczny. Musimy wezwać policję.
Nie, Carl. Musimy mu pomóc.
Sharon, wyglądasz, jakbyś poddała się praniu mózgu.
Nie mamy czasu, doktorze Zellar, zróbmy to natychmiast.
Nie rozumiesz, nie jestem lekarzem, nie jestem chirurgiem.
Ale jesteś biologiem, Carl. Możesz to zrobić, wiem to.
Wiesz, że to nielegalne.
Znasz zasady etyczne zawodu lekarza.
To czyste majaczenie. Cyborgi! Wehikuły czasu!
Doktorze.
- To niesamowite. - Ale prawdziwe, doktorze Zellar.
Ta ręka ma siłę pięciu.
Czy teraz mi wierzysz, Carl?
Zamknij drzwi, Sharon.
Nie jestem pewien, w co teraz wierzę, ale...
ale wiem, co pomyśleliby inni, gdy to zobaczyli.
Więc co powinienem zrobić?
Usuń tę płytkę.
Pod spodem znajduje się cienka membrana z poliwęglanu.
Czy znasz ten plastikowy materiał?
Tak.
Musisz przeciąć membranę.
Pod nią znajdziesz rodzaj małej kapsuły.
Wygląda jak rubin. Długość nieco ponad 5 mm.
To jest nadajnik.
Jest umocowany przez nici silikonowe, przetniesz te nici.
Mam odpowiednie instrumenty, ale nie mam środków znieczulających.
To cię zaboli.
Nerwy w tym obszarze zostały zerwane, nic nie czuję.
Dobra, chodźmy.
Instrumenty są w szafce, Sharon.
Sterylizator znajduje się tuż nad.
Elmore, spójrz, jak zaparkowałeś ten głupi samochód.
Blokujesz całą drogę.
Zrobiłem to celowo. Aby nikt mnie nie minął.
Przestań naciskać ten głupi klakson.
To stacja benzynowa, prawda? Mam prawo wezwać obsługę!
Co ma być, sir, trochę paliwa i oleju?
Sprawdź olej i zerknij na moje lewe tylne koło.
Jim, sprawdź lewe tylne koło.
Olej w porządku.
To Laura i jej przyjaciele.
- Laura, gdzie jest twój ojciec? - Myślę, że w laboratorium.
Światła są włączone.
Musi pracować nad tajnym projektem.
Jestem pewien, że pracują nad czymś niesamowitym.
Może.
Tata i profesor Marx bawili się w zeszłym tygodniu z szympansem.
- Szympansem? - Przywieźli go tutaj?
Chodźmy spojrzeć.
Chudy, nie, proszę.
Sharon, zobacz, czy nie są zbyt ciekawscy.
Witam, pani Mason, co się dzieje?
Nic. Dr Zellar jest w tej chwili bardzo zajęty,
nie chce, aby mu przeszkadzano.
Nie szliśmy do laboratorium, pokazywaliśmy dziewczętom, jak się tańczy.
Tak, pokazywaliśmy im ruchy.
Chodź, wracamy.
To niesamowite.
Pomyśleć, że ten mały obiekt zawiera nadajnik
wystarczająco mocny, aby przesyłać sygnał na duże odległości.
Nie tylko odległości, ale także czas.
Jak się czujesz ?
Jesteśmy nauczeni ignorować uczucia.
- Jakie uczucia? - Wszystkie.
Co za okropny sposób na życie.
Nie znać bólu ani przyjemności.
Czy nigdy nie czułeś niczego do nikogo?
Nigdy. To niemożliwe.
Nawet do twojej matki?
W stanie wojennym w 2087 r.
wszystkie dzieci są odbierane matkom zaraz po urodzeniu,
są własnością państwa.
Myślisz, że utajnienie badań profesora Marxa zapobiegnie temu wszystkiemu?
Wszystko w przyszłości jest wynikiem przeszłych działań,
jest to podstawowe prawo naukowe, dr Zellar.
Przyczyna i konsekwencja, tak.
Zakończone.
Gdzie mogę znaleźć źródło zasilania o bardzo wysokim napięciu?
Wysokie napięcie?
Nadajnik musi zostać zniszczony.
Aby go unieszkodliwić, potrzeba co najmniej 5000 woltów.
Wiem. Elektrownia.
Tak, i to niedaleko.
Dobrze. Zabierz mnie tam.
To niemożliwe. Rana się otworzy.
Rana zostanie całkowicie wygojona w ciągu dziesięciu minut.
Do mojej krwi wstrzyknięto specjalny środek leczniczy.
W przyszłości medycyna nadal się rozwijała, doktorze.
Chodźmy, doktorze Zellar.
Weź mój samochód, jest zaparkowany z przodu.
- Dobry wieczór, doktorze Zellar. - Dobry wieczór, Chudy, Rick.
Dobry wieczór tato. Mam nadzieję, że ci nie przeszkadzaliśmy.
Słyszałeś, co się stało?
- Nie, a co się stało? - Na wolności jest szaleniec.
Tak jest. Pobił pana Gilmore'a i jego wuja w opuszczonym mieście.
Nie pobił ich. Byli pijani.
To tylko plotki, tato.
Tak. Są też plotki, że ukradł ich samochód i włamał się do sklepu.
W mieście panuje chaos, wywrócił je do góry nogami.
Ludzie się denerwują.
Nie ma się czym martwić
ale może nie wychodźcie dziś wieczorem na ulice.
Zostańcie i bawcie się, dopóki nie wrócę.
Sharon dotrzyma wam towarzystwa.
Tato.
- Coś jest nie tak ? - Nie dlaczego?
Wyglądasz na zmartwionego.
Jestem trochę zmęczony. Długo pracowaliśmy nad projektem.
Starajcie się nie zniszczyć domu za bardzo, zrozumiano?
Kto to był?
Widziałeś wyraz jego twarzy?
- I te dziwne buty! - Tylko na nie patrzyłem!
Kim jest ten mężczyzna, Sharon?
Och, to przyjaciel.
Pochodzi z innego...
z innego kraju.
Nie wygląda na miejscowego.
- Lubisz go, prawda? - Nie bądź głupia.
- Chodź zatańczyć, Laura. - Zaraz przyjdę.
O co chodzi?
Wiesz, Sharon...
Myślę, że ty i tato jesteście całkowicie zaślepieni.
Odkąd mama umarła, on zagłębił się w swoje badania
i nawet nie zauważa twojej obecności.
A ty tak bardzo przejmujesz się własnym życiem,
że nie chcesz zauważyć, że on w ogóle istnieje.
Gdybyście tylko otworzyli oczy.
Widzę, że leży ci to na sercu.
Przepraszam, Sharon, ale to prawda.
Jesteście tacy sami i lubicie podobne rzeczy.
A ty wciąż jesteś jeszcze młoda.
Dziękuję.
A co się dzieje? Nic.
Rick, zamknij tylne drzwi.
Laura, czy w domu jest broń?
Co się stało?
- Halo! - Daj mi elektrownię.
Przepraszam, połączenie nie może być zrealizowane.
To pilne.
Przepraszam, ale toniemy w telefonach,
całe miasto korzysta z sieci.
Dobra, daruj sobie.
Laura, idź po mój płaszcz.
Szeryf nadchodzi.
Co się stało?
Czy potrafisz prowadzić samochód Chudego?
Ja? Oczywiście! Kto to zrobił ?
To nie ma znaczenia, chodź ze mną, wyjaśnię ci to.
Ty zostajesz tutaj.
- Gdzie jedziemy ? - Do elektrowni.
Elektrowni?
Przestań zadawać pytania, tylko jedź!
W porządku, proszę pani.
Jak długo strażnik pozostanie nieprzytomny?
Około godziny. Tak mam nastawiony pistolet laserowy.
Czy to ten sam, którego użyłeś na Samie Gilmore i jego wuju?
Tak.
Moja broń może tylko sparaliżować, a nie zabić.
Tego samego nie można powiedzieć o broni Tropicieli.
Podróżując w czasie, należy pamiętać,
że występuje ogromne ryzyko odebrania życia komuś, kto istniał w przeszłości.
Spowodowałoby to reakcję łańcuchową
mogącą w przyszłości wykorzenić wiele istnień ludzkich.
- Czy to takie ryzykowne? - Tak.
Daj mi nadajnik.
Porwanie kogoś w jego czasach wydaje się równie ważnym ryzykiem.
Na przykład profesora Marxa.
To prawda, ale to ryzyko należy podjąć.
Nadajnik jest na miejscu.
Teraz trzeba włączyć prąd.
Kto to jest?
Tropiciele.
Nie minie dużo czasu, zanim tu wejdą.
Dr Zellar?
Uwaga!
- Użyj swojej broni. - Nie działa na cyborgi.
- Nadchodzą Tropiciele. - Wiem, już tu są.
Gdzie jest Garth?
Gdzieś jest. Sharon, nie powinnaś!
Te potwory weszły do twojego domu, Carl!
Tam są!
Są na dachu, szeryfie!
Danny, zajdź od tyłu, szybko.
Mają broń laserową, nic nie możemy na to poradzić.
Pistolety laserowe, też coś, Doc!
Zajdźcie ich z tyłu, są na dachu.
Szeryfie, nie rozumiesz.
Rozumiem, że miasto oszalało.
Dzieciaki, które były w twoim domu
powiedziały mi, że straszni ludzie zrujnowali wnętrze.
A teraz mówisz mi, że mają pistolety laserowe.
Co się z wami dzieje?
Jeden z nich skoczył z tego dachu na tamten dach.
Straciłeś rozum.
Nie proszę pana. Nigdy w życiu nie widziałem takiego skoku.
Tam jest.
Nie będą w stanie stamtąd zeskoczyć.
Chyba że chcą połamać obie nogi.
Zostań tutaj i miej oczy otwarte.
Zadzwonię po wsparcie, wypłoszymy ich z kryjówki.
Rozważ zabranie pocisków z gazem łzawiącym.
Nie powinno was tu być,
Nie chcę rannych cywilów.
Lepiej zostanę, jako lekarz mogę pomóc.
Możesz mieć rację, tak.
Rick, zabierz Doktor Mason do domu.
Sharon, zaczekaj tam na mnie, będziemy w kontakcie.
Ale Carl, ja...
Słuchaj, nic więcej nie możesz tu zrobić, Sharon.
Chwilę, doktorze.
Co robisz w elektrowni w środku nocy?
Przejeżdżaliśmy tędy.
Przejeżdżaliście...
Tak, szeryfie. W drodze do laboratorium.
Jak wiesz, Future Industries jest w pobliżu.
Wiem gdzie to jest. Wiem też, że minęła północ.
Przygotowujemy ważny eksperyment na jutro.
To dziwne, prawda?
Ci dwaj dziwni szaleńcy atakują twój dom, ale na szczęście...
dziwnym trafem jesteś tutaj.
Szeryfie!
Dzwonili z biura. Jeden z mężczyzn był widziany na drodze.
To niemożliwe. Wszyscy już poszaleli.
Kim jest ten idiota, który widział uciekającego szaleńca?
- Sędzia Elmore. - Kto ?
Sędzia Elmore, sir.
Na to na co czekamy, biegiem!
Co za noc, szeryfie.
Właśnie tego chciałeś, Jay C., tematu na pierwszą stronę.
Tak, ale nie rozumiem, co się dzieje.
Wierz mi, Jay C., nie jesteś jedyny.
Carl, myślisz, że to był Garth?
Być może.
Ale jeśli się stąd wydostał, to Tropiciele również.
Jeśli nie ma już nadajnika, może jest w stanie ich pokonać.
Niedługo się przejaśni.
Może spróbuje dostać się do laboratorium.
Zaczekam tam na niego.
Powinieneś iść ze mną, na wypadek gdyby to zrobił.
Sharon, on ucieka i kończy mu się czas.
Z pewnością wróci prosto do maszyny i wyruszy do swojego czasu.
Nie obchodzi mnie to, idę do laboratorium.
Zaczekam w domu, zadzwoń, jeśli się pojawi.
Sharon? Bądź ostrożna.
Chodźmy do domu.
Wszystko co usłyszałeś tej nocy, pozostaje między nami.
W porządku. Słyszałem już różne rzeczy.
Jedziemy.
- Garth? - Nie, to ja, Carl. Co nowego?
Szeryf wysłał dwóch ludzi do laboratorium.
Chyba podejrzewa, że nasz projekt ma coś wspólnego z całym tym zamieszaniem.
Wiem. Właśnie spędził pół godziny zadając mi różne pytania.
Wpadło mu do głowy, że działają tu wrodzy szpiedzy
w sprawie tajemnicy wojskowej i wiedzieliśmy o tym.
Nigdy się nie dowie, jak blisko był prawdy.
Co mu powiedziałeś?
Powiedziałem mu, że nie mam nic do ukrycia.
Właśnie wyszedł, może idzie do laboratorium.
Gdybym tylko mogła znaleźć sposób na skontaktowanie się z Garthem,
gdybym tylko wiedziała, gdzie...
Sharon?
Sharon? Co się stało?
Sharon, słyszysz mnie?
Uciekłem Tropicielom. Są na moim tropie. Blisko.
Tropiciele mogą czekać na wzgórzu.
Muszę ich zwabić. Albo uciec.
Misja musi zostać zakończona.
Profesorze Marx, demonstracja punktualnie o godzinie 9.
Niezbyt dużo czasu. Zaangażowała się lokalna policja.
Garth, pomyśl. Pomyśl o tym, gdzie jesteś.
Profesor Marx nie może ujawniać swojego odkrycia.
Zaczekam na Tropicieli.
Muszę ich wyeliminować.
Opuszczone miasto. Poczekam w opuszczonym mieście,
Profesorze Marx?
Sharon, przestraszyłaś mnie.
Co tu robisz tak późno?
Myślałem, że kazałem ci odpocząć.
Nie mogłam spać.
Tej nocy w mieście było dużo zamieszania.
Tak, słyszałem o tym.
Podali w wiadomościach.
Myślałem, że przyjdę wcześniej
przejrzeć niektóre kartoteki przed...
Nie ma zapisów z teleradiopatii.
Jestem pewien, że je tam umieściłem.
Przekładałaś je, Sharon?
Tak.
Są tutaj. Twoje zapiski. Twoje szkice.
To wszystko tam jest. Wszystko o projekcie.
Nie rozumiem.
Dlaczego wyjąłeś je z szuflady, żeby włożyć je do tej teczki?
Muszę je komuś oddać.
Przyjacielowi.
Ma pilną misję do wykonania.
Dać je komuś?
Nasz projekt?
Co się dzieje?
On na mnie czeka. Proszę chodź ze mną.
Albo?
W tej chwili nie mogę ci tego wyjaśnić.
Proszę, chodź.
Nie bądź śmieszna, nigdzie się nie wybieram.
Daj mi teraz te notatki.
Nie.
Co to znaczy?
Oddaj mi tę broń.
Użyję jej, jeśli będę musiała, nie zmuszaj mnie, proszę.
Powiedz mi, o co chodzi.
Jeśli masz jakieś problemy, chętnie ci pomogę.
Nie, to nie to.
Coś się wydarzyło tej nocy, kiedy cię nie było.
Coś niezwykle ważnego dla nas wszystkich.
Wystarczająco ważne, że kradniesz i grozisz, że mnie zabijesz?
Tak, to jest naprawdę ważne!
Mogę ci to udowodnić, jeśli pójdziesz ze mną.
Zawsze mi ufałeś, prawda?
Więc zrób to jeszcze raz, nie mamy dużo czasu!
A co z naszą demonstracją jutro rano?
Tak ciężko pracowaliśmy.
Chcesz mi powiedzieć, że misja twojego przyjaciela jest ważniejsza?
Próbuję ci to powiedzieć!
Demonstracja radiotelepatii nie może mieć miejsca.
Bardzo dobrze.
Garth.
Jest gdzieś w okolicy, musi tu być.
Ani przez sekundę nie wierzyłeś w to, co ci powiedziałam.
Chcę ci wierzyć, Sharon.
Wsiedli do samochodu Profesora i wyszli.
To wszystko, szeryfie.
Ani śladu tych dwóch szaleńców?
Nie, w okolicy jest spokojnie.
A ten lekarz, jak się znowu nazywa, Zellar?
Odjechał.
- Czego chciał? - Tak samo jak ty.
- Odjechał w pośpiechu. - Powiedział, dokąd jedzie?
Nie.
Myślę, że wiem.
Powinniśmy wrócić do miasta.
- Tropiciele... - Sharon...
Może Tropiciele go złapali.
Sharon, proszę...
- Gdzie jest Sharon, profesorze? - Tam.
W tym starym budynku. Szuka jakiegoś Gartha.
Ona mi powiedziała, że...
Sharon!
To ze stajni. Zaczekaj tutaj.
Oni cię dopadną.
Nie zostaniemy tutaj i nie pozwolimy im jej zabić!
Carl!
Garth!
Tropiciel użył jej, aby zwabić nas do siebie.
Ale to działa na naszą korzyść.
- Na naszą korzyść? - Szybko, profesorze.
Chcesz odejść nie udzielając pomocy?
Nauczono go ignorować ludzkie uczucia, profesorze.
Dr. Mason wiedziała, co ryzykuje.
Podporządkowałeś jej umysł swojej woli.
Jesteś gorszy niż ci Tropiciele.
To prawda.
Życie to niewielka cena za uwolnienie naszych myśli od tych potworów.
On nie jest ranny, profesorze.
Jest tylko chwilowo sparaliżowany.
Tropiciel powinien go zabić.
Mógłbyś mnie teraz zabić.
Twoja misja wtedy zakończyłaby się sukcesem.
Nie całkiem.
Powodzenie tej misji zależy od wykorzystania twojej wiedzy w moich czasach.
Co zrobi Tropiciel, gdy zauważy, że uciekłeś?
Garth.
Muszę iść.
Wiem.
Doktorze, jestem pewien, że on jest prawdziwym...
- Jak to nazywasz? - Cyborgiem.
Pół człowiek, pół maszyna zaprogramowana do zabijania.
- Zabierz mnie, Garth. - To niemożliwe.
Nie mów tak. Chcę być z tobą, potrzebuję cię.
Ty potrzebujesz mnie.
Sharon, wszystko, co zrobiłaś, było poza twoją świadomością.
Musiałem poddać twój umysł mojej woli.
Nie mówię, że to dobrze, ale tak musiało być.
Kiedy odejdę, zostaniesz
uwolniona od mojego oddziaływania i zapomnisz o wszystkim.
Niczego nie zapomnę.
Kocham cię, Garth.
Kochasz mnie również, bo wróciłeś, żeby mnie uratować.
Tak, Sharon.
Znajdź partnera w swoich czasach, Sharon.
- Garth... - Musisz mi uwierzyć.
Kiedy wrócę do swoich czasów z Profesorem,
świat przyszłości się zmieni.
Profesor nie ujawni swoich badań o godzinie dziewiątej.
Od tego momentu wszelkie przyszłe wydarzenia ulegną zmianie.
Niektóre rzeczy się zmienią nieznacznie, inne w ogóle się nie wydarzą.
Jeśli moja misja się powiedzie, nie będę istnieć w świecie przyszłości.
Po godzinie 9:00 nie będziesz mnie pamiętać.
I wszystko, co wydarzyło się od mojego przybycia...
nie miało miejsca.
Carl, którą masz godzinę?
Jest dokładnie 9 rano.
„Punktualnie po godzinie 9 nie będziesz o mnie pamiętać,
"a wszystkiego, co wydarzyło się od mojego przybycia...
„nie miało miejsca”.
Nie martw się.
Profesor nigdy się nie spóźniał, wkrótce będzie.
To może być najważniejszy dzień w jego życiu,
Powiedziałbym nawet, że to jego chwila prawdy.
W pewnym sensie też moja, wiesz.
Jeśli zareagują pozytywnie, będziemy mogli kontynuować badania na Wschodzie.
Pewnie w Nowym Jorku.
Czy myślisz, że znajdziesz tam odpowiedzi na swoje pytania, Sharon?
Witam Profesorze.
Jak poszły wczorajsze wykłady?
- Przepraszam? - Wykłady.
Bardzo dobrze, tak.
Co jest ? Dobrze się czujesz?
Nigdy w życiu nie czułem się tak dobrze.
Zjawiliście się tu, aby być świadkami doświadczenia o wielkim znaczeniu,
w sprawie rozwoju rewolucyjnego systemu komunikacji:
Radiotelepatii.
Zawiodę was.
Dzisiaj nie będzie demonstracji.
Jak to?
Nie rozumiem, profesorze Marx.
Wygląda na to, że byłeś gotowy, aby podzielić się z nami swoim odkryciem.
To prawda, panie ministrze, zamierzałem to zrobić...
ale moją uwagę przykuł jeden element najwyższej wagi.
Coś, co całkowicie ignorowałem aż do dzisiejszego ranka.
Przeczytałem ponownie moje ostatnie notatki,
i zdałem sobie sprawę, że nadużycie takiego systemu
może doprowadzić do katastrofy naukowej i społecznej.
Dużo czasu i pieniędzy
zainwestowano w poszukiwanie strategii obronnej
w oparciu o ten nowy system.
Jestem naukowcem, a nie strategiem wojskowym ani politycznym.
A jako naukowiec troszczę się o los moich bliźnich.
Doszedłem do wniosku...
że znajomość radiotelepatii w naszych czasach
nie będzie wykorzystana do celów pokojowych, jak zamierzałem.
Pokusa militarna jest zbyt silna.
Prawdopodobne konsekwencje
są poza naszym obecnym zrozumieniem.
A teraz, jeśli mi wybaczycie.
Muszę wrócić do pracy.
Panowie, wygląda na to, że to spotkanie się skończyło.
Naprawdę przepraszam.
Wiem, na ile liczyłaś...
wybacz mi, nie mogłem nic na to poradzić.
Wybaczyć ci?
Profesorze, jestem z ciebie taka dumna.
Nie trać na mnie całego uczucia, młoda kobieto.
Teraz...
idźcie sobie, wy dwoje!
Dzisiaj nie będę potrzebował pomocy.
Doktorze Zellar, może zabrzmi dla pana odważnie,
ale co robisz dziś po południu? Mam wolny dzień.
Dr. Mason, właśnie chciałem cię zapytać
czy zechcesz popływać ze mną.
Pula została zrestartowana.
Chodźmy.
Mam asy, Jay C.
Cztery.
Gdybyś nie miał tej odznaki, pomyślałbym, że oszukujesz.
Przesadzasz, Jay C.
Ostrzegałeś mnie, szeryfie.
To były stare dobre czasy.
- Przepraszam, szeryfie? - To były stare dobre czasy.
Powinienem był żyć 80 lat temu.
Teraz ja zagram.
W tamtych czasach działo się naprawdę dużo.
Nie tak jak teraz.
W tym spokojnym, bezproblemowym miasteczku.
KONIEC
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.