Original subtitles

Moje oczy!

Co ci jest?

To tylko zły sen.

Nie bój się, mama jest przy tobie.

W ROLACH GŁÓWNYCH

SCENARIUSZ

REŻYSERIA

FOLKLOR

Od ubiegłorocznej premiery

sensacyjna powieść Choi Ik-tae „Miłość na wieki”

sprzedała się w dwóch milionach egzemplarzy.

Wszystkie książki tego popularnego autora

wywołują kontrowersje i burzliwe dyskusje.

Śniadanie.

Dong-joo.

„Miłość na wieki” to powieść o uczuciu, które pokonuje śmierć.

Pisanie imion na czerwono sprowadza śmierć.

Najnowsza powieść Choi Ik-tae, „Ślepa miłość”,

ukaże się w przyszłym miesiącu.

Kiedyś nazywałeś go tatą.

Ość!

Przepraszam. To już się nie powtórzy.

Usiądź!

Idę do szkoły.

Dlaczego się dąsasz?

Wiem, masz potargane włosy. Zaraz cię uczeszę.

Jesteś taka samotna.

Ale nie martw się, dotrzymam ci towarzystwa.

Samotność to najgorsza rzecz na świecie.

Jesteś taka piękna!

Seo-woo.

Pani dyrektor Choi!

- Dlaczego wszyscy stanęli? - Cicho!

Jesteś tu nowa, więc lepiej się mnie słuchaj.

Przynieś ją.

Dong-joo, możesz nam ją rzucić?

Dzięki.

Seo-woo.

Podoba ci się?

Skup się na jedzeniu!

Dong-joo, tak nie wolno! Pod żadnym pozorem!

„MIŁOŚĆ NA WIEKI”

Nie odbierzesz?

Nie idziesz do domu?

Jaka śliczna!

- Kupiłem dla ciebie! - Naprawdę?

Ja nic dla ciebie nie mam.

- Nieważne. Chcę tylko... - Jak wyglądam?

Pięknie.

Co robisz wieczorem? Zjesz ze mną kolację?

Seo-woo, Tae-seok czeka na ciebie.

- Po co z nim rozmawiasz? - A nie mogę?

- Z tym dziwakiem nikt nie gada. - To nie dziwak, tylko Dong-joo.

- Nie gadaj ze świrem. - On ma imię.

To dziwak, lepiej się z nim nie zadawaj.

Nieładna? Dostałam od Dong-joo.

- Co zrobiłeś? - Wiesz, co to za jeden?

Że niby co?

- Nie zadawaj się z nim. - Czemu?

Kiedyś spodobała mu się jedna dziewczyna.

Prosiła, żeby nie zawracał jej głowy, ale ją nękał,

mówił, żeby za niego wyszła.

Groził, że jeśli odmówi,

zabije jej rodziców.

Serio? Co ty mówisz?

- I co się z nią stało? - Nie żyje.

- Znaleźli ją w jeziorze. - Ale to nie Dong-joo ją zabił?

To tutaj ją utopił,

ale nie znaleźli dowodów.

Wszyscy podejrzewają właśnie Dong-joo...

Już jestem.

A ty co tu robisz?

Mówiłam, żeby dał spokój, ale się uparł.

Cieszę się, że masz już nowych przyjaciół.

Dong-joo, późno już. Twoja mama na pewno czeka.

Uprzedziłem ją, że późno wrócę.

Lepiej już idź.

Dzwonił do mamy, daj mu spokój.

Jest już bardzo późno!

I jak? Ma pan łaskotki?

Dong-joo, zjedz z nami kolację.

Jesteśmy młodzi,

ale możemy się pobrać. Po ślubie lepiej się poznamy!

Seo-woo, pięknie wyglądasz.

Dlaczego tak późno wróciłeś?

- Późno? - Dlaczego nie odbierałeś telefonu?

Dzwoniłaś?

Od dzisiaj masz odbierać, jak dzwonię.

Gdziekolwiek będziesz.

I masz wracać przed szóstą. Jasne?

Przyrzeknij.

- Powiedz to głośno. - Dobra.

- Powiedz „przyrzekam”! - Przyrzekam!

Kocham cię, Dong-joo.

„Mam cię przed oczami.

Bez przerwy, choć ignorujesz moje westchnienia.

Zaślepiony z własnej woli, łaknę twojej uwagi”.

Wiesz, czemu cię kocham?

Bo zawsze przy mnie jesteś.

Nie martw się.

Nawet jeśli umrę, pozostaniemy razem na wieki.

Mówiłam ci, żebyś nie urywał ze szkoły.

Dokąd?

Do pralni, uprać koszulę.

Obiecałeś, że nie będziesz wychodził po powrocie ze szkoły.

Dopiero czwarta. Niedługo wrócę.

Mamo, kocham cię.

Patrz, jaka Seo-woo była śliczna.

Skończyła wtedy roczek. A tu miała sześć lat.

Widzisz tę spinkę i skarpetki? Jak się uśmiecha!

Wróciłam.

Czemu tak późno?

Rysowałaś po lekcjach? Dong-joo od dawna już tu czeka.

- Mówiłam, żebyś nie wpuszczała obcych! - To nie obcy, tylko twój kolega.

Nie jest moim kolegą!

Dlaczego jesteś taka niemiła?

Bo on jest niemiły dla was i dla mnie.

Wynoś się.

Wynocha z mojego domu!

Bardzo cię lubię! Ożenię się z tobą.

Brzydzą mnie twoje słowa i uśmiechy!

Prędzej umrę, niż za ciebie wyjdę.

Telefon nie odpowiada,

spróbuj zadzwonić później.

Telefon nie odpowiada, spróbuj zadzwonić później.

„Mam cię przed oczami.

Bez przerwy, choć ignorujesz moje westchnienia.

Zaślepiony z własnej woli, łaknę twojej uwagi.

Wyczekuję, bez obaw.

Ślepy, lecz świadomy kierunku.

Bo nie chodzi o miejsce ani czas.

Wyznaczona przez los, zawsze będziesz przy mnie”.

102 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA

Robimy, co w naszej mocy, by odnaleźć pani syna.

Zaginął ponad 20 godzin temu, a wy nie możecie go znaleźć?

Ucieczki nastolatków to poważny problem.

Powtarzam! Mój syn nie uciekł z domu!

Czy miał ostatnio jakieś problemy?

Rusz tyłek i go znajdź, tępaku!

Dong-joo?!

Policja z Hongchun.

Choi Dong-joo to pani syn?

Nie było z panią kontaktu, więc przyjechaliśmy.

Niestety, znaleźliśmy jego zwłoki w jeziorze.

Taka strata!

Biedny chłopak.

Pani syn został duchem.

Taka strata!

Błąka się, bo się nie ożenił.

Teraz to Mongdal.

Musi się połączyć z duchem dziewicy,

panny nietkniętej przez mężczyznę.

Jej zwłoki nie mogły zostać skremowane.

Ciało winno pozostać nienaruszone.

Kilka dni temu uczennica liceum popełniła samobójstwo.

Matka pochowała ją na cmentarzu

Mang-U. Odgrzeb ją, nim ciało zacznie się rozkładać.

By ich ze sobą związać, potrzebujesz jej włosów.

Dziś dwie piękne dusze, które błąkały się w niebie,

wreszcie stały się jednością.

Niniejszym ogłaszam, że kawaler Choi Dong-joo

i dziewica Kim Jin-suk

pozostaną odtąd razem na wieki!

Mamo!

Mamo!

Nienawidzę! Nienawidzę!

Dong-joo, czego nienawidzisz? Powiedz.

Mamo, nienawidzę tej dziewczyny, z którą się ożeniłem!

Chcę ci oddać to zdjęcie.

Przepraszam cię w imieniu syna, który je ukradł.

Nie ma za co.

Ono należy do ciebie. Jest stare,

ale powinno do ciebie wrócić.

Ja też mam coś, co należało do niego.

Przepraszam.

Nie masz za co przepraszać.

Czuję, że on wreszcie jest w domu.

Żałuję, że nie oddałam go pani wcześniej.

- Nieważne. - Mam nadzieję, że zaznał spokoju.

Ja też.

Seo-woo, chcę ci coś pokazać.

Śmiało.

- Dziękuję za kolację. - Mam nadzieję, że ci smakuje.

To moje ulubione danie.

Dong-joo też je lubił.

Przykro mi, że nie żyje.

Był lepszy niż wszyscy myśleli.

Bali się z nim rozmawiać.

Nie żałuj go.

Powinnam była uważniej go słuchać.

A ja mogłam być dla niego milsza.

Żałuję.

Chcę ci coś pokazać.

Może pani włączyć światło?

Seo-woo, to, że umrzesz nie oznacza, że twoje życie się skończy.

Wkrótce ty i Dong-joo się pobierzecie.

Chun-gi, pomóż mi.

Pani dyrektor!

Pani dyrektor!

Co pani robi?

To pani ją zabiła?

Sam powiedziałeś, że mój syn nienawidzi swojej żony.

Oszalałaś?! Nie kazałem ci jej zabijać.

Powiedziałem tylko, że powinien ożenić się z nieboszczką.

Po co mnie tu ściągnęłaś?

Ona mnie prześladuje.

Proszę, przegoń ją.

Spójrz!

Ona tu jest! To Seo-woo!

Zapłacę, ile zażądasz.

Błagam. Nie chcę jej widzieć!

A ja nie chcę tracić czasu z wariatką.

„Mam cię przed oczami.

Bez przerwy, choć ignorujesz moje westchnienia.

Zaślepiony z własnej woli,

łaknę twojej uwagi.

Wyczekuję, bez obaw.

Ślepy, lecz świadomy kierunku”.

Mamo, kocham cię.

„Bo nie chodzi o miejsce ani czas.

Wyznaczona przez los, zawsze będziesz przy mnie”.

Jedz.

Czekam na syna.

Jedz. Twój syn nie żyje.

Nieprawda.

Dong-joo!

Zaraz cię nakarmię!

Dong-joo!

W POZOSTAŁYCH ROLACH

Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska

Tekst: Bohdan Maliborski